Το δημοσκοπικό φιάσκο της θεωρίας των δυο άκρων

του Γ. Ανανδρανιστάκη

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόλαυση από το να βλέπεις με τα ίδια σου τα ματάκια το στραπάτσο του πιο χυδαίου προπαγανδιστικού μηχανισμού που έχει εμφανιστεί τα τελευταία σαράντα χρόνια.

Ανθρωπάκια αδίστακτα, από τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο, μέχρι τον Πάγκαλο, τον Μουρούτη, τον Κεδίκογλου, τον Γεωργιάδη, τον Πρετεντέρη. 

Όλοι μαζί κινήσαν συρφετός, για να θεμελιώσουν την θεωρία των δύο άκρων, για να πείσουν δηλαδή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και η εν γένει Αριστερά είναι το ίδιο με την Χρυσή Αυγή, ότι οι λαϊκοί αγωνιστές ίδιοι με τους δολοφόνους του ναζισμού. Φώναξαν, συκοφάντησαν, είπαν ψέματα ξεδιάντροπα, μόνταραν βίντεο, έκοψαν κι έραψαν δηλώσεις, παρακολούθησαν τηλέφωνα, τόσος κόπος, τόση ενέργεια, τόσο χρήμα- η προπαγάνδα κοστίζει- πήγαν στο βρόντο, γκρεμοτσακίστηκαν μαζί με τους ερίφηδες του καθεστώτος.


Το ότι η φασίζουσα θεωρία των δύο άκρων είχε καταρρεύσει ήταν ηλίου φαεινότερο. Είναι άλλο όμως να το ακούς στις συζητήσεις και άλλο να το βλέπεις αποτυπωμένο σε επιστημονική έρευνα σαν αυτήν της Public Issue που δημοσιεύεται στην «Εφημερίδα των Συντακτών».
«Απ' όλα τα κόμματα που έχουμε σήμερα στην Ελλάδα, υπάρχει κάποιο που θα λέγατε ότι οι απόψεις του είναι ακραίες; Αν ναι, μπορείτε να πείτε ποιο;».
Αυτή ήταν η ερώτηση και οι απαντήσεις που απέφερε ήταν οι εξής:
Χρυσή Αυγή 61 %,
ΣΥΡΙΖΑ 11 %,
τουτέστιν, παρά τον ορυμαγδό της προπαγάνδας, μόνο ένας στους δέκα έλληνες πιστεύει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ακραίο κόμμα.
Τόση λάσπη, τόση ξεφτίλα, για να πείσουν έναν στους δέκα.

Δεν μπορούνε οι άχρηστοι να πείσουνε ούτε καν τους δικούς τους.
Βγάζουνε τα σωθικά τους ο Σαμαράς, ο Λαζαρίδης, ο Φαήλος, ο Μπαλτάκος για την Αριστερά που είναι έτοιμη να πάρει τα όπλα και κατάφεραν να πείσουν μόνο το 19% τω ψηφοφόρων της Ν.Δ., το οποίο σημαίνει ότι το υπόλοιπο 81% θεωρεί την ηγεσία του αναξιόπιστη, για να μην πούμε τίποτα βαρύτερο.
Όσο για τον δον Βενιζέλο, τον κολαούζο της Δεξιάς, που τόλμησε να διασυνδέσει από το βήμα της Βουλής τον ΣΥΡΙΖΑ με το στυγερό έγκλημα της Μαρφίν, ετούτος έπεισε μόνο το 4% των ψηφοφόρων του, των ελάχιστων ψηφοφόρων που του έχουν απομείνει.
Μόνο ένας στους είκοσι σημερινούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ θεωρούν άκρο τον ΣΥΡΙΖΑ και αυτό είναι κόλαφος, δηλαδή σφαλιάρα, κατευθείαν στο ροδαλό μάγουλο του Βαγγέλη.


Η πλάκα μάλιστα είναι ότι
το 5% του συνόλου των ψηφοφόρων θεωρεί άκρο το ΠΑΣΟΚ
και το 7% άκρο τη Ν.Δ.,
άντε λίγο ακόμη και θα ξεπεράσετε εκείνους που συκοφαντείτε.

Ξέρετε τι έχουν καταφέρει οι γκαιμπελίσκοι με τη θεωρία των δύο άκρων;
Έχουν καταφέρει να θεωρεί ακραίες τις θέσεις της Χρυσής Αυγής μόλις το 61%, ποσοστό εξαιρετικά χαμηλό, αν ληφθούν υπόψη όσα έχουν βγει εσχάτως στη φόρα για τους νεοναζί.
Όταν ταυτίζεις το φασισμό με την Αριστερά, ξεπλένεις το φασισμό ή για να το πούμε αλλιώς, οι ιμιτασιόν φασίστες της Ομάδας Αλήθεια και των παραφυάδων αυτής ξέπλυναν τους γνήσιους φασίστες του Μιχαλολιάκου.
Μην ξεχάσετε να τους γυαλίσετε και τα ξυρισμένα κεφάλια, ώστε το σέρβις να είναι πλήρες.

Αναρτήθηκε από ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΑΣ

Μια ενδιαφέρουσα ιστορία ...

Titsa Tsimara

Μια ενδιαφέρουσα ιστορία ..

.
Ένας ανθρωπολόγος πρότεινε το ακόλουθο παιχνίδι στα παιδιά μιας Αφρικάνικης φυλής: Τοποθέτησε ένα καλάθι γεμάτο ζουμερά φρούτα δίπλα σʼ ένα δέντρο και είπε στα παιδιά ότι όποιο από αυτά φτάσει πρώτο στο καλάθι θα πάρει όλα τα φρούτα. Όταν τους έδωσε το σινιάλο για να τρέξουν, πιάστηκαν χέρι χέρι και ξεκίνησαν να τρέχουν όλα μαζί. Ύστερα κάθισαν σʼ έναν κύκλο για να φάνε τα φρούτα. Όταν ρώτησε τα παιδιά γιατί το έκαναν αυτό αφού κάποιο από αυτά θα μπορούσε να είχε καρπωθεί όλα τα φρούτα, τα παιδιά απάντησαν “UBUNTU” που σημαίνει «δεν μπορούμε να είμαστε χαρούμενοι αν έστω ένας από εμάς είναι στενοχωρημένος!» Η λέξη “UBUNTU” στην γλώσσα τους σημαίνει «Υπάρχω γιατί υπάρχουμε»

Έγινε λοιπόν το αντίστοιχο παιχνίδι και σε ένα Γυμνάσιο χώρας-μέλους της Ευρωζώνης με την διαφορά ότι το καλάθι δίπλα στο δένδρο περιείχε ένα γυαλιστερό iPod, ένα iPad και ένα iPhone, πάλι με την εξήγηση ότι ο πρώτος τα παίρνει όλα.
Όταν λοιπόν δόθηκε το σινιάλο για να τρέξουν, έπεσαν αγκωνιές, τρικλοποδιές, μπουνιές και τελικά το πιο μεγαλόσωμο παιδάκι έφτασε πρώτο και πήρε και τα τρία gadgets. Ύστερα, μερικά παιδάκια κάθισαν γύρω από τον μεγαλόσωμο συμμαθητή τους και τον παρακολουθούσαν να χειρίζεται τα ηλεκτρονικά καλούδια με θαυμασμό, κάποια άλλα είχαν περικυκλώσει τον ανθρωπολόγο και διαμαρτύρονταν για τους άδικους κανόνες του παιχνιδιού , ενώ κάποια άλλα δέχθηκαν μοιρολατρικά την τύχη τους.

Όταν ο ανθρωπολόγος συνήλθε και επέβαλε την δέουσα τάξη, πλησίασε το παιδάκι που νίκησε και το ρώτησε γιατί κράτησε και τα τρία gadgets αντί να σκεφτεί να κρατήσει το ένα και να μοιράσει τα υπόλοιπα σε δυο φίλους του.
Εκείνο, του απάντησε μονολεκτικά ‘ZBOUTSAM’, που σημαίνει ‘Στα αχαμνά του ’.
Η λέξη ‘ZBUTSAM’ στην γλώσσα της εν λόγω χώρας/φυλής σημαίνει ‘υπάρχω για να ζω σε βάρος των υπολοίπων, συγγενών, συμμαθητών, ντόπιων ή ξένων και το βρίσκω απολύτως φυσικό’.

Το σχολείο του πειράματος ήταν κάποιο Γυμνάσιο/Λύκειο και η χώρα του σχολείου, η Ελλάδα, έχει ήδη επίσημα χρεοκοπήσει από τις 19.05.2010. Ανεπίσημα δε, πολλά χρόνια πριν.

Ας εξηγήσει κάποιος στη Νεολαία ΠΑΣΟΚ πού ανήκει

Ο Παύλος Φύσσας, ο Γρηγόρης Λαμπράκης, ο Σωτήρης Πέτρουλας, ο Νίκος Τεμπονέρας. Όλες πολιτικές δολοφονίες. Η νεολαία ΠΑΣΟΚ τους έκανε... αφίσα για τα 40 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

                              

  

Στην αφίσα υπάρχει δε και το μήνυμα της πρωτοβουλίας του ΠΑΣΟΚ κατά του νεοναζισμού και της ρατσιστικής κοινωνικής βίας.

Ναι, η νεολαία του ΠΑΣΟΚ έχει σχέση με τον Πάυλο Φύσσα. Με τη δολοφονία του, συγκεκριμένα. Γιατί έχει διαλέξει πολιτικό στρατόπεδο, στηρίζει τη μνημονιακή κυβέρνηση που έδωσε πρώτα βήμα δημόσιου λόγου κι έπειτα άλλοθι στους νεοναζί, έθρεψε το αυγό του φιδιού με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Χρυσοχοΐδη, με τη διαπόμπευση των οροθετικών γυναικών από το Λοβέρδο, με τα δακρυγόνα του Παπουτσή στο Σύνταγμα, με τα μνημόνια, τη φτώχεια, την απαξίωση της αξιοπρέπειας. Στη συνέχεια, προστάτευσε το φίδι, στρέφοντας αλλού το βλέμμα της όταν οι ναζί μαχαίρωναν μετανάστες και χαράκωναν παιδικά πρόσωπα. Όταν τα συστημικά ΜΜΕ (τα δικά τους ΜΜΕ...) προωθούσαν τους ναζί, προπαγανδίζοντας τη θεωρία των δύο άκρων. Είναι, λοιπόν, εξωφρενικό να μιλά στο όνομα του Παύλου Φύσσα αλλά και του Γρηγόρη Λαμπράκη και του Σωτήρη Πέτρουλα, για αντιφασισμό.

Όσο για το Νίκο Τεμπονέρα, να τους υπενθυμίσουμε απλά πως δολοφονήθηκε από μέλη της ΟΝΝΕΔ. Της νεολαίας της Νέας Δημοκρατίας. Του κυβερνητικού τους εταίρου, δηλαδή. Είναι ήδη δύσκολα τα πράγματα για τη δικομματική, ας μην δημιουργούν παραπάνω τριγμούς...

 http://left.gr

Η σοβαρή χρυσή αυγή

Πολλοί είναι αυτοί που μετά κι από την χθεσινή ομιλία του Αντώνη Σαμαρά στη βουλή για την πρόταση μομφής που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ, αντιλήφθηκαν γιατί ο πρωθυπουργός δεν πατάει το πόδι του στον “ναό της δημοκρατίας”. Γιατί πολύ απλά δεν έχει καμία σχέση μαζί του.

Οι αναφορές της ακροδεξιάς στροφής της κυβέρνησης εξαιτίας των συμβούλων που έχει τοποθετήσει δίπλα του ο Σαμαράς, κάνουν εδώ και πολύ καιρό λόγο για ένα συνονθύλευμα νεοφασιστών με ρατσιστικές, τραμπούκικες και χυδαίες συμπεριφορές.

Το πρόβλημα σε αυτήν την περίπτωση είναι ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός είναι ο πλέον τραμπούκος, χυδαίος, ρατσιστικής φύσης πρωθυπουργός που έχει εμφανιστεί στην ιστορία του νεότερου ελληνικού κράτους. Χωρίς καμία δόση υπερβολής, δεν έχει περάσει ποτέ ξανά τέτοιου είδους άτομο από τον πρωθυπουργικό θώκο εδώ και πολλά χρόνια.

Δυστυχώς, αυτό είναι ένα γνώρισμα που πολλοί από εκείνους που τον ψηφίζουν μέσα κι έξω από τη βουλή το ξέρουν, κι όμως επιλέγουν να κάνουν τα στραβά μάτια. Ή πολύ απλά τους αρέσει. Εκείνοι που βρίσκονται εντός κοινοβουλίου το κάνουν για λόγο προφανή. Αυτοί που είναι απ’ έξω, θα πρέπει σιγά σιγά να αρχίσουν να μπαίνουν στο κάδρο των ευθυνών που βρίσκονται αυτήν την εποχή οι ψηφοφόροι της χρυσής αυγής.

Η ομιλία του Αντώνη Σαμαρά δεν είχε καμία διαφορά από τις παρεμβάσεις του Φαήλου Κρανηδιώτη, ή του Τάκη Μπαλτάκου, ή του Χρύσανθου Λαζαρίδη. Αν ο Σαμαράς βρισκόταν συχνότερα μέσα στην αίθουσα του κοινοβουλίου, είναι πέρα από βέβαιο ότι θα έπεφτε πολύ ξύλο. Κανονικό, κι όχι “πολιτικό”.

Αν βάλει κανείς δίπλα-δίπλα τις ομιλίες οποιουδήποτε χρυσαυγίτη αυτό το τριήμερο της συζήτησης για την πρόταση μομφής, με την ομιλία του Αντώνη Σαμαρά, θα διαπιστώσει με θλίψη ότι ένας ακροατής που δεν γνωρίζει πρόσωπα, πράγματα και φωνές, θα νόμιζε ότι ο Σαμαράς είναι ο χρυσαυγίτης, κι ο χρυσαυγίτης ο Σαμαράς.

Το φαινόμενο της “σοβαρής χρυσής αυγής” έδινε ένα εκκωφαντικό παρόν, κάθε στιγμή που ο Έλληνας πρωθυπουργός μίλαγε για αστυνομικές εκκαθαρίσεις, συλλήψεις, ΜΑΤ, επιδρομές “λαθρομεταναστών”, “καραγκιόζ μπερντέ”, “τζουράσικ παρκ”, κι αποστροφή του βλέμματός του από έναν αρχηγό κόμματος επειδή “όταν τον βλέπει γελάει”. Ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι δεν ακούστηκε λέξη από το στόμα του Αντώνη Σαμαρά για την ανεργία, την υγεία, την παιδεία, την δικαιοσύνη, την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια.

Εκτός κι αν η μαλακία με την ευρυζωνικότητα, το δωρεάν wifi σε λόφους και λαγκάδια, και τη σχέση ΑΕΠ-ίντερνετ, θα εντυπωσιάσει κανέναν άλλο εκτός από τον εαυτό του.

Δυστυχώς, το πρόβλημα αυτό δεν είναι σημερινό, αλλά πάει πολλά χρόνια πίσω στην ιστορία της λεγόμενης “λαϊκής δεξιάς”. Οι μαχαιροβγάλτες της δεκαετίας του ’70 και του ’80, είναι αυτοί που σήμερα κυβερνούν τη χώρα. Ακόμη κι ο πλέον ανίδεος ιστορικά, αλλά με λίγα δράμια μυαλού στο κεφάλι του, αντιλαμβάνεται ότι με αυτόν τον τραμπούκο πρωθυπουργό τής μιας ομιλίας το 15μηνο, η ψευτομαγκιά και η χυδαιότητα είναι τα μόνα στοιχεία του διαταραγμένου χαρακτήρα του.

Όσο εξακολουθεί να συμπεριφέρεται και να κυβερνά με αυτόν τον τρόπο ο Αντώνης Σαμαράς και η συμμορία του, είναι περισσότερο από βέβαιο ότι σε ελάχιστο χρονικό διάστημα κάθε “δεξιός” θα λογίζεται ως “φασίστας”. Γιατί η "σοβαρή χρυσή αυγή" είναι η Νέα Δημοκρατία του Αντώνη Σαμαρά. Κι αυτό δεν μπορεί να το αμφισβητήσει πλέον κανείς.

Πολύφημος

Αυτοδιοίκηση χωρίς «αναθέσεις εξουσίας» και «κυβερνητικά καπελώματα»!

“ Ο Σταύρος Αραχωβίτης παρουσιάζει την πρόταση πολιτών για μια άλλη Αυτοδιοίκηση στη Σπάρτη ”

  

Στόχος ένας Δήμος από τον πολίτη για τον πολίτη
ΣΠΑΡΤΗ. «Οι πολίτες που υπογράφουμε την Κίνηση για μια άλλη Αυτοδιοίκηση είμαστε αντίθετοι στην Αυτοδιοίκηση με ανάθεση εξουσίας σε «άρχοντες» και με «γραμμές» από πάνω προς τα κάτω».
Αυτό επεσήμανε σε μια σημαντική συνέντευξή του στο ραδιόφωνο Νότος 94.9 ο Σταύρος Αραχωβίτης, γεωπόνος, τ. βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στη Λακωνία.

Ως ένας από τους υπογράφοντες το κάλεσμα στην Ιδρυτική Συνάντηση της δημοτικής κίνησης – παράταξης την Τετάρτη 13/11/13 στις 7μ.μ. καλεί τους ενεργούς δημότες Σπάρτης να συμμετέχουν εφόσον διαπνέονται από διάθεση και αρχές συμμετοχικότητας και δημοκρατίας.

Ο Σταύρος Αραχωβίτης αναφέρει ότι η μνημονιακή πολιτική έχει επηρεάσει βάναυσα και καταλυτικά και την Αυτοδιοίκηση. Ο «Καλλικράτης» δημιουργεί αυτοδιοικητικά τέρατα μέσα στα οποία δεν διασφαλίζεται η διαφάνεια και η αξιοκρατία ενώ ευνοείται η σπατάλη και οι απαράδεκτες πρακτικές που χαρακτηρίζουν τις δημοτικές αρχές οι οποίες κι ελέγχονται, όπως και η Δημοτική Αρχή Σπάρτης.

Αναφερόμενος στο νέο εκλογικό Νομό θεωρεί ότι αποτελεί θλιβερή επίφαση δημοκρατικότητας και στην ουσία σαλαμοποιεί τους αιρετούς σε δημοτικές παρατάξεις χωρίς πολιτικό και ιδεολογικό στίγμα αρχών.

Ακόμα και στο θέμα της παραβατικότητας των Ρομά ο κ. Αραχωβίτης το αναδεικνύει ως αποτέλεσμα των κυβερνητικών επιλογών που στερούν στην ελληνική κοινωνία στοιχειώδεις υπηρεσίες και συνθήκες αξιοπρέπειας. «Το κράτος, οι υπηρεσίες και οι μηχανισμοί του δεν προστατεύουν ούτε τις μειονότητες, ούτε τους πολίτες». Προχωρά μάλιστα ακόμα πιο πέρα αποκαλύπτοντας ότι μια μικρή μερίδα της κοινωνίας της Σπάρτης δεν διστάζει να εκμεταλλευτεί προεκλογικά τους Ρομά αλλά και τους μετανάστες που εργάζονται στην αγροτική παραγωγή με άθλιους όρους.

Μεγάλη σημασία δίνει η συγκεκριμένη δημοτική κίνηση στις συμμετοχικές διαδικασίες που είναι το ανάχωμα της κομματικοκρατίας  στην αυτοδιοίκηση. Αναφέρει χαρακτηριστικά «η δημοτική αρχή πρέπει κάθε τόσο να ανανεώνει την εμπιστοσύνη των πολιτών μέσα από δεσμευτικές συλλογικές αποφάσεις, δημοψηφίσματα και δράσεις».
Τα δίκτυα κοινωνικής αλληλεγγύης στον Δήμο Σπάρτης θέλουν ενίσχυση και διεύρυνση.

Ο κ. Αραχωβίτης απαντώντας σε σχετικό ερώτημα του Ηλία Μπόνου ανέφερε ότι η Κίνηση θα μπορούσε να εξετάσει το ενδεχόμενο συνεργασίας με άλλη δημοτική δύναμη αρκεί να υπάρχει σύγκλιση στους άξονες που έχουν τεθεί ως βασικές αρχές της πρότασης. Μιας πρότασης που θα αποτελέσει θέμα διαλόγου για τους πολίτες που θα συμμετέχουν στην ιδρυτική συνάντηση της Τετάρτης  προκειμένου να προχωρήσει η διαμόρφωση του ψηφοδελτίου.

Ακούστε τη συνέντευξη του Στ Αραχωβίτη στο ραδιόφωνο Νότος 94.9

Από το μάτι του πρωθυπουργού... στο μάτι του αναρχικού αγωνιστή.

Από το μάτι του πρωθυπουργού... στο μάτι του αναρχικού αγωνιστή. Του Κάιν


Φωτογραφία: Αλέξανδρος Κατσής/FosPhotos

...Το πρωί θα βρούμε κι άλλους. Θα έρχονται απ' τον ορίζοντα, τις πόλεις, τη θάλασσα. Θα πλησιάσουμε. Θ' αρχίσουμε πάλι. Να μια φωτεινή σκέψη! Οι άλλοι! Οι «σαν κι εμάς»... (Οδυσσέας Ιωάννου)

Μετά τη φασιστική πολιτική εκτέλεση του Παύλου Φύσσα ακολούθησε η αστυνομική βία στο αντιφασιστικό συλλαλητήριο και η τύφλωση του διαδηλωτή Γαβριήλ Α. Από δακρυγόνο σε ευθεία δολοφονική βολή. 

Αλήθεια, πώς είναι η υπόλοιπη ζωή χωρίς μάτι, με τη μισή σου όραση βγαλμένη με Βία, από μια Βία που «καταδικάζει τη βία απ΄ όπου κι αν προέρχεται», χωρίς όμως ποτέ να καταδικάζει την βασανιστική ατέλειωτη δική της βία. Αλήθεια, πώς είναι να χάνεις το ένα σου μάτι από το «κανονάκι» της σχολής Μελίστα και Κορκονέα (και βέβαια δεν είναι όλοι οι αστυνομικοί της ίδιας «σχολής» και φασίστες) στις 18/9/2013 διαδηλώνοντας στο Κερατσίνι για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από το μαχαίρι ενός σφαγέα της Μαύρης Αυγής; Πού βρίσκεις αντοχές τρέχοντας με αφόρητους πόνους στους διαδρόμους του Τζάνειου με το μάτι στα χέρια σου και γύρω άλλους 31 με σπασμένα κεφάλια;

Αλήθεια, πώς κρύβεται η Βία του «συνταγματικού τόξου», της «δημοκρατίας που δεν εκδικείται», η καρακοσμάρα και η ελαφρότητα των «προοδευτικών» γραφιάδων και του καλλιτεχνικού-διανοούμενου (;) καφενέ που σαπίζουν ρεμβάζοντας «ήρεμα κι απλά» πάνω από τα λουτρά της Κρατικής Βίας, βουβοί, ασάλευτοι κι αμέτοχοι;

Αλήθεια, πώς λέγεται το γεμάτο υποκρισία δάκρυ συγκίνησης και το ενδιαφέρον που εξαντλείται στην ανθρώπινη (πράγματι) πάντα πλευρά του υπαρκτού κινδύνου για το δεξί μάτι του Αντώνη Σαμαρά, ενώ για τη διάλυση του δεξιού ματιού ενός διαδηλωτή, οι κάμερες, τα μάτια και τα μολύβια κοιτάζουν βουβά έναν μήνα τώρα;

Γαβριήλ Α., αναρχικός αγωνιστής. Από τις 18/9/2013, τυφλός στο δεξί του μάτι και ένα (ακόμη) πολιτικό έγκλημα χωρίς τιμωρία. Κρατήστε στα ορθάνοιχτα μάτια σας, της δικής σας πραγματικής Δημοκρατίας και Ευαισθησίας, την εικόνα ενός ματιού που χύνεται στην άσφαλτο από τα νόμιμα τάγματα εφόδου της ολιγαρχίας που με τον παραλογισμό και την αλαζονεία της λειτουργεί ως προθάλαμος του ναζισμού και μιας νέας μετεμφυλιακής εποχής Τεράτων που αναζητεί «θεωρίες των άκρων» για να «ξεπλυθεί» στις οθόνες ως «εγγυήτρια δημοκρατίας, σταθερότητας και ομαλότητας».

Που έχει ως σήμα και ταυτότητα κρότου-λάμψης και δακρυγόνα σε ευθεία βολή αδειάζοντας την κοινωνία από δικαιώματα, εργασία, δημόσια υγεία, παιδεία, ευκαιρίες, όνειρα και πολιτισμό.

Πόση ακόμη νομιμοποίηση και θεσμοποίηση της Πολιτικής Βίας από το πλέον παρακμιακό ψευτοπατριωτικό κυβερνητικό μόρφωμα μπορούν να αντέξουν τα μάτια όλων μας μπροστά στην παρέλαση τρομοκρατίας και βιολαγνείας του «Κράτους δικαίου»;

Τώρα ο Γαβριήλ Α. σε χειρότερη θέση από τα πολλά άλλα θύματα της αστυνομική κτηνωδίας, χωρίς το ένα του μάτι – υπόθεση που έπρεπε να είναι στην κορυφή της πολιτικής ανάδειξης και καταγγελίας βρίσκεται προκλητικά έξω από την «ατζέντα της επικαιρότητας», στη σύμφωνη συνένοχη σιωπή που συνδέει Κατεχάκη, Μαξίμου, Ιπποκράτους και τηλεοπτική αγορά.

Μένει μόνο σε εμάς που είμαστε έξω απ' τον κύκλο αυτής της σιωπής να τον στηρίξουμε, άλλους εκτός από εμάς ο αδερφός μας δεν έχει για να προβάλουμε το θέμα του και να τον στηρίξουμε οικονομικά και ψυχολογικά!

Σύντροφε και συντρόφισσα στην καθημερινή εξαθλίωση και καταπίεση, μπορεί να διαφωνείς μαζί μου σε όλα, μπορεί οι «μορφωμένοι δάσκαλοι» της εξουσίας να σε έχουν «διδάξει» πως είμαι εγώ ο «εσωτερικός εχθρός» σου, ο «τρομοκράτης», ο «εμπρηστής της Μαρφίν», ο «μπαχαλάκιας», το «άλλο άκρο». Μπορεί με τα λάθη μου από πολιτικό ναρκισσισμό και εγωκεντρισμό να βοήθησα κι εγώ να είσαι απέναντί μου κι όχι δίπλα μου. Δεν γίνεται όμως το μάτι ενός ανθρώπου που χάθηκε από τη φασιστική Βία να μη μας ενώνει, έστω αυτό! Αυτός ο αγώνας είναι για τα μάτια των δικών μας παιδιών, για να συνεχίσουν να κοιτάζουν τον ουρανό και το φως ενός καλύτερου Κόσμου. Εκεί που τα μάτια δεν θα κινδυνεύουν από τις βολές της εξουσιαστικής βαρβαρότητας.

Ο Γαβριήλ Α. όλα αυτά τα χρόνια δραστηριοποιήθηκε στον δρόμο και έκανε πράξη κάθε στιγμή τις ιδέες του και την αγάπη του για την αξία της ζωής.

Νύχτα-μέρα για τους πεινασμένους, τους άστεγους, τους πεσμένους, τους αποκλεισμένους, τους «αριθμούς» που καταρρέουν κάτω από τη Βία «της αναδιάρθρωσης της χώρας». Εχει ανάγκη την αλληλεγγύη μας, τώρα που οι γιατροί προσπαθούν να σώσουν ό,τι μπορούν «αν σώζεται» κι έχει μπροστά του να αντιμετωπίσει πολυδάπανη χειρουργική περιπέτεια, φαρμακευτική αγωγή και νοσηλευτικά έξοδα.

Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Κάιν), μεμονωμένο άτομο από το Αναρχικό Κίνημα via Εφημερίδα των Συντακτών

Παρακαλείται ο ΣΥΡΙΖΑ να δημιουργήσει ένα κανάλι

Εγραψε:Pitsirikos

Πιτσιρίκο, ζούμε σε μια χώρα που έχει έξι μήνες καλοκαίρι, ήλιο τις περισσότερες μέρες του χρόνου αλλά ως λαός παρακολουθούμε κατά μέσο όρο 5,5 ώρες τηλεόραση την ημέρα. Επίσης οι περισσότεροι από εμάς διαβάσαμε τελευταία φορά ένα βιβλίο στην τελευταία τάξη του λυκείου. Στην ανάγνωση δε εφημερίδων και περιοδικών πάλι είμαστε από τους τελευταίους πανευρωπαϊκά, λένε οι στατιστικές. Δηλαδή, με απλά λόγια, η πλειονότητα των Ελλήνων ενημερώνεται για ό,τι συμβαίνει γύρω της από την τηλεόραση. Κατ’ επέκταση και για ό,τι συμβαίνει στην πολιτική, στην κοινωνία, στην οικονομία.

Αυτή τη στιγμή, μετά τη διάλυση της ΕΡΤ, μας απέμειναν οι 5 μεγάλοι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί και κάποιοι άλλοι μικρότεροι ή περιφερειακοί. Ιδιοκτήτες των 5 μεγάλων σταθμών είναι εφοπλιστές, μεγαλοεργολάβοι και γενικά μεγαλοεπιχειρηματίες.

Όπως είναι αναμενόμενο τα κανάλια αυτά προωθούν και προπαγανδίζουν τις θέσεις των ιδιοκτητών τους.

Απαριθμώντας ενδεικτικά μερικές από αυτές: Το μνημόνιο ήταν και παραμένει μονόδρομος, Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ ως υπεύθυνες δυνάμεις έσωσαν τη χώρα, ο ΣΥΡΙΖΑ θα μας οδηγήσει στη δραχμή και εκτός Ε.Ε., η ύφεση ήταν κάτι σαν φυσικό φαινόμενο και όχι αποτέλεσμα πολιτικής επιλογής, η θεωρία των δύο άκρων ισχύει, η Χρυσή Αυγή δεν προέκυψε κυρίως από την οικονομική κρίση αλλά ως απάντηση στο άλλο άκρο στον Σύριζα, όποια κοινωνική ομάδα αντιδρά είναι συντεχνία και υπερασπίζεται προνόμια και όχι δικαιώματα και πλήθος άλλων απόψεων τις οποίες έχουν αναλάβει να υποστηρίξουν δημοσιογράφοι, οικονομολόγοι, επιχειρηματίες, άνθρωποι της κοινωνίας των πολιτών.

Τα κανάλια αυτά δεν φιλοξενούν την αντίθετη άποψη, ή ακόμα κι αν το κάνουν θα την έχουν πρώτα λοιδορήσει για κάνα μισάωρο και μετά θα την στριμώξουν στο τελευταίο δεκάλεπτο ενός δελτίου ειδήσεων ή μιας εκπομπής, αν τα έχει καταφέρει μέχρις εκεί, τότε σίγουρα θα διακόπτουν συνεχώς την εκφορά της ώστε να χάσει παντελώς το νόημά και τη συνοχή της.

Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο ο Σύριζα θα πρέπει να συνειδητοποιήσει, ότι ακόμα κι αν έχει αξιόπιστο σχέδιο διαπραγμάτευσης με την Τρόικα, ακόμα κι αν έχει αξιόπιστο plan b, ακόμα κι αν βρει τους αναγκαίους πόρους, ακόμα κι αν έχει πρόγραμμα για όλους τους τομείς άσκησης της πολιτικής, πάλι κινδυνεύει να χάσει τις εκλογές.

Γιατί; Διότι, τίποτα από τα παραπάνω δεν μπορεί να τα επικοινωνήσει στους πολίτες. Διότι, ελευθερία του λόγου δεν σημαίνει μόνο να μπορείς να μιλήσεις αλλά να μπορούν και να σε ακούσουν. Μεταξύ της εκφοράς του λόγου του Σύριζα και των πολιτών μεσολαβούν τα τηλεοπτικά κανάλια.

Διαστρεβλώνουν τις θέσεις των στελεχών του, υπερτονίζουν υπαρκτές κι ενίοτε ανύπαρκτες αδυναμίες, την ίδια ώρα που χαϊδεύουν την κυβέρνηση. Πάντοτε τα τελευταία 20 χρόνια τα κανάλια βρίσκονταν σε αγαστή σύμπνοια με τις κυβερνήσεις.

Μα, την εποχή των Μνημονίων έχουν αναβαθμιστεί σε στρατηγικούς εταίρους για να το πω κομψά ή αλλιώς σε εργαλεία προπαγάνδας της κυβέρνησης, με το αζημίωτο φυσικά.

Στο αζημίωτο περιλαμβάνονται η παράταση του παράνομου καθεστώτος των τηλεοπτικών αδειών, η φορολογική ασυλία, η συνέχιση της δανειόδοτησής τους από τράπεζες χωρίς να πληρούν τις προϋποθέσεις, και πολλές άλλες.

Τα τρία τελευταία χρόνια έχουν γίνει αξιόλογες και ανεξάρτητες προσπάθειες στον χώρο του έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου στον αντίποδα της τηλεοπτικής κατάστασης.

Όλοι και περισσότεροι γυρίζουν την πλάτη τους στα δελτία τρόμου και στρέφονται για ενημέρωση σε blogs και sites είτε ενημερωτικά λόγου χάριν στο tvxs είτε σε προσωπικά ιστολόγια όπως του πιτσιρίκου.

Περιοδικά όπως το Unfollow και Hot Doc δείχνουν το δρόμο για μια πραγματική δημοσιογραφία.

Ωστόσο, για να μην ονειροβατούμε κοιτώντας τις πωλήσεις των κυριακάτικων εφημερίδων, παρατηρούμε ότι οι Έλληνες επιβραβεύουν την φασιστοφυλλάδα του Θέμου ή αναξιόπιστες πλέον εφημερίδες ή απλά προτιμούν την εκάστοτε καλύτερη προσφορά.

Άλλωστε έχουμε κρίση και τα δωρεάν 6 ευρώ στο σούπερ μάρκετ, η ελπίδα να κερδίσεις 10.000 χιλιάρικα ή να φας μια γαλοπούλα τα Χριστούγεννα ωθούν τους Έλληνες στην αγορά συγκεκριμένων εφημερίδων.

Η υπόθεση εργασίας, πως εάν αυτές οι εφημερίδες σταματήσουν ξαφνικά τις προσφορές θα μειωθούν οι πωλήσεις τους σε βαθμό που να επιφέρει την κατάρρευσή τους, θα παρακαλούσα ν’ αποτελέσει το θέμα έρευνας ενός φιλόδοξου φοιτητή ή ερευνητή.

Από την άλλη, η εφημερίδα του Σύριζα, η Αυγή πωλεί κάθε Κυριακή μόνο 6.500 φύλλα.

Επειδή δεν προβλέπεται οι Έλληνες ξαφνικά να στραφούν μαζικά σε εναλλακτικές πηγές ενημέρωσης, είναι επίκαιρο όσο ποτέ το αίτημα για τη δημιουργία ενός καναλιού με πρωτοβουλία του Σύριζα.

Εξηγούμαι για να μην παρεξηγηθώ: Δεν εννοώ ένα κανάλι στα πρότυπα του 902 ΤV, όπου θα βλέπουμε αντίστοιχα προπαγάνδα του Σύριζα και καλεσμένο από το πρωί μέχρι το βράδυ τον Στρατούλη, αλλά κάτι εντελώς διαφορετικό.

Ένα κανάλι που θα αφήνει όλες τις φωνές να εκφραστούν, δίνοντάς τους τον ανάλογο χρόνο και χώρο.

Που θα έχει πραγματικούς δημοσιογράφους να εκφράζουν τη γνώμη τους και όχι φερέφωνα που εκφράζονται με πέντε λέξεις τη φορά «ναι ή όχι στο μνημόνιο;», που θα καλεί όχι μόνο επιχειρηματίες όπως η εκπομπή Ενικός αλλά και μισθωτούς και υπαλλήλους, που θα καλεί όχι μόνο οικονομολόγους όπως ο Σκάι αλλά και πολιτικούς επιστήμονες, ιστορικούς… που θα αφήνει τους συνδικαλιστές να μιλήσουν χωρίς να τους ειρωνεύεται και πάει λέγοντας.

Που θα έχει πολιτισμικό αποτύπωμα με εκπομπές για το βιβλίο, το θέατρο, το σινεμά, το τραγούδι, για όλες τις τέχνες.

Δεν γνωρίζω αν θα ήθελαν στο Σύριζα να αναλάβουν ένα τέτοιο εγχείρημα. Ακόμα κι αν ήθελαν όμως, δεν θα μπορούσαν. Θα νομιμοποιούσαν με την απόκτηση τηλεοπτικής άδειας όλα τα νομοθετικά τερτίπια της κυβέρνησης και θα ακύρωναν τον αγώνα ενάντια στις αυθαιρεσίες των καναλαρχών.

Επίσης η αγορά άδειας και η οργάνωση του καναλιού θα απαιτούσε κεφάλαιο εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο ο Σύριζα δεν διαθέτει. Άλλωστε δεν θα έβρισκε και κανέναν ιδιώτη πρόθυμο να στηρίξει το εγχείρημα τούτο παρά μόνο φορείς της κοινωνίας των πολιτών, οργανώσεις, συλλογικότητες κι απλούς πολίτες.

Για ποιο λόγο ένας μεγαλοεπιχειρηματίας να στηρίξει ένα κανάλι που θα προωθεί την εμβάθυνση της δημοκρατίας και τον πολιτισμό και θα λειτουργεί όχι πρωτίστως με κερδοσκοπικά κριτήρια αλλά με ποιοτικά;

Η προορισμένη από το Σύνταγμα δημόσια τηλεόραση να λειτουργεί έτσι δεν πρόκειται να υπάρξει τους επόμενους (λίγους ελπίζω) μήνες, όσο κυβερνούν Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ.

Ιδού η χρυσή ευκαιρία για τον Σύριζα: Ότι δεν μπορεί να κάνει στην τηλεόραση να το κάνει στο διαδίκτυο, ελληνιστί web tv.

Mε μικρό κεφάλαιο να ιδρύσει ένα διαδικτυακό κανάλι στη βάση των παραπάνω αρχών.

Μόνο κέρδη θα έχει από αυτήν την ιστορία. Και δεν εννοώ χρηματικά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα πρέπει να παραγνωρίζονται οι οικονομικοί όροι.

Θα επικοινωνήσει με τους πολίτες, θα αναπτύξει τις θέσεις του, θα δώσει χώρο σε όλους-ανεξαιρέτως (πλην της Χρυσής Αυγής), θα δώσει ένα δείγμα αν μη τι άλλο πώς οραματίζεται τη δημόσια ραδιοτηλεόραση, αν εκλεγεί κυβέρνηση.

Αυτό το εγχείρημα είναι σαφώς πιο εφικτό απ’ ότι η δημιουργία ενός τηλεοπτικού καναλιού.

Εντούτοις, δεν θα λύσει το πρόβλημα του Σύριζα να επικοινωνήσει με το μεγαλύτερο σε ηλικία κομμάτι των ψηφοφόρων που δεν έχει σχέση με το διαδίκτυο και είναι και αυτό κυρίως, που δεν εμπιστεύεται τον Σύριζα. Θα είναι όμως, ένα πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση.

Έτσι ώστε κάποια στιγμή να μπορούν τα στελέχη του να δείξουν σε όλες τις εκπομπές, σε όλους τους δημοσιογράφους και σε όλα τα κανάλια που δεν σέβονται ένα κόμμα ψηφισμένο από το 27% του λαού, ότι έδειξαν και στον Γιάννη Πρετεντέρη, την περιφρόνησή τους.

(Αγαπητέ φίλε, θεωρώ πως οι βουλευτές και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα έπρεπε να περνάνε ούτε έξω από τα καθεστωτικά κανάλια. Αντιθέτως, έχω την εντύπωση πως αρκετά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ παρακαλούν να τους καλούν στα καθεστωτικά κανάλια. Πέρσι, ακούσαμε στην τηλεόραση διευθυντή τηλεοπτικού σταθμού να λέει ευθέως σε έναν από τους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ πως έχει στο κινητό του τα μηνύματά του -του βουλευτή- που τον παρακαλεί να τον καλέσει στις εκπομπές του τηλεοπτικού καναλιού. Κάγκελο ο βουλευτής. Κατάπιε την γλώσσα του, αν και συνήθως δεν βάζει γλώσσα μέσα. Είναι επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ να πηγαίνουν τα στελέχη του στα καθεστωτικά κανάλια. Και είναι επιλογή τους να δέχονται τις ταπεινώσεις από τα τσιράκια των νταβατζήδων. Κι αυτό λέει πολλά για τον ΣΥΡΙΖΑ και τις προθέσεις του και τις σχέσεις του με τους Έλληνες ολιγάρχες. Εμένα δεν με πείθει καθόλου ο ΣΥΡΙΖΑ. Όπως δεν με πείθει και η ελληνική κοινωνία. Που επιβραβεύει ακόμα νταβατζήδες και καθεστωτικούς δημοσιογράφους. Δεν είναι τυχαία τα ΜΜΕ που επιβραβεύουν οι Έλληνες. Αυτά θέλουν. Θέμους και Τράγκες. Έχουμε αυτό που μας αξίζει. Από κόμματα, κανάλια, δημοσιογράφους κλπ. Κανείς δεν μιλάει για την στάση της πλειοψηφίας των Ελλήνων δημοσιογράφων μετά την χρεοκοπία της χώρας. Κανείς δεν μιλάει για την στάση της πλειοψηφίας των δημοσιογράφων της ΕΡΤ μετά το λουκέτο. Οι περισσότεροι είναι σκλαβάκια, ρουφιάνοι και σιχάματα. Αυτοί θα κάνουν ανεξάρτητα κανάλια και ΜΜΕ; Αδύνατον. Λούμπεν δημοσιογράφοι και λούμπεν ΜΜΕ για λούμπεν πολίτες. Αυτό έχουμε γιατί αυτό θέλουμε. Πάντως, κόμματα και πολίτες που περιμένουν να επικοινωνήσουν από τις τηλεοράσεις τους αξίζει να εξαφανιστούν. Να είστε καλά.)

12 αποκαλυπτικά «tweets» του Νίκου Κοτζιά μετά την ψηφοφορία στη Βουλή

«Η μεγαλύτερη επιτυχία του Στουρνάρα ήταν τα σκαμπιλάκια του Σόιμπλε και τα τσιμπήματα στο μαγουλάκι του»… Ο καθηγητής Νίκος Κοτζιάς, μετά τη λήξη της ψηφοφορίας επί της πρότασης μομφής του ΣΥΡΙΖΑ προχώρησε σε ορισμένα «κελαϊδίσματα» που έχουν αξία, νόημα και «καυτηριάζουν» θέσεις και απόψεις που μόνο σκοπό έχουν την επικοινωνιακή εξαπάτηση της κοινωνίας. Απολαύστε τα:

 Nikos Kotzias ‏@NikosKotzias1m

Κυβέρνηση δεν έπεσε,αναμενόμενο. Δυνάμεις της μειώθηκαν κι άλλο. Με εκπλήξεις. Μείωσηαποτελεί έκφραση ότι λαϊκή της βάση συρρικνώνεται

 Nikos Kotzias ‏@NikosKotzias59m

Η κυβέρνηση δεν απάντησε στο κύριο επιχείρημα Σύριζα και ΑΝΕΛ, ότι πολιτική της είναι πολιτική άγριας ανακατανομής υπέρ των λίγων

 Nikos Kotzias ‏@NikosKotzias1h

Η μεγαλύτερη επιτυχία του Στουρνάρα ήταν τα σκαμπιλάκια του Σόιμπλε και τα τσιμπήματα στο μαγουλάκι του

 Nikos Kotzias ‏@NikosKotzias1h

Με σημερινή ομιλία Βενιζέλου κατάλαβα γιατί έφτιαξε τον νόμο απαλλαγής υπουργών από τις ευθύνες τους

 Nikos Kotzias ‏@NikosKotzias1h

Βενιζέλος δεν απαντά σε αρχηγό αξιωματικής αντιπολίτευσης,υλοποιεί ανικανοποίητο όνειρό του να απαντά ως άλλος πρωθυπουργός σε αρχηγό της αα

 Nikos Kotzias ‏@NikosKotzias4h

Κάποιος να πει Κακλαμάνη για τις τουρκικές φρεγάτες που κάνουν βόλτες στο Σούνιο, για τον έλεγχο των οικονομικών της άμυνας από την τρόικα

 Nikos Kotzias ‏@NikosKotzias4h

Oι δημοσιογράφοι του μνημονίου έγραψαν σήμερα άρθρα με βάση σκονάκια της ΝΔ, ενώ παριστάνουν τους εκπροσώπους της ανεξάρτητης δημοσιογραφίας

 Nikos Kotzias ‏@NikosKotzias6h

Ας πει κάποιος στον Βενιζέλο ότι όσο μιλούσε το χρέος της Ελλάδας ανέβηκε κατά 2,4 εκατομμύρια Ευρώ

 Nikos Kotzias ‏@NikosKotzias6h

Το κύκνειο άσμα της ΔΗΜΑΡ ήταν η ομιλία Κoυβέλη: ως «ανανεωτής δημοκράτης» έθεσε το ζήτημα της δημοκρατίας εκτός δικών του κριτηρίων
http://www.nez.gr/

 Nikos Kotzias ‏@NikosKotzias13h

Βραζιλία: Εκατομμύρια περιουσιακών στοιχείων της Siemens κατασχέθηκαν προσωρινά ενόψει δίκη γερμανικής εταιρείας για παραβίαση νομοθεσίας

 Nikos Kotzias ‏@NikosKotzias13h

Για όσους με ρωτάνε βλ. @kinisipratto, http://nblo.gs/QXgvH όπου δίνεται σταθερή ροή χρέους και επιτόκια

 Nikos Kotzias ‏@NikosKotzias10 Nov

Σήμερα Κυριακή 10.11.13 το χρέος μας είναι 386 δισ+677 εκα Ε. Πληρώνουμε 1.532 Ε επιτόκιο ανά δευτερόλεπτο ή 48 δισ και 301 εκατ. το χρόνο!

Για ποιον λαό να σπαταλήσω αφοβισιά;

Συντάκτης: Μαριάννα Μητροπούλου

Για ποιον να σπαταλήσω αφοβισιά;
Για το αγελαίο πλήθος που χρόνια ζει όλο ξιπασιά;
Ούτε φτυσιά. (B.D Foxmoor – Λαός Λερός και στα βάσανα Λερός)

Πριν λίγο γύρισα από το συλλαλητήριο, ένα συλλαλητήριο στο οποίο να “ταν 4000 άτομα; Ίσως να λέω και πολλά …

Ο Σαμαράς και οι εμετικοί του βουλευτές γελάνε στο άκουσμα της λέξης Λαός, έτσι ξεδιάντροπα, μέσα στο κοινοβούλιο.

Και πολύ καλά κάνουν. Ναι, και πολύ καλά κάνουν!

Που είναι οι άνεργοι; Που είναι οι απολυμένοι; Οι πεινασμένοι; Οι αγανακτισμένοι; Που είναι ο ελληνικός λαός που ζει στην εξαθλίωση σήμερα; Μέρες τώρα θα έπρεπε να είναι έξω. Να είναι έξω στους δρόμους! Έπρεπε να “χαν κυκλώσει τη Βουλή και να μην τους άφηναν να πάρουν ανάσα. Έπρεπε σήμερα το Σύνταγμα να ξεχειλίζει από κόσμο και από οργή.

Αντ” αυτού, οι καφετέριες ήταν γεμάτες, τα γήπεδα ήταν φίσκα. Η νεολαία μας αντί να συρρέει στο Σύνταγμα, βόλταρε ή άραζε στον καναπέ της. Στο Σύνταγμα είδα ελάχιστο ποσοστό της νεολαίας. Λίγο πριν φύγω κάθισα στο πεζούλι. Ένας άντρας μεγάλης ηλικίας μου ζήτησε να τον βοηθήσω να κάτσει. Ήταν περίπου πέντε ώρες εκεί μαζί μας. Η ηλικία του; 74 ετών! Και ήταν εκεί. Ήρθε εκεί να αγωνιστεί. Να αγωνιστεί για τα παιδιά και τα εγγόνια του, για την αξιοπρέπεια τη δική του, της οικογένειας του και του ελληνικού λαού. Για την δημοκρατία και για την ελευθερία μας.

Θα το πω για ακόμη μια φορά και πλέον πιο συνειδητοποιημένα από ποτέ: Λαός Λερός και βολεψάκιας. Λαός λερός και στα βάσανα λερός. Σας βαρέθηκα … σας σιχάθηκα. Είστε άξιοι της μοίρας σας … Και μην ακούσω ξανά κανέναν να παραπονιέται για την κρίση, για την φτώχεια, για την ανεργία, για τον εξευτελισμό μας. Όταν δεν πολεμάτε, όταν δεν αγωνίζεστε για τίποτα από αυτά, θα συνεχίζετε να τα βιώνετε, και θα την πληρώνουμε και όλοι οι υπόλοιποι μαζί με σας, όπως συμβαίνει εδώ και πολύ καιρό.

Αράξτε στον καναπέ σας Ελληνάρες μου, άλλωστε, πλησιάζει ο καιρός που θα σας τον πάρουν κι αυτόν, και τότε να δούμε τι θα κάνετε.

http://www.exitnews.gr/

Ας σηκώσουμε το κεφάλι, λοιπόν!

Κώστας Καββαδίας
μέλος της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ Κέρκυρας
φοιτητής του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης

Τα ξημερώματα της περασμένης Πέμπτης η δικομματική Κυβέρνηση αποφάσισε να ολοκληρώσει αυτό που άρχισε τις 11 του Ιούνη.
Αποφάσισε να βάλει τέλος στην ΕΡΤ και παράλληλα να δώσει ένα ακόμα καίριο χτύπημα στη Δημοκρατία αυτής της χώρας. Ο τρόπος που έγινε αυτό, γνωστός και αναμενόμενος. Το έργο άρχισε με νομοθετικό διάταγμα (που άλλωστε χρόνος για να το περάσουμε και να το συζητήσουμε από τη Βουλή) και τέλειωσε με την εμφάνιση των κατασταλτικών μηχανισμών που επιδιώκουν να τρομοκρατήσουν όποιον αντιστέκεται στις κυβερνητικές επιταγές. Αυτό τοstory διακυβέρνησης πραγματοποιείται εδώ και αρκετό καιρό άλλωστε. Είναι χαρακτηριστικό μιας Κυβέρνησης που θέλει να επιβάλει το δόγμα του “Νόμος και Τάξη”. Είναι χαρακτηριστικό μιας Κυβέρνησης που βρίσκεται σε πανικό. Μια Κυβέρνηση που δέχεται τη μία ήττα μετά την άλλη, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Έχει απολέσει εδώ και καιρό τη λαϊκή νομιμοποίηση παρόλα τα ψεύδη και τη προπαγάνδα που διασπείρει. Έχει συμβιβαστεί πριν καν αρχίσει τη “μάχη” της διαπραγμάτευσης με τη Τρόικα, η οποία όπου βρεθεί και σταθεί διαψεύδει τον Σαμαρά και τους λοιπούς κυβερνητικούς και αναφέρεται ξεκάθαρα σε νέα μέτρα, νέες περικοπές μισθών, νέες απολύσεις.

Το μόνο που απέμεινε από το success story του Σαμαρά είναι η εμφάνιση αυτού του δήθεν πρωτογενούς πλεονάσματος το οποίο για να επιτευχθεί σε μία περίοδο συνεχούς ύφεσης και λιτότητας κατακρεουργήθηκαν μισθοί ,συντάξεις και καταπατήθηκαν κερδισμένα με αγώνες δικαιώματα του απλού λαού. Μάλιστα για να συνεχίσει να υφίσταται αυτό το πρωτογενές πλεόνασμα τρέχουν να μας πουν ότι πρέπει να συνεχιστούν αυτές οι πολιτικές. Πρέπει να βγουν στο σφυρί ακίνητες περιουσίες, να υπερφορολογηθούν τα αγροτεμάχια και αυτό θα συνεχίσει να γίνεται για όσο αυτά τα δύο κόμματα παραμένουν γαντζωμένα στη διακυβέρνηση της χώρας καλύπτοντας και συμπληρώνοντας το ένα το άλλο.

Όμως ούτε λόγος για τη ταμπακέρα. Ούτε λόγος για τις δωρεάν ψηφιακές άδειες στα ιδιωτικά κανάλια που ψηφίστηκε στη Βουλή μία ημέρα πριν την επέμβαση στην ΕΡΤ, αυτά άλλωστε τα λέει η κακή “συντεχνία” των εργαζομένων της ΕΡΤ. Ούτε λόγος για τις 4.000 απολύσεις για να καλυφθεί το δημοσιονομικό κενό, αυτά άλλωστε τα λέει η κακή “συντεχνία” των διεφθαρμένων συνδικαλιστών. Ούτε λόγος για τη διάλυση των ασφαλιστικών ταμείων, για τη ρημαγμένη Παιδεία, για τη διαλυμένη Υγεία, αυτά άλλωστε τα λέει η κακή “συντεχνία” των 2.000.000 ανέργων. Αυτό θέλουν να επιβάλουν με τη λογική του “διαίρει και βασίλευε”, να υπάρχουν στο πρόσωπο της Κυβέρνησης και όσων την στηρίζουν οι νόμιμοι και από την άλλη πλευρά να υπάρχουν οι παράνομες, “βολεμένες συντεχνίες” που έχουν το θράσος να αντιδρούν σε αυτή την νομιμότητα και ομαλότητα. Αυτό είναι το μόνο δίλημμα που θέτουν οι κυρίαρχοι και εκεί εμείς πρέπει να απαντήσουμε με μαζικό αγώνα και αλληλεγγύη με κοινό μέτωπο δράσης και συνεννόησης και μόνο στόχο την ανατροπή τους.
Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ έπραξε το αυτονόητο. Για όλα τα παραπάνω κατέθεσε πρόταση δυσπιστίας ενάντια στον οριακό και κρεμάμενο από μια κλωστή Κυβερνητικό Συνασπισμό. Δεν μπήκε σε μια διαδικασία διαρκών εσωτερικών ερωτήσεων, υπεραναλύσεων, δεν είχε το χρόνο, όφειλε να πράξει αυτό που έπραξε σαν ένα κόμμα της Αριστεράς που σέβεται την ύπαρξη του, που αντιλαμβάνεται από πού αντλεί τη δύναμη του, που αφουγκράζεται και συστρατεύεται με τα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας. Έβαλε ως αιχμή του δόρατος τα αντιδημοκρατικά γεγονότα της ΕΡΤ με τη βίαιη κρατική καταστολή σε πολίτες και βουλευτές και κορμό τις κυβερνητικές πολιτικές που έχουν ως θύμα τους το καταπιεζόμενο λαό και εξυπηρετούν για να ευημερούν και να πλουτίζουν έναντι αυτών μικρές ελίτ. Άφησε στους αντιπάλους του να αναρωτιούνται, να πανικοβληθούν και να βρεθούν σε αμηχανία για αυτή τη κίνηση. Άφησε σε αυτούς το φόβο που δικαιολογημένα πρέπει να έχουν για τη επερχόμενη Κυβέρνηση της Αριστεράς. Τελικά μια χώρα πότε κινδυνεύει από αστάθεια; Κινδυνεύει επειδή τόλμησε ο ΣΥΡΙΖΑ να καταθέσει πρόταση δυσπιστίας έναντι του οριακού Κυβερνητικού Συνασπισμού όπως λένε οι διάφοροι καλοπροαίρετοι δημοσιογράφοι και σύμβουλοι του Σαμαρά ή από μία Κυβέρνηση που επιβιώνει με νομοθετικά διατάγματα και ΜΑΤ, που ο Πρωθυπουργός της δεν εμφανίστηκε ούτε μια φορά από τη μέρα της ορκωμοσίας της Κυβέρνησης στο Κοινοβούλιο να λογοδοτήσει για τα πεπραγμένα του, που στο φόβο να γλιτώσει τη πολιτική του ύπαρξη κατασκευάζει και προωθεί τις ανιστόρητες θεωρίες περί 2 άκρων και εξισώνει σε πλήρη σύμπνοια με τους ακροδεξιούς συμβούλους του τρομοκρατικές επιθέσεις με κοινωνικούς αγώνες; Δεν κινδινεύει η σταθερότητα και η ομαλότητα μιας χώρας όταν στην έκθεση του ΟΟΣΑ -μέλος του οποίου είναι και η Ελλάδα- για την ευημερία, διαπιστώνει την υποχώρηση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, τη μείωση της εμπιστοσύνης των Ελλήνων πολιτών προς την Κυβέρνηση, όχι προς την Κυβέρνηση αυτή ειδικά, αλλά προς το θεσμό της Κυβέρνησης και τους άλλους θεσμούς της Δημοκρατίας; Πότε λοιπόν κινδυνεύει η σταθερότητα και η ομαλότητα μιας χώρας;

Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως κάλεσε και τον κόσμο να καταθέσει τη δική του πρόταση δυσπιστίας κατά της Κυβέρνησης, στο δρόμο. Ενωμένοι και αλληλέγγυοι απέναντι σε εκείνους που μας εξαθλιώνουν και μας κλέβουν το μέλλον. Μας κάλεσε για τη δική μας ανυπακοή μέσα κι έξω από το Κοινοβούλιο. Ή τώρα ή ποτέ! Τώρα κρινόμαστε όλοι. Ήρθε η ώρα να μετρηθούμε μαζί τους. Δεν θα τους κάνουμε τη χάρη να πέσουν επειδή είναι ανίκανοι και επικίνδυνοι αλλά επειδή θα έχουμε τη χαρά να τους ρίξουμε εμείς. Ας σηκώσουμε κεφάλι λοιπόν! Να διεκδικήσουμε τα πάντα, μη τους χαρίσουμε τίποτα.
Κώστας Καββαδίας
μέλος της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ Κέρκυρας
φοιτητής του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης