Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου 2014

Δημαρχούκοι..




                           


Επειδή η μάχη για τους αιρετούς άρχοντες έχει ήδη ανάψει σε πολλές περιοχές, και είναι αναμενόμενο ν' ανάψει παντού, ας κάνουμε κάποιες πρώτες σκέψεις,
..που ως γνωστόν, είναι και οι καλύτερες!

Πρώτα απ' όλα θα πρέπει να καταψηφιστούν όσοι ήταν δήμαρχοι όλα αυτά τα μνημονιακά χρόνια, εκλεγμένοι με το ''χρίσμα'' ή την στήριξημνημονιακών κομμάτων,
..και δεν φρόντισαν στο ενδιάμεσο να καταθέσουν την κομματική τους ταυτότητα, ή τουλάχιστον να αποκηρύξουν τις κυβερνητικές πρακτικές που πηγάζουν απ' την εθελοντική δουλεία σε τρόϊκα και τοκογλύφους.


Το επιχείρημα ότι εδώ πρόκειται για τοπικές κοινωνίες και ότι η προσωπικότητα του κάθε δήμαρχου ή υποψήφιου δήμαρχου παίζει ξεχωριστό ρόλο..
..σκοντάφτει στο σημειολογικό αντεπιχείρημα, ότι δεν είναι δυνατόν ένας άνθρωπος όσο καλός, έντιμος, ή αξιοπρεπής κι αν είναι, εφ' όσον ''ανήκει'', ενστερνίζεται κάποιες πολιτικές, οι οποίες μάλιστα έχουν κριθεί απ' τους πολίτες σαν αντιλαϊκές και ανθελληνικές,
..να ξεφύγει απ' αυτές, και να πράξει για το συμφέρον του κοινωνικού συνόλου. Οι ''ιδέες'' του και προπαντός το κομματικό ''χαλινάρι'' θα τον τραβάνε πάντα πίσω, και στις κρίσιμες στιγμές αντί να συνταχτεί με τον λαό και τους συνδημότες του, θα υποκύψει στην βούληση και στις εντολές των καταστροφέων της χώρας.
                              

Δεύτερον και εντελώς προφανές είναι, ότι πρέπει να καταψηφιστούν χωρίς δεύτερη σκέψη όσοι βουλευτές του ''μνημονιακού τόξου'' ξαφνικά θυμήθηκαν(!) τις ιδιαίτερες πατρίδες τους και επιχειρούν να ''σώσουν'' κι αυτές, με τον ίδιο υποθέτουμε τρόπο που έσωσαν και την πατρίδα!

Πρόκειται για ανθρώπους φάρους και υποδείγματα ιδιοτέλειας και ξετσιπωσιάς, ..που βλέποντας την βουλευτική τους καρέκλα και τα προνομιάκια τους να εξαφανίζονται στις επόμενες εκλογές, προσπαθούν να διασωθούν εξασφαλίζοντας για τον εαυτό τους μιάν άλλη καρέκλα, κάποια άλλα προνόμια.

Είναι τα ποντίκια που εγκαταλείπουν το καράβι.. Είναι οι θρασύδειλοι που δεν αντέχουν να υποστούν τις συνέπειες εκείνου του ''ΝΑΙ, ΣΕ ΟΛΑ'' που τόσες φορές φώναξαν μέσα στην Βουλή, ..που θέλουν να αποφύγουν τις συνέπειες των πράξεών τους, ..και ζητούν την ψήφο των τοπικών κοινωνιών σαν ''κολυμπήθρα του Σιλωάμ'', σαν ''ξεκάρφωμα'' για την μνημονιακή τους εθελοδουλεία!
 
Πρέπει να αναζητήσουμε σαν τοπικούς άρχοντες, ανθρώπους πραγματικά ανεξάρτητους, ή έστω ''αδειασμένους'' απ' το μνημονιακό σύστημα. 
Ας αρχίσουμε απ' τις τοπικές κοινωνίες να ξηλώνουμε το μνημονιακό τόξο, και να εξολοθρεύουμε πολιτικά τους βρυκόλακες που το υπηρέτησαν, ..και που σκοπεύουν να το εξυπηρετήσουν ακόμα..

http://mandatoforos.blogspot.gr/

Με αφορμή τα γεγονότα στο γυμνάσιο Κερατσινίου




                             
και τι έγινε στις 17 Νοεμβρίου του 1973 σε ένα άλλο σχολείο στο Φάληρο... Tι έγινε κάποτε στις 17-11-73 σ’ ένα γυμνάσιο του Π. Φαλήρου.

Τι έγινε σήμερα στο 2ο Λύκειο Κερατσινίου…

Ήταν τότε Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 1973.

Πήγαινα Β΄ Γυμνασίου στο Π. Φάληρο. Στο πρώτο διάλειμμα οι μαθητές-τριες της Ε΄ και ΣΤ΄ γυμνασίου φεύγουν από το σχολείο κι ανεβαίνουν στο Πολυτεχνείο. Τα ξημερώματα του Σαββάτου το τανκ εισβάλλει…. Τα παιδιά είναι μέσα. Φεύγουν, κρύβονται και την άλλη μέρα (τότε λειτουργούσαν και το Σάββατο τα σχολεία) δεν έρχονται σχολείο.

Μεσημέρι του Σαββάτου η ασφάλεια έρχεται στο σχολείο και ζητάει το απουσιολόγιο. Ένας καθηγητής μας θεολόγος προθυμοποιείται να τους το παραδώσει. Όμως ο γυμνασιάρχης μας κ.Τόγιας και η καθηγήτρια βιολογίας κ.Φράγκου αρνούνται να δώσουν τους απόντες μαθητές!

ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΧΟΥΝΤΑ!
ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΔΩΣΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ΘΗΡΙΑ!
Κι έμειναν για πάντα αυτοί οι καθηγητές μέσα στις καρδιές μας και μας οδηγούν στο δρόμο της εντιμότητας και της γενναιότητας!
Τέτοιοι άνθρωποι θα είναι πάντα τα πρότυπά μας.
Αντίθετα οι καταδότες θα είναι πάντα τα σκουπίδια της ζωής.

Στέλιος Φωκιανός
Δάσκαλος στο 5ο Δημ. Σχολείο Κερατσινίου - 

See more at: http://stokokkino.gr

Ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος από "καλούς" χριστιανούς...

http://tripioevro.blogspot.gr/

                      

Ο Αντ. Σαχλαμαράς έχει κάθε δικαίωμα να επισκέπτεται το Αγιο Ορος, να σταυροκοπιέται μέχρι να πάθει εξάρθρωση, να φιλά όποια εικόνα κυκλοφορεί γύρω του και να ψέλνει με τη φάλτσα φωνή του το "Πάτερ Ημών", το "Πιστεύω" κι οποιοδήποτε άλλο χριστιανικό άσμα έχει γίνει σε όλους μας πλύση εγκεφάλου να απομνημονεύσουμε από τα σχολικά μας χρόνια. Ο Αντ. Σαχλαμαράς διατηρεί το ίδιο δικαίωμα και με την ιδιότητα του πρωθυπουργού, αν έτσι ευφραίνεται η ψυχή του, καθώς και να διαφημίζει την πίστη του ζητώντας από τις κάμερες να τον ακολουθούν οπουδήποτε υπάρχει παπάς κι αγιαστούρα. Δεν αμφισβητώ, επίσης, πως ο Αντ. Σαχλαμαράς διακατέχεται από ένα βαθύ θρησκευτικό συναίσθημα, μολονότι περιορίζει την εκδήλωσή του μόνο στους ομοίους του, είτε πρόκειται για την ταξική ή για την εθνική του κάστα. Κι αν ακόμα μερικές φορές ισχυρίζεται πως συνομιλεί με τον θεό, δε χάθηκε κι ο κόσμος. Κι εγώ πιάνω πολλές φορές τον εαυτό μου να ονειροπολεί και να μπερδεύει την πραγματικότητα με τη φαντασία...

Ποιό είναι, επομένως, το πρόβλημά μου με το θρησκευτικό σόου που παρακολουθήσαμε το Σαββατοκύριακο; Το ότι ο Αντ. Σαχλαμαράς δεν πήγε στο Αγιο Ορος για τη σωτηρία τής ψυχής του, αλλά για να στείλει ένα μήνυμα στους "συνετούς" νοικοκυραίους. Με το λόγο του, στον οποίο σε κάθε δεύτερη πρόταση υπήρχε κι ένα "με τη βοήθεια του θεού", και με τις κινήσεις του, όπως τα χειροφιλήματα σε συνδαιτυμόνες τού Εφραίμ (αλήθεια, αυτόν δεν τον είδε;...) και τα ειδωλολατρικά προσκυνήματα στις εικόνες ήταν σα να έλεγε στο χριστεπώνυμο πλήθος: "Κοιτάξτε μην κάνετε καμιά μαλακία και ψηφίστε τον άθεο Τσίπρα και τη διαβολική αριστερή κομπανία του, η οποία θα απαγορεύσει τις εκκλησίες, θα κυνηγήσει την πίστη και, Θου Κύριε φυλακί τω στόματί μου, θα διαχωρίσει την κοσμική από την θρησκευτική εξουσία. Ε, όχι λοιπόν κουλ Αλέξη. Δεν θα μας εμποδίσεις εσύ και το σατανικό παρεάκι σου να ακολουθήσουμε τον πιο σύντομο δρόμο προς το Ιράν. Το πόπολο γουστάρει θεοκρατία, τώρα ειδικά που του έχω αρπάξει όλα τα υπόλοιπα για να ελπίζει σε αυτά, κι αυτό έχω σκοπό να του παραδώσω όταν θα έχω φάει τα ψωμιά μου. Πολύ σύντομα δηλαδή"...

Αυτό είναι, επομένως, το πρόβλημά μου: το ότι παρακολουθήσαμε ένα φαρισαϊκό πανηγύρι, σαν αυτά τα οποία στήνουν οι άπιστοι σύζυγοι για να κάνουν ανενόχλητοι τις ακολασίες τους, σκουπίζοντας με "σ' αγαπώ" τις βρομιές τους, ή οι απατεώνες τού κοινού ποινικού δικαίου για να ξεγελούν όσο το δυνατό περισσότερους. Φοβάμαι τους ανθρώπους που εκφράζουν την πίστη, την αγάπη ή την εντιμότητά τους μόνο με τα λόγια κι όχι με τις πράξεις τους. Δυσπιστώ απέναντι σε εκείνους που σταυροκοπιούνται κάθε που περνούν από εκκλησία, με βομβαρδίζουν με "πρώτα ο θεός" κάθε δίλεπτο και με αντιμετωπίζουν σαν το μεγαλύτερο εγκληματία όταν τρώω σουβλάκι τη Μεγάλη Εβδομάδα ή όταν κάνω σεξ πριν το γάμο. Στη δική τους ζωή τα πάθη είναι είτε κρυφά είτε ανύπαρκτα και ειλικρινώς δεν ξέρω να σας απαντήσω τί είναι χειρότερο...

Αν υπάρχει θεός, θα πάω στην κόλαση. Αυτό δεν θα συμβεί, όμως, γιατί κατά τη διάρκεια της ζωής μου έτρωγα χοιρινό τις Τετάρτες και τις Παρασκευές ή γιατί μπορεί να επιθύμησα τη γυναίκα τού πλησίον μου, αλλά για τα ελαττώματά μου που δε φρόντισα να εξαλείψω και τα προτερήματα που δεν ενδιαφέρθηκα να τελειοποιήσω. Δεν πιστεύω στον θεό, ωστόσο εκτιμώ πως αν υπήρχε θα είχε πολύ περισσότερο χιούμορ, αυτοσαρκαστική διάθεση και γενναιοδωρία ψυχής από όλους αυτούς τους σαλτιμπάγκους που παριστάνουν τους επί γης αντιπροσώπους του, λες και τους έχει παραχωρήσει κάποιο franchise κι εκείνοι ανοίγουν υποκαταστήματα ή καταδικάζουν ανθρώπους στο όνομά του...

Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2014

Η Φιλοσοφία του σεισμόπληκτου

http://www.ithacanet.gr/

Το πιο κάτω κείμενο είναι το "ζουμί" αυτού που ζήσαμε , ως θεατές. Είναι κάτι σαν ρεπορτάζ.
Περιρρέουσα ατμόσφαιρα: Ένας σεισμός. Ανακοινώσεις μέτρων. Βοήθεια από παντού, μη στοχευμένη. Από ανθρώπους που προσφέρουν, χωρίς να γνωρίζουν ή να μπορούν να πληροφορηθούν ποιες είναι οι πραγματικές ανάγκες. Ευχαριστούμε, από τα βάθη της καρδιάς μας, αλλά έχουμε τώρα να μαζέψουμε πλίνθους και κέραμους ατάκτως ερριμένα.Συντονισμένη δυσφήμηση των Κεφαλλήνων, με χρήση κατασκευασμένων περιστατικών. Πλήγμα στο ηθικό και την αξιοπρέπεια. Δημιουργία ερωτηματικών σε όσους σκέφτονται να βοηθήσουν. Υπερπροβολή μεμονωμένων περιστατικών, ως καταστάσεις  γενικευμένου πλιάτσικου. Πολλές καταγγελίες για κακή διαχείριση βοήθειας από την τοπική οργάνωση Πολιτικής Προστασίας. Καμία καταγγελία για τη διαχείριση της βοήθειας από το Γενικό Φιλόπτωχο της Μητρόπολης. Διασπορά τρομοκρατικών ειδήσεων για επικείμενους σεισμούς 7 ή και 9 ρίχτερ. Διασπορά ψευδών ή αναπόδεικτων ειδήσεων για ανθρωπογενή "αίτια" του σεισμού. Δημιουργείται η εντύπωση ότι κάποιοι έβαλαν την Κεφαλονιά, τους ανθρώπους της και τη ζωή της στο στόχαστρο
Αποτελέσματα(Πέρα από την ορατή υλική ζημιά σε κτήρια, εξοπλισμό, οικοσκευές και εμπορεύματα):  Ψυχολογική αποδιοργάνωση και αβεβαιότητα για το μέλλον. Αμφιβολίες για το αν πρέπει να εξακολουθείς να ζεις σε ένα τόπο που, με βεβαιότητα, θα πληγεί βάναυσα στο προσεχές μέλλον. Με την μηντιακή διασπορά φόβου, έχουμε μία ασύγγνωστη ή συνειδητή επιθετικότητα στον κατ' εξοχήν οικονομικό τομέα, τον τουρισμό. Πρόσκαιρη διάλυση της οικονομικής ζωής, πλην όμως, πολύμηνη, η οποία θα επιβαρύνει, απελπιστικά τις υπάρχουσες οριακές οικονομικές δραστηριότητες. Οι αδυνατούντες να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους οφειλέτες θα αυξηθούν δραματικά, λόγω της συρρίκνωσης ή και του μηδενισμού του κύκλου εργασιών. Τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά και επιχειρήσεις θα γίνουν μη διαχειρίσιμο, κοινωνικά και οικονομικά, ποσοστό της τοπικής κοινωνίας. Αδυναμία ανταπόκρισης σε ανειλημμένες υποχρεώσεις και πάγια έξοδα υγιών, ως σήμερα, επιχειρήσεων. Η οικονομική κατάρρευση, δίχως άμεσα μέτρα, μπορεί να μετατραπεί σε μόνιμη χειμάζουσα οικονομία. Ήταν στραβό το κλίμα , θα το φάει και ο γάιδαρος;   
Σημαντικό: Οι επιταχύνσεις που καταγράφηκαν στην Κεφαλονιά είναι οι μεγαλύτερες που έχουν καταγραφεί, ως σήμερα, στον Ελλαδικό και τον ευρύτερο Αφρο-Ευρωπαϊκό χώρο. Υπερέβησαν κατά πολύ τις αντισεισμικές προδιαγραφές και αντοχές κι όμως, η Κεφαλονιά άντεξε. Τίθεται θέμα επανεξέτασης του τρόπου που χτίζονται κτήρια, δρόμοι και κρατικές υποδομές. Μεγάλες καταστροφές σε εκκλησίες, μοναστήρια και λοιπά μνημεία προστατευόμενα από την Εφορία Νεωτέρων Μνημείων. Βασικές οδικές αρτηρίες, λιμάνια, κτήρια, δίκτυα απαιτούν επανασχεδιασμό και λήψη διαφορετικών μέτρων, από κάποια πρόσκαιρα μπαλώματα.

Οι Κεφαλονίτες παίρνουν τη ζωή στα χέρια τους.

Πέρα από τη βοήθεια των ανώνυμων και επώνυμων ανθρώπων, εταιρειών και ομάδων, η Κεφαλονίτικη διασπορά ενεργοποιείται και καλείται να παίξει ένα μόνιμο ενισχυτικό παράγοντα, όταν η σκόνη του σεισμού θα κατακάτσει και τα φώτα της δημοσιότητας θα σβήσουν. 
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η αυτοοργάνωση των σεισμοπλήκτων ξεκίνησε από τους επαγγελματίες και τις οργανώσεις των "οφειλετών" και υπερχρεωμένων. Είναι αυτοί που ξέρουν τι πραγματικά τους περιμένει.
Πράξεις πρώτες:
1. Αλληλεγγύη και αλληλοβοήθεια. Από ένα πιάτο φαί ως τη φιλοξενία και το οτιδήποτε μπορεί ο καθένας να δώσει και ο άλλος έχει ανάγκη.
2. Καταγραφή ζημιών, από τους ίδιους τους πολίτες.
3. Καταγραφή άμεσων αναγκών και δυσκολιών, ώστε αν μπορεί να υπάρξει βοήθεια αυτή να είναι στοχευμένη και αποτελεσματική.
Από τις πρώτες καταγραφές, εντοπίστηκε ότι το πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο και δεν αρκεί η αποστολή βασικών ειδών, κυρίως τροφίμων.
Αυτό που φάνηκε από την αρχή και θα γίνει έντονο τις προσεχείς μέρες και μήνες είναι η έλλειψη χρήματος σε μετρητά. Η κατεστραμμένη επιχείρηση δεν μπορεί να επαναλειτουργήσει, πριν περάσουν μερικοί μήνες και οι υποχρεώσεις προς πάσα κατεύθυνση θα διογκωθούν και θα υπερβούν κάθε είδους βοήθεια που παρέχουν το κράτος και ιδιώτες. Η υπολειτουργούσα επιχείρηση με κύκλο εργασιών από 0-30% αυτού που είχε πριν το σεισμό βγαίνει έξω από κάθε προϋπολογισμό εξόδων. Οι εργαζόμενοι που έμειναν, λόγω του σεισμού, χωρίς δουλειά; Οι υποχρεώσεις που δεν θα καλυφθούν από τα προϋπολογισμένα έσοδα μιας τουριστικής περιόδου (κυρίως στην Παλλική, αλλά όχι μόνο εκεί); Πώς αποζημιώνεται μια ζημιά 150.000 ευρώ στο εμπόρευμα, πώς πληρώνεται ένα νοίκι ή πώς αντιμετωπίζονται οι υποχρεώσεις με 8-20 ευρώ είσπραξη την ημέρα, όταν μόνο ο ΟΑΕΕ είναι 350/μήνα;
Όλα αυτά συνθέτουν μια καταστροφή που υπερβαίνει τις καταμετρημένες υλικές ζημιές.
Η πρώτη περιγραφή οικογενειακής κατάστασης που δόθηκε στη δημοσιότητα συγκλονίζει. 
Τα πιο συγκλονιστικά, όμως, ειπώθηκαν στην πρώτη συγκέντρωση "οφειλετών", που τώρα πια έγιναν και σεισμόπληκτοι. Συμμαζέψαμε σε ένα κείμενο τα λόγια που ειπώθηκαν από πολλά και διαφορετικά στόματα. Και είναι, περίπου, τα λόγια, με τα οποία έφυγαν από τη συνάντηση, για να πιάσουν δουλειά. Για να κάμουν τα λόγια πράξη.  Κάτι σαν υπόσχεση και όρκος μιας παρέας φίλων, που ως χτες δεν γνωρίζονταν.  Όρκος μιας "Φιλικής Εταιρείας" με έμφαση στο πρώτο συνθετικό: Τη Φιλία.

"Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να κοροϊδέψει τον διπλανό του, καταγράφοντας πλαστές ανάγκες και ζημιές. Και αυτό είναι ένας λόγος τιμής που δίνει ο ένας προς τον άλλον. Ο καθένας μας, καταγράφοντας ζημιές και ανάγκες, θέτει τον εαυτό του και την αλήθεια των λόγων του στη διάθεση του συνόλου, το οποίο οφείλει να ερευνήσει και να βεβαιώσει του λόγου το αληθές. Αυτό που ο καθένας διεκδικεί ή απλώς ζητά, γίνεται συλλογική υπόθεση και το ζητάμε όλοι για όλους και για τον καθένα χωριστά. Κάποιου θα ικανοποιηθούν οι ανάγκες, κάποιου όχι. Δεν πειράζει. Η ικανοποίηση του ενός είναι η ικανοποίηση και η χαρά όλων. Στήνεται, από μας τους ίδιους, ένας αξιόπιστος μηχανισμός διάφανης διακίνησης βοήθειας και ελέγχου πεπραγμένων.  Αν ένας πει ψέματα, έχουμε πει όλοι ψέματα. Αν ένας  καταφέρει να εξαπατήσει, η εξαπατημένη αυτοοργάνωση των σεισμοπλήκτων, γίνεται αναξιόπιστη. Όσοι στέλνουν βοήθεια πρέπει να γνωρίζουν ότι αυτό που στέλνουν σε είδος ή σε χρήμα, πάει για το σκοπό που τα στέλνουν. Κάθε πράξη μας, όλη η ροή της βοήθειας είναι και πρέπει να είναι στη διάθεση όλων και κυρίως αυτών που βοηθούν. Αυτοπειθαρχία, αλληλοσεβασμός και αλληλοϋποστήριξη".
Και ειπώθηκαν και άλλα:
Μπορεί το μεγάλο πλήγμα να δέχτηκε το Ληξούρι, αλλά η οργάνωση σεισμοπλήκτων αφορά όλη την Κεφαλονιά και όλους όσους έχουν υποστεί βλάβη. Να στηριχθούν οι κεφαλονίτες μαστόροι, η τοπική αγορά, να συνδράμουν το Γενικό Φιλόπτωχο, ως εθελοντές... Δεν ενδιαφέρει μόνο το ατομικό πρόβλημα του καθένα, αλλά και αυτό που έχει υποστεί η πόλη, η επαρχία, ο νόμος ολόκληρος. Το Ληξούρι, η Παλλική και η Κεφαλονιά πρέπει να σταθούν ξανά στα πόδια τους. Πιο όμορφες, πιο δυνατές.
Κι έμεινε αναπάντητο ένα ερώτημα: Πώς μπορεί να βοηθηθεί, με τρόπο μετρήσιμο και αξιόπιστο, αυτό που σήμερα είναι έξω από κάθε αντίληψη βοήθειας; Πώς να μην παρασύρει ο σεισμός κι άλλους στην καταστροφή;


Εμείς οι θεατές και ακροατές όλων αυτών δεν έχουμε σχόλια.
Ίσως, ο σεισμός να γίνει σωσμός. Πρώτα και πάνω απ' όλα σωσμός ψυχών, ανθρώπων και μιας ολόκληρης κοινωνίας.
Αρκεί το μάθημα από το πάθημα να έχει διάρκεια. Για να μαθαίνουμε κι εμείς.
Μπορούμε. Αν θέλουμε, μπορούμε.

το χάσμα π' άνοιξε οσεισμός κι ευθύς εγιόμισ' άνθη.
(η Εικόνα είναι του Ληξουριώτη Δον ΨΥΧΩΤΗ: Από τους χτύπους της γης στους χτύπους 

Αγάπα την κουκούλα σου και σώπα



                                  



του Θωμά Σιδέρη

Το σχολικό συγκρότημα του 2ου λυκείου Κερατσινίου βρίσκεται σε μια απόσταση περίπου 200 μέτρων από το σημείο που δολοφονήθηκε ο Παύλος Φύσσας. Είναι φανερό ότι η διευθύντρια του εν λόγω σχολείου βρίσκεται ασφαλώς σε ανοιχτή γραμμή με το Αστυνομικό Τμήμα Κερατσινίου και το αρμόδιο Τμήμα Ασφαλείας.


Με την ίδια ευκολία που έδωσε στις αστυνομικές αρχές τα ονόματα οκτώ μαθητών, με την ίδια ευκολία ζητά τη συνδρομή των ανδρών της Ασφάλειας για να συλλάβουν όποιον της κάνει «ενοχλητικές» ερωτήσεις και με την ίδια ευκολία ζητά τη συνδρομή των μαθητών ώστε να τη... βοηθήσουν στο έργο της και στην αναστροφή του αρνητικού κλίματος που έχει δημιουργηθεί για το ίδιο το σχολείο αλλά και που έχει καλλιεργηθεί μέσα στους κόλπους του. Με άλλα λόγια, ζητά από τους μαθητές να σταματήσουν την αποχή τους και να επιστρέψουν στα θρανία.

Η διευθύντρια του 2ου λυκείου Κερατσινίου ασφαλώς και δεν είναι η μόνη που έδωσε ονόματα μαθητών στις αστυνομικές αρχές.

Είναι από τους διευθυντές εκείνους, μετρημένοι ευτυχώς στα δάχτυλα του ενός χεριού, που προσέτρεξαν να συνδράμουν στο έργο των αστυνομικών αρχών, ανοιχτά και απροκάλυπτα, χωρίς να φορούν το απαραίτητο αξεσουάρ της μεθοδολογίας τους: τη μαύρη κουκούλα του μίσους και του διχασμού.

Κάποτε, όταν η χώρα είχε καταληφθεί από τους ναζί, οι δοσίλογοι με τις μαύρες κουκούλες σήκωναν το δάχτυλο και έδειχναν πατριώτες. Σήμερα, όχι πολλά χρόνια αργότερα, μια καθηγήτρια σηκώνει το δάχτυλο και σημαδεύει ανυποψίαστους μαθητές που το μοναδικό λάθος τους ήταν ότι αποφάσισαν να διεκδικήσουν ομόφωνα καλύτερες υποδομές για το σχολείο τους.

Όμως... Ένας διευθυντής σχολείου που επιλέγει να φορέσει την κουκούλα του Αρτέμη Μάτσα και να σταθεί απέναντι στο παιδί μου και στο παιδί σου, δεν μπορεί και δεν πρέπει να φέρει την ιδιότητα του εκπαιδευτικού. Ένας διευθυντής που αφού πρώτα καταδίδει τους μαθητές του στην αστυνομία και εκ των υστέρων προσπαθεί να δικαιολογήσει τη στάση του με το επιχείρημα «δε γνώριζα ότι θα ασκηθούν διώξεις όταν έδινα τα ονόματα», δεν μπορεί και δεν πρέπει να συνεχίζει να ασκεί τα καθήκοντά του.

Όχι επειδή δεν είναι αρεστός στο υπουργείο Παιδείας ή στις αστυνομικές αρχές, το αντίθετο μάλιστα, αλλά επειδή δεν έχει θέση σε μια κοινωνία όπου τα μέλη της χάνουν το ένα μετά το άλλο τα θεμελιώδη δικαιώματά τους.

υ.γ.1 Δε θα μου προξενήσει καμία έκπληξη αν δω την εν λόγω διευθύντρια να τιμάται τους επόμενους μήνες από την Ακαδημία Αθηνών. Άλλωστε, η Ακαδημία μάς έχει συνηθίσει σε βραβεύσεις εκπαιδευτικών (;) που προάγουν το μίσος και τη μισαλλοδοξία.Και ο νοών νοείτω.

υ.γ.2 Η διευθύντρια του 2ου λυκείου μετά τις απειλές και τις ύβρεις που εκτόξευσε εναντίον μου, κάλεσε τους άνδρες της Ασφάλειας να με συλλάβουν και να κατάσχουν το κινητό μου τηλέφωνο, θεωρώντας ότι ηχογραφούσα τν ανοιχτή συνέλευση γονέων χωρίς τη συγκατάθεσή της.

Αναδημοσίευση του άρθρου του Θωμά Σιδέρη απο alfavita.gr

Παρασκευή 14 Φεβρουαρίου 2014

Κατάλαβες Μπαλούρδο.......................


Ελληνική Αστυνομία και βία: 28 φωτογραφίες “μεμονωμένων περιστατικών” Κατάλαβες Μπαλούρδο


Με αφορμή την τραγελαφική ανακοίνωση της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αχαϊας η οποία στρέφεται κατά της σατιρικής φιγούρας του αστυνομικού των ΜΑΤ Μπαλούρδου ο οποίος πρωταγωνιστεί στην τηλεοπτική εκπομπή της Ελληνοφρένειας και την οποία εκπομπή απειλούν με μηνύσεις, ας δούμε μερικά “μεμονωμένα περιστατικά” στα οποία πρωταγωνιστούν πραγματικοί Μπαλούρδοι.

Την ανακοίνωση που κατακρεουργεί και συντακτικό και ορθογραφία και λογική και είναι γραμμένη με το αγαπημένο πλήκτρο των Χρυσαυγιτών, το Caps Lock, μπορείτε να την διαβάσετε αυτούσια παρακάτω όπως δημοσιεύθηκε το πρωί από το postin.gr

“ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ-ΕΣ

- ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ ΑΠΟ ΠΛΕΥΡΑΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ & ΠΡΟ.ΠΟ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΕΙΟΥ ΤΗΣ ΕΛ.ΑΣ, Η ΔΙΑΠΟΜΠΕΥΣΗ ΠΟΥ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ ΤΗΣ ΥΑΤ ΚΑΙ ΟΜΑΔΑΣ ΔΕΛΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΑΤΥΡΙΚΗ ΣΕΙΡΑ ” ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑ” ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΤΟΥ ALPHA, ΧΩΡΙΣ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΘΕΣΗ.

  

- ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ .. ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΠΟΥ ΦΕΡΟΥΝ ΠΛΗΡΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΗ ΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΥΑΤ , ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΜΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ, ΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΔΕΛΤΑ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΣΥΜΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΤΟΥΣ ΧΛΕΥΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΣΥΧΝΑ ΤΟΥΣ ΚΟΣΜΟΥΝ ΜΕ ΕΝΑ ΣΩΡΟ ΚΟΣΜΙΤΙΚΑ ΕΠΙΘΕΤΑ ΚΑΙ ΑΣΕΜΝΕΣ ΧΕΙΡΟΝΟΜΙΕΣ, ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΟΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΕ ΠΕΡΙ ΗΛΙΘΙΩΝ.

- ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΟΤΙ Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΣΗ ΚΑΘΟΣΟΝ ΠΡΟΣΒΑΛΕΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΠΟΥ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΣΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΑΥΤΕΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΚΑΙ ΓΕΝΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΑΝ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΓΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΟΥΣ ΣΕ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥΣ.

- Η ΕΝΩΣΗ ΜΑΣ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΒΟΛΗ ΜΗΝΥΤΗΡΙΑΣ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΣΥΝΕΝΟΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ Π.Ο.ΑΣ.Υ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΚΑΛΕΣΕ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΘΕΣΗ.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ : ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΣΕΚΟΥΡΑΣ

Ο ΓΕΝ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ : ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΤΣΙΤΣΙΚΑΣ”.
 
 
 


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 Πηγή:http: //projector-revolt.blogspot.gr/2014/02/28.html#more

Οι Αχρηστοι (ή γιατί οι φιλελεύθεροι είναι πιο επικίνδυνοι από τους νεοναζί)


Οι αξίες στη ζωή μας καθορίζουν το μέτρο που η κοινωνία μας σήμερα μετρά την επιτυχία ανθρώπων. Άσχετα από τις επιθυμίες δογμάτων θρησκειών, πολιτικών θεωριών και φιλοσοφιών το μέτρο της επιτυχίας θα είναι πάντα αγοραίο, της πιάτσας δηλαδή. Θα περνάει σε εμάς από το θαυμασμό η την απόρριψη μιας παρέας, από την επιδοκιμασία η αδιαφορία του προϊσταμένου στη δουλειά, η του αφεντικού όποτε έχουμε τη πολυτέλεια να τον βλέπουμε παρόντα η παρούσα στη δουλειά

                        .
Βλέπεις σε μεγάλες δουλειές, σε μεγάλες εταιρείες οι εργαζόμενοι δεν θα δουν ποτέ στη ζωή τους τα αφεντικά τους, μάλιστα δεν θα δουν ποτέ στη ζωή τους τον γενικό διευθυντή της εταιρείας ιδιαίτερα αν είναι μεγάλη πολυεθνική. Το μέτρο της επιτυχίας επίσης θα περνά από αποδοχή η απόρριψη αυτών που επιθυμούμε σαν ερωτικούς συντρόφους. Θα περνά επίσης από την ίδια αποδοχή η απόρριψη των συντρόφων μας από αυτούς που θεωρούμε φίλους η φίλες μας αλλά και από τους άγνωστους σε μας καθώς θα παρατηρούν αυτόν η αυτήν που είναι μαζί μας. Θα περνά αποφασιστικά από την ρητορική και εικόνα της επιτυχίας που προβάλλουν τα ΜΜΕ και οι ταινίες. Θα είναι άσχετα από ηλικία η εμφάνιση πλούσιος σοφός με επιρροή και δύναμη και θα αντιμετωπίζει κάθε δυσκολία σαν Τσακ Νορρις ψύχραιμα με αυτοπεποίθηση , θάναι πάντα δίπλα σου όταν δεν τον περιμένεις, θα βλέπει και θα ξέρει τα πάντα, κάτι σαν θεός επί της γης, και θάναι πάντα ήπιος ανοιχτόμυαλος και έτοιμος να συζητήσει το κάθε θέμα αρκεί να μη του φέρεις πολλές αντιρρήσεις γιατί ξέρεις ότι στην οργή του θα τα σπάσει. Θα περνά μέσα από τις διαφημίσεις και τα βιντεοκλιπ των λαϊκών τραγουδιών κάθε χώρας. Εκεί θα πουληθεί και ένα άλλο πρότυπο επιτυχίας. Το νέο όμορφο σώμα με το αμόλυντο από τη διαφθορά των μεγάλων μυαλό που είναι έτοιμο να πουληθεί ακριβά να οργωθεί να προσφέρει ανείπωτη ικανοποίηση στο διψασμένο παλιό και ετσι με την αξία χρήσης του να ανέβει κτίζοντας το δικό του μύθο, και ζώντας μέσα σε αυτόν.

Τέλος όμως το μέτρο της επιτυχίας αποκαλύπτεται δυστυχώς από τις αυθόρμητες ερωτήσεις που κάνουμε ο ένας στον άλλον όταν γνωριζόμαστε. Εκεί που είμαστε , υποτίθεται, εμείς κι όχι η καθεστωτική ρητορική και προπαγάνδα απλά αποκαλύπτουμε άθελά μας πόσο έχουμε φτιαχτεί από αυτήν. Οι ερωτήσεις μας θα είναι στη πλειοψηφία τους ποσοτικές και όσες φορές είναι ποιοτικές θα εισπράττουμε μια ποσοτική απάντηση η θα δημιουργείται αμέσως η ανάγκη για μια ποσοτική ερώτηση για να τοποθετήσουμε τον άλλον σε ένα περίγραμμα. “Τι δουλειά κάνεις” (ποιοτική ερώτηση) που συνήθως ακολουθείται από το “Ποσα βγάζεις”. Η ποιοτική ερώτηση “Πως σε λένε” ακολουθείται σχεδόν πάντα από το “Ποσο χρονών είσαι”. Ακόμα και τα πιο χαλαρά πλησιάσματα έχουν ποσοτικά χαρακτηριστικά “Σε βλέπω τακτικά εδώ κι είπα να γνωριστούμε”

Έτσι μοιραία οι αξίες που μετρά η κοινωνία την επιτυχία αρα και τη χρησιμότητα ενός ατόμου είναι αντικείμενα έξω από αυτό. Ένα σπίτι μια δουλειά ένα αμάξι μια συλλογή δίσκων βιβλίων ειδών τέχνης μια διακόσμηση ένα εξοχικό όλα αυτά συνθέτουν μια εικόνα για το τι άνθρωπος πρέπει να βρίσκεται πίσω από όλα αυτά τα αντικείμενα αλλά σχεδόν ποτέ το ανάποδο. Πολύ σπάνια θα σκεφτεί κάποιος όταν γνωρίζει έναν άλλον το τι μπορεί να έχει πίσω του για να λέει αυτά που λέει η για να πιστεύει αυτά που λέει η για έχει τόσο χιούμορ η τόσο ζέστη στην επικοινωνία του. Δεν θα σκεφτεί κάποιος “τι πρέπει να έχει για να είναι τόσο σέξυ” για παράδειγμα. Τείνουμε να θεωρούμε δεδομένα κάποια ποιοτικά χαρακτηριστικά και να τα προσπερνάμε μέχρι να φτάσουμε στα “μετρήσιμα” όπου εκεί τελικά κατατάσσουμε τον άλλον.

Σε πολλές συζητήσεις με ανθρώπους που πιστεύουν στον φιλελευθερισμό κυριαρχεί μια ακουστικά πολύ ωραία αφήγηση, ένα όραμα που ει ναι πολύ δελεαστικό και ελκυστικό. Μια κοινωνία ελάχιστου κράτους, απόλυτης ελευθερίας και ανεκτικότητας, όπου το υποκείμενο αφήνεται ελεύθερο να δημιουργήσει και να διαλέξει πως θα ζήσει τη ζωή του χωρίς φόβο απαγορεύσεων στο βαθμό που δεν θα παραβιάζει κάποιους νόμους και αν αυτοί οι νόμοι παρεμποδίζουν την ανάπτυξη της ευτυχίας και της δημιουργίας και της κερδοφορίας θα πρέπει δημοκρατικά να νομοθετήσουμε την ακύρωση τους και την αντικατάσταση τους από άλλους πιο ελαστικούς. Σε όλες τις περιπτώσεις που υπάρχει αγορά εργασίας η φιλελεύθερη ιδεολογία αρνιέται τη συλλογική διαπραγμάτευση με το λογικοφανές επιχείρημα ότι αυτή αγνοεί τα ιδιαίτερα προτερήματα που μπορεί να έχει ένας υπάλληλος και να πρέπει να παζαρέψει για τον εαυτό του καλύτερους όρους. Έτσι όπως ακούγεται φαίνεται δίκαιο. Η ατομικότητα είναι στο κέντρο του φιλελευθερισμου αλλα καιη χρησιμότητα του ατόμου. Άχρηστα άτομα δεν έχουν θέση στον φιλελεύθερο παράδεισο και το τι θεωρείται άχρηστο είναι απλό: ο,τι δεν έχει αγορά….ο,τι δεν θέλει η αγορά είναι άχρηστο.

Φυσικά τότε δεν θαχαμε απολαύσει ποτέ τον Βαν Γκογκ γιατί όσο ζούσε κανείς δεν ήθελε τους πίνακές του. Για αυτό έζησε και τόσο βασανισμένη ζωή. Μέσα σε αυτόν το “Καιαδικο” αξιακο κόσμο των φιλελεύθερων όπως τον είχε ορίσει πολύ παλιά πριν να εφευρεθεί ένας Μάνος η ένας Τζημερος ο Τζων Λοκ που είχε θεωρήσει τον άνθρωπο καλό αλλά ατελή και τη ζωή μια προσπάθεια βελτίωσης και όσοι δεν τα καταφέρνουνε στο τέλος πρέπει να υποστουνε τις επιπτώσεις των κινήσεων τους μέχρι τότε. Αυτό το “προτεσταντικής” καταβολής τιμωρητικό συμπλεγμα ο,τι δηλαδή πρέπει να πληρώνεις και να τιμωρείσαι για τα λάθος βήματά σου γεμίζει αυτούς που δεν έχουν κάνει λάθος με μια μεσσιανική υπέρ-αυτοπεποιθηση και έπαρση ότι “ετσι ειναι τα πράγματα” και οτι “καθενας ειναι υπεύθυνος” για τις κινήσεις του στη ζωή. Φυσικά αυτο προϋποθέτει οτι ηταν ελεύθερος να διαλέξει. Η ύπαρξη αυτής της ελευθερίας ειναι δεδομένη στο σκεπτικό των φιλελευθέρων και δεν μπαίνουν στον πειρασμό να βάλουν οικονομικές παραμέτρους μέσα σε αυτή την έκφραση της ελευθερίας. Ειναι χαρακτηριστικό οτι ενώ ισχυρίζονται ότι οι άξιοι και οι καλύτεροι άν δεν έχουνε πόρους πρέπει να τύχουν ενίσχυσης για να αποκοτήσουν τους πόρους για παράδειγμα εκπαιδευτικες υποτροφίες την ίδια στιγμή δεν βλέπουν πως ένας πολύ χειρότερος αν απλά είναι κληρονόμος η κάτοχος μέσου παραγωγής που του επιτρέπει να έχει ψηλό εισόδημα από την εργασία άλλων η κάτοχος κεφαλαίου που του επιτρέπεται να το επενδύσει ελεύθερα εκεί που θα έχει μεγαλύτερο κέρδος εκεί ακριβώς η “εκπεφρασμένη” αξιοκρατία τους πάει περίπατο. Εκεί τελικά δεν το λένε, βρίσκονται σε άρνηση. Δεν θα πει ποτέ ενας φιλελεύθερος “Οι άξιοι προχωράνε αλλά και αυτοί που έχουν χρήματα η μέσο για να τα βγάλουνε”.

Σε αυτον λοιπον το κόσμο που πρέπει να ξέρεις κολύμπι για να μην πνιγείς και αν δεν ξέρεις αει πνιξου, σε αυτήν την κοινωνία “Χαιλάντερ” όπου όλα ει ναι ενας αγώνας , ενας ανταγωνισμός και στο τέλος ενας πρέπει να κερδισει και ένας να χάσει δεν βλέπουνε οτι στις περισσότερες μάχες ενω κερδίζει ένας, χάνουν πολλοί. Σε αυτη τη κανιβαλική κοινωνία που δεν την οραματίζονται οπως υποκριτικά η απο ανοησία ισχυρίζονται, αυτή τη κανιβαλική κοινωνία την ζούμε στο πετσί μας απο τότε που σταμάτησε να δουλεύει το καπιταλιστικό “τρυκ” του κευνσιανισμου και που η εξαθλίωση βασιλεύει, η μόνη παρηγοριά του πληγωμένου “εγω” του αποτυχημένου ει ναι ο κοινωνικός αυτοματισμός και η “προβολη”. Με απλά λόγια να βρω κάποιον δίπλα μου που να μου φταίει που δεν πέτυχα η να προβάλλω την αποτυχία μου στο πιο αδύναμο κοινωνικό κρίκο. Έτσι αφού ενωθώ με όμοιους μου αποτυχημένους, μπορεί να συνεχίσω να ειμαι αποτυχημένος χωρις δουλειά χωρις λεφτά χωρις σπίτι ίσως αλλά είμαστε πολλοί και θα σας τσακίσουμε.

Έτσι με τέχνη η φιλελευθερη ρητορική και τα ΜΜΕ που την υπηρετούν εύκολα βρίσκουν τους στόχους “προβολης” των δεινών της κοινωνίας . Ειναι οι “αλλοι” οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι τελωνειακοί, οι ναυτεργάτες, οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες, οι ταξιτζήδες, οι μετανάστες , οι ομοφυλόφιλοι , οι πουτάνες , οι οροθετικές οι ναρκομανείς οι αναρχικοί οι κομμουνιστές ο Συριζα το ΠΑΜΕ και ολοι αυτοι αρκεί να μην είναι το Κεφάλαιο και οι μεθοδεύσεις του για να παραμένει Κυρίαρχο και να αυξάνεται με σχεδιασμούς μακριά έξω και ερήμην της κοινωνίας.

Μέσα σε αυτή την απουσία της κοινωνικής σκέψης από το κοινωνικό γίγνεσθαι στην οποία σπρώχνουν με χαρά οι φιλελεύθεροι τον κόσμο μέσα από την ιδεοληψία τους της “χρησιμότητας” και της “ατομικης ευθυνης” απογυμνωμένης όμως από τα οικονομικά και παραγωγικά χαρακτηριστικά του “φταιχτη” και του “αχρηστου” η απελπισία του “αποτυχημένου” παίρνει τη μορφή “κοινωνικής εκδίκησης”. Απουσία ενός ερμηνευτικού εργαλείου της αποτυχίας του, ενός εργαλείου με οικονομικά , παραγωγικά και εν τέλει ταξικά χαρακτηριστικά θα στραφεί η εκδίκησή του εκει που θέλουν τα ΜΜΕ που υπηρετούν την φιλελευθερη αφήγηση….στους “αλλους” στους “διαφορετικους”.

Έτσι ο φιλελευθερισμός γεννάει στην εφαρμογή του την δυσανεξία στην “διαφορά” το κυνήγι της “διαφορας” δηλαδή γεννάει ναζισμό για αυτό είναι πιο επικίνδυνος από τον ναζισμό γιατί ο τελευταίος είναι τόσο ωμός και απροκάλυπτος που μοιραία σχεδόν θα γεννήσει αντιναζισμό ενω ο φιλελευθερισμός είναι τόσο ωραίο παραμύθι που θα κοιμηθεί μια κοινωνία με το όνειρο της επιτυχίας των άξιων και θα ξυπνήσει στον εφιάλτη της κυριαρχίας των “αχρηστων” της προηγουμένης αφήγησης.

sxoliastesxwrissynora