Κυριακή 6 Ιουλίου 2014

Ληγει τα μεσανυχτα ο αγωνας των εργαζομενων της ΔΕΗ. Ο αγωνας Ολλανδια-Κοστα Ρικα μεγαλυτερη διαρκεια ειχε. Δε γαμιομαστε λεω γω...

Τωρα λενε ο αγωνας περνα στα χερια του Πανμεγιστου



13 λεπ.
ΓΑΤΑΚΙΑ ΣΥΡΙΖΑίοι: "Τέλος" στην απεργία από τα μεσάνυχτα - ΓΕΝΟΠ: Ο αγώνας συνεχίζεται

ΦΩΤΟ-Μεγάλο τρολάρισμα από τον Καράμπελα στον ΣΥΡΙΖΑ

ΦΩΤΟ-Μεγάλο τρολάρισμα από τον Καράμπελα στον ΣΥΡΙΖΑ

Πώς σχολίασε την προτροπή για σκίσιμο των φύλλων επίταξης

Την προτροπή του Νίκου Φωτόπουλου και του ΣΥΡΙΖΑ για σκίσιμο των φύλλων επίταξης προς τους εργαζομένους της ΔΕΗ σχολίασε μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Twitter ο Γιάννης Καράμπελας.
Ο Βοιωτός βουλευτής της ΝΔ ανέβασε μία φωτογραφία με εμφανή διάθεση τρολαρίσματος προς την αξιωματική αντιπολίτευση

  53 λεπτά
Ληγει τα μεσανυχτα ο αγωνας των εργαζομενων της ΔΕΗ. Ο αγωνας Ολλανδια-Κοστα Ρικα μεγαλυτερη διαρκεια ειχε. Δε γαμιομαστε λεω γω... 

ΔΕΗ: Τέλος στην απεργία, αλλά όχι και στον αγώνα!Ναι ε???Τι θα κάνετε δηλ???Θα φορέσετε μαυρο περιβραχιόνιο??

   ·  τώρα
Ληγει τα μεσανυχτα ο αγωνας των εργαζομενων της ΔΕΗ..... μπραβο να κανουμε καμια συγκετρωση και ολα μελι γαλα...... μπεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε

  49 λεπτά
Ένα χαρακτηριστικό της ελληνικής Αριστεράς είναι η ατέλειωτη θεωρητικολογία για την εύρεση δικαιολογιών μετά τις (συχνές) ήττες.

...η κατά ΓΕΝΟΠ και Σπάρτακο "λογική" συνέχιση του...αγώνα !!
UnlikeUnlike ·  · 

Κουράγιο πατριώτες! Η ουρά έμεινε μόνο, τον γάιδαρο τον κατάπιαμε αμάσητο...!!

Κουράγιο πατριώτες! 
Η ουρά έμεινε μόνο, τον γάιδαρο τον κατάπιαμε αμάσητο...!!
 
    

Καιρός να διαλέγουμε πλευρά, για να συνεννοούμαστε:
- ή που το έγκλημα συντελείται καθημερινά και κατ’ εξακολούθηση ή που όλα αυτά είναι κινδυνολογίες.
- ή που το λέμε φτώχια και εξόντωση ή που το λέμε κρίση κι ευκαιρία.
- ή που η καταστροφή είναι εδώ ή που απλά καταστροφολογούμε.
- ή που οι άνθρωποι δεν είναι νούμερα για σένα ή που είσαι κι εσύ «νούμερο».
- ή που νιώθεις πως όταν χάνεται ο διπλανός σου χάνεται κι ο κόσμος ή που ο κόσμος όλος είναι το εγώ σου.
- ή που «χαλιέσαι» μ’ ότι συμβαίνει γύρω σου κι αντιδράς ή που είσαι χαλασμένος ως το μεδούλι.
- ή που βλέπεις το ζόφο γύρω σου ή που τον κουβαλάς εντός σου.
- ή που ξέρεις πως τον κόσμο τον φτιάχνουν οι άνθρωποι ή που περιμένεις το σύμπαν.
- ή που η ζωή μας αλλάζει με αγώνες ή που αλλάζει με σταυροκοπήματα και «οοοομ».
- ή που θα το στύψεις το μυαλό σου να βρεις τον τρόπο ή που θα στο αποστραγγίσει η αποχαύνωση.
- ή που απαιτείς δικαιώματα ή που επαιτείς λύπηση.
- ή που το προσωπικό σου δράμα (δράω – δρω) σε ενώνει με τους άλλους ή που εγκλωβίζεσαι στη φτηνή σου φαρσοκωμωδία.
- ή που είσαι ελεύθερος ως τα μύχια της ψυχής σου ή που είσαι απλά «φίλος» της ελευθερίας.
- ή που πέφτεις και ξανασηκώνεσαι όσες φορές χρειαστεί ή που σέρνεσαι γιατί είναι πιο ασφαλές.
- ή που θες και βούλεσαι ή που τζάμπα πιάνεις τον τόπο πάνω στη γη.
- ή που κλαις ή που κλαίγεσαι.
- ή που ελπίζεις ή που βουλιάζεις.
- ή που μιλάς ή που το βουλώνεις.
- ή που πολεμάς ή που λιποτακτείς.
- ή που πασχίζεις ή που ξόφλησες.
- ή που αναπνέεις ή που είσαι με μηχανική υποστήριξη.
- ή που είσαι ζωντανός ή που είσαι πεθαμένος….

Ή που αγωνίζεσαι ως την τελευταία ανάσα… ή που αλλιώς… άνοιξε ένα λάκκο και μπες μέσα… τώρα…

(από τη σελίδα "Νομικά Ανάλατα") 

     

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΡΙΣΤΕΡΙΣΤΗΣ?


Αλέξης Λιοσάτος

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΡΙΣΤΕΡΙΣΤΗΣ?


"Η ανοησία- ήτοι απερισκεψία- έχει να κάνει με το περιβόητο “θα σας ταράξουμε στη νομιμότητα”. Η φράση αυτή που όχι τυχαία εκστομίστηκε από αριστερούς πολιτικούς κάποια χρόνια μετά την ήττα του εμφυλίου πολέμου αρμόζει μόνο σε αριστερά της ήττας"


ΔΕΗ και αριστερά: όχι άλλη νομιμότητα

 

10:13 | 06 Ιουλ. 2014
Τελευταία ανανέωση 10:16 | 06 Ιουλ. 2014
Θέμης Τζήμας
Το δικαστικό σώμα και στην περίπτωση της ΔΕΗ υπηρέτησε με απόλυτη προσήλωση, αυτό που έχει ταχθεί να υπηρετεί ιδίως σε καιρούς κρίσης: την αστική νομιμότητα δηλαδή τα συμφέροντα της (μεγαλό-)αστικής τάξης. Της ολιγαρχίας του κεφαλαίου και του συστήματος εξουσίας που συναρθρώνεται γύρω από αυτήν.

Δεν έχει ιδιαίτερο νόημα να αναφερθεί κανείς στη διακριτή μεταχείριση που επιφυλάσσουν οι δικαστές μόνο για τους εαυτούς τους, ακόμα και κατά παράβαση του συντάγματος που απαγορεύει τις απεργίες τους και που τις βαφτίζουν με άλλο όνομα για να τις νομιμοποιούν. Πέρα από το “κακόγουστο” της υπόθεσης πρόκειται για ευεξήγητες συμπεριφορές: στον καπιταλισμό, το σύστημα εξουσίας σε όποια του εκδοχή βιώνει τις εσωτερικές του αντιθέσεις, χωρίς αυτές τις περισσότερες φορές να σηματοδοτούν μια γενικευμένη εσωτερική του σύγκρουση και ξεχαρβάλωμα. Διακανονίζει τις αντιθέσεις του και προχωρά εναντίον του κατεξοχήν αντιπάλου, των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων εν γένει.

Ήταν βέβαιο λοιπόν ότι ο σκληρός κρατικός πυρήνας θα προχωρούσε σε άμεση καταστολή κάθε κινητοποίησης σε μια τόσο μεγάλη υπόθεση, όπως η ισοπέδωση και το ξεπούλημα της ΔΕΗ. Υπόθεση εξαιρετικής σημασίας αυτή καθ' εαυτή αλλά και με ιδιαίτερο βάρος σε ό,τι αφορά το προηγούμενο που δημιουργεί προς την κατεύθυνση της γενικής εκποίησης της δημόσιας περιουσίας.

Αυτή η εξόφθαλμα ταξική αντιπαράθεση που διεξάγεται με όπλο την -αστική- νομιμότητα και που εκτυλίσσεται στο πεδίο των μνημονιακών δεσμεύσεων, στην πραγματικότητα αποτελεί άλλο ένα κομβικό γεγονός στο μετασχηματισμό του καπιταλιστικού μοντέλου της χώρας ούτως ώστε να υπηρετεί ευχερέστερα την ολιγαρχία του κεφαλαίου και τον ξένο παράγοντα.

Θέτει δε, την αριστερά ενώπιον των ανοησιών της- τονίζω ότι χρησιμοποιώ τον όρο ανοησία με την έννοια της απερισκεψίας- και των ανεπαρκειών της.
Η ανοησία- ήτοι απερισκεψία- έχει να κάνει με το περιβόητο “θα σας ταράξουμε στη νομιμότητα”. Η φράση αυτή που όχι τυχαία εκστομίστηκε από αριστερούς πολιτικούς κάποια χρόνια μετά την ήττα του εμφυλίου πολέμου αρμόζει μόνο σε αριστερά της ήττας- χρησιμοποιώ τον όρο αριστερά σχηματικά και χωρίς να τον εμπιστεύομαι ιδιαίτερα ως προς την αναλυτική του επάρκεια.

Η αριστερά για να είναι αριστερά, δηλαδή για να πρεσβεύει την ανάγκη και τη δυνατότητα ενός άλλου οικονομικού και κοινωνικού μοντέλου δεν μπορεί παρά να βρίσκεται κατ' αρχήν και εν γένει απέναντι στην αστική νομιμότητα. Οφείλει να εκφράζει μια αντί- νομιμότητα ως προς την κυρίαρχη νομιμότητα. Την αστική νομιμότητα δεν μπορεί παρά να τη βλέπει ως ένα πρόσκαιρο πεδίο πάλης εντός του οποίου φιλοδοξεί να πετύχει τις μεγαλύτερες δυνατές νίκες για το κοινωνικό- ταξικό της μπλοκ, χωρίς ωστόσο να προσχωρεί σε αυτήν.

Με άλλα λόγια και πολύ πρακτικά, η αριστερά οφείλει να δείχνει μηδενική υπακοή σε δικαστικές αποφάσεις, σε διοικητικές πρακτικές- επιστρατεύσεις κλπ- αλλά και σε νόμους- πχ και εν προκειμένω ξεπούλημα της ΔΕΗ- που είναι ολότελα αντί- εργατικές/οί και αντί- λαϊκές/ οί. Σε αποφάσεις κάθε είδους που υπονομεύουν τη λαϊκή κυριαρχία και που ενισχύουν το πλαίσιο νέο- αποικιακής εξάρτησης.

Η συνειδοτοποίηση αυτού του γεγονότος θα θέσει την αριστερά ενώπιον των ιστορικών της καθηκόντων, που- πολύ απλουστευτικά- συμπυκνώνονται στη συνειδητοποίηση από την ίδια και στη ζύμωση μέσα στις μάζες του γεγονότος ότι τα μνημόνια δεν είναι κάποιες συμφωνίες που “σκίζονται” με ένα νόμο. Αλλά ότι αντιθέτα συνιστούν το κυρίαρχο μοντέλο οικονομικής και κοινωνικής δόμησης, που φυσικά παράγει και τη δική του, νέα εκδοχή αστικής νομιμότητας,η οποία εδράζεται σε ένα άλλης ποιότητας αυταρχικό σύστημα εξουσίας.

Η προσχώρηση σε αυτή τη νομιμότητα σημαίνει εν τέλει προσχώρηση και στο ίδιο το μοντέλο. Γι' αυτό τόσο σήμερα ως αντιπολίτευση αλλά και αύριο ως κυβέρνηση, η αριστερά αν θέλει να μην ενσωματωθεί με καταστροφικές για το λαό συνέπειες στο σύστημα εξουσίας οφείλει να ξεκαθαρίσει ότι θα τους ταράξει στην αντί- νομιμότητα.

Αν η αριστερά ξεκινήσει μια τέτοια δράση και συζήτηση θα ξεπεράσει την πολιτική της (καθ-)υστέρηση που ζωγραφίζεται ανάγλυφα στις παρωχημένες συζητήσεις περί συνεργασιών όπου ο καιροσκοπισμός συγκρούεται με το αδιέξοδο. Θα θέσει επιτέλους το κατεξοχήν ζήτημα στρατηγικής: ποιό μοντέλο στοχάζεται και επιδιώκει για τη χώρα και το λαό.

Επιπλέον όμως η νομιμότητα των δικαστηρίων μας και η ταχύτητα του κρατικού μηχανισμού θέτουν την αριστερά και ενώπιον των ανεπαρκειών της. Η μόνη άμεση απάντηση στην επιστράτευση- ως πρώτο βήμα- θα ήταν η γενική απεργία διαρκείας. Δηλαδή να σηκώσουν οι εργαζόμενοι και ο λαός το γάντι και να ρίξουν την κυβέρνηση.

Κάτι τέτοιο όμως θα προϋπέθετε δουλειά στο εργατικό κίνημα και στην κοινωνική βάση. Θα απαιτούσε ένα πραγματικό παλλαϊκό κίνημα, που όπως διάφοροι επισημάναμε δεν οικοδομείται λίγες ημέρες πριν την ψήφιση ενός νόμου και με μαζώξεις βουλευτών. Απαιτεί τη σύνδεση του άμεσου διακυβεύματος με το μακροπρόθεσμο, δηλαδή μια πραγματικά ριζοσπαστική- επαναστατική θα μπορούσαμε να πούμε- στρατηγική που να είναι κτήμα του λαού και αποτέλεσμα της δικής του συμμετοχής.

Το παλλαϊκό κίνημα απαιτεί με άλλα λόγια η αριστερά να σηκώσει το γάντι του πολιτικού και κοινωνικού αγώνα. Να καλύψει το κενό που λόγω της κρίσης αφήνει η κυρίαρχη αστική θεωρία και οι πολιτικές της δυνάμεις. Να πράξει κατ' αναλογία εκείνο που το ΕΑΜ έπραξε επί κατοχής όταν συνέδεσε τη σίτιση του πληθυσμού στις πόλεις και τον εθνικό- απελευθερωτικό αγώνα με τη λαοκρατία ως πολιτικό και κοινωνικό αίτημα, στη βάση μιας στρατηγικού χαρακτήρα λαϊκής ενότητας.

Μέσα από μια τέτοια δουλειά θα μπορούσαν εκτεταμένα στρώματα να αντιληφθούν γιατί ο αγώνας για δημόσια ΔΕΗ δεν είναι αγώνας ούτε μόνο των, ούτε αποκλειστικά για τους συνδικαλιστές αλλά παλλαϊκός αγώνας άμεσα συνδεδεμένος με κάθε άλλη εκδοχή μνημονιακής πολιτικής που πλήττει σχεδόν το σύνολο του λαού.

Όπως και να έχει η υπόθεση της ΔΕΗ απαιτεί αγώνα αλλά και συνειδητοποίση. Αγώνα τώρα και υπό δυσμενείς συνθήκες αλλά και σε βάθος χρόνου. Και ο αγώνας επαφίεται έστω σε αυτά τα συνδικάτα που έχουμε, που στη ΔΕΗ διακυβεύουν την ελάχιστη, εναπομείνασα αξιοπιστία τους. Συνειδητοποίηση όσων δυνάμεων αισθάνονται την ανάγκη κοινωνικής αλλαγής και απελευθέρωσης και κατανοούν ότι εύκολες και συστημικές “λύσεις” δεν υπάρχουν για την αριστερά. 


http://www.tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/dei-kai-aristera-oxi-alli-nomimotita

rhesusgr flashback (video) ...."απλός" πολίτης ενάντια στο ΣΥΡΙΖΑ



                       



Δημοσιεύτηκε στις 12 Φεβ 2014


Επίθεση για γέλια και για κλάματα
από "απλούς" πολίτες και "αντικειμενικούς" δημοσιογράφους πάνω στα
συντρίμμια της Κεφαλονιάς εν όψει εκλογών..
.

   

                

Σάββατο 5 Ιουλίου 2014

ΣΕΞ ΠΑΝΤΟΥ, ΕΡΩΤΑΣ ΠΟΥΘΕΝΑ, ΧΡΗΜΑ ΠΑΝΤΟΥ, ΟΝΕΙΡΑ ΝΕΚΡΑ (ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ)

Μετά από μια σειρά από μάσκες, πως μπορείς να αναγνωρίσεις το αληθινό σου πρόσωπο; Κι όμως έρχεται η στιγμή που πρέπει να κοιτάξεις στον καθρέφτη και
να αναρωτηθείς ποιος τελικά είσαι. Μπορεί εκεί που θα κοιτάξεις να υπάρχει κενό. Έχασες την δυνατότητα να συγκινείσαι, θεώρησες την ευγένεια ψυχής αδυναμία και περιττή. Ξέχασες τους άλλους ανθρώπους για να σε ξεχάσουν.

Το μέτρο έγινε το χρήμα. Ξέχασες το παρόν, το πούλησες, για ένα μέλλον που δεν σου ανήκει πλέον ούτε κι αυτό. Προτίμησες τον άχαρο τρόπο, τον illustration, τον αντιαισθητικό. Άφησες το μέλλον σ’ αυτούς που αναγορεύτηκαν σε διαχειριστές του, μπήκες στην γραμμή, με αντάλλαγμα την πόζα και τα πράγματα. Πράγματα, αλλά όχι πραγματικότητα.

Όλα τα σκέφτεσαι με χρήμα. Τα αξιολογείς με χρήμα, αγαπάς με χρήμα, σχεδιάζεις με χρήμα, ονειρεύεσαι το χρήμα, μιλάς για το χρήμα, αναζητάς το χρήμα, γίνεσαι το χρήμα. Το πήδημα αντικατέστησε τον έρωτα, το chatting την πρόσωπο με πρόσωπο αληθινή κουβέντα, οι web εφαρμογές το άγγιγμα. Προτίμησες την κονσέρβα και το σκυλάδικο, από την αφτιασίδωτη διασκέδαση, από την τέχνη και την αναζήτηση.

Το χρήμα επέβαλε την κουλτούρα του. Προτίμησες να δουλεύεις παραπάνω ώρες, απ’ το να έχεις ελεύθερο χρόνο για ρέμβη, αγάπη και δημιουργία. Αυτούς που τα αναζητούν τους αποκάλεσες “τεμπέληδες”. Δεν ακολούθησαν τον δικό σου δρόμο. Σαν ιθαγενής θαμπώθηκες από τις χάντρες και τις υποσχέσεις για “μεγάλη ζωή”. Ξέχασες για ποιον λόγο είσαι εδώ, τι πρέπει να ψάχνεις, δεν αναζήτησες άλλο νόημα στο ”υπάρχειν”, αλλά έγινες οπαδός του “έχειν”, σύμφωνα με όσα σ’ έπεισαν οι διαφημίσεις, τα περιοδικά, οι μόδες.

Έπαψες να σκέφτεσαι κι έγινες οπαδός. Οπαδός κόμματος, ποδοσφαιρικής ομάδας, σημαίας, χρώματος, φυλής, συμβόλων και υλικών. Αν τα χάσεις όλα αυτά, αν αύριο καταρρεύσουν, ποιος θα είσαι; Τι μένει κάτω από την επιφάνεια; Υπάρχει τίποτα από σένα; Έχει σημασία πως ζούμε και πως πεθαίνουμε.

Κι αν αυτά που σου λέω τα προσπερνάς, κατανοώ ότι ακόμα είσαι χορτάτος, βολεμένος, με λυμένα τα προβλήματα. Ίσως αν μείνεις άνεργος, πεινάσεις ή μείνεις άστεγος, μπορεί να τα ξανασκεφτείς. Αλλά δεν είναι κρίμα να το κάνεις τότε που θα είναι αργά; Γι’ αυτό σου λέω, κοίτα τώρα τον καθρέφτη. Θυμήσου τι ήθελες όταν ήσουν παιδί. Ψάξε την άγκυρα με το παρελθόν. Ο καθρέφτης θα είναι πάντα εκεί, αλλά το είδωλό σου απουσιάζει.

ΑΝΥΠΑΚΟΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ



Του ΑΝΔΡΑ ΖΑΦΕΙΡΗ
Μετά από μήνες «κοινωνικής ειρήνης» η απεργία της ΔΕΗ είναι η «μεγάλη πρόκληση». Στη περίπτωση της ΔΕΗ έχουμε έναν αγώνα που συμπυκνώνει χαρακτηριστικά από όλες σχεδόν τις κινητοποιήσεις των προηγούμενων ετών.

Τα εργασιακά δικαιώματα (Χαλυβουργία, ΜΕΤΡΟ, διαθεσιμότητα και απολύσεις στο δημόσιο ), η επιβίωση των τοπικών κοινωνιών (Κερατέα, Ιερισσός), η νεοφιλελεύθερη μετάλλαξη του , έστω σοβαρά τραυματισμένου, δημόσιου χαρακτήρα με σοβαρές επιπτώσεις στο κοινωνικό σώμα ( Νοσοκομεία, ΟΤΑ), η κρατική καταστολή μέσω της αντισυνταγματικής, ολοκληρωτικού τύπου, επιστράτευσης (Εκπαιδευτικοί).

Έχουμε και επιπλέον χαρακτηριστικά που καθιστούν την απεργία της ΔΕΗ ένα ιδιαίτερα κρίσιμο κρίκο. Η ένταση της ενεργειακής εξάρτησης της χώρας και η σχέση της με την απαίτηση αλλά και δυνατότητα παραγωγικής ανασυγκρότησης με άξονα τις ανάγκες της κοινωνίας.

Η κυβέρνηση απάντησε άμεσα με επιστράτευση. Η αντιπολίτευση και οι εργαζόμενοι θα σηκώσουν το γάντι;

Όλοι οι προηγούμενοι αγώνες (από τη Χαλυβουργία και το ΜΕΤΡΟ έως τους καθηγητές ή τις τοπικές κοινωνίες ) έδειξαν ότι σε ένα τοπίο μηδενικής-για την κυβέρνηση- κοινωνικής συναίνεσης , την κρίσιμη στιγμή, ή οι αγώνες θα έχουν ανώτερα συγκρουσιακά χαρακτηριστικά ή θα οπισθοσχωρήσουν.

Απέναντι στην «αστική νομιμότητα» της επιστράτευσης δεν υπάρχει άλλος δρόμος . 
Η ανυπακοή στην επιστράτευση όμως προϋποθέτει δύο παράγοντες.

Ένα εργατικό κίνημα που δεν θα διαδηλώνει για τα δελτία των 8. (Αλλά αντίθετα θα διαδηλώνει ενάντια στα δελτία των 8). Ένα εργατικό κίνημα που θα αντλήσει παραδείγματα από παρατεταμένες (και εκτός «νομιμότητας») μάχες του παρελθόντος , όπως ο συγκλονιστικός αγώνας της ΕΑΣ.*

Ο δεύτερος παράγοντας έχει να κάνει με τη στάση της αντιπολίτευσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ και γενικότερα οι δυνάμεις της Αριστεράς θα πρέπει να είναι έτοιμες να συμπήξουν ενα ευρύτερο μέτωπο και να προσφέρουν κάλυψη σε μια στάση ανυπακοής στην επιστράτευση.

Ο αγώνας για τη ΔΕΗ μπορεί να αποτελέσει το «σημείο επιστροφής». Με σκληρούς εργατικούς αγώνες , με τοπικές κοινωνίες σε γενικευμένη συστράτευση, με ένα πολιτικό μπλοκ (που , εκτός των άλλων , αλλά όχι σαν αυτοσκοπός, θα τείνει –γιατί όχι;- στο κρίσιμο 120) συγκροτημένο με όρους ταξικής πάλης , και ότι αυτό συνεπάγεται για τα ποιοτικά του χαρακτηριστικά. Και εδώ, η θετική στάση κάθε πολιτικής συλλογικότητας της αριστεράς, θα πρέπει να αποδειχθεί.

Η επόμενη μέρα είναι σήμερα. Ίσως και χθες. Όταν θα έπρεπε να είχε ήδη υπάρξει σχέδιο για το (βέβαιο) σενάριο της επιστράτευσης.

ΜΙΚΡΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΕΑΣ
Η απεργία της ΕΑΣ παραμένει ακόμη και σήμερα χαρακτηριστικό παράδειγμα εργατικής νίκης, μετά από σκληρό , παρατεταμένο αγώνα. Είχε κυρίως αντι νεοφιλελεύθερα χαρακτηριστικά, έντονα συγκρουσιακά στοιχεία, μετωπική συνδικαλιστική συμπόρευση και πολιτική κάλυψη από σειρά πολιτικών δυνάμεων.

Τον Ιούλη του ’92 ανακοινώνονται 1200 απολύσεις. Στις 23 του μήνα αποφασίζεται απεργία διαρκείας. Τις δέκα επόμενες μέρες χιλιάδες απεργοί περιφρουρούν την απεργία τους και πετυχαίνουν να μην κυκλοφορήσει κανένα λεωφορείο.

2 Αυγούστου. Με νυχτερινές εφόδους τα ΜΑΤ καταλαμβάνουν τα αμαξοστάσια και παραμένουν εκεί. Στις 7 Αυγούστου ψηφίζεται η ιδιωτικοποίηση της ΕΑΣ στη Βουλή.

Στις 13 του μήνα οι εργαζόμενοι οργανώνουν οικονομική εξόρμηση για την ενίσχυση του απεργιακού ταμείου. Σε λίγες ώρες μαζεύουν εκατομμύρια δραχμές . Οι γυναίκες και τα παιδιά των απεργών παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτήν την προσπάθεια.

Αναπτύσσεται ένα μεγάλο κίνημα αλληλεγγύης. Ακόμη και φούρνοι τους δίνουν ψωμί με αντάλλαγμα κουπόνια ενίσχυσης, επιτροπές συμπαράστασης στήνονται παντού.

Στις 18 Αυγούστου οι απεργοί συγκρούονται με τα ΜΑΤ στην Ακαδημίας ακινητοποιώντας τους ελάχιστους απεργοσπάστες και τα στρατιωτικά ΡΕΟ.

Στις 20 Αυγούστου η Επιτροπή Συμπαράστασης της ΕΑΣ καλεί Παναττικό Συλλαλητήριο. Στην Ομόνοια 60 χιλιάδες εργαζόμενοι και νεολαία παρόλο που η Αθήνα ήταν άδεια λόγω του καλοκαιριού.

21 Αυγούστου, η κυβέρνηση προσπαθεί να βγάλει λεωφορεία από το Βοτανικό. Το αμαξοστάσιο μετατρέπεται σε πεδίο μάχης . Χιλιάδες εργαζόμενοι καταφτάνουν από όλη την Αθήνα για να στηρίξουν την περιφρούρηση.

Στις 28 Αυγούστου τα ΜΑΤ χτυπούν στο αμαξοστάσιο του Ελληνικού και συλλαμβάνουν 5 απεργούς, μεταξύ τους και τον πρόεδρο του Σωματείου, Α. Κολλά.

Το βράδυ οι διαδηλωτές είναι πολλές χιλιάδες και η κυβέρνηση αναγκάζεται να αφήσει ελεύθερους τους απεργούς.
  
Στις 12 Σεπτέμβρη οι απεργοί επιχειρούν να διαδηλώσουν στη Θεσσαλονίκη ενόψει της ομιλίας του Μητσοτάκη στη Διεθνή Έκθεση. Μαζί τους ενώνονται και δύο πούλμαν με εργάτες του Τσαούσογλου από τη Χαλκίδα.

Τα πούλμαν των απεργών σταματούν στη Λάρισα όπου γίνεται Γενική Συνέλευση. Οι εργαζόμενοι αποφασίζουν «όλοι τώρα στη Θεσσαλονίκη» παρά τις αντιρρήσεις της ηγεσίας. Ξεκινούν για Θεσσαλονίκη όπου λίγο έξω από την πόλη τους περιμένουν παραταγμένα τα ΜΑΤ. Το ΔΣ χωρίς να ρωτήσει τους απεργούς αποφασίζει την επιστροφή στην Αθήνα.

Σε όλη τη διάρκεια των κινητοποιήσεων κυνηγήθηκαν δικαστικά πάνω από 200 εργαζόμενοι, ενώ τουλάχιστον 8 κλείστηκαν στις φυλακές.

Τον «δρόμο της ΕΑΣ» ακολουθούν και άλλοι κλάδοι . Γίνονται απεργίες για το ασφαλιστικό, για την ιδιωτικοποίηση στη ΔΕΗ και τον ΟΤΕ. Εσωτερικά προβλήματα και στην κυβέρνηση. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη κηρύττει πρόωρες εκλογές στις 14 Σεπτέμβρη του 1993. Οι εργαζόμενοι οργανώνουν μαζική συνέλευση και αποφασίζουν να γυρίσουν στα αμαξοστάσια το ίδιο βράδυ των εκλογών για να ξαναπιάσουν δουλειά.

Σάββατο 05 Ιουλίου 2014

  http://www.iskra.gr

Ζωντανό τον κάψανε τον 16χρονο Παλαιστίνιο οι σιωνιστές φασίστες...

Ζωντανός κάηκε ο έφηβος Παλαιστίνιος, σύμφωνα με τη νεκροψία

Ζωντανός κάηκε ο έφηβος Παλαιστίνιος, σύμφωνα με τη νεκροψία
  (Φωτογραφία:  Reuters )


Ιερουσαλήμ, Ισραήλ
Ζωντανός κάηκε ο 16χρονος Παλαιστίνιος, Μοχάμαντ Άμπου Χντέιρ, όπως δείχνουν τα πρώτα αποτελέσματα από τη νεκροψία.
«Η κύρια αιτία θανάτου του ήταν τα εγκαύματα» δήλωσε ο παλαιστίνιος γενικός εισαγγελέας, μιλώντας στο επίσημο πρακτορείο ειδήσεων Wafa.

Στους πνεύμονες του 16χρονου βρέθηκαν στάχτες, τις οποίες «το αγόρι εισέπνευσε, ενώ καιγόταν ζωντανός».

Εγκαύματα κάλυπταν το 90% του σώματός του, ενώ το κεφάλι του είχε κοπεί. Κι άλλα δείγματα, όπως υγρά και ιστοί έχουν ληφθεί και περισσότερες ιατρικές εξετάσεις προκειμένου να ολοκληρωθεί η ιατροδικαστική έκθεση

Η νεκροψία στη σορό του εφήβου έγινε στο Τελ Αβίβ από ισραηλινούς γιατρούς.

Την Παρασκευή, χιλιάδες κάτοικοι της Ανατολικής Ιερουσαλήμ συνόδευσαν στην τελευταία του κατοικία τον νεαρό Παλαιστίνιο μέσα σε κλίμα έντασης που σημαδεύτηκε από συγκρούσεις.

Στο περιθώριο της κηδείας του 16χρονου, στη συνοικία Σουάφατ, σημειώθηκαν συγκρούσεις μεταξύ εκατοντάδων νεαρών Παλαιστίνιων και ισραηλινών αστυνομικών.

Η αστυνομία ανακοίνωσε ότι τραυματίστηκαν ελαφρά 13 αστυνομικοί. Από την πλευρά των διαδηλωτών υπάρχουν περισσότεροι από 60 τραυματίες, μεταξύ των οποίων και ένας που χτυπήθηκε από αληθινές σφαίρες, σύμφωνα με την παλαιστινιακή Ερυθρά Ημισέληνο.

Σποραδικές συγκρούσεις σημειώθηκαν και σε άλλες συνοικίες της κατεχόμενης Ανατολικής Ιερουσαλήμ, ιδίως στην είσοδο της Πλατείας των Τεμενών, του τρίτου ιερότερου τόπου του Ισλάμ.

Ο Χντέιρ απήχθη το βράδυ της Τρίτης κοντά στο σπίτι του. Βρέθηκε νεκρός, καμένος ολοσχερώς, λίγες ώρες αργότερα κοντά σε ένα δάσος, στα δυτικά της πόλης.

Τα μέσα ενημέρωσης έκαναν λόγο για αντεκδίκηση και αυτόπτες μάρτυρες είπαν στο Γαλλικό Πρακτορείο ότι ο ανήλικος απήχθη από Ισραηλινούς.

Newsroom ΔΟΛ

Ομόφωνη απόφαση: Θόδωρος über alles. ithacanet

Ομόφωνη απόφαση: Θόδωρος über alles

Ἐκεῖ ποῦ μᾶς χρωστάγαν μᾶς πήραν καὶ τὸ βόδι.
(Λαϊκή παροιμία)
  • Η μικρή εκλογική απήχηση των Ριζοσπαστών ξανά οφείλεται :
  • 1.      στην καθυστερημένη εμφάνιση του ψηφοδελτίου λόγω ,κυρίως,της συζήτησης αν θα διασπαστεί ο ενιαίος δήμος σε τρείς η τέσσερις,
  • 2.      στο γεγονός ότι η οργάνωση του ΣΥΡΙΖΑ δεν ηταν αντίστοιχη σε αριθμό, εμπειρία και γνώση με το απότομο εύρος της εκλογικής του δύναμη, σε αντίθεση με τις πελατειακές δυνατότητες που ανέπτυξαν οι άλλοι συνδυασμοί και οι παλαιοκομματικοί τοπάρχες τους.
  • 3.      στην χαλαρή σύνδεση της οργάνωσης μας με την κοινωνία και τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, πράγμα που επέτρεψε την λεηλασία του χώρου μας από τις πελατειακές δυνάμεις των παλαιοκομματικών.
  • 4.      στην απουσία ευρύτερων συμμαχιών,
  • 5.     στην μη ταύτιση του από πολιτική άποψη με τον ΣΥΡΙΖΑ τόσο λόγω της στήριξης του από συμπολίτες που ανοικτά και δημόσια κατέκριναν το κόμμα μας όσο και λόγω πολιτικών θέσεων που διακηρύκτηκαν από το ψηφοδέλτιο ( κοπή τοπικού νομίσματος),
  • 6.      και φυσικά στην επιτελική ομάδα που δημιουργήθηκε  και η οποία δεν μπόρεσε να στηρίξει επαρκώς τόσο την συγκρότηση  του ψηφοδελτίου όσο και θέματα τεχνικού χαρακτήρα που είχαν σαν αποτέλεσμα την απόρριψη μέρους των υποψηφίων η την τοποθέτηση άλλων σε άσχετες περιοχές.
  • Η προσπάθεια που έγινε να μετατεθούν οι ευθύνες για την εικόνα αυτή σε συντρόφους του Περιφερειακού ψηφοδελτίου με απόδοση και πρόθεσης για κτύπημα των Ριζοσπαστών Ξανά υπέρ άλλων δημοτικών ψηφοδελτίων, η διασπορά φημών (και μέσω του διαδικτύου) για «ανταλλάγή» ψήφων ηταν κομματικά και πολιτικά απαράδεκτη, εμπόδισε την συσπείρωση των κομματικών δυνάμεων στον κοινό στόχο, εμπόδισε την ΝΕ να λειτουργήσει σε κρίσιμες στιγμές , δηλητηρίασε τις σχέσεις μεταξύ μας και οπωσδήποτε επηρέασε  αρνητικά την εκλογική επίδοση μας.
  • η ΝΕ καταδικάζει και απορρίπτει αυτές τις πρακτικές.
----
ITHACANET: 
Ο Παπαδόπουλος, ο Χίτλερ και ο Στάλιν δεν είχαν καταφέρει ομοφωνίες της τάξης του 100% .
Το κατάφερε ο Θόδωρος στο κόμμα που κόπτεται για την πολυφωνία και τις τάσεις του! 

Μα, ούτε ένας με τον Δημητράτο; 

Αυτό πρέπει να καταγραφεί ως πρωτοποριακό και πρωτοφανές γεγονός στην παγκόσμια πολιτική ιστορία. Να διδάσκεται στα θρανία της ορθής καθεστωτικής πολιτικής και να εμπνέει ζηλωτές μιας σπουδαίας δόξας. 
Κατά τα άλλα για το τι συνέβη στις δημοτικές εκλογές, ο κόσμος τόχει τούμπανο κι αυτοί κρυφό καμάρι. 

...η έρευνά της για την εκλογική «αποτυχία» των «Ριζοσπαστών» επηρεάστηκε, ηθελημένα ίσως, από εκείνους που προσπαθούν να συσκοτίσουν τα γεγονότα, αποδίδοντας μομφές παντού εκτός από τους εαυτούς τους. 
Εξηγούμαι όσο μπορώ:
Είναι γεγονός ότι η γνήσια, διεκδικητική, αγωνιστική φωνή του κ. Δημητράτου και των πραγματικών του φίλων ξεχώρισε από την αρχή των εκλογών. «Θάφτηκε» όμως, για λόγους που το άρθρο γνωρίζει, αναφέρει, αλλά μετά τους παραμερίζει και με την αριθμολαγνεία του καταλήγει στον φταίχτη: Το ΦΙΚΟ(Σ) φυτεψίμι των Ισχυροκεφαλονιτών.
Μήπως όμως η εθελοτυφλία αυτή της συντακτικής ομάδας του άρθρου – αλγόριθμου είναι και το πρόβλημα των «Ριζοσπαστών»;;
 
Όλη η νήσος βοούσε προεκλογικά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει διασπαστεί σε «Σύριζα εσωτερικού» και «Σύριζα εξωτερικού». Στη σκέψη κάθε Κεφαλονίτη ήταν ο φημολογούμενος ρόλος του κ. Γαλιατσάτου ως «φυτεύματος» του κ. Λυκούδη. Γιατί ουδείς εκ των «Ριζοσπαστών» δεν διέψευσε ή επιβεβαίωσε ευθέως τη φήμη;; Γιατί το πρόβλημα αναφέρεται τώρα, κατόπιν εορτής, ακροθιγώς, μόνο και μόνο για να καταλήξουμε στο ΦΙ.Κ.Ο. φταίχτη; Φταίχτη γιατί τόλμησε να μπει σε ξένα χωράφια, αυτά των «επαγγελματιών» πολιτικών;;
Μήπως, λέω μήπως, οι «Ριζοσπάστες Ξανά» (εσωτερικού) φοβούνται να χαλάσουν την «ενότητα» (μαύρη ενότητα) του ΣΥΡΙΖΑ, τώρα, που πλέει πλησίστιος προς την πολυπόθητη Κυβέρνηση και γι αυτό κύπτουν την κεφαλή προς φάπα;;"
(υπογραμμίσεις δικές μας) 

Κύπτουν...κύπτουν,συναγωνιστή... "Για την ενότητα (μαύρη ενότητα)"... Αυτή τη ρημαδιασμένη, την δίχως όρους, όρια, αρχές , που άλλο σκοπό δεν έχει, πλην αυτού της  εξουσιολαγνείας κάποιων.

Τελικά, στα κοτέτσια ένας είναι ο κόκκορας και πολλές οι κότες. 

Υπάρχει και η "ψυχολογική ερμηνεία", δοσμένη από έναν Άγιο:
Όπου υπάρχει συνδρομή ποιμένων, εκεί υπάρχει και ασφάλεια προβάτων
(Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)
 
Όπως θα καταλάβατε η φράση "λόγω της στήριξης του από συμπολίτες που ανοικτά και δημόσια κατέκριναν το κόμμα μας" αφορά την αφεντιά μας. Είναι μεγάλη μας τιμή να γινόμαστε θέμα  στις βαθυστόχαστες αποφάσεις της Ν.Ε.  του ενός ανδρός. 

Είμαστε οι βασικοί υπεύθυνοι της ήττας και ο Δημητράτος έπρεπε να μας αποκηρύξει, μετά βδελυγμίας. Αυτό το τελευταίο δεν το λέμε εμείς. Οι "συνοδοιπόροι" το απαίτησαν από τον Δημητράτο, πριν και μετά τις εκλογές.
 
Για την ώρα, εμείς αλλάζουμε τα φώτα στην παροιμία: Όσα ξέρει ο κόσμος όλος κάνει πως δεν τα ξέρει ο νοικοκύρης.
Ψυχαγωγικό πρόγραμμα, προσεχώς, με τίτλο:

ΟΣΑ ΠΑΙΡΝΕΙ Ο ΑΝΕΜΟΣ (αυτός που θα σας πάρει και θα σας σηκώσει).

Τώρα, που καλοκαίριασε στα διαλείμματα για γλύψιμο, αντί για γλιφιτζούρια κερνάμε δροσιστικό υποκατάστατο(προσφορά του Ληξουριώτη Δον ΨΥΧΩΤΗ: παγωτό σε ρυθμούς και χρώματα μουντιάλ. "μπάλα είναι και γυρίζει") :
=========
Αν αυτοί που αγωνίζονται ενάντια στην αδικία νικηθούν δεν σημαίνει πως η αδικία έχει δίκιο.
ΜΠΕΡΤΟΛ ΜΠΡΕΧΤ