Αγωνιζόμαστε για έναν κόσμο ανάποδα

                                           

Κόκαλα έχει αυτή η επανάσταση;

Κόκαλα έχει αυτή η επανάσταση;

Από δω την ψήνουμε, από κει τη μαγειρεύουμε, ωμή παραμένει. Και να, τώρα θα παραιτηθούν, και να, τώρα θα φύγουν με τα ελικόπτερα, και να, τώρα θα μπούμε στα ανάκτορα και θα τους χώσουμε το παντεσπάνι στον πρωκτό, και να, τώρα θα τους ρίξουμε δυο μούντζες φωνάζοντάς τους κλέφτες και θα τους κλάσουμε μια μάντρα όρχεις.


Όρχεις. (Μου αρέσω όταν χρησιμοποιώ λόγο ακαδημαϊκό). Τίποτα δε θα κάνουμε. Αφού δεν έχει συμβεί μέχρι τώρα, δεν έχουμε και πολλές ελπίδες. Εκτός κι αν ξεσηκωθούν οι αστοί και κάψουνε τα Prada τους οι κυρίες και σπάσουνε τα Rolex τους οι κύριοι και στη συνέχεια πυρπολήσουν τα Cayenne τους σε δημόσια τελετή, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τους αβάσταχτους φόρους (των διακοσίων περίπου ευρώ, εκτιμώ).

Την περιμένουμε χρόνια αυτή την επανάσταση, γνωρίζοντας ότι, ως γνήσιοι Έλληνες, θα καταλήξουμε και πάλι σε λαμόγια που θα μας παίζουν. Ωστόσο τη θεωρώ αναγκαία, αφού είναι ο μόνος τρόπος για να γλιτώσουμε από τα αρχιλαμόγια. Για μετά, βλέπουμε. Όμως αυτό το θέμα ίσως να αναλύσω μια άλλη φορά. Τώρα άλλο με απασχολεί: Γιατί τόσα χρόνια τη μαγειρεύουμε χωρίς αποτέλεσμα; Τόσες εκπομπές μαγειρικής στην ελληνική τηλεόραση, ακόμη δε μάθαμε να μαγειρεύουμε;

Δε θα πω ότι ξεκίνησε με τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου. Θα προσπεράσω τα χρόνια της άγριας αστυνόμευσης μόνο για «κακά παιδιά» την ώρα που δίπλα σε λήστευαν. Θα ξεκινήσω από τον Γιωργάκη και το «δυστυχώς επτωχεύσαμεν». Α, άλλος το είπε αυτό; Και τι; Δεν έχουμε ελπίδα να το ακούσουμε κι από το στόμα του Σαμαρά; Τόσες και τόσες πεολειχίες μας είπε, σ’ αυτό θα κολλήσει; Τέλος πάντων, ούτε αυτό είναι το θέμα μου και κάτι πρέπει να κάνω για να σταματήσω να περεκτρέπομαι.

Έλεγα λοιπόν ότι ξεκινήσαμε να χρησιμοποιούμε την επανάσταση ως σκέψη, από τότε που μας ανακοίνωσε το κακό χαμπέρι ο Γιωργάκης και μετά πήρε τα λεφτά του και εξαφανίστηκε. Μετά βγήκαμε στους δρόμους ως αγανακτισμένοι. Η αγανάκτηση περιοριζόταν στα παιχνίδια με τα λέιζερ, στα συνθήματα και στα βρισίδια έξω από τη Βουλή. Δεν εξελίχθηκε σε επανάσταση. Προτίμησε να εξελιχθεί σε διακοπές.

Μετά, οι ιδιωτικοί υπάλληλοι άρχισαν να απολύονται αβέρτα. Οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες άρχισαν να κλείνουν τα μαγαζάκια τους. Αντί να συνεργαστούν και να το γυρίσουν στην αλληλέγγυα οικονομία, το φόβο και τον τρόμο του κεφαλαιοκρατικού τέρατος, κάθονται κάτω από το τέρας και το παρακαλούν να μην τους ποδοπατήσει. Ε, περιμένεις επανάσταση από αυτόν τον καημενούλη;

Έπρεπε να κλονιστεί η θέση των δημοσίων υπαλλήλων για να ξεκινήσει αυτή η ρημάδα. Έπρεπε να έρθουν τα πάνω κάτω σε υγεία και πανεπιστήμια, για να κουνηθούν κάποιοι. Έπρεπε να κλείσει η ΕΡΤ για να κουνηθούμε. Να πάμε σε καμιά συναυλία συμπαράστασης, να ξεσκάσουμε κι εμείς, βρε αδερφέ.

Και πάλι το θέμα μου δεν είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι και αν η μονιμότητά τους δεν έχει επηρεάσει τη νοοτροπία τους, καλά κάνουν και βρίσκονται εκεί που βρίσκονται (αν και έχω συναντήσει ιδιωτικούς υπαλλήλους που η λέξη «ιδιώτης» με την κακή την έννοια, τους ταιριάζει απόλυτα). Απλώς είχα την εντύπωση πως όταν κλονιστεί το δημόσιο, θα γίνει η επανάσταση. Έστω, ότι δε θα μείνουμε στις συναυλίες.

Φαίνεται πως το τέρας δε χαμπαριάζει από καταλήψεις, απεργίες διαρκείας ή κλειστά πανεπιστήμια. Δεν το ενδιαφέρει αν δε λειτουργεί τίποτα σ’ αυτή τη χώρα. Ίσως και να το βολεύει. Ίσως θα τα προτιμούσε κλειστά. Να μην πληρώνει κιόλας. Το τέρας ενδιαφέρεται μόνο για το χρήμα. Κι εμείς περιμένουμε να συγκινηθεί που διαλύεται η παιδεία ή η υγεία. Περιμένουμε να καταλάβει ότι είναι ανήθικη η αντικατάσταση της ΕΡΤ με αυτό το καθεστωτικό σκατό και πως δε θα ξέρει πού να πάει να χωθεί να κρύψει την ντροπή του. Είμαστε για κλάματα.

Ζήσαμε άλλο ένα «εδώ Πολυτεχνείο» χωρίς τανκς, αλλά με διμοιρίες να μπουκάρουν σε χώρο κατάληψης και να μπουζουριάζουν όχι τίποτα τρομοκράτες, αλλά πρώην εργαζόμενους που χάσανε τη δουλειά τους. Το βρήκαμε αισχρό, αλλά όχι αρκετό ώστε να ψηθεί επιτέλους αυτή η επανάσταση.

Προφανώς η επανάσταση έχει κόκαλα και λέγονται αστοί. Είναι οι μόνοι που έμειναν όρθιοι από αυτή την κρίση. Ίσως και να τους βγήκε σε καλό. Ε, από αυτούς θα γίνει η επανάσταση γιατί η πλέμπα (που πλέον εκεί ανήκει ακόμη και η μεσαία τάξη) έχει φτάσει στο σημείο να βολεύεται στην αθλιότητά της.

Επανάσταση που θα φέρει κάτι άλλο, δεν ξέρουμε τι αλλά χειρότερο δε θα είναι, θα γίνει μόνο όταν βγει κάποιος τύπος και πει «πάρτε κύριοι το ελικόπτερό μου, να ξεκουμπιστείτε, μπας και πάρουμε ανάσα σ’ αυτόν τον τόπο".

Νάντια Κατσα

      

Άκου ΜΑΤατζη, η ιστορία γράφεται με ανυπακοή

Αντώνης Κυπρής

Άκου ΜΑΤατζη, η ιστορία γράφεται με ανυπακοή

Νεαρά παιδιά οι άνδρες των ΜΑΤ που κλήθηκαν από την κυβέρνηση να εκκενώσουν το κτίριο της ΕΡΤ από τους εργαζόμενους, στέκονταν με πλήρη εξάρτυση έξω από το Ραδιομέγαρο σχολιάζοντας την κυβερνητική πολιτική, τις περικοπές στον μισθό τους μέχρι και... το πρόσφατο ντέρμπι Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού.

Αυτό που έκανε όμως ιδιαίτερη εντύπωση τόσο στους άνδρες των ΜΑΤ όσο και στους διαδηλωτές ήταν όταν ένας νεαρός ΜΑΤατζής επέλεξε να επαναλάβει ειρωνικά το σύνθημα «η ιστορία γράφεται με ανυπακοή» που φώναζαν όσοι είχαν συγκεντρωθεί έξω από το Ραδιομέγαρο.

Από τη μια μπορείς να πεις ότι το επάγγελμα που διάλεξε να κάνει έχει δημιουργηθεί για να καταστέλλει την ανυπακοή και άρα είναι λογικό να απεχθάνεται την οποιαδήποτε μορφή αγώνα και ανυπακοής.

Από την άλλη όμως θα ήθελα να του υπενθυμίσω ότι:

Το 8ωρο που τυχόν δουλεύει καθιερώθηκε στη χώρα μας μετά την ανυπακοή που έδειξαν οι εργάτες της Θεσσαλονίκης το Μάη του 1936.

Η απελευθέρωση από την ιταλική και γερμανική κατοχή το 1944 που σήμερα απολαμβάνει και ο ίδιος, ήρθε μετά από την ανυπακοή χιλιάδων αγωνιστών που πολέμησαν τους κατακτητές.

Η δωρεάν Παιδεία, την οποία και ο ίδιος έλαβε, κατακτήθηκε το 1964 ως αποτέλεσμα μακροχρόνιων και ανυπότακτων αγώνων.

Η πτώση της χούντας το 1974 ήρθε μετά από την ανυπακοή που επέδειξαν χιλιάδες Έλληνες είτε στις φυλακές, στις εξορίες και στα βασανιστήρια είτε συμμετέχοντας ενεργά στον αντιδικτατορικό αγώνα.

Η ανυπακοή που επιδεικνύουν σήμερα μερικές χιλιάδες άνθρωποι αναπτύσσοντας αγώνες σε μια σειρά από χώρους, ενδεχομένως θα έχουν αντίκτυπο και στη δική του ζωή αλλά και στη ζωή των επόμενων γενεών. Εκτός κι αν θέλει να δουλεύει το παιδί του "ήλιο με ήλιο" με μισθούς Κίνας.

Και για να είμαι ξεκάθαρος δεν έχω κανένα πρόβλημα με το παιδί των ΜΑΤ ως άνθρωπο παρά τη δυσπιστία που τρέφω απέναντι στο πρόσωπό τους. Έχω όμως αφάνταστο πρόβλημα με τη δουλειά που επέλεξε να κάνει και ΚΥΡΙΩΣ με αυτούς που επέλεξε να υπηρετεί.

http://www.topontiki.gr/    http://www.facebook.com/events/1413040468927696/

ΝΑ ΔΟΘΕΙ ΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΤΗΣ ΕΦΟΡΙΑΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΙΘΑΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΤΕΓΑΣΗ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΟΥ.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΙΘΑΚΗΣ

ΝΑ ΔΟΘΕΙ ΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΤΗΣ ΕΦΟΡΙΑΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΙΘΑΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΤΕΓΑΣΗ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΟΥ.

Η μεταφορά του αρχείου, του εξοπλισμού και των επίπλων από το κτίριο της Εφορίας στο Αργοστόλι, που έγινε την Παρασκευή 8-11-2013, απέδειξε με τον πιο άμεσο τρόπο όλα όσα έχουμε πεί εδώ και πέντε χρόνια και εξακολουθούμε να λέμε και σήμερα, ότι δηλαδή δεν υπάρχει επιστροφή στην διάλυση κάθε μορφής κοινωνικής και κρατικής οργάνωσης και δομής στο νησί μας και ότι δεν πρόκειται να σταματήσει το καταστροφικό έργο της μνημονιακής κυβέρνησης, ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ.

Άλλο ένα δημόσιο κτίριο απομένει «ένα πουκάμισο αδειανό», έρμαιο στις διαθέσεις του καιρού και του ΤΑΙΠΕΔ, γιατί, άς μην γελιόμαστε, η προοπτική του είναι να πωληθεί όσο – όσο και να χαθεί η δημόσια χρήση του.

Ο μόνος άμεσος τρόπος για να παραμείνει στα χέρια των πολιτών την Ιθάκης είναι να δοθεί στον Δήμο Ιθάκης για να στεγάσει τις υπηρεσίες του που βρίσκονται διάσπαρτες σε τρία (3) κτίρια ιδιωτών, για τα οποία πληρώνουμε νοίκι.

Από την παραχώρηση αυτή ο Δήμος Ιθάκης θα εξοικονομήσει άμεσα 25.000 € το χρόνο, τα οποία μπορεί να διαθέσει άμεσα για ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ , όπως για την οριστική τακτοποίηση της μεταφοράς των μαθητών του δημοτικού σχολείου και του νηπιαγωγείου της Βορείου Ιθάκης (Σταυρός, Πλατρειθιάς) που τόσο πολύ δυσκόλεψε τους γονείς και τα παιδιά μέχρι τώρα.

Το κείμενό μας αυτό θα το καταθέσουμε στο Δήμο Ιθάκης ζητώντας την συζήτησή του από το Δημοτικό Συμβούλιο σε έκτακτη συνεδρίασή του μέσα στην επόμενη εβδομάδα και καλούμε τους δημοτικούς συμβούλους όλων των δημοτικών παρατάξεων να την στηρίξουν.

Alexandros Taflampas

Εσένα που ψηφίζεις "παρών" θα σε θυμόμαστε...

Γιώργος Αλεξάτος

Εσένα που ψηφίζεις "παρών" θα σε θυμόμαστε...

Όσο και να κρύβεσαι στα σαλόνια και στα Κολωνάκια, θα σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και θα κάνεις και κατά δώθε...

Κι εδώ, φιλαράκο, εμείς μετράμε αυτόχειρες και δολοφονημένους "τζαμπατζήδες", μετράμε άστεγους και ανθρώπους που δεν έχουν να πάρουν τα φάρμακά τους. 

Εμείς εδώ έχουμε γέρους και γριές που ζουν μαζεύοντας αυτά που ξεμένουν στα πεζοδρόμια μετά τη λαϊκή.
 
Για τόλμα να εμφανιστείς!

Και επειδή είσαι και ανιστόρητος, σου θυμίζουμε τη μοίρα του Τσιριμώκου: στρατιές μπάτσων τον συνόδευαν από το καλοκαίρι του '65, για να γλυτώσει το φτύσιμο από τον λαϊκό κόσμο...

Εσένα ποιος θα σε προστατεύει, βρε ανθρωπάκι της πλάκας;

Πρόταση ΜΟΜΦΗΣ....Συγκέντρωση Ανατροπής

Κεντρική Πλατεία Αργοστολίου Κυριακή 18:00

την Κυριακή είναι η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΩΡΑ
Την Κυριακή ΜΙΛΑΜΕ ΕΜΕΙΣ
Την Κυριακή λέμε ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
Την Κυριακή ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε πρόταση μομφής
εμείς με την στάση μας θα στηρίξουμε την κυβέρνηση ή θα ΚΑΤΕΒΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΙΩΞΟΥΜΕ ?

ΑΠΟΔΕΚΤΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΜΟΜΦΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΙΣΚΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΗΣ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
ΑΠΟΔΕΚΤΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΑΟΣ 

ΑΝ ΕΙΜΑΣΤΕ 2 ΕΚ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ -ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΘΑ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΑΠΟΔΕΚΤΗ 

Εμείς πρέπει να ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΘΟΥΜΕ ΣΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ.

ΕΜΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ
ΕΜΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΤΕΛΟΣ ΣΤΟΝ ΚΑΤΗΦΟΡΟ.

ΕΜΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΕ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΆΤΟ
ή ΕΜΕΙΣ ή Αυτοί 

την ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Πρόταση ΜΟΜΦΗΣ συγκεντρώσεις ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ 

σε ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

https://www.facebook.com/events/262287403918272/?ref_dashboard_filter=calendar

  

"αριστερά"...........να φτύνεις ....

Χατζησωκράτης: Η ΔΗΜΑΡ δεν θα ψηφίσει την πρόταση μομφής


Η ΔΗΜΑΡ δεν θα ψηφίσει την πρόταση δυσπιστίας που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή την εκκένωση του ραδιομεγάρου της ΕΡΤ, δήλωσε το μέλος της ΚΕ της ΔΗΜΑΡ, Δημήτρης Χατζησωκράτης, ενώ τα συλλογικά όργανα του κόμματος θα συνεδριάσουν το πρωί για να συζητήσουν το θέμα.

                               

«Εμείς δεν θα ψηφίσουμε την πρόταση δυσπιστίας, γιατί δεν θέλουμε να δώσουμε χείρα βοηθείας στην κυβέρνηση αυτή τη στιγμή» δήλωσε, μιλώντας στον Σκάι ο κ. Χατζησωκράτης, αφήνοντας αιχμές για την Κουμουνδούρου.

Αρνητικός στην απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ να καταθέσει πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης με αφορμή την εκκένωση της ΕΡΤ εμφανίστηκε την Πέμπτη το βράδυ ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Φώτης Κουβέλης.

Σημειώνεται ότι στελέχη της ΔΗΜΑΡ θα ανταποκρίνονται σε προσκλήσεις της Δημόσιας Τηλεόρασης, αλλά και ότι ταυτόχρονα επιμένει στην πρόταση νόμου, που εκκρεμεί για συζήτηση στη Βουλή, με την οποία ζητάει την κατάργηση της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου με την οποία έκλεισε η ΕΡΤ.

Το παιχνίδι των εκλογών *

Το παιχνίδι των εκλογών *

Πρόταση δυσπιστίας «κατά της Κυβέρνησης για τις διαρκείς παραβιάσεις της δημοκρατικής νομιμότητας και τη δεινή οικονομική θέση στην οποία έχει περιέλθει η ελληνική κοινωνία εξαιτίας της βάρβαρης οικονομικής πολιτικής» κατέθεσε σήμερα σύσσωμη η κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ έπειτα από πρόταση του Προέδρου της κου Α. Τσίπρα με αφορμή «την σημερινή αυταρχική αστυνομική επέμβαση στην ΕΡΤ» σύμφωνα και με το κείμενο της πρότασης που δόθηκε στη δημοσιότητα.


Με αυτόν τον τρόπο -και μόλις λίγες ώρες από την επιστροφή του από το Τέξας- θέλησε να απαντήσει ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στηναιφνίδια κίνηση της κυβέρνησης να εισβάλει τα ξημερώματα της Πέμπτηςστο δημόσιο κτήριο του Ραδιομεγάρου της ΕΡΤ, κίνηση που προκαλεί αναταραχή και έντονες διεργασίες στις κοινοβουλευτικές ομάδες των κομμάτων αλλά και στους ανεξάρτητους βουλευτές για τη στάση που θα τηρήσουν.


Η απόφαση αυτή του κου Τσίπρα φούντωσε πάλι τη συζήτηση περί εκλογών εν όψει μάλιστα και των «συζητήσεων» με την τρόικα, την επερχόμενη πράξη νομοθετικού περιεχομένου για την Αμυντική Βιομηχανία, την άρση των πλειστηριασμών για την πρώτη κατοικία, την καθιέρωση του ενιαίου φόρου ακινήτων, τις προαναγγελθείσες χιλιάδες απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού, την ολοκλήρωση της απογραφής των συνταξιούχων των ασφαλιστικών ταμείων, την αναβολή της συζήτησης για τυχόν ποινικές ευθύνες του κου Βενιζέλου σχετικά με το θέμα των υποβρυχίων, την κατάρτιση και ψήφιση του προϋπολογισμού για το 2014, την εντέλει κατάρρευση του success story της κυβέρνησης (σίγουρα θα ξεχνάω και κάτι ακόμη).


Στο θολό όμως αυτό δημοκρατικό τοπίο η πραγματικότητα είναι μία:σε εκλογές ο κος Σαμαράς δεν πρόκειται να προχωρήσει, πλην φυσικά ατυχήματος, όπως επανειλημμένως αρέσκεται να αναφέρει. Δεν σκοπεύει, δηλαδή, η κυβέρνηση να προχωρήσει σε αυτή την δημοκρατική λύση για έναν και μόνο λόγο: επειδή είναι άμεσα δημοκρατική λύση.


Ο κος Σαμαράς, έπειτα από το πεντάλεπτο ραντεβού του με την κα Μέρκελ και τις συζητήσεις που ακλούθησαν με τους επιτελείς του (κκ Λαζαρίδη και Κρανιδιώτη), έχει στο πίσω μέρος του μυαλού του τη δοκιμασμένη λύση του «πρωθυπουργού κοινής αποδοχής» (περίπτωση κου Παπαδήμου). Η λύση αυτή, στην οποία μπορεί να καταφύγει όταν και όποτε κριθεί σκόπιμο από τους εξωχώριους δανειστές της Χώρας μας, εξασφαλίζει στους δανειστές μας τη συνέχιση των μνημονιακών πολιτικών που έχουν επιβάλει, στη ΝΔ τη διατήρηση της εξουσίας, στο ΠΑΣΟΚ την πολιτική του επιβίωση και ασυλία από τυχόν ποινικές ευθύνες των μελών του που έχουν ή θα εντοπιστούν, στον κο Σαμαράπροσωπικά την «καρέκλα» της ΝΔ που θα τον ξαναφέρει μελλοντικά στον πρωθυπουργικό θώκο και στη νέα Κυβέρνηση που θα σχηματιστεί –όποτε σχηματιστεί- την προώθηση της συνταγματικής αναθεώρησης υπέρ της πλήρους κατάργησης της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας και Κυριαρχίας υπηρετώντας τον σκοπό της γερμανικής Ομοσπονδιακής Ευρώπης.


Το μοντέλο του «πρωθυπουργού κοινής αποδοχής» αποτελεί έναν μηχανισμό εναλλαγής-διαιώνησης της τροϊκανής εξουσίας που είχε εισάγει ο ΓΑΠ όταν ζήτησε και πήρε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή για να παραχωρήσει την πρωθυπουργία στον Παπαδήμο του PSI.


Το σενάριο αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε έπειτα απόσυνεννόηση της ηγεσίας της ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ, ανταποδίδοντας την παλαιότερη πρόσκληση συνεργασίας του ΓΑΠ, είτε χάνοντας η κυβέρνηση τεχνηέντως την πλειοψηφία της Βουλής ως αποτέλεσμα κατάθεσης πρότασης μομφής ή ψήφου εμπιστοσύνης (υπάρχει και η ψήφος ανοχής).


Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις το ενδιαφέρον είναι ότι δεν οδηγείται η Χώρα στις κάλπες αλλά στη διαδικασία των διερευνητικών εντολών από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Σύμφωνα με τον καθηγητή Δημοσίου Δικαίου στη Νομική Αθηνών, κο Γιάννη Δρόσο, «Ακόμα και αν υπερψηφιστεί η πρόταση και πέσει η κυβέρνηση, δεν σημαίνει ότι οδηγούμαστε σε εκλογές. Ακολουθεί η διαδικασία των διερευνητικών εντολών. Αρχικά δίνεται εντολή στον αρχηγό του πρώτου κόμματος, ο οποίος παραμένει ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός (στην περίπτωση ο Αντώνης Σαμαράς), σε μία προσπάθεια να προσπαθήσει να σχηματίσει κυβέρνηση. Αν δεν καρποφορήσουν οι διερευνητικές εντολές διορίζεται πρωθυπουργός, ο δικαστής ανωτάτου δικαστηρίου - περίπτωση Πικραμένου- ο οποίος οδηγεί τη χώρα σε εκλογές».


Σε κάθε περίπτωση και μετά την πρόταση μομφής που κατέθεσε ο κος Τσίπρας και δεν μπορεί να κατατεθεί εκ νέου αν δεν περάσουν 6 μήνες, η πρωτοβουλία των κινήσεων ανήκει ολοκληρωτικά στην κυβέρνηση. Όποιο αποτέλεσμα και να έχει αυτή (εκτός του επικοινωνιακού), δεν οδηγεί σε εκλογές που είναι η μόνη δημοκρατική λύση ώστε να εκφραστεί ο Ελληνικός Λαός. Σε περίπτωση που υπερψηφιστεί, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα δώσει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης εκ νέου στον αρχηγό του πρώτου κοινοβουλευτικού κόμματος. Σε περίπτωση που καταψηφιστεί, θα έχει ισχυροποιηθεί ο κυβερνητικός σχηματισμός μεαναβαθμισμένο τον ρόλο του ΠΑΣΟΚ που είναι ο δημοσκοπικά ασθενής κρίκος της κυβέρνησης αλλά λειτουργεί καταλυτικά για την κυβερνητική συνοχή. Επιπρόσθετα, διατηρεί η κυβέρνηση τη δυνατότητα να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης ανά πάσα στιγμή ώστε να ολοκληρώσει το εθνοσωτήριο έργο της εξασφαλίζοντας μαζί με τα συμφέροντα του Έθνους και αυτά των δανειστών.


Στην πολιτική σκακιέρα ο πόλεμος τακτικής έχει ξεκινήσει. Η μία κίνηση διαδέχεται την άλλη και ο πολιτικός χώρος που έχει διαμορφώσει την καλύτερη στρατηγική θα είναι και ο τελικός νικητής.Στον πόλεμο όμως αυτόν οι κομματικοί στρατοί δεν θα πρέπει να ξεχνάνε ότι τα πιόνια είναι άνθρωποι, πολίτες αυτής της Χώρας. Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάνε ποιος είναι ο υπέρτερος όλων Σκοπός τον οποίο και πρέπει να υπηρετούν με τις πολιτικές τους επιλογές και δράσεις.


Ο Στόχος γνωστός. Ο Σκοπός Μεγάλος.


Εθνική Ανεξαρτησία. Εθνική Κυριαρχία. Κοινωνική Δικαιοσύνη.

Υ.Γ.
Γράφοντας τις παραπάνω γραμμές, δημιουργήθηκε στο μυαλό μου μια σκέψη που προκαλεί μια εξέλιξη που, ενώ γνωρίζω ότι έχουν προσπαθήσει να την απαξιώσουν με επιτυχία τολμώ να πω, δεν ξέρω κατά πόσο είναι σε θέση να την αντιμετωπίσουν σήμερα σε ρεαλιστική βάση.


Για τον λόγο αυτό παραθέτω ορισμένα αποσπάσματα από προηγούμενο άρθρο μου.
«Πρέπει τώρα να σταματήσεις να νομιμοποιείς με την παρουσία σου εντός του Κοινοβουλίου την Συνταγματική εκτροπή που καταγγέλλεις. (…) Θέλουμε να προκαλέσεις τις εκλογές που δεν θέλουν να διεξάγουν. (…) Ήρθε η ώρα να κάνεις την υπέρβαση.»
Απόσπασμα από το άρθρο
της 19ης Σεπτεμβρίου 2013
με τίτλο «Παραιτήσου».
*Του Κωνσταντίνου Νάκκαconstantinosnakkas.blogspot.gr

Σαράντα Νοέμβρηδες μετά

Σαράντα Νοέμβρηδες μετά

Του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου

http://www.rednotebook.gr

Η Ελλάδα διαθέτει σήμερα μια κυβέρνηση που προέκυψε από εκλογές, δηλαδή δημοκρατικά. Ακόμα κι αν στηρίχτηκε σε ισχυρότερα ή αθέμιτα μέσα, ακόμα κι αν εξαπάτησε την κοινωνία, λιγότερο υποσχόμενη και περισσότερο εκφοβίζοντάς την, ακόμα κι αν δεν τήρησε τίποτα από ελάχιστα που υποσχέθηκε, αυτή η κυβέρνηση εκλέχτηκε, δεν επιβλήθηκε διά της βίας.

Μέχρι πού φτάνουν, όμως, τα όρια μιας εκλεγμένης κυβέρνησης που εξαπατά, εκφοβίζει και επιβάλλεται διά της βίας – μιας δημοκρατικά εκλεγμένης αντιδημοκρατικής κυβέρνησης; Οι χειροπέδες που πέρασε χτες τη νύχτα στην ΕΡΤ –διότι κάθε αυταρχικό καθεστώς, μέσα στην ψευδαίσθηση αιωνιότητας και παντοδυναμίας του, φλερτάρει αναπόφευκτα με τη γελοιότητα–, δείχνουν ότι για μια αντιδημοκρατική κυβέρνηση, ακόμα και με βάση την πιο αποστεωμένη αντίληψη περί δημοκρατίας, απλώς δεν υπάρχει όριο.

Η κοινοβουλευτική δημοκρατία που ακυρώνει αυτή η κυβέρνηση δενείναι το τέλος της ιστορίας, δεν είναι δηλαδή η καλύτερη που θα μπορούσαμε να σκεφτούμε. Είναι, ωστόσο, η καλύτερη που μπορούν να θυμηθούν όλες οι προηγούμενες γενιές – και αυτή στο όνομα της οποίας εκλέχτηκε αυτή η κυβέρνηση. Στο όνομα αυτής της δημοκρατίας η ίδια απευθύνει εκκλήσεις για την υπέρβαση του “διχασμού” “μνημόνιο-αντιμνημόνιο”, για την υπεράσπισή της αναγγέλλει κοινοβουλευτικά τόξα, και από τη σκοπιά της εγκαλεί την αντιπολίτευση, πολιτική και κοινωνική, για αντικοινοβουλευτισμό. Κι όμως, είναι αυτή που αποδεικνύεται ασύμβατη και με την πιο αποστεωμένη αντίληψη περί δημοκρατίας. Και κάπως έτσι, ο πιο κυνικός φορέας αντικοινοβουλευτισμού.

Δεν είναι πια η αθέτηση των υποσχέσεων, η απόσταση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας από τις ανάγκες της κοινωνικής, η στοίχιση με συμφέροντα εχθρικά προς το δημόσιο ή η επιβολή διά ροπάλου νόμιμων και νομότυπων κυβερνητικών αποφάσεων. Δεν είναι πια η ταύτιση των (κάποτε) μεγαλύτερων κομμάτων στις βασικές γραμμές, η συνθήκη δηλαδή που καταργεί στην πράξη την αντιπροσωπευτικότητα, ή η παρείσφρηση στο Μαξίμου σεσημασμένων ακροδεξιών. Δεν είναι η απαξίωση του κοινοβουλευτικού ελέγχου από τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς, οι αλλεπάλληλες πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, τα νομοσχέδια του ενός άρθρου, οι αιφνιδιαστικές τροπολογίες για μείζονα ζητήματα σε άσχετα νομοσχέδια, οι ψηφοφορίες-εξπρές, ο εκβιασμός της συναίνεσης των βουλευτών ή οι λεονταρισμοί τους που γρήγορα αποδεικνύονται νιαουρίσματα. Από χτες είναι όλα αυτά μαζί αλλά και ένα ακόμα: η υπαγωγή Βουλής, δικαιοσύνης και αστυνομίας στην κυβέρνηση χωρίς κανόνες, χωρίς καν προσχήματα, χωρίς όρια. Από χτες, η δημοκρατία ακόμα και στην πιο περιοριστική αντίληψη περί “κράτους δικαίου”, ενός κράτους δηλαδή που εγγυάται και εφαρμόζει κανόνες, και όχι ad hoc αποφάσεις, έχει πάψει να λειτουργεί.

Αυτή τη δημοκρατία –όχι δηλαδή το σοσιαλισμό ή την απονέκρωση του κράτους– υπερασπιζόταν χτες τα ξημερώματα η “παράνομη” ΕΡΑ, καλώντας τον κόσμο στους δρόμους, όπως ο “παράνομος” ραδιοφωνικός σταθμός του Πολυτεχνείου, πριν από σαράντα Νοέμβρηδες. Και αυτή τη δημοκρατία (που ενώ δεν είναι φυσικά το τέλος της ιστορίας, είναι ωστόσο η καλύτερη που μπορούν να θυμηθούν όλες οι προηγούμενες γενιές), υπερασπίζονταν και πάλι χτες, ανάμεσα σε χιλιάδες, ο Δημήτρης Παπαχρήστος.

Ακόμα και με την πιο αποστεωμένη αντίληψη περί δημοκρατίας, η Ελλάδα διαθέτει σήμερα την πιο αντιδημοκρατική κυβέρνηση που είχε ποτέ εδώ και σαράντα Νοέμβρηδες. Αυτό δεν μπορεί κανείς απλώς να το καταγράφει, υποδυόμενος τον ιστορικό του μέλλοντος, όπως κάνει από χτες η ΔΗΜΑΡ. Για μια κυβέρνηση που πολιτεύεται με μια ψευδαίσθηση παντοδυναμίας και αιωνιότητας, ξεχνώντας ότι ακόμα και για τις πιο αντιδημοκρατικές κυβερνήσεις υπάρχουν όρια, το ζήτημα είναι να συναντήσει τα όριά της: να φύγει. Η πρόταση μομφής που κατέθεσε χτες ο ΣΥΡΙΖΑ είναι υπόμνηση αυτών ακριβώς των ορίων. 

Σαράντα Νοέμβρηδες μετά, υπενθυμίζει ότι η υπεράσπιση της δημοκρατίας είναι πρωτίστως έργο αυτών που δεν βολεύονται σε μια (ούτε καν) τύποις “δημοκρατία”, αφυδατωμένη από κοινωνικά δικαιώματα και ακυρωμένη ακόμα και ως προς τους πιο στοιχειώδεις, απαράβατους υποτίθεται, κανόνες.

Τίτλοι τέλους για την κυβέρνηση

Τίτλοι τέλους για την κυβέρνηση


Αιφνιδιάστηκε η κυβέρνηση από την πρόταση μομφής που κατέθεσε ο Αλέξης Τσίπρας.





Αλλιώς είχε σχεδιάσει τον ενταφιασμό της δημόσιας τηλεόρασης, διαφορετικά είχε μεθοδεύσει να περάσει στα μουλωχτά το "δωράκι" στη διαπλοκή με τις άδειες των ψηφιακών καναλιών. Από το πρωί, μετά την αστυνομική εισβολή στην ΕΡΤ, με τους υπουργούς κρυπτόμενους, ανέλαβαν ρόλο εισαγγελέα ο Βορίδης, ο Κεδίκογλου και διάφοροι άλλοι. Προσπάθησαν να εμφανίσουν το σκάνδαλο της ΕΡΤ ως πρόβλημα διασάλευσης της δημόσιας τάξης και παραβίασης της δημόσιας ιδιοκτησίας. Δηλαδή επιχείρησαν να ευτελίσουν ένα κεντρικό πρόβλημα δημοκρατίας, αυτό που αφορά την ενημέρωση και τον πολιτισμό, σε θέμα... "ανακατάληψης", τύπου Βίλλας Αμαλία!

Για δεύτερη, όμως, φορά έπεσαν έξω. Τον περασμένο Ιούνιο δεν είχαν προβλέψει τις αντιδράσεις που θα προκαλούσε το πραξικόπημα στην ΕΡΤ. Άργησαν να καταλάβουν ότι με την πράξη τους γλίστρησαν ακόμη πιο ακροδεξιά, με αποτέλεσμα να προκαλέσουν κοινωνική κατακραυγή, διεθνείς αντιδράσεις, κυβερνητική κρίση και άτακτη υποχώρηση στις δημοσκοπήσεις των εναπομεινάντων κυβερνητικών κομμάτων. Η περίοδος από τον Ιανουάριο, όπου η Ν.Δ. και ο Σαμαράς κατέγραφαν, έστω χαμηλά, πρωτιά στις δημοσκοπήσεις, τελείωσε ανεπιστρεπτί τον Ιούνιο.

Χθες, με την ολοκλήρωση του πραξικοπήματος στην ΕΡΤ, η κυβέρνηση βούλιαξε ακόμη περισσότερο στο πεδίο της αντιδημοκρατικής εκτροπής. Αυτή τη φορά, όμως, το θέμα της ΕΡΤ, δηλαδή το θέμα της Δημοκρατίας, έπεσε σε μια καυτή πολιτική συγκυρία. Ακόμη και το πιο σταθερό στήριγμα της κυβέρνησης, η τρόικα, θέτει νέους όρους για την εμπιστοσύνη που της παρέχει. Η περιβόητη πολιτική διαπραγμάτευση ξεχάστηκε, ενώ η μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας διαπιστώνει περαιτέρω καταβαράθρωση του επιπέδου ζωής της.

Ο Σαμαράς ερμήνευσε λάθος την αμηχανία που δείχνει η κοινωνία. Θεώρησε ότι οι πολίτες εκβιάζονται και ότι η κρίση πειθαναγκάζει. Ακόμη κι έτσι, όμως, η κυβέρνηση στερείται λαϊκής νομιμοποίησης. Γι' αυτό ο Σαμαράς φοβάται τις εκλογές και αποφεύγει την πολιτική έκθεσή του σε περιβάλλοντα διαλόγου και ελέγχου, όπως η Βουλή. Προτιμά τις εικονικές συνεντεύξεις, όπου κι εκεί, όπως φάνηκε προχθές στο Mega, δίνει την εντύπωση πρωθυπουργού σε αποδρομή. Εμμονικός για τη "βία του ΣΥΡΙΖΑ", προσηλωμένος στη στρατηγική της έντασης, αδύναμος να υποστηρίξει το success story, έρμαιο των πιστωτών, χωρίς στρατηγική για τη θρυλούμενη πολιτική διαπραγμάτευση.

Σ' αυτή τη συγκυρία η πρόταση δυσπιστίας που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ένα επικοινωνιακό τέχνασμα. Πρόκειται για πολιτική πρωτοβουλία που αποσκοπεί να θέσει όλους τους βουλευτές ενώπιον των ευθυνών τους. Κανείς δεν θα κρυφτεί ξανά πίσω από το αδειανό πουκάμισο του "εθνικού σωτήρα". Η δημοκρατία επιβάλλει πολιτική ειλικρίνεια και ολοκληρώνει τα πολιτικά αποκαλυπτήρια των κομμάτων και των πολιτικών προσώπων, τα οποία επινοούν σχέδια "σωτηρίας της χώρας" και νομίζουν πως μπορούν να κάνουν καριέρα ως "μεσσίες"...

Η ψηφοφορία, την Κυριακή το βράδυ, ακόμη κι αν σφραγιστεί από την εκβιαστική ψήφο των βουλευτών του μνημονιακού μπλοκ, σηματοδοτεί την αφετηρία για την πορεία της δημοκρατικής ανατροπής, που θα αποκτήσει αδιαμφισβήτητη θεσμική αποκρυστάλλωση με την ψήφο στις (όποιες) κάλπες του Ιουνίου, απ' όπου θα αναδειχθούν οι νέοι δημοκρατικοί και προοδευτικοί συσχετισμοί.

ΥΓ.: Η αγωνιστική στάση των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, πρωί-πρωί στο Ραδιομέγαρο της Αγ. Παρασκευής, η χαρακτηριστική φράση του Ν. Βούτση προς την αστυνομική δύναμη που εμπόδιζε τους βουλευτές να μπουν στο Ραδιομέγαρο ότι "αυτόν τον δρόμο βάδισε ο Λαμπράκης", δίνουν τον πολυδιάστατο χαρακτήρα της δημοκρατικής μάχης, στη Βουλή και τους δρόμους. Αυτή είναι η νέα πραγματικότητα του ΣΥΡΙΖΑ.

http://left.gr