Δευτέρα 4 Νοεμβρίου 2013

Στρατούλης:ανακούφιση των υπερχρεωμένων στις τράπεζες νοικοκυριών με μερική ή και ολική διαγραφή των χρεών τους




«Ούτε ολόκληρος ο ειρηνικός ωκεανός δεν μπορεί να ξεπλύνει τις ευθύνες ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για τη μνημονιακή καταστροφή του λαού και της χώρας»
Συνέντευξη Δημήτρη Στρατούλη, βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Β’ Αθήνας στην εφημερίδα Παρασκήνιο

- Ο ΣΥΡΙΖΑ, ζητάει εκλογές. Είναι έτοιμος? Έχει πρόγραμμα με σαφή εναλλακτική και πειστική κυβερνητική πρόταση???

Επιδιώκουμε με τους αγώνες και την ψήφο του λαού να ανατραπεί η κυβέρνηση Σαμαρά Βενιζέλου και να αναδειχτεί μία αριστερή κυβέρνηση.
Μία τέτοια κυβέρνηση θα ακυρώσει τα καταστροφικά μνημόνια. Θα αμφισβητήσει το δημόσιο χρέος της χώρας με στόχο την διαγραφή τουλάχιστον του μεγαλύτερου μέρους του. Θα προωθήσει την εθνικοποίηση - κοινωνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος, ώστε να λειτουργεί με αναπτυξιακά, κοινωνικά κριτήρια, καθώς και την φορολόγηση των πλουσίων και του πλούτου. Ταυτόχρονα θα δρομολογήσει την επανάκτηση από το δημόσιο των ιδιωτικοποιημένων επιχειρήσεων στρατηγικής ή κοινωνικής σημασίας και την δημοκρατική ανασυγκρότηση, κοινωνικό έλεγχο και εκσυγχρονισμό του δημοσίου τομέα. Με αυτούς τους τρόπους θα εξοικονομήσει τους αναγκαίους πόρους και θα αποκτήσει τα αναπτυξιακά εργαλεία για να στηρίξει και χρηματοδοτήσει ένα σχέδιο αναπτυξιακής και παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας.

Προτεραιότητες αυτού του αναπτυξιακού σχεδίου θα είναι η αντιμετώπιση της ανεργίας και η αποκατάσταση και αναβάθμιση των λαϊκών εισοδημάτων, των εργασιακών δικαιωμάτων και των κοινωνικών πολιτικών. H επαναφορά του μηνιαίου κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ και του επιδόματος ανεργίας στα 461 ευρώ, η αποκατάσταση και αναβάθμιση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και της εργατικής νομοθεσίας, η θέσπιση φραγμών στις απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα και η απαγόρευσή τους στο δημόσιο. Η οικονομική στήριξη των ασφαλιστικών ταμείων, η διασφάλιση υγειονομικής περίθαλψης για όλους και η αποκατάσταση κατ’ αρχή των κατώτερων συντάξεων. Η κατάργηση των χαρατσιών στα ακίνητα και στα εισοδήματα των λαϊκών οικογενειών, η ανακούφιση των υπερχρεωμένων στις τράπεζες νοικοκυριών με μερική ή και ολική διαγραφή των χρεών τους, ανάλογα με τις συνέπειες των μνημονιακών πολιτικών στα εισοδήματά τους. Η στήριξη και αναβάθμιση της δημόσιας υγείας και παιδείας. Η αποκατάσταση της δημοκρατίας, της λαϊκής κυριαρχίας και της εθνικής ανεξαρτησίας.

Η ανεργία θα αντιμετωπιστεί με δραστική αύξηση κυρίως των δημόσιων, κοινωνικών αλλά και ιδιωτικών επενδύσεων, στήριξη με το αναγκαίο προσωπικό της δημόσιας υγείας, πρόνοιας και παιδείας, αποκατάσταση των λαϊκών εισοδημάτων, χρηματοδότηση από τις τράπεζες της πραγματικής οικονομίας και πρωτίστως των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, ανάσχεση των απολύσεων, αύξηση και αποτελεσματική αξιοποίηση των δημόσιων και κοινωνικών πόρων για την απασχόληση και μείωση των ωρών εργασίας χωρίς μείωση αποδοχών.

- Σε περίπτωση μη κοινοβουλευτικής αυτοδυναμίας, ο ΣΥΡΙΖΑ σε ποιες άλλες κοινοβουλευτικές ομάδες θα απευθυνθεί και θα ζητήσει στήριξη…???

Επιδιώκουμε να γίνουν εκλογές για να σταματήσουμε την συντελούμενη μνημονιακή καταστροφή και ν’ ανοίξουμε νέους ελπιδοφόρους προοδευτικούς δρόμους για τον λαό και τη χώρα. Θα επιδιώξουμε ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι πρώτος και όσο το δυνατόν πιο ισχυρός. Προτεραιότητά μας παραμένει η συγκρότηση αριστερής κυβέρνησης που να προκύψει με την συνεργασία μας με δυνάμεις της Αριστεράς και της ριζοσπαστικής οικολογίας, αλλά και με δυνάμεις, που έχουν αποδεσμευτεί ή αποδεσμεύονται από το ΠΑΣΟΚ, προσεγγίζουν την Αριστερά και δεν βαρύνονται, είτε ως άτομα είτε ως συλλογικότητες με ψήφιση ή εφαρμογή μνημονιακών πολιτικών.

- Το τελευταίο διάστημα γίνεται ευρύς λόγος για την κεντροαριστερά.! Ποιος ο ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ σ αυτήν την κεντροαριστερά και εν όψει του ενδεχομένου να ζητήσει μελλοντικά κάποια κυβερνητική συμμαχία…???

Το οικονομικό και πολιτικό κατεστημένο επιδιώκει την ανασυγκρότηση της λεγόμενης «κεντροαριστέρας», δηλαδή την ενοποίηση του ΠΑΣΟΚ, της ΔΗΜΑΡ και κάποιων ενδιάμεσων σε αυτά ομάδων, για να την χρησιμοποιήσει ως ανάχωμα στη λαϊκή ψήφο προς τον ΣΥΡΙΖΑ και ως «μαξιλάρι συμμαχιών», με το οποίο η ΝΔ να ξανασχηματίσει κυβέρνηση, εάν έρθει πρώτη στις εκλογές. Ένα ενδεχόμενο που πιστεύουμε ότι ο λαός θα αποτρέψει με τους αγώνες και την ψήφο του.

- Η υπόθεση της Χρυσής Αυγής έχει καταφέρει ως ένα βαθμό να επικαλύψει θέματα πρώτιστου και κυρίαρχου πολιτικού ενδιαφέροντος, όπως είναι τα νέα μέτρα και η μνημονιακή πολιτική. Ποια η θέση του ΣΥΡΙΖΑ.?

Η Κυβέρνηση, όσο κι αν προσπαθεί να αξιοποιήσει επικοινωνιακά την παραπομπή των εγκληματικών ενεργειών της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής στην δικαιοσύνη ως πολιτικό πλυντήριο των ευθυνών της για την συντελούμενη μνημονιακή καταστροφή, αυτές δεν μπορεί να τις ξεπλύνει ούτε ολόκληρος ο ειρηνικός ωκεανός.

Η κυβέρνηση παρέπεμψε την νεοναζιστική οργάνωση στη δικαιοσύνη, όχι από δική της πολιτική βούληση, αλλά επειδή αναγκάστηκε εξαιτίας της λαϊκής οργής και της διεθνούς κατακραυγής μετά την δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Η αντιμετώπιση όμως του νεοναζισμού δεν μπορεί να γίνει από μία κυβέρνηση, που ορισμένες πτέρυγές της έχουν εκλεκτικές συγγένειες με τη Χρυσή Αυγή και που η ίδια υπονομεύει την δημοκρατία, εφαρμόζει μνημονιακές πολιτικές κοινωνικής λεηλασίας και μετατρέπει τη χώρα μας σε αποικία χρέους και σε προτεκτοράτο της τρόικας.
Η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου επέδειξε για μεγάλο διάστημα ανοχή σε εγκληματικές ενέργειες της Χρυσής Αυγής και στη διείσδυσή της στον κρατικό μηχανισμό. Η ηγεσία της ΝΔ με την θεωρία των δύο άκρων, με την οποία ταύτιζε την πολιτική και κινηματική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ με δολοφονικές ενέργειες της Χρυσής Αυγής, ουσιαστικά νομιμοποιούσε και αθώωνε την εγκληματική δράση της. Συνεχίζοντας να την προβάλλει, βάζει βόμβα στα θεμέλια της Δημοκρατίας.

Η αντιμετώπιση του νεοναζισμού δεν είναι μόνο δικαστικό και νομικό, αλλά κυρίως πολιτικό ζήτημα. Γιγαντώθηκε μέσα στα μνημόνια και για να περιθωριοποιηθεί χρειάζεται, εκτός από την πολιτική και κινηματική αντιμετώπισή της, ανατροπή των μνημονίων και της κυβέρνησης που τα υπηρετεί και μία νέα προοδευτική πορεία οικονομικής και κοινωνικής ανόρθωσης της χώρας μας.
Πρέπει επίσης να κοπούν τα νεοναζιστικά καρκινώματα, στην αστυνομία, τον στρατό, τη δικαιοσύνη, την ΕΥΠ και να αποκαλυφθούν και να τιμωρηθούν οι χρηματοδότες της Χρυσής Αυγής, που την ανέδειξαν και την τάισαν για να τη χρησιμοποιούν ως μακρύ τους χέρι ενάντια στο εργατικό κίνημα και στην Αριστερά.

- Στην Ευρώπη, διευρύνεται κι επεκτείνεται ο ευρωσκεπτικισμός. Η συζήτηση για έξοδο από την ζώνη του Ευρώ βρίσκει ολοένα και περισσότερους υποστηριχτές ακόμα και στο κόμμα σας. Ποιά είναι η άποψή σας;

Στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ έγινε γι’ αυτό το θέμα γόνιμη συζήτηση, στην οποία κατέθεσα εγώ και άλλοι σύντροφοί μου τις γνωστές θέσεις μας για την ανάγκη σύγκρουσης μίας αριστερής κυβέρνησης με την ευρωζώνη.
Τελικά το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε ότι το πρόγραμμά του για ακύρωση των μνημονίων, διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του δημοσίου χρέους και προώθηση σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, είναι αδιαπραγμάτευτο. Δεν υπόκειται σε οποιονδήποτε εκβιασμό του εγχώριου και ευρωπαϊκού οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου περί διακοπής της χρηματοδότησης ή εξόδου από το ευρώ. Η Αριστερή κυβέρνηση με βάση αυτό το πρόγραμμα και την διαρκή ενεργοποίηση, στήριξη και έλεγχο του λαού θα είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει όλα τα ενδεχόμενα, με κριτήρια και όρια την επιβίωση και αξιοπρέπεια του λαού και της χώρας μας και όχι τα συμφέροντα των πιστωτών και της ευρωζώνης.

- Έρχονται εκλογές. Αν όχι εθνικές, οπωσδήποτε αυτοδιοικητικές. Οι πολιτικοί σας αντίπαλοι σας μέμφονται για μια εμφανή αδυναμία παρουσίασης μιας ομάδας μάχης, που θα τα καταφέρει σε δύσκολες πολιτικές και οικονομικές συγκυρίες. Τι τους απαντάτε?

Ότι θέλουμε, γνωρίζουμε και μπορούμε να κυβερνήσουμε πολύ καλλίτερα από την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, που κατέστρεψαν τον λαό και την χώρα. Ότι έχουμε και τα κατάλληλα, έντιμα, δοκιμασμένα στους λαϊκούς αγώνες αλλά και καταρτισμένα στελέχη να στελεχώσουν μία αριστερή κυβέρνηση. Ότι θα καταφέρουμε να ξαναχτίσουμε την χώρα με δημοκρατία, δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια και εργασία για όλους, στηριγμένοι στο εναλλακτικό πρόγραμμά μας, στην συνεργασία ή τουλάχιστον στην ανοχή των άλλων δυνάμεων της Αριστεράς, στην ενεργοποίηση του λαϊκού κινήματος, της διεθνούς αλληλεγγύης και των αναγκαίων διεθνών συμμαχιών.

- Πολλοί αντίπαλοί σας, υποστηρίζουν πως, εάν έρθετε στην εξουσία, θα συμβιβαστείτε κι εσείς όπως συνέβη μέχρι τώρα! Πως το σχολιάζετε;

Ότι δεν θα κάνουμε πίσω ούτε καν για να πάρουμε φόρα για να εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας. Ότι η καλλίτερη εγγύηση γι’ αυτό είναι οι αγώνες του λαού μας όχι μόνο για να μας στηρίζει στις συγκρούσεις με τις δυνάμεις του κατεστημένου, που θα θίγονται τα συμφέροντά τους, από το φιλολαϊκό πρόγραμμά μας, αλλά και για να μας ελέγχει ως προς την τήρησή του.


Πηγή: http://anemosantistasis.blogspot.com

Κυριακή 3 Νοεμβρίου 2013

Γράμμα - ποταμός, ενός πατέρα που οδηγείται στη φυλακή για χρέη στο ΤΕΒΕ!



Προς τον κ. Υπουργό Δικαιοσύνης, διαφάνειας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Κύριε Υπουργέ,
Ονομάζομαι Γιώργος Α. και ζω, σήμερα, στον Έβρο.
Μέχρι πριν από επτά χρόνια ζούσα στην...
Κομοτηνή, όπου διατηρούσα και εργαζόμουν σκληρά σ΄αυτή, μια μικρή επιχείρηση παροχής υπηρεσιών ασφαλείας (security) η οποία βούλιαξε το 2003, κάτω από το βάρος μιας άσχημης συγκυρίας προσωπικών λαθών και λανθασμένων επιλογών, μιας άσχημης περιπέτειας με την υγεία μου, ψεύτικων υποσχέσεων εκ μέρους της πολιτείας και νόμων φτιαγμένων έτσι που να μη μ΄αφήσουν ν΄αναπτυχθώ παραπάνω από όσο χρειαζόταν για να μπορώ να πληρώνω τις υποχρεώσεις μου προς το δημόσιο. 
Το δημόσιο, που ήθελα δεν ήθελα, το είχα συνεταίρο στην, κατά τα άλλα «ατομική» επιχείρησή μου. Ένας συνεταίρος που μόνο έπαιρνε απ΄το ταμείο, χωρίς ποτέ να δώσει τίποτα, χωρίς ποτέ να δουλέψει δίπλα μου στα ατέλειωτα ξενύχτια των φυλάξεων, χωρίς ποτέ να τρέξει μαζί μου στον ψυχοφάγο αγώνα για την είσπραξη των οφειλόμενων. Δεν επιδοτήθηκα ποτέ, Υπουργέ μου. Ούτε το βοήθημα που δινότανε στους νέους επαγγελματίες πήρα, γιατί, λέει, το επάγγελμά μου δεν ήταν στη λίστα. Όποιος άνοιγε ένα ψιλικατζίδικο για να απασχοληθεί αυτός και η γυναίκα του! , το έπαιρνε αυτό το βοήθημα. Εγώ που φύλαξα μια πόλη και τη βιομηχανική της περιοχή δεν πήρα ποτέ τίποτα! 

Ήρθατε τότε, οι πολιτικοί, και μου μιλήσατε για ανάπτυξη της Θράκης. Υποσχεθήκατε νόμους που θα φέρνανε επενδύσεις και δουλειά στον τόπο. Και με γελάσατε, κύριε. Δώσατε άπειρα χρήματα σε ψευτοεπενδυτές για να επιχειρήσουν στον τόπο μου. Ήρθανε οι απατεώνες – φίλοι της εκάστοτε κυβέρνησης- και στήσανε εργοστάσια – φαντάσματα για να αναπτύξουνε τάχα την παραμεθόριο περιοχή. Υποσχεθήκανε εκατοντάδες θέσεις εργασίας, συμφωνήσανε μαζί σας να απασχολήσουν ντόπιους άνεργους και στην συνέχεια λειτουργούσανε με έξι – εφτά άτομα προσωπικό κÎ! ¹ αυτούς ξένους. 
Δεν ελέγξατε ποτέ αν τήρησαν τη συμφωνία οι φίλοι σας. Αντίθετα συνεχίσατε να τους χρηματοδοτείτε. Κι όταν αυτοί τα μάζεψαν κι έφυγαν αφήνοντας πίσω τους κι άλλους άνεργους, εσείς πάλι δεν κάνατε τίποτα. Δώσατε στους ανθρώπους αυτούς χρήματα, που δεν ήταν δικά σας, για να αναπτυχθεί η Θράκη. Κι εκείνοι πήγαν και επένδυσαν τα χρήματα αυτά στις γειτονικές χώρες και βοήθησαν την ανάπτυξή στη Βουλγαρία και τα Σκόπια, αφήνοντας στη Θράκη μόνο χρέη και ακάλυπτες επιταγές, βυθίζοντας μικρομάγαζα σαν το δικό μου. Κάντε μια βόλτα στη ΒΙ.ΠΕ. Κομοτη! νής, δείτε τα κουφάρια των ανεκπλήρωτων υποσχέσεων, δικών σας και δικών τους και θα καταλάβετε τι λέω. 
Σε μια κίνηση απελπισίας, τότε, πήρα μια στίβα ακάλυπτες επιταγές που με είχανε φορτώσει αυτοί τους οποίους είχατε χρυσοπληρώσει για να με «αναπτύξουν» και πήγα στον Εισαγγελέα της έδρας ζητώντας του βοήθεια. Μου απάντησε πως δεν μπορεί να κάνει τίποτα, επειδή οι οφειλέτες μου ήταν ανώνυμες εταιρείες και πως θα πετούσα τα λεφτά μου αν προσπαθούσα να τους πιέσω να με πληρώσουν. Είχε δίκιο ο άνθρωπος και είναι ο μόνος που μου είπε την αλήθεια. Δεν τον άκουσα. Ξόδεψα εκατομμύρια σε δικηγόρους και κλητήρες, χωρίς ποτέ να πάρω κάτι απ΄τα χρωστούμενα. Σήμερα δεν έχω χρήματα να πληρώσω ένα δικηγόρο να μου παρασταθεί στη δύσκολη στιγμή μου. Το καλύτερο απ΄όλα; Το κράτος – συνεταίρος ήθελε το μερτικό του κι απ΄τα λεφτά που δεν εισπράχτηκαν ποτέ!
Με αδικήσατε Υπουργέ μου της δικαιοσύνης. Δεν φροντίσατε όταν τους δίνατε τα χρήματα, να φτιάξετε και τους κατάλληλους νόμους ώστε με τα χρήματα αυτά να κάνουν πράξεις τις υποσχέσεις. Μου τάξανε ανάπτυξη και μου δώσανε «πέτσινες» επιταγές. Μου τάξατε επιτυχία και μου φέρατε καταστροφή.
Τον καιρό της «δόξας» μου ήμουν απ΄τους αγαπημένους σας. Ένας πετυχημένος ντόπιος επιχειρηματίας, που έδινα δουλειά σε περισσότερο κόσμο απ΄όσο οι Χρυσοεπιχορηγούμενες Α.Ε.- πελάτες μου, πρόεδρος σε τρείς συλλόγους και μέλος του Δ.Σ. άλλων έξι, αγαπητός στην τοπική κοινωνία, απ΄τους πρώτους καλεσμένους στις διάφορες εκδηλώσεις και δεξιώσεις σας. Μέχρι που μου προτείνατε να γίνω δημοτικός σύμβουλος. Πιστεύατε, τότε, πως η παρουσία μου δίπλα σας θα τόνιζε τη λάμψη σας, νομίζατε πως θα μπορούσα να επηρεάσω ψηφοφόρους προς όφελός σας. Εκεί σας γέλασα, μια φορά κι εγώ. Ποτέ δεν είπα σε κανέναν, ούτε στη γυναίκα και τα παιδιά μου, ποιόν να ψηφίσει. 
Με χειροκροτούσατε όταν, για χρόνια, με δικά μου έξοδα, επάνδρωνα το πυροφυλάκιο της Νυμφαίας, τη νύχτα, αφού η Πυροσβεστική Υπηρεσία δεν είχε το απαιτούμενο προσωπικό για να το κάνει. Με βραβεύσατε, γιατί ήμουν απ΄τους πρωτεργάτες που έστησαν το παράρτημα της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης στη Ροδόπη Με αποκαλούσατε ραχοκοκαλιά της οικονομίας τότε. Σήμερα, που δεν έχω να πληρώσω φυσικοθεραπευτή για τον διαλυμένο μου αυχένα, δε με θυμάται κανείς σας. 
Ήμουν η καλύτερη παρέα, τότε, όπου βρισκόμουν γινόταν γλέντι. 
Σήμερα, οι λίγοι φίλοι που μου απομείνανε, τις λίγες φορές που με επισκέπτονται, μου φέρνουν για δώρο τα αντικαταθλιπτικά μου, που ξέρουν πως δεν έχω τη δυνατότητα να αγοράσω. Το σπίτι μου ήταν πάντοτε γεμάτο κόσμο, τότε. Σήμερα ζω σ΄ένα καλύβι στο Δέλτα του Έβρου, ξεχορταριάζοντας αυλές, σκάβοντας μπαξέδες και ξεναγώντας τους επισκέπτες στο βάλτο για να επιβιώσω. Δεν παραπονιέμαι, πληρώνω τα λάθη μου. Πληρώνω όμως και τα δικά σας λάθη κι αυτό είναι αδικία κύριε Υπουργέ της δικαιοσύνης.
Κι εδώ ήρθατε και με βρήκατε κι εδώ με χειροκροτήσατε, γιατί ήμουν , λέει, ο ακρίτας και ο φύλακας των συνόρων. Και πάλι με γελάσατε. Λίγα χρόνια μετά, θελήσατε –στο όνομα κάποιας τάχα πράσινης ανάπτυξης και για λογαριασμό των συμφερόντων που θέλουνε να φτιάξουν bungalows στο Δέλτα- να με διώξετε κι από δω. Από ακρίτας έγινα καταπατητής απ΄τη μια μέρα στην άλλη! 
Έτσι πήγε η ζωή μου, αυτή ήταν η επαφή μου με την πολιτεία και τους πολιτικούς της. Όπου ανταμώσαμε με πιάσατε κορόιδο, όποτε με ζυγώσατε ήταν για να με εκμεταλλευτείτε. 
Με κοροϊδέψατε για χρόνια όταν οι δάσκαλοί μου στο σχολειό μου μαθαίνανε πως ο Τούρκος είναι ο εχθρός μου, όταν οι αξιωματικοί μου στο στρατό μου μιλάγανε για τη γενοκτονία των Ελλήνων της Μικρασίας ή με κοροϊδέψατε όταν είπατε πρόπερσι πως οι πρόγονοί μου πέθαναν λόγω συνωστισμού; Ποιο απ΄τα δύο είναι αλήθεια και ποιο ψέμα; Η γιαγιά μου πάντως που πέθανε δείχνοντας προς την Αίνο, μίλαγε για σφαγή.
Με κοροϊδέψατε όταν με κάνατε έφεδρο αξιωματικό, γιατί τάχα ήμουν καλύτερους απ΄τους άλλους. Μου πήρε χρόνια για να καταλάβω ότι απλά μου κλέψατε έξι επί πλέον μήνες απ΄τη ζωή μου και πως με θέλατε μόνο για να κάνω το άχαρο κομμάτι της δουλειάς και για να πληρώσω στο τέλος τα υλικά που είχανε χάσει οι επαγγελματίες του στρατού σας. Κανείς δε θα θυμάται σήμερα εκείνο το τρελό παιδί που το ΄87, χωρίς να του το ζητήσει κανείς, πέρασε νύχτα το ποτάμι, με το κουπί, για να δει αν οι Τούρκοι είχαν φέρει άρματα απέναντι. Κανείς, εκτός ίσως από κείνον τον συνταγματάρχη που με κοίταγε με γουρλωμένα μάτια, όταν του ΄λεγα πως στην άλλη όχθη δεν υπάρχει ψυχή. 
Μα την έκφραση του προσώπου του, εγώ δε θα την ξεχάσω ποτέ. Ήταν το παράσημό μου εκείνο το βλέμμα. Κι ήταν καλύτερο απ΄οποιοδήποτε παράσημο θα μπορούσε να μου δώσει κάποιος από σας. Με κοροϊδέψατε όταν κάνατε πως δε βλέπατε τα 4 ένσημα που μου κόλλαγε ο εργοδότης μου, ενώ δούλευα 7 μέρες τη βδομάδα, 12 ώρες τη μέρα, για να μη χάσω τη δουλειά, να θρέψω τα παιδιά μου, να τα μεγαλώσω με αξιοπρέπεια, χωρίς να ζητώ ενίσχυση από γονείς και πεθερικά. 
Με κοροϊδέψατε όταν μου τάξατε προκοπή κι ένα καλύτερο μέλλον αν έστηνα τη δική μου επιχείρηση και με εξαπατήσατε λέγοντάς μου πως είναι υποχρεωτικό να ασφαλιστώ, για να μου φυλάξετε τα χρήματα που πιθανόν δεν θα μπορούσα να αποταμιεύσω μόνος μου για την περίθαλψη και τα γεράματά μου. Με ξεγελάσατε όταν μου είπατε πως δεν μ΄αφήνετε να διαλέξω μόνος τον ασφαλιστικό μου φορέα, γιατί ο μόνος αξιόπιστος ήταν αυτός που διαλέξατε εσείς για λογαριασμό μου. Κι ύστερα πήρατε τα χρήματα αυτά και τα παίξατε, τα χάσατε στο τζόγο, στο χρηματιστήριο, ! στα δομημένα ομόλογα. Και συνεχίζετε να με κοροϊδεύετε κυνηγώντας τους απατεώνες με άσφαιρες επιτροπές και εξεταστικές του τύπου: «όσα κόμματα, τόσα πορίσματα», που δε θα στείλουν ποτέ κανένα κλέφτη στη φυλακή και το ξέρουμε όλοι. 
Εγώ όμως θα πάω στη φυλακή Υπουργέ μου. Το δικαστήριο εξέδωσε απόφαση εξάμηνης φυλάκισης μου, επειδή δεν πλήρωσα τις εισφορές μου στο ΤΕΒΕ από το 2006 μέχρι το 2009. Μα η επιχείρησή μου βούλιαξε το 2003. Από τότε είμαι ανασφάλιστος. Τι μου προσέφερε όλα αυτά τα χρόνια το ΤΕΒΕ; (μπορεί εσείς να το λέτε ΟΑΕΕ, αλλά ο λαός σας το λέει ΤΕΒΕ, κύριε, και είναι η πιο σφιχτή θηλιά στο λαιμό του κάθε επαγγελματία). 
Τι τους χρωστάω; Γιατί να τους πληρώσω; Τι θα μου προσφέρουν; Το ταμείο το βουλιάξατε εσείς, όχι εγώ. Όλοι πια ξέρουν πως ο μεγαλύτερος οφειλέτης προς τα ταμεία, ο χειρότερος κακοπληρωτής είναι το κράτος. Πήγε κάποιος από σας φυλακή για να πάω κι εγώ; 
Γιατί να φυλακιστώ; Μήπως εγώ δεν ήθελα να είμαι ασφαλισμένος; Τα λεφτά μου έχασα. Δεν έκλεψα, δεν εξαπάτησα κανέναν. Μαζί με την επένδυσή μου έχασα και τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου. Τόσος κόπος, τόσα όνειρα και τόσο μεράκι πήγαν χαμένα. Έχασα και την αξιοπρέπειά μου. Έγινα «αυτός που φαλίρισε», «αυτός που βάρεσε κανόνι». Επειδή είμαι φτωχός θα με φυλακίσετε; Τι θα κερδίσει το κράτος μ΄εμένα στη φυλακή; Τίποτα, αντίθετα θα επιβαρυνθεί με την διατροφή και την ιατροφαρμακευτική μου περίθαλψη. 
Ποιο έγκλημα διέπραξα ώστε να χρειάζομαι σωφρονισμό; Κανένα και το ξέρετε. Ποιος κινδυνεύει από μένα και μου πρέπει εγκλεισμός; Κανείς και το γνωρίζετε. Με κλείνετε μέσα, για να εκβιάσετε εμένα και μέσα από μένα τους δικούς μου ανθρώπους, να σφιχτούν, να βρουν λεφτά, να πληρώσουν για να με βγάλουν. Για να μπορέσετε να συντηρήσετε την απάτη που εσείς λέτε ΟΑΕΕ κι εγώ ΤΕΒΕ, με τους εκατονταπλάσιους απ΄όσους χρειάζεται υπαλλήλους και τις μισές παροχές σε σχέση με τις εισφορές, από οποιαδήποτε ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία. Για να΄χετε κάπου! να διορίζετε τους δικούς σας ανθρώπους, να μαζεύετε τους ψήφους. 
Όμως όχι κύριε. Τούτη τη φορά δεν πιάνομαι κορόιδο. Ούτε εγώ ούτε οι δικοί μου έχουμε τα χρήματα, αλλά και να τα΄χα δεν τα΄δινα. Χίλιες φορές κρατούμενος, παρά ξανά κορόιδο. Το χρέος προς την πατρίδα μου το΄καμα. Το χρέος προς το κράτος, την πολιτεία σας –που καμιά σχέση δεν έχει με την πατρίδα μου έτσι πως την καταντήσατε- θα το πληρώσω στο κελί. Δεκάρα δε σας δίνω, γιατί δεν την αξίζετε, γιατί δε δουλέψατε για να την δικαιούστε.
Αλλάξατε πολλοί Υπουργοί δικαιοσύνης όλα αυτά τα χρόνια. Κανείς δεν είχε την τιμιότητα να πει: «αυτός ο νόμος που φυλακίζει νοικοκύρηδες γιατί φτωχύνανε, είναι άδικος, τον καταργώ». Μα αυτή η ανοησία πρέπει επιτέλους να σταματήσει. Ξέρετε Υπουργέ μου ότι σήμερα στη χώρα μας χρειάζεται κανείς περισσότερα χρήματα για να κλείσει μια επιχείρηση από όσα για να την ανοίξει; Ξέρετε άραγε πόσες εκατοντάδες χιλιάδων πολιτών είναι επιχειρηματίες μόνο στα χαρτιά και ψάχνουν μεροκάματο για να΄χουνε να φάνε; Επιχειρηματίες φαντάσματα, φορτωμένοι! με νεκρές επιχειρήσεις που το μόνο που προσφέρουν πια είναι ποσοστιαίες μονάδες σε κάποιες κάλπικες στατιστικές. Σας βολεύει να λέτε πως είμαστε χώρα αυτοαπασχολούμενων;
Άνθρωποι σαν και μένα, σήμερα, δεν προσφέρουν τίποτα στην κοινωνία. Όχι γιατί δε θέλουν, αλλά γιατί δεν τους αφήνει το πτώμα που κουβαλούν στη ράχη τους. Γιατί δεν απλοποιείτε τα πράματα; Ίσως αν απαλλαγούμε απ΄το νεκρό βάρος να μπορέσουμε να προσφέρουμε κάτι στο σύνολο. Χρεοκοπημένοι είμαστε, όχι πεθαμένοι. Γιατί μας στερείτε το δικαίωμα της δεύτερης προσπάθειας; Εσείς αν δεν εκλεγείτε με την πρώτη, δε θα ξαναβάλετε υποψηφιότητα την επόμενη τετραετία; Αν δεν πάει καλά το εκλογικό σας ποσοστό, θα πάτε στη φυλακή;
Όλα αυτά βέβαια ισχύουν για μας τους μικρούς. Οι άλλοι οι μεγάλοι, οι φίλοι και σπόνσορες, όσες φορές χρεοκοπούν, άλλες τόσες επιδοτούνται. Κι αυτοί που πήραν τις επιδοτήσεις κι έφυγαν συνεχίζουν τη ζωή τους στη βίλλα τους στην Κούβα ή πάνε και ρίχνουν τη θαλαμηγό τους πάνω στις ξέρες του Αιγαίου. Εγώ ο εχθρός της έννομης τάξης πάω στη φυλακή, επειδή δεν είχα να πληρώσω για την ασφάλειά μου, για το γιατρό του παιδιού μου. Δικαιοσύνη Υπουργέ μου!
Αλλάξανε πολλοί λειτουργοί της Δικαιοσύνης όλον αυτόν τον καιρό. Κανείς δεν είχε τα κότσια να πει: «αυτός ο νόμος που κλείνει σπίτια είναι άτιμος. Δεν τον εφαρμόζω». Και πώς να το κάνετε; Κάτι τέτοιοι νόμοι είναι που γεμίζουν τα δικαστήρια με κατηγορούμενους, που δίνουν δουλειά στους συναδέλφους σας δικηγόρους. Κι αυτής της κυρίας με την παλάντζα, που χετε πάνω απ΄τα κεφάλια σας, δεν της βάλατε το πανί για να μη βλέπει ποιόν δικάζει, το βάλατε για να μη βλέπει ο κόσμος πως της τα΄χετε βγάλει τα μάτια από τη ρίζα. Και μάλλον την κουφάνατε κιολας. Αλλιώς, δεν μπορεί, κάτι θ΄ άκουγε απ΄το κλάμα ενός ολόκληρου λαού. 
Ερήμην με δικάσανε, Υπουργέ μου. Δεν με ειδοποιήσανε να πάω στο δικαστήριο. Ίσως για να μην ακούσουνε αυτά που σου γράφω σήμερα. Δεν είναι που δε με βρήκανε, ξέρανε που μένω όταν ήταν να μου κοινοποιήσουν την απόφαση. Αυτή είναι η δικαιοσύνη, αυτή η διαφάνεια κι αυτά τα ανθρώπινα δικαιώματα που υπηρετείτε. Με κοροϊδέψατε όταν μου μιλήσατε για αλλαγή, με εξαπατήσατε όταν μου υποσχεθήκατε επανίδρυση του κράτους. Τίποτα δεν αλλάξατε, τίποτα δεν επανιδρύσατε. Ψέματα μου είπατε. Εκτός τόπου και χρόνου είσαστε όλοι σας. Έχετε χάσει κάθε επαφή με! την πραγματικότητα και το λαό σας.
Μετατρέψατε το κοινοβούλιο σε μια εισπρακτική Α.Ε. που το μόνο που κάνει είναι να ψάχνει τρόπους και να ψηφίζει νόμους για να πάρει όσο γίνεται περισσότερα χρήματα απ΄τον πολίτη. Οι πολίτες σας αποκαλούν κλέφτες εκεί έξω αλλά μάλλον δεν το ακούτε ή αν το ακούτε δεν φαίνεται να σας απασχολεί. Οι πολίτες δε νοιάζονται αν τα χρήματα που πήρατε ήταν μίζα ή προεκλογική χορηγία. Πως θα διαπραγματευτεί μετεκλογικά ο Υπουργός με τον επιχειρηματία που του ΄δωσε χρήματα προεκλογικά για να γίνει Υπουργός; Ίσως στη δικαιοσύνη να περνούν τέτοια τερτίπια και η διαφορετική ονοματοδότηση του «δώρου» να αθωώνει. Η κοινή γνώμη όμως δεν γελιέται πια. Για τον απλό πολίτη τα πράματα είναι απλά: ή πήρες χρήματα ή δεν πήρες. 
Ο κόσμος εδώ έξω έχει σχεδόν πειστεί ότι η μεγαλύτερη περιπέτεια της δημοκρατίας στην Ελλάδα δεν ήταν η χούντα αλλά η μεταπολίτευση. Το δίλλημα πλέον δεν είναι αν θα κυβερνήσει το ένα κόμμα ή το άλλο αλλά αν αυτός που θα μας απαλλάξει από σας θα είναι λοχίας, λόγιος ή επιχειρηματίας. Κι αυτό είναι ντροπή για κάθε δημοκράτη και για κάθε Έλληνα. Ξεφτιλίσατε τη δημοκρατία μέσα στο ναό της, το κοινοβούλιο. Ποιος μπορεί να μου εξηγήσει πως γίνεται σ΄ένα κοινοβούλιο που θέλει να λέγεται δημοκρατικό, να υπάρχουν κομματικές γραμμές; Γιατί ο δημοκρατικά εκλεγμένος βουλευτής πρέπει να ψηφίσει ενάντια στη θέληση των ψηφοφόρων του και της περιοχής που τον εξέλεξε για να προασπίσει τα συμφέροντά της και γιατί αν δεν το κάνει ο αρχηγός τον διώχνει από το κόμμα; Δεν αντιπροσωπεύει εμένα εκεί; Για να στηρίζει τον αρχηγό του τον έστειλα;
Είναι δημοκρατικό να διορίζει ο αρχηγός υπουργούς που δεν έχουν εκλεγεί απ΄το λαό; Αν είναι τι τους θέλουμε τους βουλευτές; Μόνο για να τους πληρώνουμε; Ας ψηφίζουμε έναν αρχηγό, να διαλέγει ποιους θέλει για υπουργούς, να κάνει τα κουμάντα του όπως καταλαβαίνει. Βλέπετε; Μόνοι σας απαξιωθήκατε. Εσείς κάνατε τον κόσμο να πιστέψει πως δεν σας χρειαζόμαστε, πως ο βουλευτής το μόνο που κάνει είναι θεατρινίστικα ξεσπάσματα, άσκοποι λόγοι γεμάτοι βερμπαλισμούς και επίδειξη ρητορικής δεινότητας και στο πηλίκον ουδέν! 
Γιατί η υπουργός παιδείας στέλνει το παιδί της σ ένα σχολειό (ΙΒ θαρρώ το λένε) από το οποίο δεν μπορεί να μπεί παρά μόνο σε πανεπιστήμια του εξωτερικού; Δεν της κάνουν τα Ελληνικά; Υπουργός παιδείας είναι, ας τα κάνει καλύτερα. Εμένα όταν οι κόρες μου παίρνανε το πτυχίο τους από τα ΙΕΚ καμάρωνα. Και συγχρόνως έκλαιγα που δεν είχα τα λεφτά να τις στείλω κάπου ψηλότερα.
Έτσι όπως κλαίω και σήμερα, στη σκέψη πως το 3,5 χρονών παληκαράκι μου (ένα δώρο που μου΄στειλε ο Θεός στα 47 μου, τότε, να γλυκάνει τη δυστυχία μου, να διώξει απ΄το χέρι μου το όπλο που μέρα με τη μέρα ζύγωνα πιο κοντά στο κεφάλι μου, να μου ξαναδώσει δύναμη και θέληση για ζωή) που είναι κολλημένο πάνω μου σα βδέλλα, θα πρέπει να ζήσει μακρυά μου όσο καιρό θα είμαι κρατούμενος. Για μένα, βλέπετε, δεν είναι τίτλος τιμής να μεγαλώνει το παιδί μου χωρίς πατέρα. 
Σήμερα θα τις έστελνα κι εγώ έξω γιατί θα θεωρούσα ντροπή να μάθουν τα παιδιά μου γράμματα στο εκπαιδευτικό σύστημα που έδιωξε τη Χαρά Νικοπούλου απ΄το Μεγάλο Δέρειο. 
Αυτά κι άλλα πολλά τέτοια κουβεντιάζει ο λαός σας σήμερα, Υπουργέ μου. Αυτά ρωτάει κι απαντήσεις δεν παίρνει. Δεν ήταν αναρχικοί, ούτε αντιεξουσιαστές που φωνάζανε τις προάλλες να καεί η βουλή. Άνθρωποι σαν εμένα ήτανε και σαν το συχωρεμένο τον πατέρα μου. Άνθρωποι που πιθανόν να μην έχουν ξαναπάει σε συλλαλητήριο ποτέ τους. Και το «να καεί» δεν ήταν μίσος ούτε κακία. Η τελευταία, η απελπισμένη λύση είναι. Όταν δεν αποδίδει κανένα άλλο μέσο, βάζεις φωτιά στο χωράφι για να ξεφορτωθείς τα ζιζάνια. Αυτό σας φώναξε ο κόσμος. Μα ούτε κι αυτό τ΄ακ! ούσατε. Τίποτα δεν ακούτε πια.
Αμπαρωμένοι σ΄ένα δικό σας κόσμο, πολύ μακριά απ΄το δικό μου κι ακόμη μακρύτερα απ΄τον πραγματικό, θωρακισμένοι, κυκλωμένοι από σωματοφύλακες μη σας πειράξει κανείς, από μυαλοφύλακες μη τυχόν κι αλλάξει η σκέψη σας, από ψυχοφύλακες, μήπως αγγίξει κανείς την ψυχή σας και ξεφύγει κάποιο ίχνος ανθρωπιάς, από διορισμένους κόλακες που σας γλύφουν λέγοντας πως ότι κάνετε είναι σωστό και φροντίζουν να μη δείτε ποτέ την πραγματικότητα, απόμακροι κι απρόσιτοι, άτολμοι και άβουλοι εκτελεστές των εντολών που σας δίνουν ξένοι, πειθήνια όργανα μιας θολής παγκόσμιας διακυβέρνησης, στην οποία κάποιοι λίγοι από σας θα είναι κάτι λίγο κι υπόλοιποι, μαζί με μας, απολύτως τίποτα. 
Τέλειωσε η εποχή σας κύριε. Μόνοι σας την τελειώσατε. Δεν θα΄χει πιά λαοθάλασσες στις συγκεντρώσεις σας. Ούτε οι «βολεμένοι» θα΄ρχονται πια από φόβο μη τους πάρει κι αυτούς η μπάλα. Ήδη άρχισαν να σας «κράζουν» στο δρόμο. Ο λαός ψάχνει να βρει αλλού τη σωτηρία. Δεν πιστεύουμε πως θα δώσουν τη λύση οι ξενόφερτοι σωτήρες, όσα δανεικά κι αν φέρουν, ούτε οι ξενοσπουδαγμένοι μας πολιτικοί που τά ΄μαθαν όλα εκεί έξω, εκτός απ΄το πώς σκέφτεται και αντιδρά ο λαός που ήρθανε να κυβερνήσουν. Ούτε και στους παλιότερους έχουμε εμπιστοσύνη. Επί 36 χρόνιÎ! ± οι ίδιοι άνθρωποι μας πήγαν απ΄το κακό στο χειρότερο, εξαφάνισαν τον όποιο πλούτο παρήγαγε η χώρα. Τι άλλαξε σήμερα και θα μας πάνε στο καλύτερο; 
Και ούτε το: «δεν είμαστε όλοι ίδιοι» περνάει πιά. Αν υπάρχουν καλοί και κακοί στο κοινοβούλιο, τότε τα πράματα είναι απλά. Αν οι καλοί είστε περισσότεροι διώξτε τους κακούς. Αν πάλι είναι οι κακοί περισσότεροι ας σηκωθούν να φύγουν οι καλοί, να ξέρουμε τι μας γίνεται. Μα ούτε το ΄να θα γίνει ούτε τ΄άλλο. Η καρέκλα έχει κόλλα, έτσι δεν είναι; Ή μήπως είναι μέλι; 
Έτσι είναι και το ξέρω, κύριε. Και, αντίθετα από σας, τις αποφάσεις μου τις έχω πάρει. Την ερχόμενη βδομάδα θα πάω στον κ. εισαγγελέα της Κομοτηνής για να εκτελέσει την ποινή που μου επέβαλε. Με το κεφάλι ψηλά θα πάω, να πληρώσω για τα λάθη μου, το μεγαλύτερο απ΄τα οποία είναι που πίστεψα σε σας και το νόμο σας και σας άφησα να με ξεγελάσετε τόσες φορές. 
Κι αφού ξεχρεώσω ότι χρωστώ στην πολιτεία σας, θα περάσω στην απέναντι πλευρά του ποταμιού, να ζητήσω απ΄τους γειτόνους να με αφήσουν να στήσω εκεί το καλύβι μου. Είναι φιλόξενοι άνθρωποι, δε φαντάζομαι να μου αρνηθούν. Από κει και πέρα, όταν η χώρα που ζώ με πληγώνει, θα πονάει λιγότερο γιατί δεν θα είναι η πατρίδα μου. Δεν φεύγω χωρίς να πληρώσω το λογαριασμό, δεν με λένε Χριστοφοράκο και θέλω τα παιδιά μου να συνεχίσουν να φέρουν το όνομά μου με περηφάνια. 
Θα φύγω για να ζήσει ο γιός μου μακριά από σας, μη μάθει πως φερθήκατε στον πατέρα του και γίνει αντιεξουσιαστής για να σας χτυπήσει. Γιατί εξουσία εξασκείτε όχι διακυβέρνηση. Γιατί εξουσιάζετε, δεν διοικείτε. Γιατί η εξουσία είναι βία και βία θα φέρει. 
Δεν έγραψα για να ζητήσω χάρη, δε σας την κάνω τέτοια χάρη. Δε θέλω κάποιο ρουσφέτι, θέλησα να μιλήσω στον υπουργό της δικαιοσύνης, για τις αδικίες που, χρόνια τώρα, βασανίζουν τον τόπο μου και τους ανθρώπους του. Δεν έγραψα την ιστορία της ζωής μου, την ιστορία του Θρακιώτη μικρομεσαίου της γενιάς μου σας αφηγήθηκα και την ιστορία του πολιτικού της γενιάς σας έτσι όπως την είδαμε εμείς.Θέλησα να μοιραστώ την πίκρα μου με τον Υπουργό, γιατί είμαι σίγουρος πια πως τα βογγητά του λαού δεν φτάνουν στα υπουργεία και αυτό είναι αδικία κύριε Υπου! ργέ της δικαιοσύνης.



Γιώργος Κ. Α.

Η ΝΔ μας απειλεί με… «εμφύλιο»



του Γιώργου Δελαστίκ

Αναπότρεπτη είναι η εκλογική ήττα της ΝΔ και των υπολειμμάτων του ΠΑΣΟΚ στις βουλευτικές εκλογές, όποτε και αν γίνουν αυτές – άρα και η απομάκρυνση από την εξουσία της επαισχυντης κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, της πιο αντιλαϊκής κυβέρνησης που γνώρισε ποτέ η Ελλάδα. Η εκτίμηση για τη βέβαιη ήττα της Δεξιάς όμως ισχύει υπό μια θεμελιώδη προϋπόθεση: ότι οι βουλευτικές εκλογές θα διεξαχθούν υπό ομαλές συνθήκες. Δεν θα είναι δηλαδή –τηρουμένων φυσικά των αναλογιών, δεδομένου ότι βρισκόμαστε πια σε διαφορετική εποχή– εκλογές βίας και νοθείας, όπως εκείνες του 1961 που έδωσαν με πραξικοπηματικό τρόπο για τελευταία φορά προδικτατορικά την εξουσία στη Δεξιά.

Υπάρχει ένα πολύ επικίνδυνο σημείο. Η ιστορική πείρα της
Δεξιάς λέει ότι μια χαρά εξελίχθηκε τελικά το εκλογικό πραξικόπημα του 1961 για τα συμφέροντά της. Την κράτησε στην εξουσία ως τα τέλη του 1963 και παρά τη σαρωτική ήττα της τον Φεβρουάριο του 1964 από την Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου ξαναπήρε την εξουσία ουσιαστικά το καλοκαίρι του 1965 με την εξαγορά και την «αποστασία» δεκάδων βουλευτών της Ένωσης Κέντρου που μεταβλήθηκαν σε πολιτικά όργανα του παλατιού και της CIA. Η δικτατορία των συνταγματαρχών που ακολούθησε την αποστασία ήταν δικτατορία της Δεξιάς, δηλαδή ομοϊδεατών της. Η θριαμβευτική επάνοδος του Κωνσταντίνου Καραμανλή ως «εθνοσωτήρα» έδωσε ακόμη επτά χρόνια εξουσίας στη Δεξιά, άρα μια χαρά πήγε η εκτροπή! Μπορεί κανένας πολιτικός παράγοντας της σημερινής Δεξιάς να μην το ομολογεί δημόσια για ευνόητους λόγους, αλλά κοινή πεποίθηση των στελεχών της Δεξιάς είναι πως… δικαιώθηκαν πλήρως οι οργανωτές του εκλογικού πραξικοπήματος του 1961 και της αποστασίας του 1965, κάνοντας μεγάλο καλό στην παράταξη της Δεξιάς πριν και μετά τη δεξιά δικτατορία των συνταγματαρχών!

Βάσει αυτής της ιστορικής πείρας, το ερώτημα που αναφύεται σήμερα είναι αν μπορούν να υπάρξουν πολιτικές συνθήκες που θα εξανάγκαζαν την πλειοψηφία του λαού ή εν πάση περιπτώσει μια κρίσιμη μάζα ψηφοφόρων ικανή να αλλάξει το εκλογικό αποτέλεσμα να μην ψηφίσουν Αριστερά και να ψηφίσουν ψυχαναγκαστικά και παρά τη θέλησή τους υπέρ της ΝΔ, που τους εξαθλιώνει και τους καταστρέφει τη ζωή, νομίζοντας ότι ψηφίζοντά την αποτρέπουν κάτι ακόμη χειρότερο από την οικονομική τους καταβαράθρωση. Οι μηχανισμοί της ΝΔ πρωτίστως και του ΠΑΣΟΚ δευτερευόντως, μαζί με τα φερέφωνά τους στα κάθε είδους μέσα ενημέρωσης, προωθούν για το σκοπό αυτό τη θεωρία των «δύο άκρων» όχι γενικά και αφηρημένα αλλά για να ισχυριστούν ότι αυτά τα δύο άκρα…«μας οδηγούν σε εμφύλιο»! Στην πραγματικότητα πρόκειται περί γελοιότητας. Εμφύλιοι πόλεμοι γίνονται πρωτίστως για αλλαγή κοινωνικού συστήματος ή για κορυφαίες συγκρούσεις περί της μορφής του πολιτεύματος μέσα στο ίδιο σύστημα, αν π.χ. θα έχουμε μοναρχία ή δημοκρατία σε μια αστική χώρα. Κανένας σοβαρός άνθρωπος δεν είναι δυνατόν να υποστηρίξει ότι σήμερα στην Ελλάδα υπάρχει Αριστερά έτοιμη να εγκαθιδρύσει… σοσιαλιστικό σύστημα, έχοντας ήδη κατακτήσει τους αναγκαίους κοινωνικούς συσχετισμούς και αποφασισμένη να πάρει και τα όπλα, αν οι αντίπαλοί της επιχειρήσουν να την εμποδίσουν με πραξικοπηματικό τρόπο να πάρει την εξουσία. Ούτε ως ανέκδοτο δεν λέγεται αυτό. Εμφύλιοι δεν γίνονται επειδή ένα ανθρωπόμορφο κτήνος της Χρυσής Αυγής έσφαξε τον Παύλο Φύσσα στην Αμφιάλη κι ένας επαγγελματίας δολοφόνος σκότωσε εν ψυχρώ δύο μέλη της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο.

Αυτά όμως είναι ψιλά γράμματα για τον κοσμάκη. «Καλύτερα εξαθλιωμένος οικονομικά αλλά ζωντανός παρά σφαγμένος από το χέρι του αδελφού μου» σκέπτεται ενστικτωδώς ο άνθρωπος του λαού. Σε αυτό ποντάρει η κυβέρνηση. Αν καταφέρει λοιπόν η ΝΔ, με την καταλυτική βοήθεια των μέσων ενημέρωσης, να ταυτίσει στη λαϊκή συνείδηση των πιο καθυστερημένων πολιτικά κοινωνικών στρωμάτων την ψήφο στην Αριστερά με τον… «εμφύλιο» (!), τότε συνειρμικά η ψήφος προς τη ΝΔ προβάλλει ως «το μικρότερο κακό». Αυτή είναι η λογική του πρωθυπουργού και των συνεργατών του στο Μέγαρο Μαξίμου. Νομίζουν ότι με τον εκβιασμό αυτό θα κατορθώσουν να κρατηθούν στην εξουσία φοβίζοντας τον κόσμο ότι, αν ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ, θα… «γίνει εμφύλιος» (!!!). Φανταστείτε τι… ανθρωποσφαγές θα γίνουν, αν τολμήσει να ψηφίσει ΑΝΤΑΡΣΥΑ! Μιλάμε για τον ΣΥΡΙΖΑ που είναι υπέρ της παραμονής ακόμη και στο ευρώ, στην ΕΕ, στο ΝΑΤΟ και απλώς φιλοδοξεί να διαχειριστεί δικαιότερα το αστικό σύστημα – και μάλιστα συνεργαζόμενος κυβερνητικά με τους Ανεξάρτητους Έλληνες, τη ΔΗΜΑΡ ή κάποιο «αντιμνημονιακό» απολειφάδι του ΠΑΣΟΚ! Ο πολιτικός παραλογισμός της Δεξιάς στο απόγειό του από μια ομάδα που έχει… ταμπουρωθεί στο Μέγαρο Μαξίμου και εμφορείται από εμφυλιοπολεμική νοοτροπία της Δεξιάς του 1950!

Χρειάζεται όμως προσοχή από τη «ναρκωμένη» Αριστερά της «συνταγματικής νομιμότητας» που βαυκαλίζεται από αυταπάτες ότι θα πάρει ο Τσίπρας την εξουσία με την ίδια άνεση που την πήραν ο Κώστας Καραμανλής και ο Γιώργος Παπανδρέου – περιμένοντας δηλαδή και μην κάνοντας τίποτα. Η κυβέρνηση Σαμαρά θα αποτύχει παταγωδώς να κρατήσει την εξουσία. Αυτό όμως καθόλου δεν σημαίνει ότι δεν είναι τρομερά επικίνδυνη και αδίστακτη για την Αριστερά, πρωτίστως τη ριζοσπαστική. prin.gr

Νίκος Κοτζιάς «ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟΙΚΙΑ ΧΡΕΟΥΣ» video

κλείστε την ένταση από το rhesusgr web tv radio στη πάνω μεριά της σελίδας.

 «ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟΙΚΙΑ ΧΡΕΟΥΣ»




                                   
Watch live streaming video from rhesusgr at livestream.com

Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2013

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΥΟ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΝΤΩΝ ΘΑΝΑΤΩΝ


ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΥΟ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΝΤΩΝ ΘΑΝΑΤΩΝ


Του ΑΝΔΡΕΑ ΖΑΦΕΙΡΗ*

Η δολοφονία του Π.Φύσσα συνέβη μέσα σε ένα συγκεκριμένο πολιτικό περιβάλλον: οι δημοσκοπήσεις εμφάνιζαν την κυβέρνηση να γνωρίζει μια σημαντική διαρροή δυνάμεων προς τη Χρυσή Αυγή και είχε ξεκινήσει μια εβδομάδα σημαντικών εργατικών κινητοποιήσεων, με διαθέσεις συντονισμού και κλιμάκωσης. Η κυβέρνηση αξιοποιώντας στο έπακρο τη δολοφονία ανέκτησε την πρωτοβουλία των κινήσεων σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο, εκμεταλλευόμενη και τις αντιφάσεις των δυνάμεων της Αριστεράς.

Η επιτυχία της ήταν τέτοια ώστε ανάγκασε την αξιωματική αντιπολίτευση να (συμ)ψηφίσει μαζί της και μάλιστα αναγνωρίζοντας το άρθρο 187Α. Ένα άρθρο που η Αριστερά είχε καταγγείλει ως αντιδημοκρατικό και που ήταν περιττό για να στοιχειοθετηθεί η διακοπή της χρηματοδότησης της Χρυσής Αυγής . Κατάφερε η κυβέρνηση και να περιορίσει τις διαρροές προς τα «δεξιά» της και να συγκροτήσει ένα άτυπο συνταγματικό τόξο και να εγγράψει μια σημαντική πολιτική και νομοθετική παρακαταθήκη για το μέλλον. Επιδίωξη που μπορεί να συγκρούεται με τα στενά κομματικά συμφέροντα της Νέας Δημοκρατίας ,αποτελεί όμως πάγια στρατηγική επιδίωξη των διάφορων και διαφορετικών κέντρων εξουσίας.

Όμως το ανελέητο μνημονιακό περιβάλλον δεν επιτρέπει πολιτικές κεφαλαιοποιήσεις μακράς πνοής. Και έτσι σύντομα η δικομματική βρέθηκε ξανά σε αδιέξοδα, αυτή τη φορά έχοντας τη φιλοδοξία να αντιπαρατεθεί με την ιερή Αγελάδα της νεοελληνικής κοινωνίας, τη μικρή ιδιοκτησία. Η κυβέρνηση βρέθηκε δημοσκοπικά κάτω από το όριο ασφαλείας του 20% ενώ οι αγχωμένοι για επανεκλογή βουλευτές θυμήθηκαν ότι υπηρετούν το λαό και ο Στουρνάρας έβγαινε στη παρανομία και αρνούνταν να εμφανιστεί στο ναό της Δημοκρατίας. Παράλληλα οι συζητήσεις με την τρόικα επικοινωνιακά εμφάνιζαν αδιέξοδο. Αυτή τη χρονική στιγμή συνέβη και η διπλή δολοφονική επίθεση κατά της περιφρούρησης των γραφείων της Χρυσής Αυγής στο Ν.Ηράκλειο.

Η κυβέρνηση έσπευσε να μιλήσει για τρομοκρατικό χτύπημα. Έχει σημασία η επιλογή του χαρακτηρισμού. Δεν μίλησε για εγκληματική ενέργεια ή για δολοφονικό χτύπημα αντεκδίκησης. Η κυβέρνηση σπεύδει να καθορίσει την πολιτική ατζέντα της επόμενης περιόδου. Η δολοφονία του Π.Φύσσα ήταν έγκλημα. Η δολοφονία των μελών της Χρυσής Αυγής τρομοκρατία. Και απέναντι στην τρομοκρατία η Δημοκρατία ορθώνει τη σπάθα της. Η μαγική λέξη των ημερών θα είναι η λέξη «αποσταθεροποίηση». Και η απάντηση προφανής: η ανάγκη για σταθερότητα. Και ενότητα. Και συναίνεση. Και εάν συνειρμικά όταν ακούγεται η λέξη σταθερότητα ανασύρονται και οι λέξεις Τάξη και Ασφάλεια, μην ανησυχείτε. Κάτι γνωρίζουν κα οι Ιταλοί. Το ίδιο σενάριο παίχτηκε και τα Μολυβένια Χρόνια του ΄70.

Οι δύο δολοφονίες έχουν πολλαπλούς αυτουργούς. Που ίσως κάποιους θα μάθουμε ίσως και όχι. Σίγουρο όμως είναι ότι ανεξάρτητα από τις προθέσεις των εκτελεστών , αντικειμενικά εξυπηρετείται ένα σχέδιο. Το σχέδιο της Σιδερένιας Σταθεροποίησης όπου η «Αποσταθεροποίηση» θα αποτελεί το μεγάλο πρόσχημα.

Η Αριστερά θα πρέπει έστω και τώρα να αντιληφθεί ότι μια πολιτική λογική και πρακτική αντίστοιχη με αυτή που οδήγησε στην αναγνώριση του άρθρου 187Α και τη de facto δημιουργία ενός άτυπου συνταγματικού τόξου μπορεί να την οδηγήσει στην ενσωμάτωση και την συνενοχή.

Οφείλει να αναδείξει τις στενές σχέσεις κράτους –παρακράτους-ξένων κέντρων (η υπόθεση των υποκλοπών από την αμερικάνικη πρεσβεία και η περίπτωση Καχριμάκη δεν πρέπει να υποβαθμιστούν).

Οφείλει να καταγγείλει , θεωρητικά και πρακτικά, τόσο τη «θεωρία των δύο άκρων» όσο και αυτή του «Συνταγματικού τόξου», θεωρίες αλληλοτροφοδοτούμενες και συμπληρωματικές.

Οφείλει να αρνηθεί το ιδεολόγημα της αστικής Σταθερότητας και να αναδείξει απέναντι στο δίπολο αποσταθεροποίηση-σταθερότητα , την πραγματική αποσταθεροποίηση που έχει επιβάλει στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας η μνημονιακή-νεοφιλελεύθερη καταιγίδα.

Οφείλει να αναδείξει την ανάγκη για Σταθερότητα από την πλευρά των λαϊκών συμφερόντων. Σταθερότητα στις εργασιακές σχέσεις, στα δικαιώματα, στις κοινωνικές παροχές. Αλλά και σταθερότητα σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο, με απενεργοποίηση των παρακρατικών μηχανισμών και των κέντρων που τους τροφοδοτούν.

Οφείλει να επανακαθορίσει , μέσω της ουσιαστικής ριζοσπαστικοποίησης, μέσω της εκπόνησης ενός ρεαλιστικού μεταβατικού προγράμματος τόσο την αυτονομία της από το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα όσο και μια άλλη σχέση με το λαϊκό παράγοντα.

Αυτή η αυτονομία θα της επιτρέψει να δημιουργήσει τα δικά της πολιτικά γεγονότα, να απειλήσει με τη δική της πολιτική ατζέντα, να αναλάβει τελικά την πολιτική πρωτοβουλία.


* Ο Ανδρέας Ζαφείρης είναι μέλος της γραμματείας των ΣΥΝΕΚ (Συνεργαζόμενες Εκπαιδευτικές Κινήσεις).



ΚΑΙ ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΦΕΥΓΕΙ . . . του Σπύρου Μπούα

ΚΑΙ ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΦΕΥΓΕΙ . . . του Σπύρου Μπούα
Πάνε κοντά τέσσερα χρόνια, και δυό-τρία μνημόνια συνάμα, από τότε που με πρωτοβουλία των συλλόγων γονέων και κηδεμόνων των σχολείων του νησιού μας ξεκινούσαμε τον αγώνα, ο οποίος τελικά δικαιώθηκε, για την κάλυψη της θέσης του παιδίατρου στην Ιθάκη.

Το χρονικό σημείο της απαρχής των κινητοποιήσεων συνέπεσε με την άνοδο στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με ευθύνη του οποίου, λίγο αργότερα, η ανεξαρτησία της χώρας εκχωρήθηκε και η κοινωνία ισοπεδώθηκε.
Στις λαϊκές συνελεύσεις που είχαν γίνει, κάποιοι από τότε υποστηρίζαμε πως είναι ανάγκη οι πολίτες της Ιθάκης να σηκώσουν το ανάστημά τους και να μην αφήσουν κανένα περιθώριο αμφισβήτησης των κεκτημένων, να αντιδράσουν σε οποιοδήποτε περιορισμό δικαιωμάτων, και πως το ζήτημα του παιδίατρου και εν γένει της παρεχόμενης υγείας στην Ιθάκη ήταν μία πτυχή της γενικότερης απαξίωσης των δημόσιων αγαθών που δικαιούμαστε όλοι και δεν είναι αποσυνδεδεμένο από την γενικότερη πολιτική που ασκείται και που θέλει τα πάντα να λειτουργούν με γνώμονα το ιδιωτικό συμφέρον και το κέρδος και όχι το δημόσιο και κοινωνικό συμφέρον.

Βέβαια τότε είχαμε δεχθεί την χλεύη και την λάσπη των ντόπιων κομματαρχών του τότε κυβερνώντος κόμματος και των παρατρεχάμενων τους ότι τάχατες θέλαμε να κάνουμε αντιπολίτευση στη κυβέρνηση, όταν δε στην τελευταία λαϊκή συνέλευση που είχε γίνει στην κεντρική πλατεία είχε αποφασιστεί η κατάληψη του καραβιού ως μέσο πίεσης για την λύση του προβλήματος κάποιοι, υπεράνω πάσης υποψίας κύριοι, διέδιδαν συκοφαντικά ότι με τις ενέργειες αυτές θα εξωθήσουμε τον εφοπλιστή στην απόφαση να πάρει το καράβι του από την Ιθάκη. Σήμερα που οι αγαπητοί τους εφοπλιστές αφήνουν την Ιθάκη χωρίς καράβι αυτοί οι κύριοι που τότε κατασυκοφαντούσαν τον δίκαιο αγώνα των θιακών πολιτών το μόνο που κάνουν είναι να συνιστούν υπομονή(;)

Υπομονή για το πλοίο που φεύγει, αλλά και για το Ειρηνοδικείο που έφυγε, την Εφορία που έκλεισε, τον ΟΤΕ, τη ΔΕΗ, το Τελωνείο αλλά και αυτά που θα ακολουθήσουν (σχολεία, νοσοκομεία κ.α).
Υπομονή αλλά μία σοβαρή απάντηση-πρόταση για το τι μέλλει γενέσθαι εν τέλει γι΄αυτό το νησί ποιος θα την δώσει στο θιακό πολίτη;

Η σημερινή διοίκηση του Δήμου, χωρίς κανένα σχέδιο, όραμα και προγραμματισμό (ξεχάστηκαν γρήγορα οι αεροδιάδρομοι, τα logistic park και το νερό από τον Αστακό) δεν ενδιαφέρεται για τίποτα παρά μόνο για το βόλεμα ημετέρων και είναι παντελώς απούσα από την πραγματικά προβλήμτα των πολιτών του νησιού μας. Η Ιθάκη προχωράει με αυτόματο πιλότο και ότι ήθελε προκύψει.

Τώρα είναι η ώρα να δώσει την δική του απάντηση ο λαός, οι ίδιοι οι πολίτες της Ιθάκης οι οποίοι πρέπει να καταλάβουν ότι όλα αυτά που συμβαίνουν αφορούν την ίδια την ζωή τους, το μέλλον των παιδιών τους, την βιωσιμότητα, για να μιλήσουμε με σύγχρονους όρους, του νησιού μας
.
Τώρα πρέπει να σηκωθούμε από τον καναπέ μας, να αναλάβουμε δράση για να διαφυλάξουμε τα κεκτημένα, να διαφυλάξουμε το δικαίωμα στη δημόσια και δωρεάν παιδεία και υγεία, το δικαίωμα στη συγκοινωνία και στην επικοινωνία με τον υπόλοιπο κόσμο, το δικαίωμα να ζούμε στο νησί μας σαν αξιοπρεπείς Έλληνες πολίτες, γιατί κανείς δεν πρόκειται να μας λυπηθεί και να μας χαρίσει τίποτα και τότε θα είμαστε αναγκασμένοι να βλέπουμε τα πλοία που φεύγουν αλλά και αυτά που περνάνε δίπλα μας και δεν μας προσεγγίζουν
.
Ήρθε η ώρα να πάρουμε την τύχη στα χέρια μας. Αυτό τον καιρό, αυτές τις μέρες, κανείς δεν δικαιούται να μένει αδρανής, όλοι πρέπει να πάρουμε θέση, να καταθέσουμε απόψεις, να συμμετέχουμε μαζικά σε συλλόγους, οργανώσεις, κοινότητες και να προωθούμε τη λαϊκή συμμετοχή, να συμμετέχουμε στα δημοτικά συμβούλια και να παρεμβαίνουμε, να απαιτούμε λαϊκές συνελεύσεις για τα κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τον τόπο, δεν μπορούμε να εμπιστευθούμε σε κανέναν τις ζωές μας.

Απαιτείται Αγώνας και κανένας Αγώνας δεν πάει χαμένος.-
Υ.Γ.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν΄αγωνίζεσαι για την ειρήνη και
για το δίκιο.
Θα βγείς στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα
ματώσουν απ΄τις φωνές
το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες – μα ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων
Κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζει την αδικία.
Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή …..
…. Δεν έχεις καιρό
δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος …..
(Τάσος Λειβαδίτης/Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος)/

ΔΕΝ ΠΑΤΕ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ;



   Σίγμα Πί


Πόσο απλό.
Ποιά γηπεδικά,ποιό ξεκαθάρισμα λογαριασμών μωρέ;
Μετά τον Παύλο λυσσάξανε με τη θεωρία των δύο άκρων.Έπρεπε να υπάρξει θύμα και από την άλλη πλευρά
Με τα μέσα μαζικής εξαπάτησης και την προπαγάνδα τους στρώνουν το υπέδαφος και έτσι ακόμα και η άγνωστη θειά μου στην κωλοπετεινίτσα, που πλέκει σεμεδάκια και ονειρεύεται ησυχία,τάξη και ασφάλεια, μαθαίνει την περιβόητη θεωρία και την αποδέχεται αβίαστα.
Καμπάνιες ''θτάνει πια'' απο Δ.Α.Π-ΟΝΝΕΔ,πετσοκομμένος Καβάφης στα λεωφορεία,το ξανθό αγελούδι που αποδείχτηκε γυφτάκι και απο το πουθενά οι κακούληδες αριστεροί βγάινουν με καλάσνικοφ και χαλάνε την ωραία μας ατμόσφαιρα.Περιττό να πω ότι για την κυβέρνηση η ανθρώπινη ζωή είναι απλά ένα αναλώσιμο,νούμερο αποδεδειγμένα πια.
Ευτυχώς που την Κυριακή τα μαγαζά είναι ανοιχτά και θα πάω για ψώνια να ξεχάσω.
ΔΕΝ ΠΑΤΕ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ;

Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2013

καθαρές κουβέντες από τον Γεράσιμο Δημητράτο

κλείστε την ένταση από το rhesusgr web tv radio στη πάνω μεριά της σελίδας.
                               καθαρές κουβέντες από τον Γεράσιμο  Δημητράτο 
                       
                             
Watch live streaming video from rhesusgr at livestream.com

Το τέλος των μετρητών





Υπάρχουν μερικά πράγματα μέσα στο γενικότερο κομφούζιο, που εισβάλουν ήσυχα, σαν επαγγελματίες κλέφτες στις ζωές μας, την ώρα που κοιμόμαστε. Δεν θα πάρουμε χαμπάρι την εισβολή παρά μόνο όταν ξυπνήσουμε το πρωί κι ανακαλύψουμε ότι στο σπίτι μας έχει γίνει άγριο πλιάτσικο κι εμείς ονειρευόμασταν....

Ισως το καλύτερο πλιάτσικο από όλα θα γίνει όταν ανακαλύψουμε ότι με διάφορους νόμους που έχουν περάσει και ψηφίσει οι υπάλληλοι της τραπεζοκρατίας, στο πορτοφόλι μας όχι απλά δεν θα υπάρχει χρήμα, αλλά θα ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΜΟΝΟ, να υπάρχει πλαστικούρα. Καρτούλες χρωματιστές που θα πρέπει με αυτές ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΕΣ να εξυπηρετούμε τις βασικές (και μη) ανάγκες.

Να ήμουν μια μύγα στο τοίχο για να μπορώ να παρακολουθήσω την ηδονή που νοιώθουν οι τραπεζίτες αναλογιζόμενοι πόσο κοντά είμαστε στο τελικό τους στόχο. Να μην κινείται φύλλο χωρίς την άδειά τους. Στη κυριολεξία να μην κινείται τίποτα. Ούτε οι σερβιέτες και τα κ@λόχαρτα που θα πρέπει να αγοράσεις. Το χρήμα είναι σκλαβιά αλλά όλη η ζωή μας κινείται μ΄αυτό. Το πλαστικό χρήμα όμως που δεν θα είναι τίποτα άλλο παρά ένας συνεχής έλεγχος και διακανονισμός με τις τράπεζες θα κάνει το μετρητό που έχουμε σήμερα και την εξάρτησή του να μοιάζει με παιδική χαρά μπροστά στον εφιάλτη που θα αντιμετωπίσουμε όταν θα συνειδητοποιήσουμε πως ακόμα και η εικονική ελευθερία δεν θα υπάρχει.
Σκεφθείτε μόνο για μια στιγμή μια κοινωνία όπου δεν θα υπάρχει δυνατότητα σε κανέναν να κάνει οποιαδήποτε οικονομική συνδιαλλαγή, αν δεν περάσει πριν από τη τράπεζα. Μια κοινωνία όπου κανονικό χρήμα δεν θα υπάρχει παρά μόνο εικονικό την αξία του οποίου θα καθορίζουν οι εκδότες της πλαστικούρας. Προσπαθείστε να αναλογιστείτε τι θα σημαίνει αυτό, με βάση την εμπειρία που έχουμε ήδη, για το πως λειτουργούν αυτά τα θηρία που ονομάζονται τράπεζες, όπου όλοι οι άνθρωποι δεν είναι τίποτα άλλο από νούμερα σε καρτέλες που χρησιμεύουν να αυγατίζουν ένα τρελό κέρδος μέσα από μηχανισμούς τζογαδόρικους και τοκογλυφικούς.


Σκεφθείτε τι θα συνέβαινε σε ένα κράτος π.χ. όπως το δικό μας, που βρίσκεται σε άθλια κατάσταση και οι πολίτες εκβιάζονται με κάθε πιθανό τρόπο να πληρώσουν, που τα ταμεία έχουν καταληστευθεί χωρίς κανένας να δόσει ποτέ λογαριασμό σε κανέναν, που τα χαράτσια πέφτουν βροχή απαιτώντας να ξεζουμίσουν ότι έχει απομείνει από το πτώμα που περιφέρεται, που οι μηχανισμοί διάσωσης απαιτούν να μπει βαθειά το χέρι στις καταθέσεις και στα αποθέματα όσων έχουν κάτι ακόμα, να ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΤΡΗΤΟ, αλλά ΚΑΘΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ακόμα και το ελάχιστο ενός ψωρομισθού ή μιας γελοίας συνταξούλας να περνάει ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ από το πάγκο του χασάπη..


Δεν θα υπάρχει φρένο σε κανενός είδους ασυδοσία, ληστρική επιδρομή ή τρομοκρατία. Δεν θα υπάρχει ΝΟΜΙΚΑ η δυνατότητα να μπει το φρένο. Δεν θα υπάρχει πολίτης που να μπορεί να καλύψει οποιαδήποτε ανάγκη του αν δεν είναι ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΣ ΠΕΛΑΤΗΣ. Η κάρτα αγορών στο σουπερ μάρκετ, η φοροκάρτα, η κάρτα για την πληρωμή των φόρων και των λογαριασμών, η κάρτα για να κινηθείς με τα ΜΜΜ, η κάρτα για να ταξιδέψεις, για να πληρώσεις τα σχολεία, τους γιατρούς, για να ψωνίσεις οποιοδήποτε προϊόν.


Σκεφθείτε τώρα σ΄αυτό το τοπίο κάποιον ο οποίος δεν είναι εντάξει στη ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΗ ΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΙΚΩΝ εκρεμοτήτων και δεν θα επιτρέπεται να έχει πρόσβασει στο τραπεζικό σύστημα... Αν δεν μπορεί να πάρει μισθό γιατί η τράπεζα π.χ. δεν θα του επιτρέπει να έχει λογαρισμό μισθοδοσίας επειδή χρωστάει στην εφορία και η εφορία δεν του εκδίδει πιστοποιητικό φορολογικής "καθαρότητας" και αφού δεν έχει πρόσβαση στη τράπεζα, δεν θα μπορεί να αγοράσει και στα μαγαζία που θα θέλουν ΜΟΝΟ ΚΑΡΤΑ, δεν θα μπορεί να πληρώσει ούτε το νοίκι αφού ο ιδιοκτήτης θα ΥΠΟΧΡΕΟΥΤΑΙ να πληρώνεται με κάρτες, δεν θα μπορεί να μπει σε ένα νοσοκομείο αφού θα μπαίνεις μόνο δείχνοντας μια κάρτα στην είσοδο...


Ναι αυτό είναι το εφιαλτικό ακραίο σενάριο μιας εφιαλτικής μελλοντικής δυστοπίας... Αλλα πόσο ακραίο είναι? Σ' αυτό το τελικό στάδιο της απόλυτης υποδούλωσης όλων των ανθρώπων, θα προηγηθούν σίγουρα τα πιο λαιτ σενάρια.. Που έρχονται άμεσα. Μήπως δεν πέρασε ήδη πως πάνω από ένα τάδε ποσό πρέπει να χρησιμοποιείται κάρτα? Μήπως δεν ακούμε παντού για τη φοροκάρτα? Μήπως δεν γίνεται ήδη χαμός με το γεγονός πως οι τράπεζες θα μπορούν να βάζουν χέρι σε μισθούς και συντάξεις και καταθέσεις όσων χρωστάνε? Ποιο είναι το ακραίο σενάριο? Πως υπάρχει ακόμα η δυνατότητα να αγοράζουμε τα τρόφιμα, τα είδη πρώτης ανάγκης και να πίνουμε το καφέ με μετρητά? Πόσο δύσκολο είναι να καταργηθεί αυτό? Πόσο ακραίο? Πόσ απίθανο σας φαίνεται να κουρευτούν καταθέσεις γιατί έτσι θα "σωθούμε " από τη καταστροφή?


Εδώ υπάρχει κόσμος που έχει μείνει άνεργος, δεν έχει φαί , του κόβουν το ρεύμα, τον πατάνε στο λαιμό να πληρώσει χαράτσια, έχει πτωχεύσει στη κυριολεξία και ζει εξαθλιωμένος, και φοβάται μην φύγει από το μηχανισμό διάσωσης και πτωχεύσει!!!! Υπάρχει κόσμος που τρέμει στην ιδέα μη βρεθούμε εκτός από κάτι που λεγεται ευρωπαϊκή ένωση, η ευρωπαϊκο νόμισμα, και πεινάσει, και το σκέφτεται αυτό την ώρα που πεινάει!!!


Ακραίο πλέον είναι μόνο ένα πράγμα σ΄αυτή τη παράνοια που εξαπλώνεται γύρω μας ταχύτατα σαν το φονικότερο ιό που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα. Ο αποχαυνωμένος πολίτης που δεν μπορεί να αντιδράσει, δεν κατανοεί τι του συμβαίνει, δεν συνειδητοποιεί το μέγεθος της συμφοράς που έρχεται. Αυτό είναι το ακραίο. Κι αυτή η απόλυτη παράδοση σε οποιοδήποτε μηχανισμό εξαπάτησης και εκβιασμού πλασσάρεται σαν ΤΗ ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ, είναι το εισιτήριο για την δυστοπική κοινωνία που μοιάζει σήμερα σενάριο συνομοσιολογικό αλλά που θα είναι απλά η πραγματικότητα που θα βιώσουν οι επόμενες γενιές.


Ο χειρότερος πόλεμος που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα έχει ξεκινήσει ήδη προ πολλού. Το πρόβλημα είναι πως λίγοι το συνειδητοποιούν γιατί η μεγάλη πλειοψηφία έχει μάθει πως πόλεμος σημαίνει καπνοί, σειρήνες, μάχες, χαρακώματα. Η πλειοψηφία μένει κολλημένη σε τακτικές και παραδείγματα των περασμένων αιώνων. Ενω οι αρχιτέκτονες της καταστροφής βρίσκονται ήδη εκατό χρόνια μπροστά....

Ανάρτηση από: http://synithisypoptos.gr

Τετάρτη 30 Οκτωβρίου 2013

ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΠΑΙΔΙ. ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΝΟΙΑΣΤΩ;




  • ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΠΑΙΔΙ. ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΝΟΙΑΣΤΩ; ΕΜΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΜΟΥ ΗΡΘΕ ΧΑΡΤΙ ΓΙΑ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΌ. ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΝΟΙΑΣΤΩ; ΔΕΝ ΠΗΓΑ ΑΚΟΜΑ ΣΤΑ ΣΥΣΣΙΤΙΑ ΟΠΟΤΕ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΝΟΙΑΣΤΩ; ΘΑ ΝΟΙΑΣΤΩ ΓΙΑ ΕΣΑΣ ΠΟΥ ΨΗΦΙΖΕΤΕ ΚΑΙ ΤΡΏΓΕΣΤΕ ΣΑΝ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΑΝ ΘΑ ΒΓΕΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ, ΤΟ ΚΚΕ, ΟΙ ΑΝΕΛ, ΤΟ ΛΑΟΣ (ΠΟΥ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ). ΡΕ ΠΟΣΟ ΖΩΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΕΛΙΚΑ ΑΚΟΜΑ;