Στην υγειά σου άρχοντα

Στην υγειά σου άρχοντα
Αναδημοσίευση από Το Βυτίο
(παραληρηματικό ποστάκι χωρίς ειρμό, πρωτοτυπία κλπ κλπ)

Η λέξη λοιπόν είναι απελπισία. Αλλά αυτή είναι μια μονόχνοτη, υπεραπλουστευτική, εσωστρεφής οπτική του κόσμου. (Εσωστρεφής: να μια λέξη που μας έμαθε η πασοκαρία, τα χρόνια εκεί γύρω στο 2000, που το πρόβλημα των κυβερνήσεων συνοψιζόταν στο ότι ήταν πολύ εσωστρεφείς). Ας κοιτάξουμε λοιπόν για λίγο, όχι το δρόμο και τους διπλανούς μας, αλλά την περίφημη οθόνη που φωλιάζει στα σαλόνια όλης της χώρας. Εκεί, η λέξη δεν είναι απελπισία. Εκεί, η λέξη είναι ξεφτίλα.

Έχουμε κουραστεί να διαβάζουμε και να ακούμε ότι για τα όσα συμβαίνουν σήμερα (Τί συμβαίνει σήμερα: ΠΑΣΟΚΝΔ: έξαρση της βίας – έτσι γενικά και αόριστα), φταίει η πλατεία Συντάγματος, οι αγανακτισμένοι, η κουλτούρα της ανομίας (ότι δηλαδή οι άνθρωποι που δεν ξέρουν πως λέγεται ο Krugman, μελετούν Durkheim). Έχουμε κουραστεί να ακούμε πως ανομία είναι το διπλοπαρκάρισμα, ότι δεν κόψαμε απόδειξη ή ότι μιλήσαμε στον ενικό στο όργανο. Και όλα αυτά μάλιστα εμπίπτουν στην κουλτούρα της αριστεράς, της μεταπολίτευσης κλπ.



δύο ελληνικές σημαίες, μία προτομή, δύο κούπες με στάμπα φασιστικής οργάνωσης, ο τρυφερός δημοσιογράφος και ένας καλός κύριος από τη Γούβα
Αυτά όλα, λέει, εξέθρεψαν το τέρας. Αυτά έφεραν τον φασισμό στον τόπο μας. Οι μούντζες και τα γκράφιτι και η κλειστή Πανεπιστημίου από 20 άτομα. Δεν έφεραν τον φασισμό οι δημοσιογράφοι που φώναζαν τη Σκορδέλη μέρα παρά μέρα να μιλήσει για το «μεταναστευτικό πρόβλημα» και την «ασφυξία» του κέντρου. Δεν ήξεραν τι ήταν η Σκορδέλη, ήξεραν όμως ότι υπάρχει φοβερό μεταναστευτικό πρόβλημα και ότι οι κάτοικοι (οι ποιοί;) δεν αντέχουν άλλο. Δεν ήξεραν ότι τα ΜΑΤ και τα αβγά συνεργάζονται, βασανίζουν ντόπιους και μετανάστες, επιτρέπουν μαχαιρώματα κλπ. Ήξεραν όμως ότι οι κουκουλοφόροι καίνε τις περιουσίες του κοσμάκη. Δεν ήξεραν ότι εφοπλιστές (όπως λένε τα ίδια τους τα τωρινά δημοσιεύματα) χρηματοδοτούν τα αβγά. Ήξεραν όμως να μας παρουσιάζουν τα γκομενικά του τάδε αβγού και ήξεραν να κάνουν πολιτισμένο διάλογο στα τηλεπαράθυρα. Δεν ήξερε ο Ευαγγελάτος και ο Σρόιτερ ότι κλέβουν τους μετανάστες, ότι τους εκβιάζουν ή ότι είναι νταβατζήδες. Αλλά ήξεραν να κάνουν βόλτα με το Χρυσοχοΐδη και να λένε ότι τα παιδιά καθάρισαν την πλατεία. Δεν ήξεραν ότι έχουν όπλα. Ήξεραν μόνο ότι σε αυτούς τα αβγά φέρονταν με το σεις και με το σας. Αυτό αρκούσε.





μετριοπάθεια, πολιτισμένος διάλογος, γιορτή της δημοκρατίας.
Σημασία έχει ότι το φασισμό τον έφεραν οι πλατείες το ‘11. Δεν τον έφερε ας πούμε η αντιμεταναστευτική λύσσα, πχ. εκείνου του φοβερού κυβερνητικού στελέχους που μετά από επίθεση αβγών σε ένα κουρείο στο Μενίδι αν δεν κάνω λάθος, έκανε ερώτηση στον Υπουργό για να μάθει αν είναι νόμιμος και έχει χαρτιά ο χτυπημένος κουρέας. Ο φασισμός είναι αποτέλεσμα των κραυγών κατά του μνημονίου. Δεν τον έφερε ας πούμε η επιχειρηματική ευφυΐα της Μανωλάδας και αυτός που αλυσοδένει στη Σαλαμίνα. Τίποτα απ’ όλα αυτά. Η συνέλευση της πλατείας Συντάγματος και οι διαδηλωτές φταίνε προσωπικά για το ότι τα αβγά είναι βουλευτές. Τί κι αν στο Εφετείο πετούσαν πέτρες στους μετανάστες μαζί με τα ΜΑΤ; Τι κι αν στο Χυτήριο μας μιλούσαν για αλβανικές κωλοτρυπίδες; Τι κι αν έσπαγαν live πάγκους σε λαϊκές (με κίνητρα καθαρά εμπορικά, μην ξεχνιόμαστε); Όλα αυτά τα έκαναν επειδή τους το επέτρεπαν οι αγανακτισμένοι κι όχι επειδή ακόμη και τότε οι δημοσιογράφοι μιλούσαν για σοβαρή ΧΑ ή προσέφεραν συμβουλές ότι θα πρέπει να κάνουν κάτι για να μην τους πιάνουν στο στόμα οι άλλοι. Όλα αυτά τα έκαναν τα αβγά εξαιτίας των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων και όχι επειδή οι βουλευτές κάθονταν και έκαναν κουβεντούλα στα πάνελ, χαϊδεύονταν με τους μπάτσους που λίγα λεπτά νωρίτερα τραμπούκιζαν παρέα με τα αβγά ή αποδέχονταν ότι μπορεί να πέσει καμιά σφαλιάρα, δεν έγινε και τίποτα, δεν χρειάζεται άρση ασυλίας.

Ξεφτίλα είναι η λέξη. Κι ακόμη κι αυτή, η ξεφτίλα, δεν μπορεί να περιγράψει τον δημοσιογράφο που έχει το θράσος να ξεστομίσει «άδικο» παίρνοντας συνέντευξη απ’ τους γονείς του μαχαιρωμένου Φύσσα.




ο θρίαμβος της κοινής λογικής, ο μίστερ πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας, η ελπίδα της συντηρητικής παράταξης
Ο δημοσιογράφος που χαριεντίστηκε με τον Βορίδη, (ξέρετε αυτόν τον ακτιβιστή της δεξιάς), ο άνθρωπος που έκανε τη χαλαρή κουβεντούλα με τον αρχηγό των αβγών, ψελλίζει τώρα πως είναι «άδικο».

Μπορεί να ζοριζόμαστε, να μας βγαίνει η κάθε μέρα απ’ τη μύτη, αλλά δεν ζούμε σε κάποιο μακρινό πλανήτη που αντί για οξυγόνο κυκλοφορεί το αέριο της λήθης. Τα θυμόμαστε όλα μια χαρά. Και ξέρουμε ότι ο φασισμός δεν είναι ένα άσχετο γεγονός, μια μόδα που ξεπήδησε απ’ το πουθενά, αλλά είναι το αποτέλεσμα μιας διαδικασίας, την οποία τροφοδότησε για διαφορετικούς πιθανώς λόγους, αλλά πάντως τροφοδότησε συστηματικά η πολιτική και μιντιακή ελίτ (ελίτ να την κάνουν ο θεός και ο αλλάχ δηλαδή).

Γι’ αυτό αφήστε κατά μέρος τις αναλύσεις περί κουλτούρας και ανομίας, και κοιτάξτε να σβήσετε – αν γίνεται, αν μπορείτε – ότι προλαβαίνετε απ’ τα αρχεία σας. Μπας και κάποτε καταφέρετε να σας ξεχάσει η ιστορία.

το πρόβλημα δεν είναι αν θα καταδικάσεις τη βία αλλά ότι έχεις καταδικάσει οριστικά την σκέψη.

 Η βία

                               

Η βία μπορεί να προέλθει από οποιαδήποτε αντιμαχόμενη πλευρά, μα πριν την καταδικάσεις σκέψου:

Η απόλυση από την εταιρεία που εργάζεσαι είναι βία και είναι πάντα μονόπλευρη.
Ο μειωμένος μισθός, ο μισθός της πείνας, είναι βία και είναι η μια πλευρά που τον επιβάλει.
Η σύνταξη χαρτζιλίκι είναι βία, μα τις συντάξεις η μια πλευρά τις ορίζει.
Το κομμένο ρεύμα είναι βία και μόνο η μια πλευρά το κόβει.

Η έξωση απ το σπίτι σου είναι βία, η κατάσχεση του σπιτιού σου είναι βία και μάντεψε, μόνο η μια πλευρά κάνει κατασχέσεις.

Το να μην μπορείς να πας το παιδί σου στο γιατρό είναι βία, να μη μπορείς να πάρεις τα φάρμακά σου και να αργοσβήνεις είναι βία. Δεν την ασκούν και οι δύο πλευρές, πάντα η μια.

Το άδειο τραπέζι στο σπίτι είναι βία και μόνιμα πεινάει η μια πλευρά μονάχα.

Το χαρτόκουτο για στέγη είναι βια. Πια πλευρά λες να κοιμάται στους δρόμους;

Το να σου μολύνουν το χώμα που πατάς για να βγάλουν χρυσό είναι βία, το να σου κλείνουν το στόμα γιατί είπες πολλά είναι βία, το να σου κλείνουν την ΕΡΤ είναι βία, το να σε μαχαιρώνουν γιατί τους κατηγορείς για βία, είναι βία, είναι ΕΓΚΛΗΜΑ.

Όταν σε καλούν να καταδικάσεις, σε καλούν να συμφωνήσεις στην τιμωρία σου που αντιστάθηκες. Σε καλούν να χειροκροτήσεις την προσαγωγή σου, την σύλληψή σου, το ξυλοφόρτωμα, την καταδίκη σου, τον θάνατό σου. Σε καλούν να δώσεις άφεση στα εγκλήματά τους και να πνίξεις τις κραυγές του πόνου σου. Σε καλούν να υποταχθείς, να μείνεις δούλος τους και μαζί να καταδικάζετε τον βούρδουλα που σε χτυπάει.

Πριν καταδικάσεις την βία της αντίστασης, σκέψου μήπως καταδικάζεις τον εαυτό σου σε αιώνια δουλεία. Σκέψου το συγχωροχάρτι που τους δίνεις, μην είναι το δικό σου κηδειόχαρτο.

ΝΠ

(Αγαπητέ φίλε, όπως τα γράφετε είναι. Μόνο δυο παρατηρήσεις: η μια πλευρά δεν θέλει να είναι ελεύθερη, μαντέψτε ποια, ενώ πάλι η μια πλευρά, μαντέψτε ποια, δεν σκέφτεται. Κι από την στιγμή που η σκέψη είναι ελευθερία, το πρόβλημα δεν είναι αν θα καταδικάσεις τη βία αλλά ότι έχεις καταδικάσει οριστικά την σκέψη. Στο κείμενό σας γράφετε «σκέψου» και τους ζητάτε να σκεφτούν. Δεν μπορούν. Και δεν θέλουν. Να είστε καλά.)

http://pitsirikos.net/

Επίδομα εθνικής σωτηρίας…

Επίδομα εθνικής σωτηρίας…(με πρωτοφανές θράσος εις υγείαν των κορόιδων φυσικά!)


 

Μοιάζει θέμα μικρό, αλλά δεν είναι. Είναι μεγάλο, πολύ μεγάλο, τεράστιο. Ακόμα μεγαλύτερο, επειδή θέλει να περνιέται για μικρό· και άλλο τόσο μεγαλύτερο, όσο υπάρχουν άνθρωποι που το αντιμετωπίζουν ως τέτοιο και το αντιπαρέρχονται. Ακούει στο όνομα «υπερωρίες στο Μαξίμου». Δεν υπάρχει μήνας που να μην…εγγράφει το Μαξίμου στις δαπάνες του υπερωρίες για τους ανθρώπους του από την πρώτη ημέρα τούτης της διακυβέρνησης.
by Sotos
Αφηρημένες εγγραφές, βέβαια. Αόριστες. Χωρίς να προσδιορίζεται το γιατί, το ποιος, το ποιες ημέρες του μήνα ή το από ποια ώρα μέχρι ποια ώρα. Τόσο αφηρημένες και αόριστες εγγραφές, που βγάζουν μάτι ότι πίσω τους κρύβεται ένα γαμώτο με την ευχή να μην υπήρχε αυτό το άτιμο το Διαύγεια, ώστε να μην φαίνονται αυτές καθόλου και πουθενά. Και κάτι χειρότερο ταυτοχρόνως: ο εφησυχασμός τους πίσω από ένα δήθεν προπέτασμα διαφάνειας, μαζί με τη μύχια ελπίδα ότι λίγοι θα ασχοληθούν, λιγότεροι θα το ψάξουν, ακόμα λιγότεροι θα το θεωρήσουν άξιο λόγου.
Τα ποσά δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητα. Είναι στη διάθεση του καθενός. Οι αναγωγή τους σε ετήσια βάση είναι ικανή να προλάβει πολλές αυτοκτονίες ή εκτρώσεις, που θεώρησε αστείες ο Στουρνάρας δημοσίως –Κύριος οίδε τι τις θεωρεί στα κατ’ ιδίαν.
Αλλά είναι λάθος να σταθεί κανείς στα ποσά. Το ύψος τους αποπροσανατολίζει τη συζήτηση. Αφήνει παράθυρο σε ένα ύπουλο και πονηρό «σιγά τα κάστανα» ή σε κάποιο «δεν βαριέσαι», που έρχεται πρόθυμο να συγκρίνει αφελώς με άλλα μεγάλα χάλια και να διαγράψει τα… μικρά. Εκείνο που έχει σημασία δεν είναι το ποσό, αλλά η αμιγώς ηθική τάξη του πράγματος. Η αμιγώς ηθική τάξη του πράγματος και από κοντά η υπογραφή που εγκρίνει φαρδειά-πλατειά, διότι αυτή, εκτός από ηθικά απαράδεκτο, το καθιστά κι εθνικά αποκαλυπτικό: Αντώνης Σαμαράς.
Λέω «εθνικά αποκαλυπτικό», διότι απολήπτες των ποσών είναι εκείνοι που διαχειρίζονται το «σακσές στόρι» και τα άλλα αχαρακτήριστα, όλα τους στο όνομα της «εθνικής υπόθεσης». Και στο όνομα αυτής ακριβώς της «εθνικής υπόθεσης» καλούν αυτοί και οι κλακαδόροι τους όποιον διαμαρτύρεται, ενίσταται, γογγύζει, λυγίζει ή και πεθαίνει, να αναλάβει τις ευθύνες του και να αναλογισθεί το καθήκον του απέναντι στην πατρίδα. Γιατροί, ιπτάμενοι της Πολεμικής Αεροπορίας, πυροσβέστες, εναερίτες της Δ.Ε.Η. κ.α., πάσης φύσεως εργαζόμενοι, που ρισκάρουν τη ζωή τους, καθώς και όλοι οι άλλοι που έθαψαν τα όνειρά τους, ντρέπονται τις οικογενειές τους, φοβούνται το ξημέρωμα, πανικοβάλλονται στο κουδούνισμα του τηλεφώνου, τρέμουν ακόμα και την ελαφρότερη ασθένεια, κρύβονται από τους πιστωτές, καλούνται όμως από τους ίδιους τους εθνοσωτήρες να σφίξουν όσα δόντια τους έχουν απομείνει, καλούνται κι εγκαλούνται στο όνομα της Ελλάδας! Ενώ, σαν μην έφθανε τούτο, παρουσιάζονται την ίδια ώρα οι καθημαγμένοι της εθνικής συμφοράς, τα μεγάλα αυτά θύματα σαν σε ζωοπανήγυρη, και παρελαύνουν σαν στοιχημένα βόδια σε βουπράσιο μπροστά από τους αγοραστές, ξένους και ντόπιους ημέτερους, για να επιθεωρήσουν εκείνοι τα δόντια του υποζύγιου και να θαυμάσουν μετά την καρτερικότητα και τις αντοχές του Ελληνικού λαού με διεθνείς δηλώσεις ενθάρρυνσης, τάχα.
Οι μισθοί των παρατρεχάμενων της εθνικής σωτηρίας, κατά το κοινώς λεγόμενο, δεν υπάρχουν. Πουθενά. Όμως αυτοί, παρ’ όλους τους παχυλούς μισθούς τους, αξιώνουν και λαμβάνουν και υπερωρίες από πάνω. Γι αυτούς όλοι οι άλλοι χρωστούν στην πατρίδα, αλλά σε εκείνους η Πατρίδα χρωστάει, όπως γινόταν πάντα. Και αυτό το «έτσι γινόταν πάντα» το έχουν μεταβαπτίσει στις ημέρες τους σε νέα Ελλάδα, με πρωτοφανές θράσος εις υγείαν των κορόιδων φυσικά. Είμαι βέβαιος ότι χωρίς τις υπερωρίες δεν θα πίστευαν στα διάφορα σακσές ούτε οι ίδιοι, μολονότι εμπνευστές. Και είμαι βέβαιος ότι δεν θα πίστευαν, επειδή, έστω, παρά τους γενναίους μισθούς που απολαμβάνουν, αν δεν έπαιρναν και τις υπερωρίες, και αν μάλιστα επέστρεφαν όσες έχουν ήδη πάρει ως αχρεωστήτως καταβληθείσες, δεν αποκλείεται να πίστευα στο σακσές τους ακόμα κι εγώ, ελόγου μου χωρίς επίδομα εθνικής σωτηρίας μάλιστα.

Βουτιά στο κενό

Συντάκτης: Μαριάννα Μητροπούλου
Πέμπτη σήμερα, ξύπνημα αρκετά βάναυσο. Το ξυπνητήρι χτύπησε στις έξι, ένας καφές και γρήγορα μπροστά από τον υπολογιστή. Κι εκεί που αγανακτώ και ξεφυσάω, ακούω την ατάκα της μητέρας: ‘’Εμ, δημοσιογραφία ήθελες’’. Και η γκρίνια μου σταματά εκεί. Βασανίζω λίγο ακόμη τον εαυτό μου ανοίγοντας την τηλεόραση – πρέπει να ενημερωθώ για τα τεκταινόμενα βλέπετε (ή καλύτερα να παραπληροφορηθώ).

Παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας σήμερα, λέει με κονιόρδικο ύφος ο Λυριτζής (μπορεί και ο Οικονόμου, μπορεί και ο Παπαδάκης, θα σας γελάσω). Κατ’ ευφημισμόν σκέφτομαι. Παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας … ψυχική υγεία στην Ελλάδα; Είναι ψυχικά υγιής ο ελληνικός λαός; Αναρωτιέμαι και συνεχίζω τη δουλειά.

Μια ώρα μετά ήδη έχω γράψει στο σάιτ που δουλεύω για δυο αυτοκτονίες που έγιναν σήμερα, και οι δυο υποκινούμενες από την εξαθλίωση της κρίσης, από την ανεργία, υποκινούμενες από Εκείνους που υποτιμούν τη ζωή και τον άνθρωπο. Πόσες θηλιές, πόσες βουτιές στο κενό, πόσοι άνθρωποι στο χώμα, πόσες οικογένειες μένουν πίσω και θρηνούν; Οι εξουσίες έχουν βρει πολλούς τρόπους να δολοφονούν. Δεν είναι μόνο ο ‘’πολιτικός’’ φασισμός, είναι και ο ‘’οικονομικός’’. Ο Γκάντι είχε πει ότι η πιο θανατηφόρα μορφή βίας είναι η φτώχεια και όσο απολιτίκ και αν τον θεωρώ σε πολλά θέματα, αυτό που είχε πει τότε, είναι πέρα για πέρα αλήθεια και στις μέρες μας αυτά τα λόγια είναι άκρως επίκαιρα.

Καμιά φορά η ‘’αθωότητα’’ ή και ο παρορμητισμός της νιότης μου με κάνει να σκέφτομαι άσχημα πράγματα γι αυτούς που ‘’τα παρατάνε’’ αυτούς που δίνουν ένα σάλτο και αποχαιρετούν τη ζωή και τη μιζέρια της. Μετά όμως έρχεται η συνείδηση και μου βαράει ένα χαστούκι. ‘’Και δεν είναι το ψωμί που δεν έχω να φάω εγώ, μα το ψωμί που δεν έχω να δώσω στο παιδί μου, δεν ξέρω πόσο θα το αντέξω αυτό’’, μου είχε πει μια γυναίκα πρόσφατα. Μπαίνω στη θέση της, στη θέση κάθε ανθρώπου που υφίσταται αυτή την απάνθρωπη φτώχεια, και σκέφτομαι αν θα άντεχα η αξιοπρέπεια μου, ο αγώνας μου, οι ιδέες και η ζωή μου η ίδια, να καταπατάται, να εξαθλιώνεται και να μηδενίζεται. Και δεν ξέρω τι να απαντήσω στον εαυτό μου, ίσως και εγώ να μην τ’άντεχα.

Για πόσο όμως ακόμη θα παρακολουθούμε φοβισμένοι, απαθείς και ακινητοποιημένοι την ελληνική κοινωνία να βυθίζεται στον βούρκο, να αγχομαχά, να ξεκληρίζετε; Για πόσο ακόμη θα αφήνουμε αυτή την εγκληματική κυβέρνηση να δρα ανενόχλητη, για πόσο ακόμη θα τρώμε τα δολώματα που μας πετάει; Αν δεν βάλω ένα τέλος στο έγκλημα εγώ, ή εσύ, ή ο γείτονας σου, τότε ποιος θα το κάνει;

Μας σκοτώνουν αδερφέ μου, κάθε μέρα μας σκοτώνουν, κι όσο τους φοβάσαι τόσο θα συνεχίζουν, κι όσο δεν αντιδράς κι άλλα φέρετρα θα μπαίνουν στο χώμα. Πάρτο χαμπάρι ή θα κάψεις τον καναπέ σου ή θα σου κάψουν τη ζωή, άνοιξε τα μάτια σου, η φωτιά είναι προ των πυλών.

Καταδικάζουμε τη Ν.Δ., απ’ όπου κι αν προέρχεται !!!

Ανελέητο χτύπημα δέχθηκε η βία από τα στελέχη της Ν.Δ. Θεσσαλονίκης που σχημάτισαν προχθές ανθρώπινη αλυσίδα γύρω από τον Λευκό Πύργο. Ανελέητο χτύπημα δέχθηκε και ο Λευκός Πύργος, ο οποίος συνδέθηκε άπαξ και διαπαντός με τη βία. Έβλεπες δηλαδή τους νεοδημοκράτες να τον έχουνε περικυκλώσει τον Πύργο και σκεφτόσουν, δεν μπορεί, αυτοί κάτι θα…ξέρουνε, μας φυλάνε για να μην ξεπηδήσει από μέσα το κακό. Μην βγούνε τα ζόμπι, τα βαμπίρ, ο Φρέντι Κρούγκερ, το κοριτσάκι του Ριγκού.
Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη
Ατυχής ήταν και η επιλογή της ανθρώπινης αλυσίδας. Καταρχάς, κι απ΄ όσα είδαμε στις φωτογραφίες, ήταν τόσο λίγοι οι νεοδημοκράτες που δεν έφταναν να περικυκλώσουν, όχι τον Πύργο τον Λευκό αλλά ούτε τον Πύργο του σκακιού. Αναγκάστηκαν λοιπόν να επιστρατεύσουν διά της βίας δύο κουλουρτζήδες, έναν παπατζή και έναν καστανά, που από εκεί που πάλευαν οι άνθρωποι να βγάλουν το ψωμί των παιδιών τους, βρέθηκαν ξαφνικά να κρατιούνται χέρι- χέρι με την Άννα Ευθυμίου και τον Μηνά Σαμαντζίδη, που καλύτερα να τους είχε πατήσει το τραμ, να είχαν έναν θάνατο αξιοπρεπή. Άσε που οι αλυσίδες παραπέμπουν πάντοτε στους προλετάριους και τον Μαρξ, αν και εν προκειμένω η έμπνευση προήλθε από το «Πρέπει να σπάσουμε τις αλυσίδες», που τραγουδούσε η Μαρινέλα επί Χούντας.
Ατυχές ήταν και το σύνθημα «Φτάνει πια!», διότι δεν προσδιόριζε τι ακριβώς φτάνει πια. Νομίζω δε ότι είναι κλεμμένο από τη «Δράση» και τον Καμίνη, που την επομένη της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα φόρεσαν κατάλευκα και έκαναν καθιστική διαμαρτυρία στον κήπο του Μεγάρου Μουσικής. Και σωστά έπραξαν, διότι εκεί στον κήπο βρίσκεται η ρίζα του κακού. Εκεί πήγαιναν οι χρυσαυγίτες μετά τις σφαγές, για να ακούσουν έναν Σοπέν, έναν Μότσαρτ, έναν Στράους, να ξαλεγράρουν. Ο αγαπημένος τους πάντως είναι ο Ντβόρζακ, το όνομα του οποίου παραπέμπει ευθέως σε στρατόπεδο συγκέντρωσης.
Είχε όμως και τα καλά του το χάπενινγκ. Μάθαμε, ας πούμε, ότι βρίσκεται ακόμη εν ζωή ο υπουργός Μακ-Θρακ (Σκωτζέζος είναι;) Θ. Καράογλου, που είχαμε να τον δούμε και να τον ακούσουμε πάνω από έξι μήνες. Δεν παρέστη απλώς ο υπουργός, έκανε και δήλωση, μας ζήτησε να καταδικάσουμε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται.Προφανώς θα εννοεί και τη βία που άσκησε ο ισοβίτης δήμαρχος της Ν.Δ. Παπαγεωργόπουλος, αφού το να κλέβεις επί δέκα χρόνια τους συμπολίτες σου είναι κι αυτό μορφή βίας.
Στην εκδήλωση παρέστη και ο επίσης καταδικασθείς νομάρχης της Ν.Δ. -δύο στα δύο πέτυχαν στην Θεσσαλονίκη οι δεξιοί, τέτοια ρέντα ούτε ο Μήτρογλου- Παναγιώτης Ψωμιάδης, ο οποίος είχε αποκαλέσει τη Χ.Α. αδελφό κόμμα. Εκτός κι αν την είχε αποκαλέσει αδολφό και εμείς οι κακεντρεχείς παρακούσαμε.
left.gr

Ο Εθνικισμός δεν μπορεί να γεννήσει επαναστάτες, αλλά μόνο κολοπαιδαράδες, που νομίζουν ότι γαμάνε και δέρνουν.

ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΘΕΑΜΑ

Έγινε ο Ναζισμός μαζί και ο “πολιτικός ακτιβισμός” του μαζικό ενημερωτικό θέαμα.
Πριν λίγο καιρό ήταν ως επί το πλείστον … lifestyle θέαμα και ακρόαμα, κάποιοι τον έβρισκαν και χαριτωμένο και φώλιαζε φιλόξενα σε κυριακάτικα ένθετα εφημερίδων και μεσημεριανές εκπομπές.
Με αυτό τον τρόπο ξέπλεναν τους εγκεφάλους αναγνωστών-τηλεθεατών από αυτά τα έστω λειψά κοινοβουλευτικο-δημοκρατικά ανακλαστικά και βουτούσαν τους εγκεφάλους τους στην ανοχή της φασιστικής αισθητικής και του λόγου, στις σβάστικες και σε φτηνά αστειάκια με τον Γερμενή, τον Κασιδιάρη, τον Παναγιώταρο και τον Μιχαλολιάκο, ρεπορτάζ για τη ζωή τους και τις γκόμενές τους.
Αυτή η ομάδα των Ναζιστών αποτελούσε παράλληλα το περιοδεύον τσίρκο τηλεοπτικών φασιστοειδών δημοσιογράφων τύπου Αναστασιάδη, Ευαγγελάτου (τον θυμάμαι σαν τώρα να υποστηρίζει τους σφαγείς, αλλά πάνω από όλα Ομόδοξους Σέρβους) Κουρή, Τράγκα, Χίου κ.α., που από διαφορετικές αφετηρίες, αλλά πάντα στο όνομα της Δημοκρατίας καλούσαν στις εκπομπές τους Ναζί και χαριεντίζονταν μαζί τους, με βλέμμα άλλοτε φόβου, άλλοτε συγκατάβασης και άλλοτε επιτηδευμένης σκληρότητας, ο καθένας πάντα με το δικό του, προσωπικό στυλ.
Αναγνώστες δε εφημερίδων, που δεν είναι καν αναγνώστες, αλλά καταναλωτές άποψης και κουτσομπολιού, ασχολούνταν με το “πολιτιστικό” ένθετο εφημερίδων στυλ “Πρώτο Θέμα”, εφημερίδων που εκ πρώτης όψεως δεν παρουσιάζονταν ως έχουσες κάποια σαφή και στοχευμένη πολιτική άποψη, αφού πλασάρονταν ως αντικειμενικές (αλήθεια τί σημαίνει αντικειμενικότητα και πώς εξάγεται, όποιος την κατέχει να με ενημερώσει), αλλά ουσιαστικά έσπρωχναν τους αναγνώστες-καταναλωτές στην ανεκτικότητα προς τον φασισμό, τις μεθόδους και τα σύμβολά του.
Στο όνομα της Δημοκρατίας οι επικίνδυνοι, στο όνομα της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, στο όνομα της ελευθερίας των απόψεων.

Ποιών απόψεων όμως;
Των ανελεύθερων, αυτών που δεν αποδέχονται όχι αυτήν την κοινοβουλευτική Δημοκρατία, αλλά ούτε καν την Δημοκρατία ως πολιτειακό σύστημα, ως πολιτική ποιότητα.
Τούς έδιναν έδαφος να αναπτύσσουν τις “αντικαπιταλιστικές” τους εξάρσεις και να υποστηρίζουν χωρίς ουσιαστικό αντίλογο τις ολοκληρωτικές τους απόψεις, προβάλλοντας σχεδόν ανενόχλητοι το αντικομμουνιστικό τους μένος μπροστά σε ανιστόρητους δημοσιογράφους ή ακόμα και αντιμέτωποι με εκπροσώπους του Κ.Κ.Ε., που δεν μπορούσαν καν να παραδεχτούν λόγω υπέμετρου Σοβιετισμού ότι π.χ. αυτό το περιβόητο “Γερμανοσοβιετικό Σύμφωνο μη Επίθεσης” ή αλλιώς “Σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότοφ” είχε όντως υπογραφεί και ότι αλήθεια είναι πως η άποψη του τότε Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος άργησε κανά χρόνο να εμφανιστεί με ισχυρό τρόπο εναντίον των Γερμανών κατακτητών.
Μερικές φορές στο Κ.Κ.Ε. μάλλον ταιριάζει η ατάκα του Νίκου Καλογερόπουλου στο “Μάθε παιδί μου γράμματα”: ”Την αλήθεια ρε, την αλήθεια”.

Όλοι αυτοί οι δημοσιογραφίσκοι, γιατί περί τέτοιων πρόκειται, δεν γνώριζαν ότι ο Εθνικοσοσιαλισμός ισούται με βία, σημαίνει βία, η βία αποτελεί σαρξ εκ της σαρκός του, είναι τo βασικό μόριο του πυρήνα του;
Εδώ, δεν πρόκειται για κάποια παρέκκλιση από τις βασικές αρχές κάποιας ιδεολογίας, επειδή μοιραία τη διαχειριζόμαστε εμείς, οι ατελείς άνθρωποι, εδώ πρόκειται για την ουσία της ιδεολογίας, για τα συστατικά του βασικού της πυρήνα, για τις μεθόδους πολιτικής πάλης και προπαγάνδας, που χρησιμοποίησε το NSDAP και όλα τα μεταπολεμικά κόμματα και οργανώσεις ίδιας ή παρόμοιας απόχρωσης.
Μιλάμε για την κατεξοχήν ιδεολογία του Θανάτου Και του Μίσους προς το Διαφορετικό.
Και το Διαφορετικό για τους Ναζί είναι οτιδήποτε δεν συμφωνεί με τα πιστεύω τους, ενώ έχουν και μια εκπληκτική ικανότητα να αλλάζουν την έννοια του Διαφορετικού κατά πώς τους γουστάρει.
Και μια και αναφέρομαι στην ουσία της Μισάνθρωπης Ιδεολογίας τους, δε θα ήταν για παράδειγμα εντελώς οξύμωρο και γελοίο να παρακολουθείς έναν φιλελεύθερο να επιχειρηματολογεί εναντίον των οικονομικών αγορών ή έναν αναρχικό να υποστηρίζει τον καπιταλισμό και να είναι σφόδρα πολέμιος εννοιών όπως αλληλεγγύη και συλλογικότητα;
Δε θα σου προξενούσε εντύπωση; Θα το πίστευες;
Το ίδιο λοιπόν δεν είναι να ακούς έναν εθνικοσοσιαλιστή ή φασίστα να ισχυρίζεται ότι καταδικάζει τη βία ως συστατικό του πολιτικού του αγώνα;

Το επιχείρημα λοιπόν των τελευταίων ημερών αυτών των άσχετων “δημοσιογράφων” και των πολιτικάντηδων που τους πλαισιώνουν, πως
“άλλο η ιδεολογία, μπορείς να έχεις όποια θες, άλλο όμως η βία” είναι τόσο ηλίθιο, ανιστόρητο, ανεγκέφαλο και μη πολιτικό, που προφανώς θα έχανε κάποιος τα λόγια του αν συζητούσε μαζί τους και προσπαθούσε να τους εξηγήσει το εξής απλό: Εθνικοσοσιαλισμός=Βία.
Δεν υπάρχει “ναι μεν, αλλά…”, είναι ξεκάθαρο.
Μια μικρή ματιά, ένα ξεφύλλισμα του Χιτλερικού ” Ο Αγών μου” πείθει κι έναν πολιτικά τυφλό για το λόγου το αληθές.
Μια ιδεολογία που εντέχνως προσπαθούσαν και προσπαθούν ακόμα και τώρα να κρύψουν ο Μιχαλολιάκος και τα πρωτοπαλίκαρά του.

Το ίδιο βέβαια ισχύει για την κοσμοθεωρία του Εθνικισμού, όπως την ονομάζουν οι θιασώτες της, προσπαθώντας να την ενδύσουν με ένα σχεδόν θρησκευτικό φωτοστέφανο.
Εθνικισμός= Βία, και ας αφήσουν στην άκρη τα φληναφήματα, ότι δηλαδή αυτοί δε θέλουν το κακό των άλλων εθνών κτλ γιατί και οι άλλοι εθνικιστές τα ίδια λένε υπερασπιζόμενοι τον δικό τους… Εθνικισμό.
Ο Εθνικισμός είναι η θεωρία της προσπάθειας επιβολής του ενός έθνους πάνω στο άλλο και ανακαλύπτει την ουσία του στα χρόνια της νεωτερικότητας μέσα στα σπλάχνα του φιλελευθερισμού, που αποζητά “ζωτικό χώρο” για τους υποψήφιους και υπάρχοντες καπιταλιστές, ώστε να μπορούν να δρουν ανενόχλητοι.
Ναζιστικές απόψεις που τα θρασίμια της Χρυσής Αυγής υποκρίνονταν πως δεν είχαν και έλεγαν σε όλους τους τόνους το γλυκανάλατο “Ο Ναζισμός είναι η εκδήλωση του Γερμανικού Εθνικισμού, ο Φασισμός του Ιταλικού, εμείς είμαστε έλληνες Εθνικιστές”, ακριβώς το ίδιο επιχείρημα δηλαδή που επαναλαμβάνεται με την ταχύτητα του φωτός εδώ και χρόνια σε κάθε ευκαιρία κι από τον επονομαζόμενο πατριάρχη του εγχώριου Εθνικισμού και ιδεολογικό τους μέντορα Κωνσταντίνο Πλεύρη.

Κι όλοι βέβαια αυτοί οι δημοσιογράφοι, με τον τρόπο τους σιγόνταραν την ύπαρξη και την άνοδο της Ναζιστικής δράκας και στήνονταν τηλεοπτικά τραπέζια σε μικρά κανάλια (ειδικά στο extra 3 τη συχνή συνεπικουρία του Μυλωνάκη και του Φαήλου, αλλά και στο Kontra τη συνεπικουρία του Μέγιστου Πασόκου Πατριώτη Μάκη Κουρή και της περίφημης εφημερίδας του “Το Παρόν”), που οι οκτώ στους δέκα ήταν ακροδεξιοί, αλλά παρίσταναν τους αντικειμενικούς που κρατούσαν ίσες αποστάσεις (πώς γίνεται αυτό με τις ίσες αποστάσεις αλήθεια;), ένας δε από τους θαμώνες ήταν και ο νυν συνήγορος του Κασιδιάρη, που απεπέμφθη από τη Νέα Δημοκρατία, όχι βέβαια λόγω των εκπεφρασμένων φασιστικών του απόψεων, αλλά επειδή θα κοουτσάρει νομικά τον Κασιδιάρη.
Πλήρης πολιτικάντικη υποκρισία.
Μα ο άνθρωπος φασιστοειδές ήταν και πριν, τώρα το καταλάβετε, τώρα που υπερασπίζεται τον Κασιδιάρη σύντροφοι της Νέας Δημοκρατίας;

Θέαμα λοιπόν και μάλιστα υποκριτικό και άσχημο, πολιτικοί που είτε είναι θεωρητικά άσχετοι είτε παίζουν εκλογικά και ψηφοθηρικά παιχνίδια βαφτίζοντας το ψωμί παντεσπάνι.
Η ελληνική κοινωνία εθίστηκε στην πορεία της προς τον φασισμό, προϊούσης και της επέλασης του ΛΑ.Ο.Σ τα προηγούμενα χρόνια, της πλήρους πλέον εκφασιστοποίησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ., της… υπευθυνότητας της… Δημοκρατικής Αριστεράς και της ανάληψης της ηγεσίας της Νέας Δημοκρατίας από τον πολύ… Σαμαρά, που μάς έπεισε ότι για όλα φταίμε εμείς και κυρίως… οι μετανάστες.

Κι όσο κι αν ο Βορίδης έχει προσπαθήσει να διασκεδάσει τις εντυπώσεις λέγοντας αστειευόμενος πως τη δεκαετία του ’80 ήταν ένας “ακτιβιστής της Δεξιάς”, δε μάς πείθει πως έχει αλλάξει απόψεις, παρά μόνο ότι αυτός, όπως και οι ομοϊδεάτες του Χρυσαυγίτες χρησιμοποίησε το όχημα του κοινοβουλευτισμού, ώστε να κάνει πράξη τον εθνικισμό του και τον όψιμο οικονομικό φιλελεύθερισμό του.
Άλλωστε, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε την αφίσα του Λεπενικού “Ελληνικού Μετώπου” που ανέγραφε “Φωτιά Και Τσεκούρι Στους Προσκυνημένους”, οικονομικούς και εθνικούς, ούτε την κοινή του κάθοδο με τον αντισημίτη Πλεύρη και την “Πρώτη Γραμμή” του σε Εθνικές εκλογές, τις ομιλίες του σε ημερίδα του… Λιακόπουλου για τον Μεγάλο Αλέξανδρο κι άλλα πολλά.
Δεν ήταν τόσο μικρός ώστε να δικαιολογείται, όπως επιχειρεί να κάνει σήμερα, με την ανάληψη της προεδρίας της νεολαίας Ε.Π.ΕΝ.
Όλα στο μίξερ του θεάματος δεν μπορούν να μπουν, ούτε οι συλλήψεις, ούτε τα φτυσίματα, οι σφαλιάρες και οι κλωτσιές.
Ο Εθνικισμός δεν μπορεί να γεννήσει επαναστάτες, αλλά μόνο κολοπαιδαράδες, που νομίζουν ότι γαμάνε και δέρνουν.

Επειδή όμως δεν είναι όλα ούτε αστεία ούτε θεαματικά, επειδή ο θάνατος, τα μαχαίρια κι ο τσαμπουκάς δεν μπορούν να γίνουν καθημερινό θέαμα σήμερα, που θα αναλώνεται και θα ξεχνιέται στο αύριο, ας προσέχουμε μήπως αυτή η ηλίθια, επικίνδυνη κυβέρνηση και οι μεθοδεύσεις της γυρίσουν για μια ακόμη φορά προς τα εμάς με εντατικότερη και χυδαιότερη μορφή, αφού μάς έχουν επιφυλάξει το ρόλο του αντίθετου άκρου από αυτό των φασιστών.
Τόσο θέαμα, τόση κενότητα, τόσο επικίνδυνοι, τόσο Φασίστες;
Πηγή:
http://eleftheriahtipota.blogspot.ca/2013/10/blog-post.html

O αντιδήμαρχος Ευάγγελος Κεκάτος είναι πολύ μπροστά!!!

Πριν από λίγες μέρες ο αντιδήμαρχος Ευάγγελος Κεκάτος σε συνέντευξη του με θέμα τον τουρισμό είπε το εξής καταπληκτικό:

"Εμείς δε κοιτάμε πόσα λεφτά αφήνουν οι τουρίστες που έρχονται στο νησί μας, αλλά αν στην επιστροφή τους στο λιμάνι είναι χαμογελαστοί και  ευχαριστημένοι"

Βλέποντας λοιπόν το παρακάτω (κείμενο - κάλεσμα - διαταγή να πω καλύτερα) δεν έχω καμιά μα καμιά αμφιβολία πως η κυβέρνηση Σαμαρά στα πλαίσια της συμφωνίας για την επίτευξη του στόχου των 17 εκατομμυρίων τουριστών ενεργεί σαν μια καλή και πετυχημένη τσατσά σε οίκο ανοχής

Πλυθείτε, έρχονται οι τουρίστες                 http://pitsirikos.net/

Επάγγελμα: κατασχέτης

Της Πέπης Ρηγοπούλου
Στο στενό δρομάκι που χωρίζει το σπίτι μου από το απέναντι, ακούω μια φωνή: Γεια σας, είμαι από τη ΔΕΗ. Κοιτάω από το παράθυρο. Ενας νέος άνθρωπος με σακίδιο στον ώμο χτυπά την πόρτα της γειτόνισσας. – Ηρθα, της λέει, για να αλλάξω το ρολόι. Επειδή είναι παλιό. Μα, δεν έχω ζητήσει να αλλάξουν το ρολόι μου, του λέει εκείνη. Και πού είναι τα χαρτιά σας; – Δεν έχω, απαντά αυτός. Με έστειλαν από την εταιρεία που συνεργάζεται με τη ΔΕΗ. Αλλά φεύγοντας θα σας γράψω το όνομά μου.

- Χωρίς το χαρτί από τη ΔΕΗ, δεν σου ανοίγω, παιδί μου. Δεν έχω τίποτα μαζί σου, θέλω να το καταλάβεις, αλλά στο σπίτι δεν πρόκειται να μπεις. Ο νεαρός απομακρύνεται λίγο από την πόρτα και ακούω τη φωνή του στο κινητό: – Ελα, Κώστα. Εγώ είμαι. Ο Γιώργος ο κατασχέτης. Ηρθα να κόψω το ηλεκτρικό, αλλά δεν με αφήνουν να μπω. Δεν ακούω τι απαντά ο κύριος Κώστας, το αφεντικό του Γιώργου του κατασχέτη. Αλλά προφανώς του συστήνει να απομακρυνθεί για να μη δημιουργηθεί επεισόδιο. Αν έρθεις ξανά, θα μας βρεις όλους απέναντί σου, του λέμε όσοι γείτονες έχουμε ακούσει το επάγγελμά του. Εκείνος απομακρύνεται διαμαρτυρόμενος που δεν τον αφήνουν να κάνει τη δουλειά του.
Επάγγελμα κατασχέτης. Ειδικότητα που είναι ακόμα στα σκαριά. Που θα τελειοποιηθεί με γρήγορους ρυθμούς και που οι εργαζόμενοι σε αυτήν δεν θα δείχνουν την απειρία και την ατολμία του νεαρού Γιώργου, διότι θα έχουν καλύτερα εκπαιδευτεί στην αναλγησία. Το επάγγελμα αυτό, του εισπράκτορα χρεών, άνθησε και ανθεί στους κόλπους της μαφίας, όπου οι εντεταλμένοι για την είσπραξη κάνουν τη δουλειά τους με τη βοήθεια μιας σιδερογροθιάς ή ενός πιστολιού. Σήμερα, οι μαφίες του νεοφιλελευθερισμού έχουν πιο σύγχρονα μέσα. Ηδη, μας λένε τα Μέσα, οι «κακές» τράπεζες καλούνται να αναλάβουν την είσπραξη των «κόκκινων» δανείων, αυτών δηλαδή που οι οφειλέτες αδυνατούν να πληρώσουν, με απειλές, κατασχέσεις πρώτης κατοικίας είτε άλλα ευγενικά μέσα.
Κάθε φορά που ακούμε ότι γίνεται κάτι ακραίο, κάτι εκτός σειράς, ένα έγκλημα από έναν σίριαλ κίλερ, ας πούμε, είτε κατά μόνας είτε υπό το συλλογικό προσωπείο ενός οργανισμού στήριξης, η πρώτη αντίδρασή μας είναι να πούμε «μα, κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν». Η κατά συρροήν εγκληματική συνθήκη μέσα στην οποία ζούμε τα τελευταία τέσσερα χρόνια, από την εκλογή Παπανδρέου του τρίτου μέχρι σήμερα, δεν έχει ακόμα εξαλείψει αυτήν την έκπληξη που νιώθουμε γι” αυτό που μας συμβαίνει. Πώς είναι δυνατόν να μας λένε ότι το Ελληνικό Δημόσιο πουλά την ακίνητη περιουσία του, για να τη νοικιάζει μετά από τους αγοραστές σε εξωφρενικές τιμές;
Πώς είναι δυνατόν να μας προτείνουν να δώσουμε τα σπίτια μας για να ξεπληρώσουμε τα χρέη μας στην Εφορία, και βέβαια αν τα σπίτια κοστίζουν περισσότερο, τι να γίνει, κάτι πάντα χάνεται σ’ αυτήν τη ζωή; Πώς είναι δυνατόν να λέει ο υπουργός Οικονομικών ότι οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι ήταν αυτοί που πάντα πλήρωναν φόρους και συγχρόνως να συσσωρεύει στις πλάτες τους και τα κάθε λογής χαράτσια; Στη νέα φάση που ζούμε εκπαιδευόμαστε σ” αυτό ακριβώς: να παραδεχτούμε ότι το απαράδεκτο είναι όχι μόνον δυνατό αλλά και παραδεκτό. Και αν τα πράγματα αλλάξουν; Αν τα ρολόγια τους, που μετρούν τις μέρες μας, ξαφνικά πάψουν να λειτουργούν; Αν λιώσουν, γίνουν κομμάτια;

Υπάρχουν περισσότερο ακροδεξιοί από σας;

Αποβράσματα..Μέχρι χθες πιπιλάγατε το μυαλό του λαού με τα πρωτογενή σας πλεονάσματα!
Προβληματιζόσασταν μάλιστα πώς θα τα μοιράσετε στους συνταξιούχους!!
Σήμερα η έκθεση του ΔΝΤ προβλέπει μηδενικόπλεόνασμα για το 2013.
Αποβράσματα! Καθάρματα!

Μέχρι χθες ορκιζόσαστε ότι θα πιάσετε τους μεγάλους φοροφυγάδες!
Σήμερα αφαιρείτε την αρμοδιότητα του ΣΔΟΕ για τον έλεγχο της ''λίστας Λαγκάρντ'', βάζετε στο αρχείο την λίστα αυτή και άλλες παρόμοιες (Λιχτενστάϊν, ακίνητα Λονδίνου, κλπ), αλλά εξακολουθείτε να στέλνετε ειδοποιητήρια για είσπραξη φόρων από εταιρείες ανύπαρκτες, και από πεθαμένους!
Αποβράσματα! Καθάρματα!

Μέχρι χθες διαρρηγνύατε τα ιμάτιά σας ότι δεν θα υπάρξουν νέα μέτρα!
Σήμερα το ΔΝΤ ζητάει ''πρόσθετα'' μέτρα ύψους 6,7 δις ευρώ για την επόμενη τριετία, εκ των οποίων τα 2,9 για τον χρόνο που έρχεται! Δηλαδή άμεσα!
Αποβράσματα! Καθάρματα!

Μέχρι χθες ομνύατε στην τιμή σας (!) ότι υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ! Κι ότι το βλέπετε! Βλέπατε και την ανάπτυξη να έρχεται!
Σήμερα η Κομισιόν κι οι δανειστές σας ζητούν αύξηση στα τιμολόγια νερού και ρεύματος, ΑΥΞΗΣΗ ΣΤΟΝ ΦΟΡΟ ΤΟΥ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ ΚΙΝΗΣΗΣ (άρα και θέρμανσης), σας ζητούν κι άλλεςΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ !
Κι εσείς σε όλα αυτά θα πειθαρχήσετε, θα υπακούσετε!
Αποβράσματα! Καθάρματα!

Μέχρι χθες νομίζατε ότι θα τρομοκρατήσετε τον κόσμο με απειλές κατασχέσεων, φυλάκισης, με απολύσεις, ΜΕ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝ ΘΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΜΙΣΘΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ !..
..με τους δήθεν ''μονόδρομους'', που οδηγούν τον λαό στις αυτοκτονίες και εσάς στην ατέρμονη εξουσία!
Καθάρματα!

Ξαμολύσατε και τον μπαμπούλα της ακροδεξιάς, του ναζισμού!..
..για να σκιαχτούμε!

Υπάρχουν περισσότερο ακροδεξιοί από σας;
Υπάρχει περισσότερος ναζισμός από το ΔΝΤ και την Κομισιόν;

Αύριο ο λαός θα σας προσγειώσει..
Και θα σας απονείμει όσα σας αξίζουν!.. Αποβράσματα!..

http://mandatoforos.blogspot.gr/

Μαύρο Μπλοκ

          κλείστε την ένταση δεξιά της οθόνης στο rhesusgr web tv....

     

Irene Panagiotou
Βραζιλία!Ένα από τα πλέον διαβόητα παγκοσμίως μπλοκ,κατέβηκε την προηγούμενη Δευτέρα,για συμπαράσταση στον αγώνα των καθηγητών.
Δείτε για να μαθαίνουμε και καταδικάστε την προβοκάτσια,από όπου κι αν προέρχεται !!!!!

                        

Για όσους κι όσες δεν καταλαβαίνουν γιατί οι ακτιβιστές του μαύρου μπλοκ χρησιμοποιούν μαχητικές τακτικές για να καταστρέψουν τις περιουσίες των πολυεθνικών: Οι ακτιβιστές του μαύρου μπλοκ δεν είναι διαδηλωτές! Δεν είναι εδώ για να διαμαρτυρηθούν! Είναι εδώ για να πραγματώσουν την άμεση δράση κόντρα στους μηχανισμούς και στα σύμβολα της καταπίεσης. Οι δράσεις τους στοχεύουν στην πρόκληση υλικών φθορών ενάντια στους καταπιεστικούς θεσμούς.

Μα ακόμα πιο σημαντικό είναι πως έχουν πρόθεση παραστατική, με μια συνδήλωση δραματική που λέει ότι ακόμα κι απέναντι στη συντριπτική ισχύ ενός αστυνομικού κράτους ο λαός έχει ακόμη δύναμη, ότι οι πολυεθνικοί οργανισμοί και οι θεσμοί δεν είναι τόσο ισχυροί όσο θέλουν να μας πείσουν πως είναι, και ότι όταν επιχειρούν να μας φρενάρουν είναι στ’ αλήθεια στο χέρι μας ν’ αντισταθούμε.

Αφού επιμένουν να στρέφονται εναντίον μας, ας αψηφήσουμε την εξουσία κι ας φέρουμε τούμπα την τάξη και το νόμο. Τούτο δε σημαίνει να εγκαταλείψουμε την ηθική και την ανθρωπιά, ή τη στήριξη του διπλανού μας. Αυτά είναι μαθήματα ζωτικά που ο λαός πρέπει να τα θυμάται τώρα πιο πολύ από ποτέ. Οι μπάτσοι δεν τρέφουνε κανένα σεβασμό για τ’ ανθρώπινα πλάσματα. Γι’ αυτούς ο κόσμος είναι μια πειθήνια μάζα την οποία εύκολα ελέγχουν και χειραγωγούν.

Η πλειονότητα θα συμφωνήσει πως όσοι βρίσκονται στην εξουσία πρέπει να τρέμουν το λαό, και τώρα που οι εξουσιαστές έχασαν αυτό το υγιές φόβητρο, ο μαχητικός ακτιβισμός είναι η προσπάθεια να κρατηθεί αυτή η απειλή ζωντανή, αφού με καθιστικές διαμαρτυρίες και πλακάτ δε γίνεται δουλειά.

Όσο ξεχνάμε τη δύναμη που ’χουμε να εξεγειρόμαστε ενάντια σε όποιον θέλει να κυριαρχεί επάνω μας, τόσο θα μας καθυποτάσσουν.

                          

Αναδημοσίευση από : gr.contrainfo.espiv.net