ΜΙΑ ΙΔΑΝΙΚΗ ΧΩΡΑ ΓΙΑ ΝΑΖ(Ε)Ι(Σ)

Το φρέσκο αίμα του Παύλου Φύσσα έφερε ξανά στην επιφάνεια το θέμα των αυξητικών τάσεων του ναζισμού και των αιτιών που του έχουν χαρίσει αυτά τα μεγάλα ποσοστά δημοφιλίας στην Ελλάδα.

Μπορεί να ακούγεται σκληρό, αλλά αν δεν είχε ελληνική καταγωγή ο Παύλος ελάχιστοι θα κάνανε τον κόπο να γράψουνε έστω και 3-4 σειρές για το θύμα. Θα είχαμε μία απλή ανάγνωση της είδησης και μετά θα πηγαίναμε παρακάτω, όπως έχει ήδη συμβεί σε δύο παρόμοια περιστατικά στο παρελθόν.

Ας μιλήσουμε με τη γλώσσα της αλήθειας για να ξεκαθαρίσουμε το θέμα από νωρίς: Η Ελλάδα είναι η ιδανική χώρα για ναζί. Έτσι όπως το βλέπεις. Ι-δ-α-ν-ι-κ-ή. Αμφιβάλλουμε αν ακόμα και η Γερμανία στα τέλη της δεκαετίας του 1930 είχε τόσο βολικό κλίμα για τους ναζί. Η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της Ελλάδας είναι ένα μάτσο αμόρφωτοι και πνευματικά καθυστερημένοι υπάνθρωποι, που ενώ δεν έχουν διαβάσει ούτε ένα εξωσχολικό βιβλίο στη ζωή τους, έχουν γνώμη για όλους και για όλα και μάλιστα νομίζουν ότι η γνώμη τους είναι ότι πιο τέλειο έχει υπάρξει στον πλανήτη. Τόσο σκατοφάρα.

Μιλάμε για ένα τσούρμο άμυαλων ηλιθίων που το μόνο που τους νοιάζει είναι να βολευτούν και δεν τους καίγεται καρφί για το τι συμβαίνει γύρω τους. Το μεγαλύτερο τμήμα του ελληνικού λαού έχει το πνευματικό επίπεδο του λάχανου, δεν μπορεί να κρίνει, δεν μπορεί να σκεφτεί, δεν μπορεί να αντιληφθεί, δεν μπορεί να αρθρώσει λόγο, δεν μπορεί να κοιτάξει πέρα από το δάχτυλο του και δεν τολμάει να πιστέψει ότι πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλίες για να σωθεί η χρεοκοπημένη χώρα, για αυτό και ψάχνει μανιωδώς κάποιον σωτήρα, ακόμα και αν αυτός είναι ένας καθυστερημένος κοκάκιας που γουστάρει τον Χίτλερ και βαράει γυναίκες.

Η λαομίσητη ελληνική αστυνομία είναι αποδεδειγμένα το μακρύ χέρι των ναζιστών, αλλά κανένας πολιτικάντης δεν μπορεί να πει το αυτονόητο: Δεν υπάρχει καμία περίπτωση να προσπαθήσει το κράτος να περιορίσει τη ναζιστική βία, όταν τουλάχιστον οι μισοί μπάτσοι είναι ψηφοφόροι και ενεργά μέλη των ναζί. Επομένως, οι περήφανοι εξεγερμένοι έχουν κάθε δικαίωμα να αντιμετωπίζουν τους μπάτσους σαν ναζί με στολή και να τους φέρονται αναλόγως. Στο εξωτερικό το έχουν πάρει πρέφα εδώ και μήνες, εσύ ρε μαλάκα έλληνα ακόμα δεν έχεις καταλάβει ότι μπάτσοι και ναζί συνεργάζονται, αλληλοσυμπληρώνονται, αλληλοπροστατεύονται και στοχοποιούν μεθοδικά τους εχθρούς τους; Τι άλλο περιμένεις να γίνει δηλαδή, να σε πάρουν ένα βράδυ από το σπίτι με τις πυτζάμες σου και μετά να λες ότι "δεν το περίμενα;"

Η οικονομική ολιγαρχία που ελέγχει την Ελλάδα παρακαλάει τους ναζί να δείξουν ένα πιο σοβαρό "πολιτικό" πρόσωπο για να τους χώσει στην κυβέρνηση και να εφαρμόσουν τις καταστροφικές πολιτικές ακραίας λιτότητας, με τίμημα ακόμα πιο σεβαστές ποσότητες κρατικής καταστολής προς όσους τολμάνε να υπερασπιστούν το δικαίωμα στην αληθινή ζωή. Οι πιο καλοπληρωμένες δημοσιογραφικές πουτάνες εκλιπαρούν τους ναζί να μετατραπούν σε πιο politically correct αφού το μόνο που τους νοιάζει είναι η βιτρίνα του συστήματος και όχι η ουσία. Αυτοί είναι οι περιβόητοι εκσυγχρονιστές, οι τεχνοκράτες, οι πολιτισμένοι και οι ορκισμένοι υπερασπιστές του περιβόητου συνταγματικού τόξου. Αυτοί είναι τα είδωλα του κάθε σιχαμένου νοικοκύρη και έντιμου "κυρ Παντελή", που τους έχει δώσει το δικάιωμα να κάνουν ότι γουστάρουν.

Οι ναζί έχουν τους μπάτσους, τους δικαστές, τους οικονομικούς ολιγάρχες, τις δημοσιογραφικές πουτάνες και τους νοικοκυραίους κυρ Παντελήδες με το μέρος τους. Τι μέλλον μπορεί να έχει μία τέτοια χώρα; Κανείς δεν μπορεί να ξέρει με ακρίβεια, αλλά για να λέμε και του στραβού το δίκιο ο ναζισμός είναι η μόνη δίκαιη λύση. Δεν τους αξίζει τίποτα καλύτερο.

Αναρτήθηκε από Imf fuck off

Φασισμός και κυβέρνηση

Η ίδια η κοινωνία αν πραγματικά απεχθάνεται τους φασίστες και τον φασισμό πρέπει ν’ αντιδράσει χωρίς να ποντάρει σε κυβερνητική βοήθεια, χωρίς να περιμένει ότι το πρόβλημα θα το λύσει ένας νόμος.




Καμία κυβέρνηση δεν πολεμά τον φασισμό για να τον καταστρέψει

Η χθεσινή δολοφονία ενός αντιφασίστα δεν ήταν το πρώτο εγκλημα της Χ.Α. (ενδεικτικά μόνο υπενθυμίζουμε και κάποια από τα υπόλοιπα εγκλήματα των φασιστών). Το νέο στοιχείο είναι ότι οι νεοναζί για πρώτη φορά επιτέθηκαν σε έλληνα αντιφασίστα με σκοπό να τον σκοτώσουν. Και δυστυχώς τα κατάφεραν. Υπό την πίεση των γεγονότων ακούγονται πάλι φωνές για την θέση της νεοναζιστικής οργάνωσης εκτός νόμου. Δηλώσεις που όποιες προθέσεις κι αν έχουν πραγματικά, δεν φαίνεται να έχουν κανένα πολιτικό βάθος.

Ας δούμε γιατί:

α) Είναι τουλάχιστον αστείο να πιστεύει κανείς ότι η πιο αυταρχική και αντιλαϊκή κυβέρνηση που γνώρισε η Ελλάδα από τον καιρό της μεταπολίτευσης έχει την πολιτική βούληση να πράξει κάτι τέτοιο. Η Κυβέρνηση όχι μόνο δεν μπορεί και δεν θέλει να θέσει την Χ.Α. εκτός νόμου, αλλά, αντίθετα, όσο κι αν αυτή η προοπτική – σε μικροπολιτικό επίπεδο – υποτίθεται ότι θα βόλευε τα κόμματα που την απαρτίζουν (ή αυτά που θα μπορούσαν να συμμαχίσουν μελλοντικά σε μία Κυβέρνηση που θ’ αναλάβει να εφαρμόσει αντίστοιχες με τη σημερινή πολιτικές, δηλαδή, φτωχοποίηση με κάθε μέσο προς όφελος ελάχιστων και επιβολή της με ακραία καταστολή), επιθυμεί την ενδυνάμωσή της και την παγίωσή της ως “πολιτικού” παράγοντα. Η Χ.Α. είναι που, αντί γι’ αυτήν, υστεριάζει κατά των μεταναστών, που σπάει απεργίες, που στοχοποιεί κάθε είδους κοινωνικούς αγωνιστές, που λειτουργεί ως “φόβητρο”, ως μια αυτόκλητη ακροδεξιά θεια δίκη… Η Κυβέρνηση μπορεί να χαζεύει τάχα αμήχανη μπροστά στα έργα και τις ημέρες των φασιστών.

β) Η Χ.Α. άμεσα ή έμμεσα (στην δεύτερη περίπτωση ως “σκεπτικό”, ως “ιδεολογία”) πατάει ήδη γερά μέσα στις τρεις (συνταγματικές) εξουσίες: Συμμετέχει στην Βουλή, επηρεάζει τις προτάσεις νόμων και τις κυβερνητικές πρακτικές, ελέγχει άτυπα την ΕΛ.ΑΣ. (είναι γνωστό ότι πάνω από το 50% των αστυνομικών την στηρίζει ανοιχτά – πράγμα που όχι μόνο δεντρέπεται να δείξει αλλά αντίθετα, με κάθε ευκαιρία το διαλαλεί), ασκεί έστω ψυχολογική πίεση σε δικαστές όταν π.χ. μηνύει αντιφασίστες ή όταν υποστηρίζει (με το 7 % τω ψήφων της…) όσους βιαιοπραγούν κατά μεταναστών κλπ. Μάλιστα, όσον αφορά τη Ν.Δ. η οποία είναι λίγο -πολύ η Κυβέρνηση, δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο ότι έχει σε θέσεις κλειδιά, σε Υπουργεία κλπ. ακροδεξιά στελέχη: Δένδιας, Α.Γεωργιάδης, Βορίδης, Φ.Κρανιδιώτης, υιός Πλεύρης κ.α. είναι οι άνθρωποι που δίνουν τον ειδικο χαρακτήρα που έχει η σημερινή θλιβερή κουστωδία του κυβερνώντος κόμματος. Κοντά σ’ αυτούς και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός που είναι γνωστός για τις ακροδεξιές θέσεις και τάσεις του διαχρονικά.

γ) Έχει αποκτήσει και αποκτά όλο και περισσότερο την υποστήριξη (με έμμεσες ή και πιο ευθείες αναφορές) δημσιογραφικών κύκλων και προβάλλεται από πολλά ΜΜΕ με διάφορους τρόπους (“γιατί όχι σε συνεργασία με μια πιο σοβαρή Χ.Α.” κ.α.).

δ) Η θέση εκτός νόμου της Χ.Α., ακόμα κι αν, παρά ταπαραπάνω, μπορούσε να γίνει πραγματικότητα, θ’ άνοιγε μονομιάς το δρόμο για νομοθετική απαγόρευση αναρχικών και αριστερών οργανώσεων, στον βαθμό που δεν έχουν απαρνηθεί ρητά και “δια Καταστατικού” την ιδέα της επανάστασης. Το χαρτί των δύο άκρων είναι έτοιμο να παιχτεί και δεν πρέπει να υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι θα παιχτεί, στην απίθανη περίπτωση που η εκφασισμένη Κυβέρνηση αποφάσιζε να προχωρήσει κατά της Χ.Α. με νομοθετικά μέτρα.

ε) Δεν είναι δυνατόν σε ένα τμήμα ελευθεριακών αγωνιστών να ζητάνε (ουσιαστικά : να πιστεύουν , να περιμένουν) ότι ο Νόμος θα λύσει ένα τόσο βαθύ και περίπλοκο πρόβλημα όπως αυτό του φασισμού. Ο ίδιος ο Buenaventura Durruti έλεγε ότι “Καμία κυβέρνηση δεν πολεμά τον φασισμό για να τον καταστρέψει. Όταν η αστική τάξη βλέπει ότι η εξουσία ξεγλιστρά από τα χέρια της, φέρνει τον φασισμό στο προσκήνιο προκειμένου να διατηρήσει τα προνόμιά της.” Και για όσους αντιφασίστες έχουν αλλεργία στα λόγια ενός επιφανούς αναρχικού, αρκεί να θυμίσουμε τα λόγια του Λένιν …” Φασισμός είναι ο καπιταλισμός σε παρακμή”.

Αυτοί είναι οι κύριοι λόγοι που συνηγορούν στον χαρακτηρισμό των φωνών που ζητάνε τη νομοθετική απαγόρευση της Χ.Α. ως τουλάχιστον απλοϊκών.

Αμέσως ανακύπτει το ερώτημα τί μπορούμε να κάνουμε τότε με την Χ.Α. και τους νεοναζί τραμπούκους τους.

Οι απαντήσεις είναι πολλές και είναι περισσότερο ή λιγότερο συνειδητές σε κάθε αντιφασίστα. Η ίδια η κοινωνία αν πραγματικά απεχθάνεται τους φασίστες και τον φασισμό πρέπει ν’ αντιδράσει χωρίς να ποντάρει σε κυβερνητική βοήθεια, χωρίς να περιμένει ότι το πρόβλημα θα το λύσει ένας νόμος. Για παράδειγμα, τι εμποδίζει τους αντιφασίστες ν’ αποκλείσουν τα κεντρικά γραφεία της Χ.Α. παρεμποδίζοντας κάθε δραστηριότητά της; Ποιός μπορεί να σταματήσει την άμεση και έμπρακτη απαξίωση οποιουδήποτε υποστηρίζει με οποιοδήποτε τρόπο τους νεοναζί; Γιατί τους ανεχόμαστε στους χώρους εργασίας, στις πολυκατοικίες που μένουμε, στα σχολεία και τα πανεπιστήμια, στα καφενεία, στους δρόμους; Κι αν κάποιος εμποδίσει τους αντιφασίστες, αν κάποιος εμποδίσει όλους εμάς από το αυτονόητο, που είναι ένα έμπρακτο, πολύπλευρο και εντελώς αποφασιστικό ‘Όχι”, στο φασισμό, τότε, ας δούμε ποιός είναι αυτός που θα το κάνει και πώς, κι ας βγάλουμε στη συνέχεια τα συμπεράσματά μας για το αν υπάρχει πραγματικά “πολιτική βούληση από την πλευρά της Κυβέρνησης” για λύση στο πρόβλημα της νεοναζιστικής Χ.Α. ώστε να καταστρώσουμε κι εμείς τις πραγματικά αποτελεσματικές στρατηγικές στη μάχη εναντίον του φασισμού…

Related Link: http://eagainst.com/articles/fascism-greece/

Τα σώματα ασφάλειας και τα "σωματα" σκετα. ετοιμάζουν τη δεύτερη φάση της “στρατηγικής της έντασης”

To κράτος & παρακράτος της μνημονιακής ακροδεξιάς κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, με εργαλείο το κατασκεύασμά τους (χρυσή αυγή), ετοιμάζουν τη δεύτερη φάση της “στρατηγικής της έντασης” με στόχο τα αντιμνημονιακά κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, Ανεξάρτητοι Έλληνες) και κινήματα! Ο εχθρός είναι εντός των πυλών κι έχει όνομα: Μερκελιστές, δωσίλογοι του Δ’ Ράιχ…

Τρία Κόκκινα Γράμματα

ΙΔΟΥ ΤΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ ΣΑΣ, ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ ΜΟΥ.
Τα δικα σας παιδια.
Οι πραιτωριανοι σας.
Τα σωματα ασφαλειας και τα "σωματα" σκετα.
Τα ταγματα εφοδου.
Οι εφεδρειες του συστηματος.
Η απειλη για τη Δημοκρατια.
Τα ακρα διχως θεωριες.
Ο εσμος της παρακμης.
Η ασχημια προσωποποιημενη.

Ήταν αργά. Κοιμόσουν…

Όταν έγινε το φονικό ήταν αργά. Κοιμόσουν.

Είχαν γίνει κι άλλα. Πάλι κοιμόσουν. Έγιναν βέβαια σε άλλη γειτονιά, κι εξάλλου το θύμα τότε ήταν βρωμομετανάστης. Από εκείνους που σου έκλεψαν τη δουλειά. Εκείνους που ο βρωμοσύριζα ήθελε να τους βάλουμε σε ξενοδοχείο πέντε αστέρων. Ναι, να τους φέρνουμε και το πρωινό στο κρεββάτι!..

Τώρα όμως το θύμα ήταν Έλληνας. Έλληνας; Σιγά τον Έλληνα! Έλληνας είναι αυτός, μωρέ; Ένας βρωμιάρης ήταν και τίποτα παραπάνω. Ένα βρωμόπαιδο. Κουκουλοφόρος που τραγούδαγε για τον Αλέξη. Άλλο βρωμόπαιδο αυτό. Αμ οι γονείς του; Μωρέ, γονείς να σου τύχουν! Αριστεράτζες. Κουμμούνια. «Καμμιά φορά σκέπτομαι ότι ίσως και μισούν αυτόν τον τόπο».¹ Ναι, ναι, σίγουρα τον μισούν. Διώξανε όλες τις επενδύσεις. Όλα τα καράβια από το Πέραμα. Φτάσαμε να μας εκβιάζει ο Πουλικόγιαννης, να γραφτούμε στο κόμμα για να πιάσουμε μεροκάματο.

Πάνε όμως αυτά που ξέρατε. Τελείωσαν!

«Είπα καθαρά ότι θα βγάλω τις κουκούλες από τους κουκουλοφόρους.Τέρμα κι αυτή η ντροπή! Καμία δημοκρατική πολιτεία δεν ανέχεται να καίνε τις πόλεις της «γνωστοί – άγνωστοί» κουκουλοφόροι. Και ποτέ να μην πιάνονται! Ή όταν πιάνονται να μην καταδικάζονται. Και να κυκλοφορούν πάλι ελεύθεροι, να κάνουν τα ίδια.
Αυτό θα τελειώσει! Οι Έλληνες έχουμε πρόσωπο. Όσοι διαδήλωναν στην κατοχή το έκαναν με ακάλυπτο πρόσωπο. Αυτοί ήταν αγωνιστές. Και κινδύνευαν να χάσουν τη ζωή τους…
Όσοι διαδήλωναν κατά της δικτατορίας το έκαναν με ακάλυπτο πρόσωπο. Κι αυτοί ήταν αγωνιστές. Κι αυτοί διέτρεχαν κινδύνους…
Σήμερα, σε συνθήκες πλήρους ασυδοσίας, κάποιοι διαδηλώνουν με κουκούλες! Αυτοί δεν κινδυνεύουν το παραμικρό. Εκ τους ασφαλούς καίνε τις πόλεις μας, καίνε τις περιουσίες απλών μικρομεσαίων, ρημάζουν τις ζωές τους, κλείνουν μαγαζιά και στέλνουν κόσμο στην ανεργία. Αυτά τελείωσαν!

Μέσα σε δύο χρόνια, αλλάξαμε την ημερήσια διάταξη της Κοινωνίας και της Πολιτικής. Αλλάξαμε και τις ιδέες και τις αξίες και τα επιχειρήματα και τις διαθέσεις. Αλλάξαμε τα πάντα στον πολιτικό διάλογο. Τέρμα πια η ιδεολογική κυριαρχία της Αριστεράς! Τέρμα η παράδοση της χώρας στις εμμονές μιας Αριστεράς, που αντίθετα απ’ ό,τι συμβαίνει σε πολλές άλλες δημοκρατίες, ούτε προτείνει τίποτε, ούτε μαθαίνει. Μόνο καταγγέλλει τους πάντες, ελπίζει στην κρίση και τρέφεται από την κρίση. Τέρμα και στην σιωπή της δικής μας παράταξης. Που τώρα δίνει τη μάχη των ιδεών. Δεν διστάζει. Και την ατζέντα την αλλάζει. Και τις προτεραιότητες της Πολιτικής τις ανατρέπει. Και στην κοινωνία δίνει διέξοδο και εκπροσώπηση.
Διότι όσο δεν μιλάγαμε για όλα αυτά, όσο αποφεύγαμε να πούμε τις αλήθειες που έβλεπαν όλοι,

–Όσο δεν μιλάγαμε γι’ αυτούς που έδιωξαν επενδύσεις και επιχειρήσεις από την Ελλάδα και μετά έκλαιγαν με κροκοδείλια δάκρυα για την ανεργία,
–Όσο δεν μιλάγαμε γι’ αυτούς που παραλύουν την πόλη κάθε μέρα με ελάχιστους διαδηλωτές που κάνουν κόλαση τη ζωή εκατομμυρίων πολιτών,
–Όσο αποφεύγαμε να μιλήσουμε για αυτούς που χαϊδεύουν τους κουκουλοφόρους, αφοπλίζουν την αστυνομία, προστατεύουν το παραεμπόριο και καλύπτουν τους λαθρομετανάστες,
η κοινωνία ένιωθε ότι δεν εκπροσωπείται. Τώρα ξέρει ότι τουλάχιστον εκπροσωπείται!»²

Γι αυτό και ο δράστης του φονικού ομολόγησε. Διότι εκπροσωπείται.

Εσείς όμως, τα χρυσά αυγά, γιατί τον αφήνετε από την πλευρά σας τον άνθρωπο ακάλυπτο; Δεν ντρέπεστε λίγο; Είσαστε άντρες εσείς; Τάχα μούσκουλα και τατουάζ, μόνο μαγκιά και καμποηλίκια; Τον βάζετε να κάνει τη βρωμοδουλειά, και μετά τον αδειάζετε; Δεν είσαστε αυγά εσείς. Είσαστε κότες.

Πέσε πάλι για ύπνο! Έτσι κι αλλιώς δεν έχει δουλειά, για να ξυπνήσεις το πρωί. Κοιμήσου! Με τις κότες.

1. Απόσπασμα από συνεδριακή ομιλία του Αντώνη Σαμαρά.
2. Απόσπασμα από προεκλογική ομιλία του Αντώνη Σαμαρά. Οι υπογραμμίσεις δικές του.
Πηγή: Ήταν αργά. Κοιμόσουν… - RAMNOUSIA

Το ιστορικό των «μεμονωμένων» περιστατικών.

                              

Τάνια Τσανακλίδου ...ΝΑ ΚΑΘΑΡΊΣΟΥΜΕ ΤΟ ΤΌΠΟ....

"Τα κανάλια και οι περισσότεροι δημοσιογράφοι έγιναν το πλυντήριο της Χρυσής Αυγής"

        

                       

http://stokokkino.gr

Ας λέμε το όνομά του.

Ας λέμε το όνομά του.

Παύλος Φύσσας.

Αμήχανες τηλεοπτικές κεφαλές πετροβολούν τώρα με ασυνάρτητες λέξεις αποχαυνωμένους αστούς και τους υπαγορεύουν ότι πρέπει να ξυπνήσουν από τον Όμορφο Μεγάλο Ζαχαρωτό Ύπνο στον οποίο τους είχαν εκπαιδεύσει. Το μασκαρεμένο Τέρας που συνόδευε γριούλες στην τράπεζα, το Λυσσασμένο Σκυλί που τα βράδια, έστηνε φονικό καρτέρι σε σκουρόχρωμους, αυτό το τόσο Βολικό Τέρας που χάριν διασκέδασης έριχνε κανένα χαστουκάκι, να που έσπασε την αλυσίδα του φανερώνοντας, πίσω απ’ τον μπερντέ της «δημοκρατίας» τα αφεντικά του και αφαιρώντας το άλλοθι από τους μικροαστούς.
Ας λέμε το όνομά του.

Παύλος Φύσσας.Εργάτης, μουσικός και ποιητής του δρόμου.

Ιδιότητες τις οποίες οι δίαυλοι της αντικειμενικής ενημέρωσης προσπάθησαν, δεκαετίες τώρα να μας πείσουν ότι είναι ασύμβατες η μία με την άλλη.
Ως εργάτης θα έπρεπε να είναι απαίδευτο ανδρείκελο, αποκτηνωμένος από κούραση και κατανάλωση μαζικής χυδαιότητας. Θα έπρεπε να μισεί τους πάντες και δηλητηριάζεται από τα αδιέξοδά του.
Ως καλλιτέχνης θα έπρεπε: να έχει αλλάξει γειτονιά, να βγάζει τους δίσκους του, να κάνει όπως κάθε «καλό παιδί» τις δημόσιες σχέσεις του, να κονομάει όπως μπορεί για να αυγαταίνει τους λογαριασμούς του, να αλλάζει γυναίκα κάθε εξάμηνο, να δίνει συνεντεύξεις στις οποίες δεν έχει τίποτα να πει, να χασκογελάει σαν ηλίθιος και να είναι συγκρατημένα προπετής καθότι το «υφάκι» διδάσκεται ως τρόπος ζωής. Να μιμείται την τάση της πιάτσας- με το αποκρουστικό τσιφτετέλι της ξανθιάς πάνω στα τραπέζια- παρά να φτύνει την αηδία του στην υποκρισία με έμμετρη επανάσταση και μελωδικό έρωτα.
Και πάνω απ’ όλα θα έπρεπε να έχει ξεχάσει την καταγωγή του και να δίνει συμβουλές για το πώς μπορεί κανείς να γίνει υποταγμένος και ποταπός, δηλαδή «επιτυχημένος».

Ας λέμε το όνομά του.
Παύλος Φύσσας.Εργάτης και καλλιτέχνης.

Ιδιότητες οι οποίες όταν συνυπάρχουν δημιουργούν αρρυθμίες στην Θεριζοαλωνιστική Μηχανή του υφέρποντος φασισμού.

Παύλος Φύσσας.
Τον δολοφόνησαν ναζιστές.
του Απόστολου Λυκεσά για τον Ακτιβιστή
Πηγή: Ας λέμε το όνομά του. - RAMNOUSIA

ΒΓΗΚΑΝΕ ΤΑ ΤΣΟΓΛΑΝΙΑ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΝ ΓΙΑ ΗΘΙΚΗ!

Όποιος σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες

 Του Θάνου Τζήμερου

Μια δολοφονία είναι αποτρόπαια πράξη, όποιο κι αν είναι το κίνητρο. Μια δολοφονία για πολιτικούς λόγους είναι, εκτός από αποτρόπαια, εντελώς αδιανόητη.
Δυστυχώς, η απώλεια ενός ανθρώπου δεν έρχεται ως κεραυνός εν αιθρία. Εδώ και δεκαετίες τα ίδια τα κοινοβουλευτικά κόμματα...

έχουν καταλύσει κάθε έννοια δικαιοσύνης και νομιμότητας, εξευτελίζοντας το Σύνταγμα, παραβαίνοντας τους νόμους που τα ίδια ψηφίζουν και δίνοντας «συγχωροχάρτι» σε οποιαδήποτε παράνομη ενέργεια διαθέτει «πολιτική κάλυψη».


Η τακτική αυτή δεν άλλαξε ούτε με την εμφάνιση της Χρυσής Αυγής, την οποία εδώ και καιρό η Ελληνική κοινωνία παρακολουθεί να βιαιοπραγεί on camera χωρίς να ακολουθούν καν συλλήψεις των τηλεοπτικών τραμπούκων.

Όμως, η ανοχή στη βία προκαλεί περισσότερη βία. Η ανοχή στην ανομία, περισσότερη ανομία. Ήταν απλώς θέμα χρόνου να φτάσουμε και σε δολοφονικές ενέργειες. Πέρα από την απερίφραστη καταδίκη μας για την πράξη και τα συλλυπητήρια στην οικογένεια του θύματος, θέτουμε το θεμελιώδες ερώτημα:

«Μπορεί να συμμετέχει στο κοινοβουλευτικό σύστημα ένα κόμμα που δεν σέβεται τους κανόνες του;»

Η απάντηση μας είναι απερίφραστα, ΟΧΙ! Όμως προκύπτει το επόμενο πρόβλημα: ποια ανεξάρτητη αρχή θα αποφασίσει για την απαγόρευση της λειτουργίας αντιδημοκρατικών κομμάτων όταν η Δικαιοσύνη διορίζεται από την εκάστοτε κυβέρνηση, αποτελώντας ουσιαστικά πολιτική προέκτασή της; Κι επίσης: αντιδημοκρατική είναι μόνο η παραβίαση του κοινού ποινικού κώδικα (στην οποία επιδίδονται τα άκρα), αλλά δεν είναι η παραβίαση του Συντάγματος και η μη εφαρμογή των νόμων, στην οποία έχουν κάνει διατριβή τα κόμματα εξουσίας;

Όποιος σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες. Είναι προφανές ότι η Δημοκρατία μας βρίσκεται σε αδιέξοδο. Ο μόνος τρόπος για να απεγκλωβιστούμε είναι να επιστρέψουμε στη θεμελιώδη αξία κάθε οργανωμένης κοινωνίας: τον σεβασμό στους θεσμούς και τους νόμους. Αν δεν μας αρέσουν, να τους αλλάξουμε, αλλά με τους μηχανισμούς που ο κοινοβουλευτισμός προβλέπει. Αλλιώς, η ζούγκλα είναι επί θύραις. Όταν συνηθίσαμε στο ότι νόμος είναι το δίκιο του εργάτη, η διαπλοκή του εργοδότη, η μίζα του κουμπάρου, τα συμφέροντα της συντεχνίας, η στρατηγική του κόμματος, θα έρχονταν νομοτελειακά και η στιγμή που νόμος θα γίνονταν ο τσαμπουκάς του μαχαιροβγάλτη.

Αυτό θα συνεχίζεται όσο εμείς οι πολίτες παραμένουμε «πελάτες» τους και μετακινούμαστε από το ένα «μαγαζί» στο άλλο ψωνίζοντας στην πραγματικότητα το ίδιο σάπιο προϊόν. Τα «μαγαζιά» της βίας και της ανομίας παραμένουν εκεί, επειδή εμείς τους το επιτρέπουμε. Όμως εμείς κρατάμε και τα κλειδιά που μπορούν να τα κλείσουν. Με την ψήφο μας μπορούμε να στείλουμε τους άνομους εκεί που τους αξίζει. Ας μην θρηνήσουμε κι άλλους νεκρούς μέχρι να το αντιληφθούμε.

Ο Θάνος Τζήμερος είναι πρόεδρος του κόμματος "Δημιουργίας Ξανά"


logia-starata.blogspot.gr

Βία στη βία, της καταδίκης της βίας.

Αντί σχολίου για την δολοφονία του 34χρονου Παύλου Φύσσα από το οργανωμένο παρακράτος, επαναδημοσιεύω το παρακάτω κείμενο. Ιστορικά ο ναζισμός και ο φασιμός ηττήθηκαν με τη βια της αντίστασης, ουδέποτε ηττήθηκαν με οσιομαρτυρική στάση και πάντα στηρίχθηκαν απο αυτούς που “καταδίκαζαν τη βία, απ όπου και αν προέρχεται”.

Όχι ρε δεν καταδικάζω τη βία, «απ όπου κι αν προέρχεται».

Ούτε εσείς οι, τάχα σοκαρισμένοι, που ετοιμάζεστε να μου κουνήσετε το “πολιτικά ορθό” σας δάχτυλο στα μούτρα και να με κατατροπώσετε με “επιχειρήματα” περί του “πολιτισμού της μη βίας” και της “δημοκρατίας”. Το ίδιο δάχτυλο που πάτησε το κουμπί για να εξοντωθούν χιλιάδες άνθρωποι και να εξαθλιωθούν εκατομμύρια, με αντάλλαγμα την δική σας ευημερία, είναι αυτό που κηρύττει “καταδίκη της βίας”. Το ότι μεσολάβησε το κουμπί ανάμεσα στο δάχτυλο και την φυσική βία και το δάχτυλο ανάμεσα στην εντολή από τον γεμάτο σκατά εγκέφαλό σας και την μαζική εξόντωση, δεν κάνει τη βία της πράξης να προέρχεται από το πνευματικό υπερπέραν. Δική σας βία είναι, ολοδική σας, από εσάς προέρχεται. Ακόμη και το δικαίωμά σας να κουνάτε το δάχτυλό σας και να επιχειρηματολογείτε, “ελεύθερα”, είναι αποτέλεσμα ποταμιών αίματος και βίας, όχι πως δεν το γνωρίζετε, απλά το θυμάστε όταν σας βολεύει. Όμως η ιστορία και οι ίδιοι οι νόμοι της φύσης δεν βολεύονται από κανένα, ούτε από σας. Ακόμα και αυτή η ίδια η απομίμηση της «δημοκρατίας» και της «ελευθερίας», που καπηλεύεστε και επικαλείστε για να υποκριθείτε, φορώντας την κουκούλα του πασιφισμού και τις αστικοδημοκρατίας, τους κεντρώους, τους σοσιαλδημοκράτες και τους φιλελεύθερους, ενώ είστε απλά ένα σινάφι άρπαγες του κοινού ποινικού δικαίου, είναι αποτέλεσμα συγκρούσεων, κινημάτων, επαναστάσεων και βίαιων αλλαγών και ανατροπών. Ακόμα και η αναρρίχησή σας στα αξιώματα και την κοινωνική διαστρωμάτωση που σας δίνει το βήμα να μας μιλάτε “από πάνω”, είναι αποτέλεσμα βίας. Εν προκειμένω, πολύ βολικής βίας.

Όχι δεν την καταδικάζετε αληθινά τη βία, “απ όπου κι αν προέρχεται”, παλιοϋποκριτές. Την αγαπάτε και την λατρεύετε τη βία. Οι σωματοφύλακες σας, δεν σας προστατεύουν από την “αγάπη και τη ζεστή αγκαλιά του κόσμου”, χωρίς βία. Οι υπεξαιρέσεις του δημόσιου πλούτου, που σας έκαναν πλούσιους, δεν έγιναν χωρίς βία. Η εκμετάλλευση των εργαζομένων, που σας έκανε “κύριους”, δεν έγινε χωρίς βία. Ο φασισμός και ο ναζισμός που κλωσάτε κάτω από τους χοντρούς κώλους σας, για να σας προστατέψει μελλοντικά, αν «ξεφύγει η κατάσταση», δεν υπάρχουν χωρίς βία. Η ομερτά της πολιτικής μαφίας, στην οποία ανήκετε και ορκίζεστε, δεν λειτουργεί χωρίς βία.

Όχι εσείς δεν την καταδικάζετε τη βία, «απ όπου κι αν προέρχεται». Υπάρχετε γιατί εφαρμόζετε βία και μάλιστα απροκατάληπτα. Οι αυτοκτονίες εξ αιτίας σας είναι βία, η πλύση εγκεφάλου απ τα κανάλια σας είναι βία, η καταστολή των συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας και των απεργιών είναι βία, η ανεργία είναι βία, η πείνα είναι βία, οι περικοπές είναι βία, η εξαθλίωση είναι βία, η καταπάτηση του συντάγματος είναι βία. Και είναι φυσική και άμεση βία. Ο θάνατος, το ξεσπίτωμα, η εξορία των νέων, η ένδυα, τα χημικά και οι πλαστικές σφαίρες είναι απολύτως φυσική και σωματική βία, δεν είναι λέξεις και θεωρία.

Όχι δεν την καταδικάζετε τη βία, «απ όπου κι αν προέρχεται», παλιοϋποκριτές. Γιατί ο τρόπος με τον οποίο ζείτε και υπάρχετε είναι αποτέλεσμα βίας. Τα μεταξωτά σας σώβρακα υφάνθηκαν με βία. Δεν μπορείτε να καταδικάσετε την βία που ασκείτε εσείς για να επιβάλλεστε, γιατί δεν μπορείτε να ακυρώσετε τον εαυτό σας, είσαστε ελεεινοί ψεύτες και ακόμα και τα ψέματά σας με τη βία τα ταΐζετε στον κόσμο. Δεν μπορείτε να καταδικάσετε, εσείς, τη βία που ασκείτε από τη θέση των βιαστών επάνω στο θύμα. Την βία της αντίστασης θέλετε, διακαώς, να καταδικάσετε, την άμυνα του θύματος απέναντι στον βιαστή θέλετε να αποδοκιμάσετε. Ασκείτε καθημερινά επικοινωνιακή βία για να αναγκάσετε το ίδιο το θύμα του βιασμού να καταδικάσει συνολικά τη βία και συνεπώς και την ίδια του την αντίσταση σε σάς τους βιαστές του, διαχέοντας μια παρανοϊκή συνευθύνη του δόγματος «μαζί τα φάγαμε» – το θύμα που αντιστάθηκε στον βιασμό και ο βιαστής είναι το ίδιο. Ασκείτε επικοινωνιακή βία για να ακυρώσετε κάθε κοινωνικό ανακλαστικό. Τη λατρεύετε τη βία και για αυτό την έχετε οικειοποιηθεί απόλυτα, είναι ο θεός – δημιουργός σας, δεν θέλετε να την καταδικάσετε, να την ορίζετε απόλυτα και μονομερώς θέλετε. Είστε οι πλέον ειδικοί στη βία. Είστε και υπάρχετε με τον τρόπο που υπάρχετε γιατί ασκείτε βία. Χωρίς τη βία δεν θα ήσασταν αυτό που είστε. Και σαν ειδικοί στη βία κατασκευάσατε και τα κατάλληλα εργαλεία για βιάζετε ελεύθερα και χωρίς συνέπειες.

“Πολιτική ορθότητα” το ονομάσατε λοιπόν το “εργαλείο”, ώστε να μείνει η λέξη βία καραμέλα στα χέρια σας για να τη χρησιμοποιείτε τρομοκρατικά, για κάθε νόσο και κάθε μαλακία. Αυτό το βίαια επιβαλλόμενο επικοινωνιακό τρικάκι των σοφιστικών επιχειρημάτων που καταλήγει στη λογική του δικαιώματος σας να ορίζετε εσείς (εσείς “η δημοκρατία”, εσείς τα ΜΜΕ, εσείς “ο επενδυτής”, εσείς “η οικονομία”, εσείς οι αυτόκλητα διορισμένοι “αντιπρόσωποι” του εγώ και της βούλησής μας και κυρίως, εσείς “ο θεσμός”, ο δήθεν αδέκαστος και απρόσωπος και αξιωματικά απρόσβλητος θεσμός, η μοντέρνα εκδοχή του άκριτου θεού και της εκπορευόμενης εξ αυτού νομοτέλειας) τι είναι βία και τι όχι (εναλλακτικά τι είναι “πολιτισμένο” και τι όχι). ”Πολιτική ορθότητα”, η θεωρία που λέει πως το θύμα του βιασμού δε πρέπει να ασκήσει βία για να αμυνθεί, αφού η βία της άμυνας απαγορεύεται βιαίως από τους νόμους που ο βιαστής έχει κληρονομικό δικαίωμα να νομοθετεί, στο όνομα της προστασίας του θύματος, από τη βία. Έξυπνο ε ; Η θεωρία που λέει πως “πολιτισμένο” είναι εκείνο το θύμα (νομιμόφρον πολίτης) που θα υποστεί αδιαμαρτύρητα το βιασμό και κατόπιν θα ζητήσει ευγενικά από τον βιαστή του να κατηγορήσει, να δικάσει και να τιμωρήσει τον εαυτό του για το βιασμό. Η πολιτική ορθότητα είναι καθαρή και ωμή βία ! Η πολιτική ορθότητα είναι η βία της εξουσίας, είναι βία ίδια και χειρότερη με την ιεροεξεταστική βία του ιερατείου έναντι της κοινωνίας τον μεσαίωνα. Είναι το εργαλείο βασανισμού της κοινωνίας εις το όνομα ενός “κώδικα καλής συμπεριφοράς” προς το ιερατείο που τον συνέταξε, εις το όνομα του και προς το συμφέρον του. Όποιος διαφωνεί και αντιστέκεται στην εξαθλίωση, “ασκεί βία” και βιαίως καταστέλλεται στο όνομα της καταδίκης της βίας «απ όπου κι αν προέρχεται». Οι «κακές μάγισσες» που καίγονται σε δημόσια λαϊκά πανηγύρια, εις το όνομα της αγάπης και της φιλευσπλαχνίας του «καλού θεού», είναι σήμερα οι πολίτες που αντιστέκονται. Πολύ βολικό, όταν ανήκεις στο ιερατείο, να πιστεύουν όλοι με αφέλεια σε αυτήν την αγάπη, πολύ βολικό να πιστεύουν όλοι στην “πολιτική ορθότητα”, όταν εσύ την ορίζεις και εσύ την κατασκευάζεις, πολύ βολικό να υπάρχει ένας “άϋλος” και απόλυτος κανόνας ηθικής και δεοντολογίας, όταν εσύ είσαι ο θεός, δημιουργός του και κοινωνός του.

Φοβάστε μονάχα εκείνη τη βία που μπορεί να ανατρέψει την “πολιτική ορθότητα” που ορίζετε για να υπάρχετε, ως επιβάλλοντες και εξουσιαστές. Αυτήν την βία αποκαλείτε : “απ όπου κι αν προέρχεται”. Φοβάστε την βία του αντίλογου, γιατί γνωρίζετε πολύ καλά πως η σκέψη μπορεί να μετουσιωθεί πολύ εύκολα σε φυσική βία, το κάνετε καθημερινά και ξέρετε πολύ καλά πως γίνεται.

Τη λατρεύετε τη βία, είναι το “είναι” σας και για αυτό ακριβώς θέλετε να καταδικάζεται, από όλους, η βία “απ όπου κι αν προέρχεται”. Γιατί γνωρίζετε πολύ καλά και από πρώτο χέρι, πως μια ποιότητα βίας είναι και η αντίσταση. Γιατί και σεις αντιστέκεστε σθεναρά για να υπάρχετε. Αντιστέκεστε στη βία που μπορεί να σας αφαιρέσει τα κλεμμένα, στη βία που μπορεί να σας δικάσει, στη βία που μπορεί να σας πάρει τα “κεκτημένα” της εξουσίας, στη βία που μπορεί να σας τιμωρήσει για τα εγκλήματα σας, στη βία που μπορεί να σας κάνει ξαφνικά … κοινούς θνητούς, απλούς πολίτες με υποχρέωση λογοδοσίας και σεβασμό στους άλλους. Αντιστέκεστε βίαια στη βία που μπορεί να δημεύσει τις βίλες που χτίσατε απομυζώντας τον κόπο των εκατομμυρίων εργαζόμενων “νοικοκυραίων” που σφαγιάζετε τώρα εσείς οι κήρυκες της καταδίκης της βίας. Αντιστέκεστε, βίαια, χρησιμοποιώντας την “νομιμοποιημένη” βία, που νομιμοποιείτε, εσείς οι ίδιοι, δια της βίας. Η μόνη βία που καταδικάζετε, κωλοϋποκριτές, είναι η βία της άμυνας των πολιτών ενάντια στη βία σας και η βία που θα μπορούσε να αφαιρέσει την εξουσία σας. Γνωρίζετε λοιπόν καλύτερα απ όλους πως δεν είναι ποιοτικά ίδια η βία “απ όπου κι αν προέρχεται”. Γνωρίζετε πολύ καλά πώς να τη χρησιμοποιείτε, για να κατασκευάσετε φόβο και ανασφάλεια και να γεμίσετε το άδειο στομάχι του πολίτη που ληστέψατε με ξενοφοβία, εθνικισμό και ψευτοπατριωτισμό και πώς να δημιουργήσετε ένα παρακρατικό κόμμα που θα εκτροχιάσει πολύ βολικά την οργή, την απελπισία και τη βία της αντίστασης στην εξέδρα. Τη δική σας εξέδρα, το παρακράτος.

Όχι λοιπόν. Δεν καταδικάζω τη βία, «απ όπου κι αν προέρχεται». Όχι δεν είναι ίδια η ποιότητα της βίας, «απ όπου κι αν προέρχεται». Όχι δεν είναι ίδια η αιτιότητα της βίας και δεν θα καταδικάσω την βία της άμυνας μου, έναντι στην βία της επιβολής σας επάνω μας. Είμαι από τη μεριά εκείνων των οποίων βιάζετε καθημερινά η ζωή τους και των παιδιών τους και θα αμυνθώ με όση βία χρειαστεί ενάντια σε όποιον επιτίθεται στη ζωή μου. Δηλώσεις πολιτικής ορθότητας δεν υπογράφονται εδώ. Δεν καταδικάζω την βία, “απ όπου κι αν προέρχεται”, δεν καταδικάζω τον εαυτό μου και τα παιδιά μου σε κολίγες, τραβάτε και γαμηθείτε λοιπόν, “πολιτικά ορθοί”, “δημοκράτες”.

Όχι δεν καταδικάζω τη βία, απ όπου κι αν προέρχεται, γιατί ονειρεύομαι μια κοινωνία αταξική, ισόνομη, δίκαια, ελεύθερη και ειρηνική. Γιατί έχω ταξική συνείδηση και γιατί η πάλη των τάξεων εμπεριέχει βία. Πως μπορείς να ορίσεις την έννοια της πάλης χωρίς την έννοια της βίας ;

Όχι ρε φιλαράκια φλύαροι παρλαπίπες της “αριστεράς”, “της οικολογίας”, ή “της ριζοσπαστικής συνειστωσοσυναρμολόγησης”, δεν καταδικάζω τη βία, «απ όπου κι αν προέρχεται», έτσι αγόγγυστα και αφελώς. Όχι. Γιατί οι αριθμοί της οικονομίας είναι βία και όταν εφαρμόζονται ως πολιτική επάνω σε ανθρώπους, έχει τεράστια σημασία το “από πού προέρχονται” και το γιατί. Όχι. Γιατί η οικολογία σχετίζεται με τη φύση και η φύση εμπεριέχει απίστευτη βία και έχει σημασία το πως παρεμβαίνεις ως είδος στη βία της φύσης. Όχι. Γιατί δεν είμαι σχιζοφρενής να πατάω με το ένα πόδι στη μαρξιστική ταξική θεωρία και ταυτόχρονα να είμαι με το άλλο πόδι στην ρομαντική σουρεαλιστική γόνδολα της αντίληψης, πως το κεφάλαιο θα καταναλώσει τις σάρκες του και μετά θα κάνει αυτοκριτική, θα καταλάβει τα λάθη του και θα παραδοθεί αμαχητί την εργατική τάξη, εντελώς “δημοκρατικά” και αναίμακτα μετά από ένα παγκόσμιο συλλαλητήριο πάρτι αγάπης, προσευχής και ειρήνης, με χορούς, τραγούδια, πίπες της ειρήνης, ζογκλέρ και ομαδική αυτοσυγκέντρωση και επίκληση στον Πάολο Κοέλιο. Όχι δήθεν κομουνιστές, υπερορθόδοξοι, δεν πιστεύω ούτε στη δική σας δήθεν καταδίκη της βίας, “απ όπου κι αν προέρχεται”. Γιατί η οκτωβριανή επανάσταση – όπως κάθε επανάσταση – δεν έγινε χωρίς βία και το γνωρίζετε πολύ καλά αυτό εσείς, καλύτερα από οποιονδήποτε. Τη βία που δεν ελέγχει το κόμμα καταδικάζετε, την βία που μπορεί να έχει ένα αυθόρμητο λαϊκό κίνημα χωρίς τη δική σας ποδηγέτηση απονομιμοποιείτε, τη βία κάθε πιθανής επανάστασης διαφορετικής από αυτήν που θέλετε να ελέγχετε καταδικάζετε, την βία της ελευθερίας της διαφοράς αποτάσσετε φωναχτά ως νεοδηλωσίες. «Απεταξάμην, Απεταξάμην, Απεταξάμην», υπογράψατε μαλακοπίτουρες την νομιμοποίηση σας από τους ταξικούς εχθρούς σας, για να μην χάσετε την αποκλειστικότητα στην επανάσταση. Συγχαρητήρια. Επέσατε θύματα αδέρφια εσείς, στη φάκα της πολιτικής ορθότητας, και μάλιστα χωρίς καμία βία. Διαγωνισμοί πασιφισμού δεν γίνονται εδώ. Δεν καταδικάζω την βία, “απ όπου κι αν προέρχεται”. Αγαπάω την ειρήνη τόσο, όσο βίαια θα την υπερασπιστώ στον πόλεμο που τις έχει κηρυχθεί. Πιστεύω στην ανθρωπιά της αλληλεγγύης τόσο, όσο βίαια θα σταθώ απέναντι στους ολιγάρχες τύραννους. Αγαπάω τα παιδιά μας τόσο, όσο βίαια θα παλέψω για το δικαίωμά τους στο μέλλον. Έχω τόση αξιοπρέπεια και αυτοεκτίμηση, όσο βίαια θα αμυνθώ στην προσπάθεια οποιουδήποτε να μου στερήσει την ελευθερία της έκφρασης και της αυτοδιάθεσης. Όταν πάψει η δράση, θα πάψει και η αντίδραση, απλή και παγκόσμια φυσική. Δεν καταδικάζω τον εαυτό μου και την τάξη μου σε σκλάβους που θα περιμένουν τη λύτρωση σε μια άλλη ζωή, τραβάτε λοιπόν και γαμηθείτε “αριστεροί” του οσιομαρτυρίου και της μεταφυσικής αναμονής της δευτέρας παρουσίας.

Όχι δεν καταδικάζω τη βία, “απ όπου κι αν προέρχεται”. Έχει ποιότητες και αιτιότητες η βία και έχει πλευρές. Δεν είναι ίδια η πλευρά αυτού που αμύνεται με αυτού που επιτίθεται, δεν είναι απλά και τα δυο “βία”, δεν είναι ισοδύναμα “άκρα”. Δεν υπάρχει αντίδραση χωρίς δράση. Είναι απλή φυσική. Η αντίδραση που έπεται της δράσης, είναι άμυνα, δεν είναι “το άλλο άκρο”. Η άμυνα στη βία είναι βία, απενοχοποιήστε την άμυνα σας, αλλιώς καθίστε φρόνημα να υπομείνετε “πολιτικά ορθά” τον εξευτελισμό σας.

Όχι ρε δεν θα τους κάνω δήλωση, για το τι μέρους του λόγου είμαι. Δε θα τους κάτσω να μου βάλουν το φτηνιάρικο αυτοκόλλητο, μπάρκόουντ-ταττουάζ, του «προσδιορισμού» στο δέρμα, σαλιωμένο από τα επικοινωνιακά μισθωμένα τσιράκια τους. Είμαι ότι γουστάρω ρε, ας με βαφτίσουν όπως θέλουν στην κολυμπήθρα του τρομοκρατικού σιλοάμ των τηλεπαραθύρων τους. Ας με αποκαλέσουν με όποια ιδιότητα θέλουν, δε θα πέσω στην παγίδα να τους κάνω δήλωση. Εκατομμύρια συνάνθρωποι μου, έχουν εκατομμύρια προσωπικότητες, εκατομμύρια απόψεις και πολλούς προσδιορισμούς, αλλά σχεδόν όλοι έχουμε ένα κοινό, είμαστε σε νόμιμη άμυνα απέναντί τους, συνειδητά ή ασυνείδητα. Η αυτοσυντήρηση μας, εμάς των πολλών, είναι η περιβόητη «βία, απ όπου κι αν προέρχεται» και εναντιώνεται στην βία της πλεονεξίας των λίγων που έχουν και κατέχουν. Δεν είναι “το άλλο άκρο” η αυτοσυντήρηση μας.

Ας απενοχοποιήσουμε επιτέλους τους εαυτούς μας απέναντι στο σύμπλεγμα της καταδίκης της βίας, ας φωνάξουμε δυνατά, τραβάτε και γαμηθείτε στους “έχοντες και κατέχοντες” που προσπαθούν να γίνουν το επικοινωνιακό “υπερεγώ” μας. Ας απενοχοποιήσουμε τους εαυτούς μας απέναντι στη δήθεν ανώδυνη “έμμεση” και μη φυσική βία των αριθμών, των αγορών, των τραπεζών και της «πολιτικής ορθότητας» και ας αντιδράσουμε. Πίσω από κάθε βίαιη συμπίεση των δικαιωμάτων μας υπάρχουν τα ονόματα και διευθύνσεις αυτών που θέλουν να καταδικάζουμε τη βία, ”απ όπου κι αν προέρχεται”. Η καταδίκη της βίας, “απ όπου κι αν προέρχεται”, είναι το όπλο τους, ας τους αφοπλίσουμε. Η χειρότερη βία είναι αυτή που μας αναγκάζει να καταδικάζουμε τους εαυτούς μας στην άρνηση της αντίδρασης. Αυτή είναι η βία της καταδίκης της βίας, “απ όπου κι αν προέρχεται”. Ας τελειώνουμε με αυτή τη βία.

Βία στη βία, της καταδίκης της βίας, ξέρουμε όλοι πολύ καλά από πού προέρχεται.

Mind the Gap

Ανθέλληνες, του Παναγιώτη Τζαννετάτου

Ποτάμι η οργή του λαού που δεν γυρίζει πίσω.
Τα πρόσωπα του φασισμού θέλω απόψε να χτυπήσω.

Έλληνες, ανθέλληνες φόρεσαν τις κορώνες.
Μέσα στους αιώνες καμένοι Παρθενώνες.

Όλα τα σάρωσαν μες στη δική μας γή.
Μέσα στο δίχτυ τους όλη μας η ζωή .

Πέρασε η νύχτα ήρθε το πρωί.
Όλα Αλλάζουν σαν είμαστε μαζί.

Γράψε μου συνθήματα Τραγούδια και ποιήματα
Φώναξε και συ Όχι πια Ζωή μισή.

Παναγιώτης Τζαννετάτος
ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ,