καθαρές κουβέντες από τον Γεράσιμο Δημητράτο

κλείστε την ένταση από το rhesusgr web tv radio στη πάνω μεριά της σελίδας.
                               καθαρές κουβέντες από τον Γεράσιμο  Δημητράτο 
                       
                             

Watch live streaming video from rhesusgr at livestream.com

Το τέλος των μετρητών

Υπάρχουν μερικά πράγματα μέσα στο γενικότερο κομφούζιο, που εισβάλουν ήσυχα, σαν επαγγελματίες κλέφτες στις ζωές μας, την ώρα που κοιμόμαστε. Δεν θα πάρουμε χαμπάρι την εισβολή παρά μόνο όταν ξυπνήσουμε το πρωί κι ανακαλύψουμε ότι στο σπίτι μας έχει γίνει άγριο πλιάτσικο κι εμείς ονειρευόμασταν....

Ισως το καλύτερο πλιάτσικο από όλα θα γίνει όταν ανακαλύψουμε ότι με διάφορους νόμους που έχουν περάσει και ψηφίσει οι υπάλληλοι της τραπεζοκρατίας, στο πορτοφόλι μας όχι απλά δεν θα υπάρχει χρήμα, αλλά θα ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΜΟΝΟ, να υπάρχει πλαστικούρα. Καρτούλες χρωματιστές που θα πρέπει με αυτές ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΕΣ να εξυπηρετούμε τις βασικές (και μη) ανάγκες.

Να ήμουν μια μύγα στο τοίχο για να μπορώ να παρακολουθήσω την ηδονή που νοιώθουν οι τραπεζίτες αναλογιζόμενοι πόσο κοντά είμαστε στο τελικό τους στόχο. Να μην κινείται φύλλο χωρίς την άδειά τους. Στη κυριολεξία να μην κινείται τίποτα. Ούτε οι σερβιέτες και τα κ@λόχαρτα που θα πρέπει να αγοράσεις. Το χρήμα είναι σκλαβιά αλλά όλη η ζωή μας κινείται μ΄αυτό. Το πλαστικό χρήμα όμως που δεν θα είναι τίποτα άλλο παρά ένας συνεχής έλεγχος και διακανονισμός με τις τράπεζες θα κάνει το μετρητό που έχουμε σήμερα και την εξάρτησή του να μοιάζει με παιδική χαρά μπροστά στον εφιάλτη που θα αντιμετωπίσουμε όταν θα συνειδητοποιήσουμε πως ακόμα και η εικονική ελευθερία δεν θα υπάρχει.
Σκεφθείτε μόνο για μια στιγμή μια κοινωνία όπου δεν θα υπάρχει δυνατότητα σε κανέναν να κάνει οποιαδήποτε οικονομική συνδιαλλαγή, αν δεν περάσει πριν από τη τράπεζα. Μια κοινωνία όπου κανονικό χρήμα δεν θα υπάρχει παρά μόνο εικονικό την αξία του οποίου θα καθορίζουν οι εκδότες της πλαστικούρας. Προσπαθείστε να αναλογιστείτε τι θα σημαίνει αυτό, με βάση την εμπειρία που έχουμε ήδη, για το πως λειτουργούν αυτά τα θηρία που ονομάζονται τράπεζες, όπου όλοι οι άνθρωποι δεν είναι τίποτα άλλο από νούμερα σε καρτέλες που χρησιμεύουν να αυγατίζουν ένα τρελό κέρδος μέσα από μηχανισμούς τζογαδόρικους και τοκογλυφικούς.


Σκεφθείτε τι θα συνέβαινε σε ένα κράτος π.χ. όπως το δικό μας, που βρίσκεται σε άθλια κατάσταση και οι πολίτες εκβιάζονται με κάθε πιθανό τρόπο να πληρώσουν, που τα ταμεία έχουν καταληστευθεί χωρίς κανένας να δόσει ποτέ λογαριασμό σε κανέναν, που τα χαράτσια πέφτουν βροχή απαιτώντας να ξεζουμίσουν ότι έχει απομείνει από το πτώμα που περιφέρεται, που οι μηχανισμοί διάσωσης απαιτούν να μπει βαθειά το χέρι στις καταθέσεις και στα αποθέματα όσων έχουν κάτι ακόμα, να ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΤΡΗΤΟ, αλλά ΚΑΘΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ακόμα και το ελάχιστο ενός ψωρομισθού ή μιας γελοίας συνταξούλας να περνάει ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ από το πάγκο του χασάπη..


Δεν θα υπάρχει φρένο σε κανενός είδους ασυδοσία, ληστρική επιδρομή ή τρομοκρατία. Δεν θα υπάρχει ΝΟΜΙΚΑ η δυνατότητα να μπει το φρένο. Δεν θα υπάρχει πολίτης που να μπορεί να καλύψει οποιαδήποτε ανάγκη του αν δεν είναι ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΣ ΠΕΛΑΤΗΣ. Η κάρτα αγορών στο σουπερ μάρκετ, η φοροκάρτα, η κάρτα για την πληρωμή των φόρων και των λογαριασμών, η κάρτα για να κινηθείς με τα ΜΜΜ, η κάρτα για να ταξιδέψεις, για να πληρώσεις τα σχολεία, τους γιατρούς, για να ψωνίσεις οποιοδήποτε προϊόν.


Σκεφθείτε τώρα σ΄αυτό το τοπίο κάποιον ο οποίος δεν είναι εντάξει στη ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΗ ΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΙΚΩΝ εκρεμοτήτων και δεν θα επιτρέπεται να έχει πρόσβασει στο τραπεζικό σύστημα... Αν δεν μπορεί να πάρει μισθό γιατί η τράπεζα π.χ. δεν θα του επιτρέπει να έχει λογαρισμό μισθοδοσίας επειδή χρωστάει στην εφορία και η εφορία δεν του εκδίδει πιστοποιητικό φορολογικής "καθαρότητας" και αφού δεν έχει πρόσβαση στη τράπεζα, δεν θα μπορεί να αγοράσει και στα μαγαζία που θα θέλουν ΜΟΝΟ ΚΑΡΤΑ, δεν θα μπορεί να πληρώσει ούτε το νοίκι αφού ο ιδιοκτήτης θα ΥΠΟΧΡΕΟΥΤΑΙ να πληρώνεται με κάρτες, δεν θα μπορεί να μπει σε ένα νοσοκομείο αφού θα μπαίνεις μόνο δείχνοντας μια κάρτα στην είσοδο...


Ναι αυτό είναι το εφιαλτικό ακραίο σενάριο μιας εφιαλτικής μελλοντικής δυστοπίας... Αλλα πόσο ακραίο είναι? Σ' αυτό το τελικό στάδιο της απόλυτης υποδούλωσης όλων των ανθρώπων, θα προηγηθούν σίγουρα τα πιο λαιτ σενάρια.. Που έρχονται άμεσα. Μήπως δεν πέρασε ήδη πως πάνω από ένα τάδε ποσό πρέπει να χρησιμοποιείται κάρτα? Μήπως δεν ακούμε παντού για τη φοροκάρτα? Μήπως δεν γίνεται ήδη χαμός με το γεγονός πως οι τράπεζες θα μπορούν να βάζουν χέρι σε μισθούς και συντάξεις και καταθέσεις όσων χρωστάνε? Ποιο είναι το ακραίο σενάριο? Πως υπάρχει ακόμα η δυνατότητα να αγοράζουμε τα τρόφιμα, τα είδη πρώτης ανάγκης και να πίνουμε το καφέ με μετρητά? Πόσο δύσκολο είναι να καταργηθεί αυτό? Πόσο ακραίο? Πόσ απίθανο σας φαίνεται να κουρευτούν καταθέσεις γιατί έτσι θα "σωθούμε " από τη καταστροφή?


Εδώ υπάρχει κόσμος που έχει μείνει άνεργος, δεν έχει φαί , του κόβουν το ρεύμα, τον πατάνε στο λαιμό να πληρώσει χαράτσια, έχει πτωχεύσει στη κυριολεξία και ζει εξαθλιωμένος, και φοβάται μην φύγει από το μηχανισμό διάσωσης και πτωχεύσει!!!! Υπάρχει κόσμος που τρέμει στην ιδέα μη βρεθούμε εκτός από κάτι που λεγεται ευρωπαϊκή ένωση, η ευρωπαϊκο νόμισμα, και πεινάσει, και το σκέφτεται αυτό την ώρα που πεινάει!!!


Ακραίο πλέον είναι μόνο ένα πράγμα σ΄αυτή τη παράνοια που εξαπλώνεται γύρω μας ταχύτατα σαν το φονικότερο ιό που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα. Ο αποχαυνωμένος πολίτης που δεν μπορεί να αντιδράσει, δεν κατανοεί τι του συμβαίνει, δεν συνειδητοποιεί το μέγεθος της συμφοράς που έρχεται. Αυτό είναι το ακραίο. Κι αυτή η απόλυτη παράδοση σε οποιοδήποτε μηχανισμό εξαπάτησης και εκβιασμού πλασσάρεται σαν ΤΗ ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ, είναι το εισιτήριο για την δυστοπική κοινωνία που μοιάζει σήμερα σενάριο συνομοσιολογικό αλλά που θα είναι απλά η πραγματικότητα που θα βιώσουν οι επόμενες γενιές.


Ο χειρότερος πόλεμος που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα έχει ξεκινήσει ήδη προ πολλού. Το πρόβλημα είναι πως λίγοι το συνειδητοποιούν γιατί η μεγάλη πλειοψηφία έχει μάθει πως πόλεμος σημαίνει καπνοί, σειρήνες, μάχες, χαρακώματα. Η πλειοψηφία μένει κολλημένη σε τακτικές και παραδείγματα των περασμένων αιώνων. Ενω οι αρχιτέκτονες της καταστροφής βρίσκονται ήδη εκατό χρόνια μπροστά....

Ανάρτηση από: http://synithisypoptos.gr

ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΠΑΙΔΙ. ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΝΟΙΑΣΤΩ;

Το έγκλημα συνεχίζεται! Κι άλλος θάνατος καρδιοπαθούς παιδιού - ERT Open

www.ertopen.com

Βαρύτατες είναι οι καταγγελίες που κάνει ο Σύλλογος Γονεέων & κηδεμόνων παιδιών με συγγενή καρδιοπάθεια, «Η Αγία Σοφία», με αφορμή το θάνατο καρδι...

• Share

---

• 

  Options

  Ρένα Δελα via Ήλιος Σελήνη

  
  

  
  

  ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΠΑΙΔΙ. ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΝΟΙΑΣΤΩ; ΕΜΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΜΟΥ ΗΡΘΕ ΧΑΡΤΙ ΓΙΑ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΌ. ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΝΟΙΑΣΤΩ; ΔΕΝ ΠΗΓΑ ΑΚΟΜΑ ΣΤΑ ΣΥΣΣΙΤΙΑ ΟΠΟΤΕ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΝΟΙΑΣΤΩ; ΘΑ ΝΟΙΑΣΤΩ ΓΙΑ ΕΣΑΣ ΠΟΥ ΨΗΦΙΖΕΤΕ ΚΑΙ ΤΡΏΓΕΣΤΕ ΣΑΝ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΑΝ ΘΑ ΒΓΕΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ, ΤΟ ΚΚΕ, ΟΙ ΑΝΕΛ, ΤΟ ΛΑΟΣ (ΠΟΥ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ). ΡΕ ΠΟΣΟ ΖΩΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΕΛΙΚΑ ΑΚΟΜΑ;

Ριζοσπαστική Συσπείρωση Πολιτών Ιθάκης

Ριζοσπαστική Συσπείρωση Πολιτών Ιθάκης
Τα τελευταία 3 χρόνια η πατρίδα μας υφίσταται μια άνευ προηγουμένου επίθεση από τα νεοφιλελεύθερα καπιταλιστικά παγκόσμια κέντρα, τα οποία επικουρούμενα από την ακροδεξιά άλλοτε «ανεξάρτητη», άλλοτε τρικομματική και άλλοτε δικομματική, αλλά πάντοτε μνημονιακή κυβέρνηση των ΣαμαραδοΒενιζέλων και λοιπών προθύμων, έχουν καταστρέψει σχεδόν όλες τις ισχνές μεν αλλά υπαρκτές μορφές του όποιου κοινωνικού κράτους υπήρχε, έχουν καταργήσει την εργασιακή νομοθεσία οδηγώντας εκατομμύρια συμπατριωτών μας άλλους στον εργασιακό μεσαίωνα των ανασφάλιστων εργατικών σχέσεων και τους περισσότερους στον καιάδα της ανεργίας, έχουν διαλύσει τις δομές της δημόσιας παιδείας, έχουν καταργήσει το δικαίωμα όλων μας στην δωρεάν υγεία και προχωρούν πλησίστιοι στο ξεπούλημα κάθε τμήματος της χώρας μας σε αδιαφανή διεθνή χρηματοοικονομικά “funds”, αδιευκρίνιστης προέλευσης και καταγωγής, που αγοράζουν σήμερα τζάμπα και θα πουλήσουν αύριο ακριβά.

Μια μικρή τοπική κοινωνία, όπως είναι η δική μας στο Θιάκι, δεν θα μπορούσε να μείνει απ’ έξω από αυτόν τον νεοφιλελεύθερο καπιταλιστικό Αρμαγεδώνα, τις συνέπειες του οποίοι τις αντιλαμβανόμαστε όλοι μας κάθε μέρα σε κάθε κομμάτι της ζωής μας, όσο και αν τα τοπικά γαλαζοπράσινα παπαγαλάκια του μνημονιασμού προσπαθούσαν όλα αυτά τα χρόνια να μας πείσουν «να μην σκιαζόμαστε, γιατί κάπως θα τα καταφέρναμε»!

Και τα καταφέραμε!!! Κλείσανε όλες, μα όλες οι δημόσιες υπηρεσίες στο νησί μας (πλην βεβαίως της Αστυνομίας και του Λιμενικού…) και σε λίγο θα μας πούν πως και τα σχολεία και το Κέντρο Υγείας δεν είναι ανταποδοτικά (τρομάρα τους, λες και υπάρχει περίπτωση η παιδεία, η υγεία και ο πολιτισμός να έχουν οικονομική ανταποδοτικότητα) και θα τα κλείσουν και αυτά!!

Οι αυτοδιοικητικές εκλογές του Μαΐου του 2014 μας δίνουν μια προωτοφανή ευκαιρία για συσπείρωση από την βάση της κοινωνίας και για την δημιουργία ενός πραγματικά ριζοσπαστικού μετώπου για την ανατροπή των πολιτικών αυτών στον Δήμο Ιθάκης, που βέβαια δεν θα είναι ξεκομμένο από το γενικότερο πανελλαδικό πλαίσιο ανατροπής.

Η Ελλάδα διακρίνεται για το υπερ-συγκεντρωτικό, πελατειακό, πολιτικο-διοικητικό της σύστημα, μέσα στο οποίο οι αποκεντρωμένοι θεσμοί της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχουν δευτερεύοντα και περιορισμένο ρόλο. Η λειτουργία του πολιτικού συστήματος οδηγεί την Αυτοδιοίκηση σε βαθιά κρίση, σε φαινόμενα αδιαφάνειας και διαφθοράς, ενώ στους πολίτες διαμορφώνεται η αίσθηση ότι η Αυτοδιοίκηση δεν απαντάει στα προβλήματα του απλού ανθρώπου και λειτουργεί ερήμην του. Η ιστορία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης δείχνει πόσο ισχυρές είναι οι πολιτικές που συντηρούν στη χώρα μας μια πλήρως συγκεντρωτική και πλήρως ελεγχόμενη από την εκάστοτε κυβέρνηση διοικητική δομή. Πολιτικές που θέλουν την Αυτοδιοίκηση μια συμπληρωματική, εξαρτημένη και υπό κηδεμονία διοικητική δομή, που διεκπεραιώνει τυποποιημένες γραφειοκρατικές λειτουργίες του κράτους και μόνο. Πολιτικές που αποτελούν τροχοπέδη στην προοδευτική μεταρρύθμιση και τον εκδημοκρατισμό του πολιτικού μας συστήματος. Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες είναι φανερό ότι η χώρα χρειάζεται ένα συνολικό πολιτικό σχέδιο για τη διαφάνεια και τον εκδημοκρατισμό των θεσμών, την αναβάθμιση των αιρετών οργάνων της Αυτοδιοίκησης και τη δημιουργία χώρου για μορφές άμεσης δημοκρατίας και συμμετοχή των πολιτών στη διαχείριση των υποθέσεών τους, για την ενίσχυση του λαϊκού και κοινωνικού ελέγχου.

Έτσι λοιπόν είναι αναγκαία η ύπαρξη μιάς Τοπικής Αυτοδιοίκησης ανοιχτής και ανατροφοδοτούμενης από την κοινωνία, με ρόλο εγγυητή των κοινωνικών αγαθών και της δημοκρατικής έκφρασης, υποκινητή της κοινωνικής διεκδίκησης, αντίστασης και συμμετοχής, συντονιστή της αναπτυξιακής διαδικασίας, όχι μόνο στο πεδίο της οικονομίας, αλλά και σ’ αυτά της κοινωνικής ευημερίας, της προόδου, του πολιτισμού και της προστασίας του περιβάλλοντος.

Μια αληθινή, δηλαδή, Αυτοδιοίκηση και όχι Ετεροδιοίκηση.

Για μια αυτοδιοίκηση που θα ταυτίζεται με τους δημότες, θα ζει και θα αναπνέει μαζί με τις τοπικές κοινωνίες, θα αντλεί τη δύναμή της από τη συμμετοχή όλων των δημοτών και «δεν θα συμμορφώνεται προς τις υποδείξεις».

Για μια τοπική αυτοδιοίκηση που θα είναι σε θέση να οργανώνει πρωτοβουλίες μαζί με τους πολίτες, να αξιοποιεί την αγάπη κάθε δημότη για τον τόπο μας και να τη μετουσιώνει σε δύναμη ανατροπής των δεδομένων, αλλαγής και ανάπτυξης.

Για μια αυτοδιοίκηση που σε μια εποχή που η δημοκρατία ασθενεί, εκφυλίζεται ή και καταργείται, προτείνει την εφαρμογή της άμεσης δημοκρατίας που προτείνει, μια αυτοδιοίκηση που θα μπορεί να οργανώσει μαζί με τους πολίτες τη θέληση του λαού σε εξουσία. Και η θέληση του λαού θα αναδεικνύεται με ανοιχτές διαδικασίες σε τοπικές συνελεύσεις. Και αυτό σημαίνει ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» στην πράξη!

Για μια αυτοδιοίκηση που θα φέρει το νέο στη θέση του παλιού, το δημοκρατικό στη θέση του αυταρχικού, το ριζοσπαστικό στη θέση του γραφειοκρατικού, το άφθαρτο στη θέση του φθαρμένου, το έντιμο στη θέση τής -σχεδόν επίσημα θεσμοθετημένης- ανεντιμότητας, που τόσο έχει κοστίσει στο κύρος της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Για μια αυτοδιοίκηση που θα στηρίζει και θα οργανώνει την αλληλεγγύη μεταξύ των συμπολιτών μας, σε κάθε γειτονιά, σε κάθε τοπική κοινότητα.

Για τους λόγους αυτούς πρέπει να δώσουμε τη μάχη για να νικήσει ο λαός και οι δυνάμεις εκείνες που αντιστέκονται στο σημερινό μονόδρομο της καταστροφής. Θα είναι μια από τις μάχες που θα κρίνει πολλά για το αύριο της χώρας μας.
Θα δώσουμε τη μάχη μας με αξιοπρέπεια και ανιδιοτέλεια, με μυαλό και καρδιά, μαζί με συνδημότες που επιθυμούν την εκλογή μιας νέας δημοτικής Αρχής, που θα αποτελείται από πρόσωπα, τα οποία θα σηματοδοτούν μια νέα εποχή, για ένα Δήμο Ιθάκης απαλλαγμένο από τα γνωστά αρνητικά φαινόμενα στον τρόπο διοίκησής του, που τον έφεραν στο χείλος του γκρεμού.

Θέλουμε όλους τους δημότες ενεργούς, να συμμετέχουν στις κοινές προσπάθειες. Για την οργάνωση τοπικών κινημάτων, σε κάθε γειτονιά, σε κάθε χωριό, για τη διεκδίκηση επίλυσης των προβλημάτων. Το επιστέγασμα αυτής της αυτοοργάνωσης, μπορεί να γίνει ο καταλύτης για να αλλάξει πορεία ο δήμος μας. 

Για να σταματήσουμε τον κατήφορο, για να δώσουμε ώθηση στην ανάπτυξη όλης της Ιθάκης.

Ριζοσπαστική Συσπείρωση Πολιτών Ιθάκης

“Γάλα κύριε; Φέρατε γάλα;” ~ Εκεί που η ανθρωπιά δεν γνωρίζει σύνορα

“Γάλα κύριε; Φέρατε γάλα;” ~ Εκεί που η ανθρωπιά δεν γνωρίζει σύνορα

Οκτωβρίου 29, 2013plateiamolaonΓράψτε ένα σχόλιοGo to comments

 Η είδηση έγινε γνωστή στο διαδίκτυο στις 19 Οκτωβρίου: “Στα όρια ανθρωπιστικής κρίσης το Κέντρο προσφύγων Λαυρίου”. Διαβάζοντας την είδηση, μάθαμε ότι στο Κέντρο προσφύγων Λαυρίου, υπάρχουν στοιβαγμένες 300 ψυχές εκ των οποίων 15 βρέφη και 65 παιδιά. Τα τρόφιμα έχουν τελειώσει με αποτέλεσμα να τρέφονται με μισές μερίδες ληγμένων ζυμαρικών και δεν έχουν φάρμακα, ενώ το προσωπικό παραμένει απλήρωτο επί 10 μήνες. Η ανακοίνωση έγραφε επί λέξει:

“Λαύριο Κέντρο προσφύγων αιτούντων πολιτικού ασύλου Λίστα αναγκών 20/ 10/ 2013: Στο κέντρο ζουν 15 βρέφη, 65 παιδιά και 220 ενήλικες Για τα βρέφη : παιδικά γάλατα σε σκόνη , πάνες Για τα παιδιά : ψωμί , βούτυρο, τυρί κίτρινο (σε φέτες) και σαλάμι (πρωινό σχολείου), γάλατα εβαπορέ, αυγά Για όλους: λάδι, αλεύρι ,κρέας, ντοματοπελτέ , λαχανικά, φρούτα Δευτερευόντως : ζυμαρικά, ρύζι, όσπρια Καθαριστικά: σαπούνι πράσινο, χαρτί υγείας , σαμπουάν Επίσης για όσους δεν μπορούν να συνεισφέρουν σε είδος, μπορούν να βοηθήσουν σε χρόνο. Δηλαδή να ασχοληθούν με τη συγκέντρωση των ειδών, από πέντε σημεία των Αθηνών, (Βόρεια, Νότια, Ανατολικά, Δυτικά , Κέντρο) ώστε να γίνει μια αποστολή (σημ: 27/10). Επίσης όλοι κοινοποιώντας την λίστα σε τοίχους, ομάδες και σελίδες μαζί με το λίνκ της ομάδας αυτής για συντονισμό. (https://www.facebook.com/groups/317217015023917/) Φυσικά όσοι επιθυμούν μπορούν να τα πάνε και μόνοι τους τα πράγματα στο κέντρο προσφύγων για να δώσουν χαρά και στα παιδιά και στον εαυτό τους. Στην αλληλεγγύη αυτός που δίνει παίρνει περισσότερα από τον παραλήπτη, αυτό το ξέρουμε όλοι από την εμπειρία μας. Σημαντικό είναι να διευκρινίσουμε ότι σε καμία περίπτωση δεν παίρνουμε ή δεν δίνουμε χρήματα! Ότι δίνετε, μόνο σε είδος. Όσοι είστε από επαρχία και θέλετε να συνεισφέρετε υπάρχει τρόπος: στέλνετε σε κάποιο δικό σας άνθρωπο στην Αθήνα τα χρήματα, εκείνος ψωνίζει αυτά που επιθυμείτε και μας ειδοποιεί να τα παραλάβουμε. Έτσι γλιτώνουμε τα μεταφορικά, και δεν δημιουργούνται και σκοτεινά σημεία στην βοήθεια που καταλήγει αυτούσια στους πρόσφυγες . Το τηλέφωνο του κέντρου είναι : 22920 27744 Συντονισμός συγκέντρωσης των τροφίμων στην ομάδα facebook: Άμεση βοήθεια σε τρόφιμα για τους πρόσφυγες στο Λαύριο.https://www.facebook.com/groups/317217015023917/ Σημείωση: παρακαλούμε τα τρόφιμα να είναι κατά το δυνατόν σε όχι εύθραυστες συσκευασίες (πχ γυάλινα μπουκάλια ή χύμα) και ακόμα καλύτερα σε χαρτοκιβώτια. Φυσικά κατά την συγκέντρωση θα γίνει διαχωρισμός και τακτοποίηση αλλά όσο μπορούμε να είναι ασφαλή. Οι λόγοι για τους οποίους έχει προκύψει το πρόβλημα σίτισης από τον Ερυθρό Σταυρό κοινοποιούνται στην ομάδα αναλυτικά. Ευχαριστούμε”

Έτσι, ήρθαμε σε επαφή με τους υπεύθυνους της ομάδας για την συγκέντρωση ειδών και την Δευτέρα 27 Οκτώβρη βρεθήκαμε στον χώρο συγκέντρωσης τροφίμων που είχε παραχωρήσει ο ραδ. σταθμός “105,5 στο κόκκινο” στο κέντρο της Αθήνας.

Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν συγκινητική. Ο χώρος ήταν ήδη γεμάτος με όλα τα είδη που έγραφε η ανακοίνωση και συνεχώς κατέφθαναν πολίτες οι οποίοι έφερναν τις δικές τους προσφορές. Τρεις ώρες αργότερα, το καραβάνι ήταν έτοιμο να αναχωρήσει. Περίπου 30 αυτοκίνητα ξεκίνησαν και μια ώρα μετά πέρναγαν την πύλη του Κέντρου στο Λαύριο.

Η υποδοχή από τους πρόσφυγες ήταν κάτι παραπάνω από ζεστή. Πολύ γρήγορα σχημάτισαν ανθρώπινες αλυσίδες που μετέφεραν τα τρόφιμα ενώ στα μικρά προσφυγόπουλα μοιράστηκαν καραμέλες και μπισκότα.

 Από τις πιο συγκινητικές στιγμές ήταν όταν ένα 5χρονο αγοράκι μας πλησίασε και μας ρώτησε “Μήπως φέρατε λίγο γάλα κύριε;” και όταν ένα δεύτερο, λίγο μικρότερο του έκατσε σε μια γωνιά και δοκίμασε κλαίγοντας μια καραμέλα. Όταν του προσφέραμε ένα κουτί μπισκότα, το άνοιξε με λαχτάρα και έτρεξε να το μοιράσει σε κάτι συνομήλικες του που μας κοίταζαν ντροπαλά πίσω από ένα παράθυρο με σκουριασμένα κάγκελα.

Οι ανάγκες στο Κέντρο προσφύγων Λαυρίου είναι πολλές και διαρκείς. Και είναι στο χέρι μας αυτοί οι πρόσφυγες να μην ξεχαστούν, να μην κρυώσουν τον χειμώνα που έρχεται, να μην είναι τα παιδιά τους υποσιτισμένα. Όσοι επιθυμούν και μπορούν να προσφέρουν το οτιδήποτε, ας επικοινωνήσουν με την ομάδα υποστήριξης:https://www.facebook.com/groups/317217015023917/

**********

ΠΗΓΗ/ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:

http://www.kar.org.gr/?p=31261

ο φασισμός των μνημονίων..

Ο πατέρας που συγκλόνισε τους υπαλλήλους της τράπεζας με την ανάληψη που έκανε…
Ο πρωταγωνιστής της υπόθεσης περίμενε μέχρι να αδειάσει ητράπεζα από κόσμο και τότε πλησίασε τον ταμία με τρία βιβλιάρια καταθέσεων… Στα όρια της απόγνωσης και της απελπισίας….βρίσκονται πλέον καθημερινά, ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι. Οι περιπτώσεις που καταγράφονται εξαιτίας της οικονομικής ανέχειας και στο νησί της Ρόδου είναι αναρίθμητες. Η τοπική εφημερίδα »Ροδιακή», αποκαλύπτει νέα περίπτωση νεαρού πατέρα που ευρισκόμενος σε τεράστιο οικονομικό αδιέξοδο, πήγε σε υποκατάστημα τράπεζας της Ρόδου κρατώντας τρία βιβλιάρια καταθέσεων.

Αφού περίμενε επί δύο τουλάχιστον ώρες για να φύγει όλος ο κόσμος, πήγε στον ταμία της τράπεζας και του ζήτησε να κάνει αρχικά ενημέρωση και στην συνέχεια ανάληψη όλων των ποσών που υπήρχαν μέσα στον τραπεζικό του λογαριασμό.

Ο ταμίας, πράγματι προχώρησε στην διαδικασία ενημέρωσης και με έκπληξη διαπίστωσε ότι συνολικά τα βιβλιάρια είχαν μέσα το ποσό των 2 ευρώ και 80 λεπτών! «Τα βιβλιάριά σας είναι άδεια» είπε ο ταμίας της τράπεζας θεωρώντας προφανώς ότι το ποσό αυτό ήταν μη «αναλήψιμο».

Ο νεαρός πατέρας, πλησίασε στο γκισέ και χαμηλόφωνα του είπε: «Γι αυτό το ποσό έχω έρθει και περιμένω εδώ σήμερα. Με αυτό το ποσό, με 2,80 ευρώ, θα αγοράσω το γάλα για το παιδί μου» προχωρώντας έτσι στην ανάληψη του ποσού που είχε μέσα στο βιβλιάριό του!

Η περίπτωση αυτή, «πάγωσε» το προσωπικό της Τράπεζας αλλά και όλους όσους το πληροφορήθηκαν, καθώς ο νεαρός πατέρας, ήταν σε κατάσταση απόγνωσης και απελπισίας. Η περίπτωση αυτή πάντως, σύμφωνα με όσα δήλωσαν οι εργαζόμενοι της συγκεκριμένης τράπεζας μιλώντας στη «Ροδιακή» δεν είναι η μοναδική, καθώς η οικονομική ανέχεια, έχει οδηγήσει χιλιάδες συμπολίτες μας σε παρόμοιες καταστάσεις απόγνωσης.

κατάθεση υποκρισίας.....

                              

Κατάθεση Υποκρισίας

                           

Το «παιδί» ως εργαλείο άσκησης ρατσιστικής πολιτικής

Το «παιδί» ως εργαλείο άσκησης ρατσιστικής πολιτικής

http://omniatv.com/blog/3697-%CF%84%CE%BF-%C2%AB%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%AF%C2%BB-%CF%89%CF%82-%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%BF-%CE%AC%CF%83%CE%BA%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82-%CF%81%CE%B1%CF%84%CF%83%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82

«Αρπαγές παιδιών», «Ρομά», «DNA». 

Λέξεις-κλειδιά και λέξεις-παγίδες στο συνεχιζόμενο για πολλοστή χρονιά θεατρικό έργο της τηλεοπτικής καταστολής.

Ο καταιγισμός ειδήσεων, η παρουσίαση «δραματικών εξελίξεων» και η επίκληση του συναισθήματος με την ανάδειξη εννοιών-συμβόλων όπως το «παιδί» δεν επιτρέπει να τεθούν θεμελιώδη ερωτήματα όπως:

• Γιατί θεωρείται αυτόματα ικανό να μεγαλώσει ένα παιδί ένα ζευγάρι γυναίκας και άντρα που απλώς είχε την ευκαιρία να προβεί στην - σχετικά πανεύκολη - διαδικασία της γονιμοποίησης;
• Γιατί θεωρείται αυτόματα ανίκανο να μεγαλώσει ένα παιδί ένα οποιοδήποτε άτομο, γυναίκα, άντρας, ζευγάρι αντρών, γυναικών ή γυναίκας-άντρα που δεν έχει βιολογική σχέση με το παιδί;
• Η γέννηση ενός παιδιού δίνει δικαιώματα ιδιοκτησίας πάνω στο παιδί;

Φυσικά, σε μια κοινωνία στην οποία θεωρείται αυτονόητο το «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια», το «θέλω γιο να συνεχίσει το όνομά μου» και το «το παιδί μου θα το μεγαλώσω όπως θέλω εγώ» τέτοια ερωτήματα ακούγονται όπως τα ελληνικά σε κάτοικο της Παταγονίας. 

Ο μέσος συνάνθρωπός μας (όχι μόνο στην Ελλάδα) θεωρεί ότι έχει κάποιο φυσικό δικαίωμα να θεωρεί τα παιδιά που κάνει ως ιδιοκτησία του. 

Ο νόμος τού αναγνωρίζει αυτή την εξωφρενική αξίωση. 

Το κράτος εγγυάται ότι το παιδί θα είναι έρμαιο των αποφάσεων, των λαθών και των παθών δύο τυχαίων ανθρώπων που έτυχε να έχουν βιολογική σχέση μαζί του (ή και όχι, ανάλογα με το πόσο καλοί είναι στο να κρατούν μυστικά). Πάντως ο νόμος διαφυλάσσει το «δικαίωμα» φροντίδας των παιδιών κυρίως για τα νόμιμα, κανονικά ζευγάρια. Χωρίς άλλα προσόντα.

Όσο νόμιμο, όσο εθιμικό, όσο δεδομένο κι αν είναι, δεν παύει να παραμένει εξοργιστικά παράλογο. Το μαρτυρούν τα χιλιάδες περιστατικά νόμιμων, κανονικών γονέων που προσφέρουν στα παιδιά «τους» όχι φροντίδα, αλλά κόλαση.

Μπορείτε, δηλαδή, να μεγαλώνετε το παιδί που «σας ανήκει» ακόμα κι αν το μισείτε, ακόμα κι αν το κακοποιείτε ψυχολογικά ή σωματικά, ακόμα κι αν το βιάζετε σεξουαλικά, ακόμα κι αν το υποβάλλετε σε μαρτύρια πειθαρχίας, αρκεί να σας ανήκει. Κατά τον νόμο. 

Να είναι, δηλαδή, βιολογικά «δικό σας» παιδί.

Δεν μπορείτε να μεγαλώσετε ένα παιδί που αγαπάτε αν δεν σας ανήκει βιολογικά.

 Δηλαδή αν έχετε πάρει τη φροντίδα του από ένα φυσικό γονέα που δεν ενδιαφερόταν.

 Δεν μπορείτε να φροντίσετε ένα παιδί που αγαπάτε αν εσείς και ο άνθρωπος που αγαπάτε τυχαίνει να έχετε το ίδιο βιολογικό φύλο. Επίσης δεν μπορείτε να φροντίσετε ένα παιδί που αγαπάτε αν ζείτε μόνη ή μόνος.

«Το παιδί ανήκει σ' αυτούς που το γέννησαν». Μια φράση που δεν απέχει πολύ από το «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες». Ένα παιδί «ανήκει» - σαν περιουσία - σε δυό τυχαίους ανθρώπους που δεν έχουν καμμία άλλη σχέση μαζί του εκτός ότι συμμετείχαν στη σύλληψή του (ή υποτίθεται ότι το έκαναν). Μια χώρα, ένα κομμάτι γης, «ανήκει» - λες και είναι οικόπεδο - στους ανθρώπους που τυχαία γεννήθηκαν εκεί. Και πάλι, όχι σ' όλους.

Γιατί με πρόσχημα «τα παιδιά» ξαναήρθαν στο προσκήνιο της τηλεοπτικής αφήγησης τα πλέον χαμερπή ρατσιστικά ένστικτα των γρυλλιζόντων νεοελλήνων απέναντι στους τσιγγάνους. Η χρήση του πολιτικώς ορθού ονόματος «Ρομ (ενικός) - Ρομά (πληθυντικός)» από τα μήντια και τους σχολιαστές δεν σκεπάζει τη δυσωδία αυτής της σαπίλας. 

Άλλωστε, δεν πάει πολύς καιρός που οι νεκροί της Λαμπεντούζα αποκαλούνταν «λαθρομετανάστες». Κι εδώ που τα λέμε, τώρα που για λίγο τραβήχτηκαν τα λουριά της ΧΑ επειδή ήταν κακό παιδί και το είχε παρακάνει, το κράτος πρέπει να γεμίσει το κενό ρατσιστικών επιθέσεων θεσμικά.

Ευκολάκι η ενοχοποίηση των «γύφτων» συνολικά. Στην αντίληψη της «κοινωνίας», άλλωστε, «οι γύφτοι πουλάνε/αγοράζουν παιδιά». Ακριβώς όπως στη αντίληψη της «κοινωνίας» του γερμανικού Γ' Ράιχ «οι Εβραίοι είχαν όλα τα λεφτά».

 Και με εργαλείο την αφηρημένη έννοια του «παιδιού», κάθε ρατσισμός νομιμοποιείται. Είτε εναντίον των (ήδη μισητών) τσιγγάνων, είτε εναντίον των (ήδη μισητών) ομοφυλόφιλων, είτε εναντίον των (ήδη μισητών) αλλοδαπών, είτε εναντίον των (ήδη μισητών) οροθετικών, είτε εναντίον... είτε εναντίον.... είτε εναντίον...

Μια ατέρμονη λίστα ήδη μισητών χαρακτηριστικών που ομαδοποιούνται. Τα ήδη μισητά είναι τόσα πολλά και το μίσος καλλιεργείται τόσα πολλά χρόνια με τόση επιμονή από τους πυλώνες της κοινωνίας: τα ΜΜΕ, το σχολείο, την οικογένεια, την θρησκεία, τις παρέες, τους γειτόνους, την εργασία. Πώς τόσα ήδη μισητά να μην οδηγήσουν μισό εκατομμύριο να ψηφίσουν νεοναζί, δυο εκατομμύρια να ψηφίσουν την ακροδεξιά του Σαμαρά και άλλο μισό εκατομμύριο να ψηφίσουν τους κρυφοφασίστες του Καμμένου;

Αχ! Είδατε, πόσο «σοκαριστικό» να συνδέονται όλ' αυτά...

http://farmakoglwssa-kirki.blogspot.gr/

τσακίστε τους φασίστες απο όπου και αν προέρχονται.....

 

                                        οι γερμανοτσολιάδες της Ελλάδας των μνημονίων 
                                           ειναι εδώ με τη χορηγία της συγκυβέρνησης

          τα σκατα βγηκαν στους δρομους του Αργοστολιου

    

Τελικά κανένας ζωντανός κυκλοφορεί ακόμα?

ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΤΟΥ ΔΕΝ ΕΧΩ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΩ


Η γη μπορεί να γυρίζει αλλά εγώ είμαι σταθερά καρφωμένη σ΄ενα σημείο. Εδώ στο κλουβί με τις τρελές Στη χώρα που το αυτονόητο θεωρείται πλέον ανατρεπτικός τρόπος σκέψης.

Το αυτονόητο είναι πως ένας άνθρωπος που μόλις τρία χρόνια πριν δήλωνε ένα συγκεκριμένο εισόδημα, είχε μια συγκεκριμένη οικονομική επιφάνεια αυτή που αναλογεί σ΄ενα μισθοσυντήρητο της κακιάς ώρας, κι έπαιρνε επιστροφή από την εφορία διακόσια τριακόσια ευρώ, και τρία χρόνια αργότερα που είναι σε ακόμη χειρότερη κατάσταση από εκείνη που ήταν, φτωχότερος, ίσως άνεργος, με τις τιμές στα ύψη και την αγοραστική του δυνατότητα στο μηδέν, ΕΝΩ ΔΗΛΑΔΗ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ, όχι μόνο δεν έχει επιστροφή φόρου, αλλλά πρέπει να πληρώσει ένα μάτσο φόρους, χαράτσια και γ@μησιάτικα αλλονών. Το αλλονών είναι βεβαιομένο από τη στιγμή που αυτός ο συγκεκριμένος άνθρωπος, δεν συμμετείχε σε καμία κλοπή, δεν τα εφαγε μαζί, δεν είχε κρυφά έσοδα ούτε καταθέσεις σε τράπεζες εξωτερικού, δεν έχει τίποτα που να αποδεικνύει πως ενώ τρια χρόνια πριν δικαιούταν επιστροφή τώρα πρέπει να πληρώνει το δεκαπλάσιο!

Το αυτονόητο λοιπόν είναι πως ο αυτός ο συγκεκριμένος τύπος, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ. Γιατι για να έχει, θα πρέπει να είχε μεσολαβήσει η κληρονομιά από καμιά θείτσα που απεβίωσε, ένα κέρδος στο λόττο, να βρήκε μια βαλίτσα με χιλιάρικα στο δρόμο, να έχει κλέψει καμιά τράπεζα και να έχει κάνει τη μπάζα του. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΛΟΓΙΚΗ, ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΛΟΓΙΚΗ, στο να ζητάει κάποιος από αυτόν τον συγκεκριμένο άνθρωπο λεφτά ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ.

Αυτός που θα το κάνει λοιπόν έχει ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΣΤΟΧΟ. Να του κόψει από το φαί του, από τα φάρμακά του, από την ανατροφή των παιδιών του, από τη δυνατότητα να ζει σ΄ενα σπίτι. Για να χρησιμοποιήσω λοιπόν το παράδειγμα της διάσημης φράσης "το ότι πτωχεύουν οι έλληνες δεν σημαίνει πως πτωχεύει κι η Ελλάδα" θα πω, πως το ότι τα φάγανε, τα κλέψανε, τα παίξανε στο τζόγο, τα κάνανε βίλες, λογαριασμούς και κότερα, δε σημαίνει πως εμείς πρέπει να πληρώσουμε τους τοκογλύφους που τους τα δάνεισαν. Δεν είναι επαναστατική σκέψη, είναι Η ΑΥΤΟΝΟΗΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ. Δεν ξέρω τι πρέπει να κάνουν όσοι τα φάγανε μαζί, όσοι κλέψανε, όσοι ήταν πελάτες των διαφόρων συμμοριών, όσοι γεμίζανε τις τσέπες με χιλιάρικα και δεν δίνανε λογαριασμό σε κανέναν, όσοι γεμίζανε με λουλούδια τις πίστες στα σκυλάδικα, όσοι αγοράζανε τρία και τέσσερα αυτοκίνητα για τη πλάκα τους, όσοι τρώγανε μέχρι να σκάσουν, όσοι γ@μάγανε ότι κινόταν, ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ.

Η ουσία που ενδιαφέρει είναι πως δεν μπορείς να λάβεις εκ του μη έχοντος. Και το ξέρουν. Θα ήταν ηλίθιο να πιστεύουμε πως ο τάδε Υπουργός που ζητάει από έναν άνθρωπο που δεν έχει λεφτά, να πληρώσει δεν ΞΕΡΕΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ. Για να τον εξαναγκάσει λοιπόν σημαίνει πως δεν είναι ρυθμιστής ενός χρέους αλλά εκβιαστής. Αν σταμάταγε σε νόμους που θα έκαναν να ανοίξουν οι τσέπες των "μαζί τα φάγαμε" αν βούταγε τους δέκα χιτώνες από εκείνους που έχουν εκατό, αν έβαζε πίσω από τα κάγκελα όσους έκλεψαν, τους απατεώνες και καταχραστές του δημοσίου χρήματος, τους μιζαδόρους, τις συμμορίες που ροκάνισαν το δημόσιοι χρήμα, τους ιδιώτες που έκαναν περιουσίες στη πλάτη των υπόλοιπων, και όλα τα γνωστά καθάρματα που περιφέρονται ακόμα ανενόχλητα, μαζί του θα ήμουν. Θα έριχνα τη πέτρα κι εγώ μαζί του. Τότε δεν θα ήταν διάσωση της πλάκας, αλλά απονομή επί τέλους δικαιοσύνης.

Τώρα όμως πόση σοβαρότητα να διακρίνει κανείς σε εκείνους που συλλογή χρημάτων ονομάζουν το κλέψιμο από το παγκάρι της ενορίας? Και ποιος μπορεί πλέον να πιστέψει πως αυτό γίνεται για διάσωση κι όχι για άλλους λόγους? Σήμερα μου ζητάς να πληρώσω ΕΝΩ ΔΕΝ ΕΧΩ. Αύριο θα μου ζητάς να πληρώνων υποχρεωτικα με κάποια κάρτα την οποία δεν θα μπορώ να πάρω γιατί δεν είμαι εντάξει ούτε με τις τράπεζες, ούτε με την εφορία ΑΡΑ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΚΤΟΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ. Τι θα γίνει τότε. Δεν θα έχω πρόσβαση στην αγορά ακόμα και των πιο βασικών προϊόντων για την επιβίωση? Κι αν έχω ακόμα δουλειά πόσο θα τη κρατήσω αν πάρει χαμπάρι ο εργοδότης πως είμαι ΕΚΤΟΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ? Μήπως στα αυριανά βιογραφικά θα πρέπει να παρουσιάζει κάποιος πιστοποιητικό από την εφορία ή το Τειρεσία ότι είναι εντάξει αλλιώς δεν μπορεί να προσλαμβάνεται? Μήπως το σουπερ μάρκετ θα ζητάει τη κάρτα αγορών υποχρεωτικά αλλιώς δεν θα δίνει τρόφιμα? Μήπως η ΔΕΗ θα ζητάει πληρωμή με πιστωτική αλλιώς θα κόβει το ρεύμα? Μήπως θα πρέπει να έχει συγκεκριμένη κάρτα κάποιος για να νοσηλευτεί ή να πάρει φάρμακα η οποία κάρτα θα είναι πάλι σε σύνδεσεη με τις τράπεζες και την εφορία?

Το αυτονόητο αρχίζει και γίνεται ανατριχιαστικό. Ζοφερό. Οι ενδείξεις είναι πολύ τρανταχτές πλέον για το αύριο που καταφθάνει χωρίς έλεος. Καταφθάνει ένα αύριο γεμάτο από εξαναγκασμένους σε αποκλεισμό από τη παροχή αγαθών. Εξαναγκασμένους να ξεσπιτωθούν και να μένουν στους δρόμους. Εξαναγκασμένων να ψάχνουν τα σκουπίδια ή να ζητιανεύουν στα συσίτια. Εξαναγκασμένους να πεθαίνουν ή να παρανομούν για να επιβιώσουν. Είναι η ώρα που και η δική μας wall street απαιτεί να έχει στα σκαλιά των πολυτελών πολυεθνικών, των πολυτελών εστιατορίων και των πολυτελών οίκων μόδας, ΖΗΤΙΑΝΟΥΣ. Τρελαμένους με το ταμπελάκι στο χέρι που να γράφει "έρχεται ο αντίχριστος, οι εξωγήινοι ή η δευτέρα παρουσία" Ανάπηρους που θα κρατάνε το σημαιάκι και θα λένε "κάποτε πολέμησα"

Είναι η ώρα του κανιβαλισμού που ζητάει νομιμοποίηση. Δεν υπάρχει άλλη λογική δικαιολογία. Σ΄ενα πλανήτη που δέκα συμμορίες κατέχουν το παγκόσμιο πλούτο και δισεκατομμύρια άνθρωποι είναι η παιδική τους χαρά, ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ είναι πως κανείς δεν μπορεί να μας διαφυλάξει αν αυτοί οι δέκα είναι τελικά κανίβαλλοι και δεν έχουν σώας τας φρένας. Η μετάλλαξη ενός συστήματος που είναι από μόνο του φιλοτομαριστικό, τζογαδόρικο, αδιάφορο για τη δικαιοσύνη, την αξιοκρατεία, την δίκαιη κατανομή του πλούτου, την προώθηση αξιών και πολιτισμού, σε κανιβαλιστική ολιγαρχία δεν είναι ιστορία συνομωσίας είναι Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Το ότι αυτά τα δισεκατομμύρια ανθρώπων στη πλειοψηφία τους, όπως και τα λίγα εκατομμύρια εδώ, ντόπιων , δεν μπορούν να διακρίνουν το τσουνάμι που έρχεται κατ΄ευθείαν πάνω στη μούρη τους και θα τους συνθλίψει, δεν καθιστά συνομοσιολόγους εκείνους που ήδη έχουν ταμπουρωθεί να το παλαίψουν με κάθε τρόπο...Είναι η εποχή που οι φαντασιόπληκτοι συνομοσιολόγοι του παρελθόντος αποδεικνύονται απλά ΟΡΑΜΑΤΙΣΤΕΣ. Είναι η εποχή που οτιδήποτε ειπώθηκε από τους εμπνευστές διαφόρων δυστοπιών του μέλλοντος, είναι απλά το μέλλον που ήρθε. Το μόνο πράγμα που αντιστέκεται στην αποδοχή αυτής της πραγματικότητας είναι το πείσμα των ανθρώπων να πιστέψουν πως δεν είναι έτσι γιατί αυτό θα προστατεύσει το μυαλο τους από τη τρέλα. Είναι η συνήθεια σιγά σιγά στην ΜΕΓΑΛΗ ΑΛΛΑΓΗ, στη μετάλλαξη της ανθρωπότητας σε μια κανονικότατη φάρμα των ζώων, με τα ζώα να μην το πάρουν χαμπάρι.

Σύνηθισαν στην ιδέα της αδυναμίας αντίδρασης. Σύνηθισαν στην αποδοχή των όσων τους πλασσάρονται για αλήθειες. Συνηθίζουν σιγά σιγά στο γεγονός πως ένα ένα αφαιρούνται από πάνω τους όλα τα στοιχεία που θα μπορούσαν να τους αφήσουν το περιθώριο μιας υποτυπώδους ελευθερίας. Οι άνθρωποι παραδίδονται οικειοθελώς. Με την υπογραφή τους στο συμβόλαιο εκτέλεσης, χωρίς να μπαίνουν στο κόπο να δουν τα ψιλά γράμματα στο τέλος της σελίδας. Είχαν ένα σπίτι μια φωλίτσα? Θα το χάσουν και μετά θα σκεφτούν που θα ζήσουν. Είχαν ένα τρόπο να μεγαλώνουν τα παιδιά τους αξιοπρεπώς να τα θρέφουν καλά, να τα σπουδάζουν, να τα βοηθάνε να εκπληρώσουν τα όνειρά τους? Θα τη χάσουν τη δυνατότητα και μετά θα το καταλάβουν. Είχαν συνήθειες απλές, καθημερινές που τους βοηθούσαν να ομορφαίνει η ζωή τους? Θα τις χάσουν και μετά θα το καταλάβουν. Ο υποβαθμισμένος περίφημος τρίτος κόσμος, ο υποανάπτυκος, που στεκόταν απέναντι σαν παράδειγμα προς αποφυγή δεν ανέβηκε επίπεδο. Ηταν το όριο για να σχεδιάσουν που θα κατέβουν και οι υπόλοιποι.

Δεν είναι η τριτοκοσμική Ελλάδα. Θα είναι και η τριτοκοσμική Ευρώπη, και η τριτοκοσμική Αμερική σύντομα στις οθόνες μας. Και όλα αυτά ξεκινάνε από το πλέον απλό πράγμα. Κύριοι δεν έχω να πληρώσω και δεν θα καταναλώσω τη ζωή μου και όσο χρόνο απομένει στο να βρω τρόπους για να ικανοποιήσω τα αιτήματά σας. Αυτό είναι το αυτονόητο. Η συνεχής ενασχόληση, η συνεχής αγωνία και τρομοκρατία, για να βρεθεί τρόπος να ικανοποιηθεί ο χασάπης, είναι περιττή, γελοία. Ενας οικογενειάρχης αυτή τη στιγμή έχει σαν μόνο μέλημα στη ζωή του να βρει λεφτά για να πληρώσει ένα φόρο, το ρευμα, τη τράπεζα, το δάνειο, το ταμείο. Ξυπνάει, κοιμάται (αν καταφέρνει πια να κοιμηθεί) με ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ στη ζωή του, χρημάτων που θα του χρησιμεύσουν όχι για να ζήσει καλύτερα, αλλά για να μην πεθάνει γρηγορότερα. Η άλλη πλευρά, εκείνη των βολεμένων ακόμα ξυπνάει και κοιμάται υποταγμένη απόλυτα στις υποδείξεις, στα μοντέλα ζωής, στα μοντέλα αξιών του ΤΙΠΟΤΑ που θεωρεί ζωη.

Τελικά κανένας ζωντανός κυκλοφορεί ακόμα?
http://kialokialo.blogspot.gr/