Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2015

τι κάνεις ρε δοσίλογε; -μια χαρά γερμανοτσολιά.


Βιοτεχνία κουκούλας. Αυτό θα ανοίξω. Τρεις βάρδιες σε πέντε γραμμές παραγωγής και δεν θα προλαβαίνω τη ζήτηση.

Όσοι δε βλέπουν τις "νέες ευκαιρίες" που δημιουργούνται σε περιόδους κρίσης, κακό του κεφαλιού τους..tongue emoticon


   

Αν του γαμ@@@ οτι εχει και δεν εχει θα θεωρηθει μονομερης ενεργεια απο τους φιλους του τους Γερμανους;



Είναι τόσο συχνή πλέον η κατηγορία για προδότες που ακούς στο δρόμο - τι κάνεις ρε δοσίλογε; -μια χαρά γερμανοτσολιά.


Χωρίς γουάν και ρούβλια!

    \Χωρίς γουάν και ρούβλια!


Χωρίς γουάν και ρούβλια!
Γράφει ο Παύλος Παπαδάτος.     http://vlahatasamis.gr/


Στο προηγούμενο άρθρο μου έγραφα ότι: «Είτε η πέτρα πάει στο αυγό, είτε το αυγό στην πέτρα, πάντα το αυγό θα σπάσει. Η προσέγγιση λοιπόν προς δανειστές δεν γίνεται με έπαρση και άνετο στυλάκι… Γιατί αλλού ξεκινάς να πας και αλλού σε βγάζει ο δρόμος, γιατί απλούστατα …ήσουν εντελώς ανυποψίαστος και ούτε καν καλά ντυμένος…!»

Πραγματικά λυπάμαι για την άκαμπτη στάση των Ευρωπαίων απέναντι στη χώρα μας, με ανησυχεί όμως και η έλλειψη σοβαρότητας εκ μέρους μας.

Ο κύριος Βαρουφάκης, στις συναντήσεις του στο Eurogroup της 11ης και 16ης Φεβρουαρίου, αντί να παραδώσει συγκεκριμένες κοστολογημένες προτάσεις, έκανε δύο «ομιλίες-διαλέξεις» και μίλησε για αποδοχή του προγράμματος κατά 70% απορρίπτοντας το υπόλοιπο 30% χωρίς να διευκρινίζει τι περιλαμβάνεται στο 70% και τι στο 30%. Το αποτέλεσμα; Ούτε καν ο Κύπριος υπουργός δεν μας πήρε στα σοβαρά, δηλώνοντας ευγενικά ότι δεν κατάλαβε τι θέλουμε!

Ανεξαρτήτως του τι θέλουμε, κανένας Ευρωπαίος ηγέτης δεν θα μας δανείσει προκειμένου να αυξήσουμε μισθούς, συντάξεις και κυρίως τις κρατικές δαπάνες, ώστε να συνεχίσουμε να έχουμε ένα κράτος - πρωταγωνιστή σκανδάλων, γεμάτο από καταχραστές του δημόσιου χρήματος, τη στιγμή μάλιστα που ο κύριος Βαρουφάκης, εντελώς αναίτια και απροκάλυπτα, αποκαλεί την Ελλάδα χρεοκοπημένη και αφερέγγυα χώρα.

Ας όψεται όμως η προηγούμενη κυβέρνηση, που ενώ τον Ιούλιο του 2014 είχε την ευκαιρία να κλείσει την υπόθεση του προγράμματος, δεν το έκανε, και έτσι σήμερα αντί η ανάπτυξη να τρέχει με 3%, τρέχουμε ολοταχώς προς μία αδιανόητη σύγκρουση.

Η αναπτυξιακή όμως πορεία και η αξιοπρέπεια της χώρας μας εξαρτάται κυρίως από εμάς και όχι από τον κύριο Σόιμπλε και την παρέα του. Εξ άλλου καμία χώρα στον κόσμο ολόκληρο δεν πρόκειται ποτέ να αποπληρώσει τα χρέη της και απλούστατα οι αγορές τις εμπιστεύονται και τις αναχρηματοδοτούν.

Όσο όμως εμείς δεν κάνουμε δομικές αλλαγές στη θλιβερή δημόσια διοίκηση της χώρας, δεν εκσυγχρονίζουμε το φορολογικό μας σύστημα, δεν δίνουμε κίνητρα προσέλκυσης κεφαλαίων, δεν δημιουργούμε περιβάλλον φιλικό προς επενδυτές, δεν δίνουμε έμφαση στην παραγωγή και δεν προβαίνουμε σε αποκρατικοποιήσεις με μοναδικό - εν ανάγκη - τίμημα την εισαγωγή κεφαλαίου και απορρόφηση συγκεκριμένου αριθμού εργαζομένων, ανάπτυξη και αναχρηματοδότηση από τις αγορές δεν πρόκειται να δούμε.

Σημείωση

Ας καλλιεργήσουμε καλές σχέσεις με τους εταίρους μας και ας εγκαταλείψουμε το άνετο στυλάκι που δεν εμπνέει ίχνος σοβαρότητας. Οι δε αναζητήσεις άλλων συμμαχιών μού θυμίζουν κάτι από τον τρίτο δρόμο του Ανδρέα Παπανδρέου με Αραφάτ και Καντάφι. Αν συνεχίσουμε έτσι, στο τέλος θα μείνουμε όχι μόνο χωρίς ευρώ αλλά χωρίς γουάν και ρούβλια!



κριμα κυριε Παπαδατο που ΔΕΝ υπογραψατε την επιστολη των ''42'' καποιοι ΔΕΝ θα αλλαξετε ποτε ..




Κείμενο γερμανοτσολιάδων "η κυβέρνηση υβρίζει τη Γερμανία, τον μεγαλύτερο χρηματοδότη μας"

                          


Κείμενο που θα ζήλευε κι ο Αρτέμης Μάτσας: 42 πανεπιστημιακοί κι άλλοι προσβάλλονται όταν προσβάλλεται η Γερμανία (διαβάστε το)
Με κείμενο τους το οποίο αναρτήθηκε στην «Athens Voice» 42 πανεπιστημιακοί κι άλλοι πολίτες του «κύρους» ενός Θάνου Τζήμερου, για παράδειγμα, διαμαρτύρονται για την επίθεση στη Γερμανία από την κυβέρνηση και ζητούν εναλλακτική πολιτική λύση. Ανάμεσα σε άλλα υποστηρίζουν πως προσβάλλονται όταν λοιδορείται ο «μεγαλύτερος χρηματοδότης» της χώρας μας, η Γερμανία.


www.koutipandoras.gr

Το κείμενο με τις υπογραφές έχει ως εξής:
"Η αξιοπρέπεια της χώρας προσβάλλεται"
Την ώρα που η κυβέρνηση μάς βομβαρδίζει με όλα τα μέσα ότι αγωνίζεται για την αξιοπρέπεια των πολιτών, εμείς νιώθουμε ότι η αξιοπρέπεια της χώρας προσβάλλεται.
Προσβάλλεται όταν για δεύτερη φορά σε μια τετραετία βρίσκεται στη διεθνή ημερήσια διάταξη το θέμα Grexit, δηλαδή η αντιμετώπιση της χώρας μας σαν παρία της Ευρώπης.
Προσβάλλεται όταν η κυβέρνηση βγαίνει στη γύρα, ζήτουλας για νέα δανεικά, και συγχρόνως υβρίζει και λοιδορεί τον μεγαλύτερο χρηματοδότη της χώρας μας, που είναι η Γερμανία.
Προσβάλλεται όταν περισσεύουν οι κυβερνητικές γελοιότητες, που ξεκινούν από τις ενδυματολογικές εμφανίσεις, συνεχίζουν με την αμετροέπεια ότι θα αλλάξουν την Ευρώπη και καταλήγουν να διαπραγματεύονται με τους ίδιους εκπροσώπους των εταίρων μας, αλλά να τους αλλάζουν όνομα, ώστε να ξορκίσουν την «τρόικα».
Προσβάλλεται όταν όχι μόνο δεν προωθούνται μέτρα για να ανακάμψει η οικονομία μας και να πάψουμε να είμαστε το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης, αλλά ματαιώνονται και όσα λίγα, δειλά και ανεπαρκή μέτρα ελήφθησαν στο διάστημα της κρίσης.
Προσβάλλεται όταν βλέπουμε την οικονομία να ξαναγίνεται βορά του υδροκεφαλικού κράτους και των συντεχνιών, την εκπαίδευση να ξαναγίνεται βορά των κομματικών εγκάθετων, τις λίγες ξένες επενδύσεις που με δυσκολία προσελκύσαμε να πολεμιούνται και να ματαιώνονται.
Προσβάλλεται όταν η κοινωνία μας έχει ποτιστεί με το ξενοφοβικό ψευδο-νταηλίκι τόσο, ώστε να χειροκροτεί μια κυβέρνηση που πουλάει αντι-δυτικισμό και εθνικισμό, με πρωτοπόρα στο χειροκρότημα τη ναζιστική «Χρυσή Αυγή».
Για τους λόγους αυτούς κάνουμε έκκληση σε όλους τους Έλληνες δημοκράτες, που πιστεύουν στις ευρωπαϊκές αξίες και στην ανάγκη μεταρρυθμίσεων για την ανόρθωση της χώρας, να παραμερίσουν άλλες πολιτικές και προσωπικές διαφορές και να ενωθούν σε μια κοινή προσπάθεια για να προσφέρουν στον Έλληνα πολίτη μια εναλλακτική λύση στην απελπιστική αυτή κατάσταση. Μια εναλλακτική λύση που είναι απαραίτητη και υπάρχει σε όλες τις προηγμένες δημοκρατίες, αλλά όχι στη δική μας.

Αβραντίνης Αναστάσιος
Αδάμου Νίκος
Αναστασόπουλος Γεώργιος
Ανδριανόπουλος Ανδρέας
Αργυρίδης Κωνσταντίνος
Βεζιρτζόγλου Χρήστος
Βουρλούμης Παναγιώτης
Γιαννής Νίκος
Γουσέτης Διονύσης
Δέλλας Χάρης
Δήμου Νίκος
Εμπέογλου Νίκος
Εφραιμίδης Αντώνης
Καραμάργιου Ιωάννα
Κατσούδας Δημήτριος
Κατσούλης Ηλίας
Κελμ Ματθίας
Κουμπή Βάλλη
Κρούστης Αντώνης
Κυριαζής Δημοσθένης
Κυριακόπουλος Νίκος
Μανούσος Δημήτριος
Μαράτος Τηλέμαχος
Μεϊμάρογλου Γιάννης
Μίχας Τάκης
Μιχελής Λεωνίδας
Μπακάλης Στέφανος
Μπήτρος Γεώργιος
Μπήτρος Κωνσταντίνος
Ξανθόπουλος Τόλης
Ξαφά Μιράντα
Παλαιολόγος Γιάννης
Παπανδρόπουλος Αθανάσιος
Παπασωτηρίου Χαράλαμπος
Παρασκευόπουλος Σπυρίδων
Περράκης Στέλιος
Πετρολέκας Σταύρος
Σαρηγιαννίδης Γεώργιος
Στεργίδης Κωνσταντίνος
Στρίγκνιτς Ανδρέας
Τζήμερος Θάνος
Τόντσεφ Πλάμεν
Τριδήμας Γεώργιος
Φαράκλας Γιάννης
Φούντας Στέλιος
Χρηστίδης Κωνσταντίνος
Ψαχαρόπουλος Γεώργιος


Το κειμενο των "42 προσωπικοτητων" ειναι γραμμενο απο ανθρωπους που βλεπουν την Ελλαδα σα λογοτυπο και οχι σα χωρα με ανθρωπους με αναγκες

Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2015

Αριστερός καραμανλισμός;


http://www.efsyn.gr/

perikliskorovesis.jpg

Περικλής Κοροβέσης - Εφημερίδα των ΣυντακτώνΠερικλής Κοροβέσης - Εφημερίδα τών Συντακτών


Σε όλα τα παιχνίδια υπάρχουν κανόνες. Θεωρητικά, κάθε παίκτης ξέρει τους νόμους του παιχνιδιού και αυτό του δίνει μια ισότητα. Μπορεί να κερδίσει ή να χάσει, όσο και οι άλλοι συμπαίκτες του. Εκτός αν υπάρχει κάποια απάτη, που ανατρέπει τους νόμους του παιχνιδιού. Αλλά αυτό θεωρείται αθέμιτο.
Εντούτοις, στις υπόλοιπες ανθρώπινες σχέσεις, και σε αυτές βάζω όλες τις συναλλαγές των ανθρώπων, από τον περιπτερά της γειτονιάς μας μέχρι τις υπερεθνικές σχέσεις μεταξύ κρατών, η απάτη θεωρείται θεμιτή.
Και για να το πούμε σε καθαρότερα ελληνικά: το να ρίξεις τον άλλο θεωρείται μαγκιά και εξυπνάδα. Και αυτό το παιχνίδι παίζεται μεταξύ ισχυρού και ανίσχυρου. Εδώ, κάθε έννοια δημοκρατίας και ισότητας απουσιάζει. Ο δυνατός θα επιβάλει τα συμφέροντά του και ο αδύναμος θα υποκύψει, μη διαθέτοντας κάποια εναλλακτική λύση που να είναι άμεσα εφαρμόσιμη.
Στη χώρα μας ζούμε μια ανθρωπιστική κρίση. Αν κάποιος άστεγος απανθρακωθεί ή κάποιος συνταξιούχος αυτοκτονήσει, είναι ειδήσεις που δεν απασχολούν ιδιαίτερα τα ΜΜΕ, και σχεδόν το έχουμε συνηθίσει, όπως και τόσα άλλα.
Ποιος από μας έχει δώσει ένα περισσευούμενο δωμάτιο σε κάποιον άστεγο;
Πόσα εξοχικά σπίτια μένουν άδεια σχεδόν όλο τον χρόνο;
Μαζέψαμε ποτέ κάποιον πρόσφυγα που η χώρα του καίγεται από τον πόλεμο; Κάποιοι το έκαναν. Και μας συγκίνησαν. Και είμαστε περήφανοι γι’ αυτούς.
Αλλά οι πολλοί είναι από την άλλη πλευρά. Και μπορεί να μην ψήφισαν Χρυσή Αυγή, αλλά δημιούργησαν το κλίμα για να υπάρχει. Από εμπειρικές παρατηρήσεις, σχηματίζω την εντύπωση πως η μεγάλη πλειοψηφία αυτής της χώρας αρνούνται να είναι πολίτες. Είναι καταναλωτές που έχασαν το επίπεδο ζωής που είχαν πριν από την κρίση, και αυτό διεκδικούν με την ψήφο τους στον ΣΥΡΙΖΑ.
Στον πρώτο μήνα ζωής της νέας κυβέρνησης, με τα δείγματα γραφής που μας έχει δώσει, δεν θα την έλεγα κυβέρνηση της Αριστεράς, αλλά κράτος στο όνομα της Αριστεράς. Και για να ακριβολογήσω θα επιστράτευα ένα νεολογισμό: «Αριστερός καραμανλισμός» κατά το αντίστοιχο «Αριστερός περονισμός».
Οι ομοιότητες Τσίπρα-Περόν είναι εκπληκτικές. Απόλυτα κυρίαρχος ενός κόμματος, που δεν δείχνει να έχει οποιαδήποτε σχέση με δημοκρατικές διαδικασίες, λατρεία για την εξουσία και έξω από οποιονδήποτε έλεγχο. Και βέβαια, μεγάλα ιδανικά ή μεγάλα λόγια. Ο Παυλόπουλος έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Τον άνθρωπο τον εκτιμώ και τον σέβομαι. Αλλά είμαστε από άλλους κόσμους.
Χάθηκε κάποιο γεροντάκι από το ΕΑΜ γι’ αυτό το αξίωμα; ΄Η μήπως αυτή η κίνηση του πρωθυπουργού εντάσσεται στην αναδιάρθρωση του πολιτικού συστήματος; Το πάλαι ποτέ κραταιό ΠΑΣΟΚ αποχώρησε από τη σκηνή και τον ρόλο του τον πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ. Η Ν.Δ. του Σαμαρά, όπως ο ίδιος την εξέφραζε, ήταν το «πλατύ όργανο» της Χ.Α. Αρα, ο αποκεφαλισμός του είναι θέμα χρόνου.
Η Κεντροδεξιά χωρίς Σαμαρά και η Κεντροαριστερά του Τσίπρα έχουν ήδη διαύλους επικοινωνίας. Ο ένας είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο άλλος οι ΑΝ.ΕΛΛ., που ουδέποτε αποχωρίστηκαν τη δεξιά τους ταυτότητα. Και ανά πάσα στιγμή μπορεί να γυρίσουν στο κόμμα-μητέρα.
Αν ισχύει αυτή μου η ανάγνωση της πραγματικότητας, τότε ποιο είναι το μέλλον αυτής της χώρας; Εχουμε πράγματι δυνατότητες να διαπραγματευτούμε; Ποιο πετρέλαιο και ποιο φυσικό αέριο μπορούμε να έχουμε για να το διαπραγματευτούμε με την Ε.Ε.; Κανένα από αυτά τα δύο αγαθά δεν διαθέτουμε. Εχουμε τα υπέροχα οικολογικά προϊόντα που γίνονται ανάρπαστα στην Ευρώπη και που θα μπορούσαμε να τα διαθέσουμε αλλού.
Αν οι εταίροι μας δεν ήταν έτοιμοι να βρουν μια λύση μαζί μας; Σήμερα η Ε.Ε. είναι 28 χώρες (μαζί με την προσθήκη της Κροατίας). Για ποιο λόγο να μας κάνουν οποιαδήποτε χάρη, όταν η πλούσια Ευρώπη έχει καταλάβει την υπόλοιπη φτωχή Ευρώπη και κερδίζει από αυτήν, όπως έκανε και παλιότερα με τις παλιές αποικίες;
Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι ένα θέαμα. Και έχουμε βρει έναν καλό πρωταγωνιστή. Τον σταρ Βαρουφάκη. Αλλά κάποτε όλα τα σίριαλ τελειώνουν, ενώ η πραγματικότητα παραμένει αδυσώπητη.
Αλλά μια αριστερή κυβέρνηση θα μπορούσε να αρχίσει αλλιώτικα. Χρέος. Ποιο χρέος; Διεθνής Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου. Το πραγματικό το πληρώνουμε με ρήτρα ανάπτυξης.
Γερμανικές αποζημιώσεις και αποπληρωμή του κατοχικού δανείου. Επανατοποθέτηση του προβλήματος της Ευρώπης των Λαών (τα σχετικά κείμενα του ΣΥΡΙΖΑ είναι επαρκή).
Αναφορά στην Ευρώπη των επαναστάσεων ως θεμελιακή αξία του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Οταν ψήφιζα ΣΥΡΙΖΑ, αυτό το νόημα είχε η ψήφος μου (και πολλά άλλα). Μήπως ήρθε η ώρα για έναν ΣΥΡΙΖΑ των πολιτών, που να βγαίνει από τις πλατείες; Μήπως Αμεση Δημοκρατία παντού, εδώ και τώρα;

Ο Μανώλης Γλέζος δηλώνει "παρών"....εσύ;



ΔΗΜΗΤΡΗΣ..
Σιωπάς, σε λένε δειλό. Μιλάς, σε λένε εχθρό...
- "αριστεροί" του κώλου !!!


Το να πιάνουν στο στόμα τους τον Γλέζο άνθρωποι που η πιο επαναστατική πράξη που έκαναν στη ζωή τους είναι ένα ξενοπήδημα σαν έλειπε η κυρά τους στη μαμά της, για τις συνέπειες του οποίου τρέμουν ακόμα, χρόνια μετά, δεν είναι μόνον θράσος απύθμενο είναι και ύβρις, με την αρχαιοελληνική έννοια της λέξης.

θα ήθελα να ξέρω όλοι εσείς που τα χώνεται άγρια στο Μ. Γλέζο τι θέση είχατε πάρει το 2010 -11-12-13-14 ) ή τώρα τελευταία γίνατε "εραστές του ΣΥΡΙΖΑ για την Ελλάδα ρε γαμώτο"......


Ο Μ. Γλέζος και η ψευδαίσθηση[ Γιώργος Παππάς / Ελλάδα / 22.02.15 ]

        


Όταν, 74 χρόνια πριν, ο Μανώλης Γλέζος κι ο Λάκης Σάντας κατέβαζαν τη γερμανική σημαία απ’ την Ακρόπολη ενεργούσαν χωρίς λογιστικούς υπολογισμούς, χωρίς να έχουν προβεί σε ανάλυση κόστους-οφέλους της πράξης τους. Δε γνώριζαν φυσικά αν θα υπάρχουν αντίποινα απ’ την ενέργειά τους, η πράξη τους δεν ήταν αποτέλεσμα συλλογικής κομματικής απόφασης, δεν ενεργοποίησε άμεσο κίνημα ανατροπής του ναζισμού και δεν είχε ως απτό αποτέλεσμα την απελευθέρωση της Ελλάδας το επόμενο πρωί. Υπ’ αυτή την έννοια θα μπορούσε να θεωρηθεί πως, αυτή καθ’ αυτή, η θυμική εκδήλωση ατομικού ηρωισμού συντελούσε στην ψευδαίσθηση -τότε- του ελληνικού λαού για απελευθέρωση. 

Δεν είναι καθόλου έτσι όμως. Οι Γλέζος και Σάντας ρίσκαραν τη βιολογική τους συνέχεια, σε περίπτωση που τους έπιαναν, προς χάριν μιας συμβολικής και στιγμιαίας νίκης κατά του ναζί κατακτητή. Κράτησαν ζεστή τη χόβολη της ελπίδας για λευτεριά, αποκαθηλώνοντας, εξαφανίζοντας, έστω και για λίγες ώρες, το σύμβολο της ήττας του λαού μας, το λάβαρο της Γερμανικής κατοχής. Η εικόνα του ουρανού της κατεχόμενης Αθήνας χωρίς τη βρωμιά της ναζιστικής σβάστικας, απ’ το ξημέρωμα μέχρι τις 11 το πρωί της 31ης Μαΐου του ’41, είχε τεράστια ηθική απήχηση στον κατεχόμενο λαό. 

Ο πόλεμος όμως δεν κερδήθηκε ούτε εκείνο το βράδυ, στις 30 του Μάη, ούτε απ’ την ολιγόωρη απελευθέρωση της θέασης του αττικού ουρανού. Ούτε εκείνη τη χρονιά, ούτε την επόμενη, ούτε μόνο από τους Έλληνες. Διανύθηκε πολύς δρόμος κι από πολλούς, κινήματα αντίστασης κι αγώνα γεννήθηκαν στην κατεχόμενη Ευρώπη, χάθηκαν και κερδήθηκαν πολλές μάχες, μέχρι την ήττα του ναζισμού και τη συνθηκολόγηση των Γερμανών το ’45. 

Η «ψευδαίσθηση» του ’41 ήταν ο πρώτος σπόρος για την οριστική, καθαρή ανάσα του ’45. 

Τα ξέρει καλύτερα απ´ όλους μας αυτά ο Μανώλης ο Γλέζος. Γι’ αυτό και δηλώνει ηχηρό παρών σ’ ολόκληρη τη ζωή του στις πρώτες γραμμές των μαχών της αριστεράς και της κοινωνίας. Αγωνιώντας να κοντράρει σθεναρά όσους αντιλαμβάνονται ως ψευδαίσθηση τα οράματα της αριστεράς, αλλά και όσους επιθυμούν να τα μεταποιήσουν σε ψευδαίσθηση. Ακόμη και με υπερβολή στην έκφραση της αγωνίας του.


Πότε επιτέλους θα πάψει να μιλάει ο Γλέζος για "να μη ρίχνει την ψυχολογία" στους ζουγανέληδες ?
Ή αλλιώς, οι μούτσοι που γαμούσαμε γίναν καπεταναίοι..tongue emoticon

.......................
O γνωστός για τις του απόψεις "Χάρρυ Κλίν", που μόνο στην Αριστερά (σε "καμία" Αριστερά) δεν θα μπορούσαν να χωρέσουν, (αναζητείστε άρθρα του για "λαθρομετανάστες" στην Ελλάδα που έρχονται να αντικαταστήσουν τους Έλληνες) επικρίνει τον Γλέζο που βλάπτει την Αριστερά...

Τι έχουν πάθει όλοι οι εθνικοί μας γελωτοποιοί σήμερα ? Δεν φοβούνται μέρα πούναι και καίει ο κόσμος τον καρνάβαλο ?



Ο Γλέζος είναι ο τελευταίος που θα βλάψει την Αριστερά. Μην τρελαθούμε τελείως γιατί πράγματι είμαστε στο τσακ να χάσουμε το μέτρο! Άριστα έκανε και που μίλησε και που είπε ό,τι είπε. Υποχρέωσή του ήταν. και δεν είμαι από εκείνους που έχουν γκρινιάξει ούτε από εκείνους που έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους ούτε από αυτούς που είδαν φως και μπήκαν.

Καλή αυριανή. (μέρα - όχι φυλλάδα)

Θα καθαρίσει μωρέ το Τοπίο, μη φοβάστε!
smile emoticon

αν ο Γλέζος έκανε γνωστή την πρόθεσή του να κατεβάσει την σημαία από την ακρόπολη, Ζουγανέλληδες και χαρυνκλήδες θα τον έλεγαν ανεύθυνο που θέλει να εξοργίσει τους Γερμανούς την ώρα που θα μπορούσαμε να έχουμε μια συμβιβαστική συνύπαρξη....

Χάρρυ Κλυνν και Ζουγανέλης κάνουν μάθημα στον Γλέζο. Ο Σεφερλής τι λέει;

«Βλάπτεις, δυστυχώς, σοβαρά την Αριστερά σύντροφε, την τραυματίζεις, κι εκεί που είναι να σηκωθεί για να σταθεί στα πόδια της, μπανγκ-μπανγκ την ξαναρίχνεις στο χώμα. Κουράστηκαν οι πολίτες να ακούνε πόσο δίκαιο έχεις εσύ και πόσο άδικο έχουν οι άλλοι… Πόσο «ήρωας» είσαι εσύ και πόσο δεν είναι οι άλλοι».
Χάρρυ Κλυνν! Που κουράστηκε ν” ακούει πόσο ήρωας είναι ο Γλέζος. Γιατί ο Χάρυ Κλυν μέχρι και με τη Νέα Δημοκρατία έχει συνεργαστεί για να βγει δήμαρχος, προκειμένου «να σταθεί στα πόδια της» η Αριστερά.

Από κοντά κι ο Γιάννης Ζουγανέλης. Κι αυτός ενοχλήθηκε από την τοποθέτηση του Γλέζου. Γιατί ο Γλέζος δεν αφήνει τον κόσμο -και τον Ζουγανέλη μαζί- να χαρεί: «Άσε να ελπίσουμε για να δημιουργήσουμε επιτέλους».

Μα, εμπόδισε κανένας τον Ζουγανέλη να δημιουργεί τόσα χρόνια; Ακόμη και σε εκπομπή στον ΣΚΑΙ έδειξε το πάθος του για ελπίδα ο Γιάννης Ζουγανέλης. Ξεφτιλίζοντας μικρά παιδιά, βάζοντάς τα να τραγουδούν καψουροτράγουδα και κρίνοντας το πόσο παθιασμένα τα λένε και πόσο σέξι είναι η εμφάνισή τους.

Οσονούπω, θα καταδικάσει τις δηλώσεις Γλέζου και ο Σεφερλής. Δεν μπορεί να μη δυσανασχέτησε κι αυτός!…


ΟΠΩΣ ΜΙΚΡΟΜΑΘΕΙΣ ΔΕΝ ΓΕΡΟΝΤΑΦΗΝΕΙΣ...
Γύρω στα 400 λάικ κάτω από ανάρτηση υβριστική προς τον Γλέζο.
Ανάμεσά τους φιγουράρουν και ονόματα στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, βουλευτών και δημοσιογράφων, με πολύχρονη θητεία στο ΚΚΕ, μέχρι το 1991.
Προβοκάτορες όποιοι δεν συμφωνούσαμε με τον Μπρέζνιεφ, ξεφτίλα ο Μπρέζνιεφ μετά. Χαφιέδες όσοι δεν χειροκρατούσαμε τα τανκς του Γιαρουζέλσκι, κάτω ο δικτάτορας Γιαρουζέλσκι αργότερα. Πουλημένο τομάρι ο αναθεωρητής Γλέζος τότε, σύντροφος και τιμή της Αριστεράς αργότερα, άντε στο διάολο, κωλόγερε, τώρα...
24 χρόνια αφότου έφυγαν από το ΚΚΕ. Σαν να μην πέρασε μια μέρα...


Petros
Καλημέρα στους Ανθρώπους και σ αυτούς που δεν έχουν να χάσουν τίποτα από μια επίσημη πτώχευση, αφού είναι ήδη πτωχευμένοι.
Το να έχει κάποιος μια άποψη διαφορετική από την δικιά μου είναι καλοδεχούμενη και προοδευτική. Το να βρίζει όμως τον Γλέζο επειδή θέλει να είναι συνεπείς με την ζωή του, είναι ανήθικο, βρώμικο και αντιδραστικό.
Επειδή ο βρεγμένος την βροχή δεν την φοβάται, έτσι και ο πτωχευμένος την πτώχευση δεν την φοβάται.
Στην περίπτωση μας, φωνάζουν και θέλουν συμφωνία με τους εχθρούς μας, αυτοί που έχουν να χάσουν, αφού έχουν χρήματα στις τράπεζες. Εμείς που δεν έχουμε, δηλαδή οι πολλοί, έχουμε πολλά να κερδίσουμε, αφού μια πτώχευση για τους λίγους θα απαλλάξει τα παιδιά μας και τις επόμενες γενιές να δουλεύουν για τους κλέφτες και καταπιεστές μας.

Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2015

υπάρχει και φιλότιμο...


Τελικα ο Γλεζος (respect) το 'χει ακομα να κατεβαζει "σημαιες"...


1 hr · Edited ·
http://kinisienergoipolites.blogspot.gr/…/blog-post_574.htm… 


Δείτε ρε κάτι γκρινιάρηδες που θέλουν να ξαναφέρουν το Σαμαρά.
Λοιπόν, πρέπει να είναι κανείς πραγματικά απελπισμένος για να συνεχίζει να επενδύει και να αναθέτει άπραγος στην Ελπίδα, η οποία πήγε στην παλιά ντισκοτέκ κι ἀσ'την να χορεύει.
Ήσουν απελπισμένος/η πως δε γίνεται τίποτα, δεν έκανες τίποτα.
Είσαι γεμάτος/η ελπίδα ότι θα γίνουν όλα, δεν κάνεις τίποτα.
Εεε, τι άλλο θα κάνεις για να εξασφαλίσεις το άλλοθι της αδράνειάς σου;

Η ελπίδα δεν εκλέγεται. Μόνο όταν αγωνίζεσαι, αντιστέκεσαι, πολεμάς μπορείς να την αποκτήσεις...

Ο Γλέζος αρθρώνει ενίοτε έναν εθνοπατριωτικό λόγο που μου είναι αντιπαθής (ο λόγος) στην καλύτερη. Κανείς όμως δεν μπορεί να του προσάψει την κατηγορία της μικροκομματικής ή στείρας αντιπολιτευτικής ιδιοτέλειας. Συριζαίοι, ξεκολλάτε απ'το αφιόνι της Ελπίδας να κάνουμε καμιά δουλίτσα από τα κάτω.

Ζητώ συγγνώμη από τον ελληνικό λαό διότι συντήρησα αυτή την ψευδαίσθηση» λέει ο Γλέζος για τη συμφωνία στο Eurogroup
Δημοσιεύθηκε: Ενημερώθηκε: 




Αίσθηση προκαλεί η δήλωση του Μανώλη Γλέζου με την οποία ζητά συγγνώνη από τον ελληνικό λαό επειδή βοήθησε να συντηρηθεί η ψευδαίσθηση των πρεκλογικών δεσμεύσεων του ΣΥΡΙΖΑ.

Το αρθρο του ιστορικού στελέχους της Αριστεράς και ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ  δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα της Κίνησης Ενεργοί Πολίτες.

Όλο το άρθρο του κ.Γλέζου:

«Η μετονομασία της Τρόικας σε Θεσμούς, του Μνημονίου σε Συμφωνία και των Δανειστών σε Εταίρους, όπως και όταν βαφτίζεις το κρέας ψάρι, δεν αλλάζεις την προηγούμενη κατάσταση.

Δεν αλλάζεις, βέβαια, και την ψήφο του Ελληνικού Λαού, στις εκλογές της 25 Ιανουαρίου 2015.

Ψήφισε αυτό που υποσχέθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ: καταργούμε το καθεστώς της λιτότητας, που δεν αποτελεί μόνο στρατηγική της ολιγαρχίας της Γερμανίας και των άλλων δανειστριών χωρών της ΕΕ, αλλά και της ελληνικής ολιγαρχίας.

Καταργούμε τα Μνημόνια και την Τρόικα, καταργούμε όλους τους νόμους της λιτότητας.

Την επομένη των εκλογών με ένα νόμο καταργούμε την Τρόικα και τις συνέπειές της.

Πέρασε ένας μήνας κι ακόμα η εξαγγελία να γίνει πράξη.

Κρίμα και πάλι κρίμα.

Από την πλευρά μου ΖΗΤΩ ΣΥΓΓΝΩΜΗ από τον Ελληνικό Λαό διότι συνήργησα σ΄αυτή την ψευδαίσθηση.

Πριν, όμως, προχωρήσει το κακό.

Πριν να είναι πολύ αργά, ας αντιδράσουμε.

Πριν απ΄όλα τα μέλη, οι φίλοι και οι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ, σε έκτακτες συνελεύσεις, όλων των βαθμίδων των οργανώσεων να αποφασίσουν αν δέχονται αυτήν την κατάσταση.

Μερικοί υποστηρίζουν, πως σε μια συμφωνία, πρέπει κι εσύ να υποχωρήσεις. Κατ΄αρχήν ανάμεσα σε καταπιεστή και καταπιεζόμενο δεν μπορεί να υπάρξει συμβιβασμός, όπως ακριβώς ανάμεσα στον σκλάβο και στον κατακτητή, λύση είναι μόνο η Λευτεριά.

Αλλά κι αν δεχτούμε αυτό τον παραλογισμό, ήδη οι παραχωρήσεις που έκαναν οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις με την ανεργία, τη λιτότητα, τη φτώχεια, τους αυτόχειρες, ξεπερνούν κάθε όριο υποχώρησης.

Μανώλης Γλέζος Βρυξέλλες 22-2-2015»



Άπατρις : Η ελπίδα δεν εκλέγεται. Μόνο όταν αγωνίζεσαι, αντιστέκεσαι, πολεμάς μπορείς να την αποκτήσεις
jonnybandroul / 2 ημέρες ago




«… όποιος ψηφίσει και δεν προετοιμάσει την κοινωνική επανάσταση είναι για μας βλαβερός, αλλά το ίδιο βλαβερός είναι και όποιος απόσχει από τις εκλογές και δεν προετοιμάσει την κοινωνική επανάσταση…»
Ντουρρούτι, Ισπανία 1936

Η παραπάνω αποστροφή του αναρχικού αγωνιστή μπορεί να ειπώθηκε πριν από 80 χρόνια, αλλά στην Ελλάδα του μετεκλογικού πολιτικού σκηνικού αποκτά ξανά βαρύνουσα σημασία: όποιος λοιπόν, δια μιας ψήφου και μόνο, εναποθέτει (ή, καλύτερα στην περίπτωσή μας,αναθέτει…) τις ελπίδες του στην αριστερή διαχείριση του συστήματος χωρίς να αγωνίζεται καθημερινά για να το ανατρέψει, αργά ή γρήγορα θα διαψευστεί οικτρά. Η Αριστερά, σε όλες τις εκφάνσεις της, είχε πάντα ειλικρινείς ανθρώπους στις τάξεις της, και «απλούς» αγωνιστές με ήθος που παρασάγγας απέχει από τα αποβράσματα που, προς το παρόν, καλώς και ευτυχώς ξεκουμπίστηκαν. 
Όμως, πολύ σπάνια ήταν αυτοί, που χαρακτήρισαν τη φυσιογνωμία της: τόσο στο παρελθόν, όσο και τώρα, οι επιλογές της εκπορεύονται από κάθετες, ιεραρχικές δομές, προσωποπαγείς, προστακτικές και, κυρίως σήμερα, (ταξικά) απομακρυσμένες από τα κοινωνικά στρώματα στο όνομα των οποίων μιλάει. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για τον ΣΥΡΙΖΑ, που όχι μόνο πήρε εντολή από ένα εκλογικό σώμα – χυλό, που είναι πρόθυμος να ρεύσει εντελώς ανάποδα στο πρώτο στραβοπάτημα, αλλά είναι και ο ίδιος ένα παράδοξο κράμα με πολλά συστατικά τυχοδιωκτών, καιροσκόπων και εξουσιομανών του πρώην δικομματισμού. Ακόμα περισσότερο, όταν όλο αυτό μπολιάζεται με καμμένους και ψεκασμένους εθνο-θρησκολάγνους.

Για να επιστρέψουμε όμως στο νόημα του αρχικού μας παραθέματος, το θέμα για μας δεν είναι αν το νέο σχήμα της άρχουσας τάξης θα ευαρεστηθεί να επιστρέψει κάποια ψίχουλα βιοτικού επιπέδου και αξιοπρέπειας σ’ ένα απεγνωσμένο, εξευτελισμένο πληθυσμό, παρ’ ότι προφανώς αναγνωρίζουμε τη σημασία τους. Το θέμα είναι, αφενός, να μην ξεχνάμε πως ακόμα κι αυτά, στην πραγματικότητα αποσπώνται από την οποιαδήποτε εξουσία με αγώνες, με μάχες, καθημερινά και διαχρονικά, πριν και μετά τις εκλογές – δε μας τα «παραχωρεί ευγενικά» επειδή είναι «αριστερή» και γενναιόδωρη. Αφετέρου και κυρίως, ότι το δίλημμα που παραμένει, δεν είναι «ευρώ ή δραχμή», «μνημόνιο – αντιμνημόνιο», «αριστερή ή ακροδεξιά διαχείριση». Δεν αγνοούμε ότι πρέπει να πάρουμε θέση και απέναντι σ’ αυτά, διακρίνοντας και τις διαφορές τους, όμως στην πραγματικότητα η επιλογή είναι ανάμεσα στο σύστημα αυτό και στην καταστροφή του – η επιλογή ήταν και είναι: καπιταλισμός ή επανάσταση. Δηλαδή, για να μη μεγαληγορούμε, είτε εφησυχαζόμαστε αυταπατώμενοι πως, ένα διαχρονικά και απανταχού, απάνθρωπο σύνολο καταπιεστικών σχέσεων και θεσμών (που εκ φύσεως κυοφορεί διαρκώς και παγκοσμίως κρίσεις σαν αυτή που μας γονάτισε), θα το «εξανθρωπίσει» ο κάθε Αλέξης και το επιτελείο του, ή θα «προετοιμάσουμε την κοινωνική επανάσταση», δηλαδή ένα ριζικό κοινωνικό μετασχηματισμό που θα στείλει στον αγύριστο κόμματα, κυβερνήσεις, εργοδότες, διευθυντές, πρωινά μισθωτά ξυπνήματα, νυχτερινές άνεργες αγωνίες, κέρδη και χρέη, για να τα αντικαταστήσει με τοπικές, περιφερειακές και κλαδικές ομοσπονδίες σωμάτων πολιτών, εργαζομένων, κατοίκων, που θα αποφασίζουν με ίση ελευθερία και μέσω ανακλητών συμβουλίων εκπροσώπων για τη φύση και τον τρόπο ικανοποίησης των αναγκών τους, για την ένταση της εργασίας – προσφοράς τους, για τις απολαύσεις και τις υποχρεώσεις τους.

Άλλωστε, όπως σοφά λέει ο ποιητής, «τα καλύτερα ταξίδια είναι αυτά που ακόμα δεν κάναμε». Στο δικό μας χέρι είναι, και όχι σ’ εκείνο της…Αριστεράς του Κυρίου, που ως τέτοια εξακολουθεί πάντα να προϋποθέτει Κύριους και δούλους.

Υ.Γ. Το γεγονός ότι η γκεσταμπίτικη μαφία του βαθέος κράτους βγήκε τρίτο κόμμα, μας δίνει ένα λόγο παραπάνω να τσακίσουμε τους θιασώτες της όπου τους βρίσκουμε – αυτούς, και τα συγγενή τους μπαλτακοειδή παρακρατικά βοθρολύματα.

*Το παραπάνω κείμενο είναι το πρωτοσέλιδο κείμενο της εφημερίδας δρόμου Άπατρις (φύλλο 28, Φεβρουάριος 2015) που μόλις κυκλοφόρησε.

Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2015

θα μας δώσουν την παράταση και μετά θα πάμε στα πέναλτι...



Μην πέφτετε στη ΠΑΓΙΔΑ τι κερδίσαμε ή όχι, αν είναι το ίδιο κουστούμι ή φορεμένο ανάποδα ή...ή...κλπ

Αυτό που ΚΕΡΔΉΘΗΚΕ είναι ότι ΠΗΡΑΜΕ ΠΙΣΩ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΕΡΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ!
Μια χώρα υπερχρεωμένη (ακόμη και να γίνει λογιστικός έλεγχος, αυτό το υποτιθέμενο χρέος που είναι «κακό» θα αποτελεί ένα μικρό ποσοστό του) που είχε πωληθεί στα σκλαβοπάζαρα της ΕΕ.


Σταθείτε μόνο στο ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΟΛΩΝ!
Και το σημαντικότερο ΟΛΩΝ είναι ότι τα μέτρα και οι στόχοι (που θα ικανοποιούν και τους εταίρους μας, στην επίτευξη της ζητούμενης επανάκαμψης και της εξόδου της χώρας μας από την «κρίση), θα γραφτούν από ΕΜΑΣ και θα παρουσιαστούν για κύρωση στο Ευρο γκρουπ κορυφής την Δευτέρα.

ΤΕΡΜΑ λοιπόν, οι εντολές-διαταγές-υποδείξεις-οδηγίες έξωθεν!
Όπως σαφέστατα είπε και ο Βαρουφάκης, αν τα μέτρα που θα πάρουμε ΕΜΕΙΣ (και αφού κυρωθούν) δεν φέρουν αποτέλεσμα, ΕΜΕΙΣ θα είμαστε οι υπεύθυνοι!
Αυτά και μόνον αποτελούν Μεγάλα Λόγια ανάληψης ΕΥΘΥΝΩΝ! Κάτι που ΈΛΕΙΠΕ από ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΑΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ, και τρέχουν να κρυφτούν (για την αποτυχία 5 ολάκερων χρόνων) με την αποποίηση ευθυνών αφού μεταθέτουν τις ευθύνες σε αυτούς που τους έδιναν οδηγίες (εταίρους). Αυτό λέγεται, ΘΡΑΣΥΔΕΙΛΊΑ και χαρακτηρίζει ανθρώπους ΑΤΟΛΜΟΥΣ, ΑΝΙΚΑΝΟΥΣ και ΑΝΕΥΘΥΝΟΥΣ!!!! Κοινά ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΥΣ!

Επιτέλους ΝΑΙ, μας εκπροσωπούν άνθρωποι που στάθηκαν ισάξια απέναντι στους εταίρους.
Δεν με νοιάζει ειλικρινά πόσες υποχωρήσεις έκαναν για να κερδίσουν μια ανάσα για όσους υποφέρουν εδώ. Με νοιάζει που είδα να κυβερνάει στο Γιούρογκρουπ η τριάδα Μοσκοβισί Νταϊσενμπλουμ Λα Γκαρντ και να καλεί διαρκώς εναλλάξ και απολύτως ισότιμα τον Βαρουφάκη και τον Σόιμπλε χώρια,χωρις να συναντιώνται οι δυο τους, σε ένα δωμάτιο για να βρεθεί μια λύση.
Με νοιάζει που για πρώτη φορά εδώ και χρόνια δεν ήταν η Γερμανία το νταηλίδικα αφεντικό της Ευρώπης. Ηταν ισότιμος εταίρος με την ισχύ της και όχι με τον τσαμπουκά της.
Και η Ελλάδα δεν ήταν η μιξοκλαμενη ταλαίπωρη και χεσμένη από το φόβο της του Γιωργακη,του Παπακωνσταντινου,του Βενζελου,του Παπαδήμου,του Στουρνάρα και του Χαρδούβελη.
Ηταν χώρα. Οχι χώρος.
Ναι, αυτά με νοιάζουν.
Να είμαι όρθιος. Κι ας χάσω.
Αλλα να χάσω όρθιος, συνεπεία δικών μου επιλογών –ΕΥΘΥΝΩΝ!




Υπαρχουν και χειροτερα...Ναι αλλα εμεις σημαδευαμε τα καλυτερα....



http://pitsirikos.net/

Μάθε παιδί μου γράμματα!



Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Τις επόμενες ώρες θα ανακοινωθούν οι λεπτομέρειες της συμφωνίας (για παράταση 4 μηνών) ανάμεσα στους εταίρους και στο ΣΥΡΙΖΑ. Ή, αν θέλετε, η άτακτη ή αμοιβαία υποχώρηση των Γερμανών ή της ελληνικής κυβέρνησης, σε κάποια ζητήματα. Σε κάθε περίπτωση, θα δούμε προσεχώς τι σημαίνει αυτό για την ελληνική κοινωνία. Μικρής σημασίας, το χιλιοεπαναλαμβάνω, αν ο λαός συνεχίσει να συμπεριφέρεται ως θεατής στο έργο που θα εκτυλιχτεί τους επόμενους μήνες.


Άρχισαν και οι πρώτες μπηχτές της αντιπολίτευσης για κωλοτούμπες. Ανεκτίμητο! Να κατηγορεί η ΝΔ το ΣΥΡΙΖΑ για κωλοτούμπες. Που από τα 18 σημεία στο Ζάππειο πήγε στα 18 μέτρα-βήματα προς το γκρεμό. Ο αντιμνημονιακός Σαμαράς που έσκιζε τα μνημόνια και την επόμενη των εκλογών έγινε ο πιο πιστός υπηρέτης των δανειστών.

Τέλος πάντων. Είχα εκφράσει σε παλιότερο κείμενο την εκτίμηση πως «υπό την απειλή πιστωτικού γεγονότος ο ΣΥΡΙΖΑ θα εφαρμόσει νέο μνημόνιο που θα το ονομάσουν αλλιώς να μην μας ξυπνήσουν» ή κάπως έτσι δεν έχει και πολύ σημασία εξάλλου αν το αντέγραψα πιστά.

Οι προσδοκίες μου ήταν και παραμένουν μετρημένες, με μια σημαντική διαφορά.

Μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, βλέπω μια διάθεση από το ΣΥΡΙΖΑ να αλλάξει κάποια πράγματα. Αν δεν το κάνει, εμείς είμαστε οι κύριοι υπεύθυνοι.


Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα που άρχισε να απειλεί τον δικομματισμό ΠΑΣΟΚ-ΝΔ περίπου στην αρχή της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης το 2008 (που ακόμα δεν έχει περάσει σημειωτέον).

Λίγο τα οικονομικά σκάνδαλα της ΝΔ (Siemens, Βατοπέδι, Ζαχόπουλος, Ολυμπιακοί Αγώνες κτλ), λίγο η δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου το Δεκέμβριο του ίδιου έτους, δημιούργησαν ένα μεγάλο κλίμα δυσφορίας προς την κυβέρνηση Καραμανλή.

Υπήρχαν τότε οι εκτιμήσεις πως ο ΣΥΡΙΖΑ του 18% στις δημοσκοπήσεις μπορεί να πάρει τη 2η θέση αφήνοντας το ΠΑΣΟΚ 3ο.

Κάποιοι μάλιστα είχαν φτάσει στο σημείο να μιλούν για την καταστροφή που θα επακολουθούσε αν δεν έβγαινε αυτοδύναμο το ΠΑΣΟΚ στις επερχόμενες πρόωρες εκλογές του 2009.

Η ΝΔ ήταν δεδομένο πως δεν μπορούσε να κυβερνήσει υπό το βάρος των σκανδάλων. Ειδικά, όταν θα έπρεπε ένα χρόνο μετά να εφαρμόσει μερικά από τα σκληρότερα μέτρα «δημοσιονομικής προσαρμογής».

Τι νομίζουμε; Ότι δεν ήξεραν τι ερχόταν; Έλα τώρα.

Αυτό που ακολούθησε ήταν η αρχή της τρομοκρατίας για την …αποφράδα μέρα της εκλογής ΣΥΡΙΖΑ.

Από το ΛΑΟΣ μέχρι το ΚΚΕ ζητήθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ να καταδικάσει τη βία και τους κουκουλοφόρους. Τα κανάλια έπαιζαν μέρα-νύχτα το ίδιο τραγούδι: τι θα γίνει αν διαλέξετε ΣΥΡΙΖΑ.

Ο ελληνικός λαός τρόμαξε, δεν είχε ξυπνήσει και ιδιαίτερα από τον λήθαργο της Μεταπολίτευσης. Έλειπε η ρήση κλειδί που θα τον έφερνε εκεί που ήθελαν, και κάπως έτσι εγένετο το «λεφτά υπάρχουν». Η συνέχεια γνωστή λίγο-πολύ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, συνέχισε να αποτελεί τον τρόμο των αγορών, ειδικά σε μια περίοδο που η τυφλή αγάπη των πολιτών για τα δυο κόμματα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ είχε αρχίσει να φθίνει.

Με θέσεις που τσάκιζαν κόκαλα τοκογλύφων όπως η μονομερής διαγραφή του χρέους, ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά τις προειδοποιήσεις των αδέκαστων δημοσιογράφων, κέρδιζε συνεχώς ψήφους.

Αλλά η πιο έξυπνη κίνηση του μακράν; Όταν ο κόσμος βγήκε στις πλατείες το 2011. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν το μόνο κόμμα που χειροκρότησε τις αντιδράσεις του κόσμου, εξαιρετικά έξυπνη πολιτικά κίνηση.

Ο κόσμος άρχισε να τραγουδάει και να αγοράζει μαζικά γιαούρτια, βοηθώντας την ελληνική οικονομία.

Πλέον, το πολιτικό σύστημα είχε κατουρηθεί πάνω του, δεν θα προλάβαιναν να απογειωθούν τα ελικόπτερα.

Ο κίνδυνος της ανατροπής -των αναγκαίων για τις αγορές- πολιτικών ήταν πιο έντονος από ποτέ και ας είχε έρθει το καλοκαίρι.

Το καλοκαίρι, ως συνήθως, διακόπτει τα πάντα· λογικότατο, αφού έχουμε το πιο όμορφο καλοκαίρι του κόσμου.

Σεπτέμβριο τα σχολεία, και περνάμε στον Οκτώβριο. Κανείς δεν περίμενε μισό εκατομμύριο κόσμο. Τέλος, το ΠΑΣΟΚ δεν μπορούσε πια να σταθεί. Η χώρα θα πήγαινε σε εκλογές που μάλλον θα έπαιρνε ο εξαιρετικά επικίνδυνος ΣΥΡΙΖΑ.

Έπρεπε να κερδίσουν χρόνο, έστω και αν κατέφευγαν σε νέες συνταγματικές εκτροπές, συνεπώς Παπαδήμος. Ο κόσμος μουδιάζει (όπως ήθελαν), αλλά τους τρομοκρατεί, ακόμα περισσότερο από ποτέ, τον Φεβρουάριο του 2012 με μεγαλειώδεις διαδηλώσεις σε όλες τις πόλεις, η μισή Ελλάδα στους δρόμους και η άλλη μισή να έχει μείνει παγωτό.

Αναγκαστικά εκλογές, αλλιώς θα πέσουμε!

Μάιος του 2012 και άλλο σοκ, τα έχω ξαναγράψει αλλά δεν πειράζει.

Νέα περίοδος τρομοκρατίας και ευτυχώς για τις αγορές πετυχαίνει, γιατί τον Ιούνιο ξανά ΝΔ.

Μέγα λάθος, τις συνέπειες του οποίου θα δυσκολευτούμε να ανατρέψουμε ακόμα και αν αλλάξουμε στον υπέρτατο βαθμό. Ο ΣΥΡΙΖΑ από την μονομερή διαγραφή του χρέους περνάει στην επαναδιαπραγμάτευση, δηλαδή… αστικοποιείται για χάρη των… αστών ψηφοφόρων.

Αυτό που θέλω να πω, υπενθυμίζοντας τα γεγονότα, είναι πως, αν ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει την κωλοτούμπα, θα είναι επειδή εμείς τον αναγκάσαμε να την κάνει.

Τρομάξαμε το 2009, τρομάξαμε το 2011, το 2012 και τον αναγκάσαμε να μεταλλαχθεί χιλιάδες φορές. Και μπορούμε να τον αλλάξουμε περισσότερο, αν τρομάξουμε και φέτος.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ, αν η «πρώτη φορά Αριστερά», είναι γεμάτη από παρενθέσεις, αυτό οφείλεται πρώτιστα στο γεγονός πως εμείς είμαστε γεμάτοι παρενθέσεις.

Το ρητό είναι ξεκάθαρο: «οργή λαού, φωνή θεού». Πού φάνηκε η οργή μας το 2012; Ακόμα κλαίω από τα γέλια όταν μου έρχεται στο μυαλό εκείνη η απερίφραστη ατάκα που ξεστόμιζε ο μέσος Έλληνας «όχι στο μνημόνιο αλλά ναι στο ευρώ».

Νομίζω, πως ήρθε η ώρα να πάψουμε να μυξοκλαίμε σαν το παιδί που παίζοντας με τα σπίρτα έκαψε το σπίτι.

Έχουμε εξαντλήσει τη δικαιολογία της παιδικής αθωότητας.

Είμαστε οι βασικοί υπαίτιοι της σημερινής κατάντιας μας. Όχι για τα μέτρα που πήραν, ούτε επειδή τα φάγαμε «μαζί», αλλά για την ψήφο ανοχής που τους δίναμε κάθε φορά και για τίποτε άλλο.

Τώρα ήρθε η ώρα να αφήσουμε στην άκρη τις όποιες διαφορές μας για το μέλλον γιατί, έτσι όπως πάμε, δεν θα υπάρχει μέλλον. Για να το πω πιο σωστά, μέλλον πάντα θα υπάρχει, απλά μπορεί να μην μας περιλαμβάνει.

Ούτε είναι μέλλον μια ζωή χωρίς ίχνος αξιοπρέπειας ή μια ζωή χωρίς όνειρα.

Ούτε είναι πατρίδα μια χώρα που έχει δώσει το λαό και τον πλούτο της ως προίκα για τον γάμο της με την «ενωμένη» Ευρώπη. Μάθε παιδί μου γράμματα!

Μικρή παρένθεση τώρα που κοίταξα την ταινιοθήκη μου. Να δεις οπωσδήποτε το «Ikiru», αν δεν το έχεις κάνει. Δεν θα πω περισσότερα γι” αυτό, απλά δες το πάση θυσία. Και το «μάθε παιδί μου γράμματα».

Κλείνει η παρένθεση και γυρνάμε στο θέμα μας. Δεν είναι μέλλον για τα παιδιά μας να γεννηθούν σε μια υπερχρεωμένη χώρα με ελάχιστα δικαιώματα και ελάχιστα περιθώρια να ζήσουν αξιοπρεπώς.

Αν όχι για μας, τότε για τα παιδιά μας ρε γαμώτο. Και αυτά τα έχουμε χεσμένα;

Βέβαια από το «Ελλάς, Ελλάς, Αντώνης Σαμαράς», πήγαμε στο «ΣΥΡΙΖΑ και ας τα κάνει όλα πουτάνα».

Κάτι είναι και αυτό. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια κάποια λύση, ειδικά για την τρομερά συντηρητική κοινωνία μας.

Οπότε, ας αποφασίσουν ότι θέλουν οι αγορές στο eurogroup, δικά τους είναι τα αδιέξοδα.

Στο τέλος, όλα εξαρτώνται από τη λαϊκή βούληση ή από την απουσία της. Εκεί κρίθηκαν, κρίνονται και θα κριθούν όλα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μπορέσει να πάει κόντρα σε μια σθεναρή λαϊκή βούληση, θα αναγκαστεί να υπακούσει. Να δω πότε θα το καταλάβουμε, μπας και προχωρήσει η ιστορία στο επόμενο κεφάλαιο.

Και αν μουλαρώσει πάλι το αναθεματισμένο, χέστηκα.

Κάποτε θα έρθουν άλλοι που θα θελήσουν να δουν τι γίνεται παρακάτω και θα προχωρήσει το ρημάδι …ή θα το προσπεράσουμε για να πούμε μια άλλη καλύτερη ιστορία.

Με εκτίμηση

Άρης

(Αγαπητέ Άρη, πολύ ωραίο το κείμενό σου. Έγραψα πολλές φορές πως ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας θα γίνουν αυτό που οι Έλληνες θα θελήσουν από αυτούς να γίνουν. Ελπίζω αυτή τη φορά να θελήσουμε κάτι διαφορετικό και καλύτερο από αυτό που ζητούσαμε επί 40 χρόνια. Γιατί αυτό είδαμε πού μας οδήγησε. Ξέρουμε πού οδηγεί πια. Δεν είναι δυνατόν με την ίδια συνταγή να ζητάμε διαφορετικό φαγητό. Πρέπει να αλλάξουμε συνήθειες, πρέπει να μην κάνουμε ανάθεση σε καμία κυβέρνηση, πρέπει να είμαστε διαρκώς παρόντες. Και πρέπει να εκμεταλλευτούμε την φλόγα αυτής της νέας κυβέρνησης πριν σβήσει. Στο δικό μας χέρι είναι να φτιάξουμε την χώρα μας. Αν δεν το κάνουμε εμείς, δεν θα το κάνει κανείς για εμάς. Και θα πρέπει να σταματήσουμε να επιτρέπουμε στις Τρόικες να ορίζουν τις ζωές μας. Ορίζουν τις ζωές μας γιατί εμείς τους το επιτρέψαμε. Οι άλλοι πάντα θα σου κάνουν ό,ι εσύ τους επιτρέπεις να σου κάνουν. Άρη, είμαι αισιόδοξος. Πιστεύω πως οι Έλληνες δεν θα αυτοκτονήσουν, και αυτή τη φορά θα αρπάξουν την ευκαιρία. Να είσαι καλά.)

Αυτοί που κατακρίνουν τη σημερινή κυβέρνηση για το ταπεινό 3-2 (ας πούμε) που έφερε στο 90 είναι ακριβώς αυτοί που είχαν πουλήσει το παιχνίδι, το γήπεδο και τους φιλάθλους μαζί...


Gerasimos Gavrielatos
Σε μια διεκδίκηση πάντα ζητάς δέκα για να εισπράξεις τρία , ειδικά αν ο συνομιλητής έχει το πάνω χέρι. Ολοι απαιτουσαμε να πει η κυβέρνηση ενα οχι, ενα stop και το είπε και έγινε άνω κάτω η Ευρώπη και οι αγορές για 25μερες. Και τι βγήκε? 

1. Τέρμα τα μέτρα λιτότητας.

2. Τέλος τα πρωτογενή πλεονάσματα της ανεργίας και της φτώχειας.

3. Χρόνο για να δείξει έργο η κυβέρνηση.

Οι μνημονιακοί υποστηρικτές και οι αντισυριζαιοι στηλιτεύουν το γεγονός οτι απλα άλλαξαν οι λέξεις και αποκρύπτουν οτι δεν θα γίνουν περικοπές σε μισθούς , επικουρικές συντάξεις οπως ειχε δεσμευτεί η προηγούμενη κυβέρνηση στο Mail Χαρδούβελη. Ούτε τα διεκδίκησαν ούτε κάν επιχείρησαν. Θα είχαν δικαίωμα να κατακρίνουν εάν πάλευαν. 

Και κάτι άλλο, εάν δεν θεωρείται το χθεσινό αποτέλεσμα επιτυχια της χώρας, δεδομένων των συνθηκών και των οικονομικών μεγεθών, γιατι οι Ισπανοί και οι Πορτογάλοι ηταν σφόδρα αντίθετοι και δέχτηκαν πιέσεις για να υπογράψουν? μήπως γιατι έχουν κυβερνήσεις σαν του συγγραφέα των ανακοινώσεων του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος?



Συγκρίνω τα σημερινά με όσα έλεγε προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ κ ξενερώνω. Μετά τα συγκρίνω με όσα είχε δεσμευτεί η ΝΔ κ χαμογελάω. Αυτό, σε λούπα.

θα μας δώσουν την παράταση και μετά θα πάμε στα πέναλτυ