Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2015

Βαρουφάκης: Αυτό είναι το σχέδιο για το χρέος

Η Ελλάδα δεν διεκδικεί ονομαστικό «κούρεμα» χρέους, αλλά την ελάφρυνση μέσω ενός «μενού από swap» και τη δημιουργία δύο νέου τύπου ομολόγων. Αίτημα για πρόγραμμα-γέφυρα ως την 1η Ιουνίου και χορήγηση μόνο 1,9 δισ. ευρώ. Διευκρινιστική δήλωση από Βαρουφάκη.

                                     

http://www.euro2day.gr/

Η νέα ριζοσπαστική κυβέρνηση της Ελλάδας αποκάλυψε τη Δευτέρα προτάσεις για να βάλει τέλος στη διαμάχη με τους δανειστές της μέσω της ανταλλαγής υφιστάμενου χρέους με νέα ομόλογα συνδεδεμένα με την ανάπτυξη, της επίτευξης ενός πρωτογενούς πλεονάσματος και της στόχευσης των πλούσιων φοροφυγάδων.

Ο Γιάννης Βαρουφάκης, ο νέος υπουργός Οικονομικών, παρουσίασε το σχέδιο μετά από μια δραματική εβδομάδα, κατά την οποία οι πρώτες κινήσεις της κυβέρνησης ταρακούνησαν τους Ευρωπαίους εταίρους και επανέφεραν τους φόβους για την παραμονή της χώρας στο ευρώ.

Ο Τζορτζ Όσμπορν, ο υπουργός Οικονομικών του Ηνωμένου Βασιλείου, περιέγραψε τη σύγκρουση ανάμεσα στην Ελλάδα και την ευρωζώνη ως τον «μεγαλύτερο κίνδυνο για την παγκόσμια οικονομία». Σε μια προσπάθεια να ρίξει τους τόνους, ο κ. Βαρουφάκης είπε στους Financial Times ότι η κυβέρνησή του δεν θα ζητήσει κούρεμα στην ονομαστική αξία του ελληνικού χρέους των 315 δισ. ευρώ. Αντίθετα θα ζητήσει ένα «μενού ανταλλαγών χρέους» (menu of debt swaps) για την ελάφρυνση του βάρους, συμπεριλαμβανομένων δύο νέου τύπου ομολόγων.

Ο πρώτος τύπος, που θα συνδέεται με την ονομαστική οικονομική ανάπτυξη, θα αντικαταστήσει τα ευρωπαϊκά δάνεια διάσωσης και ο δεύτερος, που χαρακτήρισε «ομόλογα χωρίς λήξη» (perpetual bonds), θα αντικαταστήσει τα ελληνικά ομόλογα που έχει στην κατοχή της η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Ο ίδιος είπε ότι η πρότασή του για ανταλλαγή χρέους θα είναι μια μορφή «έξυπνης διαχείρισης του χρέους» (smart debt engineering) η οποία θα αποφεύγει τη χρήση όρων όπως «κούρεμα» χρέους, που είναι πολιτικά μη αποδεκτοί στη Γερμανία και σε άλλες πιστώτριες χώρες γιατί ακούγεται στους φορολογούμενους ως άμεση ζημία. Όμως υπάρχει έντονος σκεπτικισμός σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ειδικά στοΒερολίνο, για την ακραία πολιτική της νέας κυβέρνησης και τις εκκλήσεις της για να μπει τέλος στις πολιτικές λιτότητας.

«Αυτό που θα έλεγα στους εταίρους μας είναι πως συνδυάζουμε πρωτογενή πλεονάσματα με μια μεταρρυθμιστική ατζέντα» είπε ο κ. Βαρουφάκης, ένας αριστερός ακαδημαϊκός οικονομολόγος και δεινός μπλόγκερ. «Θα έλεγα, βοηθήστε μας να μεταρρυθμίσουμε τη χώρα μας και δώστε μας δημοσιονομικό περιθώριο για να το κάνουμε, διαφορετικά θα συνεχίσουμε να ασφυκτιούμε και θα γίνουμε μιαπαραμορφωμένη, παρά μια μεταμορφωμένη Ελλάδα».

Η επίσκεψή του στο Λονδίνο ήταν μέρος μιας περιοδείας σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες που έχει ως στόχο να κερδίσει στήριξη για μια νέα προσέγγιση στη νέα ελληνική κρίση χρέους. Μετά τη συνάντηση, ο κ. Όσμπορντου ζήτησε «να δράσει με υπευθυνότητα», προσθέτοντας πως είναι επίσης σημαντικό η ευρωζώνη να αποκτήσει ένα καλύτερο σχέδιο για την ανάπτυξη και την απασχόληση.

«Είναι κλιμακούμενη απειλή για τη βρετανική οικονομία. Και πρέπει να βεβαιωθούμε ότι στην Ευρώπη όπως και στη Βρετανία, θα επιλέξουμε την επάρκεια από το χάος» δήλωσε.

Ο κ. Βαρουφάκης είπε ότι η κυβέρνηση θα συντηρήσει ένα πρωτογενές πλεόνασμα (δηλαδή μετά την πληρωμή των τόκων, όπως αναφέρεται στο πρωτότυπο) στο 1% με 1,5% του ΑΕΠ, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, το αριστερό κόμμα που ελέγχει την κυβέρνηση συνασπισμού, δεν θα πετύχει όλες τις δεσμεύσεις για δημόσιες δαπάνες με τις οποίες εξελέγη.

Ο κ. Βαρουφάκης δήλωσε επίσης ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να στοχεύσει στους εύπορους Έλληνες, που δεν έχουν πληρώσει το αρμόζον μερίδιο σε φόρους στα έξι χρόνια της οικονομικής διολίσθησης. «Θέλουμε να βάλουμε ως προτεραιότητα το κεφάλι του ψαριού και μετά να πάμε προς την ουρά» σχολίασε.

Ο υπουργός προέβλεψε δυσκολίες στην αποτελεσματική πάταξη της φοροδιαφυγής και στο «νταβατζιλίκι» των επιχειρηματιών ολιγαρχών και των υπολοίπων πλούσιων της Ελλάδας, αλλά υποσχέθηκε: «Δεν θα σταματήσουμε μέχρι να πετύχουμε. Αν μας ξεκάνουν τα διαπλεκόμενα συμφέροντα, θα είναι τιμή μας να πέσουμε σε ένα δίκαιο αγώνα».

Σε ερώτηση αν πιστεύει πως οι εταίροι της Ελλάδας στην ευρωζώνη έχουν δίκιο που ανησυχούν για το κυβερνητικό σχέδιο πρόσληψης χιλιάδων υπαλλήλων του δημοσίου, ο κ. Βαρουφάκης απάντησε: «Αν κοιτάξετε τι έχει συμβεί τα πέντε τελευταία χρόνια, θα δείτε ότι έχει γίνει μαζική συρρίκνωση στον δημόσιο τομέα. Το πρόβλημα είναι ότι δεν είναι αποδοτικός – είναι ένα είδος Δημόσιος Εχθρός Νο 1 η ελληνική γραφειοκρατία».

Η εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ δημιούργησε μια ευκαιρία «να παταχθεί η περίεργη σχέση ανάμεσα στα διαπλεκόμενα συμφέροντα στον δημόσιο τομέα και στα συμφέροντα του ιδιωτικού τομέα, που λειτουργούν σαν βαρίδι για τη δημιουργικότητα, την ανταγωνιστικότητα, την ελευθερία και τη δημοκρατία» τόνισε.

Η κυβέρνηση προγραμματίζει να παρουσιάσει τις προτάσεις της λεπτομερώς στους Ευρωπαίους εταίρους πριν από τα τέλη Φεβρουαρίου.

«Ό,τι και αν σκέφτονται οι εταίροι μας για το ότι προερχόμαστε από τη ριζοσπαστική αριστερά, εμείς αντιμετωπίζουμε με σοβαρότητα τις μεταρρυθμίσεις, με σοβαρότητα το να είμαστε καλοί Ευρωπαίοι και με σοβαρότητα το να ακούμε. Το μόνο πράγμα από το οποίο δεν πρόκειται να υποχωρήσουμε είναι η άποψή μας ότι το τρέχον ανεφάρμοστο πρόγραμμα [που έχουμε συμφωνήσει με τους πιστωτές] πρέπει να επανεξεταστεί από το μηδέν,» δήλωσε.

Ο κ. Βαρουφάκης έκανε τις δηλώσεις κατά το δεύτερο στάδιο της ευρωπαϊκής περιοδείας του που άρχισε από το Παρίσι, και έχει στόχο να κερδίσει την υποστήριξη για αναδιαπραγμάτευση του προγράμματος διάσωσης 245 δισ. ευρώ που ξεκίνησε το 2010 με τον έκτακτο δανεισμό από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ.

Ο υπουργός τόνισε ότι η Ελλάδα ελπίζει να εξασφαλίσει ένα τετράμηνο «πρόγραμμα γέφυρα» που θα αρχίσει από τώρα μέχρι την 1η Ιουνίου, βάσει του οποίου η ΕΚΤ θα υποσχεθεί να κρατήσει ζωντανό το ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα, συνεχίζοντας την παροχή ρευστότητας με ευνοϊκούς όρους.

Αντί να ζητήσει τα 7 δισ. ευρώ βοήθειας που επρόκειτο να πληρωθούν στην Ελλάδα πέρυσι, αν είχε ανταποκριθεί στις προϋποθέσεις δημοσιονομικής πολιτικής και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που επέβαλαν οι πιστωτές, η κυβέρνηση θα ζητήσει μόνο 1,9 δισ. ευρώ – το αντίστοιχο, δήλωσε ο κ. Βαρουφάκης, με τα κέρδη που αποκόμισε η ΕΚΤ από τις αγορές των ελληνικών ομολόγων μετά τη διάσωση του 2010.

«Η εντολή που λάβαμε μας δίνει το δικαίωμα να κάνουμε ένα μικρό πράγμα: Να μας δοθούν λίγες εβδομάδες για να προτείνουμε τις δικές μας ιδέες στην ΕΚΤ, στους εταίρους στην ευρωζώνη και στο ΔΝΤ,» δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών. «Η άποψη ότι οι προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις έβαλαν τις υπογραφές τους σε προγράμματα που δεν έχουν αποδώσει, και ότι είμαστε υποχρεωμένοι να ακολουθήσουμε αυτήν τη γραμμή απαρέγκλιτα, συνιστά προσβολή στη Δημοκρατία».

«Εχουμε το μειονέκτημα της έλλειψης εμπειρίας. Επίσης είμαστε μια ευρεία συμμαχία (broad church)» πρόσθεσε αναφερόμενος στο γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ συνεργάζεται με εταίρο στην κυβέρνηση συνασπισμού. «Αλλά έχουμε το πλεονέκτημα ότι δεν έχουμε ακόμη πουλήσει την ψυχή μας στον διάβολο –και δεν σκοπεύουμε να το κάνουμε. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το μόνο κόμμα που δεν χρηματοδοτήθηκε ποτέ από τους ολιγάρχες».


Διευκρινιστική δήλωση Βαρουφάκη

Από τον υπουργό Οικονομικών εκδόθηκε δήλωση η οποία αναφέρει:

Επειδή δίνονται εσφαλμένες ερμηνείες σε τοποθέτηση του Υπουργού Οικονομικών σε επενδυτές στο Λονδίνο, o Γιάνης Βαρουφάκης διευκρινίζει:

«Αν χρειαστεί να χρησιμοποιήσουμε ευφημισμούς και εργαλεία χρηματοπιστωτικής μηχανικής ώστε να βγάλουμε την Ελλάδα από τη χρεοδουλοπαροικία, θα το κάνουμε. Η ουσία, όμως, είναι μία. Το ελληνικό δημόσιο χρέος θα γίνει βιώσιμο, θα ανοίξει η προοπτική της πραγματικής ανάπτυξης και ο ελληνικός λαός επιτέλους θα ανασάνει.

Η κυβέρνηση και ο Υπουργός Οικονομικών δεν κάνουν πίσω, όσο και αν θλίβονται ορισμένοι από την αποφασιστικότητά μας».


Antonis Broumas:
Λίγα λόγια για το χρέος προς τους φίλους αριστερούς όλων των αποχρώσεων :
Η θεωρία / ιστορία λέει ότι στον κοινωνικό πόλεμο (α) δεν χτυπάς έναν δυνατότερο εχθρό ολομέτωπα αλλά ελίσσεσαι και αναζητάς εναλλακτικές / καλύτερες θέσεις [Κλαούζεβιτς], (β) εκμεταλλεύεσαι στο ακέραιο τις αντιφάσεις του εχθρού, τις διευρύνεις για να δημιουργήσεις ρήγματα και ενίοτε συνάπτεις εφήμερες συμμαχίες [Λένιν], (γ) η σύγκρουση δεν είναι μια νύχτα εφόδου στα χειμερινά ανάκτορα αλλά μια επίπονη διαλεκτική διαδικασία αλλαγής συσχετισμών στους θεσμούς [Αλτουσέρ / Πουλαντζάς], (δ) απαραίτητο στοιχείο για την επιτυχία οποιασδήποτε πάλης είναι η κατάκτηση της ηγεμονίας (Γκράμσι / Λακλάου).

Μέχρι τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ παίζει μια χαρά αυτό το παιχνίδι στα πλαίσια, που του θέτουν οι αρνητικοί συσχετισμοί δύναμης στην Ευρώπη αλλά και στην Ελλάδα. Δεν ξέρω αν τελικά θα πετύχει την καλύτερη δυνατή συμφωνία για το χρέος, αυτό θα το δείξει η ιστορία. Ίσως είναι πιο δυνατή μία καλύτερη συμφωνία σε μία Ευρώπη, που θα έχουν αλλάξει οι συσχετισμοί. Όπως όμως ο ΣΥΡΙΖΑ θα αναλάβει τις ιστορικές του ευθύνες για τη συμφωνία αυτή, έτσι και διάφοροι αριστεροί που ήδη κριτικά καταφέρονται εναντίον του [γιατί δε διαγράφει πχ όλο το χρέος], να κάνουν βρε αδερφέ και μία αυτοκριτική, γιατί και αυτοί δε δημιούργησαν τόσα χρόνια τις συνθήκες στην κοινωνία για μία πιο ουσιαστική σύγκρουση. 

Γιατί διαγραφή όλου του χρέους δεν κάνεις με έναν λαό, που στο 90% πανικοβλήθηκε για ένα ΣΚ, επειδή δεν έσκασε χαμόγελο ο Ντάισελμπλουμ. Απλώς πέφτεις και έρχεται ο καρκίνος της ακροδεξιάς.

Έχουμε μερίδια ευθύνης για αυτή την κατάντια, όχι γιατί είμαστε καλύτεροι από τους -στο ίδιο επίπεδο με μας- συμπολίτες μας αλλά γιατί έχουμε την δυνατότητα αντίληψης ότι πρόκειται για κατάντια και ότι μπορούσαμε να κάνουμε πράγματα για να μην είναι έτσι.

Ο λαός είναι που θα πετύχει στο τέλος τού ματς το νικητήριο γκολ...



                         

Ο Αλέξης Τσίπρας είναι πράκτορας των ρώσων, των αμερικανών ή, μήπως, των κινέζων; Αυτό το ερώτημα βασανίζει εκείνους που μόνο όταν ετεροπροσδιορίζονται, αισθάνονται επαρκείς με τον εαυτό τους. Δεν έχουν καταλάβει ακόμα ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε φάση διαπραγμάτευσης, για την ακρίβεια δίνει τη μάχη τής ζωής της και σε αυτή είναι λογικό να αναζητά παντού συμμάχους. "Άσπρη γάτα, μαύρη γάτα, αρκεί να πιάνει τα ποντίκια", που θα έλεγε κι ο Ντενγκ Χσιάο Πινγκ. Αν, για παράδειγμα, ο Μπ. Ομπάμα αισθάνεται απειλούμενος από το φλερτ τής Ρωσίας με τη χώρα μας γιατί να μην το εκμεταλλευτούμε για να πετύχουμε μια καλύτερη συμφωνία; Αντιλαμβάνομαι ότι το ΚΚΕ αισθάνεται απογοητευμένο με το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εμμένει στις προεκλογικές του δεσμεύσεις για βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών, είναι κρίμα ωστόσο να καταφεύγει σε λεκτικές ακρότητες αντί να στηρίξει, έστω και τώρα, μια προσπάθεια η οποία γίνεται για την υπεράσπιση της εργατικής τάξης...

Δεν είναι δυνατό την ώρα που η ευρωπαϊκή ελίτ συμπαρατάσσεται απέναντι στη νέα αριστερή κυβέρνηση των Αθηνών ο Περισσός να κατηγορεί την τελευταία πως υπηρετεί νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες. Οταν η συντριπτική πλειονότητα του λαού-Αριστεροί, δεξιοί, κεντρώοι, οι πάντες όλοι-συσπειρώνονται γύρω από την κυβέρνησή του γιατί καταλαβαίνει ότι ετοιμάζεται για μια μεγάλη όσο κι απαραίτητη σύγκρουση δεν μπορεί το ΚΚΕ να μιλά για υποταγή στους φονιάδες των λαών αμερικανούς. Είναι μικρόψυχο να περιμένεις τον συμβιβασμό τού ιδεολογικού σου γείτονα για μικροκομματικές σκοπιμότητες αντί να σηκώνεις και τη δική σου ασπίδα για να τον αποτρέψεις...

Μόλις, όμως, αναφέρθηκα στο μεγαλύτερο όπλο που έχει στη διάθεσή της η κυβέρνηση: στη μαζική, δηλαδή, στήριξη από τους πολίτες, οι οποίοι ετοιμάζονται να την εκδηλώσουν και με συγκεντρώσεις μαζικής συμμετοχής τις ημέρες που ο πρωθυπουργός θα βρίσκεται στις Βρυξέλλες για τη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. Εγραφα προεκλογικώς ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να μιλήσει καθαρότερα στο εκλογικό ακροατήριο για το αίμα και τα δάκρυα που έρχονται πακέτο με κάθε σύγκρουση, κι αυτό προκειμένου να διευκολυνθεί αργότερα στην άσκηση εξουσίας. Δεν το έκανε στο βαθμό που θα το επιθυμούσα. Φαίνεται, όμως, πως η προσήλωση του Αλέξη Τσίπρα, του Γιάνη Βαρουφάκη και των υπόλοιπων υπουργών στην προεκλογική ρητορική τους έχει συγκινήσει τον ελληνικό λαό, που δεν είναι μαθημένος στο να του λένε μετεκλογικώς αυτά που του έλεγαν και προεκλογικώς. Επαναλαμβάνω ότι σε μία διαπραγμάτευση είναι λογικό να μην κερδίσεις τα πάντα. Γι' αυτό και δεν είναι οπισθοχώρηση ένας εναλλακτικός δρόμος από αυτόν του "κουρέματος" του χρέους, ο οποίος και πάλι θα αποτελεί ανακούφιση, αν κι όχι στον επιθυμητό βαθμό. Αυτό που έχει σημασία είναι στο τέλος αυτά που θα κερδίσουμε να είναι περισσότερα και σημαντικότερα από αυτά που θα χάσουμε...

Δεν χρειάζεται κανείς να έχει πάει στρατό για να καταλάβει ότι την ώρα τού πολέμου οι στρατιώτες ακολουθούμε τους στρατηγούς μας. Κάποιοι, ενδεχομένως, να αναρωτηθούν γιατί δεν έκανε το ίδιο κι ο ΣΥΡΙΖΑ επί σαμαροβενιζέλων ή και νωρίτερα. Μα, τότε δεν είχαμε κανένα πόλεμο, καμία μάχη, κανένα αγώνα για λαϊκή κυριαρχία κι εθνική αξιοπρέπεια. Μολονότι η προηγούμενη κυβέρνηση είχε υποσχεθεί πριν τις εκλογές τού 2012 πως θα επαναδιαπραγματευόταν το μνημόνιο, μας φόρτωσε με νέες επαχθείς ρυθμίσεις, όπως ο ΕΝΦΙΑ. Πώς θα μπορούσε, επομένως, η Αριστερά να συντασσόταν με εθελόδουλους, οι οποίοι είχαν υψώσει λευκή σημαία πριν καν μπουν στον αγωνιστικό χώρο; Ο Αλέξης Τσίπρας και οι υπουργοί του δίνουν σήμερα μία μάχη που ξεπερνά ιδεολογίες. Κι αυτό μπορεί να μην το έχουν καταλάβει πολιτικοί τής "παγκόσμιας κλάσης" ενός Αδ. Γεωργιάδη, αλλά το έχει αντιληφθεί πλήρως ο ελληνικός λαός. Κι αυτός είναι, στο τέλος, που θα πετύχει το νικητήριο γκολ. Γιατί θα είναι πολύ δύσκολο να μας πει "nein" η φράου Μέρκελ αν όλη η Ελλάδα βρίσκεται στους δρόμους τις κρίσιμες ώρες που θα κλείνεται η συμφωνία που θα αφορά και τις γενιές που θα έρθουν. Γιατί μπορεί οι έλληνες να μην ψηφίζουν στις γερμανικές εκλογές, αλλά η λαϊκή ορμή, από όποια χώρα κι αν προέρχεται, διαθέτει μια ασυναγώνιστη όσο και μεταδοτική δυναμική. 

Δεν είναι τυχαία η ρήση "φωνή λαού οργή θεού". Και η Ανγκελα είναι πολύ προτεστάντισσα για να την αγνοήσει... http://tripioevro.blogspot.gr/

Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2015

....... βαρύ φαγητό το στιφάδο..

Enjo Sifo

Δεν μπορούν να το(ν) χωνέψουν ... αλλά αυτοί εκεί... επιμένουν.......σώνει και καλά να περάσει γρήγορα η βουλευτής να πάρει τους φακέλους με όλα τα έργα που έχουν δρομολογηθεί για το καλό του νησιού μας από το μέγαρο....

Από τα λεγόμενα τους φαίνεται ότι θα τη επιπλήξουν για την αργοπορία.....

ΥΓ: λέτε να έχουν βάλει στόχο και την εγγραφή τους στο  ΣΥΡΙΖΑ;

.................
. βαρύ φαγητό το στιφάδο..



ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ Η ΒΟΥΛΕΥΤΙΝΑ…



ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ Η ΒΟΥΛΕΥΤΙΝΑ…



Έτοιμη δηλώνει, σύμφωνα με πληροφορίες, η βουλευτίνα Αφροδίτη Θεοπεφτάτου προκειμένου να προωθήσει όλα τα έργα του νησιού στα διάφορα Υπουργεία μιας και είναι πλέον κυβερνητική…Τουλάχιστον αυτό προκύπτει από τον στενό πολιτικό της κύκλο, ενώ σε όλους τους τόνους δηλώνεται ότι όλα τα έργα που έχουν δρομολογηθεί θα προχωρήσουν ΑΜΕΣΑ…Πάντως στον Δήμο που απευθυνθήκαμε μα είπαν ότι όλοι οι φάκελοι είναι έτοιμοι και περιμένουν την βουλευτίνα αλλά ακόμη δεν έχει φανεί…

...σκουλήκια υπάρχουν..


Η Χριστινα Σιδερη ειναι ο πνευματικος κοσμος της χωρας.Υποκλιθειτε,απλυτοι

       



ΕΧΕΙ MEGA ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΗΜΕΡΑ.........
    
..σκουλήκια ....
“γερμανοτσολιάδες @ TV
«Ανατροπή», τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2015 στις 23.30 με τον Γιάννη Πρετεντέρη

Συμβιβασμός ή σύγκρουση; Το παρασκήνιο, τα στρατόπεδα, οι κίνδυνοι. Οι δυο εβδομάδες που θα κρίνουν το μέλλον της χώρας. Μια μεγάλη συζήτηση στην εκπομπή «Ανατροπή» με τον Γιάννη Πρετεντέρη, τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2015, στις 23.30 στο MEGA. Οι πρώτες κινήσεις της νέας κυβέρνησης, οι εξαγγελίες, οι συναντήσεις, οι επαφές. Η στάση των Ευρωπαίων, οι δεσμεύσεις και το κρίσιμο δεκαπενθήμερο ως το Εurogroup της 16ης Φεβρουαρίου. Πολιτικοί, δημοσιογράφοι, οικονομολόγοι και αναλυτές εκτιμούν, σχολιάζουν και συζητούν τα δεδομένα που διαμορφώνουν το νέο σκηνικό. «Ανατροπή», τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2015 στις 23.30 με τον Γιάννη Πρετεντέρηστο MEGA.


κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν-τρομοκρατήσουν πως η στάση του ΣΥΡΙΖΑ θα μας βγει σε κακό..... τα ίδια έλεγαν και στη κατοχή οι “γερμανοτσολιάδες”...ευχαριστούμε..


Δεν τους παρακαλάμε


                  

Για το τεράστιο δημόσιο χρέος καμία ευθύνη δεν έχουν οι πολλοί καλοί άνθρωποι σε αυτή τη χώρα. Το τεράστιο δημόσιο χρέος δημιουργήθηκε γιατί η πολιτική και η οικονομική ελίτ αυτή της χώρας λεηλάτησαν ότι βρήκαν μπροστά τους, από τον τελευταίο μαλάκα δήμαρχο της Νέας Δημοκρατίας που έπαιρνε μίζα για ένα τσουβάλι χαλίκια, μέχρι τον εκδότη – εφοπλιστή – εργολάβο της… κεντροαριστεράς και της προόδου, που έπαιρνε εκατομμύρια ευρώ για δημόσια έργα που υπήρχαν μόνο στα χαρτιά. Αν οι… εταίροι δεν μπορούν να καταλάβουν που βρίσκεται το πρόβλημα
και πως η νέα κυβέρνηση δεν θα κάνει πίσω από τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, τότε μπορούν να πάνε να γαμηθούν.
Δεν θα τους παρακαλέσουμε.

Όλα τα σκουλήκια, όλοι οι γαμημένοι τζουτζέδες των ελίτ, σκούζουν από την Παρασκευή, μετά το χέσιμο που έριξε ο Βαρουφάκης σε αυτόν τον καραγκιόζη από την Ολλανδία, ότι η Ελλάδα αν συγκρουστεί με τους… εταίρους της θα βγει χαμένη, θα καταστραφεί, θα χρεοκοπήσει ατάκτως, σε αντίθεση με την τακτική χρεοκοπία του 2012, και θα πεταχτεί έξω από τη ζώνη του ευρώ.

Σκούζουν τα καθίκια, αλλά το καραβάνι προχωράει γιατί δεν έχει άλλη επιλογή, σήμερα στην Ελλάδα, αύριο στην Ισπανία, μεθαύριο στην Ιρλανδία, στα κοντά στην Πορτογαλία, παντού.
Θα συγκρουστούμε, προφανώς, γι’ αυτό ετοιμαζόμαστε τόσο καιρό, και άλλωστε αν αυτή η ζωή αξίζει για κάτι, αυτό είναι να τα βάζεις με τους ισχυρούς.


Δεν θα σου πω μαλακίες για το…. μικρό λαό που πολεμά δίχως σπαθιά και βόλια, ούτε για το πόσο λεβέντες και λεβέντισσες είμαστε. 

Τα πράγματα είναι απίστευτα περίπλοκα, ο κόσμος που ζούμε είναι σε γενικές γραμμές παράλογος και σχεδόν τίποτα δεν είναι αυτό που μοιάζει να είναι, αλλά ακριβώς γι’ αυτό την Παρασκευή ο Λαφαζάνης προκάλεσε ένα μίνι κραχ στο χρηματιστήριο του Καναδά επειδή είπε ότι θα σταματήσει στις Σκουριές το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό έγκλημα που συντελείται σήμερα στην Ευρώπη. 

Πάμε γερά και με χαμόγελο και οι αγώνες μας θα φέρουν αποτελέσματα.
Get up !
 Ο alterthess ιανός

Εκλογές ή ανακύκλωση ψήφων;


perikliskorovesis.jpg

Περικλής Κοροβέσης - Εφημερίδα των ΣυντακτώνΠερικλής Κοροβέσης - Εφημερίδα τών Συντακτών



Στη γενική χαρά για την ιστορική νίκη της Αριστεράς εγώ δεν συμμετείχα, παρ’ όλο που για περίπου μισό αιώνα ήμουν μέσα στην Αριστερά, και φυσικά εξακολουθώ να είμαι. Αλλά ποια Αριστερά; Αυτή που έχουμε στη φαντασία μας (Φαντασιακή Αριστερά, όπως θα έλεγε και ο Καστοριάδης) ή την Αριστερά όπως διαμορφώνεται από τα παιχνίδια της εξουσίας, με ρεαλιστικούς όρους και με την αρχή της «τέχνης του εφικτού»; Προσωπικά ήμουν πάντα με τη «φαντασιακή Αριστερά», εξ ου και ο απόβλητος της κάθε εξουσίας. Αλλά εντούτοις μια κυβέρνηση είναι μια απτή πραγματικότητα, που θα καθορίσει τη μοίρα σου, και αυτό μπορεί να σημαίνει πως από μικρονοικοκύρης, που τα έφερνε βόλτα, να βρεθείς να κοιμάσαι στο παγκάκι, να τρως από τα συσσίτια της Αρχιεπισκοπής και, για συμπλήρωμα, να ψάχνεις στα σκουπίδια. Και αυτό ήταν το βασικό έργο της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, που το πλήρωσε δραματικά ο τρίτος εταίρος, ο Φώτης Κουβέλης, που πέρασε στην εξωκοινοβουλευτική Αριστερά, αν και προσωπικά πιστευώ πως του άξιζε μια καλύτερη τύχη. Αλλά όταν οι φιλοδοξίες γίνονται έμμονες ιδέες, τότε δεν διαφέρουν από ψυχικό νόσημα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, με τα θετικά του και τα αρνητικά του, είναι το πρώτο καθαρόαιμο ευρωπαϊκό κόμμα στην Ελλάδα. Και αυτό συνάγεται από τον πολιτικό πολιτισμό που δείχνει. Και εδώ δεν μιλάμε για πολιτικές θέσεις, αλλά για πολιτικό ήθος. Ο λαϊκισμός του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν τριτοκοσμικό φαινόμενο και η αντικομμουνιστική υστερία του Σαμαρά, με την επακολουθούμενη καταστροφολογία, ήταν δείγματα ρητορικής της φασίζουσας Δεξιάς, πριν από την ίδρυση της Ε.Ε. Οι συντηρητικοί πολιτικοί σχηματισμοί της Ευρώπης, εκτός της Ακροδεξιάς, παίζουν μπάλα με τους κανόνες της πολιτικής FIFA. Ενα άλλο θετικό πρόσημο ήταν το «brand name»: «Αριστερά και άγιος ο Θεός». Εδώ χωρούσαν όλα. Βέβαια, ο ηγετικός κύκλος γύρω από τον Τσίπρα δεν κατάλαβε πως το εργοστάσιο της «Αριστεράς», με αυτό το όνομα, είχε προ καιρού κλείσει. Το ΕΑΜ είχε τελειώσει με τη λήξη του εμφυλίου πολέμου. Η ΕΔΑ εξαφανίζεται με τη χούντα. Με τη Μεταπολίτευση, το ΠΑΣΟΚ αφομοιώνει τον κόσμο της Αριστεράς και αφήνει κάτι ψίχουλα στους πραγματικούς κληρονόμους, ονόματι ΚΚΕ και ΚΚΕ εσ., και σχεδόν μηδέν στις εξωκοινοβουλευτικές ομάδες της κομμουνιστικογενούς Αριστεράς (μαοϊκοί, τροτσκιστές ή άλλες διασπάσεις).

Τώρα, στο 2015, πώς η Αριστερά έφτασε στο πραγματικό ποσοστό 35,34% των ψήφων και στις 149 έδρες είναι ένα ερώτημα. Οταν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ξεπερνούσε το 4,5%. Και αυτό στο όχι και τόσο μακρινό 2009. Πώς έγινε αυτό το θαύμα και σχεδόν οχταπλασίασε τα ποσοστά του; Δεν νομίζω πως ήταν οι ιδέες και το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ που ξεσήκωσαν τις μάζες. Ηταν οι καταστροφικές πολιτικές της απελθούσης φασίζουσας κυβέρνησης που ανέδειξαν τον ΣΥΡΙΖΑ στον μεγαλύτερο ανακλυκλωτή ψήφων μετά τον Ανδρέα Παπανδρέου. Και αυτό ας το έχουν στα υπόψη όσοι μιλούν για ιστορική νίκη της Αριστεράς. Το νούμερο 149 είναι σημαντικό. Αλλά δεν μετράει. Για να μετρήσει χρειάζονταν δύο-τρεις μονάδες ακόμα. Και αυτές έπρεπε να τις δανειστεί από κάπου ή να γίνουν νέες εκλογές. Και η νέα κυβέρνηση επέλεξε ένα ακόμα δάνειο. Και ναι μεν τώρα μετράει 162 βουλευτές, 13 από τους ΑΝ.ΕΛΛ. και μπαίνει σε παρένθεση πως αυτό το κόμμα είναι ακροδεξιό.

Η Ακροδεξιά στην Ευρώπη έχει πολλές μορφές. Η Χρυσή Αυγή, ως εγκληματική και ναζιστική οργάνωση, είναι το μόνο κόμμα στην Ευρώπη που κερδίζει ψήφους στο όνομα του Χίτλερ, γίνεται τρίτο κόμμα, και το ιστορικό ΚΚΕ είναι πίσω και από αυτό ακόμα το Ποτάμι. Και αυτό δείχνει πως ο δωσιλογισμός είναι συστατικό στοιχείο του πολιτικού μας συστήματος. Σε αντίθεση, η Ακρα Δεξιά στην Ευρώπη έχει μια λαϊκιστική-αριστερή φατσάδα, συχνά με αντιευρωπαϊκά αισθήματα ή ευρωσκεπτικιστικά (ανάλογα με τις θέσεις ΚΚΕ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά από την αντίθετη όχθη), είναι υπέρ του κοινωνικού κράτους και υπέρ των κοινωνικών παροχών. Αλλά υπάρχει και εδώ μια διάσπαση. Η νεοφιλελεύθερη Ακρα Δεξιά, που τη συναντούμε σε Ελβερία, Νορβηγία, Βέλγιο κ.λπ. έχει φιλοευρωπαϊκές τάσεις, και είναι υπέρ του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ.

Κοινό σημείο το μίσος στον άλλο, τον ξένο. Αυτή η ακροδεξιά συμμαχία του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αποβεί και μοιραία. Ανά πάσα στιγμή μπορεί να χάσει την πλειοψηφία αν υπερβεί μία από τις κόκκινες γραμμές του κ. Καμμένου. Και στην καλύτερη περίπτωση, να μην μπορέσει να περάσει κάποια ευαίσθητα νομοσχέδια, όπως π.χ. για το μεταναστευτικό. Αν προσθέσουμε τώρα και τους ανανήψαντες του ΠΑΣΟΚ μαζί με τον σκληρό σταλινικό πυρήνα του ΣΥΝ, έχουμε μια «μακεδονική σαλάτα». Αυτό έχει και τα θετικά του. Ο κ. υπουργός Εθνικής Αμυνας αναγνωρίζει εμμέσως το «μακεδονικό». Αλλά παράλληλα υπάρχει και μια υπέροχη σάλτσα. Εξέχουσες προσωπικότητες αυτής της κοινωνίας με μεγάλη θητεία στα ανθρώπινα δικαιώματα ή με σπουδές υψηλού κύρους έχουν αναλάβει υπεύθυνες θέσεις. Τι ενώνει όλους αυτούς τους κυβερνήτες; Εδώ έχουμε μια διπλή απάντηση. Για κάποιους είναι η εξουσία και για άλλους είναι να εκμεταλλευτούν κάποια υπεύθυνη θέση για να παράξουν έργο. Και ένα ακόμα ενθαρρυντικό στοιχείο. Με το καλημέρα η νέα κυβέρνηση δεσμεύτηκε στις προεκλογικές της δηλώσεις. Αυτό το έργο δεν το είχαμε ξαναδεί και μας άρεσε.

Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2015

Προς ευρωλιγούρηδες γερμανοτσολιάδες...


Προς ευρωλιγούρηδες γερμανοτσολιάδες: Αυτός ο λαός δεν θα αγιοποιήσει ποτέ την κατάθλιψη, πόσω μάλλον τώρα που ξεπερνά το ραγιαδισμό...

                            

Ο Λ. Λιαρόπουλος δεν θα μπορούσε να συνοψίσει καλύτερα, στη σχετική ανάρτησή του στο facebook, τη νοοτροπία από την οποία διακατέχονται οι ευρωλιγούρηδες γερμανοτσολιάδες, οι οποίοι κυβερνούσαν αυτόν τον τόπο μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα, με τα γνωστά "θαυμαστά" αποτελέσματα: "Γερούν γερά σπάστου τον τσαμπουκά"! 

Εχουν, μάλιστα, την ψευδαίσθηση, ζώντας σε έναν εικονικό κόσμο με σκηνικό που στήνεται από την ελίτ και τα μιντιακά παπαγαλάκια της, πως ο ελληνικός λαός βρίσκεται στο πλευρό ενός τεχνοκράτη που δεν εκλέχθηκε από κανέναν, ο οποίος δεν έχει καν σπουδάσει οικονομικά κι ο οποίος δεν έλαβε ποτέ το μεταπτυχιακό του δίπλωμα από το πανεπιστήμιο του Κορκ στην Ιρλανδία γιατί τον κέρδισαν οι παμπ της περιοχής. Δεν αδικώ τον Γ. Ντάισελμπλουμ για την αγάπη του για τη "Γκίνες". Θα μπορούσαμε να βρεθούμε και να πιούμε πολλές μαζί. Από έναν τέτοιο αδαή, ωστόσο, μέθυσο ο ελληνικός λαός δεν αποδέχεται εντολές. Πόσω μάλλον όταν αυτές που του έχουν ήδη δοθεί κι εφαρμοστεί τον οδήγησαν σε οικονομική γενοκτονία...

Λυπάμαι τους ανθρώπους που ντρέπονται για την πατρίδα τους, την όποια πατρίδα τους, και βλέπουν μόνο στις άλλες τον παράδεισο που υποτίθεται πως χάνουν στη δική τους. 

Φυσικά και είναι δικαίωμα του καθενός να μην αγαπά τη χώρα του και το λαό της, όπως είναι δικαίωμά του να μην αγαπά τη μάνα και τον πατέρα του, πόσω μάλλον όταν αυτοί δεν έχουν φερθεί με τον καλύτερο τρόπο στα παιδιά τους. Εχουν αναρωτηθεί, όμως, όλοι αυτοί οι αρνητές τού ίδιου τους του αίματος τί έχουν κάνει για να βελτιώσουν αυτόν τον τόπο πέρα από το να τον διασύρουν με τα λόγια και τις πράξεις τους; Προσκυνούν το διαφωτισμό και σαρκάζουν τη φουστανέλα λες και η Ευρώπη δεν στήριξε τον πολιτισμό της πάνω στον ελληνικό και σαν οι φουστανελάδες να μην έδωσαν και την ψυχή τους για την ελευθερία. Οι φραγκοπροσκυνημένοι είναι τόσο βαθιά κομπλεξικοί που απαρνούνται ακόμα και τη γλώσσα τους, χρησιμοποιώντας ένα λεκτικό ιδίωμα που παραπέμπει σε αμόρφωτες μαϊμούδες. Λατρεύουν τη Δύση κι απαρνούνται την Ανατολή όταν αυτός ο τόπος αποτέλεσε κι αποτελεί ένα αξιοθαύμαστο χωνευτήρι πολιτισμών, έχοντας αντλήσει θετικά (και πολλά αρνητικά βεβαίως) στοιχεία από όλους όσοι πέρασαν από αυτόν...

Μαζί σας κι εγώ στην αποστροφή στο συντηρητισμό, στον ωχαδερφισμό, στο ραγιαδισμό, στην ευθυνοφοβία, στην αναξιοκρατία που μαστίζουν αυτόν το λαό. Εχω ταξιδέψει, όμως, αρκετά κι έχω γνωρίσει ανθρώπους από διάφορους λαούς, ομολογουμένως με προτερήματα όπως η οργανωτικότητα κι ο προγραμματισμός που λείπουν από τη δική μας φυλή, για να μπορώ να πω πως αν κάποιοι ξέρουν να απολαμβάνουν τη ζωή αυτοί είναι οι έλληνες. Σε αυτόν τον τόπο οι άνθρωποι μιλούν, γελούν, διασκεδάζουν, εκδηλώνονται χωρίς να γκρεμίζουν τα πάντα στο μεθυσμένο πέρασμά τους. Ακόμα και τώρα που τα εισοδήματά τους έχουν περιοριστεί στο ελάχιστο δεν κλείνονται από τις επτά το βράδυ στα σπίτια τους, δεν συμπεριφέρονται politically correct ακόμα κι όταν είναι με την οικογένεια ή τους φίλους τους, αρνούνται να υποκύψουν στην προτεσταντική μιζέρια τής "πολιτισμένης" Δύσης. Σπάμε πλάκα όχι γιατί είμαστε ανεπρόκοποι, αλλά γιατί έχουμε αντιληφθεί ότι η ζωή είναι μικρή και είναι κρίμα να τη σπαταλάμε αγιοποιώντας την κατάθλιψη. Και τα καταλαβαίνουμε όλα αυτά μολονότι δεν έχουμε περάσει διαφωτισμό. Ή, ίσως, και γι' αυτό...

Ζήσαμε τόσα χρόνια σκυφτοί, όπως είπε κι ένας φίλος, που μας φαίνεται παράξενο τώρα που στεκόμαστε όρθιοι. Διαπραγματευόμαστε για πρώτη φορά ένα διαφορετικό οικονομικό μοντέλο από αυτό που έχει αποτύχει οικτρά, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά οπουδήποτε αλλού στην Ευρώπη επιβλήθηκε ο γερμανικός οικονομικός ιμπεριαλισμός. Γι' αυτό και είναι λογικό κάποιοι να πιστεύουν ότι το αυτονόητο, όπως δηλαδή το ότι μια φρέσκια κυβέρνηση μένει σταθερή στις προεκλογικές της δεσμεύσεις, είναι επικίνδυνο και μπορεί να καταλήξει σε καταστροφή. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, έλαβε την καθαρή εντολή από τον ελληνικό λαό μόλις πριν μία εβδομάδα να βάλει τέλος στην άγρια, ταξική λιτότητα, στα μνημόνια, στη λαϊκή κι εθνική υποδούλωση με το πρόγραμμα που παρουσίασε και το οποίο επικροτήθηκε στην κάλπη. 

Κι αυτό κάνουν ο Αλέξης Τσίπρας, ο Γιάνης Βαρουφάκης και οι υπόλοιποι υπουργοί. Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο. Από πού κι ως πού, επομένως, έχει το δικαίωμα ο αποδοκιμασθέντας από τη λαϊκή ετυμηγορία Αντ. Σαχλαμαράς να ζητά συγγνώμη από τον Γ. Ντάισελμπλουμ; Την ώρα που οι πολίτες, όπως φαίνεται ακόμα κι από μια απλή συνομιλία μαζί τους, τάσσονται με χαρά στο πλευρό των στρατηγών τους σε αυτόν τον πόλεμο οι ξεπεσμένοι λακέδες τής ελίτ εξακολουθούν να υψώνουν τη σημαία τής εθελοδουλίας και της υποτέλειας. 

Ας το πάρουν, όμως, χαμπάρι πως σε αυτήν τη μάχη όσοι τη δώσουμε ή θα νικήσουμε ή θα χάσουμε. Αυτοί που όχι μόνο δεν την έδωσαν αλλά και την πρόδωσαν είναι υπόλογοι πάνω από όλους κι από όλα στην Ιστορία, η οποία τους έχει κατατάξει ήδη στη χορεία των χαμένων...

Αναρτήθηκε από vromostomos

να ξαναρχίσουν οι λέξεις να φορούν τα παλιά τους νοήματα...


Οι δυο μεγάλες συγκεντρώσεις του στις 16 και 18 Φεβρουαρίου σε όλη την Ελλάδα, θα είναι κάτι πολύ περισσότερο από διαδηλώσεις "για τη Δημοκρατία και το χρέος". Θάναι γιορτή.

Για το χαμόγελό μας, που σιγά σιγά άρχισε να βρίσκει ξανά τον δρόμο απ' την ψυχή προς τα χείλη... Για κανέναν ΣΥΡΙΖΑ, για κανέναν Τσίπρα, για κανέναν Βαρουφάκη. Αυτοί απλώς έλαβαν την ευλογία και την εντολή να μας υπηρετήσουν. 
Και όσο το κάνουν, θα τους στηρίζουμε, όπως θα στηρίζαμε και όποιον άλλο έπραττε αναλόγως.


Αλλά πείτε την αλήθεια, νιώθετε την ανάγκη για μια γιορτή έ ? Γιορτή θα γίνει λοιπόν !

Και σίγουρα, κάπου εκεί θάναι κι ο Παύλος Φύσσας, και Αλέξης ο Γρηγορόπουλος, και όλες οι χιλιάδες εκείνων που δεν άντεξαν την ταπείνωση και επέλεξαν μια άλλη, πιο μοναχική "διέξοδο"...

    
   

Άντε να ξαναρχίσουν οι λέξεις να φορούν τα παλιά τους νοήματα...



Να διαπραγματευτεί ο λαός

                                
Του ΑΝΔΡΕΑ ΖΑΦΕΙΡΗ

Δεν πέρασε ούτε μια μέρα από όταν ένας ολόκληρος λαός, ύστερα από 5 χρόνια ταπεινώσεων, ένιωσε ότι έπαιρνε τη ρεβάνς του στους μορφασμούς του κ. Ντάισελμπλουμ και ο υπουργός Οικονομικών ετοιμάζεται να συναντηθεί με τον Γάλλο ομόλογό του Μισέλ Σαπέν στο Παρίσι την Κυριακή.

Το έκτακτο αυτό ταξίδι συνδέεται τόσο με την έκβαση της συζήτησής με τον Ντάισελμπλουμ, όσο και με το δείπνο Μέρκελ-Ολάντ-Σουλτς και...αποδεικνύει ότι η διαπραγμάτευση δεν θα είναι μια επικοινωνιακή φαεινή ούτε ένας δρόμος στρωμένος με εύκολες και αμοιβαίες υποχωρήσεις.


Το πρόβλημα της Ελληνικής οικονομίας είναι τόσο η αδυναμία εξυπηρέτησης του, εκτός οποιοδήποτε διακανονισμού, χρέους, όσο και η αδυναμία εξόδου από μια στασιμότητα που λειτουργεί σαν ανατροφοδοτούμενος εφιάλτης.

Πόσες εναλλακτικές υπάρχουν για αυτά τα δύο προβλήματα;

Η μια είναι να αντιμετωπιστούν στη βάση της ανάκτηση των αναγκαίων οικονομικών, δημοσιονομικών και νομισματικών εργαλείων από την ίδια την ελληνική κυβέρνηση.

Η άλλη: ένας νέος δανεισμός (πιθανά σε συνδυασμό με μια μορφή επιμήκυνσης).

Νέος δανεισμός όμως που, το πιο πιθανό, να συνεπάγεται νέες υποχρεώσεις, όπως και εάν βαπτιστούν αυτές.

Εδώ είναι που θα χρειαστεί η διαπραγμάτευση να περιλαμβάνει και ένα εναλλακτικό σχέδιο ώστε η σύγκρουση, η ρήξη, η ανυποχώρητη στάση να έχουν ένα έδαφος να στηριχτούν.

Κανείς δε μπορεί να διαβεβαιώσει ότι η διαπραγμάτευση στην Ευρωζώνη, θα καταλήξει νομοτελειακά σε «αμοιβαία επωφελή λύση». Ήδη έχουν αρχίσει οι εκβιασμοί, με τους εγχώριους πρόθυμους να πρωτοστατούν σε μια απίστευτη επίδειξη σύγχρονου δοσιλογισμού.

Η αταλάντευτη απόρριψη από την ελληνική κυβέρνηση των πιέσεων και των εκβιασμών προϋποθέτει τη μαζική, ενεργητική και δυναμική αφύπνιση και παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα.

Η πρωτοβουλία που ξεκίνησε από το διαδίκτυο ώστε να πραγματοποιηθούν συλλαλητήρια σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Χανιά και Ηράκλειο για να στηριχθεί η ελληνική αντιπροσωπεία, που θα βρίσκεται στη Βρυξέλλες για να διαπραγματευθεί για το χρέος, στα μέσα Φλεβάρη, είναι η απόδειξη ότι ενεργοποιούνται τα αντανακλαστικά της προ του Ιουνίου του ΄12 περιόδου και η επίγνωση ότι τίποτα δεν χαρίζεται, ότι δεν υπάρχουν εύκολοι δρόμοι για την ανατροπή.

Είναι ο λαός που πρέπει να κάνει τη διαπραγμάτευση.
Και εδώ θα κριθούν όλα τα πολιτικά υποκείμενα εάν θα συνεισφέρουν σε αυτού του τύπου τη διαπραγμάτευση ή θα επιλέξουν τον αναχωρητισμό ή την υπονόμευση.

Ένας νέος, ιστορικός κύκλος άνοιξε στις 25 Γενάρη.

Μπαίνουμε σε μια περίοδο ραγδαίων εξελίξεων. Μέσα στους επόμενους μήνες η ιστορία θα πυκνώσει ξανά και τα διλλήματα δε θα μπορούν να πάρουν αναβολή. Για κανέναν.

Από iskra


Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2015

Η moodys προειδοποιεί ότι αν συνεχιστεί η μη χρήση χημικών σε πορείες θα μας υποβαθμίσει.

περισσότεροι από 3000 αντιφασίστες στην πορεία



aggelosview ‏@aggelosview 9 λεπτάΠριν από 9 λεπτά

κρύφτηκαν πίσω από την κλούβα οι μπάτσοι. Επιτέλους πήραμε πίσω την Αθήνα pic.twitter.com/3DAArHKzeq


 


Οι αστυνομικοί πίσω από τις κλούβες. Πώς να το πουμε.. Τους... φωτογραφίζουν ελεύθερα διαδηλωτές και δημ/φοι
Και ο Άγνωστος ανοιχτός

Χωρίς όπλα οι αστυνομικοί
Βέβαια οι ματατζηδες είχαν όπλα μαζί τους
Η moodys προειδοποιεί ότι αν συνεχιστεί η μη χρήση χημικών σε πορείες θα μας υποβαθμίσει.

ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΕΜΟ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΔΥΣΗΣ


Μερικοί θα με κάμουν πιο κυβερνητικό από τους κυβερνητικούς. Δεν τους συγκίνησε που η Ελλάδα, μετά από πολλές δεκαετίες ύψωσε, έστω δειλά, το ανάστημα της. Τους απασχολούν τα τουίτερς του υπουργού εξωτερικών κι όχι η πρώτη φορά που Έλληνας υπουργός ύψωσε φωνή διαμαρτυρίας για τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται αποφάσεις στην υπόθεση της Ουκρανίας. Αποφάσεις που αγνοούν και περιφρονούν την Ελλάδα. Τους ενδιαφέρουν οι ενδυματολογικές επιλογές της νέας κυβέρνησης κι όχι υλοποίηση των ελάχιστων προεκλογικών δεσμεύσεων της. 

Δεν απόρησαν πολλοί ή τη χαρακτήρισαν απλή αμετροέπεια την αρνητική αναφορά του προέδρου του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς, στη συνεργασία ΑΝΕΛ-ΣΥΡΙΖΑ. Απ’ όσα είπε, για μας ήταν το πιο σημαντικό. Απέναντι τους οι Ευρωπαίοι δεν έχουν πια ένα αριστερό κόμμα, αλλά μια ισχυρή σύμπραξη «αριστερών» και «δεξιών». Κι αυτό χαλάει τα πολεμικά τους σχέδια. Τα άκρα δεν είναι αυτά που έχει επιλέξει το διεθνές πολιτικό σύστημα και, κοιτώντας μόνο οριζόντια, τα έχει ονομάσει «αριστερά» και «δεξιά». Τα πραγματικά άκρα φαίνονται, όταν κοιτάς τον κόσμο κάθετα και είναι μια κορφή, που χωρά λίγους, κι ένας πάτος που χωρούν όλοι. 85 άνθρωποι κατέχουν πλούτο ίσο με τον μισό πληθυσμό του πλανήτη. Η συνεργασία ΑΝΕΛ-ΣΥΡΙΖΑ βάζει στην ορθή της βάση τη «θεωρία των άκρων», συντρίβοντας το ψεύτικο. Τους πονάει πιότερο από κάθε τι άλλο. 

Υπάρχουν, τέλος, «έλληνες» που επιχαίρουν επειδή οι «αγορές» κρατούν σκληρή στάση έναντι της Ελλάδας ή γιατί το χρηματιστήριο πέφτει και τα επιτόκια δανεισμού ανεβαίνουν. 

Κύριοι και κυρίες, έχουμε πόλεμο. 

Οι πολιτικοί τοποτηρητές της διεθνούς τραπεζικής αυτοκρατορίας, δεν επιτίθενται σε μια απροσδιόριστη πολιτική, αλλά στο γεγονός ότι πάρθηκαν μέτρα, που αντιμετωπίζουν, μερικώς, την ανθρωπιστική καταστροφή. Κι αυτό στον κόσμο της κεφαλαιοκρατίας είναι απαράδεκτο. 

Αν τούτη η κυβέρνηση αντέξει τον πόλεμο, θα αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση για τους λαούς της Ευρώπης. Αν τούτη η κυβέρνηση αποτύχει, η Ελλάδα είναι τελειωμένη. Η επόμενη «κοινοβουλευτική» λύση για το λαό δεν θα είναι ένα ολιγαρχικό καλογυαλισμένο τηλεοπτικό κατασκεύασμα, αλλά κάτι, βγαλμένο από τον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας, που θα ονειρεύεται το πάρσιμο της Πόλης και θα αγαπά εφοπλιστές. Οι αυταρχικοί εθνικισμοί είναι παιδιά του καπιταλισμού και της κατάθλιψης. 

Έλληνες, έχουμε πόλεμο. Και οι πόλεμοι(το έχουμε ξαναγράψει) γίνονται με δύο τρόπους. Όταν η χώρα είναι συνδεδεμένη με τους υπολογιστές του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, γίνονται μέσα από την οθόνη τους, με το ανεβοκατέβασμα αριθμών και δεικτών. Όταν η χώρα έχει μια κεντρική τράπεζα που δεν υπόκειται στους κανόνες της διεθνούς τραπεζικής, δηλ. δεν είναι μέλος της Διεθνούς Τράπεζας Διακανονισμών(BIS) και στη μετοχική της σύνθεση ή στην ηγεσία του κράτους, δεν συμμετέχουν οι «αγορές», ο πόλεμος γίνεται με τα συμβατικά όπλα. (Βλέπε Ρωσία, Ιράκ, Συρία, Ιράν κλπ). 

Ας ετοιμαζόμαστε για πόλεμο, όσοι δεν θέλουν να ζουν ως ραγιάδες. 

Την απάντηση έχει δώσει, σε ανύποπτη για μας στιγμή, ο σοφός Παναγιώτης Κονδύλης(1943-1998). Από τα χρόνια του Θουκυδίδη, οι Έλληνες και απ’ αυτούς ο κόσμος όλος, έμαθαν ότι στη διεθνή σκηνή υπάρχει μόνο το δίκιο του ισχυρού: 

«κατά την κρίση των ανθρώπων το δίκαιο λογαριάζεται όταν υπάρχει ίση δύναμη για την επιβολή του κι ότι, όταν αυτό δε συμβαίνει, οι δυνατοί κάνουν ό,τι τους επιτρέπει η δύναμή τους κι οι αδύναμοι υποχωρούν κι αποδέχονται… αναγκασμένοι από ένα φυσικό νόμο επιβάλλουν πάντα την εξουσία τους όπου είναι πιο δυνατοί . Το νόμο αυτό ούτε εμείς τον θεσπίσαμε ούτε θεσπισμένο πρώτοι εμείς τον εφαρμόσαμε , αλλά τον βρήκαμε να υπάρχει και θα τον αφήσουμε να υπάρχει παντοτινά». (Θουκυδίδου Ξυγγραφή, βιβλίο Ε΄, κεφάλαια 89 και 105). 

Ο Παναγιώτης Κονδύλης, υιοθετώντας τον Θουκυδίδη, έγραφε:

«κάθε ισχυρισμός και κάθε διεκδίκηση μετρούν μόνο τόσο, όσο και η εθνική οντότητα πού στέκει πίσω τους… οι κινήσεις στο πολιτικό-διπλωματικό πεδίο αποδίδουν όχι ανάλογα με το «δίκαιο», το οποίο άλλωστε η κάθε πλευρά ορίζει για λογαριασμό της, αλλά ανάλογα με το ιστορικό και κοινωνικό βάρος των αντίστοιχων συλλογικών υποκειμένων». 

Και συνέχιζε, περιγράφοντας τότε, αυτό που ζούμε σήμερα: 

« η διαγραφόμενη για το άμεσο μέλλον οικονομική στασιμότητα και η συνεπόμενη στενότητα των πόρων οι οικολογικές και πληθυσμιακές αναταραχές: όλα αυτά, μαζί και με άλλα, θα ρίξουν το κάθε έθνος πίσω στις δικές του δυνάμεις, καθώς είναι ευκολότερο να συμμετέχουν όλοι στην κοινή ευημερία παρά ο ένας να βαστάζει τα βάρη του άλλου. Στην περίπτωση αυτή, στους κόλπους της «Ευρώπης» μάλλον θα είχαμε έναν συνασπισμό των ισχυρών με σκοπό ν’ απαλλαγούν από τους αδύνατους ή ανίκανους παρά την αδελφική διανομή προς ανακούφιση όσων ολιγώρησαν ή υστέρησαν». 

Και προτείνει τα αυτονόητα, που, τότε, θεωρούνταν περιττά και ανόητα: 

«σκοπός των σύντομων αυτών παρατηρήσεων δεν ήταν, ούτε μπορούσε να είναι, η διατύπωση συγκεκριμένων προτάσεων πάνω στα συγκεκριμένα προβλήματα πού αντιμετωπίζει σήμερα η ελληνική εξωτερική πολιτική. Θελήσαμε να τονίσουμε την απλή και στοιχειώδη αλήθεια, ότι μία τελεσφόρα και μακρόπνοη εθνική πολιτική μπορεί ν’ απορρεύσει μονάχα από μιαν ακμαία εθνική οντότητα ως conditio sine qua non. Το τι θα κάμει στα επί μέρους όποιος διαθέτει την απαραίτητη τούτη προϋπόθεση εξαρτάται από τον εκάστοτε διεθνή συσχετισμό δυνάμεων, από τις εκάστοτε ανάγκες και επιδιώξεις του. Για να περπατήσει κανείς πρέπει πρώτα-πρώτα να έχει πόδια, το που, πώς και πότε θα πάει, δεν το ξέρει πάντοτε εκ των προτέρων και δεν το καθορίζει πάντοτε ο ίδιος. Συχνότατα η σημερινή ελληνική εθνική πολιτική θυμίζει κάποιον ο οποίος δεν ανησυχεί γιατί δεν έχει πόδια, πιστεύοντας ότι στην κρίσιμη στιγμή θα του φυτρώσουν φτερά». 

(Τα αποσπάσματα είναι από το από το βιβλίο του Παναγιώτη Κονδύλη, “Πλανητική πολιτική μετά τον ψυχρό πόλεμο”, 1992). 

Ερχόμενοι στο σήμερα και με την ελπίδα, ότι έχουμε μια κυβέρνηση που έχει πόδια και δεν περιμένει να βγάλει φτερά, συνοψίζουμε. 

1. Να κατανοηθεί από το λαό και να ειπωθεί από την κυβέρνηση ότι βρισκόμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση με τους οικονομικά κυρίαρχους του πλανήτη, οι οποίοι δεν είναι διατεθειμένοι να ανεχθούν ρήγμα στα ύφαλα του σκάφους που κυβερνούν.

2. Να κατανοήσει κυβέρνηση και λαός ότι για να μην υποχωρούμε ως αδύναμοι πρέπει να γίνουμε ισχυροί. Η Ελλάδα πρέπει να γίνει σεβαστή οντότητα, ενεργοποιώντας λογικές πολεμικής οικονομίας. Καλείται το σύνολο του λαού να στρατευθεί στην αναδιάρθρωση και στήριξη ενός παραγωγικού μοντέλου, αρνούμενο την κατανάλωση, όχι μόνο «καγιέν», αλλά κάθε τι ξένου προς την ελληνική παραγωγή. Μια παραγωγή που πρέπει να αυξάνεται, με την ενεργοποίηση του ενεργού και άεργου ανθρώπινου δημιουργικού δυναμικού και την αξιοποίηση φυσικών πλεονεκτημάτων. Πρέπει να καλυφθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα, η συντελούμενη από δεκαετίες απώλεια της ελληνικής παραγωγικής βάσης. Δεν είναι για ειρωνεία η πρόσκληση των Ρώσων, για κατανάλωση ρώσικων βρακιών αντί για δαντελένια παριζιάνικα μοντελάκια. Μόνο που εμείς, δεν παράγουμε, πια, βρακιά. Έχουμε, όμως, άλλα. Η κυβέρνηση καλείται να ενημερώσει το λαό για το τι είναι και τι δεν είναι πραγματικό ελληνικό προϊόν. 

3. Περισσότερο από τον καθένα, το τι μπορούμε, το ποιες είναι οι ανάγκες και τι πρέπει να γίνει γνωρίζουν οι άνθρωποι που κατοικούν σε κάθε τόπο της Ελλάδας. Πρέπει ο καθένας μας να συμβάλλει στην ανασυγκρότηση, στη βάση της συνεργασίας και της αλληλεγγύης, αυτού που κάποτε υπήρχε, μεγαλούργησε και χάθηκε: Να θυμηθούμε των Ελλήνων τις Κοινότητες. Η «Εθνική Οντότητα» του Κονδύλη δημιουργείται με την Ανασυγκρότηση Εκκλησίας και Δήμου. Από την Αγάπη και την Κατανόηση του ενός προς τον άλλο. 

4. Η κυβέρνηση γνωρίζει ότι ο εχθρός είναι ο ίδιος και κοινός για όλους τους λαούς του πλανήτη κι επομένως, χρέος της είναι να διαμορφώσει συμμαχίες με κυβερνήσεις, οργανώσεις, κόμματα και κινήματα, που μάχονται για τη δημοκρατική απελευθέρωση των λαών. 

5. Και τελευταίο, αλλά σημαντικό: Να ξεδοντιαστούν οι «Εφιάλτες». Σε καιρό πολέμου, δεν είναι ανεκτό οι υπάλληλοι των τραπεζιτών να μονοπωλούν την ενημέρωση και να κατέχουν, χαριστικά, δημόσιες συχνότητες, υπηρετώντας τον εχθρό. 

Κάθε πόλεμος θέλει θυσίες, αλλά δίκαιος πόλεμος είναι μόνο ο αμυντικός και απελευθερωτικός πόλεμος. Και τούτο έχει τη γοητεία του. 

Ας θυμηθούμε τον Διονύσιο Σολωμό: "Κάμε ώστε ο μικρός Κύκλος, μέσα εις τον οποίο κινιέται η πολιορκημένη πόλη, να ξεσκεπάζει εις την ατμοσφαίρα του τα μεγαλύτερα συμφέροντα της Ελλάδας, για την υλική θέση, οπού αξίζει τόσο για εκείνους οπού θέλουν να τη βαστάξουν, όσο για εκείνους οπού θέλουν να την αρπάξουν, και, για την ηθική θέση, τα μεγαλύτερα συμφέροντα της Ανθρωπότητος. Τοιουτοτρόπως η υπόθεση δένεται με το παγκόσμιο σύστημα. -Ιδές τον Προμηθέα και εν γένει τα συγγράμματα του Αισχύλου.- Ας φανεί καθαρά η μικρότης του τόπου και ο σιδερένιος και ασύντριφτος κύκλος οπού την έχει κλεισμένη. Τοιουτοτρόπως από τη μικρότητα του τόπου, ο οποίος παλεύει με μεγάλες ενάντιες δύναμες, θέλει έβγουν οι Μεγάλες Ουσίες". 


Ο Πλανήτης μας περιμένει να γράψουμε, ξανά, ιστορία: 

«Η Ελλάδα είναι το παρελθόν μας. Είναι επίσης το μέλλον μας. Ας το δημιουργήσουμε ξανά μαζί της ! Το 2012, ας γίνουμε όλοι Έλληνες !»

Ραούλ Βανεγκέμ και Γιάννης Γιουλούντας

(ειπώθηκε στην εποχή των «αγανακτισμένων». Το 2012 συνεχίζεται). 

Γιάννης Κων. Κρούσος 
Φαρακλάτα Κεφαλονιάς, 30/01/2015