ΦΑΤΑ ΜΑΛΑΚΑ ΝΟΙΚΟΥΡΑΙΕ ΠΟΥ ΣΟΥ ΣΠΑΓΑΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΟΙ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΙ!!

ΣΥΡΙΖΑ "Αξιοπρέπεια Αλληλεγγύη Ανατροπή"

Οι ένστολοι μαφιόζοι που έβγαλε η συγκυβέρνηση στους δρόμους σήμερα,σπάνε τζαμαρίες από πολυκατοικίες και καταστήματα στα Εξάρχεια

Giannis FantomaRimbaud

Προς νοικοκυραίους
Τα ματ που πληρώνεις με τους φόρους σου σπάνε πόρτες πολυκατοικιών και τζαμαρίες καταστημάτων 

Προς νοικοκυραίους
Μάλλον Ακίνδυνος @galaxyarchis
Όταν μία νεαρή γυναίκα τους είπε «Τι πράγματα είναι αυτά που κάνετε;», της απάντησαν «Θα σε γαμήσουμε πουτάνα!»

Σιωπή Σημαίνει Συνενοχή - 2 

Πιάσε με αν ντολμάς @anDolmas (Πριν από 7 λεπτά)Αναφέρονται συνεχώς περιστατικά όπου ΜΑΤατζήδες και ΔΕΛΤΑδες σπάνε τζαμαρίες πολυκατοικιών και βιτρίνες καταστημάτων ‪#‎17ngr‬ ‪#‎17Nov2014‬   

Soulis Thomopoylos

6 mins ·

Για τις Τζαμαρίες καταστημάτων
& τις εισόδους πολυκατοικιών
Που σπάνε τα ματ μαζι με τους σεξουαλικα αναπηρους δελτα (που εχουν μια βδομαδα Γαμανε λεκτικά )
Μην κλάψουν οι ευαίσθητοι
Ετσι κι αλλιως αυτοι δεν μετρούν για ανθρωποι εκει
Διαχρονικό το,σύμπλεγμα
Της εξουσίας .......
Για τα εξαρχεια 

Γιώργος Αλεξάτος

12 mins · Edited ·

Εισβολή στην περιοχή των Εξαρχείων πραγματοποιούν τα ένστολα ανθρωποειδή των ΜΑΤ και των εποχούμενων παρασιτικών ομάδων, προκαλώντας τους πολίτες, χωρίς να έχει προηγηθεί το παραμικρό επεισόδιο. Αναφέρονται σπασίματα βιτρινών καταστημάτων με γκλομπ, εφορμήσεις με μηχανές και τραυματισμοί δημοσιογράφων, και ακατάσχετη χυδαιολογία χρυσαυγίτικης έμπνευσης, κυρίως προς νέες γυναίκες.
Τα «άντε γαμήσου!», τα «θα σε γαμήσω, πουτάνα», τα «γαμήστε τους!» δίνουν και παίρνουν από την αλητεία των ένστολων αποβρασμάτων.

Ακόμη και καταστροφή περιπτέρων και λεηλασία διαφόρων ειδών έχει καταγγελθεί. Η φωτογραφία που δημοσιεύουμε, από περίπτερο της πλατείας Εξαρχείων. είναι ενδεικτική.
Εν τω μεταξύ, από έγκυρες πηγές έχει διαρρεύσει η πληροφορία πως οι ομάδες των έμμισθων τραμπούκων δρουν πολύ συχνά απόψε ανεξαρτήτως εντολών της ΓΑΔΑ, πράγμα που έχει προκαλέσει ανησυχία στους προϊσταμένους τους.
http://vathikokkino.gr/archives/90045

άτακτος @33_3_3 15
Παλιά τουλάχιστον προσπαθούσαν να κρατήσουν τα προσχήματα Φόραγαν πολιτικά και κουκούλες και έσπαγαν Τώρα σπάνε κανονικά με τις στολές 

Σωσώ Παπαδήμα

Οι μπατσοι σπανε πολυκατοικιες κ μαγαζια στα εξαρχεια.
ΦΑΤΑ ΜΑΛΑΚΑ ΝΟΙΚΟΥΡΑΙΕ ΠΟΥ ΣΟΥ ΣΠΑΓΑΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΟΙ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΙ!!

Μυρτάλη Σαμοθρακίτη (πριν 10 λεπτά)
Κλούβα των ΜΑΤ με αριθμό πινακίδας Ε.Α 28355 ξεφορτώνει άτομα με κουκούλες αυτήν τη στιγμή στην οδο Ιουλιανού.

Jimmys Cybertroll @Cybertroll · (Πριν από 5 λεπτά)

Ξυλο στο περιπτερο της πλατειας, οι μπατσοι δειρανε 2 απο τους εργαζομενους ‪#‎rbnews‬ ‪#‎antireport‬

anergos @erg_deltio
Γυναίκα φωτορεπόρτερ του VICE, χτυπήθηκε κατά τη διάρκεια της πορείας από τα ΜΑΤ στην πλάτη ενώ την τράβηξαν και από τα μαλλιά ‪#‎antireport‬

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

dromografos @dromografos · 5 λεπτά Πριν από 5 λεπτά
Απο κέντρο και δεν κάνω πλάκα,¨κέντρο δεχόμεθα επίθεση απο μπαλκόνια¨...

Jimmys Cybertroll @Cybertroll (Πριν από 4 λεπτά)
"Λάου λάου να το πάμε, ο κόσμος μας ρίχνει αντικείμενα από μπαλκόνια" από ασύρματο ΜΑΤατζή στα Εξάρχεια ‪#‎antireport‬ ‪#‎rbnews‬

ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΓΟΥΡΟΥΝΙΩΝ video

 

Giannis FantomaRimbaud shared Άνεμος Αντίστασης's photo.

ρε τι χάλια ειναι αυτά.δεν τους πήρατε με τις ντομάτες?

 

Άνεμος Αντίστασης

Είναι ντροπή την σημαία του πολυτεχνείου να την μεταφέρουν αυτά τα σιχάματα

Souidos @Souidos Follow

Πέσιμο και στο μπλοκ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και χημικά στο αναρχικό μπλοκ #antireport #17ngr

Σιωπή Σημαίνει Συνενοχή

Σιωπή Σημαίνει Συνενοχή - 2

Δεν αποθαρρυνόμαστε από την παρουσία των ένστολων φασιστών στις πόλεις με αφορμή τις σημερινές διαδηλώσεις!
Θα είναι μια ήττα από πλευράς μας αν τους επιτρέψουμε να μας τρομοκρατήσουν! 

Ανταποκρινόμαστε μαζικά στα σημερινά καλέσματα με την φυσική και μαχητική μας παρουσία στους δρόμους του αγώνα και της αντίστασης ενάντια σε κράτος και καταστολή, έχοντας λάβει πρώτα όλες τις απαραίτητες προφυλάξεις! Μαλόξ/ριοπάν, τηλέφωνα νομικής υποστήριξης κτλ. 

   

ΟΥΤΕ ΦΑΣΙΣΜΟΣ, ΟΥΤΕ ‘ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ’!
ΚΑΤΩ Ο ΚΡΑΤΙΣΜΟΣ!  ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ! 

    Ένα συγκεντρωτικό με τα καλέσματα διαδηλώσεων ανα πόλη στα πλαίσια της 17ης Νοεμβρίου

ΠΑΤΡΑ: 18:00 - Παράρτημα

ΜΥΤΙΛΗΝΗ: 18.30 - Πλατεία Σαπφούς

ΚΑΤΕΡΙΝΗ: 12:00 - Πλατεία Ελευθερίας

ΒΕΡΟΙΑ: 12:30 - Πλατεία Δημαρχείου

ΑΘΗΝΑ: 15:00 - Πλατεία Κλαυθμώνος (Μετρό Πανεπιστήμιο)

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: 17:00 - Πολυτεχνείο (ΑΠΘ)
18:00 - Καμάρα

ΚΟΜΟΤΗΝΗ: 17:00 - Παλιά Νομική

ΒΟΛΟΣ: 17:00 - Θόλος (Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας)

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ: 17:00 - Εργατικό Κέντρο

ΚΡΗΤΗ, ΗΡΑΚΛΕΙΟ: 18:00 - Πλατεία Ελευθερίας

ΡΕΘΥΜΝΟ: 18:00 - Δημαρχείο Ρεθύμνου

ΧΑΝΙΑ: 18:00 - Πλατεία Αγοράς

ΣΕΡΡΕΣ: 18:00 - Πλατεία Ελευθερίας

ΛΑΡΙΣΑ: 18:00 - Πλατεία Ταχυδρομίου

ΚΑΒΑΛΑ: 18:00 - Πλατεία Καπνεργάτη

ΑΡΤΑ: 18:00 - Πλατεία Κιλκίς

ΚΑΡΔΙΤΣΑ: 18:00 - Κεντρική Πλατεία (Πλατεία Ελευθερίας)

ΑΓΡΙΝΙΟ: 19:00 - Πλατεία Δημάδη

 

ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ: 18:00 -  Πλατεία Καμπάνας 

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΕΣ ΞΑΝΑ ΝΟΕΜΒΡHΣ 2014

          

Η εξέγερση των φοιτητών τον Νοέμβρη του 73 με αποκορύφωμα το Πολυτεχνείο, είναι αποτέλεσμα ενότητας των πολιτών και ειδικά της νεολαίας σε ένα κοινό στόχο την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας στην Ελλάδα και την απεξάρτηση από τα ξένα κέντρα εξουσίας.

Ενώ τα στοιχεία του πλαισίου διεκδίκησης ήταν στοιχεία άμεσης δημοκρατίας και εκπλήρωσης των επιθυμιών του ελληνικού λαού, οι μεθοδεύσεις, η ανοχή και η πίεση από τους γνωστούς κύκλους έκαμε τον λαό να δεχθεί την αντιπροσωπευτική δημοκρατία με τους << σωτήρες>>.

Ακολούθησε η διολίσθηση στην καθολική κυριαρχία των ολιγαρχών του πλούτου, των τραπεζιτών και των ντόπιων εκπρόσωπων τους.

Σήμερα που ζούμε σε εποχή συγκαλυμμένης δικτατορίας που ονομάζεται χρεωκρατία, oι επεμβάσεις γίνονται σαν σε αποικία χρέους με μέσα τύπου τρόικας . O γύψος σήμερα αντικαταστάθηκε από το χρέος, τα τανκς από τα ΜΑΤ και το σύνταγμα της χούντας από το μνημόνιο με τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου.

Η ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ είναι πια άδειο μαργαριτάρι μετά την επιβολή του Καλλικράτη, την λεηλασία από την κυβέρνηση και τους επιχειρηματίες-παράγοντες.

Ο δρόμος που άνοιξε η εξέγερση του Πολυτεχνείου πρέπει να οδηγήσει και εμάς:

Στην πολιτική ενότητα των Ελλήνων που θα θωρακίσει τον αγώνα της αντίστασης και της ανατροπής εναντία στην δικτατορία των δανειστών.

Στην πολιτική ενότητα των λαών του Ευρωπαϊκού νότου και όλης της Ευρώπης στον αγώνα εναντία στην αρπαγή του πλούτου από τους τραπεζίτες και τους υπηρέτες τους.

Στην εγκαθίδρυση της δημοκρατίας (άμεσης) χωρίς προσθήκες από τους πολίτες για τους πολίτες σε όλα τα επίπεδα της πολίτικης .

Στην διεκδίκηση της εκπλήρωσης των επιθυμιών των πολιτών για αξιοπρέπεια, αλληλεγγύη, συνεργασία.

Στην επανάκτηση των δικαιωμάτων : 

Να είμαστε ιδιοκτήτες του χρήματος που έχουμε και να το διαχειριζόμαστε δημοκρατικά. 

Στα αναφαίρετα δικαιώματα στην Παιδεία, στην Υγεία, στην Κατοικία, στην Εργασία, στην πρόσβαση στο Νερό.

Η ζωή σε δημοκρατία και ελευθερία είναι δρόμος και τα όνειρα θα πάρουνε εκδίκηση.

Μποζάς Γεράσιμος

Γραφείο Τύπου   ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΕΣ  ΞΑΝΑ

Γιατί μισούν το Πολυτεχνείο;

Του Στάθη Κατσούλα.

Οι πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις των τελευταίων ετών έβαλαν ξανά στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος αρκετά ιστορικά ζητήματα και γεγονότα του περασμένου αιώνα.


Κρίση, φασισμός, ζητήματα δημοκρατίας και λειτουργίας του πολιτικού συστήματος, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο μπαίνουν ξανά στη συζήτηση. Είτε επειδή όντως προκαλούν το ενδιαφέρον για μια συζήτηση, είτε επειδή επιχειρείται ένα ιδιότυπο ξαναγράψιμο της ιστορίας.

Σε αυτή την απόπειρα (να γραφτεί ξανά η ιστορία), εντάσσεται και η απόπειρα αλλοίωσης ιστορικών γεγονότων, με τελευταίο αυτό του Πολυτεχνείου.

Ήταν πρώτοι οι θαυμαστές των Χουντικών (Χρυσή Αυγή, ΛΑΟΣ, ακροδεξιό επιτελείο Σαμαρά, κλπ) οι οποίοι αρνήθηκαν την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Μίλησαν για μύθο της αριστεράς, για νεκρούς του Πολυτεχνείου που δεν υπήρξαν (σαν να υποστήριξε κανείς ότι υπήρξαν νεκροί μέσα στο Πολυτεχνείο) και συνέδεσαν την εξέγερση του Πολυτεχνείου με την μεταπολιτευτική πολιτικοοικονομική κατάσταση η οποία καταλήγει στη σημερινή κρίση. Η απόπειρα είναι προφανής, να πειστεί ο λαός, και ειδικά η νεολαία που δεν έζησε τις στιγμές εκείνες, ότι με την Χούντα ήταν καλύτερα.

Υπάρχει όμως ακόμα μια πλευρά, που η αλήθεια είναι ότι χειρίζεται το θέμα πιο "έξυπνα". Εκτός από την άρνηση των γεγονότων - που δεν πείθει και ιδιαίτερα, υπάρχει και η αλλοίωση του νοήματος του Πολυτεχνείου. Το ξεδόντιασμα, το γδάρσιμο της εξέγερσης και η απόπειρα επανανοηματοδόητησής του κατά πώς βολεύει τον καθένα. Και συγκεκριμένα κατά πώς βολεύει το ΠΟΤΑΜΙ. 

Μας πληροφορεί λοιπόν ότι «Η εξέγερση του 73 ήταν μια ηρωική πράξη κόντρα στους κομματικούς μηχανισμούς της εποχής». Το Ποτάμι και ο Σταύρος Θεοδωράκης, εκμεταλλευόμενοι το ότι όντως η ηγεσίες της επίσημης αριστεράς, είδαν με σκεπτικισμό την εξέγερση, ειδικά στις πρώτες της στιγμές, κάνουν ένα άλμα και θεωρούν ότι το νόημα του Πολυτεχνείου ήταν το "ενάντια στα κόμματα". Προφανώς ο λόγος είναι η προσαρμογή του Πολυτεχνείου στις σημερινές επικοινωνιακές ανάγκες του Ποταμιού (όχι στα κόμματα), όπως όμως πολύ σωστά μας θυμίζει η Ντίνα Καραμάνου η ίδια η Χούντα, ως εχθρός του κοινοβουλευτισμού ήταν εναντίον της λειτουργίας των κομμάτων (απαγορεύτηκε η δράση τους κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας).

«Από μακρού χρόνου, η αδυναμία της συνεννοήσεως μεταξύ των υπευθύνων πολιτικών παραγόντων της χώρας, παρά πάσαν επίκλησιν του ανωτάτου άρχοντος της χώρας, είχε αναγάγει την χώραν εις αδιέξοδον. Ουδείς εκ των πολιτικών αρχηγών ανελάμβανε να βοηθήσει τον ανώτατον άρχοντα όστις ανεζήτη λύσιν εντός των συνταγματικών πλαισιών της ανευθυνότητός του για να βγάλει την χώραν από το αδιέξοδον».

Γεώργιος Παπαδόπουλος, 21 Απριλίου 1967

Είναι απορίας άξιον, πώς η Χούντα βγάζει εκτός νόμου τα κόμματα και απαγορεύει την λειτουργία τους και έρχεται αυτή ακριβώς η εξέγερση του Πολυτεχνείου ώστε να πάει κόντρα "στους κομματικούς μηχανισμούς της εποχής".

Δεν θέλει μεγάλη προσπάθεια να θυμηθούμε από ποιον χώρο προέρχονται συνθήματα όπως "κάτω τα κόμματα, τη λύση θα δώσει ο στρατός". Τι είναι όμως αυτό που συνδέει τον Σταύρο Θεοδωράκη και τους θαυμαστές της Χούντας;

Θα μπορούσε να πει κανείς "είναι ανίκητη η ανθρώπινη βλακεία", στην περίπτωση όμως του Σταύρου Θεοδωράκη, είναι κάτι πιο βαθύ: Το Πολυτεχνείο πρέπει να ξεχαστεί από την συλλογική μνήμη, πρέπει να αλλοιωθεί και να ξεδοντιαστεί.

Στο σύνολό της, η ανακοίνωση του Ποταμιού για το Πολυτεχνείο είναι ένας αντικομμουνιστικός οχετός. Ίσως στην επόμενη ανακοίνωση, ο Σταύρος Θεοδωράκης θελήσει να μας πει ότι η εξέγερση του Πολυτεχνείου έγινε "ενάντια στην αριστερά και στις φοιτητικές οργανώσεις".

Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος σαν πολυτάλαντος κυβερνητικός γραφιάς, σε άρθρο του - που αλλού; - στην Καθημερινή, ειρωνεύεται και κοροϊδεύει οτιδήποτε θυμίζει το Πολυτεχνείο.

Ο Δημήτρης Οικονομίδης, πραγματικά τερματίζει τις απόπειρες αλλοίωσης. Μιλάει για το TEDx και για τους μορφωμένους νέους. Ας θυμίσει κάποιος στον κ. Οικονομίδη, ότι η εξέγερση εκείνες τις μέρες του Νοέμβρη δεν την έκαναν οι πιο μορφωμένοι, αλλά κάτι "κωλόπαιδα μαλλιάδες προβοκάτορες" (χαρακτηρισμοί της εποχής).

Dimitris Oikonomidis‏@doikon

Το πολυτεχνείο του σήμερα θα ξεκινούσε από ένα #TEDxAth Εκεί βρίσκονται σήμερα οι πιο μορφωμένοι, ανατρεπτικοί νέοι!

Δεν θα δούμε εδώ, τις αναφορές του ακροδεξιού επιτελείου Σαμαρά. Είναι πραγματικά αναρίθμητες οι απόπειρες να αλλοιωθούν τα γεγονότα και να ξαναγραφτεί η ιστορία.

Εξ όσων γνωρίζουμε, η επέτειος του Πολυτεχνείου είναι αναγνωρισμένη (ακόμα τουλάχιστον) από την Ελληνική πολιτεία. Γιατί όμως φέτος υπήρξε για πρώτη φορά απόπειρα ακύρωσης εορτασμού της επετείου του Πολυτεχνείου, με την επέμβαση των ΜΑΤ του Φορτσάκη; Που στοχεύουν όμως όλοι αυτοί; Γιατί μισούν το Πολυτεχνείο;

Πρώτον, το Πολυτεχνείο πια δεν χωράει στα μέτρα τους. Δεν χωράει πλέον ούτε στα κοινοβουλευτικά τους μέτρα. Κι αν ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία, δεν είχαν κανένα πρόβλημα προηγούμενα χρόνια να εορτάζουν το Πολυτεχνείο (κατά πώς τους βόλευε φυσικά) σήμερα, το κυβερνητικό δίδυμο αλλά και οι πυλώνες στήριξής του, πρέπει να ξεριζώσουν από την συλλογική λαϊκή μνήμη οτιδήποτε θυμίζει τις έννοιες "αντίσταση", "κατάληψη", "διαδήλωση", "εξέγερση" κλπ.

Δεύτερον, το Πολυτεχνείο χάλασε τη σούπα της φιλελευθεροποίησης της "κυβέρνησης" Μαρκεζίνη. Επιτάχυνε της εξελίξεις, ξεβράκωσε τη Χούντα και έμελε να είναι η τραγωδία της Κύπρου ο επιθανάτιος ρόγχος της Χούντας. Οτιδήποτε θυμίζει πάλη κατά του φασισμού πρέπει να ξεχαστεί. Οποιοδήποτε γεγονός θυμίζει τη βρώμα του φασισμού πρέπει να μπει ξανά στη νεοφιλελεύθερο πλυντήριο. Οτιδήποτε θυμίζει αντιφασιστικό αγώνα εκ των πραγμάτων ενισχύει την αριστερά οπότε πρέπει να καμφθεί και να πεταχτεί στα σκουπίδια.

Μισούν το Πολυτεχνείο και μισούν την ίδια τη νεολαία, όταν την βλέπουν να διαδηλώνει, να δικεδικεί να αγωνίζεται. Μισούν τους μαθητές που κάνουν καταλήψεις, μισούν τους νέους που ζητάνε κάτι διαφορετικό από την ανεργία και τη μετανάστευση. Μισούν οτιδήποτε βγαίνει από τα μέτρα τους, έτσι μίσησαν και το Πολυτεχνείο. Λυσσάνε με το '73, όπως και με το '40 - '44 και θέλουν να τα ξεμπήξουν από την συλλογική λαϊκή μνήμη. Επιστρατεύουν για αυτό από αντιδραστικά ακροδεξιά σταγονίδια, μέχρι "δημοκράτες" νεοφιλελεύθερους επαγγελματίες χρηματοδοτούμενους "ανθρώπους των τεχνών και των γραμμάτων" (έχει μαζέψει πολλούς από αυτούς Το Ποτάμι).

Κάτι γίνεται...κάτι γίνεται...

http://anarhogatoulis.blogspot.gr/ 

  

   

Γιαγιά Αντιγόνη17 Νοεμβρίου 2014 

ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΑΜΕ!!
ΚΑΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ?
ΩΣ ΕΔΩ! ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ!!!

Τα τανκς...υπάρχουν.

http://politikokoraki.blogspot.gr/

 

Η εποχή τους πέρασε...

Λίγο ο...εκσυγχρονισμός...λίγο οι οικονομικές

κρίσεις...και τα τανκς...σκούριασαν... 

Οπως σκούριασαν και τα...τσεκούρια. 

Οι λοστοί και οι...γροθιές.

Η "ιδέα",όμως, παραμένει...

Ο Φασισμός παραμένει.

Ο Γύψος. Η Βία. 

Τα "νέα" όπλα.

Τα τανκς αντικαταστάθηκαν από Μνημόνια.

Τα τσεκούρια με αθώο χαμόγελο.

Τα μαύρα μπουφάν με γραβάτες.

Η ανατριχίλα της ερπύστριας 

με τα χημικά του νεοπατριωτισμού.

Το πιστόλι του Ντερτιλή 

με την πέννα των Προδοτών.

Και οι Λοχαγοί αντικαταστάθηκαν...

...με ένα τσούρμο κοινοβουλευτικά Γουρούνια.

Και οι Συνταγματάρχες αντικαταστάθηκαν...

...με τους "αρχηγούς" των αστικών κομμάτων,

και όχι μόνο.

Η Βουλή...λειτουργεί. Τυπικά δεν καταργήθηκε.

Νομοθετεί η Συγκυβέρνηση.

Με πραξικοπηματικές πράξεις νομοθετικού

περιεχομένου, που υπογράφει σωρηδόν

ο "δημοκράτης αγωνιστής" Παπούλιας.

Τα τανκς των Αστών,των ντόπιων και ξένων 

Συμμάχων τους είναι  στους Δρόμους...

Καμιά Αυταπάτη.

Θα  τα Αντιμετωπίσουμε. Και πάλι.

Σε  νέα "Πολυτεχνεία" και σε ελληνικές Τιεν Αν Μεν...

Χίλιοι και χιλιάδες...

επανάσταση, κομφορμισμός και πολιτικά μνημόσυνα

Αναδημοσίευση από τον ιστοτόπο ΜΙΣΟΣ ΤΑΞΙΚΟ

****

*τα παρακάτω είναι απ’ την οπτική ενός εξωτερικού παρατηρητή

Αν θέλαμε να είμαστε σύμφωνοι με το πνεύμα των ημερών θα λέγαμε πως ‘’μείναμε έκπληκτοι’’ απ’ τα χτεσινά και σημερινά γεγονότα γύρω από το Πολυτεχνείο και τις κινητοποιήσεις των φοιτητών. Αλλά για να λέμε την αλήθεια η έκπληξη αυτή αρμόζει σε όσους έχουν χάσει επαφή με την πραγματικότητα εδώ και καιρό και επειδή δεν συγκαταλεγόμαστε σε αυτούς μόνο ειρωνεία θα μπορούσε να είναι. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα απ την αρχή.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα στον καθεστωτικό τύπο, στις αρχές της εβδομάδας ‘’ανώτατα στελέχη της ελ.ας’’ καθώς και ο υπ. Δημόσιας τάξης Β.Κικίλιας συναντήθηκαν με πρυτάνεις των ιδρυμάτων -μπορούμε να υπολογίζουμε στα σίγουρα τον Φορτσάκη- προκειμένου να σχεδιάσουν τις κινητοποιήσεις της αστυνομίας εν όψει της γιορτής του Πολυτεχνείου. Εκεί φαίνεται πως η απόφαση που πάρθηκε πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Πέμπτης, όταν και δυνάμεις των Ματ κατέλαβαν, με εντολή Φορτσάκη όπως γράφτηκε, το ΕΚΠΑ και ύστερα την ΑΣΟΕΕ.
Κατ’ αρχάς να πούμε πως είναι παραπάνω από ξεκάθαρο, ακόμα και αν δεν διαβάζαμε πως οι μπάτσοι συναντήθηκαν με τους πρυτάνεις, ότι η κινητοποίηση της αστυνομίας είναι κεντρική απόφαση του Κράτους. Σαφέστατα εκφράστηκε μέσα από τον πρύτανη του ΕΚΠΑ Φορτσάκη όσο καλύτερα γινόταν, άλλωστε, για αυτό ακριβώς βρέθηκε ο τελευταίος στην θέση αυτή, για να εκτελεί απαρέγκλιτα τις αποφάσεις του Κράτους.

Η επιλογή του Κράτους να οξύνει την αντιπαράθεση στο κοινωνικό επίπεδο και μάλιστα με ιδιαίτερο βάρος όσον αφορά τους συμβολισμούς, ενδεχομένως να έχει παραπάνω από μια εξήγηση-και σίγουρα έχει. Το κρίσιμο σημείο, βέβαια, βρίσκεται στην αντίδραση των άμεσα θιγόμενων, των φοιτητών και των εργαζομένων στα πανεπιστήμια και σε μια ενδεχόμενη κοινωνικοποίηση της αντίδρασης αυτής, σε μια περίοδο που η κεντρική στρατηγική του κράτους προσπαθεί να περάσει σαν οδοστρωτήρας μέσα από τους χώρους των πανεπιστημίων ώστε να επιβάλει τις νεοφιλελεύθερες επιταγές. Είναι μια στρατηγική με χρόνια στην πλάτη της και έχει γεννήσει ουκ ολίγους αγώνες ως απάντηση.

Όπως ήταν αναμενόμενο θα υπήρχε αντίδραση σε όλη αυτή την ‘’αστυνομική βαρβαρότητα’’ και την ‘’προκλητική συμπεριφορά της αστυνομίας’’. Το φοιτητικό κίνημα φάνηκε πως δεν θα καταπιεί απλά και εύκολα τους σχεδιασμούς του Κράτους και προσπάθησε να απαντήσει στον δρόμο. Η πορεία της Πέμπτης ήταν μαζική, με την φοιτητική οργνάνωση του ΚΚΕ να ακολουθεί και συνθήματα για ‘’της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία’’ να δίνουν και να παίρνουν. Και ενώ κάποιοι σκεφτόμασταν πως η λογική εξέλιξη είναι πορεία μέχρι το Πολυτεχνείο, κατάληψη και ανακήρυξη του ως κέντρο αγώνα και κάλεσμα για στήριξη, μια πολιτική απόφαση δηλαδή που σηκώνει το γάντι και δεν παρακαλά το Κράτος για έλεος, η πορεία ακολούθησε μια ανέξοδη βολτούλα στους δρόμους της Αθήνας και κατέληξε Πολυτεχνείο μετά από ώρα.

Προφανώς, αν υπήρξε ένα στοιχείο αιφνιδιασμού αυτό εξαφανίστηκε στην, όπως είπαμε, ανέξοδη βόλτα στην Αθήνα. Η ‘’αστυνομική βαρβαρότητα’’ λοιπόν ξεσπάθωσε έξω απ τις πύλες του Πολυτεχνείου. Οι φοιτητές δάρθηκαν χωρίς να έχουν ‘’προκαλέσει’’ και τα μμε κατακλύστηκαν από εικόνες ‘’βαρβαρότητας’’ και πολύ κλάψιμο που ο μπαμπάς-Κράτος μας δέρνει. Παρ’ όλα αυτά, παρ’ όλο το ξύλο που έπεσε, φάνηκε προς στιγμήν πως η πορεία, ο κόσμος που βρέθηκε εκεί, είχε τη δυνατότητα να ‘’κρατήσει’’ τον χώρο ανοιχτό και να αποκρούσει τα ματ ώστε να πραγματοποιηθεί το συντονιστικό των φοιτητών. Το λουκέτο έσπασε, η πύλη άνοιξε, αλλά…

Αλλά, η γενιά ‘’εμπρός για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία’’ το έβαλε στα πόδια. Διαβάζουμε σε ανακοίνωση ‘’…συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς που δραστηριοποιούνται στο φοιτητικό συνδικαλιστικό κίνημα, δημιούργησαν ένα κλίμα πανικού (βασισμένο σε μεγάλο βαθμό σε ανυπόστατες πληροφορίες) και ουσιαστικά προκάλεσαν την αποχώρηση του κόσμου από το Πολυτεχνείο…”[1]. Ο κόσμος άρχισε να διαλύεται με πορεία προς την πλατεία Βικτωρίας, την ώρα που η ανάκτηση ελέγχου στον χώρο του Πολυτεχνείου και άρα μια ενδεχόμενη κλιμάκωση του αγώνα, ήταν πολύ πιθανό να συμβεί.

Θα έλεγε κάποιος καλοπροαίρετος (ή και αφελής) πως ο κόσμος φοβήθηκε, δεν το επέλεξε (αν και συγκρούστηκε) και τέλος πάντων δεν ήταν κατάλληλες οι συνθήκες. Δυστυχώς όμως το ίδιο σενάριο, ακόμη πιο εξόφθαλμα, ακόμη πιο ξεδιάντροπα πραγματοποιήθηκε στην σημερινή πορεία των φοιτητών- για να μην αναφέρουμε τον κρετινισμό αυτής της θέσης, ειδικά όταν ξεστομίζεται από την ‘’λενινιστική επαναστατική πρωτοπορία’’.

Παρ’ όλη την βροχή η πορεία ήταν στα ίδια περίπου επίπεδα μαζικότητας με την χτεσινή και αυτή την φορά τράβηξε για το Πολυτεχνείο. Ας σταθούμε σε μια ιδιαίτερη στιγμή: λίγο πριν φτάσει η πορεία στις πύλες του Πολυτεχνείου, φοιτητές του ΜΑΣ βρίσκονταν ήδη μέσα, είχαν κρεμάσει πανό και έβγαζαν τις φωτογραφίες τους περιχαρείς κουνώντας σημαίες και σφίγγοντας γροθιές. Όλα καλά μέχρι εδώ.

                      

To φαντασιακό, αλλά κυρίως η μυθολογία που γίνεται πραγματικότητα και δεν αμφισβητείται παίζει όπως φαίνεται μεγάλο ρόλο στη συντήρηση του κομματικού μηχανισμού και της φαντασιακής του κοινότητας. Όπως ακριβώς η εθνική μυθολογία ενώνει τα ανταγωνιστικά, ταξικά συμφέροντα και τα προσδένει στα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης, έτσι ακριβώς η συντήρηση ενός ”αγωνιστικού φαντασιακού”, μιας ”επαναστατικής μυθολογίας”, μιας ψευδούς συνείδησης ενδεχομένως, εξυπηρετεί τα ιδιαίτερα συμφέροντα του στενού εκείνου κύκλου κομματικών μελών που έχει κάθε φορά τον έλεγχο. Κι όσο πιο πολλά τα ψέμματα, όσο πιο σκληρός ο έλεγχος, όσο πιο σφιχτό το μαντρί τόσο το καλύτερο.

Αλλά πέρα από αυτά, ποιον να ρωτήσουμε και να πάρουμε μια υπεύθυνη απάντηση για το γεγονός πως ούτε και σήμερα έγινε κατάληψη παρά την σχετική ‘’χαλαρότητα’’ της αστυνομίας; Ποιον να ρωτήσουμε να μας πει γιατί τα ΕΑΑΚ έφυγαν πάλι τρέχοντας; Γιατί το ΜΑΣ ενώ χαριεντιζόταν με τον φακό δεν έμεινε έτσι ώστε να γίνει συντονιστικό; Γιατί ενώ διαβάζουμε στο 902 πως το ΜΑΣ έσπασε την τρομοκρατία, δεν έμεινε να κάνει κατάληψη; Γιατί τα ΕΑΑΚ αποχώρησαν ύστερα από την αποχώρηση των ΜΑΤ; Γιατί χέζουν οι αρκούδες στο δάσος;
Το προφανές θα ήταν να πούμε πως υπήρξε συνδιαλλαγή μεταξύ των ηγεσιών των αριστερών παρατάξεων και της αστυνομίας, πως οι μπάτσοι έδωσαν χρόνο και περιθώριο οι φοιτητοπατέρες να το βάλουν στα πόδια ώστε να λήξει η όλη φάση ή μάλλον, να μην αρχίσει καν.
Το προφανές θα ήταν να πούμε πως ενώ άρχισαν από χτες ήδη να διαμορφώνονται συνθήκες πολιτικής ήττας του Κράτους σε αυτό το πεδίο, οι φοιτητοπατέρες έβαλαν πλάτη, και αυτή τη φορά δεν ήταν το ΚΚΕ ο ‘’φύλακας του συστήματος’’ προκειμένου να βγει το Κράτος από μια ενδεχόμενη άβολη θέση.
Το προφανές θα ήταν να πούμε πως τα εαακ εκφράζουν τα σέβη τους στην νομιμότητα όσο επανάσταση κι αν το παίζουν στα λόγια.
Το προφανές θα ήταν να πούμε πως υπάρχει μόνο συντηρητική, δεξιά στροφή στις τάξεις του ‘’αντικαπιταλιστικού κινήματος’’ και τίποτε άλλο, στην αναμονή για έναν νέο γύρο εκλογών και ”εκλογικού αγώνα”.

Αλλά επειδή είμαστε καλοπροαίρετοι και αφελείς δεν θα πούμε τίποτα τέτοιο και θα περιμένουμε τα ΕΑΑΚ και το ΜΑΣ να μας ενημερώσουν για τις πολιτικές επιλογές τους και την δικαιολόγηση αυτών. Θα περιμένουμε επίσης να αναλάβουν ως κυρίαρχη φοιτητική δύναμη, την πολιτική ευθύνη για τις επιλογές χτες και σήμερα απέναντι στον Φορτσάκη, το Κράτος και φυσικά την ‘’προκλητική’’ αστυνομία.

Ας σημειώσουμε, κλείνοντας, την σημαντικότητα μιας κατάστασης μέσα απ’ τις διαφαινόμενες προοπτικές της. Πέρα απ το γεγονός πως το φοιτητικό κίνημα θα απαντούσε στην πράξη στην κρατική καταστολή των τελευταίων ημερών, την αυταρχικότητα του Φορτσάκη και όχι μόνο• πέρα απ το γεγονός πως θα επιβεβαιωνόταν μέχρι και το φαντασιακό των αριστερών σχετικά με ‘’της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία’’• πέρα του ότι θα μπορούσαν να εισπράξουν κιλά πολιτικής υπεραξίας, υπήρχε η δυνατότητα ευρύτερης κοινωνικής κινητοποίησης με κέντρο τον αγώνα των φοιτητών και των διοικητικών, με κλιμάκωσή του μέσα από μια κινηματική διαδικασία, υπήρχε η δυνατότητα με αρχή το σαββατοκύριακο του Πολυτεχνείου όπου δεν θα γιορτάζαμε απλά την μνήμη του, αλλά θα την υπερασπιζόμασταν ενεργά στον δρόμο, η έναρξη ανταγωνιστικής ταξικής πολιτικής συνυπολογιζόμενης της κηρυγμένης απεργίας (ναι,ναι απ’ την ΓΣΕΕ) για τις 27 του μήνα.

Με λίγα λόγια, υπήρχαν όλες οι δυνατότητες που μπορεί η συγκυρία να δημιουργήσει αλλά ο οπορτουνισμός και οι φοιτητοπατέρες είχαν άλλη άποψη.

Μα θα μου πεις, για όλα τα στραβά του κόσμου φταίνε οι άλλοι. Σαφέστατα όχι, πρώτον: σκιαγραφείται με έντονο τρόπο άλλη μια φορά η ανάγκη ανακάλυψης μιας νέας πολιτικής μορφής ικανής να εκφράσει τα ταξικά συμφέροντα φοιτητών, ειδικά, εργατών γενικότερα, μακρυά από τα πολιτικά πτώματα του παρελθόντος και του παρόντος που φυτοζωούν (ή φοιτητοζωούν) στις πλάτες των υπολοίπων.

Δεύτερον: φαίνεται ολοκάθαρα πως όσο δεν πραγματοποιείται ένας ορισμένος βαθμός αυτονομίας και απεξάρτησης από κομματικούς μηχανισμούς ιδιαίτερων συμφερόντων σε πολιτικό, κοινωνικό και συνδικαλιστικό επίπεδο, άλλο τόσο κάθε φορά απεργίες θα αναβάλλονται τελευταία στιγμή από εργατοπατέρες, συντονιστικά και αποφάσεις γενικών συνελεύσεων δεν θα πραγματοποιούνται κ.ο.κ

Τρίτον: η ανεπάρκεια του ελευθεριακού κινήματος σε βασικούς τομείς ταξικής οργάνωσης είναι δεδομένη και για την ώρα δεν μπορεί ούτε στο ελάχιστο να εκπληρώσει τις διακηρυγμένες θέσεις του. Το στοίχημα της επόμενης περιόδου, εννοώντας έναν ορίζοντα ετών, είναι αυτό ακριβώς, να βοηθήσει στη δόμηση, τη δημιουργία την ανακάλυψη των νέων ανταγωνιστικών ταξικών δομών που θα εκφράζουν τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και της κοινωνίας σε πλήρη, αδιαμεσολάβητη και δίχως συνδιαλλαγές αντιπαράθεση με το Κράτος και το Κεφάλαιο.

Μέχρι τότε, καλό πολιτικό μνημόσυνο.

Φοβού Τα... Μπατσόπουλα

http://eleftheriahtipota.blogspot.gr/

Όταν ήμουν μικρότερος, νεανίας γαρ και άμυαλος (όχι ότι τώρα έχω πολύ περισσότερο μυαλό από τότε βέβαια), νόμιζα, ήμουν σίγουρος μάλλον, ότι οι μπάτσοι βρίσκονται μόνο μέσα στην Αστυνομία, άρα υπήρχε μόνο ένα μέρος να τους αντιμετωπίσεις και να αμυνθείς, πάνοπλο μεν, ηλίθιο και εξουσιομανές, αλλά ένα και μοναδικό.
 

Προχωρώντας στον άχαρο βίο, έμαθα να τους αναγνωρίζω παντού, ακόμα και μέσα μου.
Ειδικά εντός μου ανακάλυψα μπάτσους που υπήρχαν εκεί παιδιόθεν.
Κάτι οι γονείς, κάτι το σχολείο, κάτι ο μεγαλόμπατσος Θεός, που από μικρός μου είχαν μάθει, βρήκα πολλές κρυμμένες μπατσοφωλιές, σκάβοντας πολύ συχνά και προκαλώντας πληγές, που τελικά μπόρεσα να επουλώσω με κόπο, κουραστικά, αλλά κάτι έκανα, τα κατάφερα σε μεγάλο βαθμό.
Όχι πλήρως, ποτέ δε φεύγουν εντελώς οι μπάτσοι από μέσα μου, πάντα τους ακούω από καιρού εις καιρόν να φωνάζουν άνωθεν εντολές, που πρέπει να ακολουθήσω, όπως ο μαθητής στην πρώτη δημοτικού τα "πρέπει" και τα "μη" του δασκάλου, πάντα τους ακούω να με διατάζουν.
Πολλές φορές ξεπετάγονται μπατσόπουλα από μέσα μου και χαμογελάω πονηρά. όταν τελικά καταφέρνω να τα... εξουδετερώσω.
Τα ξέρω πλέον, τα αναγνωρίζω, ξέρω πώς να τα αντιμετωπίζω, γιατί γνωρίζω την ύπαρξή τους και το τί θέλουν.
Με λερναίες ιδιότητες εκείνα, με ανθρώπινες εγώ, αλλά κάπως τα καταφέρνω τελικά.
Μεγαλώνοντας αποκτάς και την απαιτούμενη εμπειρία... ευτυχώς.

Λίγο αργότερα, συνάντησα άλλου τύπου μπατσόπουλα, εξωτερικά.
Αυτά φορούσαν μανδύες, διάφορους, και μάσκες, δεν μπορούσες να δεις τα χαρακτηριστικά τους εύκολα, άλλο έδειχναν οι μάσκες, άλλο καταλάβαινα εγώ, αλλιώς φαίνονταν τα πρόσωπά τους... είχα μπερδευτεί.
Ήταν... γλυκά μπατσόπουλα, εκστόμιζαν λόγια όμορφα, αλληλέγγυα, επαναστατικά, όμως θύμιζαν τους παιδικούς μου μπάτσους και η σύγχυση μεγάλωνε, γιατί αυτοί δε θα έπρεπε να είναι μπάτσοι, θα έπρεπε να είναι το αντίθετο, το αντίστροφο, η ακύρωσή τους.
Άρχισα να σκέφτομαι, μήπως όσο περισσότερο αντιμπάτσος λες ότι είσαι, τόσο υπερμπάτσος φαίνεσαι και τελικά γίνεσαι στην προσπάθειά σου αυτή.
Μήπως δηλαδή η αντιμπατσικότητα σε φέρνει πιό κοντά στο να ενσωματωθείς σε μια ιδιότυπη, νεόκοπη μπατσικότητα, που μυρίζει... επιβολή.

Μεγαλωμένα στην ίδια κοινωνία με εμένα, πώς ήταν δυνατόν να μην είχαν και αυτά τα μπατσόπουλα τους εσωτερικούς τους μπάτσους, γιατί να είχαν ξεφύγει τόσο εύκολα;

Στην αρχή-αρχή είχα επιλέξει κάποιους από αυτούς που φορούσαν κάτι ωραία κόκκινα, περίεργα σφυροδρέπανα.
Ήμασταν κι άλλοι μαθητευόμενοι επαναστάτες, δεν ήμουν μόνος. Τα μπατσόπουλα μάς εξηγούσαν τις γραφές, λες κι εμείς δεν ξέραμε να διαβάζουμε, να κρίνουμε, να καταλαβαίνουμε.
Είχα μπερδευτεί εντελώς, ήμουν και πάλι σαν το παιδί την πρώτη μέρα στο σχολείο.
Τόσος κόπος χαμένος, τόση προσπάθεια και τώρα ένιωθα ότι ξανάρχιζα από την αρχή...
 
Σκεφτόμουν:
Μήπως ήταν κατηχητές-παπάδες;
Μήπως ήταν κανονικοί μπάτσοι σε μυστική υπηρεσία;
Μήπως εγώ δεν είχα καταλάβει κάτι σωστά;

Όχι, δεν ήταν οι περισσότεροι έτσι, δεν "μπάτσιζαν".
Σίγουρα όμως υπήρχαν αρκετοί και διαμόρφωναν συνειδήσεις, τουλάχιστον αυτό προσπαθούσαν και αρκετές φορές το κατάφερναν.
Έφυγα αρκετά νωρίς από εκεί, για την ακρίβεια διεγράφην.

Πού να πάω τώρα, σε ποιόν να απευθυνθώ;
Ποιός θα δεχθεί έναν "αποδιοπομπαίο τράγο";

Είχα κιόλας αρχίσει πριν την... αποπομπή μου να αλλάζω ιδέες, αναζητώντας κάτι άλλο, κάτι πιό ανοικτό, κάτι σαν μεγάλο παράθυρο, που να αφήνει το δροσερό αεράκι να μπαίνει στο σπίτι συνεχώς, ακόμα κι αν μερικές φορές θα πάγωνα όταν ο καθαρός αέρας θα γινόταν ψυχρός.
Όχι, δεν άλλαξα μυαλά λόγω των μπατσόπουλων, αυτά ίσως να ήταν η ψυχολογική αφορμή, γιατί αν και ξανασυνάντησα μπατσόπουλα και αργότερα, δεν άλλαξα ξανά ιδέες και σκέψεις.
Μόνο που στην πάροδο των ετών ένιωθα πιό έτοιμος να διαχειριστώ τις εσωτερικές συγκρούσεις και αντινομίες των ιδεών που ακολουθούσα πλέον, να θέτω κι άλλα στοιχεία στο σώμα τους, να συζητάω για τις αντιφάσεις τους και να τις κρίνω πάντα με σκοπό τον εμπλουτισμό τους και τη γείωσή τους στην πραγματικότητα.
Ποιός ξέρει έτσι κι αλλιώς τί μπορεί να συμβαίνει στο μυαλό μας όταν αλλάζουμε και απορρίπτουμε και ξαναφτιαχνόμαστε και πάλι από την αρχή;
Βρήκα λοιπόν εκείνον τον χώρο που περιείχε την ελευθερία που έψαχνα.
Άλλωστε, εκτός των ιδεών, που με είχαν συνεπάρει τότε από καιρό, ακόμα και ο σημειολογικός συνδυασμός των χρωμάτων ήταν ελκυστικός στις αισθήσεις:

 Κόκκινο και Μαύρο.

Ακόμα πάλευα με τους εσωτερικούς μου μπάτσους, αλλά τα κατάφερνα αρκετά καλά.
Μέσα σε ένα κλίμα ελευθερίας και ευφορίας, άρχισα όμως και πάλι να βλέπω μπροστά μου νέα ιδεολογικά μπατσόπουλα.
Πάλι κάποιοι ήθελαν να εξηγήσουν και κάποιοι έπρεπε να ακούν τις εξηγήσεις.
Ένας υπόκωφος, αλλά υπαρκτός αρχηγισμός έκανε δειλά στο μυαλό μου την εμφάνιση του.
Ποιοί ήταν πάλι αυτοί, πώς ξαναβρέθηκαν μπροστά μου, γιατί;

Τί σημαίνει συνέπεια, υπευθυνότητα, ανάληψη ευθύνης και πράξης, ποιά είναι τα όρια μιας συνέλευσης, υπάρχουν; 

Ναι, φυσικά οργάνωση, αλλά γιατί να συγχέονται τα όρια της με αυτά της επιβολής; 

Ναι, φυσικά οργάνωση, αλλά γιατί πρακτικά να ακυρώνεται στην ιδέα μιας θολής ελευθεριότητας;

Όλα αυτά και άλλα, ανακατεύονταν στο μυαλό μου με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, μα έπρεπε να είμαι εκεί και να το παλέψω, να κάνω ό,τι μπορώ για να το αλλάξω, άλλωστε όλοι σύντροφοι ήμασταν, πιστεύαμε στον Άνθρωπο και τις δυνατότητές του, όλοι κάναμε λάθη.
Οι αρχηγισμοί κι οι ηγεμονισμοί που σωστά ανακαλύπταμε και κατατροπώναμε στους άλλους συνέχιζαν και σε μάς όμως, με άλλο μανδύα, μα με το ίδιο αποτέλεσμα.
Όλοι μάλλον καταλαβαίναμε ότι κάποια πράγματα δεν ήταν όπως θα θέλαμε, όπως τα είχαμε σκεφτεί ίσως.

Εδώ τουλάχιστον όμως, μπορούσες να συζητάς συμπεριφορές και πρακτικές που σε ενοχλούσαν ή δικές σου που ενοχλούσαν τους άλλους.
Εδώ, μπορούσες να το κάνεις κι αυτό ήταν κάτι σημαντικό.

Εδώ μπορούσες να μιλήσεις για τη διαφορά του αρχηγού με τον ηγέτη και να καταλάβεις τις διαφορές τους.

Εδώ, η ιδεολογική ζύμωση είχε περιεχόμενο και στόχο, που κάποιες φορές μπορεί να χανόταν στην πορεία, αλλά πάντα κάποιος ή κάποιοι τον επανέφεραν στην αφετηρία του.
Αλλά, τα μπατσόπουλα πάντα καραδοκούσαν, επιβάλλοντας ή ακυρώνοντας, χωρίς πολλές φορές να το καταφέρνουν, όμως το πάλευαν.

Παντού, λοιπόν, υπάρχουν μπατσόπουλα και πάντα θα υπάρχουν, γιατί οι εσωτερικές μας βάσεις έρχονται από μια κοινωνία, που αν δεν προσπαθήσουμε πρώτα μέσα μας να αποσυνθέσουμε πολλές πλευρές της ως άρρωστες και αντι-ανθρώπινες, θα γινόμαστε μπάτσοι σε άλλους και σε εμάς, θα είμαστε τα μπατσόπουλα που πάντα ανακαλύπτουμε και στηλιτεύουμε έξω από τους χώρους μας, αλλά δυσκολευόμαστε να τα δούμε μέσα σε αυτούς και εντός μας.

Και τα μπατσόπουλα είναι φορείς της Εξουσίας, όποιας εξουσίας, δεν είναι η ίδια η Εξουσία.
Τα Μπατσόπουλα είναι το κουτί, όχι το περιεχόμενο.
Η Εξουσιαστικότητα μάς αφορά όλους, ειδικά δε εμάς, που πάντα την πολεμάμε στους άλλους, αλλά σπάνια ποτέ μέσα μας και ίσως ακόμα σπανιότερα στους πολιτικούς μας χώρους, βρίσκοντας συχνά-πυκνά δικαιολογίες για την εμφάνισή της ή παριστάνοντας ότι δεν την βλέπουμε.

Οι ιδέες μας δεν είναι δικές μας, οι ιδέες μας αφορούν όλους τους ανθρώπους κι όλοι οι άνθρωποι-συμπεριλαμβανομένων και ημών βέβαια- βρίθουμε εξουσιαστικών συμπεριφορών και πρακτικών.

Ας αντιμετωπίσουμε τα μπατσόπουλα μέσα μας πριν μεταμορφωθούν σε μπάτσους.

Έλλη μην κλαις που έπεσε η χούντα, είστε σε καλό δρόμο.

Σιωπή Σημαίνει Συνενοχή - 2 shared Έλλη Παπαγγελή - Ellie Papageli's photo.

9 hrs · 

Με το μόνο που συμφωνούμε είναι η εικόνα που παραθέτει η Miss Collagen Έλλη Παπαγγελή της ΟΝΝΕΔ.

Έχει καλλιτέχνες πάντως αυτό το κόμμα, μια που προωθεί συμπλήρωματα διατροφής, έναν πωλητή telemarketing (ναι τον Άδωνι εννοούμε) και έναν πρώην μπασκετμπολίστα (Billy Κικίλιας).

Έλλη μην κλαις που πεσε η χούντα, είστε σε καλό δρόμο.

Έλλη Παπαγγελή - Ellie Papageli

ΤΟ «ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ» & Η ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Το «Πολυτεχνείο» είναι ο θεμέλιος λίθος της απόλυτης ιδεολογικής ηγεμονίας που άσκησε η αριστερά στην περίοδο της Μεταπολίτευσης. Ιδίως μετά το 1981, όταν ο καταστροφικός παπανδρεϊσμός ανέλαβε τα ηνία διακυβέρνησης της χώρας, οδηγώντας την στον εκτροχιασμό.


Γύρω από τα γεγονότα του Νοεμβρίου ’73 στήθηκε ένα πλέγμα θρύλων, ρητορικών υπερβολών και ασύστολων ψευδών, που μόνο σκοπό είχε να ξεπλύνει το βαρύ ποινικό μητρώο της κομμουνιστικής αριστεράς και να την νομιμοποιήσει πολιτικά. Με το «Πολυτεχνείο» η αριστερά χάλκευσε το ιδεολόγημα της ηθικής της ανωτερότητας, προβάλλοντας ως πανεθνικό αγώνα κατά της τυραννίας αυτό που στην πραγματικότητα ήταν μια εφηβική εξέγερση. Το ανθολόγιο των ψεμάτων είναι εντυπωσιακό: μας είπαν για την όμορφη Ηλένια που την αναζητούσε με δάκρυα ο καλός της, για να αποδειχθεί ότι ήταν μια φωτογραφία φωτομοντέλου που διαφήμιζε σαμπουάν… Μας είπαν για ομαδικούς τάφους και εκατοντάδες νεκρούς, χωρίς ποτέ τίποτα να αποδειχθεί… Μας είπαν για δολοφονημένους εντός του χώρου του Πολυτεχνείου, όπου όμως κανείς δεν έχασε τη ζωή του.

Στα πέτρινα χρόνια της δεκαετίας του 1980 το Πολυτεχνείο λειτούργησε ως ο απόλυτος καθεστωτικός μύθος νομιμοποίησης του πασοκισμού. Μια στυγνή αριστερή ορθοφροσύνη επιβλήθηκε σε κάθε κύτταρο δημόσιου χώρου και δημόσιου λόγου: στα σχολεία, τα πανεπιστήμια, τα ΜΜΕ, τις δημόσιες υπηρεσίες, παντού. Όποιος τολμούσε να αμφισβητήσει τα ψεύδη περί Πολυτεχνείου στιγματιζόταν ως «φασίστας» και «χουντικός», ενώ κινδύνευε να χάσει τη δουλειά του. Μια ιδεολογική τρομοκρατία αριστερής έμπνευσης που επέβαλε έναν ωμό ηθικό μανιχαϊσμό: οι πολίτες χωρίζονταν σε «καλούς» αριστερούς-«προοδευτικούς», και κακούς που μάταια επέμεναν να απαντούν με ορθολογικά επιχειρήματα στον παραληρηματικό αριστερίστικο λόγο που αγνοούσε την πραγματικότητα.

Κάτω από το κάλυμμα του αντιχουντικού και αντιφασιστικού λόγου, ο μύθος του Πολυτεχνείου δεν ήταν παρά προπαγάνδα αριστερών δογμάτων. Μας επέβαλαν να προσκυνάμε νέα τοτέμ και να συμμετέχουμε σε γιορτές μνήμης και πορείες για «δημοκρατία», μόνο για να διαιωνίσουν τη δική τους κυριαρχία. Φτάνει πια. Τέσσερις δεκαετίες αρλούμπας αρκούν. 

Φυσικά να τονίσουμε πως κανένα Πολυτεχνείο δεν ''έριξε" τη δικτατορία, αλλά η απώλεια της μισής Κύπρου.
Δεν χρειαζόμαστε νέα Πολυτεχνεία και νέους μάρτυρες, αλλά μια επανάσταση του πιο αυτονόητου πράγματος: "της κοινής λογικής".

.........................................................................................................

Konstantinos Mpourxas

Κυρία Παπαγγελή θα προτιμούσατε να μην είχε γίνει η εξέγερση του Πολυτεχνείου ; Θα ήθελα μια απάντηση !

Nick Demons 

"Μας είπαν για δολοφονημένους εντός του χώρου του Πολυτεχνείου, όπου όμως κανείς δεν έχασε τη ζωή του." Κοιτάξτε πως μέσα σε αυτή την ακατάσχετη μπουρδολογία περνάει πλέον η νέα γραμμή... Κοιτάξτε πόσο έντεχνα περνάμε από το "ο μύθος των νεκρών του πολυτεχνείο" στο... "ο μύθος των νεκρών ΕΝΤΌΣ του πολυτεχνείου". Εξαιρετικό δείγμα δεξιάς ομολογίας.

Σιωπή Σημαίνει Συνενοχή - 2 

Κοίτα αυτά που λέει είναι κλασική άποψη ακροδεξιών που αποποιούνται την οποιαδήποτε ευθύνη όχι μόνο από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου αλλά και από το ίδιο το τότε καθεστώς. Θα χε ενδιαφέρον να μας έλεγαν βέβαια και για τον εθνάρχη τους Καραμανλή με τη βία και τη νοθεία στις εκλογές ή το παρακράτος με την υποστήριξη τόσο του βασιλιά όσο και των δεξιών, τον ΙΔΕΑ, την κόκκινη προβιά. Πολλή σαπίλα και έχουν το θράσος και μιλάνε τα ανθρωπάρια για προπαγάνδα. (Γ)

Kostas Karapiperis 

Η εν λόγω επιχειρηματολογία είναι αποτέλεσμα της διαχείρισης που έγινε από την ρεφορμιστική αριστερά μετά την μεταπολίτευση. Η εξέγερση δεν ανήκει σε κανέναν παρα μόνο στον λαό. Η καπηλεία οδηγεί σε φαινόμενα σαν αυτό. Περαστικά στην κυρία αλλά και στους αριστερουληδες που της δω σαν το δικαίωμα να γράφει τέτοια πράγματα...

Nikos Koykos 

Δεν διαβάζω καν τι ειπε το καθε φασιστοκερατο...η απάντηση στους δρόμους. .

Nick Demons

Η θεωρία περί μη ύπαρξης νεκρών στο πολυτεχνείο ήταν ευαγγέλιο για δεξιούς/ακροδεξιούς μέχρι και πριν 5-10 χρόνια. Σου θυμίζω το χιλιοειπωμένο "δείξτε μας έναν τάφο". Εσχάτως (και κυρίως την τελευταία πενταετία) το γυρίζουν και διαχωρίζουν το "εντός" και το "εκτός". Στο δεύτερο κομμάτι της απάντησης σου συμφωνούμε απόλυτα.