Στα τέσσερα .... "σκυφτοί μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα " !

Απόσπασμα από ανακοίνωση του Προέδρου του Δ.Σ. και Διευθύνοντος Συμβούλου της ΝΕΡΙΤ Α.Ε. Καθηγητή Αντώνιου Μακρυδημήτρη: "Στο ραδιοτηλεοπτικό πρόγραμμα της ΝΕΡΙΤ, θα εμπεριέχονται εκδηλώσεις εκκλησιαστικού και πνευματικού περιεχομένου, με σκοπό την ενίσχυση του φρονήματος και την ωφέλεια του Ελληνικού Λαού."

Κείμενο και φωτογραφία που κυκλοφορεί σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης.

http://tsak-giorgis.blogspot.gr/

Μαζιωτειάδα

Ως μάννα εξ ουρανού ήρθε για την κυβέρνηση, τα ΜΜΕ και τη χώρα η χθεσινή κατά τύχη σύλληψη του καταζητούμενου Ν. Μαζιώτη. Αμέσως τα ΜΜΕ "ξέχασαν" τα πάντα και τα δελτία ειδήσεων έγιναν μονοθεματικά. Δεν υπάρχει η Γάζα, δεν γίνεται έκτακτη σύνοδος στις Βρυξέλλες, δεν απειλούνται οι ακτές και το περιβάλλον, δεν έρχονται νέες απολύσεις. Βρήκε την ευκαιρία έτσι να εμφανιστεί στην τηλεόραση για πρώτη φορά μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ο Κικίλιας. Για να δώσει συγχαρητήρια στους αστυνομικούς. Ο Σα(χλα)μαράς πήρε τηλέφωνο από τις Βρυξέλλες τον αστυνομικό που τραυματίστηκε ελαφρά για να τον συγχαρεί.
     

Επικοινωνιακά η αστυνομία απέδειξε άλλη μια φορά το "μεγαλείο" της. Αρχικά έγινε γνωστό ότι υπήρξε μια διαμάχη μεταξύ ΔΙΑΣ και Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας για το ποιός εντόπισε πρώτος τον Μαζιώτη. Στη συνέχεια μάθαμε ότι η αστυνομία είχε από καιρό πληροφορίες για τις κινήσεις του Μαζιώτη και τον είχε υπό παρακολούθηση. Αν ισχύει αυτό, η αστυνομία αποφάσισε να κάνει τη σύλληψη μέσα στον κόσμο, με τα γνωστά αποτελέσματα - τον τραυματισμό δύο τουριστών! Επί της ουσίας, πρώτα αντιλήφθηκε ότι ο Μαζιώτης είχε όπλο μια γυναίκα, η οποία τηλεφώνησε στην αστυνομία. Γι' αυτό το σήμα που δόθηκε έλεγε ότι πρόκειται για επικίνδυνο κακοποιό.


Ο Πρόεδρος των αστυνομικών υπαλλήλων μίλησε για μάχη σώμα με σώμα, κατά την οποία ο Μαζιώτης πυροβόλησε τον αστυνομικό. Ακούστηκε επίσης ότι οι πυροβολισμοί ήταν όλοι του Μαζιώτη, άρα αυτοτραυματίστηκε. Υποθέτω επίσης ότι δεν θα μάθουμε ποτέ από ποιά όπλα προέρχονται οι σφαίρες που σφηνώθηκαν στα τραπέζια του παρακείμενου σουβλατζίδικου.

                    



Μια άλλη πληροφορία που διέρρευσε η αστυνομία είναι ότι ο Μαζιώτης ήταν έτοιμος να κάνει ληστεία στην τράπεζα που βρίσκεται εκεί. Προφανώς βρήκαν πάνω του post-it που έγραφε "τυρί, λάδι, ψωμί, ληστεία". Όπως κάνει κάθε φορά σε τέτοιες υποθέσεις, η αστυνομία έχει ξεκινήσει εφόδους σε σπίτια σε πολλές περιοχές της Αθήνας. Περιέργωςαυτή την υπόθεση η αστυνομία δεν έχει ακόμα καταφέρει ακόμα να λύσει.


Κλείνοντας θέλω να πω ότι προσωπικά δεν αισθανόμουν ότι κινδύνευα από τον Μαζιώτη. Φαντάζομαι ότι το ίδιο ισχύει και για το 1,5 εκατομμύριο ανέργους και για αυτούς που πεινούν. Επίσης, δεν νομίζω ότι αυτοί που αυτοκτόνησαν τα τελευταία χρόνια, το έκαναν γιατί φοβούνταν τον Μαζιώτη που κυκλοφορούσε ελεύθερος.

http://swell-swell.blogspot.gr/

Μέτωπο ή Κόμμα;

Tου Βασίλη Λιόση    http://kokkinostupos.blogspot.gr/

   

Η καπιταλιστική κρίση μπορεί να φέρει κινηματικές εξάρσεις, επαναστατικά ξεσπάσματα ή αναδίπλωση και μιζέρια.

Ταυτόχρονα και σε συνάρτηση με τα προηγούμενα προκαλεί πλήθος συζητήσεων για το επαναστατικό κόμμα και την ανάγκη συγκρότησης κοινωνικοπολιτικών μετώπων.

Σήμερα στην ελληνική πολιτική σκηνή ανάμεσα σε κομμουνιστικές, κομμουνιστογενείς και ριζοσπαστικές δυνάμεις ξεδιπλώνεται ένας διάλογος:
· Υπάρχει επαναστατικό κόμμα και αν όχι τι κάνουμε;· Πώς θα συγκροτηθεί Μέτωπο και τι χαρακτηριστικά θα έχει αυτό;
· Ποια η σχέση Κόμματος και Μετώπου;


Μπροστά σε αυτές τις πολιτικές και ιδεολογικές προκλήσεις θα τολμήσουμε την κατάθεση ορισμένων σκέψεων, επιχειρώντας να συμβάλλουμε στον εμπλουτισμό των όσων έχουν ήδη διατυπωθεί.

Α. Τι είναι τα κόμματα και τι το επαναστατικό Κομμουνιστικό Κόμμα

Η κοινωνία αποτελείται από τάξεις που διαφοροποιούνται σε σχέση με το αν είναι ιδιοκτήτες ή όχι μέσων παραγωγής, με το ύψος του εισοδήματός τους και τον τρόπο που το λαμβάνουν, με το ρόλο και τη θέση τους στην παραγωγή. Οι βασικές τάξεις είναι η αστική και η εργατική κι ενδιάμεσα αυτών υπάρχουν τα μεσαία στρώματα, οι μισοπρολετάριοι και τα λούμπεν στοιχεία. Τα συμφέροντα των βασικών τάξεων δεν μπορούν να συνυπάρξουν αρμονικά, αλλά βρίσκονται σε μια συνεχή διαμάχη: η αστική τάξη επιδιώκει τη μεγιστοποίηση της κερδοφορίας της, ενώ η εργατική τάξη παλεύει για τη βελτίωση των συνθηκών της ζωής της μέχρι και την ανατροπή του εκμεταλλευτικού συστήματος. Τα αντιτιθέμενα συμφέροντα των τάξεων εκφράζονται και υπερασπίζονται από κοινωνικά μορφώματα που συγκεντρώνουν τις πρωτοπορίες των τάξεων και δεν είναι άλλα, παρά τα πολιτικά κόμματα.

Στον καπιταλισμό υπάρχουν πάντα κόμματα της αστικής τάξης, ενώ για την εργατική τάξη η παρουσία τους δεν είναι εξασφαλισμένη για διάφορους λόγους: πολιτικές διώξεις, κόμματα που είναι τόσο συρρικνωμένα λόγω υποκειμενικών και αντικειμενικών συνθηκών ώστε πρακτικά είναι ανύπαρκτα, κόμματα που δηλώνουν εργατικά αλλά είναι εξαγορασμένα ή συμβιβασμένα ή εκφράζουν τα συμφέροντα της εργατικής τάξης με στρεβλό τρόπο.

Όταν ένα κόμμα που εκπροσωπεί τα συμφέροντα της εργατικής τάξης έχει επαναστατικό πρόγραμμα (κοινωνική επανάσταση) και ταξική σύνθεση κατά βάση εργατική, συνδέει διαλεκτικά τακτική και στρατηγική, μάχεται καθημερινά για όλα τα προβλήματα «μικρά» και «μεγάλα», όχι μόνο της εργατικής τάξης αλλά και των υπόλοιπων καταπιεζόμενων στρωμάτων, όταν κάνει συμβιβασμούς και έχει επίγνωση αυτών των συμβιβασμών χωρίς να απεμπολεί τη στρατηγική του, (δηλαδή κάνει τους αναγκαίους συμβιβασμούς για να πετύχει μια κρίσιμη νίκη ώστε να έρθει πιο κοντά στο στρατηγικό του στόχο ή για να ελαχιστοποιήσει τα αρνητικά αποτελέσματα μιας ήττας), τότε μιλάμε για ένα κομμουνιστικό κόμμα.

Βέβαια, το να πληρούνται οι παραπάνω προϋποθέσεις στο σύνολό τους μοιάζει με ιδανική κατάσταση. Τα πράγματα συνήθως είναι σύνθετα. Ας πάρουμε για παράδειγμα το ζήτημα του επαναστατικού προγράμματος. Αν ένα κόμμα είναι επαναστατικό, τότε δεν μπορεί παρά να έχει και επαναστατικό πρόγραμμα. Το αντίστροφο δεν ισχύει, δηλαδή η ύπαρξη επαναστατικού προγράμματος δεν εξασφαλίζει απαραίτητα και τον επαναστατικό χαρακτήρα του κόμματος.Υπάρχουν, επίσης, προϋποθέσεις που ακόμη κι αν δεν πληρούνται στο ακέραιο, δε σημαίνει ότι αναιρείται ο επαναστατικός χαρακτήρας του κόμματος. Για παράδειγμα, δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα να συνδέονται πάντα τακτική και στρατηγική με διαλεκτικό τρόπο. Αν αποσυνδεθούν ή η μία αφομοιώσει την άλλη, αλλά αυτό γίνει «στιγμιαία» λόγω περιστασιακής υποκειμενικής αδυναμίας, μπορεί το κόμμα να παραμένει επαναστατικό. Αν, όμως, τα ολισθήματα είναι συνεχή και ταυτόχρονα δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις και η πρόθεση αυτοκριτικής και διορθώσεων, τότε ο φορέας μπορεί να πάψει να είναι επαναστατικός. Επομένως, κάθε φορά πρέπει να εξετάζεται η συγκεκριμένη κατάσταση στη συγκεκριμένη στιγμή.

Β. Τι είναι το Μέτωπο και γιατί αποτελεί αναγκαιότητα

Το κομμουνιστικό κόμμα ως κόμμα που εκφράζει τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, λοιπόν, είναι μια κοινωνική συσσωμάτωση από ανθρώπους με κοινούς παρονομαστές στη συνείδησή τους: πιστεύουν πως η κοινωνική επανάσταση είναι νομοτέλεια, εργάζονται προκειμένου να συσπειρώσουν την πλειονότητα της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων γύρω από τους κοινωνικούς αγώνες, μάχονται με ανιδιοτέλεια, είναι πρωτοπόροι στο χώρο που ζούνε κι εργάζονται, αποκαλύπτουν την εκμεταλλευτική φύση του καπιταλισμού και λειτουργούν με το δημοκρατικό συγκεντρωτισμό. Όμως, για λόγους που έχουμε εξηγήσει σε άλλο κείμενό μας («Το Μέτωπο: Εγκεφαλικό κατασκεύασμα ή ιστορική αναγκαιότητα;», www.kordatos.org), δεν είναι δυνατόν οι εκμεταλλευόμενοι στο σύνολό τους να είναι πρωτοπόροι και να συμφωνούν με τις προϋποθέσεις για την ένταξή τους στο Κόμμα. Αυτό είναι ένα πρόβλημα που καλείται η πρωτοπορία να το αντιμετωπίσει. Και ένας τρόπος είναι η συγκρότηση του Μετώπου, μιας ευρύτερης σε σχέση με το Κόμμα συσπείρωσης, που έχει ένα ρηξικέλευθο πρόγραμμα και που δεν ταυτίζεται με το κομματικό. Το Μέτωπο μπορεί και πρέπει να είναι Μέτωπο κορυφής και βάσης. Συναντώνται όμορες ή λιγότερο όμορες πολιτικές δυνάμεις και επιδιώκουν να εξασφαλίσουν τη μέγιστη δυνατή ενότητα της εργατικής τάξης καθώς και της εργατικής τάξης με τους υπόλοιπους καταπιεζόμενους.

Γ. Σχέση Κόμματος και Μετώπου

Η ενότητα κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων δεν είναι αυτοσκοπός. Το επαναστατικό κόμμα δεν επιδιώκει απλώς την ενότητα κοινωνικοπολιτικών δυνάμεων, αλλά την εύρεση του βέλτιστου δρόμου για να φτάσουμε στην κοινωνική ανατροπή. Το Μέτωπο δεν μπορεί να ταυτίζεται με το Κόμμα, διαφορετικά επικρατεί η ατελέσφορη λογική του σεχταρισμού. Μέτωπο μπορεί να υπάρχει ακόμη και μετά τη νικηφόρα κατάληξη της επανάστασης.

Το Κόμμα και το Μέτωπο πρέπει να είναι συγκοινωνούντα δοχεία. Το Κόμμα δίνει την ιδεολογικό του στίγμα, δεν πρέπει να απολέσει την ιδεολογική του αυτοτέλεια, επιδιώκει να μπολιάσει το Μέτωπο με το επαναστατικό του πνεύμα και να το προωθήσει σε πιο επαναστατικές θέσεις και κινήσεις, αλλά όχι εκβιαστικά και βεβιασμένα. Το Κόμμα δεν καπελώνει, αλλά καταθέτει ανοικτά τις απόψεις του επιχειρώντας με πειστικά επιχειρήματα, με κινηματικές πρωτοβουλίες και με την αυταπάρνηση των μελών του να εξασφαλίσει την ιδεολογική ηγεμονία. Αν το Κόμμα καταφέρει να βάλει τη σφραγίδα του, τότε αυξάνονται οι πιθανότητες το πείραμα να έχει επιτυχή κατάληξη.

Το πιο χαρακτηριστικό ιστορικό παράδειγμα για τη σχέση Κόμματος-Μετώπου είναι η περίπτωση του ΚΚΕ και του ΕΑΜ. Όταν ξεκίνησε η συγκρότηση του ΕΑΜ, οι οργανωμένες δυνάμεις του ΚΚΕ ήταν ελάχιστες. Η γραμμή του ΚΚΕ και οι αντικειμενικές συνθήκες ήταν τέτοιες που γιγάντωσαν ταυτόχρονα και τους δυο σχηματισμούς: και το ΚΚΕ και το ΕΑΜ. Το ένα τροφοδοτούσε το άλλο, αν και δεν ταυτίστηκαν, όπως ήταν και το σωστό.

Στην Ευρώπη του Β΄ παγκόσμιου πολέμου υπάρχει μια πληθώρα παραδειγμάτων, όπου ο πρωτοπόρος ρόλος των κομμουνιστών οδήγησε στη συγκρότηση Μετώπων, κάποια εκ των οποίων είχαν νικηφόρα έκβαση. Υπάρχουν βέβαια και οι εξαιρέσεις. Στην Κούβα, για παράδειγμα, το κομμουνιστικό κόμμα ήταν αντίθετο στην τακτική του Φιντέλ, πριν αυτός γίνει κομμουνιστής. Ωστόσο, θα ήταν λάθος να ισχυριστεί κάποιος ότι οι περιπτώσεις που ένα Μέτωπο έφτασε στο τέλος δίχως Κόμμα ή με το Κόμμα απέναντί του, αποτελεί κανόνα.

Δ. Κι αν δεν υπάρχει Κόμμα ή αν υπάρχει αλλά δεν επιθυμεί τη συγκρότηση Μετώπου, τότε τι κάνουμε;

Πρόκειται για ένα ερώτημα που δεν επιδέχεται εύκολη απάντηση. Κωδικοποιώντας διάφορες σκέψεις που έχουμε υπόψη μας, θα λέγαμε πως υπάρχουν τεσσάρων ειδών απαντήσεις-στάσεις: α) μία υποστηρίζει τη δημιουργία αρχικά Μετώπου και στη συνέχεια Κόμματος (απάντηση μεμονωμένων κομμουνιστών ή οργανώσεων), β) μια άλλη θεωρεί πως δεν υπάρχει λόγος να δημιουργηθεί Κόμμα, αφού υπάρχει και δουλεύει για τη συγκρότηση κοινωνικού Μετώπου (απάντηση ηγεσίας του ΚΚΕ και ηγεσιών άλλων οργανώσεων-κομμάτων), γ) μια τρίτη ισχυρίζεται πως Κόμμα υπάρχει, αλλά δεν εργάζεται για τη συγκρότηση Μετώπου, οπότε αυτό που χρειάζεται είναι ο μετασχηματισμός του Κόμματος κι όχι η δημιουργία νέου φορέα (απάντηση της εσωκομματικής και «εξωκομματικής» αντιπολίτευσης του ΚΚΕ), και τέλος δ) υπάρχει μια άποψη που υποστηρίζει πως η δημιουργία του Κόμματος και του Μετώπου δεν μπορεί να μπει σε καλούπια και σε χρονικές προτεραιότητες, αλλά ότι πρέπει να γίνουν σε μια παράλληλη και διαλεκτική διαδικασία.


Όσον αφορά στην πρώτη απάντηση διευκρινίζουμε για την ακρίβεια του ζητήματος πως δεν έχει διατυπωθεί όπως την παραθέσαμε, αλλά υπονοείται. Η συζήτηση που διεξάγεται ανάμεσα σε οργανώσεις και ανένταχτους αγωνιστές είναι ετεροβαρής, με το μεγάλο βάρος να πέφτει στον προβληματισμό για τη δημιουργία Μετώπου, ενώ ο προβληματισμός για το Κόμμα είναι ελλιπής ή εντελώς απών. Θεωρούμε ότι αυτή η άποψη είναι αντιδιαλεκτική, άρα και λανθασμένη, πέρα από τις αγαθές προθέσεις των φορέων της. Η ταξική πάλη δεν μπαίνει στο πλαίσιο ενός αυστηρού χρονοδιαγράμματος (πρώτα Μέτωπο, έπειτα Κόμμα), γιατί η ζωή είναι απείρως πλουσιότερη από τα θεωρητικά σχήματα. Όταν ο όποιος σχεδιασμός εντάσσεται στα λεγόμενα κουτάκια, τότε μοιραία καταλήγει στη μεταφυσική. Όμως, το κύριο λάθος αυτής της άποψης είναι ότι παραγνωρίζει την ιστορική πείρα του κομμουνιστικού κινήματος η οποία διδάσκει ότι το Μέτωπο αποκτά επαναστατικό πρόσημο στο βαθμό που υπάρχει ένα οργανωμένο υποκείμενο που μπορεί να του δώσει το σωστό προσανατολισμό.


Όσον αφορά στη δεύτερη και τρίτη άποψη είναι συγγενικές, με την έννοια ότι οδηγούν στο ίδιο πρακτικό αποτέλεσμα: την ακινησία. Σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν διάφορα κόμματα που αυτοχαρακτηρίζονται ως κομμουνιστικά. Κάποια εξ αυτών δεν έχουν καμία ειδική βαρύτητα στην ελληνική κοινωνία, ενώ άλλα εκφράζουν τα συμφέροντα της εργατικής τάξης με στρεβλό τρόπο, και μάλιστα τόσο στρεβλό που οι όποιες επαναστατικές διακηρύξεις δεν εξασφαλίζουν τον επαναστατικό τους χαρακτήρα.


Αν, όμως, είναι έτσι τα πράγματα, μπορεί ένα Κόμμα να αλλάξει εκ των έσω; Η απάντηση σε πρώτη φάση είναι καταφατική, μόνο που δεν πρέπει να κάνει κανείς το σφάλμα να αντιλαμβάνεται τη δυνατότητα ως νομοτέλεια. Τα κομμουνιστικά κόμματα, όσο κι αν μοιάζουνε με ακίνητους οργανισμούς, μετασχηματίζονται. Υπάρχει μια πλημμυρίδα παραδειγμάτων που περιγράφουν κομμουνιστικά κόμματα με διαδοχικές δεξιές και αριστερές αποκλίσεις. Με ηγεσίες που διαδέχονταν η μία την άλλη, έχοντας διαφοροποιημένους ιδεολογικούς προσανατολισμούς. Επομένως, γιατί κομμουνιστικά κόμματα που σήμερα έχουν σοβαρές εκτροπές από το μαρξισμό λενινισμό δε θα μπορούσαν να βρουν τη χαμένη τους πυξίδα;


Ας γίνουμε συγκεκριμένοι. Το ΚΚΕ, το ιστορικότερο ελληνικό κόμμα, το κόμμα με ισχυρούς δεσμούς με τον ελληνικό λαό, με ιστορία που την χαρακτηρίζουν ποτάμια αίματος, δε θα μπορούσε άραγε να ορθοποδήσει; Αν και η απάντησή μας για τη δυνατότητα μετασχηματισμού ήταν αρχικά καταφατική, στο ειδικό ερώτημα που μόλις θέσαμε είναι αρνητική. Και είναι αρνητική για τους εξής λόγους:


α) Δυστυχώς στο σημερινό ΚΚΕ δεν υπάρχει πλέον η γενιά της εθνικής αντίστασης, μιας γενιάς με τεράστιο ηθικό κύρος και με πολύ μεγάλη πολιτική εμπειρία (ΕΑΜ, εμφύλιος, μετεμφυλιακό κράτος τρομοκρατίας, χουντική επταετία). Η πράξη και τα βιώματα δεν μπορούν να αντικατασταθούν ακόμη και από τις πληρέστερες θεωρητικές αναλύσεις, πόσω μάλλον όταν αυτές χωλαίνουν σοβαρά.


β) Η γραφειοκρατία, ακόμη και σε ένα κομμουνιστικό κόμμα, είναι ένα φαινόμενο που συχνά εμφανίζεται και η εμφάνισή της είναι αντικειμενική. Το πρόβλημα δεν είναι τόσο η ύπαρξη του φαινομένου, αλλά αν συνειδητοποιείται και αν υπάρχει πρόθεση να καταπολεμηθεί. Στο σημερινό ΚΚΕ υπάρχουν επαγγελματικά στελέχη για ολόκληρες δεκαετίες και άρα με πολυετή απουσία από οποιοδήποτε χώρο εργασίας, επομένως και με κάκιστη ή και μηδενική επαφή με τις αγωνίες του κόσμου. Υπάρχει ακόμη μια γενιά νέων στελεχών χωρίς καμία απολύτως αγωνιστική εμπειρία, που επαγγελματοποιήθηκε πολύ γρήγορα και με συνοπτικές διαδικασίες. Η επαγγελματοποίηση, αν και αναγκαίος όρος για τη λειτουργία ενός κομμουνιστικού κόμματος, όταν γίνεται χωρίς αυστηρές προϋποθέσεις και σε μια εποχή που η ανεργία των νέων φτάνει στο 60%, γίνεται προβληματική και γιγαντώνει τη γραφειοκρατία.


γ) Η σημερινή ηγεσία του ΚΚΕ μπόρεσε να «πάρει» το Κόμμα με ιδεολογικά και πολιτικά πραξικοπήματα. Το Πρόγραμμα του 15ου ερμηνεύτηκε κατά το δοκούν και παραβιάστηκε κατ’ επανάληψη, υιοθετήθηκαν ιδεολογικά τροτσκιστικά σχήματα εντελώς ξένα στην ιστορία του ΚΚΕ και απορρίφθηκαν λενινιστικές θέσεις ως παρωχημένες και αναχρονιστικές, απορρίφθηκε σχεδόν στο σύνολό της η ηρωική ιστορία του κόμματος ως οπορτουνιστική (ακόμη και το ΕΑΜ), λήφθηκαν εξωφρενικές και προοπτικά αυτοκαταστροφικές για το Κόμμα αποφάσεις που υποχρέωναν τα μέλη να τις εφαρμόσουν, όπως για παράδειγμα απεργία χωρίς απόφαση σωματείου, αποχωρήσεις από σωματεία και δημιουργία νέων, «καθαρών» και άμαζων κομματικών σωματείων κ.λπ. Όλα αυτά έγιναν με παραβιάσεις του καταστατικού, με καρατομήσεις και κάθε είδους αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις. Ποιος πιστεύει στα αλήθεια ότι μια τέτοια ηγεσία που έκανε εκτεταμένο και συνεχή φραξιονισμό και που κινδυνεύει να μετατρέψει το ΚΚΕ σε μια σέχτα, μπορεί να κάνει την ανατροπή και να αλλάξει την κατάσταση; Ποιος στα αλήθεια πιστεύει ότι αυτή η ηγεσία θα ξαναπεί πως η Ελλάδα είναι χώρα μέσου επιπέδου ανάπτυξης κι εξαρτημένη κι όχι ιμπεριαλιστική; Ποιος στα αλήθεια πιστεύει πως η ηγεσία του ΚΚΕ θα επικαλεστεί το ιστορικό παράδειγμα του ΕΑΜ προκειμένου να αναδείξει την ανάγκη δημιουργίας ενός κοινωνικοπολιτικού μετώπου στο σήμερα; Ποιος στα αλήθεια πιστεύει ότι αυτή η ηγεσία έχει το ηθικό ανάστημα να παραδεχτεί τα λάθη της, όταν όσοι εξέφρασαν τις αντιρρήσεις τους στον προσυνεδριακό του 19ου χαρακτηρίστηκαν ως αμόρφωτοι; Πώς αυτός που έχει εθιστεί για χρόνια στο φραξιονισμό, ξαφνικά θα δημιουργήσει ένα κόμμα «αγγέλων» δίχως σκοπιμότητες, φράξιες και με εσωκομματική δημοκρατία;


Επιπλέον, για όλους αυτούς τους λόγους δεν ευσταθεί η άποψη περί δημιουργίας «δούρειου ίππου» προκειμένου «να παρθεί από μέσα το κάστρο». Αυτή η άποψη που είτε υπονοεί ότι θα μεταπείσει την υπάρχουσα ηγεσία, είτε ότι η τωρινή ηγετική ομάδα θα αντικατασταθεί με μια «υγιή» (αλήθεια πώς;), είναι απολύτως αδιέξοδη και με ημερομηνία λήξης. Αλλά ας υποθέσουμε ότι αυτό το τελευταίο σενάριο είναι εφικτό, ότι, δηλαδή, κάποιοι με φραξιονιστική δουλειά θα καταφέρουν να πάρουν την ηγεσία του Κόμματος. Αν το καταφέρουν (που δεν υπάρχει περίπτωση αλλά χάρη της συζήτησης το δεχόμαστε ως υπαρκτή εκδοχή) αν το καταφέρουν, λοιπόν, δε θα κουβαλάνε όλα τα ελαττώματα των κρυφών και αντιδημοκρατικών διαδικασιών των διαδρόμων, της συνωμοτικής, παρασκηνιακής και γραφειοκρατικής παθολογίας της προηγούμενης ηγεσίας; Και ποια κομμουνιστική ηθική θα πρεσβεύουν; Και αναπαράγοντας όλες τις προηγούμενες παθογένειες δε θα έχουμε «μια από τα ίδια»; Εκτός κι αν δεχτούμε ότι κάποιοι θα τα καταφέρουν να αλλάξουν αυτή την ηγεσία χωρίς φράξιες, φραξιονισμούς και μεθοδεύσεις, αλλά με την πειθώ…


Οι κομμουνιστές οφείλουν όταν μιλάνε και όταν δρουν, να μη δίνουν την ευκαιρία για πολλαπλές αναγνώσεις. Είναι υποχρεωμένοι να είναι καθαροί, ό,τι λένε να το εννοούν, να μην υιοθετούν πλευρές της αστικής ηθικής, να μην εκφυλίζουν την κομμουνιστική ιδεολογία.

Για τον επαναστάτη δεν μπορεί ο σκοπός να αγιάζει τα μέσα. Διαφορετικά καταντά μια καρικατούρα αυτού που υποτίθεται ότι είναι.

Όσον αφορά στην τέταρτη άποψη, είναι αυτή που μας εκφράζει και θεωρούμε ότι αντιστοιχεί στη διαλεκτική αντιμετώπιση του ζητήματος. Η απουσία Κόμματος αποτελεί σαφέστατα ανασταλτικό παράγοντα που περιορίζει το εύρος και το ειδικό βάρος της δράσης των οργανωμένων κομμουνιστών εντός ενός Μετώπου. Αλλά εάν δεν υπάρχει επαναστατικό Κόμμα, ή αλλιώς, εάν το κόμμα που ισχυρίζεται ότι είναι επαναστατικό αρνείται να δημιουργήσει πραγματικό Μέτωπο (παρά μόνο με τον εαυτό του), τότε οι κομμουνιστές πρέπει να δουλεύουν παράλληλα και για τα δύο εξίσου κρίσιμα καθήκοντά τους σε διαλεκτική αλληλοσύνδεση: τη δημιουργία επαναστατικού Κόμματος και κοινωνικοπολιτικού Μετώπου.


* * * *
Τελικά το ερώτημα του τίτλου είναι ένα ψευδοδίλλημα. Σήμερα το καθήκον των Ελλήνων κομμουνιστών και των αγωνιζόμενων συλλογικοτήτων είναι: α) να μελετήσουν επιστημονικά την κατάσταση στην ελληνική και διεθνή συγκυρία σε όλα τα επίπεδα: οικονομικό, πολιτικό, ιδεολογικό, κοινωνικό, β) να δουν με ποιο τρόπο θα συντονιστούν στους κοινωνικούς αγώνες και πώς θα συγκροτήσουν συμμαχίες, γ) να ανοίξουν τη συζήτηση και να κάνουν τις απαραίτητες κινήσεις για να διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις δημιουργίας τόσο Κόμματος όσο και Μετώπου.


Η διαδικασία αυτή δε θα είναι ρόδινη. Θα έχει απογοητεύσεις και πισωγυρίσματα, θα είναι μακροχρόνια και βασανιστική. Αλλά παρά τις όποιες δυσκολίες, πρέπει να συνειδητοποιηθεί ένα πράγμα: 

ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.

Πηγή: http://aristeriantepithesi.blogspot.gr/

Φίλε, ο καπιταλισμός «σου» δεν σε χωράει πια...

Του Αρτέμη Ψαρομηλιγκου

Είσαι οπαδός της «ελεύθερης Οικονομίας». Πάει καλά. Θυμάσαι την «παλιά καλή εποχή που δέναν τα σκυλιά με τα λουκάνικα». Και νομίζεις πως...
ζούμε μια μικρή παρέκβαση του συστήματος και πως «σύντομα όλα θα επιστρέψουν στην ομαλότητα». Ίσως είσαι ο δεύτερος Έλληνας μετά τον Σαμαρά που το πιστεύει.

Ταυτίζεσαι με την εφαρμοζόμενη κυβερνητική πολιτική των Μνημονίων γιατί «Τι να κάνουμε; Εγώ πιστεύω στον καπιταλισμό και στον ελεύθερο ανταγωνισμό».  Δεκτόν. Έτσι είναι αν έτσι νομίζεις. Αν δεν μπορείς να διακρίνεις καμιά διαφορά ανάμεσα στα τερατώδη που συμβαίνουν σήμερα και στην εποχή της «ειρηνικής ανάπτυξης του καπιταλισμού» που αγάπησες.

Τότε, πριν δεκαετίες, όταν έστησες το μαγαζάκι σου ή την επιχείρηση σου ή το γραφείο σου ή το επιστημονικό εργαστήριο σου. Τότε που προσλάμβανες τον υπάλληλο σου, τη γραμματέα σου ή τον εργάτη σου με σύμβαση εργασίας, προϊόν συλλογικής διαπραγμάτευσης. Έτσι έβρισκε δουλειά και το παιδί σου, ο ξάδερφος σου στον «απέναντι» εργοδότη.

Και δεν μιλάμε για εποχή αποβιομηχάνισης. Η Ελλάδα είχε χαλυβουργική υψικάμινο, ισχυρή ναυπηγική βιομηχανία, κλωστοϋφαντουργία, βιομηχανία ηλεκτρικών συσκευών, πλαστικών, ζάχαρης, λιπασμάτων. Αυτά που δεν έχει πλέον αυτή  χώρα.

Δεν μιλάμε για την εποχή των «χωματερών» της ΕΟΚ που ακολούθησε. Για τις ποσοστώσεις παραγωγής, για το επιδοτούμενο ξερίζωμα των αμπελιών και το σπάσιμο των καϊκιών. Για τα «διακοποδάνεια» και τα «μετοχοδάνεια». Για το οικονομικό περιβάλλον που δημιούργησαν οι σημερινοί  «φωστήρες» που θέλουν να μας σώσουν.

Τότε, πριν λίγες δεκαετίες, αγόρασες το σπίτι σου και πριν λίγα χρόνια ολοκλήρωσες το εξοχικό σου. Χωρίς δανεικά. Κούνια που σε κούναγε. Υπολόγιζες χωρίς τον Βενιζέλο. Όταν έφερε στη Βουλή το νομοσχέδιο για το «χαράτσι» σε καλούσε να το δεις κάτι σαν «ασφάλιστρο» ακινήτου. Τώρα όμως το «ασφάλιστρο» έφαγε το ακίνητο. Από το φθινόπωρο το ελληνικό κράτος θα το εκπλειστηριάζει σε κάθε αλλοδαπό ή ημεδαπό αρπακτικό στο 1/3 της αντικειμενικής αξίας του. Το ΔΝΤ ήταν σαφές και από την αρχή επεσήμανε τη …στρέβλωση:  «Οι Έλληνες έχουν πολύ υψηλό ποσοστό Ιδιοκτησίας». Αυτό ήδη «διορθώνεται» από τη μνημονιακή συγκυβέρνηση.

Κι εσύ χωρίς δουλειά, χωρίς επιχείρηση, με μισή σύνταξη στην καλύτερη περίπτωση, προσπαθείς απελπισμένα να ανταπεξέλθεις σε πολλαπλάσιους και παράλογους φόρους. Μοιραίος κι άβουλος αντάμα, συνεχίζεις να ομνύεις στο όνομα της «ελεύθερης Οικονομίας» που τώρα σε καταστρέφει. Γιατί το σύστημα δεν σε «χωράει» πλέον. Λειτουργεί πλέον εις βάρος σου και υπέρ λίγων πανίσχυρων μονοπωλιακών ομίλων. Δες την κακή τύχη των μικροεπενδυτών Φωτοβολταϊκών και τους μεγαλοεπενδυτές που θα βουτήξουν τη «μικρή ΔΕΗ» στο 10% της αξίας της. Τους μικροομολογιούχους που έχασαν τις οικονομίες τους και τους μεγαλοτραπεζίτες που άρπαξαν τσάμπα κραταιές τράπεζες.

Το ένοιωσαν ήδη στο πετσί τους πολλές κοινωνικές ομάδες. Οι φαρμακοποιοί που πρέπει να παραχωρήσουν τη θέση τους σε πολυεθνικές αλυσίδες, οι γιατροί που θα μετατραπούν σε μισθωτούς αλυσίδων Υγείας, οι δικηγόροι που θα μετατραπούν σε υπαλλήλους νομικών εταιρειών, οι πολιτικοί μηχανικοί που αναζητούν εργασία στο εξωτερικό, οι υπαίθριοι έμποροι που καλούνται να παραδώσουν την επαγγελματική ύλη τους στα σούπερ-μάρκετ. Κτηνοτρόφοι, αγρότες, ταξιτζήδες, έμποροι και βιοτέχνες. Δεν υπάρχει ομάδα της λεγόμενης μεσαίας τάξης που να μην οδηγείται προς αφανισμό. Κάποιοι φαίνεται να κατανόησαν τα αίτια. Άλλοι, όχι.

Κάποιοι «περίεργοι» τύποι προειδοποιούσαν εδώ και χρόνια για τις τάσεις του σύγχρονου καπιταλισμού να συγκεντροποιήσει και να «καταπιεί» το σύνολο της Οικονομίας αλλά και να υποτάξει τη Δημοκρατία. Έχεις το δικαίωμα να μην υιοθετείς τις θεωρίες αυτών των «περίεργων» αριστερών. Αλλά δεν μπορείς να μην παραδεχτείς πως οι προβλέψεις τους επαληθεύτηκαν:

Η μεγέθυνση του κεφαλαίου πήρε τέτοιες διαστάσεις που η ισχύς του έγινε τόσο τερατώδης ώστε να υπερβαίνει τους προϋπολογισμούς κρατών και η εξουσία του τόσο κτηνώδης ώστε να υπερπηδά τη θέληση των κυβερνήσεων.

Οι θρήνοι επί ερειπίων δεν έχουν νόημα.  Δεν έχει αξία να αναπολείς μιαν εποχή που δεν πρόκειται να ξανάρθει. Η παραδοχή πως το καπιταλιστικό σύστημα έχει πλήρως εκτροχιαστεί και ήδη λειτουργεί εναντίον σου θα ήταν ένα πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Η παραδοχή πως είναι μια άλλη φάση του ίδιου συστήματος. Τόσο «άλλη» που τρώει τα παιδιά της. Αφού εξανδραπόδισε την εργατική τάξη, τώρα τρώει τη βάση της, τη μεσαία τάξη. Από νοικοκύρη σε μετατρέπει σε απόκληρο.

Οπαδός του καπιταλισμού έχεις κάθε δικαίωμα να είσαι. Κορόιδο να μην είσαι.

(Το «γράμμα» αυτό δεν απευθύνεται σε αριστερούς. Εξάλλου εκφεύγει συνειδητά των πλαισίων της μαρξιστικής παραδοχής. Απευθύνεται σε ανθρώπους της άλλης όχθης, που αδυνατούν να κατανοήσουν τις αιτίες της τραγωδίας που βιώνουν).

http://www.giannena-e.gr/

Μας έχουν για ηλίθιους......

• Update Status

Spyros PapadatosΌλως τυχαίως ο συγκεκριμένος δημοσιογράφς της Popaganda ήταν εκεί και απαθανάτισε τον Μαζιώτη και εγραψε ένα απολιτίκ άρθρο με αποκλειστικές φωτός,όχι δεν την κοπάνησε με τους πυροβολισμούς και ωωω οι αστυνομικοί μέχρι να φτάσει το ασθενοφόρο άφησαν βα βγει μια φωτογραφία σε αστικό μέσο,να μην υπάρχει ένα αποκλειστικό;Η είδηση πουλάει.Τρομο.
και μετά ρωτάς πως κάποια έντυπα αποκτούν ακόλουθους και μετά διαμορφώνονται συνειδήσεις.Και από κάτω ο κακός χαμός στα σχόλια απο ασφαλιταριό και Ανθρώπους.
οι τελευταίοι να προσπαθούν να δείξουν στο ανυποψίαστο κοινό άλλη οπτική και οι πρώτοι να χρησιμοιποούν όλα τα μεσα, ποια όλα δηλαδή αρκούνται σε επιειρήματα βεληνεκούς "Ναι αλλά για τη Μαρφιν δε λέτε τίποτα".Ένα τέτοιο πράμα.Α,και η Athens Voice σαν παλιά καραβάνα καλοσωρίζει το νέο μέσο...Μας έχουν για ηλίθιους.Και δυστυχώς είμαστε πολλοί.Ηλίθιοι

Niki Vikou
Αν αληθεύουν όσα μας λένε οι ρεπόρτερς των τηλεοπτικών σταθμών, ότι τον είχαν εντοπίσει εδώ και δυο μήνες, γιατί επέλεξαν να τον πιάσουν σήμερα σε ένα από τα πιο πολυσύχναστα και με πολλούς τουρίστες, σημεία της Αθήνας; Εκτός κι αν είναι διαφημιστικό τρυκ της Όλγας.
"Αδρεναλίνη στα ύψη. Ζήστε το σύγχρονο φαρ ουέστ στην Ελλάδα"
Νίκος Ονάσογλου Δ'

SL
Κοίτα τί θυμήθηκα τώρα..
Όταν μαχαιρώνανε το Φύσσα, οι αστυνομικοί που ήταν δίπλα, δεν τράβηξαν όπλο για να μην τραυματίσουν κανέναν περαστικό

Οικοδόμος
Με τη «σύλληψη Μαζιώτη» θα τη βγάλεις κούτσα-κούτσα μέχρι τέλους του μήνα. Μετά έρχονται τα «μπάνια του λαού». Και από Σεπτέμβρη, με «γεμάτες μπαταρίες»… «έχει ο θεός». Μην ανησυχείς, οι βόμβες σκάνε μακριά. Ξέρεις ότι δεν θα σε αφήσουν έτσι. Ζωή με δόσεις, 12, 24, 48, 100… όσο ζεις. Και η δική σου ζωή, αυτή που δεν θα δεις ποτέ στην τηλεοπτική σου οθόνη, θα μετράει τα διαστήματα του χρόνου πότε με τη δυστυχία, πότε με τον πόνο, πότε με το αίμα. Πάντα του άλλου.



Ρύκιος @rykios ·

Πολύ σοβαρή είδηση η σύλληψη Μαζιώτη. Ίσαμε 300εκ δάνεια των ΜΜΕ κουρεύει.


Έχουν γραφτεί πολλά από το πρωί και προφανώς κανείς από μας δεν γνωρίζει, αλλά αν όντως ισχύει αυτό με την πωλήτρια στο μαγαζί που είδε το όπλο του Μαζιώτη και κάλεσε αμέσως τους μπάτσους, μου έρχεται κατευθείαν στο μυαλό και μια άλλη παρόμοια περίπτωση σύλληψης ένοπλων ανταρτών: το 2010, όταν μια υπάλληλος ταχυμεταφορών υποπτεύθηκε τα δύο μέλη της ΣΠΦ έτσι όπως είχαν μεταμφιεστεί και τι μπορεί να κρατούσαν και έτσι αμέσως μαζεύτηκαν γύρω τους όλων των ειδών οι μπάτσοι και τους έπιασαν χωρίς να ολοκληρώσουν την ενέργεια. Και έτσι, αναπόφευκτα σκέφτομαι ότι, εκτός από τους εντεταλμένους ρουφιάνους της αστυνομίας, έχουμε και τους μη-εντεταλμένους ρουφιάνους-πολίτες που μας αποδεικνύουν κάθε φορά το πόσο κόπτονται για την εθνική ασφάλεια και τάξη αυτής της χώρας.

Εμένα πάντως δε με τρομοκράτησε ποτέ ο Μαζιώτης....

Update Status

Dimitris Soultas

Πλήρως ενημερωμένος για τις εξελίξεις ο υπουργός Βασίλης Κικίλιας: "Δεν ξέρω γιατί οι αστυνομικοί συνέλαβαν τον Μαζωνάκη, αλλά έχουν τα θερμά μου συγχαρητήρια" Rhesus Révolution shared Gerasimos Mesoloras's

Ο μπάτσος τραυματισμένος στο πόδι. Ο Μαζιώτης τραυματισμένος στην ωμοπλάτη. Ποιος έχει περισσότερες πιθανότητες να σημάδευε κεφάλι?...


                   

Habalah Tamazigh

Δεν κλαις για ενα αστερι που πεφτει, γιατι αυτο που μενει δεν ειναι η πτωση του αλλα η φλεγομενη τροχια καθως διασχιζει με μοναδικο τροπο τον ουρανο.

Η εξουσια δεν θα σβησει το βλεμμα των εξεγερμενων και οι φυλακες τους οπως και ο κοσμος τους ειναι πολυ μικρες για να χωρεσουν το παθος για την λευθερια!

Mνυμη-Επιθεση και συνεχιση του αγωνα μονο με πραξεις δεν υπαρχει καιρος για στενοχωριες.

Δυναμη στον μονιμα επαναστατιμενο Νικο Μαζιωτη.

Σιωπή Σημαίνει Συνενοχή - 2

Φιλελέ χιπστερομπλογκς συναγωνίζονται τον κομιστή του dvd σε κανιβαλισμό αιμόφυρτων ανθρώπων, τρομοκράτες με γραβάτες - πολιτικάντηδες και δημοσιοκάφροι - επιχαίρουν της συλλήψης του 'κακού', 'αιμοδιψούς' και άλλες ιστορίες για αγρίους Μαζιώτη, μικροαστές κυράτσες χαμογελάνε στο άκουσμα της είδησης, ρουφιάνοι παντού, μπάτσοι παντού και η ζωή κυλάει όμορφα στην μαγευτική Αθήνα....Είναι δηλαδή απορίας άξιοι οι ρέποντες στον μηδενισμό όταν περιτριγυριζόμαστε από τόσο ηθικούς ανθρώπους κι όταν ζήσουμε σε μια τόσο ενάρετη κοινωνία...(ειρωνεία).. Mary Alxe

πάντως, απ οσο θυμαμαι - και θυμαμαι καλα - κανενας απο τους τρομοκρατες δεν εχει ερθει σε καμια γειτονια , σε κανεναν εργασιακο χωρο, σε καμια αγροτικη περιοχή , να στραφει κατα των εργαζομενων,ανθρωπων του μοχθου , να στοχοποιησει πολίτες ,να ληστεψει καποιον ανθρωπο οπως εμεις.....ισως γι αυτο ,οταν μιλανε για Μαζιωτηδες φρικαρουν οι σκάϊδες ,οι μεγκα μου και τα γνωστα κλειστα κλαμπ της διαπλεκομενων με οικονομικα,πολιτικα ή αλλα συμφεροντα θολα και περιεργα.. ..κατα τ αλλα καταδικαζω την βια ...ξερω απο πού προήλθε η βια κι η τρομοκρατια ομως στην δικη μου ζωη..και δεν ηταν απο τον Κουφοντινα,τον Ξηρο και τον Μαζιωτη σιγουρα....
Michail Matthaiou


★ Και συ εθελοδουλε που ακους και πιστευεις τις ειδησεις και ισως χαρεις με την αιχμαλωσια του Νικου Μαζιωτη, αναρωτησου αν σου εχει μεινει μυαλο ακομα, αν σε πειραξαν ποτε ηταν εναντιον σου ο Μαζιωτης ο Φουντας και τοσοι αλλες και αλλοι ανταρτες....Ναι, θα προσπαθησουν να σου δειξουν οτι το κρατος ειχε μια μεγαλη επιτυχια κατα της "τρομοκρατιας" ενω την ιδια ωρα θα σου αλλαξουν τον αδοξαστο στα μετρα θα σε εξαθλιωσουν σε μεγαλυτερο βαθμο , αυτοι που λενε οτι σε προστατευτουν απο τους τρομοκρατες......Και οταν εχουν ολοκληρωσει την αποστολη τους οι σημερινοι διαχειριστες της εξουσιας θα σου πλασαρουν αλλους με ποιο ¨"σοσιαλιστικο προφι"ΜΑΡΙΝΑ ΜΑΡΑ

εντάξει και ασφαλείς είμαστε πλέον και τα 600 προαπαιτούμενα θα περάσουν και καινούργια αστυνομική σειρά θα κάνουν με τον αστυνόμο μπέκα και εμετό θα κάνουμε απο τον φονικό κικιλιοδένδιο πυρετό και παραφράζοντας και λίγο τον Ντοστογιέφσκι :Αν το κράτος επινόησε το διάβολο, τότε τον φαντάστηκε κατ’ εικόνα και ομοίωσή του.

Λαμπρινή Τουρνά

Εκεί στο σύριζα τι λέτε όταν μιλάτε για το Νίκο Μαζιώτη ?
Εντάξει ...όχι δηλώσεις ...
Αλλά μεταξύ σας πως μιλάτε για τον Επαναστατικό Αγώνα ?

Μαρία Σπυράκη: Άλλαξ’ο κολιές κι έγινε βραχιόλι!

Το θέμα είναι με ποια κριτήρια η ευρωβουλευτής της ΝΔ επέλεξε το κ. Γεράσιμο (Τζέρυ) Ζαγορίτη για μία θέση της οποίας το κόστος καλύπτεται από τον προυπολογισμό (τόσο του ευρωκοινοβουλίου όσο και της Ελλάδας) – μήπως με τα ίδια κριτήρια με τα οποία επιλέχθηκε και η ίδια ως πολιτικός συντάκτης στο Mega;


Με υφάκι πολλών καρδιναλίων η ευρωβουλευτής της ΝΔ κυρία Μαρία Σπυράκηυποστηρίζει σχετικά με την επιλογή του κ. Γεράσιμου (Τζέρυ) Ζαγορίτη, υιού του πρώην Γραμματέα της ΝΔ κ. Λευτέρη Ζαγορίτη και γνωστού για την …περιπέτειά του με την εθνική μας πορνοστάρ κυρία Τζούλια Αλεξανδράτου στους κοιτώνες του Πολεμικού Μουσείου, για τη θέση του επιστημονικού της συμβούλου: «Θέλω να ξεκαθαρίσω πως όσα χρόνια θα βρίσκομαι στο δημόσιο βίο θα αγωνίζομαι για το δικαίωμα όλων να κάνουν ελεύθερα επιλογές στην προσωπική τους ζωή»

Αν δεν απατόμαστε το θέμα δεν είναι οι «ελεύθερες επιλογές στην προσωπική ζωή» για τις οποίες έχει απόλυτο δικαίωμα επιλογής, τόσο ο κ. Ζαγορίτης ο νεώτερος, όσο και η ίδια η κυρία Μαρία Σπυράκη, οι οποίες είναι γνωστές, εξάλλου, σε καθέναν που ενασχολείται με το δημόσιο βίο αυτής της χώρας.


Το θέμα είναι η διατήρηση, διαιώνιση και διεύρυνση των πελατειακών σχέσεων, κοινώς του ρουσφετιού, που εξακολουθεί να ζει και να βασιλεύει σ΄ αυτήν τη χώρα.

Έτσι, λοιπόν, το θέμα δεν αν ο κ. Γεράσιμος (Τζέρυ) Ζαγορίτης επέλεξε να έχει σχέσεις με την κυρία Τζούλια Αλεξανδράτου, αλλά το πως και γιατί υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία στο Πολεμικό Μουσείο.

Το θέμα, επίσης, είναι με ποιανού πλάτες ο κ. Ζαγορίτης, ο οποίος μπορεί αξιοποιώντας την οικονομική ευχέρεια της οικογένειάς του να απέκτησε τους ανάλογους τίτλους σπουδών, εργάσθηκε στην ομάδα επικοινωνίας του κ. Ζαν Κλωντ Γιούνκερ.

Το θέμα, τέλος, είναι με ποια κριτήρια η κυρία Μαρία Σπυράκη επέλεξε το κ. Ζαγορίτη για μία θέση της οποίας το κόστος καλύπτεται από τον προυπολογισμό (τόσο του ευρωκοινοβουλίου όσο και της Ελλάδας) – μήπως με τα ίδια κριτήρια με τα οποία επιλέχθηκε και η ίδια ως πολιτικός συντάκτης στο Mega;

«Επιλέγω τους συνεργάτες μου, με βάση τα προσόντα , την εμπειρία και την αξιοσύνη τους», γράφει η κυρία Μαρία Σπυράκη στο facebook. «Ο κ. Γεράσιμος Ζαγορίτης διαθέτει δύο μεταπτυχιακά, μιλά άπταιστα τρεις ξένες γλώσσες και έχει συνεργαστεί με επιτυχία με έναν από τους καλύτερους Ευρωβουλευτές που είχε ποτέ η Ν.Δ., τον κ. Γιώργο Παπανικολάου, νεοεκλεγέντα δήμαρχο Γλυφάδας. Επίσης ήταν ο μοναδικός Έλληνας που εργάστηκε στην ομάδα επικοινωνίας του προεκλογικού αγώνα του Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, ο οποίος και με τη δική μου ψήφο αύριο θα εκλεγεί νέος πρόεδρος της Κομισιόν. Θέλω όμως παράλληλα να ξεκαθαρίσω πως όσα χρόνια θα βρίσκομαι στο δημόσιο βίο θα αγωνίζομαι για το δικαίωμα όλων να κάνουν ελεύθερα επιλογές στην προσωπική τους ζωή».



Στη δημοσιογραφική γλώσσα οι επιλογές του τύπου Γεράσιμου Ζαγορίτη ονομάζονται κοινώς «αλλαξοκωλιές»-κάτι που γνωρίζει καλά η κυρία Σπυράκη.

Συνδετικός κρίκος ανάμεσα στον κ. Ζαγορίτη και στον πρώην πρωθυπουργό του Λουξεμβούργου κ. Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, σύμωνα με δημοσιεύματα, είναι ο πρόεδρος της Νεολαίας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, κ. Κωνσταντίνος Κυρανάκης, που διατηρεί στενή φιλία με τον γιο του πάλαι ποτέ κορυφαίου «γαλάζιου» στελέχους.

Υπενθυμίζεται, δε, πως ο νεαρός κ. Γεράσιμος Ζαγορίτης βρέθηκε στα σαλόνια των Βρυξελλών, κατόπιν σχετικής πρότασης του μέχρι πρότινος ευρωβουλευτή και νεοεκλεγέντος δημάρχου Γλυφάδας κ. Γιώργου Παπανικολάου (που διαχρονικά διατηρεί άριστες σχέσεις με τον πατέρα του), στο γραφείο του οποίου υπηρετούσε.

Εκείνο, όμως, που θα πρέπει να βάρυνε στην επιλογή της κυρίας Μαρίας Σπυράκη είναι κυρίως οι πολύ στενές σχέσεις του πατέρα Ζαγορίτη με τον πρώην πρωθυπουργό κ. Κ. Καραμανλή. Όπως επίσης και το γεγονός ότι ο κ. Λευτέρης Ζαγορίτης, λόγω αυτών των πολτικών του διασυνδέσεων, παρείχε στήριξη στην στη κυρία Μαρία Σπυράκη στο διάρκεια της προεκλογικής της εκστρατείας (πέραν της δραστηριοποίησής του στην πάλαι ποτέ εκλογική του περιφέρεια, τη Β’ Αθήνας, η Σπυράκη πήγε πολύ καλά στην Ήπειρο, από όπου και κατάγεται ο Λευτέρης Ζαγορίτης, διαθέτοντας παραδοσιακά ισχυρά ερείσματα).



Αυτή είναι η πραγματικότητα….

http://www.hitandrun.gr/

"Από το Ισραήλ με αγάπη", γράφουν οι ρουκέτες.

Gerasimos Gavrielatos shared Aristea Seremeti's photo.

12 hrs · 

Εικόνα απελπιστικά συγκλονιστική..και πιο κατω οι εικόνες των κατακρεουργημένων δολοφονημένων παιδιών, των παιδιών μας.. Έχε το νού σου στο παιδί γιατί αν γλυτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα.....Υπάρχει;;

See translation

Aristea Seremeti with Eleni Kotsaridou and Aris Stathopoylos

Παιδιά.
Παιδιά που θά πρεπε να ονειρεύονται, να αγκαλιάζονται, να τρέχουν, να τραγουδούν, να χορεύουν, να αγαπούν -και μόνο-.
Παιδιά που τα μεγαλώνουν με μίσος -εθνικό και θρησκευτικό-, διαλύοντας ό,τι πιο όμορφο και μη εξαγοράσιμο με τα 1000 υλικά αγαθά νά χει κάποιος :

Την παιδική ψυχή.
Την αθωότητα, την ανάγκη τρυφερότητας και ελπίδας.
Την πίστη σε έναν όμορφο κόσμο.
Κοριτσάκια με πλεγμένα τα μαλλιά τους, γράφουν "αφιερώσεις" με καρδούλες και αστέρια του Δαυίδ σε ρουκέτες, που θα προκαλέσουν το θάνατο σε άλλα παιδάκια τη στιγμή που παίζουν, που κοιμούνται, που πίνουν γάλα από το βυζί της μάνας τους.

"Από το Ισραήλ με αγάπη", γράφουν οι ρουκέτες.

Κι όταν αυτό το γράφει ένα παιδί, ξέρεις ποιο πρόσωπο θα έχει το μέλλον.
Η πιο σοκαριστική φωτογραφία που έχω δει.
Ο θάνατος έχει συμβεί πριν καν εκτοξευτεί η ρουκέτα.
Δολοφόνοι των ίδιων των παιδιών τους.

Ο Πάγκαλος, η Δούρου και η «μαλαπέρδα» (!)

http://tvorini-gr.blogspot.gr/

                     

Nέο σεξιστικό παραλήρημα του Πάγκαλου ο οποίος υπερέβη για μια ακόμα φορά τα εσκαμμένα μιλώντας με απόλυτα σεξιστικό τρόπο για την Περιφερειάρχη Αττικής Ρένα Δούρου....


Μιλώντας στο Βήμα FM άρχισε να ξιφουλκεί εναντίον του υπουργού Εσωτερικών Αργύρη Ντινόπουλου για να καταλήξει στην κ. Δούρου με τον πλέον άκομψο τρόπο:

«Άκουσα σήμερα τον υπουργό Εσωτερικών, τον κ. Ντινόπουλο, ο οποίος ομιλούσε και ήταν πανευτυχής μετά από μια συνάντηση με τους εκπροσώπους της ΠΟΕ-ΟΤΑ. Οι εκπρόσωποι της ΠΟΕ-ΟΤΑ είναι αυτοί που έδωσαν στην κυρία Δούρου ως δώρο μια χειροβομβίδα κρότου λάμψης κι ένα γκλομπ αστυνομικό, το οποίο είναι μια μαλαπέρδα, περίπου πενήντα πόντων, μαύρη. Φαντάζομαι θα πονάει, δεν την έχω δοκιμάσει ποτέ, γιατί εμένα η αστυνομία ήταν σε παλαιότερες εποχές, όπου τα γκλομπ ήταν ξύλινα. Εν πάση περιπτώσει, της το έδωσαν ως δώρο γιατί το αφαίρεσαν από την αστυνομία μετά από μάχη που έδωσαν, επαναστατικού χαρακτήρα, αφού αφόπλισαν κάποιο αστυνομικό. Το έδωσαν λοιπόν στην κυρία Δούρου και χάρηκε πολύ».


Στη περίπτωση Πάγκαλου δύο πράγματα μπορεί να σκεφθεί ο καθείς μας.

Ή ότι έχει σεξουαλικές φαντασιώσεις με την Ρένα Δούρου ή ότι τώρα τελευταία «ταλανίζει» πολύ την δική του μαλαπέρδα,για να χρησιμοποιήσω και την διάλεκτο που ειναι προσφιλής στον ίδιο, και τα έχει χαμένα εντελώς.

Κρίμα γιατί κάποτε άλλα πράγματα προσδοκούσε η Ελλάδα από αυτόν τον πολιτικό..και το μόνο που κάνει πλέον ειναι να πέφτει καθημερινά στα μάτια όλου του κόσμου.

επεξεργασμένη εικόνα:takis Vorini

Μη μιλάς. Μιλάει η λογική. Η λογική του να μην αντισταθείς

Ο Enjo Sifo κοινοποίησε φωτογραφία από Νομικά Ανάλατα.

· 

- Μη μιλάς. Μιλάει η λογική. Η λογική του να μην αντισταθείς. Γιατί να αντισταθείς; Να χάσεις και το τελευταίο ευρώ;

    

            

- Μα δεν έχω ούτε ένα ευρώ πια...
- Να χάσεις την εργασία σου;
- Ποια εργασία; Απολυμένοι είμαστε οι περισσότεροι... και όσοι εργάζονται ούτε τα βασικά δεν εξασφαλίζουν.
- Να χάσουν τότε οι γονείς σου την σύνταξη τους; Πως θα ζήσεις χωρίς την σύνταξη τους;
- Μα δεν ζουν καλά, καλά, ούτε αυτοί με την σύνταξη...
- Δεν θα έχεις φάρμακα; Τί θα κάνεις; Βάλε την λογική μπροστά...
- Χμμμ... λες τελικά;
- Δεν θα έχεις ρεύμα, καύσιμα...
- Λογική... σαν να έχεις δίκιο...
- Θες να χρεωκοπήσουμε; Κάνε υπομονή... για το καλό όλων!!!
- Ναι! Η λογική λέει για το καλό όλων... αλλά για πόσο ακόμα;
- Όσο αντέχει η λογική σου...