Τρίτη 1 Ιουλίου 2014

Οι λαοί που στενάζουν και οι «ήρωες» της μπάλας…

http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr/

"Ρεσάλτο"
 
Η …μαγεία του ποδοσφαιρικού παραισθησιογόνου αποτυπωμένη στα καλοαναθρεμμένα πρόσωπα των «ηρώων» του…
Στις άλλες εικόνες αποτυπώνεται η...
ελληνική πραγματικότητα… 

 
Οι εικόνες μιλούν μόνες τους…





 

 
Εμείς μέχρι να περάσει η μέθη από τα παραισθησιογόνα θα σωπάσουμε…
Διαβάστε, ωστόσο, ένα μικρό σχόλιο από το Σίβυλλα: 



Δεν αναζητούμε έλληνα Μαραντόνα, έναν ήρωα... αλλά έστω ΕΝΑΝ από τους χρυσοπληρωμένους εκατομμυριούχους ποδοσφαιριστές της εθνικής που να διαθέτει αδένες (δηλαδή αρχίδια) και ν' αφιερώσει την προσπάθεια σ' αυτούς που δολοφόνησαν τα μνημόνια, στα παιδιά που έφυγαν λόγω κρύου, σ' αυτούς που ψάχνουν τροφή στα σκουπίδια, στα παιδάκια που...

...χάνουν τις αισθήσεις τους στα σχολεία από την πείνα, στον χειμαζόμενο ελληνικό λαό.
Εναν που να επιστρέψει τα τηλεγραφήματα των Μερκελιστών και να αποδείξει ότι έχει ψυχή και δεν είναι ένα αργυρώνητο τσογλάνι!
Δυστυχώς ούτε ένας! Τι σας ζητάμε ΡΕ;...!!! 

Η "ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ" ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

http://www.iskra.gr/index.php





ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΕΙΣ    
Του ΝΙΚΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ      
Η διαστρέβλωση και η παραμόρφωση της πολιτικής συνεργασιών που προτείνει η Αριστερή Πλατφόρμα δίνει και παίρνει από τα κυρίαρχα μίντια αλλά και όχι μόνο αυτά.

Η Αριστερή Πλατφόρμα περίπου παρουσιάζεται ως απίστευτη «σέχτα», η οποία θέλει, τάχα, να εμποδίσει την προσέγγιση στον ΣΥΡΙΖΑ κάθε στελέχους που προέρχεται από οποιοδήποτε άλλον πολιτικό χώρο, πέραν της Αριστεράς.
Η Αριστερή Πλατφόρμα εμφανίζεται, επίσης, να θέλει να αποκλείσει οποιαδήποτε άλλη συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ, γενικώς και ανεξαρτήτως προθέσεων, με οποιοδήποτε άλλο πολιτικό σχήμα πέραν των δυνάμεων της Αριστεράς και ειδικότερα πέραν του ΚΚΕ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Τίποτα, όμως, ψευδέστερον, πιο κακόπιστο και πιο υστερόβουλο απ’ όλα αυτά.

Η Αριστερή Πλατφόρμα αποκλείει τη συνεργασία όχι γενικώς και αορίστως με κάθε δύναμη ή πρόσωπο που δεν προέρχεται από την Αριστερά αλλά μιλάει συγκεκριμένα και με μεγάλη σαφήνεια.

Η Αριστερή Πλατφόρμα αποκλείει τη συνεργασία με δυνάμεις που στήριξαν, εφάρμοσαν ή διακηρύσσουν νεοφιλελεύθερες πολιτικές εκείνης ή της άλλης μορφής, ανεξάρτητα από το προσωπείο που εμφανίζονται και τα προσωνύμια που καλύπτουν τις επιλογές τους.

Πολύ περισσότερο, η Αριστερή Πλατφόρμα αποκλείει κάθε συνεργασία με δυνάμεις και πρόσωπα που συμμετείχαν σε κυβερνήσεις που εφάρμοσαν μνημονιακές πολιτικές, με δυνάμεις και πρόσωπα ακόμα που ψήφισαν στη Βουλή τα Μνημόνια είτε τα εφάρμοσαν από θέσεις διακριτής ευθύνης.

Η Αριστερή Πλατφόρμα θεωρεί εύλογα και αυτονόητα επίσης, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αρνείται τη συνεργασία με δυνάμεις οι οποίες δεν θεωρούν ότι τα μνημόνια και οι εφαρμοστικοί τους νόμοι μπορούν να τύχουν μονομερούς ακύρωσης ή διατηρούν μια στάση εκλεκτικισμού απέναντι στις μνημονιακές δεσμεύσεις.
Εξυπακούεται κατά τα άλλα ότι η αντιμνημονιακή κατεύθυνση των όποιων συνεργασιών του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να έχει συνεπή και φερέγγυα προοδευτική κατεύθυνση στο πλαίσιο ενός προγράμματος μεγάλων ριζοσπαστικών προοδευτικών μετασχηματισμών.
Μπορούν όλα τούτα να χαρακτηριστούν ως «σεχταρισμός»;

Και μπορούν να ονομασθούν όλα αυτά «σεχταρισμός» ή προσπάθεια δήθεν απομόνωσης του ΣΥΡΙΖΑ, διότι συνήθως αυτές τις ιδιότητες με τις οποίες εξαιρούνται των συνεργασιών τις έχουν δυνάμεις και πρόσωπα που συνήθως αναφέρονται και αυτοχαρακτηρίζονται ως «Κεντροαριστερά»;

Η «Αριστερή Πλατφόρμα» καθόλου δεν αποκλείει συνεργασίες με δυνάμεις και πρόσωπα που δεν προέρχονται από την Αριστερά.
Αντίθετα, ευνοεί, υποστηρίζει και προσβλέπει σε ανακατατάξεις, διεργασίες και μετατοπίσεις στον πέραν της Αριστεράς χώρο.

Η Αριστερή Πλατφόρμα είναι εντελώς ανοικτή για κοινή δράση, συγκλίσεις και συνεργασίες του ΣΥΡΙΖΑ με δυνάμεις και προσωπικότητες που προέρχονται από το σοσιαλδημοκρατικό χώρο και ευρύτερα, οι οποίες ριζοσπαστικοποιούνται, συμμετέχουν έμπρακτα σε κοινούς προοδευτικούς αγώνες και πρωτοβουλίες και μετατοπίζονται αξιόπιστα προς τα αριστερά.

Και φυσικά, η Αριστερή Πλατφόρμα είναι υπέρ του πιο μεγάλου, ουσιαστικού και απροκατάληπτου ανοίγματος του ΣΥΡΙΖΑ στην κοινωνία, σε εργαζόμενους και πολίτες πέρα από διαχωρισμούς, εντάξεις και τοποθετήσεις, με στόχο την ανάπτυξη μεγάλων ενωτικών προσπαθειών, ζυμώσεων, δραστηριοτήτων και αγώνων στη βάση κοινών προβλημάτων, πράγμα που συνιστά και το έδαφος για πολιτικές ανακατατάξεις και ευρείες κοινωνικές συμμαχίες.

Με δυο λόγια, η Αριστερή Πλατφόρμα όχι μόνο δεν προτείνει στον ΣΥΡΙΖΑ μια πολιτική «περιχαράκωσης» ή κομψότερα, μιας περιχαράκωσης στον «παραδοσιακό» αριστερό χώρο, αλλά το αντίθετο, εισηγείται την πιο πλατιά, ουσιαστική και αποτελεσματική πολιτική συμμαχιών, την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να φέρει σε πέρας με τόλμη, ακολουθώντας μια συνεπή ριζοσπαστική πολιτική και προωθώντας ένα συνεπές ριζοσπαστικό προοδευτικό πρόγραμμα.

Η Αριστερά και ειδικότερα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν «ταβάνι» στις δυνατότητες λαϊκής επιρροής ούτε περιορισμούς στην έκταση των δυνάμεων που μπορούν να ριζοσπαστικοποιηθούν και να συμπήξουν μαζί τους ένα πλατύ αριστερό προοδευτικό μέτωπο.

«Ταβάνι» η Αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ μπορούν να αποκτήσουν αν δεν γειώνονται αποφασιστικά στα πραγματικά κοινωνικοικονομικά προβλήματα και αν κάνουν το λάθος να αναζητήσουν «κεντροαριστερά» πολιτικά δεκανίκια, που κατά τεκμήριο είναι διάτρητα και εύθραυστα, αφού είναι κατασκευασμένα από νεοφιλελεύθερα και μνημονιακά υλικά, λουστραρισμένα ή όχι.
ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ
Δευτέρα 23 Ιουνίου 2014

Σχόλια  


0 #9 nefeli7 

συνεργασίες με καιροσκόπους πασόκους, που ψήφισαν τα μνημόνια και συνετέλεσαν στην κατεδάφιση υγείας, παιδείας, μισθών, εργασίας, αύξηση των ανέργων, των άστεγων και των δολοφονιών-αυτοκτονιών κ.ο.κ. είναι απαράδεκτες και στερούνται πολιτικής ηθικής αξιοπρέπειας!.
Μην υποτιμάται το λαό! θα τον βρείτε μπροστά σας!
Αριστερά άλλοθι είχε και το ΠΑΣΟΚ για να κοροϊδεύει τον κόσμο του και να τους κρατάει εγκλωβισμένους.
Οι εποχές όμως δεν είναι οι ίδιες. Ο λαός "κοροϊδεύεται" καθημερινά από τους σύγχρονους δωσίλογους.
Ο λαός αναζητά το όραμα, που δεν του το δίνεται ως Αριστερά.

Αυτό που σκεφτόμαστε, αυτό είμαστε.





Xaris Xaris


Αυτό που σκεφτόμαστε, αυτό είμαστε. Δεν είμαστε ξεχωριστοί από τις σκέψεις μας, εμείς είμαστε οι σκέψεις μας. Αυτό που σκεφτόμαστε, με το πέρασμα του χρόνου, γίνεται η πραγματικότητά μας. Η αρχική αιτία των όσων συμβαίνουν είναι οι σκέψεις μας. Κατόπιν οι καταστάσεις που προκύπτουν είναι το αποτέλεσμα. Αυτό έχει διαπιστωθεί και επιστημονικά, δεν είναι μια απλή θεωρία.




Όλα τα πράγματα που μας αφορούν συμβαίνουν δύο φορές : μία στο μυαλό μας, σαν σκέψη, και μία στην πραγματικότητα. Όταν διαρκώς και με κάθε ευκαιρία παραπονιόμαστε για κάποιες καταστάσεις στη ζωή μας (π.χ. για τον σύντροφό μας, για την εργασία μας, τον προϊστάμενο, τις σχέσεις μας, τους φίλους μας, κτλ.) με το πέρασμα του καιρού θα "αγαπήσουμε" αυτή την παραπονιάρικη στάση. 


Θα "αγαπήσουμε" το να μιλάμε γύρω από αυτή τη μιζέρια. Θα κλαψουρίζουμε συνεχώς νομίζοντας πως οι άλλοι θα μας "συμπονέσουν". Αυτός ο τρόπος σκέψης θα γίνει τρόπος ζωής και συμπεριφοράς.

Όμως οι σκέψεις είναι που προκαλούν τις καταστάσεις.


 Οτιδήποτε σκεφτόμαστε πολύ το έλκουμε στη ζωή μας, στην πραγματικότητά μας. Γίνεται κομμάτι μας και μας χαρακτηρίζει. Το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους που έχουμε στη ζωή μας. Εμείς τους επιλέξαμε με βάση τις μίζερες σκέψεις μας. Αυτοί μας ταιριάζουν. 
Δεν θα μπορούσε ποτέ να προσελκύσουμε και κυρίως να κρατήσουμε έναν υψηλόφρονα άνθρωπο. Ποιος θα μπορούσε να σταθεί πλάι μας αν και ο ίδιος δεν έκανε συνεχώς τις ίδιες μίζερες και δυσάρεστες σκέψεις; 

Για σκεφτείτε το.............................................

Θα είχε ενδιαφέρον πιστεύω να πειραματιζόμασταν στην αλλαγή του τρόπου σκέψης μας.


Ν' αρχίσουμε να σκεφτόμαστε με υψηλόφρονα τρόπο, ευδιάθετο και χαρούμενο.


Να βάλουμε όμορφους στόχους και να κινηθούμε με δύναμη και πίστη προς αυτούς.


Όσοι μπορούν να μας συντροφεύσουν σε αυτή μας την πορεία, καλώς να έρθουν.


Όσοι δεν μπορούν να είναι καλά.

ΦΙ.Κ.Ο. ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ


Enas Spyrogiannhs

ΓΙΑ να δουμε ....θα παρουμε απαντηση ?



ΦΙ.Κ.Ο

«ΦΙΛΟΙ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΚΗΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ»
ΦΙ.Κ.Ο.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΝΑ ΜΗΝ ΔΩΣΟΥΜΕ «ΓΑΙΑΝ ΚΑΙ ΥΔΩΡ»


Η Δημοτική Παράταξη ΦΙ.Κ.Ο. καταγγέλλει στους Κεφαλλονίτες Δημότες το αντισυνταγματικό, μεσαιωνικό νομοσχέδιο «Οριοθέτηση, διαχείριση και προστασία αιγιαλού και παραλίας». 


Με το νομοσχέδιο αυτό παραβιάζονται θεμελιώδη δημόσια δικαιώματα και, για ακόμα μια φορά, το Σύνταγμα μετατρέπεται σε κουρελόχαρτο, αφού:


-«Βαπτίζοντας» την ιδιοκτησία «χρήση», η Κυβέρνηση παραχωρεί στους επιχειρηματίες, στο όνομα μιας δήθεν «ανάπτυξης», κοινόχρηστα πράγματα, όπως ο αιγιαλός, η παραλία, ακόμα και αυτή η ίδια η θάλασσα.
Ξεπουλά δηλαδή σε επιχειρηματικά συμφέροντα έδαφος και θάλασσα της πατρίδας μας, που ανήκουν σε εμάς τους ίδιους και μόνο.


-Παραδίδει το περιβάλλον και τον πολιτισμό της Χώρας στις ορέξεις των μεγαλοεπιχειρηματιών, που «νόμιμα» πλέον, θα μπορούν να τσιμεντάρουν ακτές και θάλασσα.


-Καταργεί τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις εκμετάλλευσης της χρήσης του αιγιαλού, που αποκλείεται να αντέξουν τον ανταγωνισμό των επιχειρηματικών κολοσσών.


-Αφαιρεί από τους Δήμους την εκμετάλλευση και τον έλεγχο των αιγιαλών.


-Χαράσσει με τρόπο γραφειοκρατικό και εικονικό αιγιαλό και παραλία, βάσει των ορθοφωτοχαρτών της«Κτηματολόγιο Α.Ε.», χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις τοπικές συνθήκες.


Επειδή ο Δήμος δεν πρέπει να αποτελεί απλό εκτελεστή και χειροκροτητή των κυβερνητικών αποφάσεων, αλλά διεκδικητή και υπερασπιστή του δημόσιου συμφέροντος, καλούμε το Δημοτικό Συμβούλιο Δήμου Κεφαλονιάς, να συνεδριάσει επειγόντως και να εκδώσει ψήφισμα κατά τού απαράδεκτου νομοσχέδιου, όπως έχουν πράξει και άλλοι Δήμοι (Δήμος Αθηναίων από 24/6/2014 ψήφισμα, Δήμος Κρωπίας από 25/6/2014 ψήφισμα) και πλήθος φορέων και οργανώσεων.


Καλούμε και τις υπόλοιπες Δημοτικές Παρατάξεις, του παρόντος και του ερχόμενου Δημοτικού Συμβουλίου, σε κινητοποίηση, για την αποτροπή της ψήφισης του νομοσχεδίου. 


Από το Γραφείο Τύπου του ΦΙ.Κ.Ο.

Ευτυχώς, αποκλειστήκαμε!


http://corfu4all.blogspot.gr/

 

 
Τελικά, δεν έμελε να κάνουμε απόβαση στην Πλούσια Ακτή και το ταξίδι τής εθνικής μας στην Βραζιλία έλαβε τέλος κάπου εδώ. Κι όμως, λίγη τύχη παραπάνω θα αρκούσε για να μέναμε λίγο ακόμη στην χώρα τού καφέ εμείς οι λάτρεις τού...
καφέ. Ας μη στενοχωριόμαστε, όμως. Αν το καλοσκεφτείτε, ο αποκλεισμός μας έχει και τα θετικά του:

by Cogito ergo sum

(1) Θα πάψει το ποδόσφαιρο να παίζει πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων. Σε μια περίοδο που η χώρα βγαίνει στο σφυρί με την διαδικασία τού κατεπείγοντος, τα δελτία ειδήσεων ξόδευαν την μισή τους διάρκεια για το ποδόσφαιρο. Ξαφνικά, γίνανε ειδικοί τής "στρογγυλής θεάς" οι πάντες, από Τρέμη και Στραβελάκη μέχρι τον Αυτιά, που έδινε συμβουλές στον Σάντος να αφήσει εκτός ομάδος τον Γκέκα και τον Κατσουράνη. Το τι ακούσαμε αυτές τις ημέρες, δεν λέγεται. Οι "έγκυροι" και "έγκαιροι" μέχρι και την μάνα τού Καραγκούνη ανακάλυψαν και την έβαλαν να ευχηθεί δημοσίως καλή τύχη στην ομάδα τού γυιού της. Τελικά, δεν βλέπω και μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην μέσω ποδοσφαίρου πλύση εγκεφάλου τής "δημοκρατίας" και σ' εκείνη της δικτατορίας. Όσοι έζησαν το 1971 και τις "ημέρες τού Γουέμπλεϋ", σίγουρα καταλαβαίνουν τι εννοώ.

(2) Θα πάψουν να γίνονται τα νεύρα μας τσατάλια με τις υπερβολές και τους σολοικισμούς των εφημερίδων. "Μια νίκη ακόμα, να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα" έγραψε χτες το Έθνος, κάνοντας τα κόκκαλα του Σεφέρη να τρίζουν για τον βιασμό τού στίχου του. "Μπράβο σε όλους αλλά άλλη κλάση οι Σάμαρης, Μανωλάς, Χολέμπας και Μανιάτης", διαπίστωσε ο Γαύρος μετά την νίκη επί της Ακτής Ελεφαντόδοντος, εννοώντας πως πρέπει να ανήκεις στον Ολυμπιακό για να είσαι "άλλη κλάση" (απορία: θα ήταν κι ο Τοροσίδης άλλη κλάση αν δεν είχε πάρει μεταγραφή για την Ρόμα;). To εκτός τόπου και χρόνου (όπως πάντα) Πρώτο Θέμα χαρακτήρισε τον χτεσινό αγώνα ως... "εθνική ανάσα" (!) και στ' απ' αυτά μας τα μνημόνια. Η Real News παρότρυνε τους παίκτες "βγάλτε μας ξανά στους δρόμους", κάτι που δεν έκανε -και δεν πρόκειται να κάνει- για οποιονδήποτε πολιτικό λόγο. Ακόμη και η ιταλική Tuttosport κάνει σήμερα λόγο για "ελληνική τραγωδία", λες και τέσσερα-πέντε χρόνια τώρα δεν βιώνουμε καθημερινά μια πραγματική τραγωδία σε τούτον εδώ τον τόπο. Κι από δίπλα, το γερμανικό Focus διαπιστώνει πως "ο Θεοφάνης Γκέκας είναι ο πιο λυπημένος άνθρωπος στην Ελλάδα", αν κι εγώ επιμένω ότι δεν μπορεί να είναι πιο λυπημένος από κάποιον άνεργο που δεν έχει ένα κομμάτι ψωμί να δώσει στα παιδιά του.

(3) Θα πάψουν τα ολονύχτια κορναρίσματα, τα βαρελότα και οι αρκουδοπανηγυρισμοί σε πλατείες και δρόμους από όλους εκείνους που δεν ξερριζώνονταν από τον καναπέ τους ούτε με σφαίρες. Ρε, τι τους βγάλανε στην διαθεσιμότητα και στην ανεργία, τι τους κόψανε μισθούς και συντάξεις, τι τους αναγκάσανε να διακόψουν φαρμακευτικές αγωγές, τι τους κλείσανε τα σχολεία και τα σχολεία των παιδιών τους, τι τους κάνανε να σκέφτονται την μετανάστευση ως λύση... τίποτε δεν στάθηκε ικανό να τους βγάλει στον δρόμο. Πανελλαδικές απεργίες, εργατικές γιορτές τής πρωτομαγιάς, αγωνιστικές εκδηλώσεις, κινητοποιήσεις, συλλαλητήρια.... τίποτε δεν κατάφερε να τους σηκώσει από τον καναπέ. Μόνο ένα εύστοχο πέναλτυ μπόρεσε να τους βγάλει από την ραθυμία τους. Ε, λοιπόν, τώρα ας είναι ένα άστοχο πέναλτυ που θα τους ξαναβυθίσει σ' αυτή.

(4) Θα εισπράξουν το "δίκαιο όφλημα" όλοι εκείνοι οι "φίλαθλοι" που ανακαλύπτουν -υπαρκτές κι ανύπαρκτες- συνομωσίες παραγόντων και διαιτητών σε βάρος τής ομάδας τους αλλά η περίφημη "εθνική περηφάνεια" δεν τους αφήνει να δουν κανένα πρόβλημα είτε στο πέναλτυ που δόθηκε υπέρ του Σαμαρά τις προάλλες είτε στο πέναλτυ που δεν δόθηκε κατά του Τοροσίδη χτες. Στην χώρα "του ωραίου, του μεγάλου και τ' αληθινού", δεν βρέθηκε κανείς να μουτζώσει τους διαιτητές για τις λανθασμένες υποδείξεις που μας ευνοούσαν. Τι κι αν επιμένει ο Σολωμός πως το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικόν ό,τι είναι αληθές; Εμείς έχουμε εκπαιδευτεί να θεωρούμε αληθές ό,τι μας βολεύει. Αν η αλήθεια δεν μας βολεύει, τόσο το χειρότερο για την αλήθεια.

(5) Γλιτώνουμε από... μπρρρρ! Ούτε να το σκεφτώ δεν τολμώ! Δείτε τι παραστάσεις στήνονται τώρα που αποκλειστήκαμε και αναλογιστείτε την περίπτωση να προκρινόμασταν έναν-δυο γύρους ακόμη. Φαντάζεστε τι σώου θα σκηνοθετούνταν κατά την επιστροφή τής ομάδας στην χώρα; Δεξιώσεις από τον Παπούλια, παράτες από τον Σαμαρά, δηλώσεις από τον Βενιζέλο, σπέκουλες από τον Τσίπρα.... Και να τα "μας γεμίζετε περηφάνεια", και να τα "αποδεικνύετε τι μπορούν να κάνουν οι έλληνες όταν βάζουν υψηλούς στόχους", και να τα "η επιτυχία σας μας δίνει δύναμη για τους δύσκολους αγώνες που μας περιμένουν ως έθνος"... Πω, πω, από τι γλιτώσαμε!! Όσο για το τι θα μας περίμενε σε περίπτωση (λέμε τώρα) που παίζαμε τελικό... αφήστε το καλύτερα γιατί δεν το πιάνει η φαντασία μου.


Και κάτι μάλλον άσχετο με τον αποκλεισμό μας. Βρίσκω την ευκαιρία να διαφωνήσω (έστω, εν μέρει) με τον Νίκο Μπογιόπουλο στο -κατά την γνώμη μου- ατυχές προχτεσινό του άρθρο. Συμφωνώ μαζί σου, αγαπητέ Νίκο, πως "το ποδόσφαιρο είναι παντού και ανήκει σε όλους". Μόνο που -πάντα κατά την γνώμη μου- το ποδόσφαιρο που "ανήκει σε όλους" και το ποδόσφαιρο που παίζεται σε διοργανώσεις όπως το μουντιάλ ή το τσάμπιονς ληγκ είναι δυο διαφορετικά πράγματα. Όπως ακριβώς είναι δυο διαφορετικά πράγματα ο "αθλητισμός για όλους" μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας και ο αθλητισμός των ολυμπιακών αγώνων, με τις ντόπες του και τους σπόνσορές του. Συνεπώς, μπορώ να είμαι ποδοσφαιρόφιλος και ταυτόχρονα να διαμαρτύρομαι κατά του μουντιάλ και κατά όλων των επίσημων διοργανώσεων, μηδέ των ελληνικών πρωταθλημάτων εξαιρουμένων.


Μια και μιλάμε για ποδόσφαιρο, ας κλείσω τούτο το κείμενο με ένα ιστορικό ανέκδοτο, που έχει σχέση με το τελευταίο σχόλιο. Είναι γνωστό ότι το ποδόσφαιρο δεν άρεσε στον Στάλιν. Όμως, κατά τις παραμονές ενός αγώνα Ντιναμό Μόσχας - ΤΣΣΚΑ Μόσχας, ο Χρουστσόφ προσπάθησε να πείσει τον σοβιετικό ηγέτη να πάει στο στάδιο. Και να τα "θα είναι φίσκα το στάδιο, σύντροφε γραμματέα" και να τα "πρέπει να σε δει ο κόσμος, σύντροφε γραμματέα", τα κατάφερε ο Νικήτας και νάσου το μεσημέρι τής Κυριακής ο Στάλιν στο στάδιο. Κατά την διάρκεια του αγώνα, εμφανώς ικανοποιημένος ο Νικήτας, ρωτάει τον Σήφη: "Λοιπόν, πώς σου φαίνεται, σύντροφε γραμματέα;"

Ο Στάλιν χάιδεψε το μουστάκι του. "Τι να σου πω, ρε συ Νικήτα;" απάντησε σκεφτικός. "Δεν σου φαίνονται κάπως ανάποδα τα πράγματα; Είκοσι δύο άτομα αθλούνται και ογδόντα χιλιάδες κοιτάνε. Δεν θά 'πρεπε να συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο;"


Υστερόγραφο: Καταλαβαίνω ότι υπάρχει κίνδυνος αντιδράσεων στο σημερινό κείμενο. Αναρωτιέμαι, όμως, κατά πόσο αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που το έγραψα...

Δευτέρα 30 Ιουνίου 2014

θα μου επιτρέψετε να επιστρέψω τον χαρακτηρισμό μίζερος.....


                      
τώρα που τελείωσε η περιπέτεια της εθνικής στο μουντιάλ, θα μου επιτρέψετε να επιστρέψω τον χαρακτηρισμό μίζερος που μου κολλήσατε μην αντέχοντας το τρολλάρισμα του μουντιάλ...επιτρέψτε μου λοιπόν να σας αποκαλέσω μίζερους όσους βάλετε απέναντι σε κάθε ομάδα εργαζομένων μην αντέχοντας στην ιδέα ότι ίσως έχουν ή είχαν κάποια προνόμια που δεν είχατε εσείς ή έπαιρναν λίγα ευρώ παραπάνω..............σας επιστρέφω τον χαρακτηρισμό της μιζέριας γιατί βγάζετε καντήλες στο άκουσμα των λέξεων ανατροπή ,αλληλεγγύη, συντροφικότητα, ριζοσπαστισμός και επανάσταση...σας επιστρέφω τον χαρακτηρισμό της μιζέριας γιατί επιλέγετε την μίζερη οργανωμένη καλουπωμένη ζωή με μόνο κριτήριο την ατομική ασφάλεια και βόλεμα... τώρα λοιπόν που τελείωσε το μαγικό ταξίδι της μπάλας σας καλωσορίζω και πάλι στην επιβίωση δίχως όνειρα....

Η αλήθεια για τον αποκλεισμό της Εθνικής !!!





Ειλικρινά νομίζετε ότι ο άδοξος αποκλεισμός της εθνικής Ελλάδας στο Μουντιάλ της Βραζιλίας ήταν κάτι τυχαίο; Θεωρείτε πως το παιχνίδι εναντίον της Κόστα Ρίκα ήταν απλά και μόνο ένα αθλητικό γεγονός, ένα παιχνίδι, βρε αδερφέ, και τίποτα παραπάνω;



Το imf-fuck-off έχει το...
ρεπορτάζ και στις γραμμές που ακολουθούν θα αποκαλύψει την αλήθεια.

Θα σας πει όλα όσα θα πει κάποιος ακροδεξιός καθυστέρακας τηλεπλασιέ μετά απο 10-20-30 χρόνια, κάποιος που στη συνέχεια θα γίνει βουλευτής, δήμαρχος και υπουργός εξαιτίας της αθάνατης βλακείας που κυκλοφορεί στην ελληνική επικράτεια. Κάποιος που θα ανακαλύψει άλλη μία ξεχασμένη προφητεία ενός καλοσυνάτου γέροντα, κάποιος που θα συσχετίσει το ποδόσφαιρο με την πολιτική, το Ισλάμ, τους ελοχίμ, τον πόλεμο του Βιετνάμ και τις χαρακτές ξιδάτες ελιές Καλαμάτας.

Εδώ έχουμε να κάνουμε με μία κλασική περίπτωση συνωμοσίας εναντίον της Ελλάδας, της θρησκείας και της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης. Το σχέδιο ήταν ιδιαίτερα οργανωμένο και μόνο ένα έμπειρο ελληνικό μάτι μπορεί να το καταλάβει. Είναι κοινό μυστικό πως η απίστευτη ποδοσφαιρική εμφάνιση της εθνικής απέναντι στην Ακτή Ελεφαντοστού τρόμαξε τα μεγαθήρια του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, αλλά και ολόκληρη τη διεφθαρμένη FIFA. Η μοναδική ελληνική ψυχή (δηλαδή το πέτσινο πέναλτι που έδωσε ένας ξεφτιλισμένος διαιτητής στο 92') ήταν έτοιμη να καλπάσει προς την κατάκτηση του τροπαίου.

Η σχεδόν σίγουρη κατάκτηση του τροπαίου σε συνδυασμό με το πρωτοφανές οικονομικό success story που πέτυχε η κυβέρνηση θα έδινε φτερά στο έθνος και θα μας οδηγούσε σε συνεχόμενες εποποιίες, π.χ. να πάρουμε την Πόλη, να ψηφίζουμε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για άλλα 46 χρόνια, να στείλουμε στην Ευρωβουλή (και) τον Καραγκούνη και να δεχτούμε να πάνε οι μισθοί στα 150 ευρώ το μήνα για να σωθούν τα εγγόνια του Λάτση. Για αυτό η FIFA "κανόνισε" με τον Σάντος να παίξει η ταλαντούχα εθνική τόσο συντηρητικά στην παράταση (γιατί στα υπόλοιπα ματς η Ελλάδα ήταν πιο επιθετική και από την Βραζιλία του 1970), έτσι ώστε να πάει το παιχνίδι στα πέναλτυ.

Το βαθύ τουρκικό κράτος διέγνωσε τον κίνδυνο και χαρτζιλίκωσε την ΕΠΟ με ένα πολύ σεβαστό ποσό. Ξέρουμε ότι οι Έλληνες, είναι γενναίοι, περήφανοι, ήρωες και παλικάρια, αλλά, δυστυχώς, όσοι μένουν εκτός Ελλάδας ξέρουν ότι οι Έλληνες πουλάνε και τη μάνα τους για 100 ευρώ. Αποτέλεσμα; Μπήκε σαν αλλαγή ο Τούρκος πράκτορας Γκέκας που, όλως τυχαίως, έχασε το κρίσιμο πέναλτυ. Για να ρίξουν λίγη στάχτη στα μάτια του δαιμόνιου ελληνικού λαού, οι Εβραίοι σιωνιστές που ελέγχουν το παγκόσμιο ποδόσφαιρο είπαν στον ανθέλληνα διαιτητή να αποβάλει τον Σάντος από τον πάγκο για να φανεί ότι η ομάδα έχασε την ψυχολογία της.

Κάπως έτσι, η Ελλάδα έμεινε εκτός Μουντιάλ και οι Έλληνες πρέπει να συνεχίσουν να πληρώνουν χαράτσια, φόρους, λογαριασμούς και ότι άλλο χρειαστεί. Γιατί η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες, ο Θεός είναι Έλληνας, αλλά σε περίπτωση που το ξεχάσατε έχουμε 2014 και αυτές τις μαλακίες δεν τις πιστεύουνε πια ούτε στη Ζουαζιλάνδη.

ΥΓ: Δήμος Βοσινάκης, Βήτα όπως Βλακεία, σελίδα 115
"Μέσα στο μυαλό του ελληνοχριστιανού απουσιάζει η λογική και επικρατεί το συναίσθημα, οπότε είναι πανεύκολο να κάνει την εμφάνιση της η βλακεία, που σέρνει από πίσω της ένα κάρο από υπερφίαλες προτάσεις. Για παράδειγμα, πως μπορεί κανείς να ορίσει την «ελληνική ψυχή»; Δεν μπορεί. Πότε ακριβώς εμφανίζεται; Δεν έχει σταθερό ωράριο, αλλά όλο και κάποιο βράδυ της Τετάρτης μπορείς να την πετύχεις, συνήθως μετά από μία επιβλητική νίκη ελληνικής ποδοσφαιρικής ομάδας στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση και σίγουρα μία φορά το χρόνο πάνω στη σκηνή της Eurovizion. Ανάλογες πομπώδεις εκφράσεις περί ψυχής απουσιάζουν όταν κερδίζουν οι γερμανικές, οι ισπανικές, οι ιταλικές και οι αγγλικές ομάδες. Μήπως αυτές δεν έχουν ψυχή; Πιθανότατα έχουν, αλλά άντε προσπάθησε να εξηγήσεις στον ελληνοχριστιανό ότι εκτός από ορθόδοξη πίστη, ελληνική ψυχή και απανωτά γιουρούσια, χρειάζεται σχέδιο, οργάνωση, ικανότητα και προσπάθεια, σε όλους τους τομείς της καθημερινότητας. Μάταιος κόπος".
 

http://corfu4all.blogspot.gr/

Έχω δει τα πάντα....

<<Έχω δει την Ελλάδα τότε που την πρόδωσαν οι ταγματασφαλίτες συνεργάτες των Ναζί.
 
    

Την έχω δει στη Χούντα, τότε που η γειτονιά ερήμωνε γιατί απαγορεύονταν οι συναθροίσεις ή στέλναν αθώους στη Γυάρο!

Την έχω ακούσει σε κρότου - λάμψης και ΜΑΤατζήδες να σπάνε κεφάλια ηλικιωμένων.

Έχω δει πολιτικούς που στα μάτια μου ήταν προδότες,
κάποιοι ακόμα είναι...

Έχω δει έναν Γρηγορόπουλο να δολοφονούν και εκατομμύρια να πονούν.

Έναν Φύσσα να μαχαιρώνουν και 500.000 να ψηφίζουν Χρυσή Αυγή.

Έχω δει τα πάντα.....>
>

Ο Θεός είναι Κοσταρικανός


Εγραψε: Pitsirikos

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου αποκλείστηκε από την Κόστα Ρίκα αλλά οι παίκτες μας θα επιστρέψουν στη Μύκονο με ψηλά το κεφάλι. Η Ελλάδα αποκλείστηκε στην ψυχοφθόρο διαδικασία των πέναλτι που είναι ρώσικη ρουλέτα αλλά έγινε χωρίς περίστροφα και σφαίρες, οπότε θα πρέπει να επαναληφθεί.

Ο διαιτητής απέβαλε έναν παίκτη της Κόστα Ρίκα και την άφησε με δέκα παίκτες, αλλά ο Φερνάντο Σάντος τήρησε το fair play και έβαλε στον αγώνα τον Μήτρογλου και τον Γκέκα, οπότε εμείς παίζαμε με εννέα παίκτες.

Η Κόστα Ρίκα προηγήθηκε με μια ύπουλη αντεπίθεση αλλά η Ελλάδα κατάφερε να ισοφαρίσει στο 91΄ με τον Σωκράτη Παπασταθόπουλο, ο οποίος πανηγύρισε έξαλλα το γκολ που πέτυχε γιατί πρόκειται να παντρευτεί στις 5 Ιουλίου, οπότε νόμισε πως θα κατάφερνε να αποφύγει τον γάμο.

Αλλά ο Φάνης Γκέκας –που είναι ξάδερφος της νύφης- έχασε επίτηδες το πέναλτι, για να παντρευτεί ο Παπασταθόπουλος, να νοικοκυρευτεί και να πάψει να γυρνάει σαν ρεμάλι με την μία και με την άλλη.

Η εθνική ομάδα ήταν το αφεντικό του αγώνα, οπότε καλύτερα που νίκησε η Κόστα Ρίκα γιατί θα πρέπει κάποτε να νικήσουν οι σκλάβοι και να πάψουν να υπάρχουν αφεντικά.

Οι Έλληνες πρέπει να είναι περήφανοι για την εθνική ομάδα, οπότε να αφήσετε τις μαλακίες και να πάτε όλοι να συμπληρώσετε τις φορολογικές σας δηλώσεις.

Πάντως, το γεγονός πως ομάδες σαν την Ελλάδα και την Κόστα Ρίκα φτάνουν στις 16 και τις 8 καλύτερες ομάδες του κόσμου αποδεικνύει περίτρανα πως το ποδόσφαιρο πάει κατά διαόλου και είναι θέμα χρόνου να εξαφανιστεί.


Τώρα όλοι περιμένουμε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 στη Ρωσία, οπότε έχουμε πια έναν στόχο στη ζωή μας και έναν λόγο να ζούμε.

ΝΤΡΟΠΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!!!!!!!!!

 
  ΧΑΙΡΕ ΚΑΙΣΑΡΑ! ΟΙ ΜΕΛΛΟΘΑΝΑΤΟΙ ΣΕ ΧΑΙΡΕΤΟΥΝ!

Κάποτε ο μεγάλος μας εθνικός ποιητής, ο Διονύσιος Σολωμός, είπε: “θεωρώ εθνικό ότι είναι αληθινό”. Εγώ λοιπόν θα συμπληρώσω αυτή τη φράση του Σολωμού και θα πω ότι θεωρώ αληθινό ότι σέβεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. 
     
   
 Γνωρίζω εκ των προτέρων ότι κάποιοι θα νιώσουν άσχημα διαβάζοντας αυτές τις γραμμές, αλλά δηλώνω ευθαρσώς ότι δεν εκλαμβάνω τη συμμετοχή της εθνικής μας ομάδας ποδοσφαίρου στο μουντιάλ της Βραζιλίας ως κάτι εθνικό.
 
Δεν θεωρώ εθνική υπόθεση τη συμμετοχή της εθνικής μας ομάδας στη συγκεκριμένη διοργάνωση, γιατί πολύ απλά αυτή η διοργάνωση δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με το πραγματικό ιδεώδες του αθλητισμού· πρόκειται απεναντίας για μια καλοστημένη, ίσως και για τη μεγαλύτερη καλοστημένη κερδοσκοπική επιχείρηση σε ολόκληρο τον κόσμο.
 
Μια επιχείρηση που δε σέβεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, αλλά την ποδοπατεί και την κουρελιάζει κάθε μέρα, ώρα με την ώρα, λεπτό το λεπτό. Παρακολουθούμε όλοι σαν αποβλακωμένοι τη μεγάλη φαντασμαγορική γιορτή ξεχνώντας ότι έχει στηθεί πάνω στις πλάτες ενός ολόκληρου έθνους που υποφέρει από τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Γιορτάσαμε την προχθεσινή νίκη της εθνικής μας βγαίνοντας στους δρόμους μαινόμενοι, όμως ξεχάσαμε μέσα σε όλο αυτό το βακχευτικό και οργιαστικό μας παραλήρημα να κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή για τα παιδιά της Βραζιλίας που τα κορμάκια τους λιώνουν από την πείνα, για τα παιδάκια που μόλις πριν από λίγο καιρό έπεσαν νεκρά από τις σφαίρες των ένστολων δολοφόνων της βραζιλιάνικής αστυνομίας και που το πάναγνο αίμα τους κυλάει ακόμη ζεστό στους δρόμους και όλα αυτά μόνο και μόνο για να μην ασχημίζουν την εικόνα της χώρας σε μας τους “πολιτισμένους”· αυτό όμως που δεν ξέρουμε είναι ότι γι' αυτήν την εικόνα έχουμε και εμείς ένα τεράστιο μερίδιο ευθύνης.
  
Λυπάμαι που θα το πω, αλλά όλη αυτή η ατμόσφαιρα με τις τεράστιες γιγαντοοθόνες σε κάθε γειτονιά, σε κάθε σπίτι, σε κάθε μαγαζί και εμάς όλους να μαζευόμαστε κατά χιλιάδες και να απολαμβάνουμε το θέαμα, δεν μας τιμά ως Έλληνες· μου θυμίζει την ατμόσφαιρα που επικρατούσε στην αρχαία Ρώμη κατά την περίοδο των ύστερων αυτοκρατορικών χρόνων, όταν οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες διοργάνωναν μονομαχίες και θηριομαχίες στην αρένα του κολοσσιαίου προκειμένου να κατευνάσουν την οργή της μάζας, της μονίμου ηλίθιας και αποβλακωμένης ανά τους αιώνες μάζας, και να την κάνουν να ξεχάσει την φτώχεια, την κακομοιριά την καταπίεση και την εκμετάλλευση που δεχόταν εξαιτίας του κατεστημένου εκείνης της εποχής.
  
Εκείνη όμως η ατμόσφαιρα έβγαζε μια άσχημη μυρωδιά· η μυρωδιά αυτή ήταν πτωμαΐνη· μια πτωμαΐνη όμως που δεν έβγαινε από τα κατακομματιασμένα σώματα των μονομάχων, αλλά από τα θεμέλια της σάπιας ρωμαϊκής κοινωνίας που βυθιζόταν μέρα με τη μέρα όλο και πιο πολύ μέσα στο βόρβορο της διαφθοράς και της παρακμής και όδευε προς τη δύση της. Όμως, αυτή η ίδια πτωμαΐνη είναι που μολύνει σήμερα και τον δικό μας αέρα και πλανάται πάνω από τις καφετέριες, τις γειτονιές και τις πλατείες και εμείς σαν άλλοι αρχαίοι Ρωμαίοι, αντί να κοιτάξουμε να γίνουμε πιο ανθρώπινοι για τον συνάνθρωπό μας και να του απλώσουμε χέρι συμπαράστασης στην τόση του δυστυχία, περιμένουμε πότε θα αρχίσει το επόμενο θέαμα για να ακούσουμε και πάλι το νέο..
 
“Χαίρε Καίσαρα! Οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν!”

ΝΤΡΟΠΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!!!!!!!!!

Enas Spyrogiannhs κλεμμένο είναι ....αλλά μου άρεσε ..