Τρίτη 1 Ιουλίου 2014

ΦΙ.Κ.Ο. ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ


Enas Spyrogiannhs

ΓΙΑ να δουμε ....θα παρουμε απαντηση ?



ΦΙ.Κ.Ο

«ΦΙΛΟΙ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΚΗΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ»
ΦΙ.Κ.Ο.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΝΑ ΜΗΝ ΔΩΣΟΥΜΕ «ΓΑΙΑΝ ΚΑΙ ΥΔΩΡ»


Η Δημοτική Παράταξη ΦΙ.Κ.Ο. καταγγέλλει στους Κεφαλλονίτες Δημότες το αντισυνταγματικό, μεσαιωνικό νομοσχέδιο «Οριοθέτηση, διαχείριση και προστασία αιγιαλού και παραλίας». 


Με το νομοσχέδιο αυτό παραβιάζονται θεμελιώδη δημόσια δικαιώματα και, για ακόμα μια φορά, το Σύνταγμα μετατρέπεται σε κουρελόχαρτο, αφού:


-«Βαπτίζοντας» την ιδιοκτησία «χρήση», η Κυβέρνηση παραχωρεί στους επιχειρηματίες, στο όνομα μιας δήθεν «ανάπτυξης», κοινόχρηστα πράγματα, όπως ο αιγιαλός, η παραλία, ακόμα και αυτή η ίδια η θάλασσα.
Ξεπουλά δηλαδή σε επιχειρηματικά συμφέροντα έδαφος και θάλασσα της πατρίδας μας, που ανήκουν σε εμάς τους ίδιους και μόνο.


-Παραδίδει το περιβάλλον και τον πολιτισμό της Χώρας στις ορέξεις των μεγαλοεπιχειρηματιών, που «νόμιμα» πλέον, θα μπορούν να τσιμεντάρουν ακτές και θάλασσα.


-Καταργεί τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις εκμετάλλευσης της χρήσης του αιγιαλού, που αποκλείεται να αντέξουν τον ανταγωνισμό των επιχειρηματικών κολοσσών.


-Αφαιρεί από τους Δήμους την εκμετάλλευση και τον έλεγχο των αιγιαλών.


-Χαράσσει με τρόπο γραφειοκρατικό και εικονικό αιγιαλό και παραλία, βάσει των ορθοφωτοχαρτών της«Κτηματολόγιο Α.Ε.», χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις τοπικές συνθήκες.


Επειδή ο Δήμος δεν πρέπει να αποτελεί απλό εκτελεστή και χειροκροτητή των κυβερνητικών αποφάσεων, αλλά διεκδικητή και υπερασπιστή του δημόσιου συμφέροντος, καλούμε το Δημοτικό Συμβούλιο Δήμου Κεφαλονιάς, να συνεδριάσει επειγόντως και να εκδώσει ψήφισμα κατά τού απαράδεκτου νομοσχέδιου, όπως έχουν πράξει και άλλοι Δήμοι (Δήμος Αθηναίων από 24/6/2014 ψήφισμα, Δήμος Κρωπίας από 25/6/2014 ψήφισμα) και πλήθος φορέων και οργανώσεων.


Καλούμε και τις υπόλοιπες Δημοτικές Παρατάξεις, του παρόντος και του ερχόμενου Δημοτικού Συμβουλίου, σε κινητοποίηση, για την αποτροπή της ψήφισης του νομοσχεδίου. 


Από το Γραφείο Τύπου του ΦΙ.Κ.Ο.

Ευτυχώς, αποκλειστήκαμε!


http://corfu4all.blogspot.gr/

 

 
Τελικά, δεν έμελε να κάνουμε απόβαση στην Πλούσια Ακτή και το ταξίδι τής εθνικής μας στην Βραζιλία έλαβε τέλος κάπου εδώ. Κι όμως, λίγη τύχη παραπάνω θα αρκούσε για να μέναμε λίγο ακόμη στην χώρα τού καφέ εμείς οι λάτρεις τού...
καφέ. Ας μη στενοχωριόμαστε, όμως. Αν το καλοσκεφτείτε, ο αποκλεισμός μας έχει και τα θετικά του:

by Cogito ergo sum

(1) Θα πάψει το ποδόσφαιρο να παίζει πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων. Σε μια περίοδο που η χώρα βγαίνει στο σφυρί με την διαδικασία τού κατεπείγοντος, τα δελτία ειδήσεων ξόδευαν την μισή τους διάρκεια για το ποδόσφαιρο. Ξαφνικά, γίνανε ειδικοί τής "στρογγυλής θεάς" οι πάντες, από Τρέμη και Στραβελάκη μέχρι τον Αυτιά, που έδινε συμβουλές στον Σάντος να αφήσει εκτός ομάδος τον Γκέκα και τον Κατσουράνη. Το τι ακούσαμε αυτές τις ημέρες, δεν λέγεται. Οι "έγκυροι" και "έγκαιροι" μέχρι και την μάνα τού Καραγκούνη ανακάλυψαν και την έβαλαν να ευχηθεί δημοσίως καλή τύχη στην ομάδα τού γυιού της. Τελικά, δεν βλέπω και μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην μέσω ποδοσφαίρου πλύση εγκεφάλου τής "δημοκρατίας" και σ' εκείνη της δικτατορίας. Όσοι έζησαν το 1971 και τις "ημέρες τού Γουέμπλεϋ", σίγουρα καταλαβαίνουν τι εννοώ.

(2) Θα πάψουν να γίνονται τα νεύρα μας τσατάλια με τις υπερβολές και τους σολοικισμούς των εφημερίδων. "Μια νίκη ακόμα, να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα" έγραψε χτες το Έθνος, κάνοντας τα κόκκαλα του Σεφέρη να τρίζουν για τον βιασμό τού στίχου του. "Μπράβο σε όλους αλλά άλλη κλάση οι Σάμαρης, Μανωλάς, Χολέμπας και Μανιάτης", διαπίστωσε ο Γαύρος μετά την νίκη επί της Ακτής Ελεφαντόδοντος, εννοώντας πως πρέπει να ανήκεις στον Ολυμπιακό για να είσαι "άλλη κλάση" (απορία: θα ήταν κι ο Τοροσίδης άλλη κλάση αν δεν είχε πάρει μεταγραφή για την Ρόμα;). To εκτός τόπου και χρόνου (όπως πάντα) Πρώτο Θέμα χαρακτήρισε τον χτεσινό αγώνα ως... "εθνική ανάσα" (!) και στ' απ' αυτά μας τα μνημόνια. Η Real News παρότρυνε τους παίκτες "βγάλτε μας ξανά στους δρόμους", κάτι που δεν έκανε -και δεν πρόκειται να κάνει- για οποιονδήποτε πολιτικό λόγο. Ακόμη και η ιταλική Tuttosport κάνει σήμερα λόγο για "ελληνική τραγωδία", λες και τέσσερα-πέντε χρόνια τώρα δεν βιώνουμε καθημερινά μια πραγματική τραγωδία σε τούτον εδώ τον τόπο. Κι από δίπλα, το γερμανικό Focus διαπιστώνει πως "ο Θεοφάνης Γκέκας είναι ο πιο λυπημένος άνθρωπος στην Ελλάδα", αν κι εγώ επιμένω ότι δεν μπορεί να είναι πιο λυπημένος από κάποιον άνεργο που δεν έχει ένα κομμάτι ψωμί να δώσει στα παιδιά του.

(3) Θα πάψουν τα ολονύχτια κορναρίσματα, τα βαρελότα και οι αρκουδοπανηγυρισμοί σε πλατείες και δρόμους από όλους εκείνους που δεν ξερριζώνονταν από τον καναπέ τους ούτε με σφαίρες. Ρε, τι τους βγάλανε στην διαθεσιμότητα και στην ανεργία, τι τους κόψανε μισθούς και συντάξεις, τι τους αναγκάσανε να διακόψουν φαρμακευτικές αγωγές, τι τους κλείσανε τα σχολεία και τα σχολεία των παιδιών τους, τι τους κάνανε να σκέφτονται την μετανάστευση ως λύση... τίποτε δεν στάθηκε ικανό να τους βγάλει στον δρόμο. Πανελλαδικές απεργίες, εργατικές γιορτές τής πρωτομαγιάς, αγωνιστικές εκδηλώσεις, κινητοποιήσεις, συλλαλητήρια.... τίποτε δεν κατάφερε να τους σηκώσει από τον καναπέ. Μόνο ένα εύστοχο πέναλτυ μπόρεσε να τους βγάλει από την ραθυμία τους. Ε, λοιπόν, τώρα ας είναι ένα άστοχο πέναλτυ που θα τους ξαναβυθίσει σ' αυτή.

(4) Θα εισπράξουν το "δίκαιο όφλημα" όλοι εκείνοι οι "φίλαθλοι" που ανακαλύπτουν -υπαρκτές κι ανύπαρκτες- συνομωσίες παραγόντων και διαιτητών σε βάρος τής ομάδας τους αλλά η περίφημη "εθνική περηφάνεια" δεν τους αφήνει να δουν κανένα πρόβλημα είτε στο πέναλτυ που δόθηκε υπέρ του Σαμαρά τις προάλλες είτε στο πέναλτυ που δεν δόθηκε κατά του Τοροσίδη χτες. Στην χώρα "του ωραίου, του μεγάλου και τ' αληθινού", δεν βρέθηκε κανείς να μουτζώσει τους διαιτητές για τις λανθασμένες υποδείξεις που μας ευνοούσαν. Τι κι αν επιμένει ο Σολωμός πως το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικόν ό,τι είναι αληθές; Εμείς έχουμε εκπαιδευτεί να θεωρούμε αληθές ό,τι μας βολεύει. Αν η αλήθεια δεν μας βολεύει, τόσο το χειρότερο για την αλήθεια.

(5) Γλιτώνουμε από... μπρρρρ! Ούτε να το σκεφτώ δεν τολμώ! Δείτε τι παραστάσεις στήνονται τώρα που αποκλειστήκαμε και αναλογιστείτε την περίπτωση να προκρινόμασταν έναν-δυο γύρους ακόμη. Φαντάζεστε τι σώου θα σκηνοθετούνταν κατά την επιστροφή τής ομάδας στην χώρα; Δεξιώσεις από τον Παπούλια, παράτες από τον Σαμαρά, δηλώσεις από τον Βενιζέλο, σπέκουλες από τον Τσίπρα.... Και να τα "μας γεμίζετε περηφάνεια", και να τα "αποδεικνύετε τι μπορούν να κάνουν οι έλληνες όταν βάζουν υψηλούς στόχους", και να τα "η επιτυχία σας μας δίνει δύναμη για τους δύσκολους αγώνες που μας περιμένουν ως έθνος"... Πω, πω, από τι γλιτώσαμε!! Όσο για το τι θα μας περίμενε σε περίπτωση (λέμε τώρα) που παίζαμε τελικό... αφήστε το καλύτερα γιατί δεν το πιάνει η φαντασία μου.


Και κάτι μάλλον άσχετο με τον αποκλεισμό μας. Βρίσκω την ευκαιρία να διαφωνήσω (έστω, εν μέρει) με τον Νίκο Μπογιόπουλο στο -κατά την γνώμη μου- ατυχές προχτεσινό του άρθρο. Συμφωνώ μαζί σου, αγαπητέ Νίκο, πως "το ποδόσφαιρο είναι παντού και ανήκει σε όλους". Μόνο που -πάντα κατά την γνώμη μου- το ποδόσφαιρο που "ανήκει σε όλους" και το ποδόσφαιρο που παίζεται σε διοργανώσεις όπως το μουντιάλ ή το τσάμπιονς ληγκ είναι δυο διαφορετικά πράγματα. Όπως ακριβώς είναι δυο διαφορετικά πράγματα ο "αθλητισμός για όλους" μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας και ο αθλητισμός των ολυμπιακών αγώνων, με τις ντόπες του και τους σπόνσορές του. Συνεπώς, μπορώ να είμαι ποδοσφαιρόφιλος και ταυτόχρονα να διαμαρτύρομαι κατά του μουντιάλ και κατά όλων των επίσημων διοργανώσεων, μηδέ των ελληνικών πρωταθλημάτων εξαιρουμένων.


Μια και μιλάμε για ποδόσφαιρο, ας κλείσω τούτο το κείμενο με ένα ιστορικό ανέκδοτο, που έχει σχέση με το τελευταίο σχόλιο. Είναι γνωστό ότι το ποδόσφαιρο δεν άρεσε στον Στάλιν. Όμως, κατά τις παραμονές ενός αγώνα Ντιναμό Μόσχας - ΤΣΣΚΑ Μόσχας, ο Χρουστσόφ προσπάθησε να πείσει τον σοβιετικό ηγέτη να πάει στο στάδιο. Και να τα "θα είναι φίσκα το στάδιο, σύντροφε γραμματέα" και να τα "πρέπει να σε δει ο κόσμος, σύντροφε γραμματέα", τα κατάφερε ο Νικήτας και νάσου το μεσημέρι τής Κυριακής ο Στάλιν στο στάδιο. Κατά την διάρκεια του αγώνα, εμφανώς ικανοποιημένος ο Νικήτας, ρωτάει τον Σήφη: "Λοιπόν, πώς σου φαίνεται, σύντροφε γραμματέα;"

Ο Στάλιν χάιδεψε το μουστάκι του. "Τι να σου πω, ρε συ Νικήτα;" απάντησε σκεφτικός. "Δεν σου φαίνονται κάπως ανάποδα τα πράγματα; Είκοσι δύο άτομα αθλούνται και ογδόντα χιλιάδες κοιτάνε. Δεν θά 'πρεπε να συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο;"


Υστερόγραφο: Καταλαβαίνω ότι υπάρχει κίνδυνος αντιδράσεων στο σημερινό κείμενο. Αναρωτιέμαι, όμως, κατά πόσο αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που το έγραψα...

Δευτέρα 30 Ιουνίου 2014

θα μου επιτρέψετε να επιστρέψω τον χαρακτηρισμό μίζερος.....


                      
τώρα που τελείωσε η περιπέτεια της εθνικής στο μουντιάλ, θα μου επιτρέψετε να επιστρέψω τον χαρακτηρισμό μίζερος που μου κολλήσατε μην αντέχοντας το τρολλάρισμα του μουντιάλ...επιτρέψτε μου λοιπόν να σας αποκαλέσω μίζερους όσους βάλετε απέναντι σε κάθε ομάδα εργαζομένων μην αντέχοντας στην ιδέα ότι ίσως έχουν ή είχαν κάποια προνόμια που δεν είχατε εσείς ή έπαιρναν λίγα ευρώ παραπάνω..............σας επιστρέφω τον χαρακτηρισμό της μιζέριας γιατί βγάζετε καντήλες στο άκουσμα των λέξεων ανατροπή ,αλληλεγγύη, συντροφικότητα, ριζοσπαστισμός και επανάσταση...σας επιστρέφω τον χαρακτηρισμό της μιζέριας γιατί επιλέγετε την μίζερη οργανωμένη καλουπωμένη ζωή με μόνο κριτήριο την ατομική ασφάλεια και βόλεμα... τώρα λοιπόν που τελείωσε το μαγικό ταξίδι της μπάλας σας καλωσορίζω και πάλι στην επιβίωση δίχως όνειρα....

Η αλήθεια για τον αποκλεισμό της Εθνικής !!!





Ειλικρινά νομίζετε ότι ο άδοξος αποκλεισμός της εθνικής Ελλάδας στο Μουντιάλ της Βραζιλίας ήταν κάτι τυχαίο; Θεωρείτε πως το παιχνίδι εναντίον της Κόστα Ρίκα ήταν απλά και μόνο ένα αθλητικό γεγονός, ένα παιχνίδι, βρε αδερφέ, και τίποτα παραπάνω;



Το imf-fuck-off έχει το...
ρεπορτάζ και στις γραμμές που ακολουθούν θα αποκαλύψει την αλήθεια.

Θα σας πει όλα όσα θα πει κάποιος ακροδεξιός καθυστέρακας τηλεπλασιέ μετά απο 10-20-30 χρόνια, κάποιος που στη συνέχεια θα γίνει βουλευτής, δήμαρχος και υπουργός εξαιτίας της αθάνατης βλακείας που κυκλοφορεί στην ελληνική επικράτεια. Κάποιος που θα ανακαλύψει άλλη μία ξεχασμένη προφητεία ενός καλοσυνάτου γέροντα, κάποιος που θα συσχετίσει το ποδόσφαιρο με την πολιτική, το Ισλάμ, τους ελοχίμ, τον πόλεμο του Βιετνάμ και τις χαρακτές ξιδάτες ελιές Καλαμάτας.

Εδώ έχουμε να κάνουμε με μία κλασική περίπτωση συνωμοσίας εναντίον της Ελλάδας, της θρησκείας και της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης. Το σχέδιο ήταν ιδιαίτερα οργανωμένο και μόνο ένα έμπειρο ελληνικό μάτι μπορεί να το καταλάβει. Είναι κοινό μυστικό πως η απίστευτη ποδοσφαιρική εμφάνιση της εθνικής απέναντι στην Ακτή Ελεφαντοστού τρόμαξε τα μεγαθήρια του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, αλλά και ολόκληρη τη διεφθαρμένη FIFA. Η μοναδική ελληνική ψυχή (δηλαδή το πέτσινο πέναλτι που έδωσε ένας ξεφτιλισμένος διαιτητής στο 92') ήταν έτοιμη να καλπάσει προς την κατάκτηση του τροπαίου.

Η σχεδόν σίγουρη κατάκτηση του τροπαίου σε συνδυασμό με το πρωτοφανές οικονομικό success story που πέτυχε η κυβέρνηση θα έδινε φτερά στο έθνος και θα μας οδηγούσε σε συνεχόμενες εποποιίες, π.χ. να πάρουμε την Πόλη, να ψηφίζουμε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για άλλα 46 χρόνια, να στείλουμε στην Ευρωβουλή (και) τον Καραγκούνη και να δεχτούμε να πάνε οι μισθοί στα 150 ευρώ το μήνα για να σωθούν τα εγγόνια του Λάτση. Για αυτό η FIFA "κανόνισε" με τον Σάντος να παίξει η ταλαντούχα εθνική τόσο συντηρητικά στην παράταση (γιατί στα υπόλοιπα ματς η Ελλάδα ήταν πιο επιθετική και από την Βραζιλία του 1970), έτσι ώστε να πάει το παιχνίδι στα πέναλτυ.

Το βαθύ τουρκικό κράτος διέγνωσε τον κίνδυνο και χαρτζιλίκωσε την ΕΠΟ με ένα πολύ σεβαστό ποσό. Ξέρουμε ότι οι Έλληνες, είναι γενναίοι, περήφανοι, ήρωες και παλικάρια, αλλά, δυστυχώς, όσοι μένουν εκτός Ελλάδας ξέρουν ότι οι Έλληνες πουλάνε και τη μάνα τους για 100 ευρώ. Αποτέλεσμα; Μπήκε σαν αλλαγή ο Τούρκος πράκτορας Γκέκας που, όλως τυχαίως, έχασε το κρίσιμο πέναλτυ. Για να ρίξουν λίγη στάχτη στα μάτια του δαιμόνιου ελληνικού λαού, οι Εβραίοι σιωνιστές που ελέγχουν το παγκόσμιο ποδόσφαιρο είπαν στον ανθέλληνα διαιτητή να αποβάλει τον Σάντος από τον πάγκο για να φανεί ότι η ομάδα έχασε την ψυχολογία της.

Κάπως έτσι, η Ελλάδα έμεινε εκτός Μουντιάλ και οι Έλληνες πρέπει να συνεχίσουν να πληρώνουν χαράτσια, φόρους, λογαριασμούς και ότι άλλο χρειαστεί. Γιατί η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες, ο Θεός είναι Έλληνας, αλλά σε περίπτωση που το ξεχάσατε έχουμε 2014 και αυτές τις μαλακίες δεν τις πιστεύουνε πια ούτε στη Ζουαζιλάνδη.

ΥΓ: Δήμος Βοσινάκης, Βήτα όπως Βλακεία, σελίδα 115
"Μέσα στο μυαλό του ελληνοχριστιανού απουσιάζει η λογική και επικρατεί το συναίσθημα, οπότε είναι πανεύκολο να κάνει την εμφάνιση της η βλακεία, που σέρνει από πίσω της ένα κάρο από υπερφίαλες προτάσεις. Για παράδειγμα, πως μπορεί κανείς να ορίσει την «ελληνική ψυχή»; Δεν μπορεί. Πότε ακριβώς εμφανίζεται; Δεν έχει σταθερό ωράριο, αλλά όλο και κάποιο βράδυ της Τετάρτης μπορείς να την πετύχεις, συνήθως μετά από μία επιβλητική νίκη ελληνικής ποδοσφαιρικής ομάδας στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση και σίγουρα μία φορά το χρόνο πάνω στη σκηνή της Eurovizion. Ανάλογες πομπώδεις εκφράσεις περί ψυχής απουσιάζουν όταν κερδίζουν οι γερμανικές, οι ισπανικές, οι ιταλικές και οι αγγλικές ομάδες. Μήπως αυτές δεν έχουν ψυχή; Πιθανότατα έχουν, αλλά άντε προσπάθησε να εξηγήσεις στον ελληνοχριστιανό ότι εκτός από ορθόδοξη πίστη, ελληνική ψυχή και απανωτά γιουρούσια, χρειάζεται σχέδιο, οργάνωση, ικανότητα και προσπάθεια, σε όλους τους τομείς της καθημερινότητας. Μάταιος κόπος".
 

http://corfu4all.blogspot.gr/

Έχω δει τα πάντα....

<<Έχω δει την Ελλάδα τότε που την πρόδωσαν οι ταγματασφαλίτες συνεργάτες των Ναζί.
 
    

Την έχω δει στη Χούντα, τότε που η γειτονιά ερήμωνε γιατί απαγορεύονταν οι συναθροίσεις ή στέλναν αθώους στη Γυάρο!

Την έχω ακούσει σε κρότου - λάμψης και ΜΑΤατζήδες να σπάνε κεφάλια ηλικιωμένων.

Έχω δει πολιτικούς που στα μάτια μου ήταν προδότες,
κάποιοι ακόμα είναι...

Έχω δει έναν Γρηγορόπουλο να δολοφονούν και εκατομμύρια να πονούν.

Έναν Φύσσα να μαχαιρώνουν και 500.000 να ψηφίζουν Χρυσή Αυγή.

Έχω δει τα πάντα.....>
>

Ο Θεός είναι Κοσταρικανός


Εγραψε: Pitsirikos

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου αποκλείστηκε από την Κόστα Ρίκα αλλά οι παίκτες μας θα επιστρέψουν στη Μύκονο με ψηλά το κεφάλι. Η Ελλάδα αποκλείστηκε στην ψυχοφθόρο διαδικασία των πέναλτι που είναι ρώσικη ρουλέτα αλλά έγινε χωρίς περίστροφα και σφαίρες, οπότε θα πρέπει να επαναληφθεί.

Ο διαιτητής απέβαλε έναν παίκτη της Κόστα Ρίκα και την άφησε με δέκα παίκτες, αλλά ο Φερνάντο Σάντος τήρησε το fair play και έβαλε στον αγώνα τον Μήτρογλου και τον Γκέκα, οπότε εμείς παίζαμε με εννέα παίκτες.

Η Κόστα Ρίκα προηγήθηκε με μια ύπουλη αντεπίθεση αλλά η Ελλάδα κατάφερε να ισοφαρίσει στο 91΄ με τον Σωκράτη Παπασταθόπουλο, ο οποίος πανηγύρισε έξαλλα το γκολ που πέτυχε γιατί πρόκειται να παντρευτεί στις 5 Ιουλίου, οπότε νόμισε πως θα κατάφερνε να αποφύγει τον γάμο.

Αλλά ο Φάνης Γκέκας –που είναι ξάδερφος της νύφης- έχασε επίτηδες το πέναλτι, για να παντρευτεί ο Παπασταθόπουλος, να νοικοκυρευτεί και να πάψει να γυρνάει σαν ρεμάλι με την μία και με την άλλη.

Η εθνική ομάδα ήταν το αφεντικό του αγώνα, οπότε καλύτερα που νίκησε η Κόστα Ρίκα γιατί θα πρέπει κάποτε να νικήσουν οι σκλάβοι και να πάψουν να υπάρχουν αφεντικά.

Οι Έλληνες πρέπει να είναι περήφανοι για την εθνική ομάδα, οπότε να αφήσετε τις μαλακίες και να πάτε όλοι να συμπληρώσετε τις φορολογικές σας δηλώσεις.

Πάντως, το γεγονός πως ομάδες σαν την Ελλάδα και την Κόστα Ρίκα φτάνουν στις 16 και τις 8 καλύτερες ομάδες του κόσμου αποδεικνύει περίτρανα πως το ποδόσφαιρο πάει κατά διαόλου και είναι θέμα χρόνου να εξαφανιστεί.


Τώρα όλοι περιμένουμε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 στη Ρωσία, οπότε έχουμε πια έναν στόχο στη ζωή μας και έναν λόγο να ζούμε.

ΝΤΡΟΠΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!!!!!!!!!

 
  ΧΑΙΡΕ ΚΑΙΣΑΡΑ! ΟΙ ΜΕΛΛΟΘΑΝΑΤΟΙ ΣΕ ΧΑΙΡΕΤΟΥΝ!

Κάποτε ο μεγάλος μας εθνικός ποιητής, ο Διονύσιος Σολωμός, είπε: “θεωρώ εθνικό ότι είναι αληθινό”. Εγώ λοιπόν θα συμπληρώσω αυτή τη φράση του Σολωμού και θα πω ότι θεωρώ αληθινό ότι σέβεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. 
     
   
 Γνωρίζω εκ των προτέρων ότι κάποιοι θα νιώσουν άσχημα διαβάζοντας αυτές τις γραμμές, αλλά δηλώνω ευθαρσώς ότι δεν εκλαμβάνω τη συμμετοχή της εθνικής μας ομάδας ποδοσφαίρου στο μουντιάλ της Βραζιλίας ως κάτι εθνικό.
 
Δεν θεωρώ εθνική υπόθεση τη συμμετοχή της εθνικής μας ομάδας στη συγκεκριμένη διοργάνωση, γιατί πολύ απλά αυτή η διοργάνωση δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με το πραγματικό ιδεώδες του αθλητισμού· πρόκειται απεναντίας για μια καλοστημένη, ίσως και για τη μεγαλύτερη καλοστημένη κερδοσκοπική επιχείρηση σε ολόκληρο τον κόσμο.
 
Μια επιχείρηση που δε σέβεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, αλλά την ποδοπατεί και την κουρελιάζει κάθε μέρα, ώρα με την ώρα, λεπτό το λεπτό. Παρακολουθούμε όλοι σαν αποβλακωμένοι τη μεγάλη φαντασμαγορική γιορτή ξεχνώντας ότι έχει στηθεί πάνω στις πλάτες ενός ολόκληρου έθνους που υποφέρει από τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Γιορτάσαμε την προχθεσινή νίκη της εθνικής μας βγαίνοντας στους δρόμους μαινόμενοι, όμως ξεχάσαμε μέσα σε όλο αυτό το βακχευτικό και οργιαστικό μας παραλήρημα να κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή για τα παιδιά της Βραζιλίας που τα κορμάκια τους λιώνουν από την πείνα, για τα παιδάκια που μόλις πριν από λίγο καιρό έπεσαν νεκρά από τις σφαίρες των ένστολων δολοφόνων της βραζιλιάνικής αστυνομίας και που το πάναγνο αίμα τους κυλάει ακόμη ζεστό στους δρόμους και όλα αυτά μόνο και μόνο για να μην ασχημίζουν την εικόνα της χώρας σε μας τους “πολιτισμένους”· αυτό όμως που δεν ξέρουμε είναι ότι γι' αυτήν την εικόνα έχουμε και εμείς ένα τεράστιο μερίδιο ευθύνης.
  
Λυπάμαι που θα το πω, αλλά όλη αυτή η ατμόσφαιρα με τις τεράστιες γιγαντοοθόνες σε κάθε γειτονιά, σε κάθε σπίτι, σε κάθε μαγαζί και εμάς όλους να μαζευόμαστε κατά χιλιάδες και να απολαμβάνουμε το θέαμα, δεν μας τιμά ως Έλληνες· μου θυμίζει την ατμόσφαιρα που επικρατούσε στην αρχαία Ρώμη κατά την περίοδο των ύστερων αυτοκρατορικών χρόνων, όταν οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες διοργάνωναν μονομαχίες και θηριομαχίες στην αρένα του κολοσσιαίου προκειμένου να κατευνάσουν την οργή της μάζας, της μονίμου ηλίθιας και αποβλακωμένης ανά τους αιώνες μάζας, και να την κάνουν να ξεχάσει την φτώχεια, την κακομοιριά την καταπίεση και την εκμετάλλευση που δεχόταν εξαιτίας του κατεστημένου εκείνης της εποχής.
  
Εκείνη όμως η ατμόσφαιρα έβγαζε μια άσχημη μυρωδιά· η μυρωδιά αυτή ήταν πτωμαΐνη· μια πτωμαΐνη όμως που δεν έβγαινε από τα κατακομματιασμένα σώματα των μονομάχων, αλλά από τα θεμέλια της σάπιας ρωμαϊκής κοινωνίας που βυθιζόταν μέρα με τη μέρα όλο και πιο πολύ μέσα στο βόρβορο της διαφθοράς και της παρακμής και όδευε προς τη δύση της. Όμως, αυτή η ίδια πτωμαΐνη είναι που μολύνει σήμερα και τον δικό μας αέρα και πλανάται πάνω από τις καφετέριες, τις γειτονιές και τις πλατείες και εμείς σαν άλλοι αρχαίοι Ρωμαίοι, αντί να κοιτάξουμε να γίνουμε πιο ανθρώπινοι για τον συνάνθρωπό μας και να του απλώσουμε χέρι συμπαράστασης στην τόση του δυστυχία, περιμένουμε πότε θα αρχίσει το επόμενο θέαμα για να ακούσουμε και πάλι το νέο..
 
“Χαίρε Καίσαρα! Οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν!”

ΝΤΡΟΠΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!!!!!!!!!

Enas Spyrogiannhs κλεμμένο είναι ....αλλά μου άρεσε ..

Κυριακή 29 Ιουνίου 2014

ΑΚΟΥ ΡΕ ΣΥΝΤΡΟΦΕ!!!!!

http://sioualtec.blogspot.gr/

Της Λίλα Μήτσουρα


Συνοδοιπόρους θέλουμε, σύντροφους και φίλους να πάμε όλοι μαζί να αλλάξουμε ότι δεν μας αρέσει και όχι να γίνουμε ο φόβος και ο τρόμος αυτών που δεν ασπάζονται τις ιδέες μας. Πόσο αριστερό σου ακούγεται εσένα αυτό?



Όταν συνηθίζεις το τέρας, αρχίζεις να του μοιάζεις είχε πει ο Μάνος Χατζηδάκης. Και μείς θαρρώ πως γίναμε όμοιοι πια. Μπορούμε άνετα να πάρουμε την θέση του. Τέρατα γίναμε με την ταμπέλα της κουλτούρας όμως, της δήθεν καλλιέργειας και του ελεύθερου πνεύματος.

Ταμπέλες μάθαμε να κολλάμε παντού για να διακρίνουμε, να ξεχωρίζουμε? Ποιος ξέρει? Ταμπέλα κολλήσαμε και στους εαυτούς μας και είμαστε και καλά με αυτό νομίζοντας ότι τώρα διαφοροποιηθήκαμε.

Εμείς δεν μοιάζουμε στο τέρας. Γίναμε τέρας.
Μας ενοχλεί ο φασισμός, οι φασίστες, τα ουγκ που λέω και εγώ, αλλά με το δήθεν καλλιεργημένο πνεύμα μας και επειδή δεν είμαστε ρατσιστές, σωστά? τους αντιμετωπίζουμε στα ίσα.

Για να τους αλλάξουμε άποψη, ιδέες και άλλα μεγαλεπήβολα σχέδια. Αλλά συγχρωτιστήκαμε πολύ μαζί τους και τελικά μάλλον αυτοί άλλαξαν εμάς. Μάθαμε και μείς να ξεχωρίζουμε ανθρώπους, να κολλάμε ταμπέλες και να κατακρεουργούμε όποιον δεν μας μοιάζει.

Και ενώ πρεσβεύουμε το διαφορετικό, ρίχνουμε στη πυρά όποιον δεν πιστεύει ότι και εμείς. Θέλουμε να μας αποδεχτούν και την ίδια στιγμή δεν αποδεχόμαστε εμείς κανέναν που δεν λέει τα ίδια με εμάς.

Έχουμε μάθει, χρόνια τώρα, τους πολιτευτές ενός κόμματος ή κινήματος να λέει καρμπόν τα ίδια λόγια σε όλα τα θέματα. Και όταν έρχεται ένα κόμμα με πολιτικούς που αισθάνονται ελεύθεροι να εκφράσουν την προσωπική τους άποψη τους στήνουμε στο τοίχο. Γιατί δεν ξέρουμε τι είναι ελεύθερη άποψη. Περιμένουμε σαν μωρά την μασημένη τροφή να μας την πουν άλλοι, ακριβώς όμοια αντί να δούμε μόνοι μας και να κρίνουμε σαν ελευθεροι Άνθρωποι.
Αλλά μας ενοχλούν τα ουγκ που κάνουν αυτό ακριβώς. Λένε όλοι τα ίδια, σου υπαγορεύουν ακριβώς τι να πιστεύεις και τι να λες και συ.

Τρωγόμαστε μεταξύ μας, ματώνουμε τους ομοϊδεάτες μας, επειδή έχουν άλλη άποψη σε ένα θέμα. Κρίνουμε τους άλλους και όχι τους εαυτούς μας. Αλλάζουμε ή τουλάχιστον πολύ θα θέλαμε να αλλάξουμε τους άλλους και να τους κάνουμε όλους ίδιους, γιατί είναι πιο εύκολο από το αλλάξουμε εμείς και σαφώς ευκολότερο από το να επιχειρηματολογήσουμε στις ιδέες μας που τελικά ίσως και να μη πιστεύουμε απόλυτα.

Και με τη συμπεριφορά του στερημένου, που ξαφνικά αποκτά πάρα πολλά και δεν ξέρει να τα διαχειριστεί, ορμάμε μπροστά με ύφος περισπούδαστο και μεγαλειώδες και χωρίζουμε τα στέρφα από τα γαλάρια, έχοντας ξεχάσει δυστυχώς ποιοι και που ήμασταν εμείς πριν. Ποιος μας κάνει και ποιος δεν μας κάνει, ποιος είναι αριστερός και ποιος δεν είναι, αν ήταν πάντα, αλλιώς δεν μας κάνει. Αυτό ακριβώς δεν έπαθαν και τα ουγκ που ήταν χρόνια στην αφάνεια?

Σε τι διαφέρουμε εμείς από αυτά πλέον "σύντροφοι?"
Μύες έχουν αυτοί και βαράνε το διαφορετικό, απλά τους έχουν στα μπράτσα, στη γλώσσα εμείς. Και λοιπόν? Πολύ θα θέλαμε να τους χτυπήσουμε και μείς πάνω στο θυμό μας, γιατί μας κάνουν έξαλλους αλλά είμαστε ανώτεροι. Για αυτό σπάμε κόκαλα με την γλώσσα μας.

Σωτήρες αυτοί, σωτήρες θέλουμε και μείς. Απλά εμείς τους θέλουμε αριστερά και αυτοί είναι τέρμα δεξιά. Μόνο φίλε μου που στην αριστερά δεν υπάρχουν σωτήρες και μεσσίες. Ο καθένας από εμάς είναι σωτήρας, δίχως να υποτιμά τον συνομιλητή του. Είμαστε όλοι μαζί μια γροθιά όμοιοι και διαφορετικοί, για να συζητάμε τα λάθη μας να βρίσκουμε νέες ιδέες, νέους δρόμους και δεν κατασπαράζουμε τον σύντροφο μας που εκφράζεται ελεύθερα και που έχει άλλη άποψη από εμάς, ή που προερχόταν από διαφορετικό πολιτικό χώρο πριν. Κανείς δεν μπορεί να βάλει αριστερόμετρο γιατί πολύ απλά δεν τον επιτρέπει η ιδεολογία μας.

Συνοδοιπόρους θέλουμε, σύντροφους και φίλους να πάμε όλοι μαζί να αλλάξουμε ότι δεν μας αρέσει και όχι να γίνουμε ο φόβος και ο τρόμος αυτών που δεν ασπάζονται τις ιδέες μας. Πόσο αριστερό σου ακούγεται εσένα αυτό?
Ότι δεν συμφωνεί μαζί μας δεν το τσακίζουμε ούτε του τραβάμε χ επειδή εμείς γαμάμε και δέρνουμε τώρα. Ότι ανεβαίνει κατεβαίνει και καλό είναι αυτό που ανέβηκε ξαφνικά να μη το πιάσει ίλιγγος από το ύψος γιατί θα γκρεμοτσακιστεί. Καλό είναι όταν φτάνεις απότομα στο 27 σκαλοπάτι να θυμάσαι ότι ήσουν κάποτε στο 3 μόνο και κάποιοι σε βοήθησαν να φτάσεις εκεί που είσαι τώρα και που ίσως να μην ήταν πάντα αριστεροί.

Στην αριστερά απλώνουμε τα χέρια και καλούμε όλους να προχωρήσουμε μαζί μια παρέα μεγάλη φίλοι και εχθροί και διαφορετικοί όλοι μαζί. Κανείς δεν είναι πάνω από τον άλλον.

Κανείς δεν είναι καλύτερος από τον άλλον ούτε πιο αριστερός από τον άλλον κατάλαβες? Δεν κάνουμε διαγωνισμό εδώ, ούτε τρομοκρατούμε όποιον δεν μας μοιάζει, γιατί τότε έχουμε συνηθίσει πολύ αυτό το τέρας και δεν το καταλάβαμε κιόλας.

Η αριστερά σαν πολιτική άποψη, είναι ιδέα, είναι τρόπος ζωής και θέλει κόπο για να τον ασπαστείς. Κάθε φορά ένα βήμα για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΕΡΑΤΑ

Σάββατο 28 Ιουνίου 2014

"Εμφύλιος πόλεμος στον τοπικό ΣΥΡΙΖΑ"

http://www.ithacanet.gr/

 
 
Με αυτόν τον τίτλο εμφανίστηκε άρθρο στην εφημερίδα "Κεφαλονιά".

Το ρεπορτάζ υπογράφει ο Ξεν. Βαγγελάτος, αλλά, προφανώς, κάποιος έδωσε τις πληροφορίες. Ο συντάχτης δεν ήταν παρών στις εσωκομματικές διαδικασίες, αλλιώς δεν θα έκανε αναφορά σε ανύπαρκτα περιστατικά.

Από την ανάγνωση του άρθρου προκύπτει ότι ο πληροφοριοδότης είναι προσκείμενος στον Θόδωρο.
Κάποιοι, εκμεταλλευόμενοι την κομματική συνέπεια και σιωπή του Δημητράτου, βρήκαν ευκαιρία να διοχετεύσουν στον τύπο τις προσωπικές τους απόψεις.

"Ήρξαντο χειρών αδίκων". Κάποιοι εκλαμβάνουν τη σιωπή ως αδυναμία. Ανήκουμε κι εμείς στην κατηγορία εκείνων που σωπαίνουν, παρακολουθώντας και περιμένοντας να ολοκληρωθεί ένας ενδιαφέρων για όλους μας εσωκομματικός διάλογος. 
 
Ας δούμε το άρθρο:
1. Εντυπωσιακή είναι η άποψη που έχει η ηγετική ομάδα για τις δημοκρατικές διαδικασίες του ΣΥΡΙΖΑ:
  • "Όλα ξεκίνησαν από την «τοποθέτηση» του Μάκη Δημητράτου ως επικεφαλή στο Δημοτικό ψηφοδέλτιο, κάτι με το οποίο δεν συμφώνησαν αρκετά από τα μέλη του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ. Οι πληροφορίες αναφέρουν πως ακόμη και ο ιστορικός αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ στην Κεφαλονιά, Θόδωρος Γαλιατσάτος, είχε εκφράσει έντονες αντιρρήσεις αναφορικά με το πρόσωπο του κ. Δημητράτου".
Γιατί η λέξη "τοποθέτηση" μπαίνει σε εισαγωγικά; Ποιος τον "τοποθέτησε"; Δεν επελέγη από διαδικασία πανολομέλειας στην οποία προήδρευε ο "ιστορικός ηγέτης"; Ο οποίος, προεδρεύοντας,  σκηνοθέτησε πρωτοφανείς διαδικασίες,  με αποτέλεσμα τρεις "υποψήφιοι" να βγάλουν καταγγελτικές ανακοινώσεις.

Προς τι η αναφορά στη "διαφωνία κάποιων", όταν πάνω από το 80% ψήφισε Δημητράτο; Είχε και άποψη για τον υποψήφιο ο "ιστορικός ηγέτης" ;

Σιγά, μη τον ένοιαζε ποιος θα είναι ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ. Η ζημιά είχε γίνει, πριν επιλεγεί ο υποψήφιος και ο "ιστορικός ηγέτης" βοήθησε σε αυτό, ποικιλοτρόπως. 
-----------------
2. Επειδή η ομάδα Θόδωρου φορτώνει όλες τις ευθύνες στον Δημητράτο που ανέλαβε να τραβήξει το κουπί στις 9/3, ας δούμε τους υπεύθυνους της προεκλογικής στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα βιντεάκι.

23/10/2013 : Η ομάδα Θόδωρου γίνεται "ριζοσπαστική πρωτοβουλία" κάθεται στην έδρα και ξεκινά την πορεία προς τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Τόσο νωρίς, τόσο έγκαιρα!
"Ωριμάσαμε αργά", λέει ο "ιστορικός ηγέτης" και δηλώνει ότι οι συμμαχίες είναι η στρατηγική του.
Τι έκαμε με αυτές τις "συμμαχίες" ως τις 9/3/2014; 
Το αποτυχημένο ξεκίνημα δεν τον προβλημάτισε ή μήπως, ενδιαφέρθηκε μόνο για τις δικές του συμμαχίες;
Χαζεύουμε ανάμεσα στους ελάχιστους συμμετέχοντες τον κ. Σωτ. Σάρλο, ως "Μελάμπους", "αντιμνημονιακό" που βρέθηκε στο ψηφοδέλτιο Μιχαλάτου. Είδαμε και τον λάβρο "αντικαλλικρατικό και αντιμνημονιακό"  Γ. Τσιλιμιδό, που βρέθηκε στα ψηφοδέλτιο της υπουργού Άντζελας! 
Εμάς μας άρεσε και η τοποθέτηση του "αντιμνημονιακού" κ. Παν. Βλάχου, μετέπειτα υποψήφιου στην Περιφέρεια, με την ΑΝΑΣΑ.

Τον συναντήσαμε και προεκλογικά:
  • Μπέρδεψε τα δημοτικά ψηφοδέλτια. Για Δημητράτο πήγαινε, στο Θεόφιλο βρέθηκε. 
Ο Θόδωρος, με το ζόρι, αφιέρωσε 2 λεπτά σε κριτική που αφορούσε το ΤΕΙ, τον "αχταρμά" του Δημ.Συμβουλίου, τη "γερμανική διείσδυση" και την κομματική τοποθέτηση του δημάρχου. (Το πώς γίνεται να είσαι με κάποιον συνέταιρος και να "συγκρούεσαι" πολιτικά, το είδαμε και σε άλλο άρθρο μας).

Καμία ευθύνη, λοιπόν, στους υπεύθυνους για τις κομματικές διαδικασίες που κατέληξαν σε μια πανολομέλεια, χωρίς συμμάχους. Τους τελευταίους πιθανούς συμμάχους, αυτούς που τριγύριζαν τον ΣΥΡΙΖΑ μετά τις νικηφόρες εκλογές του 2012, ο "ιστορικός ηγέτης" φρόντισε με τις διαδικασίες που κράτησε να τους στείλει απέναντι.
-----------------
3. Πράγματι, έγινε, όπως συνηθίζεται, η εκλογοαπολογιστική Ν.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ. Θα παρακάμψουμε το πόσο "σφοδρή" ήταν. Σίγουρα, όμως, δεν έγινε αυτό:
  • "Ο υποψήφιος Δήμαρχος με τους «Ριζοσπάστες Ξανά», Μάκης Δημητράτος, δεν δίστασε να αναφέρει ακόμη και την λέξη «προδοσία» κατηγορώντας τον Θόδωρο Γαλιατσάτο...".
Δεν έγινε αυτό, για ένα πολύ απλό λόγο: Ο Δημητράτος ήταν απών από τη Ν.Ε..
-----------------
4. Οι κατευθυνόμενες πληροφορίες του άρθρου έχουν και μια ευρύτερη στόχευση. Η ομάδα επιτίθεται και στη βουλευτή:
  • "η Βουλευτής του νομού, Αφροδίτη Θεοπεφτάτου, δεν αναλαμβάνει καμία πρωτοβουλία για να σταματήσει αυτή η εσωκομματική κρίση. Αντίθετα, μάλιστα, αρκετές φορές ανακατεύει περισσότερο τα πράγματα σε σημείο να μην γίνεται αρεστή από καμία εκ των δύο εσωκομματικών παρατάξεων", γράφει η εφημερίδα.
Φυσικά, θα δυσκολευτεί η πλευρά Θόδωρου να τεκμηριώσει αυτό το ανυπόστατο συμπέρασμα. Η πολιτική των ίσων αποστάσεων, που κράτησε η βουλευτής στο εσωκομματικό πρόβλημα, φαίνεται να μην είναι αρεστή στην ηγετική τοπική ομάδα. Η επίθεση στη βουλευτή έχει σαν στόχο την υπονόμευση της, εν όψει βουλευτικών εκλογών. Με την  εκλογή του Π. Δρακουλόγκωνα στη θέση του αντιπεριφερειάρχη, η θέση του υποψήφιου βουλευτή χηρεύει. Και η ομάδα Θόδωρου θάθελε τους Σπ. Παγώνη ή Μάκη Βασιλάτο στη θέση του υποψήφιου βουλευτή και, τελικά, στη θέση του βουλευτή.  Το σύστημα που κατέκτησε τον Δήμο και την Περιφέρεια έχει ανάγκη και από  ένα δικό του βουλευτή.
---------------
Αυτά για την ώρα. Θα υπάρξει συνέχεια.

Εχθροί και Φίλοι Α.Ε.

 http://www.ithacanet.gr/


 
 
Σε τούτες τις εκλογές, εμείς από την πρώτη στιγμή μιλήσαμε για μια σειρά από ψηφοδέλτια, που λειτουργούσαν ως "συγκοινωνούντα δοχεία", τοπικά συστήματα συγκυβέρνησης, συστήματα διαπλοκής πολιτικής και χρήματος. Με ενδοσυνεννοήσεις, φανερές και κρυφές και ανταλλαγές υποψηφίων.

Είναι πολλά που μένουν κρυφά. Ερευνώντας, βρίσκουμε κλειστά στόματα. Κι όταν έχουμε μια πληροφορία, δυσκολευόμαστε να τη διασταυρώσουμε, γιατί όσοι γνωρίζουν και  αλληλοψηφίστηκαν σε πρώτο και δεύτερο γύρο δεν μιλούν.

Ο πολίτης δεν πρέπει να γνωρίζει.

Κι εμείς, παριστάνοντας τους αναλυτές, μείναμε με πολλά κενά. Γιατί να κλείνονται συμφωνίες με δύο ψηφοδέλτια; Δεν θα στενοχωρηθεί ο ένας από τους δύο; Πόσο "επιτρεπτό" είναι περιφερειακοί υποψήφιοι του γνωστού ψηφοδέλτιου της διαπλοκής, οι μεν να είναι με τον Α' και οι δε με τον Β΄;
Έτσι φτάσαμε στον τελικό γύρο και αυξάνονται οι απορίες. Στον πρώτο γύρο, ας πούμε "ότι έγινε , καλά καμωμένο";  Την ώρα του "η ζωή μου ο θάνατος σου" γιατί συνεχίστηκε το ίδιο έργο; 

Πώς είναι δυνατόν ο κολητός του ενός στη Σάμη να στηρίζει τον "αντίπαλο"; Γιατί ο Παρίσης και ο Λυκούδης έμειναν ανενόχλητοι στο μεσοβδόμαδο να σαρώνουν την Παλική; Γιατί δεν έκανε εμφάνιση ο Θεόφιλος; Οι Φι.Κ.Ο. τον προσκαλούσαν και δεν πήγαινε.
 Πόσες υπόγειες διαδρομές υπάρχουν ακόμα; Τι στα κομμάτια γίνεται στον τόπο μας;
Θυμάμαι έναν δικηγόρο που είχε υποσχεθεί να μου δώσει 150 συμβόλαια διαπλοκής, αλλά το μετάνοιωσε.
Σε τούτες τις εκλογές, νίκησε η διαπλοκή. Συνέτριψε την πολιτική και οι δήθεν θεράποντες της δεύτερης εξακολουθούν να κωφεύουν και να σιωπούν, ευλογώντας μόνο τα γένια τους. Ο σιωπών είναι συνένοχος.


Στηρίζει το συμπέρασμα του σε 3 εικόνες: Ένα ΦΕΚ σύστασης εταιρείας, μία έγκριση επιδότησης και απόσπασμα συνεδρίασης Δ.Σ. της Α.Ε.

Η εταιρεία ΚΥΜΟΘΟΗ Τουριστική και Ναυτιλιακή Α.Ε. έχει για εταίρους, τους συζύγους Χαράλαμπο Λυκούδη και  Μαρίνα Κάραλη. Κεφάλαιο 80.000.
Για επένδυση 300.000 ευρώ λαμβάνει επιδότηση 150.000 (Καλότυχος αυτός που θα μάθει ποια ήταν η επένδυση).
Η επιχείρηση έχει τριμελές Διοικ. Συμβούλιο, αποτελούμενο από τους δύο εταίρους-συζύγους και με Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο τον λογιστή Θεόφιλο Μιχαλάτο. Η έδρα της επιχείρησης είναι το λογιστικό γραφείο του Θεόφιλου.

Από την εικόνα συνεδρίασης του Δ.Σ., που έγινε 1/5/2013, φαίνεται ότι η σχέση δεν διαταράχθηκε από τη διάλυση της συμμαχίας Θεόφιλου - Λυκούδη στο Δήμο.
Για όσους δεν ξέρουν, ο Χ. Λυκούδης είναι αδελφός του Διονύση Λυκούδη.
Ο αρθρογράφος κάνει δύο λάθη: Η επιδότηση δεν ήταν 300.000 και ο Θεόφιλος δεν ήταν συνέταιρος. Ήταν μόνο Πρόεδρος και Διευθ. Σύμβουλος.  Όμως, αυτό το λάθος δεν αλλάζει κάτι. Και να μη ξεχνάμε: Παραμένει και η συνεργασία Προέδρου και Α/δρου στο Επιμελητήριο.

Το άρθρο κλείνει :
  • "Εχθροί για τους ψηφοφόρους, συνέταιροι στην Α.Ε. που έλαβε μάλιστα και επιχορήγηση 300.000€ μέσω προγράμματος του Υπουργείου Ανάπτυξης.Για αυτό έχει καταντήσει έτσι η Ελλάδα...Θα επανέλθω... "
 
Στους μύλους, που όλα τα αλέθουν, οι μυλόπετρες είναι δύο. Στην πολιτική που αλέθει τις ζωές μας είναι λίγο περισσότερες.
 
Προβλέπω "σκληρή αξιωματική αντιπολίτευση".
 
 
ΥΓ: Τι να πω για όσους αναζητούσαν το "μη χείρον" στο δεύτερο γύρο και κατακεραύνωναν την αποχή και το λευκό;