Η εξουσιαστική κάστα των δικαστών ανταμείβεται για τις υπηρεσίες που προσφέρει στο σύστημα! Τα... παίρνεις και γέρνεις!

  

Mόλις χτες αναπαράγαμε ένα ενδιαφέρον ρεπορτάζ της Τζώρτζιας Κορνάρου σύμφωνα με το οποίο οι δικαστές θα πάρουν αναδρομικά 360.000.000 ευρώ.

Η εξέλιξη αυτή σύμφωνα με το δημοσίευμα ήταν μια «προσυμφωνημένη
απόφαση μεταξύ δικαστών και κυβέρνησης προκειμένου να απορρίπτονται
αιτήματα κλάδων εργαζομένων που θα επιβάρυναν και θα ανέτρεπαν τις
μνημονιακές μας δεσμεύσεις».

Απ’ το δελτίο ειδήσεων του Mega (Δείτε το βίντεο) μαθαίνουμε ότι
μετά την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικράτειας –των ίδιων των
δικαστών δηλαδή- έκρινε αντισυνταγματικές τις περικοπές των δικαστικών
κάτι που σημαίνει ότι...

το κράτος θα πρέπει να  καταβάλλει –σ’ αυτούς και
στους ένστολους- το αστρονομικό ποσό των 800.000.000 ευρώ!!! 

Είναι τόσο προκλητική αυτή η απόφαση που ακόμα και ο Ντελμπεντέρης αναγκάστηκε να διαχωρίσει την θέση του.

Εχουμε δηλαδή άλλη μια πρόκληση απ’ την εξουσιαστική κάστα των δικαστών η
οποία ενώ δεν διστάζει με την «βούλα» της να επικυρώσει κάθε πράξη για
την καταστροφή της ελληνικής κοινωνίας προς το συμφέρον μιας δράκας
ντόπιων και ξένων πλουτοκρατών, η ίδια απολαμβάνει πλουσιοπάροχες
αμοιβές για τις υπηρεσίες της που προσφέρει στο αστικό σύστημα.

Η εξουσιαστική κάστα των δικαστών στρέφεται ανοιχτά σε κάθε εργατική
διεκδίκηση κηρύσσοντας τις απεργίες παράνομες και καταχρηστικές, ενώ
είναι γνωστός ο ζήλος με τον οποίο   καλύπτει διαχρονικά όλα τα σκάνδαλα
στα οποία συμμετέχουν επίλεκτα μέλη της αστικής τάξης, της οποίας τα
συμφέροντα εξυπηρετεί.

Μετά απ’ αυτή την εξέλιξη ασυναίσθητα σου έρχεται στο μυαλό ένα πρόσφατο άρθρο που είχε γράψει ο Λεωνίδας Βατικιώτης
στο περιοδικό «Επίκαιρα» και αναφέρεται στους Πορτογάλους δικαστές που
ανέτρεψαν σχεδιασμούς τρόικας και κυβέρνησης κρίνοντας αντισυνταγματικά
τα Μνημονικά μέτρα λιτότητας.

Σε μας όμως που «η δικαστική εξουσία λειτούργησε σαν το μακρύ χέρι των δανειστών, σαν το τελευταίο καταφύγιο τους...»,
όπως σημειώνει ο Λ. Βατικιώτης, είναι  αναμενόμενο να περιμένει τα
ανταλλάγματα για τις υπηρεσίες που προσφέρει στο αστικό σύστημα
«καλύπτοντας την αντισυνταγματικότητα πολλών νόμων, ακόμη και των ίδιων
των Μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων, και εθελοτυφλώντας σε
κραυγαλέες παραβιάσεις της νομιμότητας στο όνομα της συνέχειας του
κράτους»,
Αστοί δικαστές είναι και στην Πορτογαλία. Ισως όμως δεν θεωρούν κενό γράμμα τις συνταγματικές δεσμεύσεις…

Του Γ. Γ.  από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ, μέσω "Το Γρέκι" 

                                          κλείστε την ένταση από το rhesusgr ...

                      

"Καλώς τα παιδιά"...

 

Vaggelis Diamantopoulos shared a link.

Έχοντας την πρώτη επίσημη ανταπόκριση στη "συγκρότηση της ριζοσπαστικής πλατιάς κοινωνικής πλειοψηφίας",από μια κυρία που μας ενημερώνει πως η επιλογή της για την ψήφιση του μνημονίου ήταν μια "άστοχη" επιλογή,υπό τον φόβο της "καταστροφής". 

Χωρίς καμία δόση αυτοκριτικής και χωρίς να γίνεται κουβέντα από πλευράς της για την σαφώς πιο ισχυρή θέση της Ελλάδας να ασκήσει καθε είδους "πίεση" προς την ευροζώνη εκείνη την εποχή,καλούμαστε να βγάλουμε τα πρώτα συμπεράσματα που παράγει αυτή η "γενικευμένη" πολιτική θέση-τακτική οταν ειδικά δεν ξεκαθαρίζει πως απευθύνεται στους "από τα κάτω" και όταν δεν συνοδεύεται από ένα ρωμαλέο εργατικό-λαϊκό κίνημα. 

Οπως θα έλεγε και μια cult μορφή του Ελληνικού ποδοσφαίρου,"Καλώς τα παιδιά"...

 http://www.efsyn.gr/

Το στοίχημα για την επόμενη νίκη της Αριστεράς

      

   Της Μιλένας Αποστολάκη*

Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών χρήζει σύνθετης και πολυεπίπεδης ερμηνείας. Ανεξάρτητα όμως από αυτή την επισήμανση, υπάρχει ένα αδιαμφισβήτητο και ελπιδοφόρο -κατά την άποψή μου- δεδομένο: η για πρώτη φορά στην ελληνική πολιτική ιστορία νίκη μιας αριστερής δύναμης.

Ασφαλώς στο αποτέλεσμα αυτό συνετέλεσε καθοριστικά η κρίση που μαστίζει την ελληνική κοινωνία, οδηγώντας ευρύτερα τμήματά της σε οικονομική και κοινωνική περιθωριοποίηση. Η συνταγή που ακολουθήθηκε για την αντιμετώπισή της όχι μόνο δεν οδήγησε στη λύση του προβλήματος, αλλά προκάλεσε ραγδαία επιδείνωσή του. Οσοι, μεταξύ των οποίων κι εγώ, μέτρησαν και δεν αγνόησαν την απειλή της άτακτης χρεοκοπίας και της επιστροφής στη δραχμή και πίστεψαν ότι η οδυνηρή συνταγή του πρώτου μνημονίου μπορεί να αποτρέψει τα χειρότερα, διαψεύστηκαν με πολύ σκληρό τρόπο. Η εσωτερική υποτίμηση, η παρατεταμένη λιτότητα, οι απολύσεις, η σάρωση εργασιακών δικαιωμάτων και κατακτήσεων διέλυσαν την έτσι κι αλλιώς ευάλωτη ελληνική οικονομία και εκτίναξαν την ανεργία στο 26,6%, ποσοστό υπερδιπλάσιο από τον μέσο όρο της ευρωζώνης. Ο φαύλος κύκλος τού με επαχθείς όρους δανεισμού εκτόξευσε το χρέος, και σήμερα είναι βέβαιο ότι δεν είναι βιώσιμο. Η διαλυμένη συνοχή της ελληνικής κοινωνίας, που πληβειοποιήθηκε και σήμερα δεν διαθέτει διακριτή μεσαία τάξη, αποτέλεσε την ιστορική αιτία για δύο αντιφατικά παράγωγα: τη ριζοσπαστικοποίηση τμημάτων της κοινωνίας που αναζητούν ένα ρεαλιστικό, πατριωτικό σχέδιο για την έξοδο από την κρίση, γεγονός αισιόδοξο και εμπροσθοβαρές· την εμφάνιση του τέρατος του φασισμού, γεγονός εφιαλτικό και εξαιρετικά επικίνδυνο. Η βαθμιαία συντελούμενη απονομιμοποίηση του πολιτικού συστήματος, που στα χρόνια της κρίσης έχασε κάθε αξιοπιστία και -καθώς δεν είχε σπουδαία πράγματα να μοιράσει- έχασε σχεδόν και κάθε επιρροή, σηματοδοτεί τη βαθιά θεσμική και πολιτική κρίση που μαστίζει τη χώρα. Και είναι τουλάχιστον κατά την άποψή μου το ίδιο απειλητική για την επιβίωση της χώρας και του λαού μας όσο είναι και η οικονομική κρίση.

Μέσα σ’ αυτό το πολιτικό και κοινωνικό περιβάλλον, η έξοδος από την κρίση και η ανασύνταξη της διαλυμένης χώρας μας θα συντελεστούν από μια ηγεσία που έχει εκπονήσει ένα αξιόπιστο αναπτυξιακό σχέδιο. Μια ηγεσία που αντιλαμβάνεται τα κοινωνικά και θεσμικά αδιέξοδα επειδή διατηρεί διαύλους επικοινωνίας με την κοινωνία και δεν επιλέγει να την αγνοεί, να την ποδηγετεί ή να τη χειρίζεται. Μια ηγεσία που θα αγωνιστεί για την κατάργηση και την υπέρβαση των μνημονίων, διασφαλίζοντας την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Η λύση θα είναι πολιτική και μπορεί για πρώτη φορά να είναι αριστερή. Χρειάζεται όμως να στηριχτεί σε πλατιά κοινωνική πλειοψηφία, που όπως φάνηκε δεν έχει ακόμα συγκροτηθεί. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος θα πρέπει στην πορεία για τις εθνικές εκλογές τα εκβιαστικά διλήμματα και ο συντηρούμενος φόβος ως προς την κατάρρευση της χώρας να σαρωθούν από ένα ισχυρό και σαφές ως προς τις στοχεύσεις του μήνυμα. Χωρίς ερωτηματικά για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, χωρίς αμφισημίες για το οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο της.

Δυναμικά κοινωνικά στρώματα, που μετά την ήττα της σοσιαλδημοκρατίας ριζοσπαστικοποιούνται και αναζητούν σήμερα ένα στέρεο πολιτικό σχέδιο, που δεν εξαντλείται στην αντιμετώπιση των δανειστών, αλλά περιλαμβάνει την επαναθεμελίωση του κοινωνικού κράτους και την ανασύνταξη της δημόσιας διοίκησης, θα είναι εκείνα που με την ψήφο τους μπορούν να καταστήσουν την εντολή επαναδιαπραγμάτευσης ισχυρή, γεγονός που θα αποτελέσει την πιο στέρεη βάση στην αναμέτρηση με τη Γερμανική Ευρώπη. Κάποιοι είναι έτοιμοι. Με πίστη και ελπίδα στηρίζουν τη δύσκολη και ανηφορική προσπάθεια της υπέρβασης του σημερινού αδιέξοδου μνημονιακού φαύλου κύκλου. Κάποιοι άλλοι όμως, που είναι αρκετοί όπως έδειξαν και τα αποτελέσματα των πρόσφατων ευρωεκλογών, είναι ακόμη διστακτικοί και απρόθυμοι. Και ο λόγος που συγκρατεί τη βούληση και τις επιλογές τους δεν είναι μόνο ο διαρκώς επιστρατευόμενος φόβος. Η συγκρότηση της ριζοσπαστικής πλατιάς κοινωνικής πλειοψηφίας που τόσο έχει ανάγκη η χώρα είναι το μέγα ζητούμενο. Και για όσους το συμμερίζονται θα είναι από τώρα και μέχρι τις εθνικές εκλογές το μεγάλο στοίχημα και ένας καθημερινός αγώνας.

……………………………………………..

*Πρώην υφυπουργός

.....να χαίρεστε τα ανοίγματα σας...

 Update Status



Giordano Bruno

·Στην Αριστερή πλατφόρμα θέλουμε συνεργασία με το ΚΚΕ που δεν συνεργάζεται ούτε με τον εαυτό του και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ που ακόμη και να συνεργαστεί μιλάμε για ποσοστό περίπου 1%. 

Οι προεδρικοί, οι πασοκογενείς κλπ κλπ κοιτάνε προς τα πτώματα της ΔΗΜΑΡ και τα ρεμάλια του ΠΑΣΟΚ  
και τους λένε να γίνουν αίφνης αντιμνημονιακοί. 


Λίγο Μακιαβέλι να έχεις διαβάσει ρε πούστη μου, από τη στιγμή που είσαι πρώτο κόμμα πανελληνίως, δεν κάνεις κανένα άνοιγμα, ούτε ζητάς συμμαχίες: (ξε)καθαρίζεις τις θέσεις σου, βάζεις πρόγραμμα εξουσίας και καλείς τον κόσμο να σε ψηφίσει για να σου δώσει την αυτοδυναμία.
Από τα δε κόμματα της αντιπολίτευσης απλά ζητάς ανοχή ή κριτική στήριξη. 

Έτσι, έχεις σαφές πλάνο και κάνεις έφοδο για την εξουσία χωρίς να υποχωρήσεις ούτε εκατοστό από τις θέσεις σου.
Και λες επιτέλους ότι δεν είσαι πλέον Ριζοσπαστική Αριστερά διότι αν είσαι πρέπει να υιοθετήσεις το πρόγραμμα της Αριστερής Πλατφόρμας όπως είναι. Λες ευθέως ότι είσαι ένα Σοσιαλιστικό Κόμμα και πως θα κάνεις διαχείριση εντός του καπιταλισμού και εντός των θεσμών του (ΕΕ, ευρώ κλπ.).  

Τίμια πράγματα, ξεκάθαρα και κρυστάλλινα. Για να μη μαλώνουμε μεταξύ μας και για να μην μπερδεύουμε τον κόσμο...



Μητροπούλου Διονυσία shared her photo.
 αυτο....
να χαίρεστε τα ανοίγματα σας...

Mixalis Giatras

ΔΗΛΑΔΗ ΕΣΕΙΣ ΟΙ <<84>> ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΓΙΝΕΤΕ <<<ΧΑΛΙΦΗΣ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΧΑΛΙΦΗ>>>??? ΤΙ ΛΕΤΕ ΡΕΕΕΕΕΕ ???? 

 Χρήστος Καψάλης

Χρήστος Καψάλης
Πρόεδρε Alexis Tsipras σήμερα στην Κ.Ε. δήλωσες ότι "δεν κρατάμε πολιτικό μητρώο για το παρελθόν". 

Είμαι υποχρεωμένος να σου υπενθυμίσω την Πολιτική Απόφαση του Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ τον Ιούλιο του 2013. 

"Πρόσωπα και δυνάμεις του χρεοκοπημένου και υπόλογου πολιτικού κόσμου, ιδίως όσοι αποδέχθηκαν την πολιτική του μνημονιακού μονόδρομου και έπαιξαν ενεργό ρόλο σε μνημονιακές κυβερνήσεις από θέσεις ευθύνης, δεν μπορεί να έχουν ρόλο στην κυβέρνηση της αριστεράς." 

ΚΡΑΤΑΜΕ ΛΟΙΠΟΝ.

Η ανανδρία του ακροδεξιού

http://chatzelenisgeorge.blogspot.gr/

Πως ορίζουμε ως ακροδεξιό ένα πολιτικό πρόσωπο; Από την μία είναι τα φασιστοειδή που κρύβουν με κάθε τρόπο το σκοτεινό παρελθόν τους για να ανέλθουν στην εξουσία φορώντας κοστούμια και γραβάτες για να κρύψουν τα ρόπαλα και τα γκεμπελικά τους βιβλία. Από την άλλη όμως είναι και οι λαϊκοί δεξιοί με έλλειψη πολιτικής παιδείας και με σοβαρά ιστορικά κενά, οι οποίοι ενθουσιάζονται με τον εθνικισμό και τον νεοναζισμό, κλείνοντας έτσι πονηρά το μάτι στην άκρα δεξιά.

Η Νέα Δημοκρατία ήταν μέχρι πρόσφατα (πριν το 2010) ένα λαϊκό δεξιό κόμμα. Από την μέρα όμως που την προεδρία της την κέρδισε ο Σαμαράς, άνοιξαν οι πόρτες για όλους του ακροδεξιούς του ΛΑ.Ο.Σ. (Βορίδης, Γεωργιάδης, Πλεύρης κ.α.) και παράλληλα απελευθέρωσε τις ακροδεξιές τάσεις πολλών κρυφοακροδεξιών που προϋπήρχαν στο χώρο. Έχοντας επιτυχία η κίνηση αυτή, ο Σαμαράς άνοιξε με ύπουλο και υπόγειο τρόπο την πόρτα για να υποδεχτεί και την Χρυσή Αυγή, αλλά ο Κασιδιάρης του χάλασε τα σχέδια.

Παρά την αποτυχία αυτής της απόπειρας, είναι βέβαιο πως σήμερα οι λαϊκοί δεξιοί αυτού του κόμματος σπανίζουν κι έχουν κρυφτεί αρκετά στο βάθος του πολιτικού παρασκηνίου, διότι ο Σαμαράς προτιμά τους ακροδεξιούς μαϊντανούς μιας κι έχει αποδειχτεί πως κερδίζουν τα φώτα της δημοσιότητας με την ανώριμη και ξεφτιλιστική συμπεριφορά τους.

Μπορούμε όμως να πάρουμε στα σοβαρά ανθρώπους όπως είναι οι ακροδεξιοί που πρωταγωνιστούν στον σημερινό πολιτικό στίβο; Πως μπορείς να εμπιστευτείς έναν άνθρωπο που κρύβει με αποτυχημένο τρόπο το σκοτεινό του παρελθόν, με την βοήθεια των δημοσιογράφων (που επιλέγουν οι ακροδεξιοί να μιλήσουν), όσων είναι πιόνια του συστήματος κι αποφεύγουν να τους κάνουν επίμαχες ερωτήσεις για το παρελθόν τους, μ' αποτέλεσμα να μην έχουμε καμία εξήγηση για ποιο λόγο κυκλοφορούσε ο Βορίδης με έναν μπαλτά στα Εξάρχεια και γιατί ο Γεωργιάδης αποκαλείται από τον δικτάτορα Παττακό ως αξιότιμος φίλος του. Αντιθέτως τους δίνουν το βήμα να αυτοχαρακτηριστούν ως δεξιοί δείχνοντας έτσι την ντροπή τους αλλά και την ανανδρία τους να πουν ποιοι είναι πραγματικά. Αλλά ακόμα κι αν δίνεται αυτή η ευκαιρία, σε περιπτώσεις που κάποιος δημοσιογράφος παρεκτρέπεται στις ερωτήσεις του, αναγκάζοντας έναν απ' αυτούς τους ακροδεξιούς να μιλήσουν για το παρελθόν τους, δεν επιμένει για μια περισσότερο ορθή και ουσιώδης απάντηση, αλλά αρκείται στις μπαρούφες που ξεστομίζουν.

Σίγουρα έχει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον η ντροπή των ακροδεξιών, των νεοναζιστών αλλά και των δεξιών για τις πολιτικές τους απόψεις. Κανείς δεν υποστηρίζει τα πιστεύω του και συνήθως δίνονται ηλίθιες απαντήσεις που περισσότερο μπερδεύουν τον κάθε ψηφοφόρο που ακόμα έχει πολιτική άγνοια. Η ανειλικρίνεια αυτών των ακροδεξιών φαίνεται και στις αποφάσεις που παίρνουν, οι οποίες είναι ενάντια στο κοινό συμφέρον και δίκαιο. Αυτή η ντροπή που έχουν για το παρελθόν τους δε φαίνεται να υπάρχει στα ψέματα που έχουν ξεστομίσει σε όλη τη διάρκεια της πολιτικής τους καριέρας. Αυτό δείχνει έλλειψη παιδείας, αξιοπρέπειας και ανθρωπιάς.

Ευθύνη για την πολιτική τους πορεία, δεν έχουν μόνο αυτοί οι αλήτες αλλά και οι ψηφοφόροι που είναι πράγματι ακροδεξιοί ή ακόμα και δεξιοί, και θέλουν να ψηφίσουν αυτούς τους άνανδρους για την ακροδεξιά τους ιδεολογία. Αυτοί οι ψηφοφόροι οφείλουν να προβληματιστούν πως αυτοί που τους ζητάνε να τους ψηφίσουν για λόγους εθνικισμού, τους κοροϊδεύουν κατάμουτρα διότι οι ίδιοι αμέσως αρνούνται την ακροδεξιά τους φύση. Είναι οι ίδιοι που μιλάνε από την μία για πατριωτισμό κι από την άλλη πουλάνε την ίδια τους την χώρα. Εξάλλου η ιστορία το χει δείξει πως οι μεγαλύτεροι προδότες κάθε χώρας κρύβονται πίσω από τον πατριωτισμό και την θρησκεία.

Και συνεχίζω τον προβληματισμό μου. Πως μπορείς να εκτιμήσεις έναν μαλάκα που πουλάει την ιδεολογία και το κόμμα που τον ανέδειξε για μια σίγουρη βουλευτική θέση που του προσφέρει ένας ακροδεξιός που μέχρι τότε τον κατηγορούσε και τον έβριζε (υπάρχουν άπειρα βίντεο που ο Γεωργιάδης κράζει και ειρωνεύεται τον Σαμαρά). Κι αν έχει ξεχαστεί αυτό (διότι ο Νεοέλληνας φημίζεται για την μικρής διάρκειας μνήμη του) πως μπορείτε να τον πάρετε στα σοβαρά όταν ξεκατινιάζεται επειδή ο Σαμαράς τον κατέβασε από την υπουργική του θέση και τώρα του ζητάει συγνώμη και τον γλείφει, μιας και χατήρι του έγινε, να μπει δηλαδή σε μία άλλη πρωταγωνιστική θέση. Σκηνικά που έχουμε να ζήσουμε από τα παιδικά μας χρόνια, τα βλέπουμε να εκτυλίσσονται μεταξύ δυο ηλιθίων που έχουν τις τύχες της χώρας μας στα χέρια τους. Φυσικά το κράξιμο δε πηγαίνει μόνο στον Γεωργιάδη αλλά και στον ίδιο τον Σαμαρά, ο οποίος αποδείχτηκε πως είναι ένα ανθρωπάκι που υποχωρεί μετά τις απειλές και τις ύβρεις ενός υφισταμένου του. Όμορφο το κλίμα στους ακροδεξιούς κόλπους της Νέας Δημοκρατίας. Θα δεις που οι μισοί (Βορίδης, Γεωργιάδης) θα φυλακίσουν τους άλλους μισούς (Βενιζέλο, Παπαντωνίου κ.α.) για να το παίξουν ήρωες και να σώσουν έτσι τα τομάρια τους. Ήδη έχουν πουλήσει ένα δικό τους πρόσωπο στο παρελθόν που τους είχε αναδείξει (Καρατζαφέρης). Γιατί να μη το ξανακάνουν. Τόσο άνδρες είναι εξάλλου...

Αυτά λοιπόν είναι τα ανθρωπάκια του ακροδεξιού χώρου. Ντρέπονται γι' αυτό που είναι και κρύβονται με όποιον τρόπο μπορεί ο καθένας. Αυτά τα ανθρωπάκια μας έχουν αποδείξει πολλές φορές τα τελευταία χρόνια πως δεν τιμούν τα παντελόνια που φοράνε μιας και κανονίζουν μεταξύ τους να ξελασπώνονται από τις αλητείες τους κλείνοντας την Βουλή αλλά και προσπαθώντας με τους επίορκους ανεξάρτητους βουλευτές να φτιάξουν ένα νέο πολιτικό κόμμα που θα τους στηρίξει τα ολοκληρώσουν την τετραετία τους (στη συγκεκριμένη περίπτωση την ευθύνη θα την έχουν και οι ανεξάρτητοι βουλευτές που θα αποφασίσουν να στηρίξουν τους φασίστες της σημερινής κυβέρνησης).

Όταν βλέπεις την συγκεκριμένη ανανδρία αναρωτιέσαι αν είναι άξιοι αυτοί οι άνθρωποι να σε κυβερνούν. Και πες πως θα καταφέρουν να κάνουν τα πάντα ώστε να καλύψουν την τετραετία, θα τους εμπιστευτείς ξανά; Θα ρίξεις τη ψήφο σου σε έναν άνανδρο που δε σε κοιτάει κατάματα να σου πει την αλήθεια, παρά προτιμάει με τη βοήθεια τραμπούκων σωματοφυλάκων να σου πουλάει μαγκιά μέσα από τα συστημικά κανάλια;

Αναλογίσου την ανανδρία αυτών των ανθρώπων που η ιστορία θα τους χαρακτηρίσει ως προδότες της χώρας μας και σκέψου που θα ρίξεις τη ψήφο σου στις επερχόμενες εκλογές για τις οποίες ευελπιστώ να μην αργήσουν. 

Κι όλα αυτά μετά την γελοία συνέντευξη που έδωσε ο μπουμπούκος στην Καθημερινή της Κυριακής. Πόσο χαμηλά θα πέσει αυτό το ανθρωπάκι τελικά; Πόσοι ακόμα οι μαλάκες δημοσιογράφοι θα του δίνουν αξία; Πόσο ακόμα θα κοιμόμαστε κι εμείς όρθιοι και θα ανεχόμαστε αυτούς τους άνανδρους ηλίθιους που μας κυβερνούν;...

Λαφαζάνης: Οχι συνεργασίες με πρόσωπα που ψήφισαν-στήριξαν μνημονιακές πολιτικές!

                            

   

 
ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΕΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ 
 
Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης στην ομιλία του την Κυριακή (22/06) στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ τόνισε μεταξύ άλλων τα εξής: 

«Μετά την ιστορική πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές αυτό που χρειαζόμαστε δεν είναι ένα άνοιγμα στην Κεντροαριστερά οποιασδήποτε μορφής και παραλλαγής αλλά μια δεύτερη ριζοσπαστικοποίηση, μια αριστερή αντεπίθεση και ένα νέο μεγάλο άνοιγμα του ΣΥΡΙΖΑ στην κοινωνία και τα προβλήματα της.
Η Κεντροαριστερά ως πολιτικό –ιδεολογικός χώρος και σε όλες τις εκδοχές της δεν είναι, στην πραγματικότητα, τίποτα άλλο παρά η άλλη όψη της μεταλλαγμένης νεοφιλελεύθερης σοσιαλδημοκρατίας.

Η Κεντροαριστερά δεν είναι ολίγον αριστερά αλλά υπήρξε το κύριο πολιτικό όχημα για τη νεοφιλελεύθερη μετάλλαξη της χώρας μας και της Ευρώπης τις τελευταίες δεκαετίες. Είναι η κατεξοχήν παράταξη που έφερε το μνημόνιο στην Ελλάδα και είναι ο κατεξοχήν χώρος σε όλες τις ποικίλες παραλλαγές του που στηρίζει, εφαρμόζει, ανέχεται και συγκαλύπτει, συχνά με προοδευτικό προσωπείο, τις μνημονιακές πολιτικές στη χώρα μας. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν πρέπει να επιχειρήσει συνεργασίες συνολικά ή επιλεκτικά με κεντροαριστερές δυνάμεις αλλά αντίθετα να ανοίξει ισχυρό μέτωπο απέναντι τους με στόχο τη συρρίκνωσή τους και τη ριζοσπαστικοποίηση της κοινωνικής βάσης τους.

Ειδικότερα, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αποκλείσει ρητά κάθε μορφής συνεργασία με δυνάμεις καιπρόσωπα που ψήφισαν, στήριξαν και εφάρμοσαν στη Βουλή, από κυβερνητικές θέσεις ή από θέσεις ευθύνης, νεοφιλελεύθερες και κυρίως μνημονιακές πολιτικές που κατέστρεψαν τη χώρα.
Η εναντίωση του ΣΥΡΙΖΑ προς την Κεντροαριστερά καθόλου δεν σημαίνει ότι περιορίζει τις προσπάθειες για πολιτικές συνεργασίες μόνο στο χώρο της Αριστεράς και ειδικότερα με το ΚΚΕ και τηνΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει όχι μόνο να είναι ανοικτός αλλά και να επιδιώκει διαφοροποιήσεις και συνεργασίες με ενδεχόμενες δυνάμεις και πρόσωπα που προέρχονται από το σοσιαλδημοκρατικό χώρο και ευρύτερα, οι οποίες δεν έχουν εμπλακεί με ευθύνες στην εφαρμογή νεοφιλελεύθερων μνημονιακών επιλογών και οι οποίες ριζοσπαστικοποιούνται, δοκιμάζονται σε πρωτοβουλίες, κοινούς αγώνες και θέσεις και μετατοπίζονται προς τα αριστερά πέραν από Κεντροαριστεροδεξιές αυταπάτες. 

Όσο ο ΣΥΡΙΖΑ ξεδιπλώνει μια νέα ριζοσπαστική δυναμική, όσο στέκεται πρωτοπόρος στην ανάπτυξη εργατικών – λαϊκών αγώνων, όσο συγκροτεί επαρκέστερα και πιο αξιόπιστα, με τόλμη και συνεκτικότητα και μέχρι τις τελευταίες συνέπειές του το ριζοσπαστικό εναλλακτικό πρόγραμμά του, όσο σηκώνει ψηλά τη σημαία του μετώπου της Αριστεράς και όσο ανοίγεται τολμηρά στην κοινωνία τόσο θα γίνεται πιο ικανός να προκαλεί πολιτικές μετατοπίσεις και ριζοσπαστικοποιήσεις, τόσο επίσης θα διευρύνει ένα συμμαχικό μπλοκ δυνάμεων σε ένα μεγάλο αστερισμό αριστερής κατεύθυνσης ικανό να ηγεμονεύσει στη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία.»

iskra.gr

Περισσεύετε

29 Ιουν, ’12 1:49 ΜΜ
Εγραψε: Pitsirikos 
 
Συνεχίζονται οι αυτοκτονίες στη χώρα μας, όπως συνεχίζονται και οι απολύσεις. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι αναζητούν εργασία και διαπιστώνουν πως είναι περιττοί. Δεν τους χρειάζεται πια κανείς.

Άνθρωποι που μέχρι χτες μάχονταν ενάντια στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο αναζητούν εναγωνίως κάποιον να τους εκμεταλλευτεί.

Υπάρχει λοιπόν κάτι χειρότερο από το να σε εκμεταλλεύονται: να μην θέλει να σε εκμεταλλευτεί κανείς. 


«Παρακαλώ, δώστε μου μια δουλειά. 
Ας με εκμεταλλευτεί κάποιος».

Είναι τραγικό να διαπιστώνεις πως είσαι περιττός και πως δεν υπάρχει κανείς να σε εκμεταλλευτεί.

Από την άλλη, είναι φοβερή ικανοποίηση για την οικονομική εξουσία -την αληθινή εξουσία δηλαδή- να βλέπει να σέρνονται εκλιπαρώντας στα πόδια της άνθρωποι που μέχρι χτες αγωνίζονταν για τα δικαιώματά τους.

«Παρακαλώ, δώστε μου μια δουλειά, έστω και με ελάχιστα χρήματα. Θέλω να γίνω δούλος»

«Λυπάμαι, είστε περιττός»

«Και τι θα κάνω;»

«Δεν ξέρουμε, ούτε και μας νοιάζει. Αυτοκτονήστε, κρυφτείτε, εξαθλιωθείτε αλλά -το κυριότερο- εξαφανιστείτε από μπροστά μας»

Οι εξαθλιωμένοι πληθαίνουν διαρκώς αλλά κανείς δεν παίρνει το θάρρος να πει πως δουλειές δεν πρόκειται να υπάρξουν.

Πολιτικοί υπόσχονται αόριστα νέες θέσεις εργασίας -ενώ ξέρουν πως δεν πρόκειται να υπάρξουν- και κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να «κρύψουν» τους άνεργους. Στατιστικά τρικ και νέοι όροι που παρουσιάζουν τους άνεργους ως εργαζόμενους.

Και μένει κρυφή και μια άλλη πραγματικότητα: οι πολιτικοί είναι διακοσμητικοί. Είμαστε στα χέρια των αγορών. Τους ανήκουμε.

Βέβαια, έχουν μια χρησιμότητα οι άνεργοι και οι εξαθλιωμένοι: συμβάλλουν στο να μένουν φρόνιμοι και φοβισμένοι οι δούλοι που κατάφεραν να έχουν μια δουλειά.

Το καλύτερο απ’ όλα είναι πως οι άνεργοι κατηγορούνται επειδή δεν έχουν δουλειά. Αν και όλοι ξέρουν πως δουλειές δεν υπάρχουν και δεν πρόκειται να υπάρξουν.

Και άνεργος, και ένοχος. Αφού δεν κερδίζουμε από σένα, είσαι περιττός. Περισσεύεις. Είσαι ένα λάθος. Δεν έπρεπε να γεννηθείς.

Και οι περισσότεροι άνεργοι το δέχονται. Νιώθουν ένοχοι επειδή είναι άνεργοι.

Αυτός που βρίσκεται χωρίς δουλειά αμφισβητείται και βάλλεται από όλους -και από τον εαυτό του- αλλά ο γόνος πλούσιας οικογένειας που δεν θα εργαστεί ποτέ στη ζωή του και κοπροσκυλιάζει πλουσιοπάροχα όλη μέρα δεν αμφισβητείται από κανέναν και δεν νιώθει καμία ενοχή.

Πώς φτάσαμε ως εδώ; Αποδεχόμενοι ως δεδομένα αυτά που έπρεπε να αμφισβητήσουμε. Αν αποδεχτείς ότι ο άνθρωπος είναι μια οικονομική ύπαρξη -και έχει λόγο να ζει μόνο αν προσφέρει κέρδος-, όλα αυτά μοιάζουν λογικά. Ο άνθρωπος, όμως, δεν έρχεται στη ζωή με οικονομικούς όρους. Ο άνθρωπος είναι κάτι πολύ πιο σημαντικό.

Και τώρα τι θα κάνουμε; Τουμπεκί. Έτσι κάνουν όλοι. Σε όλον τον κόσμο. Εμείς, άλλωστε, ψηφίσαμε πριν δυο εβδομάδες και αποφασίσαμε πως εκατοντάδες χιλιάδες συνάνθρωποί μας είναι περιττοί. Αυτό ψηφίσαμε. Αντί να ψηφίσουμε για τους ανθρώπους, ψηφίσαμε για να καθησυχάσουμε τις αγορές.

Οπότε, αφήστε τις κλάψες για αυτούς που αυτοκτονούν και αυτούς που έχουν εξαθλιωθεί. Παραδεχτείτε πως σας δίνουν και μια κρυφή ικανοποίηση. Μπορεί να είστε δούλος αλλά δεν είστε στη θέση τους. Ακόμα.

Είναι υπέροχο πως οι αγορές -δια των εκπροσώπων τους- ζητάνε από τους άνεργους και τους εξαθλιωμένους να καταδικάσουν τη βία. Αν και αυτοί υφίστανται καθημερινά την πιο άγρια βία, με κίνδυνο -πολλές φορές- ακόμα και τη ζωή τους.

Η βία που πρέπει να καταδικαστεί αλλά κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να την καταδικάσει είναι η βία της αδιαφορίας. Η βία της αδιαφορίας.

Μπράβο ρε Λαφαζάνη! Τιμάς τα παντέλονια που φοράς! Είσαι αριστερός και όχι αριστερούλης

http://www.freepen.gr/2014/06/blog-post_4255.html

            
του Στρατή Μαζίδη

Μπράβο στον Παναγιώτη Λαφαζάνη που διαθέτει μνήμη και όχι σφουγγάρια σαν κάτι Σαμαράδες και δια της «Αριστερής Πλατφόρμας» απορρίπτει συνεργασία τόσο με το ΠΑΣΟΚ όσο και με τη ΔΗΜΑΡ.


Έχει δίκιο ο Λαφαζάνης.

Πώς να συνεργαστείς με το κόμμα που κυβέρνησε 30 χρόνια (και ακόμη κυβερνά) και έστειλε τη χώρα στον πάτο της θάλασσας; Πού έμαθε τον έλληνα στην τεμπελιά, τον εργατοπατερισμό, το διορισμό και το άραγμα;

Πώς να συνεργαστείς με την άοσμη, άχρωμη και άγευστη ΔΗΜΑΡ που όλο διαπιστώνει αλλά δεν έχει πρόταση επί της ουσίας; Πού μετείχε για 12 μήνες στην κυβέρνηση Σαμαρά;

Η διαφορά του Λαφαζάνη είναι πως είναι αριστερός και όχι αριστεΡούλης. Έχει ξεκάθαρη θέση.

Έξω από το ευρώ, καμιά συνεργασία με τους δολοφόνους της πατρίδας, εσωτερικούς τε και εξωτερικούς.

Ξεκάθαρες και ειλικρινείς θέσεις θέλει η κοινωνία. Όχι ισορροπιστές.

Με το Λαφαζάνη αρχηγό ο ΣΥΡΙΖΑ, δε θα ήταν απλά ο κορμός της επόμενης κυβέρνησης, θα ήταν η επόμενη κυβέρνηση.

Γιατί οι Κινέζοι «αγάπησαν» την Ελλάδα…

http://www.imerodromos.gr/

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

H γαλλική εφημερίδα Le Monde εκτιμά πως, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Κινέζου πρωθυπουργού στην Αθήνα, θα «κλειστούν» επενδύσεις 8 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Ο Λι Κετσιάνγκ, πρωθυπουργός της Κίνας, χτες, μια μέρα πριν φτάσει στη χώρα μας, επέλεξε να δημοσιεύσει ένα άρθρο, στο οποίο παρουσιάζει τους στόχους της επίσκεψης. Ένα απόσπασμα κρατάμε: «Η Ελλάδα επιταχύνει τις ιδιωτικοποιήσεις και την ανάπτυξη των υποδομών. Η Κίνα θα ενθαρρύνει τις καταξιωμένες επιχειρήσεις της να παίξουν ενεργό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία. Το λιμάνι του Πειραιά, στη λειτουργία του οποίου εμπλέκεται κινεζική επιχείρηση, αποτελεί θετικό παράδειγμα συμβολής στην τοπική, οικονομική ανάπτυξη και απασχόληση. Θα εργασθούμε από κοινού με την Ελλάδα για να μετατρέψουμε το λιμάνι του Πειραιά στο καλύτερο του είδους του, στη Μεσόγειο»

Έρχεται η ανάπτυξη…

Οι κυβερνητικοί παράγοντες και οι επίδοξοι συνεργάτες της Κίνας τρίβουν τα χέρια τους και δηλώνουν με χαρά: Έρχεται η ανάπτυξη…

Να κρατήσουμε και κάτι άλλο: Ο πρωθυπουργός της Κίνας έκανε μια επιλογή. Αρθρογράφησε στην εφημερίδα Καθημερινή, της γνωστής οικογενείας εφοπλιστών. Φανταζόμαστε πως η προτίμηση αυτή δεν έχει σχέση με το γεγονός πως «το ηλιόλουστο μεσημέρι της Πέμπτης 7 Ιουλίου 2011», όπως έγραφε η Καθημερινή, ο Αρ. Αλαφούζος αναγορεύθηκε πρέσβης της Λαϊκής Φιλίας, «με την οποία η κινεζική κυβέρνηση επιβραβεύει αυτόν που επιμένει στην ανάπτυξη των φιλο-κινεζικών διμερών σχέσεων» (Καθημερινή 8/7/2011). Δυσκολευόμασταν από τότε να καταλάβουμε τι σχέση έχει η «Λαϊκή φιλία» με τους εφοπλιστές… Όπως και να έχει εδώ είμαστε για να τα δούμε όλα. Έτσι κι αλλιώς φαίνεται ότι πολλοί θα «ευεργετηθούν» από την επίσκεψη του Κινέζου πρωθυπουργού.

Το είπε, άλλωστε, και ο Ντου Κίβεν, πρώην πρέσβης της Κίνας στην Ελλάδα, σε συνέντευξη που έδωσε στο κινέζικο πρακτορείο ειδήσεων Xinhuanet, στις 15 Ιουνίου: Στις πιο δύσκολες στιγμές της κρίσης η Κίνα «συνέχισε να εκφράζει την εμπιστοσύνη της στην Ελλάδα με πολλές ευκαιρίες». Ως ένα «εξαιρετικό παράδειγμα στήριξης» αναφέρεται πάντα η COSCO. Στο ίδιο κλίμα η ιστοσελίδα china.org.cn, σε ανάλυση για την επίσκεψη, αναφέρει πως ο Κινέζος πρωθυπουργός θα τονίσει ότι η κινεζική διπλωματία επιδιώκει τη διάρκεια στις δραστηριότητες της.

Ο «παράδεισος» των επενδύσεων και οι συμβάσεις COSCO

Ως εδώ …καλά. Με τι όρους θα δουλεύουν οι εργαζόμενοι στις κινεζικές επενδύσεις; Ας μην επαναλάβουμε την έκφραση «μισθοί Κίνας». Ας αναφερθούμε μόνο στη σύμβαση στο Σταθμό Εμπορευματοκιβωτίων του Ικονίου, που παραδόθηκε στο κινεζικό μονοπώλιο της COSCO. Τη σύμβαση είχε δημοσιεύσει ο Ριζοσπάστης στις 25 Μαΐου του 2013. Αντιγράφουμε το απόσπασμα:

Η «σύμβαση εκ περιτροπής εργασίας αορίστου χρόνου» προβλέπει ότι:
«Το ωράριο εργασίας του εργαζόμενου θα είναι είκοσι τέσσερις (24) ώρες τη βδομάδα κατανεμημένες ισόχρονα σε τρεις μέρες εβδομαδιαίως ήτοι δώδεκα (12) ημέρες το μήνα».
«Ο εργοδότης δικαιούται να μεταθέτει ή αποσπά τον εργαζόμενο, από εργασία σε εργασία, από βάρδια σε βάρδια, από τμήμα σε τμήμα, από μηχάνημα σε μηχάνημα, από εκμετάλλευση σε εκμετάλλευση κτλ».
«Ο εργαζόμενος θα αμείβεται με μεικτό ημερομίσθιο το οποίο ανέρχεται σε 70 ευρώ ανά ημέρα και 8ωρη απασχόληση», επειδή, σύμφωνα με τη σύμβαση, «οι μεικτές συμβατικές αποδοχές είναι ανώτερες από τις κατώτερες νόμιμες αποδοχές» οι οποίες όπως διευκρινίζει είναι 22,8 ευρώ. «Περιλαμβάνονται σε αυτές (σ.σ. δηλαδή στα 70 ευρώ μεικτά) η αμοιβή για οποιασδήποτε φύσης επιδόματα, καθώς και για κάθε πρόσθετη πέραν της νομίμου εργασίας που τυχόν ήθελε παρασχεθεί (αμοιβή νυχτερινής εργασίας, αμοιβή Κυριακών, αργιών, αμοιβή για εκτός έδρας εργασία κ.λπ.)»!
Με τα 70 ευρώ μεικτά, ο εργαζόμενος «θα θεωρεί εξοφλημένη πάση αξίωσή του»! Οσο για υπερωρίες αναφέρεται: «η υπέρβαση του ημερήσιου ωραρίου απασχόλησης», «…θα λογίζεται οικειοθελής παραμονή στο χώρο εργασίας»!
Η εταιρεία έχει δικαίωμα να καταγγείλει τη σύμβαση, αν ο εργαζόμενος απουσιάσει χωρίς άδεια 3 ημέρες μέσα σε διάστημα ενός χρόνου. Δηλαδή, τέλος το δικαίωμα της απεργίας για τους εργαζόμενους!..
Ο εργαζόμενος «υποχρεούται έναντι του εργοδότη σε υποχρέωση πίστης που αναλύεται σε απαγόρευση διάδοσης εταιρικών μυστικών και πληροφοριών σε οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο». Με συνοπτικές διαδικασίες απολύθηκαν εργαζόμενοι που «τόλμησαν» να παραβιάσουν την «ομερτά» που θέλει να επιβάλει η COSCO και κατήγγειλαν τον εργασιακό μεσαίωνα.

Ο Δημήτρης Μελισσανίδης και οι «Νέοι Παρθενώνες»

του Χρήστου Τριανταφύλλου

 

 

Συνήθως όταν διαβάζουμε/βλέπουμε/ακούμε για επεισόδια σε πορείες, το λεξιλόγιο των περισσότερων ΜΜΕ αποκαλύπτει πολύ περισσότερα από όσα θα ήθελαν για το ποιόν τους: δεκάδες φορές οι διάφοροι μαφιόζοι και τραμπούκοι έχουν μεταμφιεστεί σε «αγανακτισμένους πολίτες», το ξύλο έχει μεταμφιεστεί σε «μικροσυμπλοκές», κ.ο.κ.

Χθες στη Νέα Φιλαδέλφεια το Συντονιστικό Κατοίκων της περιοχής οργάνωνε συζήτηση με θέμα το γήπεδο της ΑΕΚ, που, ως γνωστόν είναι το μήλο της έριδος –με ένα απλό γκουγκλάρισμα θα καταλάβετε τι εννόω όσοι δεν το γνωρίζετε. Παραδόξως, και ευτυχώς, οι δημοτικές εκλογές ανέδειξαν νικητή τον Άρη Βασιλόπουλο, που αντιτίθεται στα σχέδια του Μελισσανίδη να καταβροχθίσει το άλσος της Φιλαδέλφειας. Όταν όμως, τα διακυβέυματα είναι τόσο μεγάλα, πάντα έρχεται το ιππικό.


Η Original οργάνωσε αντισυγκέντρωση (και όχι συγκέντρωση) μια ώρα πριν από αυτήν των κατοίκων∙ μετά τις προειδοποιητικές βολές στο Πνευματικό Κέντρο, και μετά την σφαίρα που εστάλη ως εκφοβισμός σε κάτοικο, ο ιδιωτικός στρατός εξαπέλυσε blitzkrieg. Ξύλο σε παρευρισκόμενους που είχαν –ή δεν είχαν– σταμπάρει, επίθεση στην κατάληψη «Στρούγκα» και βανδαλισμοί, βρισίδι, προπηλακισμοί και τραμπουκισμοί μπροστά στην αδιάφορη αστυνομία. Τι μας θυμίζει άραγε;

Και αν κάποιος θελήσει να αμφισβητήσει το indymedia ως υπερβολικό –που συχνά είναι όντως–, δεν έχει παρά να κάνει μια βόλτα σε άλλα σάιτ, ή να ρωτήσει αυτόπτες μάρτυρες. Εγώ πέρασα από την περιοχή λίγο μετά και έμαθα από άτομο που αναμειγνύεται στα τοπικά ζητήματα ότι μπροστά στα μάτια του ξυλοκοπήθηκαν 3 άτομα, εκ των οποίων 2 γυναίκες. Η εισβολή στην Στρούγκα επίσης έγινε όντως, και τα αποτελέσματά της τα είδα προσωπικά.

Γιατί όμως τα γράφω όλα αυτά; Μπορείτε να τα δείτε σε οποιοδήποτε άλλο σάιτ. Ας γυρίσουμε λοιπόν στον πρόλογο. Πιστός στην αναγνωστική μου μανία, περιηγήθηκα στο γνωστό αθλητικό σάιτ Contra.gr, μέλος του ομίλου News24 –στο οποίο ανήκει και το πολυαγαπημένο μου Oneman– για να δω τι έγραψαν σχετικά. Το Contra γενικά το θεωρώ σοβαρό σάιτ, τόσο λόγω της απόστασης που κρατάει συνήθως από το καφριλίκι, όσο και λόγω των αρκετών καλών αρθρογράφων που έχει.

Η έκπληξή μου ήταν μεγάλη, λοιπόν, όταν είδα 2 άρθρα σχετικά: αυτό, και αυτό. Εδώ δεν έχουμε μια κλασική περίπτωση συγκάλυψης επεισοδίων από τον αθλητικό Τύπο σε οπαδικό τόνο, αλλά μια εγκληματική διαστρέβλωση της αλήθειας∙ δεν έχουμε τον εξωραϊσμό μιας συμπλοκής μεταξύ οργανωμένων μπράβων που αυτοαποκαλούνται οπαδοί, αλλά την συγκάλυψη της επίθεσης των μπράβων αυτών εναντίον απλών πολιτών που έτυχε να θέλουν να συμμετάσχουν σε μια συζήτηση.

Στο πρώτο άρθρο, η σύναξη των οπαδών μεταμορφώνεται σε μια ήσυχη οικογενειακή γιορτή: «Οικογένειες με μικρά παιδιά, ηλικιωμένοι, νεαροί οπαδοί αλλά και παλαίμαχοι της ΑΕΚ όπως οι Ατματσίδης, Νεστορίδης, Σεραφείδης, βρέθηκαν στη Νέα Φιλαδέλφεια και πέρασαν το δικό τους μήνυμα». Οι κάτοικοι διαφωνούν απλώς με το «κόψιμο ορισμένων δέντρων» (!), ενώ το σάιτ αναφέρει, μετά από όσα έγιναν, την πρόθεση των μπράβων να εισβάλουν στο δημοτικό συμβούλιο σαν να μην συμβαίνει τίποτα! Μάλλον ο ρεπόρτερ μπέρδεψε τους καυγάδες των καφενόβιων παππούδων σε παρακείμενο κατάστημα με τους ξυλοδαρμούς των οπαδών σε κατοίκους. Συμβαίνουν αυτά.

Στο δεύτερο άρθρο ο δήμαρχος παρουσιάζεται εξαρχής να βρίσκεται «στο μάτι του κυκλώνα», ενώ οι κάτοικοι αναφέρονται ως 30 –ούτε στοιχειώδης δημοσιογραφική ηθική– και οι οπαδοί ως 400 –μάλλον ο ρεπόρτερ είχε χτυπήσει μερικά τσίπουρα πριν την συγκέντρωση και τους έβλεπε διπλάσιους.
Και εδώ, φίλες και φίλοι, ερχόμαστε στο σημείο που όλοι περιμένατε. Πώς χαρακτηρίζονται οι κάτοικοι; Ως κάτοικοι; Όχι. Ως διαδηλωτές; Ούτε. Ως συγκεντρωμένοι; Καήκατε. Οι κάτοικοι αναφέρονται ως αντιφρονούντες. Πάμε άλλη μια, για όσους δεν το έπιασαν: αθλητικό σάιτ εν έτει 2014 αναφέρει ένα σύνολο ανθρώπων που αντιδρούν ως ΑΝΤΙΦΡΟΝΟΥΝΤΕΣ. Όσοι δεν καταλαβαίνουν το point και ετοιμάζονται να σχολιάσουν ότι «αντιφρονών είναι αυτός που σκέφτεται αντίθετα», καλύτερα να σταματήσoυν να διαβάζουν το ΣΚΡΑ-punk.

Στην Ελλάδα του 2014 λοιπόν, ένα μη οπαδικό αθλητικό σάιτ διαστρεβλώνει πλήρως εγκληματικά γεγονότα που αφορούν επιθέσεις οπαδών σε κατοίκους, μετράει τους συγκεντρωμένους με τρόπο που θα έκανε τον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο να δακρύσει από περηφάνεια, και ονοματίζει τους διαδηλωτές με λεξιλόγιο χωροφύλακα της δεκαετίας του 1950.

Η μεταπολιτική φαίνεται πως δεν θριαμβεύει απλώς, αλλά δείχνει και τα δόντια της∙ μετά τις ιαχές των ακόλουθων του Μπέου κατά των «θολοκουλτουριάρηδων», μετά τα 50ευρα του Μώραλη στους ψηφοφόρους, ο Μελισσανίδης με τις πλάτες του Λύσσανδρου Γεωργαμλή και της Original ετοιμάζεται, με κάθε επισημότητα, να φτιάξει την Αγιά Σοφιά βασιζόμενος όχι μόνο στην προφανή καφρίλα, αλλά κυρίως στο νέφος της υποτιθέμενης αντικειμενικότητας του «έλα μωρέ, μπαλίτσα βλέπουμε για να ξεσκάμε».

 Ίσως ακόμη ανησυχητικότερη από τα ανοιγμένα κεφάλια, που πλέον δεν αφορούν κάποιους μετανάστες κάπου στην Ομόνοια αλλά εμάς τους ίδιους και τους οικείους μας, να είναι η αποστροφή ηλικιωμένου στο προαναφερθέν μαγαζί, σύμφωνα με την οποία «πού ήταν αυτοί οι οικολόγοι όταν φτιαχνόταν το Mall που ήταν παράνομο;». Και αυτό, γιατί όταν ο Μελισσανίδης θα εξαπολύει τον στρατό του απέναντι στον εκάστοτε αντίπαλο, ο κύριος αυτός θα αναρωτιέται, ρουφώντας ήρεμα τον καφέ του, «ναι, αλλά πού ήταν αυτοί οι διαδηλωτές όταν μας σφυρίξανε ανάποδο οφσάιντ;».

Πηγή: ΣΚΡΑ-punk

"Πάντα ο σκύλος ήταν ευχαριστημένος όταν το αφεντικό του πέταγε ένα κοκαλάκι"

http://financialcrimesnews.blogspot.gr/2014/06/blog-post_21.html

Διαβάσαμε σε ορισμένες ιστοσελίδες, σε κάποιες από αυτές μάλιστα αρθρογραφούν επαγγελματίες δημοσιογράφοι – μέλη της ΕΣΗΕΑ, για τα γεγονότα της Παρασκευής στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Σταχυολογούμε λοιπόν:

*Ότι διαμαρτύρονταν «όσοι δεν ήθελαν να γίνει το γήπεδο της ΑΕΚ» (πρώτο ψέμα γιατί μεταξύ τους ήταν και αρκετοί φίλοι της ΑΕΚ που θέλουν το γήπεδο, αλλά όχι με τους όρους κατασκευής του Μελισσανίδη).

*«Ότι οι διαμαρτυρόμενοι ήταν 15», άρα ο συντάκτης ή ο κατά νόμο υπεύθυνος της ιστοσελίδας, ήταν εκεί και μέτραγε, συνεπώς μπορεί να δώσει και κατάθεση στις αρχές για το ποιοι ήταν οι σαφώς πολλαπλάσιοι που χτύπησαν τους 15, που λόγω αριθμού ήταν ακίνδυνοι και λόγω άποψης ειρηνικοί.

*«Ότι ήταν από άλλες περιοχές». Αυτό ας το αναλύσουμε:

α) το δικό μας ρεπορτάζ έχει τραυματίες από τη Ν. Φιλαδέλφεια και τους όμορους δήμους και μέλη τοπικών φορέων. Άρα εδώ έχουμε ένα συνειδητό ψέμα και την εν ψυχρώ εκτέλεση του ρεπορτάζ.

β) αφού λοιπόν «ξέρει» ο συντάκτης ποιός είναι από πού, γνωρίζει και τα στοιχεία (και την εντοπιότητα φυσικά), όσων προκάλεσαν σωματικές βλάβες σε πολίτες, φθορά ξένης περιουσίας και αυτοδικία. Ενδιαφέρον στοιχείο για τους δικηγόρους των δαρθέντων, αν θελήσουν να το πάνε δικαστικά και όχι πολιτικά.

γ)παρά το απίθανο ψεύδος της εντοπιότητας (γιατί αναγνωρίστηκαν κάποιοι από τους τραμπούκους και είναι «από αλλού») θυμηθείτε το «επιχείρημα» όταν θα κινητοποιούνται πολίτες πχ για τις ακτές. Το αντίστοιχο «επιχείρημα» είναι γιατί σε νοιάζει να μην ιδιωτικοποιηθεί η πλαζ της Βούλας αφού είσαι από το Καματερό, γιατί αντιδράς για την περίφραξη στο Ελληνικό, αφού μένεις στα Πατήσια, ή γιατί δεν αντιδράς που η Μέρκελ θέλει να κάνει γερμανική μπυραρία στην Ακρόπολη, αφού είσαι Τρικαλινός και όχι Αθηναίος. Όποιος ενοχλεί το fast track φαγοπότι είναι "ξένος".

δ) από την «πληρότητα» του ρεπορτάζ απουσιάζει η κοινή δήλωση των δύο δημάρχων Νέας Ιωνίας και Νέας Φιλαδέλφειας, που τάσσονται υπέρ του γηπέδου, αλλά επαναλαμβάνουμε, με άλλους όρους από αυτούς του σχεδίου Μελισσανίδη.

ε) από τις επιθέσεις δεν γλίτωσε ούτε στέκι πολιτικού χώρου και εδώ χρειάζεται όποιος έχει μυαλό να σκεφτεί από πού εκπορεύεται η ανοχή της αστυνομίας στους επιδρομείς. Αλλά εδώ θα απαντήσουν πολιτικές συλλογικότητες γιατί το πράγμα πήγε ήδη «αλλού».

Για το είδος της «δημοσιογραφίας» που δικαιολογεί λυντσαρίσματα, αυτοδικίες, ξυλοδαρμούς, επιδρομές, αποκρύπτει την άποψη της άλλης πλευράς, κλπ δεν θα πούμε τίποτα περισσότερο, παρά το ότι πάντα ο σκύλος ήταν ευχαριστημένος όταν το αφεντικό του πέταγε ένα κοκαλάκι.