Ο Φώτης Κουβέλης κρέμασε σήμερα το σκισμένο του καλσόν

 

 

 

Φώτης Κουβέλης @fotiskouvelis · 23 Μαΐ

Καλώ τους δημοκρατικούς πολίτες να βάλουν την Κυριακή τις βάσεις για τη μεγάλη προοδευτική κεντροαριστερά. Ψήφο στη ΔΗΜ.ΑΡ. - ΠΡΟ.Σ.

       

 

Φώτης Κουβέλης @fotiskouvelis · 23 Μαΐ
Ξέρω την εκτίμησή σας. Αυτή η εκτίμηση πρέπει την Κυριακή να μετατραπεί σε ψήφο εμπιστοσύνης.

Φώτης Κουβέλης @fotiskouvelis · 21 Μαΐ
Καλώ τον Πρωθυπουργό να πάρει τώρα θέση για το δήμο του Βόλου!

Φώτης Κουβέλης @fotiskouvelis · 21 Μαΐ
Καμία σχέση με τη Χρυσή Αυγή. Κανένα "κλείσιμο του ματιού" δεν είναι ανεκτό.

Φώτης Κουβέλης @fotiskouvelis · 21 Μαΐ
Οι Κασσάνδρες θα διαψευσθούν, η Δημοκρατική Αριστερά - Προοδευτική Συνεργασία θα βγει δυνατή από την κάλπη.

Nasia Mavrokefalou
·Ο Φώτης Κουβέλης κρέμασε σήμερα το σκισμένο του καλσόν

Εddie ‏@N0nServ1am 1 ώρα

@ernesto1871 Καλά μιλάμε για κανονική πολιτική αστάθεια τώρα :p

Γιώργος Ντόπουλος ‏@yX__ 5 ώρες

Ο Κουβέλης λέει ότι δεν έχει βλέψεις για ΠτΔ. Κρίνοντας από τη φερεγγυότητα των δηλώσεών του το 2012, είναι ήδη στη θέση του Παπούλια.

Niki Vikou

Ο Φώτης φεύγει η ενωμένη "κεντροαριστερά" έρχεται. Υπομονή, στις εκλογές θα καταποντιστούν παρέα με την Ελιά και το Ποτάμι στην καταβόθρα της λαϊκής και ιστορικής χλεύης

adiasistos @adiasistos

Αν ο Φώτης ο Κουβέλης δεν είχε στηρίξει την κυβέρνηση το 2012 δεν θα είχαν περάσει τόσα μέτρα και τώρα θα πεινούσαμε και θα είχαμε ανεργία.

 

 

Εddie ‏@N0nServ1am

εντάξει, δεν έπεσε τελείως έξω το σύνθημα "στις 25 ψηφίζουμε". Τρεις μέρες μετά έφυγε ο Κουβέλης.

10 Φωτογραφίες της Κακογουστιάς των Εκλογών

 Mέρος Ι     Δάφνη Μαρτίνου Μαϊ 12 2014

                   

Source: Flickr/ Joanna

Ένα σταθερό μέρος των προεκλογικών εκστρατειών είναι πλέον και η διαδικτυακή διάσταση των υποψηφίων, aka το Facebook τους. Είτε πρόκειται για ολόκληρο κόμμα, είτε για προσωπική σελίδα κάποιου υποψηφίου, οι φωτογραφίες με μηνύματα, υποσχέσεις και χειραψίες είναι παρούσες. Και αισθητικά είναι ό,τι χειρότερο έχω δει ποτέ.

Το ερώτημα μου σε αυτή την φάση είναι: Δεν κατανοούν την καλαισθησία αυτοί που φτιάχνουν και ανεβάζουν αυτές τις φωτογραφίες ή απλά δεν τους νοιάζει; Γιατί όταν έχεις τον Obama να ανεβάζει φωτογραφία με τον Justin Timberlake με caption: “ It’s gonna be May” ( το πιο viral πράγμα στο internet εκείνη την χρονική στιγμή), δεν μπορείς να αντιπαραθέτεις comic sans. Δεν βγαίνει, πώς να το κάνουμε. Μπορεί να υπονομεύουν την νοημοσύνη του Έλληνα ψηφοφόρου σε καθημερινή βάση, αλλά όχι κι έτσι.

Έκανα λοιπόν μια βόλτα στα Facebook διαφόρων υποψηφίων και κομμάτων, τα οποία εν όψει των εκλογών είναι φίσκα στις εν λόγω φωτογραφίες, συνέλλεξα την αφρόκρεμα της κακογουστιάς και σας την παραθέτω.

                              

Η αιτία της απέχθειας προς την πολιτική σκηνή της χώρας, συγκεντρωμένη σε μια φωτογραφία. Πολιτική μάζωξη της Νεολαίας του ΛΑ.Ο.Σ στο καφέ Μάνζο με το πρώτο ποτό δωρεάν ΚΑΙ δώρα έκπληξη. Ούτε στον χριστουγεννιάτικο χορό του συλλόγου φιλόζωων της γειτονιάς μου τέτοιο κέφι. Και εκεί που λες ότι δεν υπάρχουν πολλά πράγματα χειρότερα από ένα ντεγκραντέ πιξελιασμένο μπλε background, έρχεται το «Θα είμαστε όλοι εκεί» γραμμένο στην μέση. Με comic sans. Όταν το έγραφα πιο πάνω δεν περίμενα ότι θα το συναντήσω στην πραγματικότητα. Νόμιζα ότι είχε εξαλειφθεί ή τουλάχιστον περιοριστεί σε κείμενα 10χρονων, στο πρώτο μάθημα πληροφορικής.



                       

«Άμα δείξω όλα μου τα δόντια, μπορεί να νομίζουν ότι γελάω», σκεφτόταν ο κ. Σπηλιωτόπουλος, όταν έβγαλε αυτή την φωτογραφία.



                          



Η Ελιά άνοιξε πανιά για την Ευρώπη αλλά ξέχασε να προσλάβει γραφίστα. Οπότε πήρε το σύμβολο κατά του καρκίνου του μαστού, το γύρισε ανάποδα και το μετέτρεψε σε κάτι που μοιάζει με logo σχολής χορού για μεγάλες κυρίες.

                      

Υπέροχα σκηνοθετημένη φωτογραφία, με «oh-so-sneaky» πινελιά αντικατοπτρισμού στο τραπέζι. Επιβεβαιώνει περίτρανα την γνωστή κουβέντα « Όποτε βγάζω φωτογραφία, δεν έχω τι να κάνω τα χέρια μου», έτσι αποφάσισε να τα τοποθετήσει σαν να έπιασε μόλις ένα ζουζούνι που ούτε θέλει να αφήσει, ούτε και να το σκοτώσει με το χέρι.

                         



Βραβείο μηδενικής προσπάθειας για δεύτερη φορά στον ΛΑ.Ο.Σ. Άμα κάνεις το edtiting των φωτογραφιών στην ζωγραφική, πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να συμβεί κάτι τέτοιο. Αλλά άντε και συνέβη, πως γίνεται να μην θες να κάνεις κάτι για αυτό; Δεν σε ενοχλεί; Δεν βλέπεις ότι η εξαιρετική ιδέα σου να κάνεις το σήμα του κόμματος ξυπνητήρι, που θα αφυπνίσει το πνεύμα του λαού, αδικείται; Ας φτιάξει κάποιος τις διαστάσεις, είναι πραγματικά πάρα πολύ έυκολο. My OCDs are killing me.



                     

Όποιος θα ήθελε παθιασμένα, αντί για αυτό το δάχτυλο όλα τα παιδάκια να σηκώνουν το μεσαίο και να το δείχνουν με καμάρι στους υποψηφίους, ας σηκώσει το χέρι του.

                     

Πρώτον, γιατί « Φυλάνε Θερμοπύλες» και όχι «Φυλάνε τις/στις Θερμοπύλες»;

Δεύτερον, τα λόγια είναι περιττά για τον απαράδεκτο εθνικισμό, που περνάει αυτή η κακοτραβηγμένη φωτογραφία. Plus, ύπουλος διαχωρισμός, Τούρκικη σημαία στην συννεφιά και την μαυρίλα και Ελληνική στο φως. Γιατί αυτό είναι το μήνυμα, όχι η ειρήνη και η συμφιλίωση και εν γένει κάτι θετικό, αλλά το «Τούρκοι κακοί- Έλληνες καλοί». ΟΥΓΚ.

                           

Μιας και ασχοληθήκαμε με το ζήτημα των φοιτητικών παρατάξεων, ας πως και εγώ ότι ΔΕΝ υπάρχει ΚΑΝΕΝΑΣ λόγος.

                             
«Άσε το χέρι μου με πονάς»

« ΟΧΙ ΘΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ! Κάποτε ήμουν πρωθυπουργός και ήμουν όλη την ώρα πρωτοσέλιδο. Τώρα που τέτοια! Θα κάτσεις εδώ, θα βγάλουμε φωτογραφία και θα σ’ αρέσει».

                     
Ω Θεέ μου, τι έμπνευση. Καθόλου στημένες φωτογραφίες από το μέσο κοινό μιας πολιτικής συγκέντρωσης. Μια όμορφη νέα, μια κυρία που νομίζω διαβάζει έναν χάρτη και ο κλασικός μπόμπιρας, που την πληρώνει πάντα και τρώει στην μάπα σαλιωμένα φιλιά και ιδρωμένα χάδια.

Αυτή είναι λοιπόν, μέσα σε 10 εικόνες, η αντίληψη του τι χρειάζεται για να πεισθεί ο Έλληνας ψηφοφόρος. Και νομίζω ότι μιλάω εκ μέρους όλων όταν λέω ότι δεν αρκούν και δεν πείθουν.
 http://www.vice.com/gr/

Ο Έλληνας μιλά πάντα εκεί που πρέπει...

Γκοοόρτσος Γκοοόρτσος

   

Ο Νταλάρας και η Πάολα δύο όψεις τού ίδιου νομίσματος...

Βγάζω το καπέλο στους δημαγωγούς. Ξέρουν πολύ καλά πώς να χειραγωγούν το πόπολο και να του λένε αυτά που θέλει να ακούσει, αυτά που θα το κάνουν να αισθανθεί καλύτερα με τη μετριότητά του. Κι επειδή ακριβώς είναι μάστερ τής αποπλάνησης δεν του λένε μόνο ψέματα, αλλά κάτι πολύ χειρότερο: τη μισή αλήθεια. Δεν έχει και πολύ άδικο, για παράδειγμα, ο Αχ. Μπέος όταν επιτίθεται στους κρατικοδίαιτους καλλιτέχνες τής αρπαχτής και στους ψευτοδιανοούμενους που καθήμενοι στις κουνιστές πολυθρόνες τους πιστεύουν ότι ξέρουν πώς ζει ο λαουτζίκος κι ότι εκείνοι έχουν τις λύσεις για τα φιλοσοφικά του προβλήματα. Γιατί ο λαός να ακούσει την κατήχηση των Νταλαράδων και των Κιμούληδων όταν γνωρίζει ότι δεν πρόκειται να αρθρώσουν ούτε μια κουβέντα κατά τού συστήματος που τους ταΐζει πλουσιοπάροχα εδώ και δεκαετίες; Πώς να τον πείσουν αυτοί που με "τραγούδια για τη φτώχεια και την ξενιτιά ρετιρέ πήραν στην Κηφισιά" πως γκάνγκστερ όπως ο Αχ. Μπέος κι ο Β. Μαρινάκης και νεοναζιστικά μορφώματα όπως η Χρυσή Αυγή αποτελούν καταστροφή για τον τόπο; Απλούστατα δεν έχουν την ηθική νομιμοποίηση να το κάνουν την ώρα που ο κοσμάκης πένεται κι εκείνοι εξακολουθούν να χαριεντίζονται με τη σάπια ελίτ στα Μέγαρα της διαπλοκής...

Κάπου εδώ, όμως, τελειώνει η αλήθεια των λαϊκιστών και ξεκινά το φριχτό μέλλον που οραματίζονται για τους αποπλανημένους ψηφοφόρους τους. Γιατί αν είναι την Ελλάδα των Νταλαράδων και των Κιμούληδων να την αντικαταστήσουμε με την Ελλάδα τής Πάολας και του Π. Παντελίδη καλύτερα να μην αλλάξουμε τίποτα. Οσο σάπιοι κι αν είναι ως προσωπικότητες οι άνθρωποι που αποτελούν σήμερα την καλλιτεχνική ελίτ τού τόπου, προτιμώ να ακούω το "Ενας κόμπος η χαρά μου" ή να βλέπω τον "Εμπορο της Βενετίας" από το να πληγώνω τα αφτιά μου με το "Εδώ σε θέλω καρδιά μου" και το "Δεν ταιριάζετε σου λέω". Δεν επιθυμώ οι πνευματικοί άνθρωποι της πατρίδας μου να γεύονται το κρασί των κεφαλαιοκρατών και να ανεβαίνουν στα κότερά τους. Αντιθέτως, τους θέλω να ανοίγουν τα στόματά τους και να λένε αυτά που η μάζα αδυνατεί να αρθρώσει, να τραγουδήσει ή να ζωγραφίσει τόσο όμορφα όσο εκείνοι που διαθέτουν καλλιτεχνικά χαρίσματα. Δεν υποτιμώ, επίσης, την ανθρώπινη ανάγκη για διασκέδαση χωρίς αστερίσκους και βαθείς προβληματισμούς. Θα ήμουν, άλλωστε, υποκριτής αν το έκανα αφού κι ο γράφων έχει περάσει καλά στα μπουζούκια. Αλίμονο, όμως, αν όλη η ζωή μας ήταν τα "ώπα", τα καψουροτράγουδα και η γλυκιά αποχαύνωση του ρέοντος οινοπνεύματος συνοδεία μουσικής για σκύλους. Το λάιφσταϊλ και το δήθεν δεν είναι τίποτα άλλο από τις δύο όψεις τού ίδιου νομίσματος...

Με τρομάζει το ότι ζούμε στην εποχή των αρλεκίνων, στο ότι κι ο πολιτισμός υπηρετείται είτε από εκμαυλισμένους είτε από άσχετους, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη.

Οι Μπέπε Γκρίλο, Μαρίν Λεπέν και Νάιτζελ Φάρατζ όχι απλώς αυξάνονται και πληθύνονται αλλά γίνονται και κυρίαρχα ρεύματα σε χώρες όπως η Ιταλία, η Γαλλία και η Βρετανία με πλούσια πολιτιστική παράδοση. Ο καθένας μας έχει την ατομική του ευθύνη του γι' αυτούς που επιλέγουμε να μας κυβερνούν. Ζητούν, όμως, οι εκ του ασφαλούς κριτές των αδυναμιών τού πόπολου από αυτό να ξεπεράσει τον εαυτό του, να γίνει δηλαδή κάτι άλλο από αυτό που το διδάσκουν από την ημέρα που γεννιέται μέχρι εκείνη που πεθαίνει να είναι: άβουλο, υποτακτικό, φοβισμένο κι ανέμπνευστο. Οι διάφοροι τιμητές των επιλογών τύπου Μπέου και Μαρινάκη δεν έλεγαν κουβέντα, αν δεν έσπρωχναν κιόλας, τον ίδιο λαό στο να ψηφίζει ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. επί σαράντα χρόνια.

Τους πληροφορώ επομένως, αν δε το ξέρουν, πως τα κριτήρια με τα οποία σήμερα ο λαουτζίκος ψηφίζει τους χιμπαντζήδες με τα μαύρα, τους γελωτοποιούς τύπου Αδ. Γεωργιάδη και τους μαφιόζους είναι τα ίδια με αυτά που επέλεγε τους Παπανδρέου, τους Καραμανλήδες και τους Μητσοτάκηδες: χωρίς καμιά πολιτική ωριμότητα, ταξική συνείδηση και πνευματική εγρήγορση διάλεγε πάντοτε εκείνους που του χάιδευαν τα αφτιά και του έταζαν μεγαλεία ή, έστω, μια θεσούλα στο Δημόσιο, ένα αυτοκινητάκι ή ένα σπιτάκι ώστε ο κάθε μέσος νοικοκυραίος να πιστεύει ότι δεν είναι θύμα, όπως ήταν στην πραγματικότητα, αλλά βολεμένος. 
Γι' αυτό και οι τελευταίοι που δικαιούνται να κουνούν το δάχτυλο για τις λούμπεν επιλογές τής μάζας είναι αυτοί που φρόντισαν, προκειμένου να υπηρετούν τους νταβατζήδες τους, έτσι ώστε τα μεμονωμένα άτομα να μη γίνουν ποτέ κοινωνικό σύνολο...

http://tripioevro.blogspot.gr/

ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΜΕΣΩ....FACEBOOK !!!

Το μόνο σίγουρο για τους ανασχηματισμούς όλα τα χρόνια και όλες τις εποχές είναι ότι αποτελούν ανακύκλωση σκατών.

Δεν θυμάται ποτέ κανένας κάποιον ανασχηματισμό που να πέτυχε. Αντίθετα, θυμάται οποιοσδήποτε ότι το επόμενο βήμα του ανασχηματισμού είναι ο επιθανάτιος ρόγχος.

Αυτό το είχε καταλάβει μόνον ο Ανδρέας που τον ονόμασε «αναδόμηση» και έμεινε τόσο πολλά χρόνια στην εξουσία.

                     
Ο ανασχηματισμός γινόταν ως εξής παλιότερα. Ο πρωθυπουργός άνοιγε τη σαραβαλιασμένη ατζέντα του και μοίραζε τα υπουργεία με τέτοιον τρόπο που να μη δυσαρεστεί κανέναν. Γι’ αυτό έπαιρνε λίγους από παντού. Αρχιζε από το Α, αλλά έβαζε και το Κ και το Μ και το Σ, γιατί αυτά είναι και τα συνηθέστερα επώνυμα και δεν χρειάζονταν να ξεφυλλίσει πολλές σελίδες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν έχουμε στην Ιστορία υπουργό που το επώνυμό του να αρχίζει με Ω. Αυτή τη φορά ο πρωθυπουργός ελπίζουμε όλοι να φτάσει τουλάχιστον μέχρι το Ψ και να βάλει τον Ψινάκη και τον Ψαριανό. 

                          

Βοηθάει όμως τώρα η τεχνολογία. Τέρμα η ατζέντα γιατί υπάρχουν οι «επαφές» στο κινητό. Πατάς και βρίσκεις τον προς υπουργοποίηση.

Αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί όταν δεν υπήρχαν κινητά ο υποψήφιος ήταν συνέχεια πάνω από το σταθερό πότε θα χτυπήσει. Υπάρχει περίπτωση πολιτικού που περιμένει εδώ και 24 χρόνια να γίνει υπουργός δίπλα στο σταθερό, που δεν έχει χτυπήσει ακόμα γι’ αυτόν τον λόγο.

Τώρα βοηθάει και η τεχνολογία. Ο Σαμαράς θα κάνει ανασχηματισμό μέσω facebook. Οσους θέλει να βάλει στην κυβέρνηση θα τους κάνει like και αμέσως καταλαβαίνουν. 

                         

Αν σας κάνει λοιπόν like ο Σαμαράς σήμερα-αύριο, βάλτε το κοστούμι ή το συνολάκι και τρέξτε για την ορκωμοσία.

Γι’ αυτό όλοι είμαστε υποψήφιοι να γίνουμε υπουργοί, επειδή ο πρωθυπουργός έχει εκατομμύρια «φίλους» στο fb.

Στην ορκωμοσία ο πρωθυπουργός ψάλλει μαζί με τον αρχιεπίσκοπο για να δείξει ότι μικρός ήταν παπαδοπαίδι. 

                     
Ο Τσίπρας, που είναι άθεος, θα τα ψάλει στον αρχιεπίσκοπο.

Μετά όλοι οι νέοι υπουργοί υπογράφουν, αλλά το κόλπο δεν πιάνει γιατί ποτέ κανένας δεν τήρησε και τίμησε την υπογραφή του.

Εννοείται ότι όποιος δεν ξέρει γράμματα υπογράφει με σταυρό. 

                     

Μετά πηγαίνουν όλοι πεζοί στο μέγαρο Μαξίμου, γιατί στον ανασχηματισμό μπαίνουν πολλοί και μεγαλώνει το ολιγομελές σχήμα που υπόσχονται όλοι και δεν χωράνε σε ένα πούλμαν για να τους μεταφέρει.

Μετά γίνεται η παράδοση των υπουργείων, όπου από το πρωί ο απερχόμενος υπουργός βάζει σε κούτες όλα τα ενοχοποιητικά στοιχεία και τα φορτώνει σε μεγάλα φορτηγά. 

                      

ΠΗΓΗ pamelouketo

Προσχεδιασμένα σκηνικά και ερμηνείες κατά το δοκούν!

Γράφει ο Γιάννης Πρεβενιός
e-mail: prevejohn@yahoo.gr

Προσπαθώντας να ερμηνεύσουμε τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών δημιουργούνται πολλά ερωτηματικά για τις προ εκλογών τακτικές και συνθήκες που δημιούργησαν τα δεδομένα για να φτάσουμε εδώ.

Σύμφωνα λοιπόν με τα....
αποτελέσματα έχουμε την μεγάλη εκλογική πτώση του κυβερνητικού συνασπισμού, το οριακό αποτέλεσμα για τους ΑΝ.ΕΛ και την εξαφάνιση της ΔΗΜ.ΑΡ.

Αντιθέτως βλέπουμε την θεαματική άνοδο της Χρυσής Αυγής και την “γέννηση” από το πουθενά του Ποταμιού το οποίο όπως όλοι γνωρίζουμε δημιουργήθηκε και υποστηρίχτηκε από όλους τους καναλαρχοεργολάβους.

Επίσης αξιοσημείωτη είναι και η άνοδος του ΚΚΕ το οποίο φαίνεται πως αρχίζει και έχει μια δυναμική αφού είναι το μόνο κόμμα (συμφωνούμε ή διαφωνούμε) που εδώ και χρόνια σε όλα τα ζητήματα έχει πάγιες και σταθερές θέσεις.
Βλέπουμε λοιπόν τώρα την κυβέρνηση και την αντιπολίτευση να επιχειρηματολογούν στα τηλεπαράθυρα προσπαθώντας οι μεν και οι δε να μας πείσουν ότι είναι νικητές και βέβαια να δημιουργείτε σε όλους μας το ερώτημα τελικά ποιος είναι ο χαμένος;

Φίλες/οι δυστυχώς οι χαμένοι για άλλη μία φορά είμαστε όλοι εμείς οι οποίοι βιώνουμε τις συνέπειες των καταστροφικών πολιτικών επιλογών οι οποίες είμαι σίγουρος ότι θα συνεχιστούν με ακόμα ποιο βάρβαρο τρόπο.

Πιστεύω δε πλέον ακράδαντα ότι είμαστε θύματα προσχεδιασμένων πρακτικών οι οποίες αλλοιώνουν την κρίση μας και μας οδηγούν ακόμα και σε λαθεμένες αποφάσεις ως προς τις επιλογές μας μέσα στο εκλογικό παραβάν.

Ξεκινάω λοιπόν και εξηγώ για το πως ο κ. Βενιζέλος δηλώνει νικητής (αν και έπεσε από το 12% στο 8%) και σας θυμίζω πως προεκλογικά όλοι οι δημοσκόποι (σκοπίμως για μένα) έδιναν στην Ελιά μικρά εκλογικά νούμερα της τάξης 5% οπότε το 8% του έδωσε το δικαίωμα να μας μιλάει με ύφος δέκα καρδιναλίων για την ανάγκη να ηγηθεί "Αυτός" στην ανασύσταση της κεντροαριστεράς.

Για το Ποτάμι σας προείπα πως είναι εφεύρημα και δημιούργημα συμφερόντων και για αυτό είδαμε αυτή την δυσανάλογη και υπερβολική προβολή του από τα κανάλια της διαπλοκής που είχε ως αποτέλεσμα την εκλογική του επιτυχία.
Θα δείτε ότι και μελλοντικά θα έχει αυτή την εύνοια των μηντιαρχών για να παίξει τον “ρόλο” του και στις καταστάσεις που θα δημιουργηθούν μετά τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές.

Όσο για το θράσος του κ. Σαμαρά να δηλώνει νικητής, (ενώ είναι δεύτερος αφού έπεσε 7 περίπου μονάδες) την μεγάλη ευθύνη την φέρει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α ο οποίος ανέβασε ψηλά τον πήχη με δηλώσεις του τύπου “στις 25 ψηφίζουμε και την άλλη ημέρα φεύγουνε”.

Επίσης οι δηλώσεις του κ. Τσίπρα λίγες ημέρες πριν τις εκλογές πως, "Ανήκουμε στην Δύση, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο ΝΑΤΟ, στο Ευρώ" σίγουρα έκανε πολλούς (σαν να το επεδίωξε) να μην υποστηρίξουν το κόμμα του με αποτέλεσμα να είναι μεν πρώτος (λόγω της θεαματικής πτώσης της Ν.Δ) αλλά παρόλη την λαίλαπα των δύο τελευταίων χρόνων τελικά δεν εισέπραξε κανένα εκλογικό όφελος αλλά αντιθέτως τα ποσοστά του υποχωρήσαν ελαφρώς σε σχέση με το 2012.

Πάω τώρα στην Χρυσή Αυγή η οποία όλοι συμφωνούν πως είναι η πραγματική νικήτρια των εκλογών μιας και μάζεψε πολλές ψήφους “οργισμένων” πολιτών οι οποίοι (δεν είναι απαραίτητο ότι ασπάζονται όλοι ναζιστικές ή φασιστικές ιδεολογίες) προσέφυγαν σε αυτήν με "τιμωριτική" διάθεση απέναντι σε όλο το πολιτικό σύστημα.

Για μένα λοιπόν και μετά την υπόθεση Μπαλτάκου όπου φάνηκε ξεκάθαρα ότι υπάρχει δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ αυτών και της (μαμάς) Ν.Δ θεωρώ ότι οι προφυλακίσεις των βουλευτών (το χρονικό διάστημα που έγιναν χωρίς να ανακοινώσουν κάποια αδιάσειστα στοιχεία) όπως και ο τηλεοπτικός ντόρος των τελευταίων μηνών ήταν “σκόπιμος¨ για να τους παρουσιάσουν ως "ήρωες" και θύματα (της δολοπλόκας εξουσίας) με απώτερο σκοπό να γίνουν αυτοί οι συλλέκτες των οργισμένων πολιτών και όχι η ... Αριστερά! 
Εξάλλου όπως είναι γνωστό όταν κάποιοι μεγάλοι πολιτικοί σχηματισμοί φυλλορροούν μέλημα τους είναι να δημιουργούν ή να κατακερματίζουν τους άλλους σε μικρότερα κομμάτια.

Υποσημείωση
Το σίγουρο είναι πως ότι βλέπουμε και ότι ακούμε πολλές φορές δεν είναι αληθινό. Το αληθινό είναι (και θα πρέπει να μας τρομάζει) αυτό που μας είπε ο κ. Σαμαράς σε σχέση με το μήνυμα που έλαβε από αυτές τις εκλογές και την ερμηνεία που του έδωσε δηλ. πως θα επιταχύνει το κυβερνητικό έργο (δηλαδή να μας εξαθλιώσει ακόμα περισσότερο και πιο γρήγορα) και όχι πως .... θα το Αλλάξει!

Ο εμετός του Πειραιά και το “έγκλημα” του Βόλου

 

Σε δύο από τα μεγαλύτερα λιμάνια της χώρας καθρεφτίστηκε η σκατοψυχιά, το οπαδιλίκι, κι ένας εγκληματικός εκδικητικός μικροκομματισμός που έγραψε ιστορία. Στον Πειραιά ο πραγματικός δήμαρχος Βαγγέλης Μαρινάκης διόρισε τον υπάλληλό του, Γιάννη Μώραλη, στη θέση του για να ξεκλέβει λίγο από το χρόνο που μοιράζει μεταξύ των καραβιών με σημαίες Λιβερίας και του Ολυμπιακού.

 Τη βραδιά των εκλογών ήταν ιδιαιτέρως συγκινητική η παρουσία των ούγκανων της θύρας 7 στο εκλογικό κέντρο του Μώραλη, οι οποίοι έβαλαν τα δυνατά τους για να πάρουν το πρωτάθλημα του δήμου υπό το σύνθημα «είναι τρελός ο πρόεδρος». Είναι τα ίδια ούγκανα που μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, κι όταν σε όλα σχεδόν τα γήπεδα της Ελλάδας σηκώνονταν αντιφασιστικά πανό, εκείνοι έκαναν σύνθημα το No Politica.

Τελικά αυτό το No Politica εξελίχθηκε σε μια γαβροκαμπάνια από την οποία δε γλίτωσαν ούτε οι παίκτες και οι προπονητές του Ολυμπιακού – καλοί υπάλληλοι κι αυτοί. Τελικά ο απολιτίκ οπαδισμός έπιασε, και ο Πειραιάς θα έχει για τα επόμενα πέντε χρόνια έναν δήμαρχο ο οποίος εξελέγη με το σύνθημα «ο Πειραιάς έχει καταντήσει σαν τον Παναθηναϊκό».

Ο Βόλος από την άλλη κρύβει μια ερμηνεία η οποία δεν προέκυψε μόνο από τους αριθμούς, αλλά κι από το έγκλημα που πιθανότατα διέπραξε το ΚΚΕ. Νέος δήμαρχος εξελέγη ο Αχιλλέας Μπέος· ένα υπόδικος, με κατηγορίες για ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς (στήσιμο αγώνων, εκβιασμοί, προστασία), που έκανε μάλιστα και φυλακή και που στην πρώτη του μετεκλογική ομιλία υποσχέθηκε ότι θα εκδικηθεί όσους “κουλτουριάρηδες τραγουδιστές” τού την είπαν, και θα κάνει την πόλη μια απέραντη πίστα γεμάτη Πάολα και Παντελίδη.

 Το “έγκλημα” του Βόλου έχει να κάνει με τη γραμμή του ΚΚΕ να μη στηρίξει κανέναν άλλον υποψήφιο εκτός των δικών του, ρίχνοντας λευκό και άκυρο στον δεύτερο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών. Η παρακάτω ανάλυση βασίζεται σε αριθμούς και συλλογισμούς. Τα συμπεράσματα δικά σας: Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών, η συμμετοχή των ψηφοφόρων στον Βόλο κινήθηκε στα ίδια σχεδόν επίπεδα και τις δύο Κυριακές – στον πρώτο γύρο ψήφισε το 63,52% και στον δεύτερο το 63,41% (70.405 και 70.290).

 Τα έγκυρα και τα άκυρα/λευκά παρουσίασαν χτυπητή αλλαγή από τη μια Κυριακή στην άλλη. Στον πρώτο γύρο τα έγκυρα ψηφοδέλτια ήταν 66.757 (94,82%) και στον δεύτερο γύρο 63.849 (90,84%). Καθαρή διαφορά 4% δηλαδή. Από αυτά, τα άκυρα αυξήθηκαν μεταξύ του Α’ και Β’ γύρου κατά 1,13% (2.474 στον Α’ και 3.263 στον Β’) και τα λευκά κατά 2,85% (1.174 στον Α’ και 3.178 στον Β’). Ο υποψήφιος του ΚΚΕ στον Βόλο, Απόστολος Νάνος, έλαβε στον Α’ γύρο 5.589 ψήφους – 1.588 περισσότερους από τη διαφορά του Αχιλλέα Μπέου με τον υποψήφιο της αριστεράς, Μαργαρίτη Πατσιαντά, στον Β’ γύρο. Ο Μπέος έλαβε στις 25 Μαΐου 33.925 ψήφους και ο Πατσιαντάς 29.924.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι ένας ψηφοφόρος του ΚΚΕ δεν είναι δυνατόν να ρίξει ψήφο στον Μπέο, βλέποντας τα νούμερα Α’ και Β’ γύρου, αλλά και ακούγοντας τον σύντροφο Κουτσούμπα να καλεί για λευκό και άκυρο όλους τους ψηφοφόρους του ΚΚΕ, οι συνειρμοί δεν είναι άκυροι και το έγκλημα –ίσως- είναι προφανές. Ίσως κι όχι.
 Αν όμως πραγματικά συνέβη κάτι τέτοιο, τότε θα πρόκειται για μια από τις πιο μαύρες σελίδες του κόμματος από το 1989 και μετά. (Είναι πάρα πολλοί οι φίλοι του ΚΚΕ που δεν τους αρέσουν αυτά που γράφω για το κόμμα, ενώ αντίθετα θαυμάζουν ό,τι κάνει. Όσο κακό κι αν τους προκάλεσε η διάσπαση οφείλουν να γνωρίζουν πως όταν στηρίζουν δια της απουσίας τους Μπέους, τόσο πιο πολύ πέφτουν στα μάτια του κόσμου).

Πηγή : http://anemosantistasis.blogspot.gr

Διονύσης Λυκούδης: Ο απόλυτος νικητής των εκλογών

http://www.ithacanet.gr/

Άρθρο | Τετ, 05/28/2014 - 12:17

ΜΙΑ ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΗ

• Αυτό το άρθρο το γράψαμε και αναρτήσαμε χτες και κάποιοι λίγοι το διάβασαν. Είχε , όμως, συλλογισμούς βασισμένους σε ένα δικός μας αριθμητικό λάθος, σε ότι αφορά το αποτέλεσμα της Σάμης. Αυτό μας οδήγησε σε λάθος συμπεράσματα. Κάποιος φίλος επεσήμανε το λάθος και κατεβάσαμε το άρθρο. Επειδή οι απόψεις μας εδράζονται στην πραγματικότητα και όχι στην παραποίηση της, σήμερα, κάνουμε ορθή επανάληψη και διατύπωση σκέψεων. Και, προφανώς, καταλήγουμε σε αντίθετο συμπέρασμα από το χτεσινό, τουλάχιστον, ως προς το σημείο που είδαμε τους αριθμούς ανάποδα. Για μας, δεν ισχύει το "αν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί μαζί μας, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα". Οι εκτιμήσεις και τα συμπεράσματα μας, σε τέτοιες περιπτώσεις, εμπεριέχουν πάντα το στοιχείο του λάθους. Είναι μόνο για προβληματισμό και σκέψη, συμβολή στην απόπειρα όσων αναζητούν το βάθος των πραγμάτων.

-------------------------------------

Υπάρχουν άνθρωποι στην πολιτική σκηνή που φοβούνται να πουν τα πράγματα με το όνομα τους. Θα σου πουν: 

"Νίκησε ο Παρίσης" ή "νίκησε η Ν.Δ." στο δήμο Κεφαλονιάς. 

"Νίκησε ο Γαλιατσάτος" ή "νίκησε ο ΣΥΡΙΖΑ" στην Περιφέρεια.

Το πιο μεγάλο λάθος μας  ήταν όταν γράψαμε ότι "ο Παρίσης δεν έχει καμία τύχη σε τούτες τις εκλογές". Πιστεύαμε αυτό που γράφαμε: "Δεν έχει ξαναγίνει ένας νυν δήμαρχος να μπορεί να πάρει εκλογές, έχοντας απωλέσει τα μισά του στελέχη και χωρίς απολογισμό έργου". Και καταλήγαμε: "Υπάρχει, βέβαια, και ο Λυκούδης. Αλλά ένας κούκος δεν φέρνει την Άνοιξη".  

Κι όμως, τη φέρνει. Στην Κεφαλονιά έγινε αυτό που φάνταζε ακατόρθωτο. 

Ο χτεσινός "άμισθος σύμβουλος" έγινε ο πρώτος σε ψήφους δημοτικός σύμβουλος στο ψηφοδέλτιο του νικητή. Και δεν είναι μόνο ο νικητής των δημοτικών εκλογών και ο κυρίαρχος καθοδηγητής στο Δήμο Κεφαλονιάς. Εκεί ήταν έτσι κι αλλιώς. Τώρα, ξεφορτώθηκε και όσους ήταν αντίθετοι σε αυτόν, ενισχύοντας τη θέση του.

 Νίκησαν και οι επιλογές του στην Περιφέρεια. Ο Θόδωρος Γαλιατσάτος ήταν η επιλογή του και δεν το έκρυψε ούτε στιγμή. Είναι διάχυτη η άποψη και για πολλούς στηρίζεται ε πληροφορίες ότι οι συμφωνίες του Θόδωρου, πριν τις εκλογές, ήταν προς δύο κατευθύνσεις: Και με τον Λυκούδη και με τον Μιχαλάτο. Έλαμψε δια της παρουσίας του στο ψηφοδέλτιο του Γαλιατσάτου ο στενός φίλος των Λυκούδη και Παρίση, Π. Φιλίππου, ο οποίος ήρθε δεύτερος σε ψήφους. Ο Λυκούδης έχει και τον προσωπικό του φίλο Π.Δρακουλόγκωνα, για αντιπεριφερειάρχη. Και δεν προκύπτει από πουθενά ότι οι υπόλοιποι του περιφερειακού ψηφοδέλτιου "τον χαλάνε".

Ένας επιχειρηματίας που εξαπλώνει τη δράση του στη Ζάκυνθο τι άλλο να θέλει; Άντε και στην Κέρκυρα... ή (γιατί όχι;) και στην Ιταλία. Η γη, οι θάλασσες και οι ουρανοί είναι δικοί του. 

Έχει σημασία ο ανορθόδοξος τρόπος που το κάνει ή το αποτέλεσμα; 

Μπορεί, με άνεση, να στηρίζει ΣΥΡΙΖΑ, από τις εκλογές του Ιούνη του 2012, και να έχει τα ωφέλη που μπορεί να αποκομίσει κάθε φιλοκυβερνητικός επιχειρηματίας. 

Άσκησε την προσωπική του επιρροή, ώστε ο δεύτερος γύρος των εκλογών να γίνει ο δικός του γύρος. Είχε επιρροή, χάρις στους φίλους του, και μέσα στο ψηφοδέλτιο Καλαφάτη. (Ένα περιστατικό, ως αποτέλεσμα "φιλικής εξυπηρέτησης", δώσαμε χτες, αναφερόμενοι στη Σκάλα).

Μας εξέπληξε -και το γράψαμε- όταν ακούσαμε ότι, ανάμεσα στην πρώτη και τη δεύτερη Κυριακή, οι άνθρωποι του Μιχαλάτου διέδιδαν πως "ο Γαλιατσάτος στηρίζει Παρίση". Το ερευνήσαμε, όσο πιο προσεχτικά γίνεται. Οι άνθρωποι του Μιχαλάτου φαίνεται να μην έχουν δίκιο.

Ας δούμε μερικούς  αριθμούς. 

Δημοτική Ενότητα Σάμης 

                                                         Α' ΓΥΡΟΣ                                  Β' ΓΥΡΟΣ

ΠΑΡΙΣΗΣ                                       529                                                592                  +87

ΜΙΧΑΛΑΤΟΣ                               505                                                866                   +337

ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ                               340                                         ΑΠΟΧΗ- ΑΚΥΡΑ-ΛΕΥΚΑ  +330 ψήφοι 

ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ                            241

ΓΚΙΣΓΚΙΝΗΣ                                 171

ΦΙΚΟ                                                     2

Από τους 754 των "εκτός μάχης", οι 330 πήγαν στον βρόντο και 424 στους Παρίση - Μιχαλάτο. 

Στον α' γύρο των εκλογών, στην Περιφέρεια, η ΑΝΑΣΑ λαμβάνει το μεγαλύτερο ποσοστό της στη Σάμη: 736 ψήφοι, ποσοστό 42,59%, έναντι του 28,13% που έλαβε σε όλη την Κεφαλονιά. Η παρουσία του Σαμικού Π. Δρακουλόγκωνα αποδείχθηκε καθοριστική. (Δεν θα πούμε τίποτα για το 736 του Δρακουλόγκωνα και το 241 του Δημητράτου). 

Να θυμίσουμε ότι σε όλη την Κεφαλονιά, η διαφορά Παρίση - Μιχαλάτου στον α' γύρο ήταν 1.487 ψήφοι κι έγιναν στον β' γύρο 463. Η γενική τάση του δεύτερου γύρου ήταν οι ψήφοι των "χαμένων" του α' γύρου να πηγαίνουν στον Μιχαλάτο.

Το ίδιο έγινε και στη Σάμη, με τρόπο περισσότερο εντυπωσιακό από κάθε άλλη περιοχή. Αυτό το αποτέλεσμα, στους έμπειρους με τα εκλογικά, δείχνει ότι έγινε "οργανωμένη καθοδήγηση ψήφων". Ο κυριάρχος στην περιοχή είναι ο Π. Δρακουλόγκωνας. Ο προσωπικός φίλος του Λυκούδη προώθησε ψήφους, με τρόπο συστηματικό, προς τον Μιχαλάτο; Αρκεί να κάνει από μόνος του τέτοια διαφορά; Ψάχνοντας λίγο περισσότερο, βλέπουμε ότι στα ψηφοδέλτιο του Μιχαλάτου βρίσκεται εφοριακός, πρώτος σε ψήφους, ο οποίος έχει παραδοσιακές σχέσεις με το "σύστημα ΠΑΣΟΚ". Ίσως, η επιρροή του στο χώρο αυτό να άντλησε κι άλλους ψήφους υπέρ του Μιχαλάτου.  Οι Σαμικοί γνωρίζουν καλύτερα ποιες μπορεί να είναι οι δυνάμεις που έδωσαν τέτοιο αποτέλεσμα.

Φυσικά, υπάρχουν "αφανείς καταστάσεις", που δεν μπορούν να αποκαλυφθούν από μια ματιά πάνω στα αποτελέσματα. Οι άνθρωποι του Μιχαλάτου μας έχουν υποσχεθεί ότι θα στοιχειοθετήσουν την άποψη τους.

Στην Παλική: Με δεδομένα α) την προσωπική σύγκρουση του δεύτερου  σε ψήφους Ρουχωτά με τον Παρίση και β) την επίσημη απόφαση της πλειοψηφίας του "Φίκου" να ψηφίσει στο δεύτερο γύρο το "μη χείρον", γιατί τόσο μικρή η διαφορά υπέρ Μιχαλάτου αυτών που επέλεξαν στον δεύτερο γύρο να ψηφίσουν;

Μιχαλάτος +797-Παρίσης +634, Αποχή -λευκά-άκυρα 1280.

Οι πληροφορίες μας από το Ληξούρι λένε ότι η κύρια ευθύνη βαραίνει τον Μιχαλάτο. Όλη τη μεσοβδομάδα απουσίασε από το Ληξούρι και χωρίς κινητικότητα εμφανίστηκαν μια σειρά από τοπικοί υποστηριχτές του. Σε αντίθεση με αυτό, Πέμπτη και Παρασκευή ξεκίνησε η διανομή χρημάτων για τις οικοσκευές και ο Παρίσης, ως αργά το βράδυ του Σαββάτου, είχε εγκατασταθεί στα χωριά της Ανωγής. Επίσης, πολύ μεγάλη ήταν η αποχή των "χαμένων" σε σχέση με άλλες περιοχές: 47,2%. Όσοι ψήφισαν από ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και της ΝΟΔΕ που ήταν με Καλαφάτη, φαίνεται να κινήθηκαν προς Παρίση.

Ας δούμε την Αγία Θέκλα και πού πήγαν οι ψήφοι όσων βγήκαν εκτός μετά τον πρώτο γύρο: Καλαφάτης 87, Γκισγκίνης 80, Δημητράτος 9, Φίκος 6= 182. Πήγαν: Αποχή, λευκά, άκυρα 86, Μιχαλάτος 41, Παρίσης 55.

Αν θέλουμε το πιστεύουμε ότι από τα 86 των λευκών, άκυρων και αποχής τα 80 προέρχονταν από το ΚΚΕ. Είναι, όμως, αδιαμφισβήτητο το συμπέρασμα ότι ο κύριος όγκος των ψήφων Καλαφάτη πήγε στον Παρίση.  Για να μην αδικούμε, στον Αθέρα 27 ψήφοι πήγαν στον Μιχαλάτο, 10 στον Παρίση και 38 στην αποχή κλπ.  (Δημητράτος είχε 0, ο Φίκος 2, το ΚΚΕ 15, ο Καλαφάτης 58).

Στη μόνη δημοτική ενότητα όπου ο Παρίσης αντλεί από τους "χαμένους" περισσότερους ψήφους από τον Μιχαλάτο ήταν στη Λειβαθώ. Παρίσης +440 - Μιχαλάτος +278. Αυτό μπορεί να δικαιολογηθεί από την παλιά κόντρα Φραντζή - Μιχαλάτου που οδήγησε τους ψήφους Καλαφάτη προς τον Παρίση.

Ας δούμε τα Μεταξάτα(Εντοπιότητα Φραντζή): 

α' γύρος: Καλαφάτης 126, Μιχαλάτος 87, Παρίσης 58, Γκισγκίνης 28, Δημητράτος 21.

β' γύρος: Μιχαλάτος 139(+52), Παρίσης 120(+62) και 61 ψήφοι των "χαμένων" του α' γύρου πάνε στην αποχή-λευκά-άκυρα. (Εδώ, εμείς έχουμε εντοπίσει 3 ή 4 ψήφους που πήγαν από τον Παρίση στον Μιχαλάτο. Άρα ο Παρίσης άντλησε 65 ή 66 ψήφους από τους "χαμένους". Συμβαίνουν και αυτά και έχουν συμβεί και σε άλλα εκλογικά τμήματα).

Στα Μεταξάτα, εμφανίζεται οι ψήφοι των "χαμένων" του πρώτου γύρου να απέχουν μόνο σε ποσοστό 35%, ενώ ο γενικός μέσος όρος αυτής της αποχής είναι 46,5%. Και γενικά, στη Λειβαθώ, εμφανίζεται το μικρότερο ποσοστό αυτής της αποχής (41%). Όλα αυτά δείχνουν οργανωμένη καθοδήγηση ψήφων, η οποία περιόρισε και την αποχή. 

 

Στον πρώτο γύρο το 70% των ψήφων ήταν κατά του Παρίση. Από αυτή τη "δεξαμενή" προσπάθησε ο Μιχαλάτος να καλύψει τη διαφορά. Όμως, συγκεκριμένες παρεμβάσεις εμπόδισαν την ελεύθερη ροή προς τον Μιχαλάτο και  ήταν αρκετές για να δώσουν τη νίκη στον Παρίση.  Δεν ήταν γενικευμένη η καθοδήγηση ψήφων του Καλαφάτη προς τον Μιχαλάτο. Αυτό έγινε από συγκεκριμένα στελέχη και κατά τόπους. Χαρακτηριστικό αντίθετο παράδειγμα, ένα από τα πολλά, στα Ζόλα. Στον πρώτο γύρο: Παρίσης 63 ψήφοι - Μιχαλάτος 1 ψήφος. Στον δεύτερο: Παρίσης 57 - Μιχαλάτος 35. Στον πρώτο γύρο, ο Καλαφάτης είχε λάβει 46, ο Γκισγκίνης 3 και ο Δημητράτος 1.

 

Σημασία έχει ότι, με αυτά και άλλα, δεν προκύπτει το "ο Γαλιατσάτος ή ο Σύριζα, στο δεύτερο γύρο, στήριξε Παρίση". Ότι ήταν να γίνει έγινε από τον πρώτο γύρο. Η πληροφόρηση μας είναι ότι η πλειοψηφία των ψήφων του Δημητράτου κινήθηκε προς την αποχή, το λευκό ή το άκυρο. Και να μη ξεχνάμε ότι τα ελάχιστα στελέχη ΠΑΣΟΚ και Καλαφάτη που έκαναν δημόσια την πρόθεση ψήφου στον δεύτερο γύρο τοποθετήθηκαν υπέρ του Παρίση. Και εμείς, πριν τον δεύτερο γύρο και στηριγμένοι σε λογικούς συνειρμούς, είχαμε γράψει: "Η αίσθηση μας είναι ότι η πλειοψηφία του σκληρού πυρήνα των παλαιοδημάρχων που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ δεν θα ανεχθούν αυτόν που τους πέταξε από το δεύτερο γύρο. Με τον Παρίση έχουν να μοιράσουν λιγότερα και να μοιραστούν μια κεντρική συγκυβέρνηση".

Για το αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών, η πολιτική ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ, ως άτομα και ως σύνολο, είναι τεράστια.  Και δεν έχει να κάνει μόνο με τις όποιες μεθοδεύσεις στελεχών του.

Από τον Ιούνιο του 2012 , όταν μετατράπηκε σε πρώτη πολιτική δύναμη στην Κεφαλονιά, έπρεπε να ανοίξει τις πόρτες και να μην καβαλήσει το καλάμι του νικητή. Να ανοίξει τις πόρτες, όχι για να προσέλθει ο λαός σε αυτόν, αλλά για να βγει ο Σύριζα στο λαό.

Εξω από αυτόν υπήρχαν 100αδες δρώντες πολίτες, οργανωμένοι σε ομάδες ή ατομικά, που πάλευαν ενάντια στο καθεστώς. Η ενότητα αυτών των δυνάμεων, με την παρουσία του Σύριζα, θα μπορούσε να συγκροτήσει μια μεγάλη δύναμη ανατροπής του μέτριου πολιτικού σκηνικού. Αυτό δεν έγινε.

Και, βεβαίως, δεν ευθύνεται μόνο ο Σύριζα. Αυτός μετετράπη σε "πολύφερνη νύφη" και από τις κομματικές εκδηλώσεις του άρχισαν να παρελαύνουν σωρεία προβεβλημένων στελεχών της κοινωνίας. Κάποιοι είχαν προσωπική άποψη για το ποιος έπρεπε να είναι ο υποψήφιος δήμαρχος. Σποραδικά στο διαδίκτυο εμφανίζονταν "διαρροές"ονομάτων υποψηφίων δημάρχων, που είχαν ή προσπαθούσαν να φτιάξουν σχέσεις με τον Σύριζα. Εμφανίστηκαν ονόματα, όπως του Γ. Τσιλιμιδού, Θ. Αυγερινού, Β. Πολίτη και Ρ. Λούζη, ως "συνομιλητών" του Σύριζα και ως ενδιαφερόμενων για τη θέση του υποψήφιου δημάρχου. Δεν έχει πολύ σημασία αν οι ίδιοι ή άλλοι διέρρεαν τέτοιες πληροφορίες. Το πώς τοποθετήθηκαν όλοι αυτοί, στην τελική ευθεία, είναι γνωστό.

Δια πράξεων και παραλείψεων, από πρόθεση ή από λάθη, κάποιοι οδήγησαν την ιστορία σε συγκεκριμένο αποτέλεσμα.

Ο λαός "ψηφίζει τον ηγέτη που του ταιριάζει", αλλά με κάποιες "βοήθειες".

Με αυτά και άλλα ο Διον. Λυκούδης έγινε ο νικητής των εκλογών σε Δήμο και Περιφέρεια.

 

ΥΓ: Το παρόν ας εκληφθεί ως "δεύτερη και τελευταία δόση" του "Πώς φτιάχνεται ένα αποτέλεσμα στις δημοτικές εκλογές" .

Ας μη σπεύσει κάποιος να πει ότι ο λαός άγεται και φέρεται. Όχι όλοι. Το γιατί αυτό συμβαίνει είναι το μεγάλο δράμα. "Εμείς" κι εγώ, προσωπικά, είμαστε οι πραγματικοί ένοχοι. Οι άλλοι κάνουν, απλώς, καλά τη δουλειά τους. Θα δούμε το θέμα, προσεχώς. 

 

(στην εικόνα: Δον ΨΥΧΩΤΗΣ) 

Ιστορίες κρίσης : «Οδική ασφάλεια»

Η Κίνηση ΔΙΑΛΟΓΟΣ - ΔΙΑΔΡΑΣΗ σε συνεργασία με το ΑΤΕΙ ΙΝ διοργανώνει τη Δευτέρα 2 Ιουνίου 2014 και ώρα 6:00 μ.μ. στην αίθουσα "Κώστας Ευαγγελάτος" του τμήματος Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας, ανοιχτή συνάντηση διαλόγου με θέμα την οδική ασφάλεια.

Το Πρόγραμμα περιλαμβάνει:

- Ομιλίες καθηγητών του ΑΤΕΙ ΙΝ- Εισήγηση-Παρουσίαση με power point για την οδική ασφάλεια από τους Δημήτρη Μουστάκη(οδηγό δοκιμών μοτοσυκλετών) και Σπύρο Λουκάτο(Εκπαιδευτή οδήγησης)
- Ομιλίες υπό τη μορφή Ερωτήσεων-Απαντήσεων με τη συμμετοχή σχετικών ειδικοτήτων όπως είναι: Ιατρός χειρουργός, Μηχανικός αυτοκινήτων , Εκπαιδευτές οδήγησης και Οδηγός δοκιμών μοτοσυκλετών.
- Προβολή οπτικοακουστικού υλικού.
- Παρουσίαση επικίνδυνων σημείων για την οδική ασφάλεια στην Κεφαλονιά

Τα στοιχεία που κατά καιρούς βρίσκουν το φως της δημοσιότητας σε σχέση με τις στατιστικές των τροχαίων ατυχημάτων, μπορούν να συγκριθούν μόνο με αυτά που απορρέουν από τους ανταποκριτές των περιοχών που βρίσκονται σε εμπόλεμη ζώνη. Ωστόσο, κάθε χρόνο αυτά τα στοιχεία ανανεώνονται, και οι περισσότεροι δεν κατανοούν ότι είμαστε όλοι υποψήφιοι για να γίνουμε μέρος τους. Ορισμένα πράγματα γύρω απ’ την οδική ασφάλεια μπορεί να ακούγονται ως αυτονόητα, αλλά, δυστυχώς, η εμπειρία μας έχει δείξει ότι χάνουμε συγγενείς, χάνουμε φίλους, χάνουμε παιδιά, λόγω της παράλειψης αυτών των αυτονόητων... Όπως σε ένα δάσος χρειάζεται να πατάμε ξανά και ξανά ένα μονοπάτι προκειμένου να μένει ανοιχτό, έτσι και στη νοοτροπία μας, οφείλουμε να σκεφτόμαστε ξανά και ξανά μία πρακτική προκειμένου να μένει ενεργή.

Η είσοδος είναι ελεύθερη για όλους και η παρουσία σας θα μας δώσει μεγάλη χαρά.

Η Αριστερά εχει ήθος ή ποινικό μητρώο;

Η Αριστερά εχει ήθος ή ποινικό μητρώο; Ας κάτσει κάπου η μπίλια τού καιροσκοπισμού σας...

Γιατί ο λαός αντιπαθεί τους πολιτικούς; Για το ότι λένε ψέματα είναι η πρώτη και η πιο εύκολη απάντηση που έρχεται στα χείλη όλων μας. Οι πιο συνειδητοποιημένοι μπορεί και να ισχυριστούν πως εικόνα του είναι και του μοιάζουν, ενώ οι πιο λούμπεν ενδεχομένως να τους προσδώσουν τα χαρακτηριστικά που οι θρησκόληπτοι δίνουν στο σατανά. Αν θέλετε τη γνώμη μου, αυτό που με τρομάζει περισσότερο στον τρόπο που ασκείται η πολιτική στην Ελλάδα είναι ο καιροσκοπισμός. Κανένας από εμάς δεν διαθέτει την πνευματική υπεροχή για να ορίσει με απόλυτους όρους τί είναι αλήθεια και τί ψέμα. Δεν χρειάζεται, ωστόσο, παρά στοιχειώδης μνήμη για να θυμηθείς τί έλεγε κάποιος πριν και τί μετά και να αξιολογήσεις τη χρονική συγκυρία τής κωλοτούμπας προκειμένου να διαπιστώσεις αν άλλαξε γνώμη γιατί έγινε σοφότερος με τον καιρό ή, "απλώς", είναι τόσο φαύλος που χρησιμοποιεί τα διάφορα επιχειρήματα όπως ένας προικοθήρας τις πλούσιες κυρίες...

Την προηγούμενη εβδομάδα ο πάλαι ποτέ "ρέιντζερ" απερχόμενος πλέον δήμαρχος Πειραιά, Β. Μιχαλολιάκος έκανε επίκληση στο ιστορικό ήθος τής Αριστεράς για να κατευθυνθούν οι ψήφοι της στον ίδιο κι όχι στον γκάνγκστερ που τελικώς κέρδισε το Δήμο. Ο άνθρωπος, δηλαδή, που στα νιάτα του, τη δεκαετία τού '80, μαζί με την παρακρατική οννεδίτικη συμμορία του κυνηγούσε κι έδερνε Αριστερούς με πέτρες, ξύλα και καδρόνια, ελεημονούσε πια για την ψήφο τους μήπως και κατάφερνε να διατηρηθεί στο δημαρχιακό θώκο. Σε κεντρικό επίπεδο, οι ίδιοι άνθρωποι που το 2009 ζητούσαν άμεσα βουλευτικές εκλογές, όταν το ΠΑΣΟΚ κέρδιζε τη Ν.Δ. στις ευρωεκλογές με την ίδια πάνω κάτω διαφορά την οποία πέτυχε κι ο ΣΥΡΙΖΑ την Κυριακή και με τα ίδια μειωμένα ποσοστά σε σχέση με την ακριβώς προηγούμενη αναμέτρηση, σήμερα έχουν το θράσος όχι μόνο να ψέγουν την αξιωματική αντιπολίτευση γιατί κάνει ακριβώς το ίδιο με αυτούς, αλλά και να την κατηγορούν για συνταγματική εκτροπή. Και, το κορυφαίο όλων, οι ίδιοι φαύλοι άνθρωποι που νοθεύουν επί δεκαετίες τη βούληση του λαού με τα καλπονοθευτικά εκλογικά συστήματά τους και οι οποίοι έφτασαν στο σημείο να δίνουν μπόνους 50 εδρών στο πρώτο κόμμα, θυμήθηκαν τώρα τα χαρίσματα της απλής αναλογικής κι έχουν την αναίδεια να κουνούν το δάχτυλο στην Αριστερά για την καθυστερήμενη δήθεν δημοκρατική ανάνηψή τους...

Με χαροποιεί ιδιαιτέρως το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, προς το παρόν τουλάχιστον, δεν πέφτει στην παγίδα τού καιροσκοπισμού κι αποδέχεται την πρόκληση της κατάργησης του αντισυνταγματικού μπόνους. Με αυτόν τον τρόπο, άλλωστε, εξευτελίζει ακόμα περισσότερο όλους εκείνους που, κατά πώς τους συμφέρει, άλλοτε κατηγορούν την Αριστερά πως δεν έχει ιστορία αλλά ποινικό μητρώο κι άλλες φορές στέκονται με σεβασμό μπροστά στους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες της την ώρα που οι κάθε εποχής γερμανοτσολιάδες υπηρετούσαν και υπηρετούν με χυδαιότητα ντόπιους και ξένους αφέντες. Κάποιοι, μάλιστα, εξ αυτών τολμούν ακόμα να συγκρίνουν την Αριστερά με τη Χρυσή Αυγή, την ίδια στιγμή κατά την οποία ο ιδρυτής τού πρώτου κόμματος πλέον στη Γαλλία, Ζ.Μ. Λεπέν χαρακτήρισε προσφάτως τον ιό έμπολα ευλογία γιατί σκοτώνει τους αφρικανούς και μειώνει το μεταναστευτικό ρεύμα στην Ευρώπη, ενώ ταυτοχρόνως στην Ελλάδα τα ορφανά τού Χίτλερ λυμαίνονται τις λαϊκές γειτονιές, προσηλυτίζοντας το λούμπεν προλεταριάτο στις σκοταδιστικές, μισάνθρωπες αντιλήψεις τους. Δεν θυμάμαι ποτέ κάποιον Αριστερό να κάνει επίκληση στη μαύρη μαγεία για να εξαφανιστούν από προσώπου γης όλοι οι τραπεζίτες και οι εφοπλιστές, μολονότι αυτό θα ήταν μια καλή αρχή προς την κατεύθυνση της κοινωνικής δικαιοσύνης...

Πολλοί θα ήθελαν όλοι αυτοί οι "κύριοι" η Αριστερά να ήταν ένα παροδικό φαινόμενο, μια ανεμοβλογιά που χτύπησε ένα, κατά τα άλλα, όμορφο πρόσωπο. Μόνο που η φάτσα τού καπιταλισμού ήταν έτσι κι αλλιώς άσχημη και οι γκριμάτσες που έχει πάρει τα τελευταία τέσσερα χρόνια για να τρομάξει το πόπολο περισσότερο τον κάνουν ακόμα αποκρουστικότερο. 

Η Αριστερά, επομένως, δεν έχει παρά να μείνει όρθια στο ιστορικό της ήθος, όπως συνομολογούν και οι πολιτικοί της αντίπαλοι έστω γλείφοντάς την όταν την έχουν ανάγκη. 


Οι σαμαροβενιζέλοι, από την άλλη, οι οποίοι χρόνια τώρα έχουν αντικαταστήσει τις πολιτικές με τους τακτικισμούς και το κράτος με το παρακράτος, αποξενώνοντας το λαό από την πολιτική, δεν διαθέτουν ούτε την τεχνογνωσία ούτε τη φαντασία για να πράξουν κάτι άλλο από αυτό που κάνουν τώρα: να χρησιμοποιούν, δηλαδή, το πλεόνασμα του κυνισμού τους για να δικαιολογούν το τρομακτικό έλλειμμά τους σε ηθική κι αξιοσύνη...

Αναρτήθηκε από vromostomos