Titsa Tsimara ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΕΣ ΞΑΝΑ

Titsa Tsimara

Η δημοτική παράταξη Ριζοσπάστες Ξανά είναι κίνηση πολιτών, που επιθυμεί να εκφράσει τα σύγχρονα ριζοσπαστικά, δημοκρατικά, αντιφασιστικά και αυτοδιοικητικά αισθήματα και τις αγωνιστικές παραδόσεις των κατοίκων του νησιού μας.

Έχει σκοπό να κρατήσει ζωντανή την Τοπική Αυτοδιοίκηση στο νησί, ώστε αυτή να παίξει ουσιαστικό ρόλο στην οργάνωση της ζωής της κεφαλονίτικης κοινωνίας, στη δημιουργία εστιών αντίστασης για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που έφεραν τα μνημόνια στη χώρα μας, στο χτίσιμο κοινωνικού διχτιού αλληλεγγύης, και στη συμβολή με δημιουργικές προτάσεις για την ανάσχεση της κρίσης και της υποβάθμισης του νησιού.

Η δημοτική μας κίνηση είναι ανοιχτή, με δημοκρατική συγκρότηση, δομή, λειτουργία και προγραμματική δέσμευση. Μια κίνηση με συλλογικούς βηματισμούς, που προτάσσει τη συμμετοχή χωρίς αρχηγισμούς, που δεν αντιμετωπίζει τους κατοίκους σαν προεκλογικό προϊόν. Η δημοτική μας κίνηση εμπνέεται από την Επτανησιακή παράδοση της αλληλεγγύης και της συλλογικής ευθύνης: «ούλοι εμείς εφέντη».
Ξεκινάμε με όραμα, με αγωνίες και ελπίδες. Ονειρευόμαστε ένα νησί ζωντανό, νεανικό, προσιτό σε κάθε κάτοικο, μια ελεύθερη, πολύχρωμη και πλουραλιστική πολιτεία ανθρώπων, ιδεών και δράσεων. Ξεκινάμε για ένα ταξίδι στο νησί που ζούμε, που σήμερα μας πονάει, μαθημένοι «κόντρα στον καιρό» και με φάρο τις ανάγκες του λαού και του τόπου μας.

Η δημοτική μας κίνηση έχει επιλέξει όχθη και συμμάχους

Δεν είμαστε ούτε ουδέτεροι, ούτε παθητικοί θεατές. Σύμμαχοί μας είναι οι «από κάτω». Όσοι βιώνουν καθημερινά τα αποτελέσματα της εφαρμογής των μνημονίων. Οι εργαζόμενοι που αγωνίζονται για το μεροκάματο που συρρικνώνεται. Κάθε ανασφάλιστος, μακροχρόνια άνεργος ή άπορος. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες που ξεζουμίζονται από το άδικο φορολογικό σύστημα, κλείνουν τις δουλειές τους και επίσης βρίσκονται ανασφάλιστοι. Οι νέοι του νησιού που ασφυκτιούν. Οι γονείς που βλέπουν τα παιδιά τους να ξενιτεύονται. Οι συνταξιούχοι που αισθάνονται παραπεταμένοι. Κάθε ένας και κάθε μια που ανήκει στις πιο αδύναμες κοινωνικές ομάδες.
Σύμμαχοί μας είναι όλοι όσοι αγωνίζονται για τα συλλογικά και ατομικά τους δικαιώματα. Σύμμαχοί μας είναι οι κάτοικοι της Ιερισσού που αγωνίζονται να σώσουν τον τόπο τους. Σύμμαχοί μας είναι τα ανεξάρτητα δίκτυα κοινωνικής αλληλεγγύης και όσοι τοποθετούνται απέναντι στο ρατσισμό, τον φασισμό και κάθε φωνή μισαλλοδοξίας.
Σύμμαχοί μας είναι όλες οι ανήσυχες κι ελεύθερες συνειδήσεις της Κεφαλονιάς , οι άνθρωποι των κινημάτων και της υπεράσπισης των κοινωνικών αγαθών, της υγείας, της δημόσιας παιδείας, της πρόνοιας, του σεβασμού του περιβάλλοντος και του φυσικού πλούτου του νησιού, της πολιτιστικής δημιουργίας και της ιστορικής και αγωνιστικής κληρονομιάς των κατοίκων της.

Με όλους αυτούς τους ανθρώπους μας ενώνουν τόσα πολλά, ώστε οι όποιες επιμέρους διαφορετικές σκέψεις και προσεγγίσεις κυριολεκτικά χάνουν το νόημά τους και μπαίνουν στην άκρη εμπρός στις μεγάλες κοινωνικές προκλήσεις της εποχής. Με όλους αυτούς θέλουμε να δημιουργήσουμε μεγάλα και μικρά μέτωπα και να ανατρέψουμε τις πολιτικές των μνημονίων. Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα – μας ενώνουν τα πάντα !
Απέναντί μας είναι οι «από πάνω». Αυτοί που εφαρμόζουν τα μνημόνια, καταβαραθρώνουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, λεηλατούν τον κοινό μας πλούτο. Αυτοί που υποβαθμίζουν και καταστρέφουν τις κοινωνικές και δημόσιες δομές καταδικάζοντας την Κεφαλονιά σε απομόνωση και θεωρούν τους κατοίκους της ανθρώπους δεύτερης διαλογής.

Αυτοί που εμπνεύστηκαν τον νόμο Καλλικράτη για να υλοποιηθούν οι μνημονιακές πολιτικές στην τοπική αυτοδιοίκηση του νησιού. Αυτοί που δεν τολμούν να ορθώσουν ανάστημα και αποδέχονται αδιαμαρτύρητα κάθε πλευρά αυτών των πολιτικών.

Καλλικράτης και τέσσερα χρόνια μνημονίων:
η Ελλάδα της ερήμωσης και η Κεφαλονιά της απομόνωσης
Στα τέσσερα χρόνια των μνημονίων αλλά και του Καλλικράτη, η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε έρημη χώρα με βαθιά ανθρωπιστική κρίση.

Τα αποτελέσματα εφαρμογής του νόμου «Καλλικράτης» στην Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι τραγικά. Η τοπική αυτοδιοίκηση σαν φορέας γνήσιας λαϊκής βούλησης και δημοκρατίας χάνει το ρόλο της κι απογυμνώνεται από τις ουσιαστικές αρμοδιότητές της. Οι Δήμοι τείνουν να μετατραπούν σε μακρύ χέρι του κράτους για την εφαρμογή νεοφιλελεύθερων πολιτικών, όπως η είσπραξη χαρατσιών, η εκποίηση δημόσιας περιουσίας, η μετατροπή των κοινωνικών αγαθών σε εμπόρευμα, η καθιέρωση εργασιακών σχέσεων δουλεμπορικού χαρακτήρα, οι απολύσεις, η ιδιωτικοποίηση σημαντικών υπηρεσιών (καθαριότητας, ενέργειας, ανακύκλωσης). Όλα αυτά συνδυάζονται με μια πρωτόγνωρη χρηματοδοτική ασφυξία, που οδηγεί τους Δήμους σε κατάρρευση.
Οι ανάγκες της Κεφαλονιάς σήμερα – το δικό μας συμβόλαιο

Μέσα στις δύσκολες αυτές συνθήκες η Κεφαλονίτικη κοινωνία χρειάζεται μια πλατιά αντιμνημονιακή, αντικαλλικρατική, δημοκρατική συσπείρωση που θα οδηγήσει σε ένα εντελώς διαφορετικό κοινωνικό αυτοδιοικητικό μοντέλο, εντελώς ξένο προς τα γνωστά δημαρχοκεντρικά μοντέλα, τα πελατειακά, τα φοβικά, που δεν εμπιστεύονται την λαϊκή συμμετοχή και αποξενώνονται από τις κοινωνικές ανάγκες

Η δημοτική κίνηση Ριζοσπάστες Ξανά που εμπνέεται από τα ριζοσπαστικά αιτήματα της κοινωνικής αριστεράς και τις κοινωνικές ανάγκες της εποχής, θα επιδιώξει να εδραιωθεί στην Κεφαλονιά μια δημοτική αρχή αγωνιστική και αλληλέγγυα. Μια δημοτική αρχή που θα αντιπαρατεθεί θαρραλέα, με σύμμαχο όλες τις ριζοσπαστικές αυτοδιοικήσεις της χώρας, με κάθε πολιτική που σήμερα καταπνίγει τον συμπολίτη και την συμπολίτισσα.
Μια δημοτική αρχή αποφασισμένη να αντιπαρατεθεί στο κατ’ επίφαση «Παρατηρητήριο Οικονομικής Αυτοτέλειας» που έχει εγκαταστήσει η τρόικα με τη συναίνεση της σημερινής συγκυβέρνησης για την εποπτεία στη διαμόρφωση και την υλοποίηση του τοπικού δημοτικού προϋπολογισμού και στην Κεφαλονιά.
Σήμερα όσο ποτέ απαιτείται μια συσπείρωση που θα επιβάλλει τοπικούς θεσμούς άμεσης δημοκρατίας, συμμετοχικού προϋπολογισμού, απολογισμούς και διαβουλεύσεις για κάθε φλέγον θέμα, με σκοπό να αναδείξει το ρόλο της συμμετοχής απέναντι σε λογικές ανάθεσης και παραγοντισμών.
Μια συσπείρωση που θα προτείνει τις πιο τεκμηριωμένες και επιστημονικά επεξεργασμένες κοινωνικές και αναπτυξιακές πολιτικές για την παραγωγική ανασυγκρότηση του νησιού, έχοντας πάντα στο κέντρο της προσοχής τον άνθρωπο
και τις ανάγκες του.
Για το λόγο αυτό, στεκόμαστε αλληλέγγυοι και συμμετέχουμε στους κοινωνικούς αγώνες των κατοίκων του νησιού
Ενάντια στη φορολόγηση των πάντων, εναντία στην υποβάθμιση και στο κλείσιμο των μονάδων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας υγείας (Νοσοκομείο – Κέντρο Υγείας – αγροτικά ιατρεία), ενάντια στις συγχωνεύεις και το κλείσιμο των σχολείων, ενάντια στην απομάκρυνση των δημόσιων υπηρεσιών από το νησί, ενάντια στο κλείσιμο του αεροδρομίου
Ενάντια στη λογική της μοιρολατρικής αποδοχής των αντιλαϊκών μέτρων εξ αιτίας του φόβου για τα χειρότερα, που καλλιεργούν τρόικα και συγκυβέρνηση, θα πρωτοστατήσουμε στους επερχόμενους αγώνες:
για την αποτροπή των πλειστηριασμών και των κατασχέσεων των κατοικιών των υπερχρεωμένων συνανθρώπων μας.
για την αποτροπή της εκποίησης της περιουσίας των λαού (Μαρίνες Λιμάνια παραλίες, βουνά και δάση),
για την αξιοποίηση με ενιαίο, ισόρροπο και αειφόρο σχεδιασμό των δυναμικών και συγκριτικών, πλεονεκτημάτων του νησιού, (ποιοτικός πρωτογενής τομέας παραγωγής και υπηρεσιών, τουρισμός ), με παράλληλη και αδιαπραγμάτευτη προστασία του περιβαλλοντικού μας πλούτου

για την ανάπτυξη των δημοτικών υποδομών κι ενός σύγχρονου, με κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς όρους, πολεοδομικού σχεδιασμού
για το δικαίωμα στην ασφαλή μετακίνηση από τη μια άκρη του νησιού στην άλλη, με ένα σχεδιασμένο σύστημα δημοτικής συγκοινωνίας, αλλά και για ποιοτική και επαρκή συγκοινωνιακή σύνδεση με την υπόλοιπη χώρα
για τη διατήρηση του δημοτικού χαρακτήρα των υπηρεσιών ύδρευσης και καθαριότητας με την προώθηση νέων καινοτομικών μεθόδων αποκομιδής που βασίζονται, στην διαλογή των απορριμμάτων στην πηγή, την μέγιστη ανακύκλωση, και την επαναχρησιμοποίηση.
για την εξασφάλιση βιωσιμότητας κοινωνικών δομών, (παιδικών σταθμών – νηπιαγωγείου, Βοήθεια στο Σπίτι, ΚΑΠΗ κλπ.) καθώς και ίδρυση νέων
για το σεβασμό των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζόμενων στον δήμο, χωρίς τις μεσαιωνικές πρακτικές που επιδιώκει να επιβάλλει ο Καλλικράτης (όπως δανεισμός εργαζομένων από ΜΚΟ και Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις με όρους μαύρης εργασίας)
για την ανακούφιση και την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων του νησιού
για την αξιοποίηση του τοπικού εξειδικευμένου και επιστημονικού προσωπικού με όρους αξιοκρατίας και διαφάνειας
για την άρση του αποκλεισμού στις πιο ευπαθείς ομάδες της Κεφαλονίτικης κοινωνίας, τους ηλικιωμένους, τα άτομα με αναπηρίες και ειδικές ανάγκες και βέβαια τους ηλικιωμένους, που η πολυθρυλούμενη μακροβιότητά τους υπό αυτές τις συνθήκες φαντάζει σαν προσβλητικότητα και είναι κενή κάθε περιεχομένου
για την ανάπτυξη του πολιτισμού και του δικαιώματος τον αθλητισμό για όλους τους νέους και τις νέες του νησιού
Επιπλέον, επιδιώκουμε συνεργασία και συμπορευόμαστε με εκείνες τις αγωνιστικές, ριζοσπαστικές Περιφερειακές αυτοδιοικητικές κινήσεις που αγωνίζονται για την πλήρη θεσμική, οικονομική, δημοκρατική και διοικητική θωράκιση της αυτοδιοίκησης Α’ και Β’ βαθμού,
Με αποκέντρωση, εκδημοκρατισμό, αρμοδιότητες, πόρους, χωροταξική αναδιάρθρωση, ανασυγκρότηση του διοικητικού μηχανισμού, θέσπιση συμμετοχικών θεσμών(Συμμετοχικός προϋπολογισμός, επιτροπές ελέγχου των απολογισμών κλπ).
Με νέα πολιτική στα θεσμοθετημένα τέλη και δικαιώματα, με κανόνες κοινωνικής δικαιοσύνης και ειδικές πολιτικές για τις ευπαθείς κοινωνικά ομάδες δημοτών.
Απευθύνουμε δημόσια πρόσκληση σε κάθε Κεφαλονίτη και κάθε Κεφαλονίτισσα που εμπνέεται από τις ίδιες ανησυχίες και οράματα, για συζήτηση και συσπείρωση για ένα Δήμο Κεφαλλονιάς πρωτεργάτη της κοινωνικής αντίστασης και αλληλεγγύης, στυλοβάτη των πιο ανήσυχων, δημιουργικών και ζωντανών ιδεών, μοχλό ανάπτυξης των παραγωγικών δυνατοτήτων του νησιού, κοιτίδα τοπικής, πολιτικής, δημοκρατικής έκφρασης και αγωνιστικής δράσης.
Επιδιώκουμε τη συμπαράταξη με άλλες κοινωνικές και πολιτικές συλλογικότητες, αυτοδιοικητικές κινήσεις και πρωτοβουλίες πολιτών, δημοκρατών, αριστερών, ριζοσπαστών, οικολόγων με στόχο τη δημιουργία ενός μετώπου που θα ανατρέψει το άθλιο μνημονιακό καθεστώς που έχει επιβληθεί στο θεσμό της Αυτοδιοίκησης.
Η μάχη των δημοτικών εκλογών θα είναι κατ΄ εξοχήν πολιτική μάχη. Είναι μάχη για την ίδια τη ζωή. Η δημοτική κίνηση Ριζοσπάστες Ξανά αναλαμβάνει την ιστορική ευθύνη να πρωτοστατήσει στο κάλεσμα ενότητας κι αγώνα για την υπεράσπιση των κατοίκων του νησιού μας.

Αρκεί να μην είσαι ηλίθιος…

 

«Βγήκαμε στις αγορές» και τα media του συ­στήματος έχουν αποφανθεί: «Σωθήκαμε». Πέρα από τους υποβολείς όμως της εικονικής πραγ­ματικότητας, υπάρχει και η…

πραγματικότητα αυ­τή καθεαυτήν, όπως περιγράφεται από την πλέ­ον αντικειμενική γλώσσα: τη γλώσσα των αριθ­μών.

by…Δημήτρης Μηλάκας

Ας αφήσουμε, λοιπόν, τους επαγγελματίες της χειραγώγησης και ας διαβάσουμε κάποιους αριθμούς. Έχουμε και λέμε, λοιπόν:
 
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, το Ακα­θάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) της χώρας ήταν:
 
2013: 182,05 δισ. ευρώ.
2012: 193,34 δισ. ευρώ.
2011: 208,53 δισ. ευρώ.
2010: 222,15 δισ. ευρώ.
 
Σύμφωνα πάντα με την ΕΛΣΤΑΤ, την ίδια περί­οδο το Δημόσιο Χρέος διαμορφώθηκε ως εξής:
 
2013: 318,7 δισ. ευρώ.
2012: 303,9 δισ. ευρώ.
2011: 355,1 δισ. ευρώ.
2010: 329,5 δισ. ευρώ.
 
Ενδιαφέρον έχουν επίσης οι αριθμοί (της ΕΛ­ΣΤΑΤ πάντα) που περιγράφουν τον λόγο του χρέ­ους ως προς το ΑΕΠ:
 
2013: Το χρέος ήταν στο 175,1% του ΑΕΠ.
2012: Το χρέος ήταν στο 157,2% του ΑΕΠ.
2011: Το χρέος ήταν στο 170,3% του ΑΕΠ.
2010: το χρέος ήταν στο 148,3% του ΑΕΠ.
 
Συμπέρασμα: Η πολιτική για την οποία καλού­μαστε από τους ντερμπεντέρηδες της δημοσι­ογραφίας να πανηγυρίσουμε, κατέγραψε μέ­σα σε μια τετραετία απώλειες 40 δισ. στο ΑΕΠ της χώρας.
 
Αυτή λοιπόν τη στιγμή της επιτυχίας των συνεταίρων Σαμαρά – Βενιζέλου η χώρα συ­νεχίζει να φεσώνεται άγρια στις αγορές έχοντας συσσωρεύσει ένα – αδύνατον να εξυπηρετηθεί – χρέος που έχει εκτιναχθεί (τέλος 2013) στο αστρονομικό ποσό των 318,7 δισ. ευρώ ή στο 175,1% του ΑΕΠ.
 
Δεν πρέπει να είναι κανείς μαθηματικός ή οι­κονομολόγος για να διαπιστώσει τα ψέματα και τους ψεύτες: Αρκεί να μην είναι ηλίθιος και να μπορεί να κάνει τους λογαριασμούς που αφο­ρούν τη ζωή του. Αν σε αυτούς τους ατομικούς / οικογενειακούς λογαριασμούς συνυπολογί­σουμε τον ευρύτερο κοινωνικό λογαριασμό που διαμορφώνουν η ανεργία, ειδικότερα η ανεργία των νέων, η διάλυση του συστήματος υγείας και παιδείας, το ξεπούλημα της περιουσίας και των πόρων της χώρας, τότε τα πράγματα ξεκαθαρί­ζουν: Δεν σωθήκαμε, αλλά «φουντάραμε». Όσο κι αν κάποιοι ντερμπεντέρηδες διαφωνούν…

http://paganeli.wordpress.com/

Iacovatos Typaldos Gerassimos ..... ΑΝΑΚΟΊΝΩΣΉ:

Iacovatos Typaldos Gerassimos shared a status.

                                         


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ:
... ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΝΑΚΟΛΟΥΘΟΣ.ΜΟΥ ΕΓΙΝΕ ΠΡΟΤΑΣΗ...ΕΙΧΑ ΝΑ ΠΑΛΕΨΩ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΑΠΟ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΚΑΙ ΑΓΑΠΩ,ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΡΜΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΜΟΥ...ΜΙΑ ΜΑΧΗ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΜΥΑΛΟ ΚΑΙ ΚΑΡΔΙΑ...ΣΥΝΑΙΝΕΣΑ ΝΑ ΜΠΩ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΡΕΝΑ,ΣΥΜΜΑΧΗΤΗΣ ΜΕ ΤΟΝ Κο ΔΗΜΗΤΡΑΤΟ....ΝΑΙ.ΝΙΚΗΣΕ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ...ΣΑΣ ΤΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΩ ΕΠΙΣΗΜΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΟΣΤΩ ΤΙΣ ΙΑΧΕΣ ΤΟΥ ΠΛΗΘΟΥΣ, ΕΠΕΥΦΗΜΙΑΣ Η ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΣΙΑΣ....ΔΕΚΤΕΣ ΟΛΕΣ.
ΞΕΚΑΘΑΡΙΖΩ ΟΤΙ ΣΗΚΩΝΩ ΤΟ ΣΠΑΘΙ ΜΟΥ ΑΠΟ ΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ,ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΚΙΝΗΤΡΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΛΟΥΣΟ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΜΟΥ....Η ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΕΜΒΛΗΜΑ ΑΛΛΟΙ ΣΥΝΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΜΑΧΗΤΕΣ,ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΝΗΚΕΙ...ΓΙΑ ΤΟ ΤΟΜΑΡΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ ΘΑ ΑΓΩΝΙΣΤΩ.
...ΚΑΙ ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ Ν'ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΤΗ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΜΟΥ,ΕΓΩ ΔΕ ΘΑ ΜΕ ΨΗΦΙΖΑ...ΩΣ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΣΤΑΘΜΗΤΟ.
(''Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΜΟΥ,ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΣΠΑΘΙΟΥ ΜΟΥ'' - ΝΙΤΣΕ)
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

Μάκης Δημητράτος: «Ούτε ανεξάρτητος, ούτε εξαρτημένος...»

Συνέντευξη του υποψήφιου δημάρχου Κεφαλονιάς με τον ΣΥΡΙΖΑ, Μάκη Δημητράτου στα Κεφαλονίτικα Νέα.

Συνάντησα τον Μάκη Δημητράτο, για πρώτη φορά, την περασμένη Δευτέρα το μεσημέρι. Μία μέρα πριν είχαμε κλείσει το ραντεβού για αυτή τη συνέντευξη. Πριν τον συναντήσω τα μόνα πράγματα που ήξερα για αυτόν ήταν ένα μέρος της πολιτικής του πορείας, οι συνεντεύξεις, οι δηλώσεις του και ένα «ανέκδοτο».

Το ανέκδοτο έλεγε πώς ό,τι και αν έχεις να ρωτήσεις τον Δημητράτο η μόνιμη απάντηση που θα λάβεις είναι: «να κάνουμε μία συνέλευση να το λύσουμε».

Τελικά δεν ήταν έτσι. Οι δημοκρατικές διαδικασίες είναι όντως φετίχ του, όμως είχε απαντήσεις για όλα τα ερωτήματα που του έθεσα και μάλιστα πολλές, Κάποιες από αυτές ήταν και απρόσμενες. Το αν είναι ικανοποιητικές ή όχι θα το κρίνετε εσείς. Η συζήτηση πάντως κράτησε δύο ολόκληρες ώρες και γι' αυτό η συνέντευξη θα δημοσιευτεί σε δύο μέρη, το πρώτο σήμερα και το δεύτερο την προσεχή Δευτέρα του Πάσχα. 

Καλή Ανάσταση...

Λ. Αθανασίου

Η συνέντευξη του Μάκη Δημητράτου - Μέρος Α'

Καταρχήν θα ήθελα να μιλήσουμε λίγο για εσένα. Είσαι... καλλιτέχνης απ' ότι ξέρω, ασχολείσαι με την ξυλογλυπτική.

Και καλλιτέχνης, βασικά η δουλειά μου είναι ξενοδόχος. Ένα κομμάτι της δουλειάς μου σαν ξενοδόχος είναι οι εναλλακτικές μορφές τουρισμού. Έχω ένα κέντρο το οποίο παρέχω στους πελάτες μου με σκοπό τη διοργάνωση σεμιναρίων διαφόρων ειδών. Από βελονισμό και Σιάτσου μέχρι πτώσεις με αλεξίπτωτο κ.α. Αυτή είναι η κύρια δουλειά μου, την κάνω πάρα πολλά χρόνια, από το '86. Η άλλη μου δουλειά, αν θέλεις, το χόμπι μου, η καλλιτεχνική μου αναζήτηση, ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής μου είναι η ξυλογλυπτική.

Η ξυλογλυπτική έχει να κάνει με δύο κομμάτια. Το ένα είναι το καλλιτεχνικό κομμάτι που μετουσιώνεις το ξύλο σε αυτό που θέλεις και το άλλο είναι η αναζήτηση του ξύλου.

Το οποίο ξύλο είναι από την Κεφαλονιά...

Σαφώς, κεφαλονίτικα ξύλα, εξαιρετικής ομορφιάς, ποιότητας, πλαστικότητας... μακάρι να κάνουμε μία άλλη συνέντευξη ειδικά γι' αυτό το θέμα, πιστεύω ότι έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον

Να ξαναγυρίσουμε στο ποιος είναι ο Μάκης Δημητράτος;

Ναι, έχω γεννηθεί στα Λουρδάτα, είμαι παντρεμένος με τη Βάσω Βουτσινά, που δουλεύει στο Νοσοκομείο Αργοστολίου, έχω δύο παιδιά, είμαι μόνιμος κάτοικος Κεφαλονιάς, Κεφαλονίτης από γέννα και σε βάθος χρόνου, Δημητράτος, Μπελίτσης από τη μία και Σπηλιώτης από την άλλη...

Γέννημα-θρέμμα Κεφαλονίτης;

Ακριβώς, έχω σπουδάσει μηχανολόγος στα ΚΑΤΕΕ, δεν εξασκώ αυτό το επάγγελμα, εξασκώ το επάγγελμα του ξενοδόχου. Έχω ασχοληθεί πολύ με τα οικολογικά θέματα, έχω συνεργαστεί αρκετά χρόνια με την Αλίκη Πάνου στο Φισκάρδο, έχουμε κάνει μαζί τα πρώτα περιπατητικά μονοπάτια στην Κεφαλονιά, με τη WWF, ήμουν μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου των Ενοικιαζομένων Δωματίων από την ίδρυσή του, ήμουν επίσης μέλος της Επιτροπής Τουρισμού αρκετές φορές, κοινοτικός σύμβουλος για δύο τετραετίες, μέλος του Αναπτυξιακού Συνδέσμου, γραμματέας της νομαρχιακής επιτροπής του Συνασπισμού για πέντε χρόνια, δυο φορές υποψήφιος βουλευτής με τον Συνασπισμό, τις δύσκολες μέρες... Και βέβαια ξεκίνησα την πολιτική μου δράση από το ΚΚΕ και συνέχισα με τον Συνασπισμό μετά το '89

Έφτασες μέχρι το Συνασπισμό μόνο;

Ναι και μετά στο ΣΥΡΙΖΑ..
.

Θέλω να πω εκεί σταμάτησες; Γιατί άλλοι προχώρησαν μέχρι το ΠΑΣΟΚ, κάποιοι μέχρι τη Νέα Δημοκρατία και πιο πέρα...

Όχι, όχι, ο ζωτικός μου χώρος είναι ο χώρος της Αριστεράς

Τώρα της μόδας πάντως είναι οι... ανεξάρτητοι

«ούτε ανεξάρτητος, ούτε εξαρτημένος...»

Εγώ δεν είμαι ούτε... ανεξάρτητος, ούτε εξαρτημένος. Είμαι ένας πολίτης με δράση, με ανησυχίες, με αγάπη για την Κεφαλονιά που είναι η ιδιαίτερή μου πατρίδα και την Ελλάδα που είναι η πατρίδα μου η μεγάλη, με αγάπη στις ιδέες της δημοκρατίας, στις ιδέες των Ριζοσπαστών που ήταν πρωτοποριακές για την εποχή τους και με μεγάλη αφοσίωση στον άνθρωπο κάτι που θα πρέπει να είναι το βασικό στοιχείο της πολιτικής και όχι η αφοσίωση στο χρήμα, όπως είναι σήμερα.

Τώρα τελευταία γίνεται όλο και πιο πολύ της μόδας, κάτι που πάντα ίσχυε βέβαια, να ασχολούνται με την πολιτική οι επιχειρηματίες. Αναφέρομαι στην περίπτωση Μαρινάκη στον Πειραιά αλλά και στην Κεφαλονιά που θεωρείται προσόν και αρκετοί ντόπιοι παράγοντες προβάλουν την πετυχημένη επιχειρηματική τους σταδιοδρομία. Με εσένα πώς γίνεται να είναι κάποιος και υποψήφιος δήμαρχος και ΣΥΡΙΖΑ και επιχειρηματίας;

Πρόσεξε να σου πω κάτι, δεν πρέπει να υπάρχει πολιτικός ρατσισμός, όμως να πούμε κάποια πράγματα. Όταν είσαι επιχειρηματίας εξαρτάται τι είδους επιχειρηματίας είσαι... Για παράδειγμα, υπάρχουν επιχειρήσεις οικογενειακές, π.χ. Γιώτης, αφανείς, ουσιαστικές που προσδίδουν στην Ελλάδα και υπάρχουν και επιχειρήσεις αεριτζήδικες που είναι σήμερα εδώ και αύριο αλλού.

«Πολλοί επιχειρηματίες στην Ελλάδα είναι κρατιστές στις ζημίες και υπέρ της ιδιωτικής πρωτοβουλίας στα κέρδη»

Χωρίς «π.χ.» αυτό;

Ναι, θέλω να πω ότι δεν πρέπει να τα μπερδεύουμε... Το να κατεβαίνει κάποιος ως επιχειρηματίας στον πολιτικό στίβο δεν αρκεί από μόνο του. Δεν είναι υποχρεωτικό ότι επειδή έχεις κάνει μία επιχειρηματική πράξη στην Ελλάδα σημαίνει κάτι αυτό. Έχε υπόψη σου ότι πολλοί επιχειρηματίες στην Ελλάδα είναι κρατιστές στις ζημίες και υπέρ της ιδιωτικής πρωτοβουλίας στα κέρδη.

Έτσι σιτίζονται οι επιχειρηματίες στην Ελλάδα συνήθως. Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα. Το παιχνίδι θα πρέπει να έχεις όρους και όρια. Επίσης θέλω να πω ότι το να ασχοληθείς με την αυτοδιοίκηση θέλει κι άλλα πράγματα. Θέλει ευαισθησίες που πρέπει να τις έχεις. Και ένας τεχνοκράτης ή ένας επιχειρηματίας δεν τις έχει πάντα, για άλλους λόγους. Εμένα αυτό που με κάνει και ασχολούμαι με την πολιτική και την αυτοδιοίκηση, που είναι το κύτταρο της δημοκρατίας στην Ελλάδα, είναι η πολιτική μου δράση και τοποθέτηση και όχι το επιχειρηματικό μου κομμάτι, αυτό είναι για τα προς το ζειν και είναι αναγκαίο. Η άποψή μου για την αυτοδιοίκηση είναι ότι είναι ένας από τους πυλώνες της δημοκρατίας και ότι είναι, αν θέλεις, η πιο κοντινή πολιτική οργάνωση κοντά στους ανθρώπους. Γι' αυτό ακριβώς και την θεωρώ πολύ σημαντική και ασχολούμαι και χρόνια με την αυτοδιοίκηση.

Είσαι περισσότερο Κεφαλονίτης ή ΣΥΡΙΖΑ;

Παίζουν και τα δύο μαζί αρμονικά

Αν χρειαστεί όμως να συγκρουστούν αυτά; Για παράδειγμα, όσο ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στην αντιπολίτευση ίσως είναι πιο εύκολο να κατεβαίνεις ως υποψήφιος δήμαρχος Κεφαλονιάς. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ γίνει κυβέρνηση μεθαύριο, θα μπορούσες να συγκρουστείς μαζί του και αν ναι σε ποιο επίπεδο; Ποιες είναι δηλαδή οι προτεραιότητες; Στο λέω αυτό γιατί υπάρχει πάντα ένα μετακινούμενο δίπολο. Δηλαδή, είμαστε περισσότερο πολίτες ή μέλη του πολιτικού μας φορέα, και από εκεί και πέρα Κεφαλονίτες πιο πολύ ή Έλληνες, Έλληνες οι Ευρωπαίοι;

Εγώ θα στο πω διαφορετικά. Το πολιτικό υποκείμενο αποτελείται από εμάς, εμείς είμαστε τα κύτταρα του πολιτικού φορέα. Άρα αν ο πολιτικός φορέας δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες, στις επιθυμίες, στις επιδιώξεις των κατοίκων ενός συγκεκριμένου τόπου, σημαίνει ότι κάπου έχει κάνει λάθος. Και αν έχει κάνει λάθος, εσύ έχεις δύο επιλογές: ή να βάλεις τα ζητήματα του λάθους (και φυσικό είναι να κάνει κάποιος λάθος, εγώ δεν είμαι απόλυτος) για να διορθώσεις το λάθος ή πια τα πράγματα, αν έχουν φτάσει στο απροχώρητο, όπως φτάσανε στο προηγούμενο διάστημα με το ΠΑΣΟΚ, να πεις «κύριοι, φοράω το καπέλο μου στραβά και φεύγω» γιατί δεν ανταποκριθήκατε σε αυτό ακριβώς που ήταν ο ρόλος σας. Αυτό είναι, αν θέλεις, η επαναφορά του πολιτικού υποκειμένου στις επιθυμίες των κατοίκων ενός τόπου, των πολιτών ενός τόπου.

Εδώ όμως έχουμε δει παραδείγματα, με την τωρινή Δημοτική Αρχή, όπου με τη δικαιολογία ότι η πολιτική συμπεριφορά εδώ εντάσσεται μέσα σε μία γενικότερη πολιτική που, τουλάχιστον γι' αυτούς, είναι χρήσιμη για τον τόπο, είδαμε να σταματάνε κινήματα να περιορίζουν κάποιες στιγμές την αντίδραση του κόσμου, με κλασσικό παράδειγμα το θέμα του Τ.Ε.Ι.

Ακριβώς

Δεν είναι όμως μόνο το Τ.Ε.Ι., είναι ότι όλα εντάσσονται μέσα σε μία γενική πολιτική. Αν αυτή την πολιτική την αρνείσαι είναι ίσως εύκολο. Αν τη δέχεσαι όμως, αν εσύ δηλαδή δέχεσαι τη γενική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ μεθαύριο, και γίνει κυβέρνηση, πώς θα κρατήσεις αυτή την ισορροπία; Κάποια στιγμή συγκρούονται αυτές οι πολιτικές, εσένα ποια είναι η θέση σου σ' αυτό;

Είδαμε ότι η Δημοτική Αρχή ουσιαστικά έλεγε «σσσς, μην ενοχλείτε την κυβέρνηση», «επειδή η κυβέρνηση κοιμάται», να το πω πολύ πολύ απλά. Αν πεις αυτό το πράγμα αυτό σημαίνει ότι εσύ με κάποιον ταυτίζεσαι. Και ταυτίζεσαι με τους πάνω, όχι με τους κάτω. Θα έπρεπε να πει «κοιτάξτε εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα που ζητάει λύση. Κατεβείτε από πάνω, ελάτε εδώ να καθίσουμε να το λύσουμε». Αν αυτή ήθελε λαϊκά ερείσματα, είχε δημοκρατικές ευαισθησίες και ανταποκρινόταν στις λαϊκές απαιτήσεις. Για μένα αυτό θα πρέπει να γίνεται. Και για μένα είναι σαφές αυτό, είναι μία από τις συνιστώσες της πολιτικής μου. Και στον Δήμο αυτό θέλω, δεν θέλω να κατέβω με τους δημότες μου να τους λύσω τα προβλήματα θέλω να τα λύσουμε μαζί. Θέλω να κουβεντιάσουμε, να τα καταγράψουμε, να τα αφουγκραστούμε και μετά με μια σειρά κλιμακούμενες ενέργειες να τα λύσουμε. Αυτό θέλει μία συνεννόηση όμως, δεν γίνεται ποτέ χωρίς αυτούς.

Έχω σημειώσει εδώ τις λέξεις αναθεωρητής και ριζοσπάστης. Σε μία συνέντευξή σου στον Δημήτρη Αλοΐζο μάλλον περιγράφεις τον εαυτό σου ως αναθεωρητή από τα γεννοφάσκια σου... δηλαδή σαν να γεννήθηκες ριζοσπάστης (γέλια).

Για μένα ήταν πάντα μέτρο η αρχαία ρήση «πάντων των πραγμάτων μέτρον ο άνθρωπος» (σ.σ. αναφέρεται στη φράση του Πρωταγόρα «πάντων χρημάτων μέτρον έστιν άνθρωπος, των μεν όντων ως έστιν, των δε ουκ όντων ως ουκ εστίν»). Είναι πολύ σημαντικό και γι' αυτό το λόγο είμαι και στην Αριστερά και γι' αυτό το λόγο είμαι, αν θες, και κινηματικός, δεν ήρθα από το πουθενά, σε οποιοδήποτε από τα κινήματα που εκφράστηκε στην κοινωνία ήμουν μέσα, με εκφράζει η κινηματική, δεν με εκφράζει η στενά κομματική πολιτική και νιώθω πιο πολύ ριζοσπάστης. Νιώθω άνθρωπος που αμφισβητεί.

«Η δημοκρατία είναι διαδικασία»

Βέβαια να πω και κάτι άλλο. Δεν θεωρώ ότι τα πράγματα είναι μία διαδικασία που φτάνει σε ένα τέρμα κι εκεί σταματάμε. Είναι μία διαδικασία αέναη, δηλαδή στη ζωή μας αγωνιζόμαστε, δεν σταματάει αυτό αύριο το πρωί. Δεν φτάνουμε σε έναν παράδεισο που εκεί θα μας περιμένουν τα πολιτικά ουρί. Είναι μία διαδικασία και σ' αυτή τη διαδικασία πρέπει να συνεχίσουμε από την αρχή μέχρι το τέλος, δεν σταματάς ποτέ, δεν κάνεις διακοπές, είσαι μέσα στα πράγματα. Η δημοκρατία είναι διαδικασία, η κινηματική κατάσταση είναι διαδικασία, όλα αυτά έχουν την αέναη πολιτική κίνηση. Γι' αυτό είμαι κι εγώ πιο πολύ ριζοσπάστης, γι' αυτό και ο τίτλος με εκφράζει (σ.σ το όνομα του συνδυασμού «Ριζοσπάστες Ξανά»).

Επίσης άκουσα ότι είσαι Καστοριαδικός

Ναι

Τι γίνεται τότε με το δεύτερο συνθετικό της λέξης «Αυτο-νομία»; Αυτό είναι κάτι που πιστεύω ότι προβληματίζει και πολλούς από τους ψηφοφόρους. Δηλαδή θεωρούν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, η ριζοσπαστική Αριστερά, αν έρθει στα πράγματα θα τα κάνει όλα μπάχαλο. «Δεν θα υπάρχει κανένας νόμος», σου λένε, «μ' αυτούς». Υπάρχει η ιδέα δηλαδή σε ένα κομμάτι του εκλογικού σώματος ότι αριστερός σημαίνει αυτός ο οποίος προκειμένου να υπερασπιστεί κάποιες ιδεολογικές αρχές δικές του θα τα κάνει όλα μπάχαλο. Δεν θα υπάρχει νόμος, δεν θα υπάρχει Κράτος θα τα... «διαλύσουν όλα» αυτοί οι «αναρχοάπλυτοι». Αυτο-νομία χωρίς «νόμο» υπάρχει;

Προσέξτε να σας πω κάτι. Να τα ξεχωρίσουμε. Άλλο Κράτος, άλλο Δήμος, άλλο Κινηματική. Εμείς δεν θεωρούμαι ότι νομοθετώντας μπορείς πραγματικά να ανεβάσεις τα πράγματα ψηλά. Δεν θεωρούμε ότι το κράτος αυτό, ως φορέας βίας, καταστολής και επιβολής είναι αυτό που θα πάει τα πράγματα μακρυά. Αυτό ας το ξεκινήσουμε από τον Μαρξ ο οποίος ήθελε την κατάργηση του Κράτους, προχωράμε σε όλο αυτό το κομμάτι που έχει σχέση με την αναρχία που αναφέρεται και αυτό στην κατάργηση του Κράτους, αλλά το κράτος, αυτό καθεαυτό, είναι ένας φορέας καταστολής. Είδαμε πάρα πολύ ανάγλυφα ότι και στον καπιταλισμό και στον «υπαρκτό», ανύπαρκτο μάλλον, σε εισαγωγικά «σοσιαλισμό» το κράτος, ακριβώς επειδή έπαιζε τέτοιο ρόλο κατέληξε, στον μεν καπιταλισμό να λειτουργεί σαν δύναμη καταστολής, στον δε... «ανύπαρκτο σοσιαλισμό» να είναι μία δύναμη που ουσιαστικά επέβαλε πράγματα στους πολίτες. Με αποτέλεσμα την απάθειά τους και την κατάρρευση όλου του συστήματος.

Άρα εμείς τι λέμε; Οι νόμοι είναι ουσιαστικά μια συμφωνία μεταξύ των πολιτών. Είναι οι όροι της συμβίωσης των ανθρώπων. Αν δεν υπάρχουν σωστοί όροι συμβίωσης των ανθρώπων δεν θα μπορούν οι νόμοι να εφαρμοστούν.

Για παράδειγμα, το ότι κάθεται σήμερα το Κράτος με μία πράξη νομοθετικού περιεχομένου και μας περνάει τα πάντα από πάνω μας, μας διαλύει τελείως με τις μνημονιακές πολιτικές αυτό δεν είναι Νόμος, είναι Καταστολή. Είναι μία εκτροπή της δημοκρατίας. Τώρα τα περί των «αναρχοάπλυτων» δεν τα δέχομαι ως σοβαρά, είναι εκφράσεις που τις λένε αυτοί που έχουν τη φωλιά τους λερωμένη. Μιλάμε για παρακράτος, για ακροδεξιούς, γι' αυτούς που κατηγορούν για δύο άκρα ενώ είναι στο ένα άκρο καθισμένοι από χρόνια αυτοί και μ' αυτό τον τρόπο επιβιώνουν στην εξουσία. Είναι αυτοί που έχουν βάλει τα μνημόνια. Που ουσιαστικά θεωρούν τους ανθρώπους υποκείμενα προς εκμετάλλευση και προς χρήση και όχι οργανισμούς ζωντανούς με ψυχές.

Αριστερά σημαίνει ευαισθησία, ανησυχία, ισότητα, αλληλεγγύη, σημαίνει μία σειρά πράγματα που είναι οι παμπάλαιες ηθικές αξίες που έχει χτίσει ο άνθρωπος για να μπορέσει να επιβιώσει στη γη σε συλλογικό επίπεδο.

Τέλος Α' μέρους

Η συνέχεια της συνέντευξης θα δημοσιευτεί τη Δευτέρα του Πάσχα.

Read more: http://www.kefalonitikanea.gr

Καλαφάτης: Ένας "Παρίσης" στη θέση του Παρίση

http://www.ithacanet.gr/

Τελικά, κανείς δεν είναι σε θέση να ασκήσει πολιτική;

Παραξοφάνηκε σε κάποιους όταν "δήλωσα Ηγέτης". Αναγκάστηκα να το κάμω. Είναι η απάντηση μου στη φράση της κ. Ελένης Χιόνη, πριν την πει:

• "Με την συνέντευξη του ο Αλέκος Καλαφάτης επιβεβαίωσε ότι είναι μια μεγάλη προσωπικότητα, ίσως η σημαντικότερη σήμερα στην τοπική μας κοινωνία, και αυτό αποτελεί το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του απέναντι στους άλλους υποψήφιους".

Δεν είναι "σημαντικότερη προσωπικότητα" από μένα. Και δεν είναι σημαντικότερη προσωπικότητα από το λαό, που πρέπει να αποφασίζει για τις τύχες του. Και είμαι καλύτερος του, όχι μόνο από ικανότητα, αλλά, κυρίως,  γιατί είμαι με την πλευρά του λαού.

Πριν λίγες μέρες, ένας φίλος μου είπε:

• "Εσύ δεν ήσουν με τον Λυκούδη και τον Μεταξά, τότε, με τον Αρσένη; Εσύ δεν μου είπες το 2010 να πάμε με τον Κ. Ζαπάντη; Εσύ δεν ήσουν με τον Καλαφάτη; Τώρα, που όλοι αυτοί είναι μαζί, εσύ γιατί δεν είσαι;"

Δίκιο είχε! Ούτε λίγο ούτε πολύ, εγκαλούμαι, σήμερα, γιατί η πολιτική στάση και δράση μου δεν έγιναν πολιτική καρριέρα. Γιατί ήμουν πάντα με κάποιον και όχι με το "εγώ" μου! Και για να απολογηθώ, πρέπει να γράψω την αυτοβιογραφία μου και να μην αφήσω κάποιους να κοιμούνται γαλήνια, όπως δήλωσαν.

Συγνώμη, λοιπόν. Είμαι Ηγέτης και είμαι με τον Μάκη Δημητράτο, γιατί αυτός είναι μαζί μου. Και είναι σημαντικότερη προσωπικότητα(χωρίς εισαγωγικά) από τον Αλέκο, γιατί ανήκει στο κομμάτι του λαού που από το 2010 δίνει τη μάχη του ενάντια στην πολιτική απανθρωπιά των υποτελών κυβερνήσεων. Αλλά και "η σημαντικότερη πολιτική προσωπικότητα της τοπικής μας κοινωνίας" δεν απουσίασε, ποτέ, από αυτούς τους αγώνες, όπως υπονοήθηκε στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων. Ήταν παρών, αλλά με τους "απέναντι". Είναι με το "λάθος" στρατόπεδο, που μπορεί ακόμα να κερδίζει χάρις στις τεχνικές της εξουσίας, την πολυδιάσπαση και την ανικανότητα των "αντιστασιακών" ηγετών. Και ούτε το έκρυψε ούτε το κρύβει. (Το "είμαι ανεξάρτητος" , από τι άραγε, είναι άλλου παπά ευαγγέλιο).

 Ο Αλέκος Καλαφάτης θέλει να γίνει Παρίσης στη θέση του Παρίση. Όπως ο Παρίσης δήλωνε ότι είναι υπερβολικά τα αιτήματα των σεισμόπληκτων Κεφαλλήνων, υπερασπιζόμενος κυβερνητικές επιλογές, έτσι και ο Αλέκος μας είπε ότι "πρέπει να αναγνωρίσουμε το θετικό έργο της κυβέρνησης". (Π.χ. αντίσκηνα και πλοία αντί για λυόμενα, όπως συνέβη σε όλους τους σεισμούς τα τελευταία 20 χρόνια. Ή το γεγονός της τιμολόγησης των ζημιών, κάτω από την πραγματική αξία τους. Ή τα 143 εκ., αντί για 500, της αίτησης προς το Ταμείο Αλληλεγγύης της Ε.Ε., που κανείς δεν γνωρίζει τι περιλαμβάνουν)!!  Όπως και ο Παρίσης, έτσι και ο Καλαφάτης δεν εμπλέκει τα μνημόνια και την ανθρωπιστική καταστροφή που επιφέρουν με την "αυτοδιοίκηση". Και είναι, κατά δήλωση του, με τα μνημόνια, μόνο που "έγιναν λάθος χειρισμοί". Όπως και ο Παρίσης, είναι με την υποτελή κυβέρνηση και την διεθνή τραπεζική τάξη πραγμάτων. Όπως ο Παρίσης, είναι υπέρ του "Καλλικράτη", αλλά θα κάμει "αποκέντρωση". (Το "είμαι ανεξάρτητος" είναι άλλου παπά ευαγγέλιο, μέρες πούναι).

Επαινεί η "αγιογράφος":

• "Σε κάποια αποστροφή μάλιστα είπε κάτι που λίγα δημόσια πρόσωπα και πολύ περισσότερο πολιτικοί θα μπορούσαν να ομολογήσουν: «Τα χρόνια που είμαι έξω από την ενεργή πολιτική έχω αναθεωρήσει αρκετές απόψεις μου. Η δύναμη του ανθρώπου είναι να μπορεί να αναθεωρεί τις απόψεις του» !!!"

Το μόνο που αναθεώρησε είναι ότι η γενική πολιτική, τα μνημόνια και όλα όσα μας συμβαίνουν εξ αιτίας τους δεν είναι θέμα του δήμου! Αναθεώρησε το "Όλα είναι Πολιτική" της νιότης του.

Για τους ευρισκόμενους σε κατάσταση καταστροφής και απαλλοτρίωσης δημότες, υπόσχεται "αλληλεγγύη". (Αξίζει τον κόπο να προσέξει κάποιος την απάντηση του στον Φώτη Χαλιώτη και το πώς αποφεύγει την ουσία της ερώτησης: "Τι θα κάμετε με τα σπίτια που κατάσχονται;"). Μάλλον, θα προσφέρει χαρτόκουτα και, ίσως, κουβέρτες για τους άστεγους. Ούτε λέξη για την υπεράσπιση της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας. Το γράψαμε: "Να σε κάψω Γιάννη να σ' αλείψω λάδι", είναι η πολιτική που υπόσχεται και στηρίζει. 

Ο Μάκης Δημητράτος και οι ημέτερες δυνάμεις, εξ αρχής είπαμε ότι θέλουμε να διαχειριστούμε τις ζωές μας κατά των οργανωμένων επιθέσεων της κεντρικής και τελικά παγκόσμιας εξουσίας και όχι τα χρέη του δήμου, μέσα στα πλαίσια που αυτή ορίζει. Δεν είμαστε με το νόμο, που φτιάχνουν οι Κρέοντες. Είμαστε με την Αντιγόνη. "Οικονομική εξυγίανση" και "πλεόνασμα" κάνει  και ο Σαμαροβενιζέλος, πάνω από την εν τάφω ζωή μας.

Η φιλοσοφία των ομοιόχρωμων υπηρετών της εξουσίας είναι απλή και καταγράφηκε με σαφήνεια και πολλάκις στη συνέντευξη του: Δεν φταίει η πολιτική αλλά η ικανότητα των διαχειριστών της. Δεν φταίει η πρόθεση εξόντωσης του λαού και εξυπηρέτησης τραπεζιτών, μέσω μνημονίων, αλλά "οι λάθος χειρισμοί". Ούτε, φυσικά, για την "κρίση" φταίει κάποιος. Αναφέρεται σε αυτήν σα να την έστειλε ο Θεός για να μας τιμωρήσει ή, στην "καλύτερη" περίπτωση, φταίει η "κλεπτοκρατία" και η κακή διαχείριση. Δεν φταίει, για παράδειγμα, ότι λεφτά δεν υπάρχουν, γιατί τάχουν οι τραπεζίτες, αλλά το ότι κάποιοι έκλεψαν ή κακοδιαχειρίστηκαν το λιγοστό που μας έδωσαν δανεικό. Το δευτερεύον το κάνει πρωτεύον και σημαντικό, όπως όλοι οι διαχειριστές της υποτέλειας μας.

Δεν έκλεψε ο Καλαφάτης, αλλά στήριξε και στηρίζει μια κλεπτοκρατική κυβέρνηση. Και δεν θυμάμαι να έχει τιμωρήσει ή εγκαλέσει κάποιον που έκλεψε δημόσιο χρήμα. Κουκούλωνε. Και περιμένω να με προκαλέσει να αποδείξω αυτή την τόσο βαριά κατηγορία.

"Δεν κάνει ρουσφέτια", αλλά είναι μικρός ο τόπος μας και γνωριζόμαστε. Υπάρχουν επιχειρήσεις και άνθρωποι που επωφελήθηκαν περισσότερο από άλλους. Όχι, δεν μπορώ να το "αποδείξω". Το ξέρω, όπως το ξέρουν οι ίδιοι και τόσοι άλλοι. Για να τον ψηφίσουμε πρέπει να ξεχάσουμε. Έχω, όμως, αναφερθεί σε δύο περιπτώσεις εύνοιας(υπάρχουν κι άλλες): α) Θα δώσει στη δημοσιότητα την Έκθεση Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης για τον Μακρύ Γιαλό; β) Θα μας πει γιατί δεν απαλλοτριώθηκαν οι Καταβόθρες ή γιατί δεν έγιναν προστατευόμενο "Μνημείο της Φύσης";

Και, με την ευκαιρία αυτή, θυμήθηκα τον Κ. Ζαπάντη και το δημοτικό συμβούλιο Ελειού- Πρόννων, που έστειλε στον εισαγγελέα την άρνηση παροχής οικονομικών στοιχείων της  Διαδημοτικής. Εγώ θυμήθηκα ποιους εγκαλούσε ο Κώστας. Αυτός το ξέχασε. Στις 10 "αρχές" του Αλέκου υπάρχει και η "Διαφάνεια".

Και ας μην επικαλεστεί ότι αυτά δεν έγιναν στη θητεία του. Ας ρίξει μια ματιά στο ψηφοδέλτιο του.

Ο Αλ. Καλαφάτης είναι πολιτικός Ολιγαρχικής αντίληψης. Το καθεστώς χρειάζεται ικανούς διαχειριστές και υπαλλήλους, για να επιβιώσει. Και σε αυτό είναι, διαχρονικά, συνεπής από την εποχή που δήλωνε "ριζοσπάστης". Για να κάμεις πολιτική καρριέρα στα κόμματα πρέπει να είσαι υπάκουος στις κεντρικές γραμμές. Και δεν θυμάμαι κάποια διαφοροποίηση του, από το 1975 και μετά.  Οι αντάρτες και οι έχοντες αυτόνομη σκέψη δεν έχουν θέση στην επαγγελματική πολιτική σκηνή. Η μόνη, πρόσκαιρη και "αναγκαστική", διαφοροποίηση του ήταν όταν ο Τρίτσης αμφισβήτησε την τοπική πρωτοκαθεδρία του. Ο Αλέκος το είπε, το έδειξε και θα συνεχίσει να στηρίζει τις πολιτικές που εξυπηρετούν την Ολιγαρχία σε βάρος των πολλών. Εντός αυτού του πλαισίου, θα διαχειριστεί καλύτερα τον δήμο από τον Παρίση. Σε αυτό Συμφωνώ. Η φράση "σύγκρουση με την εξουσία" δεν υπάρχει στη συνέντευξη, ούτε για τα μάτια του κόσμου. Δεν ειπώθηκε ούτε μία φράση που θα μπορούσε να ενοχλήσει την κυβέρνηση! Κατά τα άλλα "είναι ανεξάρτητος".

Είπε πολλά ο Αλέκος, αλλά κάποια στιγμή, πρέπει κι εγώ να σταματήσω.

Όταν αναφέρεται στο έργο του και σε κάποια πράγματα που δεν έγιναν και  λέει ότι κακώς εγκαλείται, ξεχνά τους δημάρχους που βρίσκονται στο ψηφοδέλτιο του. Δηλώνει άμοιρος ευθυνών, ξεχνώντας τις ευθύνες των συνοδοιπόρων του(περίπτωση πολεοδομικού σχεδιασμού Λάσσης).

Για τη μαρίνα Αργοστολίου είπε ότι "η μαρίνα έγινε" κι έριξε ευθύνες σε εκείνους που δεν την ολοκλήρωσαν. Για να συμπληρώσει: "το δικό μας όραμα ήταν να γίνει μαρίνα διαχείμανσης σκαφών". Ούτε η μαρίνα έγινε ούτε δικό του όραμα ήταν η "διαχείμανση σκαφών". Για αυτό το έργο - κουφάρι θα κάνω ιδιαίτερη αναφορά.

Για το  τέλος, άφησα αυτό που ο ίδιος έβαλε πρώτο: "Τον είπαν ζόμπι και βρυκόλακα". Ένας τον είπε και ο Αλέκος το γενίκευσε, για λόγους επικοινωνιακούς, σπαταλώντας πολύ χρόνο με ένα βολικό για τον ίδιο θέμα. Εγώ δεν τον είπα. Κι ας έχουν οι πολλοί αποκαλέσει "δεινόσαυρους" κάποιους πολιτικούς που συμπλήρωναν δεκαετίες πολιτικής σταδιοδρομίας. Με όσα επιχειρήματα διαθέτω, έδειξα έλλειψη "ικανότητας" και θέλησης. Έδειξα για ποιον θέλει να χρησιμοποιήσει την "ικανότητα" του;  Γι' αυτό εμείς λέμε: "Όταν θέλουμε μπορούμε". Γιατί κάποιοι προσπαθούν να πείσουν το λαό ότι ούτε αυτός ούτε οι ηγέτες που αναδεικνύει μπορούν. Για να προβάλλεται η δική τους  (μη) ικανότητα. 

Ένα είναι σίγουρο: Ο Αλέκος δεν θέλει να πάει με το μέρος του λαού στη μάχη που αυτός δίνει ενάντια στην ανεργία, στη  μείωση μισθών, συντάξεων, εισοδημάτων, περίθαλψης και στην απαλλοτρίωση ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας. Ούτε για μια στιγμή δεν εξέφρασε αυτή του τη "θέληση". Όλα αυτά δεν βρίσκονται ανάμεσα στις προθέσεις του, δεν υπάρχουν στα λόγια του. Οι 10 "αρχές" του μας αφήνουν απ' έξω.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ. ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ.

Όταν...

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΕΣ ΞΑΝΑ (παιδιόθεν)

Μεγάλη Παρασκευή του Χριστού. Μεγάλες Παρασκευές του Λαού... Του εσταυρωμένου και ταφέντος λαού.

Να ακούσετε τη συνέντευξη του Αλέκου και για κάθε σύγκριση:

Δημαρχεία - μετερίζια Λευτεριάς και Καλή Ανάσταση

(Οι εικόνες είναι του Δον ΨΥΧΩΤΗ)

Οι «Ιούδες» του 4ου Ράιχ

                       

Ο γνωστός Ιούδας, ο Ισκαριώτης, ένας από τους δώδεκα μαθητές του Ιησού, αποτελεί το αρχέτυπο του προδότη, του χαφιέ. 

Σ’ αυτό το αρχέτυπο του ρουφιάνου ενυπάρχουν και τα στοιχεία της μετάνοιας, της ενοχής και των τύψεων: Αυτά που τον οδήγησαν στο να βάλει τη θηλιά στο λαιμό του…

Κατά κανόνα οι «κοινοί» ρουφιάνοι ασκούν το «επάγγελμα», λόγω των παθολογικών τους ατελειών, ελαττωμάτων και συμπλεγμάτων τους, λόγω της αβυσσαλέας δειλίας τους, των τυχοδιωκτικών και αριβιστικών τους «φιλοδοξιών», συχνά λόγω και της εξαθλίωσής τους, λόγω ΓΕΝΙΚΑ, της νοσηρής (κοινωνικής, πολιτικής και ψυχολογικής) υπόστασής τους…

Οι «Ιούδες» αυτού του είδους δεν χάνουν ΠΑΝΤΕΛΩΣ τη συνείδησή τους και το φιλότιμό τους, έχουν επίγνωση των πράξεών τους, νιώθουν στο βάθος κάποιες ενοχές, μπορεί και να βάλουν μια θηλιά στο λαιμό τους και να κρεμαστούν…

Οι σημερινοί Ιούδες των μαφιόζων του χρήματος, του 4ου Ράιχ και της Νέας Τάξης διαφέρουν από τους «κοινούς» ρουφιάνους διότι δεν διαθέτουν ούτε ελάχιστα ψήγματα συνείδησης: Είναι πωρωμένοι εγκληματίες, χωρίς κανένα δισταγμό, καμία συστολή, καμία ενοχή…


                              

Τέτοιοι «Ιούδες» είναι τα δωσίλογα ανδρείκελα που μας κυβερνούν.
ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ και πωρωμένα εκτελεστικά όργανα του 4ου Ράιχ: οι ψυχροί εκτελεστές των «συμβολαίων θανάτου» της τοκογλυφικής χούντας, ο «κοινοβουλευτικός μανδύας» του σύγχρονου ΦΑΣΙΣΜΟΥ…

Αυτοί οι «Ιούδες» δεν πρόδωσαν απλώς την χώρα και το λαό της. Αλλά είναι και οι ίδιοι που κάρφωσαν την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό πάνω στον σταυρό του μαρτυρικού θανάτου, και με την ηδονή και το ρατσιστικό, διεστραμμένο μίσος του πωρωμένου εγκληματία, καρφώνουν ασταμάτητα όλο και νέα καρφιά θανάτου…

Αυτοί οι «Ιούδες» δεν αυτοκτονούν…

Μόνο οι λαοί τους …κρεμάνε: Πολιτικά, εκλογικά, αν χρειαστεί και κυριολεκτικά…

Και έτσι οι λαοί ανασταίνονται…

resaltomag.blogspot.gr

το πασχαλινό δούλεμα του Σ Κουρή....

«Zωντανή προσδοκία όλων μας για καλύτερες μέρες»...

Πασχαλινό Μήνυμα του αντι-περιφερειάρχη κ. Σ. Κουρή.

Τις μέρες τούτες την εβδομάδα των Παθών του Κυρίου διαδέχεται η λύτρωση της Αναστάσεως.

                         

Στην δύσκολη αυτή περίοδο που διανύει η χώρα μας και στις ακόμη πιο δύσκολες στιγμές που βιώσαμε όλοι εξαιτίας των καταστροφικών σεισμών που έπληξαν την περιοχή μας, το προσδόκιμο της Αναγέννησης, της νέας δημιουργίας, του περάσματος από την κατάσταση της οδύνης και της απελπισίας, σε αυτή της ελπίδας της, αισιοδοξίας, του ευοίωνου οράματος για το μέλλον, καθίσταται ισχυρότερο από κάθε άλλη φορά. Το Πάσχα, δικαίως, είναι η εορτή Ελλήνων. Είναι η εορτή που μας ενώνει όλους. Συνδυάζει τον Γολγοθά και την Σταύρωση, με την ανάταση της ψυχής, την νέα ζωή. 

Φέτος, το μήνυμα της Ανάστασης του Χριστού, γίνεται για άλλη μια φορά επίκαιρο. Εκφράζει την ζωντανή προσδοκία όλων μας για καλύτερες μέρες, αντιμετώπιση της κρίσης, διαχείριση των προβλημάτων, άνθιση και ευημερία. Η μετουσίωση της προσδοκίας σε πράξη απαιτεί ενότητα, σύμπνοια θεώρηση της ζωής με την λογική της συνεργασίας και της αλληλεγγύης.

Οι αρετές που μας έφεραν κοντά στη πρώτη ανάσταση πρέπει να αναδειχθούν ακόμη περισσότερο τώρα: Αγάπη, Σοφία, Συνοχή, Δουλειά και προπάντων Τοπική και Εθνική Συνεννόηση.

Εύχομαι σε όλους τους Κεφαλονίτες και Ιθακήσιους στα νησιά μας και όπου γης η Ανάσταση του Χριστού, να αποτελέσει κάλεσμα και έναυσμα αναγέννησης της ελπίδας μας, για το μέλλον του τόπου μας, των παιδιών μας, της χώρας μας και όλων των ανθρώπων που χρίζουν στήριξης και βοηθείας.

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ

Λεξικό του μέλλοντος...

Ανάρτηση από: https://www.facebook.com/gortsosgortsos12/photos_stream

και η μπάλα… στην εξέδρα !

Vaggelis Diamantopoulos via Jo Di

15 mins · 

Καλοοοοοό!!!

Και η μπάλα… στην εξέδρα !

Ρε, δεν πάμε καλά!!

 

Ενα ψηφοδέλτιο να γλείφεσαι, παρουσίασε η νουδούλα.

Μόνο ο θεός λείπει!!

(μάλλον τον "κράτησε" για τις εθνικές!).

 "Απολύθηκε" ο Μπαλτάκος, αλλά βγήκαμε στις αγορές.
"Κόπηκε" ο Φαήλος, αλλά προσλάβαμε Πλεύρη.
Επιασε το 12,7% το έλλειμμα ΄13, τσοντάραμε λίγο Ζαγοράκη.
Δεν απέδωσε η επίσκεψη της νονάς, εξαγγείλαμε "πρόγραμμα
φιλοξενίας αστέγων".
Ισοροπίες. Φασιστικές, νεοφιλελεύθερες.

 .........................

Πυρ ομαδόν κατά του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί επιλέγει

τους υποψήφιους μέσα από συλλογικές διαδικασίες.

Προτιμότερη η "δημοκρατία" του ενός,

είτε Χασάπης Σαμαράς λέγεται, είτε

ΧοντροΠροδότης Μπενιζέλος...

..............................

Τσαντάκηδες και στον πολιτικό μας βίο...

Μόνο σ΄αυτή την "ειδικότητα" μπορείς

να εντάξεις αυτούς του "ποταμιού".

...........................

Πρώτα θυμήθηκαν τους πεινασμένους...
Μετά τους άστεγους...
Σειρά έχουν οι...πεθαμένοι!!

......................

Με είπαν τσογλάνι γιατί τους εναντιώνομαι...
Με είπαν παράσιτο γιατί ζω ακόμα...
Μα, δεν με είπαν ΜΑΛΑΚΑ που τους ανέχομαι !!