Πέμπτη 10 Απριλίου 2014

Ο Σταύρος Θεοδωράκης απαντάει ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ στο ερώτημα: Γιατί Φτάσαμε Ως Εδώ;

http://www.toxwni.gr/

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΜΕ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΕΥΘΥΝΗ. ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ ΧΡΗΣΗ ΔΡΑΜΑΜΙΝΩΝ.

patousaΠας και ρωτάς έναν τυχαίο στο δρόμο: "ρε φίλε γιατί πιστεύεις ότι φτάσαμε ως εδώ;". Και σου απαντάει: "ε μωρέ γιατί δε δούλευαν τα κοπρόσκυλα στο δημόσιο και οι πολιτικοί, να πούμε, τα παίρνανε".
Είναι τώρα αυτό πολιτική ανάλυση; Μπορεί αυτός ο τυπάκος να γίνει ο νέος ηγέτης της Ελλάδας με τόσο ρηχή αντίληψη και τόσο μεγάλο πρόβλημα εκφοράς της άποψης του;

Παραδεχθείτε το επιτέλους. Χρειαζόμαστε έναν ρήτορα. Έναν άνθρωπο που με το λόγο του θα εμπνεύσει τον Έλληνα. Και θα τον οδηγήσει στη σωτηρία. Έναν Πρωταγωνιστή χρειαζόμαστε. Τον Σταύρο τον Θεοδωράκη για να μην πολυλογούμε.

Ο σωτήρας της πατρίδος μας βρέθηκε στην Πάτρα και κλήθηκε από έναν ενοχλητικό πολίτη να απαντήσει στο ερώτημα "ποιοι μας έφεραν εδώ".

patousaΟ ΓΑΤΑδότης με υπερηφάνεια σας παρουσιάζει την εμπνευσμένη απάντηση η οποία αποδεικνύει την τεράστια αξία που έχει η συγγραφή κειμένων, τοauto queue και το μοντάζ.

Ο λόγος στον κύριο Ποτάμη (εντός παρενθέσεων ο ταπεινός σχολιασμός της στήλης):

"Ποιοι μας έφεραν εδώ και να πω τα πράγματα με το όνομα τους. (Πες αλήθειες). Τα πράγματα έχουν μία άλλη οπτική. (Α, έτσι). Το πρόβλημα δεν είναι το να δείξω ένα. Γιατί το να δείξω ένα μεταφέρει την κουβέντα στον έναν. (Σοφό...)
Αυτό που πρέπει να πω και θα ήθελα να το ακούσεις. (Πες το, όμως) Τι πιστεύω εγώ, γιατί φτάσαμε εδώ; (Ναι αυτό σε ρώτησε). Φτάσαμε εδώ λοιπόν γιατί το πολιτικό σύστημα, γιατί οι κυβερνώντες - παύση - και όχι μόνο οι κυβερνώντες (και ποιοι άλλοι;) και θα σου πω και ποιοι άλλοι (ε, άντε) φερθήκανε τουλάχιστον απερίσκεπτα.
Δηλαδή υπάρχει μία χώρα η οποία προσπαθεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια και δεν εννοώ τα τρία τελευταία - παύση (ποιοι άλλοι δεν μας είπες) η χώρα δεν προσπαθεί (α, δεν προσπαθεί τελικά) οι πολίτες προσπαθούν να αποτινάξει τον κομματικό ζυγό (αττική σύνταξη;), να αποτινάξει το κακό δημόσιο τους ανθρώπους που πληρώνονται και δε δουλεύουνε (απόλυσε τους κι εσύ) να αντιμετωπίσει τη φοροδιαφυγή (που λέει και η τρόικα) να αντιμετωπίσει την αθρόα προσέλευση ρουσφετιών στο δημόσιο (να τα κάνεις όλα ιδιωτικά κι εσύ) και ταυτόχρονα να αντιμετωπίσει ένα πολιτικό σύστημα που έχει μάθει να ζει με μίζες, βίλες, καταθέσεις (ρε τους άτιμους).
Αυτή η συνύπαρξη κομμάτων που ενδιαφέρονται να καλύπτουν κάποιες συντεχνίες, πολιτικών που ενδιαφέρονται μόνο και μόνο να πλουτίσουν έχει φτάσει τη χώρα σε αυτήν την κατάσταση (το είπαμε). Το πρόβλημα δεν είναι το ένα πρόσωπο (το είπαμε).
Παιδιά τι συμβαίνει; Απαντάω σε ένα ερώτημα. Ε, μα μου κάνετε νοήματα (προφανώς, οι συνεργάτες του από κάτω του κάνουν το χαρακτηριστικό CUT, CUT).
Λοιπόν (προσπαθεί να ηρεμήσει ο ηγέτης).
Έλεγα λοιπόν ότι το πρόβλημα στη χώρα είναι να αντιμετωπίσει από τη μία τους ανθρώπους που έχουν με την κυβερνητική τους εξουσία δείξει ότι δεν έχουν σεβαστεί ούτε τον ελληνικό λαό ούτε τις αρχές που πρέπει να έχει μια κοινωνία (α δεν είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι το πρόβλημα τελικά) και από την άλλη να αντιμετωπίσει κάποιους άλλους που πρεσβεύουν σε μια δεύτερα παρουσία (Του Χριστού; Τους χριστιανούς λες;).
Δηλαδή μέχρι να έρθει αυτή η στιγμή να τα αρνούμαστε όλα μέχρι να έρθει η στιγμή να έρθουμε εμείς στην εξουσία και όλα αυτά ως δια μαγείας θα αλλάξουνε (Αμήν).

patousaΧρόνια προσπαθούσαμε να βρούμε έναν πολιτικό να μας εξηγήσει γιατί φτάσαμε ως εδώ, κύριοι. Πλεόν, τον βρήκαμε. Ευχαριστούμε, Σταύρο! Ας μας πάρει το ποτάμι...

ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΣΕ ... ΒΙΝΤΕΟ: 


Από τον αντιπρόεδρο του Εδεσσαϊκού είχαμε να ακούσουμε τόσο σαφή λόγο

Τα εμπνευσμένα λόγια του Σταύρου στην Πάτρα μας έφεραν - με συγκίνηση - στο νου τον κύριο Θωμά Μάτσιο, αντιπρόεδρο της ΠΑΕ Εδεσσαϊκός που με δηλώσεις του στην κρατική τηλεόραση είχε με απλό και συνάμα κατανοητό λόγο εξηγήσει γιατί αναβλήθηκε το Εδεσσαϊκός-Καλαμαριά:

«ναι, ναι, ναι, εμείς, γιατί κοίταξε στην αρχή ούτε και κοιτάξτε αυτοί δεν ήθελαν για να γίνει αυτό το παιχνίδι αλλά ύστερα όπως είπαμε ότι εμείς αυτό δεν θέλαμε αυτοί είπανε όχι θέλουμε να γίνει και μετά εμείς είπαμε όχι δε θα γίνει θα γίνει πάλι αυτό νέος διαιτητής για να οριστεί για να ξαναγίνει πάλι το παιχνίδι μόλις ειπανε αυτοί ότι όχι δε θέλαμε για να γίνει το παιχνίδι κι εμείς ύστερα είπαμε εντάξει θέλουμε, εεε, δε θέλουμε εμείς κι αυτοί ύστερα μετά αφού εμείς είπαμε ναι αυτό θέλουμε είπαν δε θέλουμε κι εμείς το αλλάξαμε και λέμε εντάξει ούτε εμείς θέλουμε και μετά είπαν αυτοί πάλι ότι εμείς λέει θέλουμε ε εμείς μετά από όλα αυτά δε δεχθήκαμε. Αυτό ακριβώς. Τίποτα άλλο.».

Ας τον πάρει κάποιος να καλύπτει τον Σταύρο στα ρεπά του ρε παιδιά.

Ενα φρούτο ευδοκιμεί ευρέως την εποχή της κρίσης και των δημοτικών εκλογών.


Titsa Tsimara


 Ο λωτός, ο οποίος και σύμφωνα με την ομηρική παράδοση ως κύρια τροφή θεωρούνταν σαν ναρκωτικό που προκαλούσε ειρηνική απάθεια. Τον καρπό αυτό πρόσφεραν στους ταξιδιώτες επισκέπτες τους οι κάτοικοι του νησιού των λωτοφάγων οι οποίοι στη συνέχεια έχαναν την επιθυμία της επιστροφής στη πατρίδα τους ή τη συνέχιση του ταξιδιού τους.

                      

Τον καρπό αυτό, σήμερα, προσφέρουν αφειδώς όσοι κατείχαν δεκάδες χρονιά την εξουσία σε τοπικό επίπεδο, στην προσπάθεια τους να κρατήσουν τα κεκτημένα και να πείσουν το λαό ότι αυτοί δεν είχαν καμιά σχέση με τις πολιτικές που σχεδίασαν και εφάρμοσαν και οι οποίες οδήγησαν τη μεγάλη μάζα του λαού – και στον τόπο που διαφέντευαν- σε καταστάσεις που δεν είχαν βιώσει πότε από το καιρό της μεταπολίτευσης.

Χαρακτηριστικά γνωρίσματα του φρούτου αυτού, είναι όταν ακούς ότι οι δημοτικές εκλογές δεν είναι πολιτικές, ότι αν θες να τιμωρήσεις την κυβέρνηση να ψηφίσεις στις ευρωεκλογές, δεν πρόκειται να ασχοληθούμε καθόλου με τη κυβερνητική πολιτική γιατί δεν περιμένουμε τίποτα από αυτούς και πρέπει να στηριχθούμε στις δυνάμεις μας, ότι τώρα ψηφίζουμε για τον τόπο μας, τους πιο ικανούς και αξιόπιστους, άρα τους έμπειρους, άρα εμάς τους ίδιους.

Έτσι λοιπόν, τρώγοντας το φρούτο αυτό της λήθης, ξεχνάμε τις ευθύνες τους, παρατάμε την όποια αγωνιστική διάθεση διεκδίκησης και μένουμε ήρεμοι και απαθείς στη συντήρηση της εξουσίας τους, για τα επόμενα πέντε χρονιά.

Θα πρέπει όμως να δούμε συγκεκριμένα τι (κρυφές) συνέπειες έχει αυτή η λωτοφαγία και στον τόπο μας ώστε ο κόσμος το Μάη, να επιλέξει με τη γνώση και όχι με το προβαλλόμενο μιντιακό ψέμα.

Όταν λες ότι δεν θα ασχοληθούμε με την κυβερνητική πολιτική, σημαίνει ότι δέχεσαι αδιαμαρτύρητα, αύριο να μην υπάρχουν πλοία και αεροπλάνα για τη μετακίνηση ανθρώπων και προϊόντων ( ή άντε μια φορά τη βδομάδα με ένα σαπιοκάραβο), δεν διεκδικείς βασικά ανθρώπινα δικαιώματα που έχουν κατακτήσει οι προηγούμενες γενιές, όπως την παιδεία (κατάργηση, συγχώνευση σχολείων, Πανεπιστημίων ,ΤΕΙ ), την υγεία (ουσιαστική κατάργηση πρωτοβάθμιας υγείας, υποβάθμιση νοσοκομείου), την εξυπηρέτηση του πολίτη (κατάργηση υπηρεσιών του δημοσίου στην επαρχία) και φυσικά δεν θα έχεις κανένα πρόβλημα η καθαριότητα και το νερό να γίνουν αγαθά που θα πωλούν πανάκριβα και σε αυτούς που έχουν να πληρώσουν, ιδιωτικές εταιρείες.

Δεν θα διεκδικήσεις ποτέ μόνιμη και σταθερή δουλειά για τους εργαζόμενους στις δημοτικές υπηρεσίες, γιατί βολεύεσαι με τα δίμηνα και πεντάμηνα της εξαθλίωσης, τα οποία και χρησιμοποιείς για να τακτοποιήσεις με αναξιοκρατικό τρόπο τα ρουσφέτια σου. Έτσι άλλωστε έχεις μάθει τόσα χρονιά.

Αλλά ακόμα και αν πείσεις ότι ο δήμαρχος δεν πρέπει να σταθεί αγωνιστής και αλληλέγγυος στους δημότες του που υποφέρουν από την κρίση, σου μένει ένα τεράστιο πρόβλημα να αντιμετωπίσεις. Το φθαρμένο υλικό της εξουσίας σου, έχει γίνει ήδη αποκαλυφθεί στους πολίτες του τόπου σου και καμιά αμερικανικής έμπνευσης διαφημιστική καμπάνια δεν μπορεί να το κρύψει.

:Οι υποψήφιοι δημοτικοί άρχοντες που αντιπροσωπεύουν το «ικανό και έμπειρο» αλλά στη πραγματικότητα το παλιό και φθαρμένο, συντηρούν τόσο πριν όσο και μετά την εκλογική μάχη το πρότυπο της πατριαρχικής εξουσίας, οικειοποιούνται το δημόσιο αξίωμα τους αντιμετωπίζοντας το δημότη ως υπήκοο που του κάνουν μια χάρη, ένα ρουσφέτι, ελαχιστοποιώντας τα δικαιώματα του, τα οποία και βέβαια πότε δεν του τα γνωστοποιούν. Έτσι γεννάται και αναπαράγεται η διαπλοκή και η διαφθορά και βιώνεται και ως προσωπική ευθύνη (το τοπικό ανάλογο του όλοι μαζί τα φάγαμε).
Ήρθε όμως η ώρα το παλιό να σβήσει, ήρθε η ώρα να ακολουθήσουμε έναν άλλο δρόμο στη τοπική αυτοδιοίκηση. Ενάντια στον «έμπειρο» αυτοδιοίκητο που τόσα χρονιά έχει την εξουσία να αρνηθεί να εφαρμόσει το νόμο, να τον ερμηνεύσει κατά το δοκούν και, σε ακραίες περιπτώσεις, να τον εφαρμόσει μεροληπτικά ή/και να παρανομήσει. Ενάντια στο φορμαλισμό και την τυπολατρία, το ρουσφέτι και την υποχρέωση που γεννά.

Για να γίνει αυτό όμως, τον Μάη, θα πρέπει ο Οδυσσέας να πει όχι στους λωτούς της λήθης.

Η θεωρία της “χαλαρής ψήφου”


Τις τελευταίες εβδομάδες κάνει όλο και πιο αισθητή την παρουσία της η άποψη ότι η ψήφος στις ευρωεκλογές είναι μια “χαλαρή ψήφος” η οποία δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με όρους δημοψηφίσματος, αλλά ως μια απλή ένδειξη για το πόσος κόσμος αποφάσισε να περάσει το....
κυριακάτικο πρωινό του σε ένα εκλογικό κέντρο, αντί μιας ηλιόλουστης μαγιάτικης παραλίας.

Η άποψη αυτή βασίζεται σε δύο στοιχεία. Πρώτον, ότι η έλλειψη εκλογικής συνοχής στη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ (ειδικά στην πρώτη) βγάζει μάτι, και δεύτερον, ότι οι δημοσκοπήσεις που φέρνουν τη ΝΔ πρώτη ή δεύτερη με διαφορά κάτω της μιας μονάδας είναι ένα ψέμα.

Τα κόμματα της συγκυβέρνησης δεν μπορούν να σχηματίσουν ενωτικά ψηφοδέλτια στις μεγαλύτερες περιφέρειες και δήμους της χώρας. Δεν μπορούν, επίσης, να αποβάλλουν από πάνω τους ούτε τον σημιτικό παλαιοπασοκισμό ο μεν -όσο κι αν πασχίζουν να προβάλλουν την Ελιά ως κάτι διαφορετικό- αλλά ούτε και τη γονιδιακού τύπου σχέση της Νέας Δημοκρατίας με την ακροδεξιά και τον ρατσισμό ο δε -όσους Φαήλους κι αν αποκλείσουν από τα ευρωψηφοδέλτια.

Το σχέδιο της απαξίωσης είναι η τελική λύση στο πρόβλημα της έλλειψης εμπιστοσύνης σε εκείνους που κάποτε έκαναν τη βρώμικη δουλειά. Αποτελεί ένα χαρτί το οποίο -όπως και τα υπόλοιπα- ακούγεται “λογικό” σε όσους επιμένουν να ενημερώνονται από τα μέσα ενημέρωσης που θεωρούν ότι ο συμψηφισμός του ΦΠΑ αποτελεί το μεγαλύτερο ανθρώπινο επίτευγμα μετά τα πρώτα βήματα του Νηλ Άρμστρονγκ στη σελήνη.

Είναι σχεδόν βέβαιο ότι όσο πλησιάζουμε στην 25η Μάη το πλάνο της απομάκρυνσης των ψηφοφόρων από τις κρισιμότερες (ίσως) ευρωεκλογές από τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις εκλογές που θα εγκαινιάσουν την επίσημη είσοδο της ναζιστικής ευρωπαϊκής ακροδεξιάς στο ευρωκοινοβούλιο, θα ενταθεί. Η “ανάγκη” για μια μεσημεριανή βόλτα πρέπει να “νικήσει” το δρόμο προς την κάλπη, και η “χαλαρότητα” με την οποία αναμένεται να αντιμετωπιστεί το όποιο αποτέλεσμα, προβάρεται ήδη στα τηλεοπτικά στούντιο της Αθήνας.
Εξάλλου, είναι μάλλον περιττό να αναφερθεί πως τα άρθρα των εφημερίδων για την περίπτωση που κάτι στραβώσει εκείνη τη μέρα και διαψευστούν πανηγυρικά οι προσδοκίες των δημοσκοπήσεων της Δευτέρας, έχουν ήδη ετοιμαστεί.

(Η Ανατροπή της Δευτέρας 7 Απριλίου παρουσίασε δύο δημοσκοπήσεις. Μία για τις ευρωεκλογές και μια για τις εθνικές εκλογές (!!!). Στην πρώτη προηγείται ο ΣΥΡΙΖΑ και στη δεύτερη η Νέα Δημοκρατία. Είναι εκπληκτικό το πώς μετά το βίντεο Μπαλτάκου όσοι ζουν και αναπνέουν για να κρατηθούν στην επιφάνεια προσπαθούν να αποδείξουν με νύχια και με δόντια ότι είναι ακόμη πιο βλάκες απ’ όσο νομίζαμε)


http://polyfimoss.wordpress.com/

Τετάρτη 9 Απριλίου 2014

Πολλά γουρούνια με διαφορετικά πρόσωπα .

http://takoureliatragoudameakoma.blogspot.gr/


                                            


Ολοκληρώθηκε η κατάθεση του Παναγιώτη Μπαλτάκου στην εισαγγελέα Πρωτοδικών .


Ο Άδωνης Γεωργιάδης κλήθηκε να καταθέσει στο πλαίσιο της έρευνας για το βίντεο, που δημοσιοποίησε ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Ηλίας Κασιδιάρης. Τόνισε μάλιστα στους δημοσιογράφους μετά την κατάθεση του ότι ήταν , είναι και θα είναι Ν.Δ. Επίσης ο Μάκης Βορίδης υποστήριξε ότι αυτοβούλως προσέγγιζε τη Χρυσή Αυγή και δεν ενημέρωνε κανέναν για τις επαφές του αφούήταν ένας ρόλος, που τον είχε αναλάβει μόνος του.


Για να υποστηρίξει τα λεγόμενα του ο Φαήλος Κρανιδιώτης εξήγησε ότι ο πρωθυπουργός είχε να παλέψει με τη Μέρκελ και τον Μπαρόζο και γιαυτό δεν ήθελε να τον αφήσει να παλεύει και με τον Κασιδιάρη.


Σε ό,τι αφορά το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, ο Παναγιώτης Μπαλτάκος υποστήριξε πως είχε αγωνία, αφού έτσι όπως ήταν γραμμένο έθιγε τη δομή της εκκλησίας και των ενόπλων δυνάμεων .


Αναφερόμενος στη στάση του γιου του, ο Αντώνης Σαμαράς είπε: “Ο γιος μου είναι αξιωματικός των ειδικών δυνάμεων, δεν είναι παιδάκι της φραπεδιάς , που βλέπει τούρκικα στον καναπέ. Υπερασπίστηκε τον πατέρα του”.


(Δεν είναι ένας ο Μπαλτάκος στην Ν.Δ. Είναι πολλοί με διαφορετικά πρόσωπα . Τώρα γιατί τον Έλληνα τον ενοχλεί ο Παναγιώτης Μπαλτάκος και δεν τον ενοχλεί ο Άδωνης Γεωργιάδης , ο Μάκης Βορίδης , ο Φαήλος Κρανιδιώτης και ο Αντώνης Σαμαράς , είναι ένα θέμα που χρήζει ψυχιατρικής παρακολούθησης.)

Θα τους δώσεις 350-500 εκατ., για να σε πείσουν να τους ψηφίσεις............


Έλληνα σε κοροϊδεύουν κατάμουτρα.
                            ΨΗΦΙΣΕ ΤΟΥΣ ΚΟΡΟΙΔΟ

                                      


Ανανδρανιστάκης Γιώργος

Τώρα που διαβάζεις αυτές τις γραμμές, αγαπητέ αναγνώστη-αναγνώστρια, μπορεί να βγαίνουμε στις αγορές. Και πως θα το καταλάβω, ερωτάς ευλόγως. Θα το καταλάβεις, θα σε προειδοποιήσει το σώμα σου. Θα νοιώσεις γλυκιά ζαλάδα στους κροτάφους, υπερήφανο φούσκωμα στο στήθος, σκαμπρόζικο γαργάλημα στο πιγούνι, ηδονική ζεστασιά στο δέρμα. Θα είναι σα να μπαίνει η Άνοιξη, θα είναι ουρανού κατάνυξη. Κι αν δεν την καταλάβεις τώρα την έξοδο στις αγορές, θα την καταλάβεις αργότερα, όταν θα πληρώσεις από την τσεπούλα σου 400-500 εκατομμύρια ευρώ.

Δεν υπάρχει έξοδος στις αγορές.

΄Εξοδος στις αγορές είναι να βγαίνει μια χώρα, να ανοίγει βιβλίο προσφορών και να ζητάει ένα ποσό, με το χαμηλότερο δυνατό επιτόκιο. 

Εδώ δεν έχουμε προσφορές, έχουμε μια συμφωνία με την γερμανική Deutsche Bank, την αμερικανική JP Morgan και άλλες τράπεζες που δανείζουν μια οικονομία με χρέος 171% του ΑΕΠ, την οποία κανένας άλλος δεν θα δεχόταν να τη δανείσει. Οι τράπεζες θα δώσουν 2-3 δις ευρώ με επιτόκιο πέριξ του 5%, δηλαδή 3% υψηλότερα από όσο θα δάνειζαν τη Γαλλία, επί παραδείγματι. Για κάθε δις που θα δώσουν στην Ελλάδα θα βγάλουν 30 εκατομμύρια περισσότερα απ' όσα θα έβγαζαν, αν δάνειζαν οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Αν τα δις είναι δύο, θα βγάλουν 60 εκατομμύρια, επί πέντε χρόνια, σύνολο 300 εκατ. ευρώ. Δεν είναι και άσχημα, ιδίως αν υπολογίσεις ότι οι ίδιες τράπεζες είναι και σύμβουλοι ιδιωτικοποιήσεων της ελληνικής κυβέρνησης, βγάζουν δηλαδή λεφτά από την εκποίηση του νερού, του ρεύματος, των γαιών.

Η συμφωνία δεν είναι οικονομική, είναι πολιτική. Πρόκειται για εσωτερική διευθέτηση ανάμεσα στην Μέρκελ, τον Σαμαρά και τις συνεργαζόμενες τράπεζες. Ένα ακόμη προεκλογικό δώρο στον Σαμαρά, για να ισχυρισθεί ότι έσωσε τη χώρα, ότι την έβγαλε από την κρίση, ότι έχει την εμπιστοσύνη των αγορών. Πανάκριβο προεκλογικό δώρο. Αν δανειστούμε 2 δις ευρώ με επιτόκιο 5%, ενώ τώρα δανειζόμαστε από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό με 1,5%, θα πληρώσουμε 70 εκατ. ευρώ το χρόνο παραπάνω, επί πέντε χρόνια, σύνολο 350 εκατομμύρια. Κι αν τα δις του δανεισμού γίνουν 3, τότε το καπέλο θα ξεπεράσει τα 500 εκατομμύρια.

Το κατάλαβες, αγαπητέ αναγνώστη-αναγνώστρια; Θα πληρώσεις από την τσεπούλα σου 350-500 εκατ. ευρώ, για να κάνουν ο Σαμαράς με τον Βενιζέλο την ακριβότερη προεκλογική εκστρατεία όλων των εποχών. 

Θα τους δώσεις 350-500 εκατ., για να σε πείσουν να τους ψηφίσεις.


video... εργατικό κέντρο Κεφαλονιάς....

      ...αναμενόμενη η απουσία των μνημονιακών "ανεξάρτητων"   υποψηφίων 

ΠΑΡΙΣΗ        ΚΑΛΑΦΑΤΗ     ΜΙΧΑΛΑΤΟΥ  

                                









                         

Υπερήφανη η χώρα..... από σήμερα βγαίνει στον αγοραίο ....



Παύλος Κιρκασίδης
38 mins ·


Το να πανηγυρίζουν οι Έλληνες που βγαίνουν στις αγορές, είναι σα να πανηγυρίζουν τα αρνάκια που θα "βγουν" στο πασχαλινό τραπέζι.



Παύλος Κιρκασίδης
45 mins ·


ΤΟ ΤΙP THΣ ΗΜΕΡΑΣ:
"Βγαίνω στις αγορές" δεν σημαίνει "βγαίνω να αγοράσω".
Σημαίνει βγαίνω να δανειστώ.
(Για να πληρώσω τους τοκογλύφους).


Politiko Koraki
1 hr ·


...με πρωτοβουλία, ευθύνη και ε γ γ ύ η σ η των γερμανών
η "έξοδος" στις αγορές...
- Το "δώρο της νονάς" !!

Στους δρόμους θα αποδειχθεί ποιες είναι οι εφικτές και ειλικρινείς διευρύνσεις.....



    

Βάσει προγράμματος ΣΥΡΙΖΑ, θα φορολογήσουμε το μεγάλο κεφάλαιο που μας τα έχει κλέψει πολλαπλώς, θα φορολογήσουμε την εκκλησιαστική περιουσία, θα μειώσουμε δραματικά τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς, θα κοινωνικοποιήσουμε τράπεζες και ΔΕΚΟ, θα διαγράψουμε το μεγαλύτερο τμήμα του χρέους .
Όλα αυτά σημαίνουν και συνεπάγονται, λογικά, ότι θα συγκρουστούμε με τις νεοφιλελεύθερες συνταγές των ντόπιων αφεντάδων και το κατεστημένο της ΕΕ
 Ωραία. Υπάρχει περίπτωση σε ένα τέτοιο πρόγραμμα να βρούμε συμμάχους από τους ΑνΕλλ, τη ΔΗΜΑΡ, το ΠΑΣΟΚ, την καραμανλική ή ντορική δεξιά, τους αποθεωτές του νεοφιλελευθερισμού του ΣΕΒ και της ΕΕ, αυτού που χτύπησε αλύπητα τα προηγούμενα χρόνια όλα μας τα δικαιώματα, προ ή μετά κρίσης? Άντε και κάποιοι βουδούρηδες να πηδήξουν από το καράβι που βουλιάζει για να γαντζωθούν στην "κυβέρνηση του μέλλοντος", θα είναι "ειλικρινώς μετανοημένοι" ή απλά θα έρθουν για να εφαρμόσουν την ίδια απάνθρωπη-αντικοινωνική ατζέντα του "ρεαλισμού" των αγορών?
 Μάλλον το δεύτερο, γιατί η "αντιρεαλιστική" ανθρωπιά δεν φυτρώνει ξαφνικά. (Αν υπάρξουν ελάχιστες εξαιρέσεις, δε θα αναφερθούμε σε αυτές). Κι αν πηδήξουν κάποιοι από το καράβι για να έρθουν στο δικό μας, εμείς πρέπει να τους δεχτούμε, γιατί "πρεπει να κυβερνήσουμε άμεσα και δεν περισσεύει κανείς" ? Ή απλά τους ξεπλένουμε, γινόμαστε οι δούρειοι ίπποι τους και στέλνουμε λάθος μήνυμα στον κόσμο που θέλουμε -όπως λέμε- συνειδητοποιημένο και ξεσηκωμένο στο πλευρό μας? 
Για κανένα λόγο δεν πρεπει να εκπέμπουμε μηνύματα συμβιβασμού και στρογγυλεμάτων. Ούτε διευρύνσεις και "60-65%" πιάνουμε έτσι (βλέπε τα χάλια του ΚΚ Γαλλίας, την αποχή και την άνοδο ακροδεξιάς) ούτε τη μελλοντική κυβέρνησή μας θωρακίζουμε από την αντίδραση. Αυτοί είναι οι προβληματισμοί που πρέπει να δουλεψουμε.Τα επίδικα είναι ζωής και θανάτου και η ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ διεθνής
 Γι αυτό είμαι κάθετος και δυσανεκτικός απέναντι σε λογικές όπως του σ. Ν.Βούτση, που έχει μιλήσει για "πολλούς Βουδούρηδες" , και που χθες στην Κοζάνη μίλησε για "διεργασίες που πρέπει να προκαλέσουμε σε όλα τα κόμματα πλην ΧΑ και σαμαρικής δεξιάς (???)".Σαφέστατα το μαζικό κίνημα θα επιδράσει και στα αστικά αποκόμματα. Στους δρόμους θα αποδειχθεί ποιες είναι οι εφικτές και ειλικρινείς διευρύνσεις.
Αλλά το να καθορίζεται η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ από την από τα πάνω αναζήτηση συνομιλητών στο αντίπαλο ταξικό στρατόπεδο, ανεξάρτητα από το "από τα κάτω", είναι εγκληματικό λάθος.
Είναι η λογική του Μαδούρο στη Βενεζουέλα (συμμαχία με την καλή δεξιά για κοινωνική ειρήνη "περιθωριοποιώντας την κακή δεξιά"- υποχωρήσεις στον αντίστοιχο ΣΕΒ και εκπομπή μηνυμάτων "εθνικής ενότητας" που μπλοκάρουν το κίνημα των τσαβίστας).

Όχι, δεν είστε αφελείς. Ποταμίσιοι είστε, και φαίνεστε.


Game of Trolls: Ρομαντικοί ναι, αφελείς όχι


του Σταύρου Θεοδωράκη

Από τη μέρα που ξεκινήσαμε το Ποτάμι, στις 26 Φεβρουαρίου, κομματικά τρολλ δουλεύουν υπερωρίες. Καθημερινά στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης εκατοντάδες κατσαπλιάδες του διαδικτύου με ψευδώνυμα βάζουν στο στόχαστρο τους επίσημους λογαριασμούς μας σε Facebook και Twitter και επιτίθενται με ανυπόστατες κατηγορίες, βρισιές, ακόμη και με ευθείες απειλές. «Ασπίδα» του ενός κόμματος, «ανάχωμα» του άλλου κόμματος, ό,τι θέλει λέει ο καθένας ανάλογα από πού βγαίνει το μεροκάματο. Κάποιοι έφτασαν μέχρι να μοντάρουν χοντροκομμένα άλλες ερωτήσεις με άλλες απαντήσεις από συνεντεύξεις δικές μου ή από παρεμβάσεις ανθρώπων που στηρίζουν το Ποτάμι. Ή για τις γαλότσες στους στάβλους στα Γιάννενα που μου στοίχησαν υποτίθεται 85 ευρώ ενώ στην πραγματικότητα ήταν 85 ευρώ για εφτά ζευγάρια γαλότσες (δηλαδή και για τους δημοσιογράφους που κάλυπταν την περιοδεία).

Κοιτάξτε, δεν είμαστε αφελείς. Γνωρίζουμε πολύ καλά τι συμβαίνει στα άλλα κόμματα. Ξέρουμε ότι πληρώνουν χρήστες με «δελτίο παροχής». Τα έχουν γράψει και άλλοι πριν από εμένα. Όποιος έχει λεφτά, έχει και μια στρατιά υποστηρικτών και συνάμα υβριστών των αντιπάλων του. Νέα παιδιά συνήθως, άνεργα, που με 500 ευρώ σε κάνουν «θεό». Γεννούν από είκοσι ψεύτικους λογαριασμούς ο καθένας και περιμένουν την άνωθεν εντολή σου για να εξαπολύσουν τα δηλητηριώδη τουιτς τους. Βέβαια οι παλιοί του ίντερνετ τις αναγνωρίζουν όλες αυτές τις μαϊμούδες και δεν δίνουν σημασία. Οι άπειροι όμως επηρεάζονται. Αυτός άλλωστε είναι ο στόχος. Να γεμίσει σαβούρα το διαδίκτυο και να χαθούν αυτοί που σκέπτονται. Να σταματήσουμε να συζητάμε και να αρχίσουμε να βριζόμαστε. Ο θόρυβος να θάψει τα επιχειρήματα. «Τι θα κάνετε λοιπόν με αυτόν τον οχετό;», με ρωτούν οι πιτσιρικάδες που συναντώ. Ε, δεν θα κάνουμε τίποτα. Εμείς δεν θα δημιουργήσουμε ένα δικό μας στρατό επαγγελματιών λασπολόγων. Δεν θα πάρουμε μέρος σε αυτό το θλιβερό επικοινωνιακό παιχνίδι. Θα απέχουμε γιατί δεν θέλουμε να γίνουμε ένα με την σαβούρα τους.

Τρολλάρετε ελεύθερα λοιπόν, αλλά να ξέρετε ότι σας βλέπουμε και σας ξέρουμε.

Στο παιχνίδι των τρολλ δεν θα μπούμε. Αφελείς δεν είμαστε, αλλά ρομαντικοί μπήκαμε στην πολιτική και ρομαντικοί θα βγούμε. Αυτό δεν θα το αλλάξουμε.

8 Απριλίου 2014


     

4 hrs · Edited · 
Σταύρο, πολύ χαίρομαι που έγραψες αυτό το άρθρο. Κατάφερες να μου αποδείξεις πως υπάρχει και μεγαλύτερο επίπεδο γελοιότητας. Θα ήθελα να σε πληροφορήσω, αγαπητέ Σταύρο, και ελπίζω να το πεις και στους πιτσιρικάδες που συναντάς, ότι στο ίντερνετ δεν υπάρχει η έννοια επωνυμία και ανωνυμία. Καταργούνται. Έτσι ο καθένας μπορεί ΕΛΕΥΘΕΡΑ να εκφράσει τη γνώμη του για σένα μέσα στα μούτρα σου (στον τοίχο ή στα σχόλια που αφήνεις ανοιχτά στην προκειμένη). Αντί, λοιπόν, εμετικέ τύπε που θέλεις να λέγεσαι και δημοσιογράφος, να ενδιαφέρεσαι για το όνομα αυτού που γράφει δώσε βάση σε αυτά που γράφει και ίσως αποκομίσεις κάτι.
Σταύρο, ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ τρολλ και το χρησιμοποιείς λάθος. Πίστεψέ με δεν θα δεχόταν κανείς να πληρωθεί για να σε κράξει. Είναι κάτι που μας προσφέρει χαρά, εσωτερική γαλήνη και ηρεμία. Μας διασκεδάζεις τόσο πολύ! Περισσότερο από όσο μας διασκέδαζες όταν σε πληρώναμε για να κάνεις εκπομπές. Τώρα το γέλιο και το κράξιμο βγαίνουν αβίαστα, αβάδιστα, ανεμπόδιστα θα μπορούσε να πει κανείς.
Δεν θα πάρετε μέρος στο επικοινωνιακό παιχνίδι. Σταύρο, και καλά θα κάνετε. Άστο μην γελοιοποιηθείς κι άλλο. Πιστεύω το τερμάτισες. Θα τρολλάρουμε. Και θα το κάνουμε γιατί ΤΑ ΤΡΟΛΛΣ ΓΡΑΦΟΥΝ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΤΑ ΑΡΧΙΔΙΑ ΤΟΥΣ.
Αφελείς δεν είστε. Είστε ηλίθιοι, φιλοφασίστες και απολιτίκ ζωάδια που παλεύετε να τσιμπήσετε καμιά ψήφο από αυτές που παραπέφτουν. Όχι, δεν είστε αφελείς. Ποταμίσιοι είστε, και φαίνεστε.

Εντάξει αφού μας τσάκωσε ο Σταύρος θα ομολογήσω.

Εγώ για να τη λέω στο ποτάμι τα παίρνω από τον ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την Ελιά.
Κάτι ψιλά μου χε δώσει παλιά και το κόμμα το ΜΛ-ΚΚΕ αλλά δεν συνεχίστηκε η συνεργασία μας.

Επίσης αν ακούει η Rena Dourou να στείλει το χρήμα γιατί αλλιώς θα διακόψω τη συνεργασία μου με το ΣΥΡΙΖΑ.

Πέρα της πλάκας είναι τόσο προφανής η ανοησία και η άγνοια για το διαδίκτυο που δέρνει το ποτάμι που κάθε κριτική σε ένα τέτοιο άρθρο (που το υπογράφει μάλιστα ο ίδιος ο αρχηγός του) κινδυνεύει να γίνει πιο γελοία από το ίδιο το άρθρο.

Όσοι είστε με το ποτάμι και έχετε στοιχειώδη διαδικτυακή κουλτούρα μαζέψτε τον πριν εξευτελιστεί εντελώς.

«Αυτοδιοικητικοί» … παράγοντες

                          
«Αυτοδιοικητικοί» είναι εκείνοι οι … παράγοντες, που πριν από κάθε (αυτοδιοικητικές) εκλογές, προσπαθούν, αγωνιωδώς, να μαντέψουν, προς τα που φυσάει ο άνεμος, έτσι ώστε να πάνε και αυτοί μαζί του.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός, ότι, αυτοί οι άνθρωποι, θεωρούν τους εαυτούς τους, τόσο πολύτιμους και χρήσιμους, που αν δεν τους «δώσουμε την ευκαιρία να προσφέρουν, για άλλη μια φορά στον τόπου τους και στα κοινά», τότε, όλα οι πληγές του Φαραώ, θα πέσουν πάνω στα κεφάλια μας.

 

Το καλό όμως, για εμάς είναι ότι, επειδή ο καιρός των «παραγόντων» έχει περάσει ανεπιστρεπτί, θα είναι εύκολο να τελειώσουμε με όλους αυτούς μια και καλή, από την στιγμή που στριμωγμένοι όλοι στις βάρκες που μπάζουν νερά, θα βρεθούν στον πάτο της θάλασσας, μαζί με τις βάρκες.