Η πιο ηθική τράπεζα όλου του κόσμου

• inShare1

http://www.postin.gr

Μία ομάδα παιδιών του δρόμου στην Ινδία, άνοιξαν τη δική τους τράπεζα. Η τράπεζα, η οποία είναι γνωστή ως Children’s Development Khazana (CDK), συστάθηκε και σήμερα διευθύνεται από τα παιδιά της γειτονιάς Fatehpuri στο Δελχί.

Η τράπεζα ιδρύθηκε έχοντας ως αρχή πως τα παιδιά θα διαμορφώνουν όλους τους κανόνες και τις αποφάσεις.

Εθελοντές της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «Πεταλούδες» για τα δικαιώματα του παιδιού, βοηθούν στην καθημερινή λειτουργία της τράπεζας για να λύσουν τυχόν οργανωτικά ζητήματα.

Παιδιά ηλικίας από 9 έως 18 ετών μπορούν να καταθέτουν στην τράπεζα οτιδήποτε, από μερικές πένες ως και λίρες και να παίρνουν το 3,5% των καταθέσεών τους. Μπορούν κάθε φορά να κάνουν αναλήψεις μέχρι 5 λίρες κάθε φορά.

Είναι ανοικτή επτά μέρες την εβδομάδα και διευθύνεται ίσως από τον νεότερο τραπεζίτη στον κόσμο, τον 13χρονο Sonu. Όπως λέει ο ίδιος: «Εφυγα από το σπίτι μου και άρχισα να εργάζομαι σε έναν πάγκο που πουλούσε τσάι. Τότε γνώρισα κάποιους εθελοντές που μου είπαν για την τράπεζα. Ετσι ήρθα εδώ. Τώρα πηγαίνω σχολείο και είμαι επίσης και ο διευθυντής της τράπεζας. Τα παιδιά κάνουν καταθέσεις. Μπορούν να κάνουν αναλήψεις ανά πάσα στιγμή, εάν πρέπει να αγοράσουν κάτι για να φάνε ή ρούχα. Η τράπεζα είναι ανοικτή επτά ημέρες την εβδομάδα».

Ο 14χρονος Sheru, ο οποίος ζούσε σε μία αποβάθρα ενός σταθμού, είναι τακτικός πελάτης της τράπεζας. Όπως λέει: «Εχω ξεκινήσει να εξοικονομώ χρήματα στην Παιδική Τράπεζα. Πουλάω μπουκάλια νερού. Εβαλα όλα τα χρήματα που κερδίζω στον λογαριασμό μου. Εχω καταθέσει περίπου 5.000 – 6.000 ρούπιες (50-60 λίρες) μέχρι σήμερα. Θέλω στο μέλλον να καταθέσω περισσότερα στον λογαριασμό μου».

Ο Sheru λέει πως όταν μεγαλώσει θέλει να γίνει φωτογράφος. Ελπίζει να εξοικονομήσει αρκετά χρήματα για να αγοράσει μία φωτογραφική μηχανή.

Η Raheemam, 15 χρόνων που εργάζεται μαζεύοντας υφάσματα και κουρέλια έχει επίσης λογαριασμό. Είπε: «Συνήθιζα να χάνω τα χρήματά μου. Μία μέρα γνώρισα μια εθελόντρια. Μου είπε για την τράπεζα των παιδιών και έτσι ήλθα εδώ. Τώρα δουλεύω πιο ελεύθερα. Ξέρω ότι τα χρήματά μου είναι ασφαλή. Μπορώ να αποσύρω τα χρήματα, όταν παραστεί κάποια ανάγκη».

Ο διαχειριστής της ΜΚΟ «Πεταλούδες», Shashidhar Sabnavis, δήλωσε: «Τα παιδιά του δρόμου μας έλεγαν ότι έχαναν τα λεφτά τους. Ή ότι είχαν την τάση να τα ξοδεύουν εδώ και εκεί. Ετσι, στις «Πεταλούδες» αποφασίσαμε να βάλουμε σε εφαρμογή την ιδέα της λειτουργίας μίας τράπεζας για αυτούς. Χρησιμοποιούν τις αποταμιεύσεις τους στην τράπεζα για να καλύψουν τις μελλοντικές τους ανάγκες. Κάποια από τα παιδιά, χρησιμοποιούν τα χρήματα τους για να πάνε στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ή για να αποκτήσουν κάποια επαγγελματική κατάρτιση. Κάποια από αυτά τα χρησιμοποιούν για να ανοίξουν μικρές επιχειρήσεις».

Σημειώνεται πως η συγκεκριμένη φιλανθρωπική οργάνωση παρέχει επίσης εκπαίδευση, στέγη και φροντίδα στα παιδιά του δρόμου στο Δελχί.

Elias PLM-Emotional Games(Original Mix)

Elias believes in three things in life: Peace,Love,Music.(PLM)
He is a Producer and DJ based in Athens.
He was born on March 1981 at Kefalonia GREECE.
From an early age he began experimenting with music and took some KEYBOARD lessons.
Several years later, in the mid 90s he involved with electronic music where he discovered his passion for house music and started djing at local bars and clubs, also had his own broadcast to a local radio station as a producer and a technical support member. Nowdays, Elias doing "Radio Shows" to Greek web radio stations and also participates in various events and parties. The last two years also deals with the production and he creates his own tracks! His favorite genres are Deep House, Tech House, Progressive and Electronica. Elias is here to drift us with his musical journey either through his dj sets, either through his releases!

Όλες οι Θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ

  
Διαβάστε συγκεντρωμένες τις αρχές και τις δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ σε όλα τα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά θέματα, όπως τα συγκέντρωσε το www.rednotebook.gr  

Ενόψει του Ιδρυτικού Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, το Red Notebook συγκέντρωσε τις θέσεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς για όλα τα κρίσιμα κοινωνικά θέματα, όπως αυτές παρουσιάστηκαν σε κεντρικές εκδηλώσεις του κόμματος από τον Αλέξη Τσίπρα και κεντρικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, από την εκδήλωση της Αθηναϊδας (Ιούνιος 2012) μέχρι σήμερα

Διακήρυξη Αρχών και Πλαίσιο Προγραμματικών Θέσεων (εδώ) 

[και σε περίληψη: 19 δεσμεύσεις προς τον ελληνικό λαό (εδώ)]

Για την αξιοπρεπή διαβίωση και την αντιμετώπιση της φτώχειας (εδώ)

Για την ανεργία και την απασχόληση (εδώ)

Για την παραγωγική ανασυγκρότηση (εδώ)

Για το χρέος (εδώ)

Για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά (εδώ)

Για τις τράπεζες (εδώ)

Για το ασφαλιστικό και τους συνταξιούχους (εδώ)

Για το φορολογικό (εδώ)

Για την υγεία (εδώ)

Για την παιδεία (εδώ)

Για τη δημόσια διοίκηση και την αυτοδιοίκηση (εδώ)

Για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (εδώ)

Για τους αγρότες (εδώ)

Για τους μετανάστες, τους πρόσφυγες και την ιθαγένεια (εδώ)

Για τα σώματα ασφαλείας (εδώ)

Για τα ΜΜΕ (εδώ)

Για την εξωτερική και αμυντική πολιτική (εδώ)

Για την ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος (εδώ)

Για το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής (εδώ)

Για τον πολιτισμό (εδώ)

Για τη φυσική αγωγή και τον αθλητισμό (εδώ)

Για το νόμισμα (εδώ)

Δείτε επίσης: Απαντήσεις σε συχνές ερωτήσεις

- See more at: http://stokokkino.gr

Η δική μας πατρίδα έχει για σύνορα της τους ορίζοντες

 

Με αφορμή σαν σήμερα το 1923 την υπογραφή της συνθήκης της Λωζανης, που προέβλεπε τις ανταλλαγες πληθυσμών, αιχμαλώτων και πολιτικών ομήρων μεταξύ Ελλαδας και Τουρκίας, παραθέτουμε ένα κομμάτι μιας ομιλίας του Π.Πουλιόπουλου, πρώτου γραμματεα του ΚΚΕ στο συνεδριο παλαιων πολεμιστων και θυματων στρατου…

Μας μιλούνε για πατρίδα. Μιλούμε κι εμείς γι’ αυτήνε.
Μα η δική μας δεν είναι, σαν τη δική τους, ένα είδος τρομακτικού φρουρίου που στέκει απειλητικό μπροστά στα άλλα και έχει μέσα στο κέντρο του τα χρηματοκιβώτια.

Είναι μια πατρίδα που για σύνορα της έχει τους ορίζοντες, – όπως η φύση κι όπως το πνεύμα το ανθρώπινο– και που είναι τόσο πολύ μεγάλη, ώστε να μη μπορούν αυτοί να τήνε καταλάβουν.

Από τώρα και πέρα ξέρουμε, ότι τα σημερινά τα έθνη δεν είναι τίποτ’ άλλο παρά κομμάτια, κοψίδια κομμένα από την ανθρωπότητα. Σχηματίζουνε συνδυασμούς ξεχωριστούς που στέκουν μπροστά στην ιλιγγιώδη όψη του ουρανού και πλαισιώνονται από αλλόκοτα ψαλιδίσματα που φέρουν επάνω τους το σημάδι προαιώνιων φιλονικιών και αρπαγών.



Τα έθνη αυτά δεν ημπορούν να διατηρηθούν παρά μονάχα με τον ένοπλο και τον εμπορικό πόλεμο, με την ύπουλη εργασία της καταχθόνιας διπλωματίας, με τον αθέμιτο ανταγωνισμό, με τη θηριωδία, με το μίσος και με το πυροβόλο. Είναι φτιαγμένα από νόθο και τραγικά γελοίο ανακάτεμα σκλάβων και κυρίων.

Από χώρα σε χώρα, οι κύριοι ξέρουν και συνεννοούνται, κάνουν τη δουλειά τους, επιβάλλουν τα συμφέροντα τους εις βάρος των σκλάβων, οι οποίοι είναι ο στρατός της εργασίας και ο στρατός της σφαγής:

Ε, λοιπόν, τον παλαιό αυτόν κτηνώδη μηχανισμό τόνε καταδικάζουμε στο σύνολο του.
Εμείς λέμε, ότι παρόμοια όπως τα κυνικά συμφέροντα των κυρίων είναι παντού τα ίδια, έτσι και το συμφέρον του λαού είναι παντού το ίδιο. Καταγγέλλουμε όλο το κακούργο υπηρετικό προσωπικό των κυρίων, που μας καταδυναστεύει: λέμε ότι οι Έμπερτ, οι Μύλλερ, οι Λόϋδ Τζώρτζ, οι Μιλλεράν και οι Ντεσιανέλ, όλα τα ονόματα αυτά σημαίνουν την παντοτινή εξακολούθηση των πραγμάτων και όλα τους είναι, εξίσου το καθένα, βρισιές προς το αιώνιο μαρτύριο της ανθρωπότητος.

Όλοι οι λαοί έχουν μια φυσική και ιερή τάση ν’ αγκαλιασθούν ο ένας με τον άλλο, ν’ ανακατεφθοϋν και να φθάσουν όλοι στο ίδιο επίπεδο, όπως τα κύματα της
θάλασσας.

Μονάχα μέσα σε μια πατρίδα μεγάλη σαν τον κόσμο μπορούν ν’ ανθίσουν η δίκαια κατανομή των δημιουργικών έργων, η ισορροπία της εργασίας, η ελεύθερη λειτουργία της τίμιας συναλλαγής, δηλαδή η αρμονία και η ειρήνη.
Η ιδέα του έθνους δεν είναι παρά μια ιδέα μεταβατική που πέρασε τον καιρό της –μέσα στην ανάπτυξη του ανθρωπίνου γένους. Αυτό θα το ειπούμε παντού, αφού παντού το αγνοούν ή θέλουν να τ’ αγνοούν.

Όταν μιλούμε για εθνικήν άμυνα ή για οτιδήποτε εθνικό, ας μην ξεχνούμε ποτέ ότι μιλούμε για κάτι προσωρινό που δεν πρέπει πια να υπάρχει
. «Σκεφθείτε τους συμπατριώτες σας»!, θα μας ειπούνε. Τότε θα δείξει ο ένας τον άλλο, σύντροφοι όλων των χωρών, και θα απαντήσουμε: «Να οι συμπατριώτες μας!», και θα ξεσχίσουμε τα μετάξινα κουρέλια των πολύχρωμων σημαιών, θα πετάξουμε μακρυά μας όλο αυτό το πανηγυριώτικο θέατρο, όπου τα βάσανα μονάχα και ο θάνατος δεν είσαν κωμωδίες, όλα αυτά τα συχαμερά εγκώμια των σφαγών.

Δεν θα γνωρίζουμε πια παρά μια μονάχα σημαία για την παγκόσμιαν ανθρωπότητα: Τη μεγαλοπρεπή σημαία που έχει το χρώμα του λαϊκού αίματος του σπαταλημένου μέσα στους αιώνες από την πολυτέλεια των πλουσίων, σημαία που είναι κόκκινη σαν τα χέρια που ήλθαμ’ εδώ για να δώσουμε ο ένας στον άλλο.

Κίνηση "Απελάστε το Ρατσισμό"

Αγαπητέ Αντώνη, χρόνια πολλά

Εγραψε:Pitsirikos


Αγαπητέ Αντώνη, χρόνια πολλά για την ονομαστική σου εορτή. 

Αντώνη, με συγκίνησες αρκετές φορές της τελευταίες ημέρες. Με συγκίνησες όταν είπες πως η Ελλάδα έχασε βιοτικό επίπεδο που δεν έχει χάσει κανένας λαός και το έκανε συντονισμένα με την βοήθεια της Ευρώπης.

Ήταν μεγάλη κουβέντα αυτή, Αντώνη. Μπράβο σου που ευχαρίστησες την Ευρωπαϊκή Ένωση που μας βοήθησε να χάσουμε βιοτικό επίπεδο. Ήταν ένα βάρος για όλους μας το βιοτικό επίπεδο.

Αντώνη, με συγκίνησες πολύ, όταν στο Στρασβούργο είπες «we delivered». Βρε μπαγάσα, από το στόμα μου το πήρες. Αλλά ήταν λογικό αφού εσύ είχες και πιτσαρία που έσκιζε στις ΗΠΑ, οπότε θα έχεις κάνει και delivery. Τελικά, Αντώνη, αυτό είσαι: delivery boy.

Αλλά, Αντώνη μου, εκεί που με τρέλανες, ήταν όταν απάντησες στον Nigel Farage και τους άλλους ευρωβουλευτές που τόλμησαν να σου επιτεθούν και να σε αμφισβητήσουν.

Τι; Δεν τους απάντησες; Δεν είπες τίποτα;

Δεν πειράζει, Αντώνη. Θα τους τιμωρήσει ο Θεός. Που είναι φίλος σου.

Χρόνια πολλά!

Προς τους φίλους Διευθυντές και όλους τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς

Διευθυντής σχολείου: Παραιτούμαι - Δεν μπορώ να γίνω μέρος της διάλυσης

 

Επιστολή παραίτησης από τη θέση του Διευθυντή του Γυμνασίου Αμμοχωρίου
Παραίτηση από τη θέση του Διευθυντή του Γυμνασίου Αμμοχωρίου, Επιστολή του συναδέλφου Βαγγέλη Καπαρού 

Προς τους φίλους Διευθυντές και όλους τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς

Παραίτηση από τη θέση του Διευθυντή του Γυμνασίου Αμμοχωρίου
Πάντα πίστευα σε μια διευθυντική θητεία με δημοκρατικότητα, που θα δίνει λόγο στα οράματα και τις πρωτοβουλίες των συναδέλφων, στις ιδιαιτερότητες και τις κλίσεις των μαθητών. Πάντα πίστευα στον Διευθυντή που θα ξεπερνά τις τυπικότητες στοχεύοντας πέρα από παγερές γραφειοκρατίες, στη δημιουργία ενεργών πολιτών. Πάντα πίστευα ότι διοίκηση σημαίνει διορατικότητα, πρωτοπορία, συμμετοχή, συναδελφικότητα.

Όταν ανέλαβα τη θέση του Διευθυντή του Γυμνασίου Αμμοχωρίου ποτέ δεν είχα σκεφτεί ότι θα κατέληγα να γίνω ελεγκτής παρουσίας, συντάκτης προγραμμάτων με επιφύλαξη, τιμητής των συναδέλφων, αποδέκτης υποβιβασμών. Ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι θα μου ζητηθεί να συμπεριφέρομαι σαν ένας στυγνός γραφειοκράτης με προσκόλληση στην απόλυτη τυπικότητα, αδιάφορος για την δημιουργία κλίματος εκπαιδευτικής προσφοράς και καινοτομίας. Ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι θα μου ζητηθεί να βάλω απέναντί μου τον σύλλογο, τον συνάδελφο, τον ίδιο μου τον «εαυτό», για να τον κατατάξω, ώστε να τον καταστήσω εύκολη λεία όσων επιδιώκουν να έχουν διαθέσιμους «αριθμούς», διαθέσιμα «νούμερα» για καρατόμηση. Ποτέ δεν φαντάστηκα ότι θα επιβάλουν εξωτερικούς κριτές των αποφάσεων Διευθυντή και συλλόγου οι οποίοι θα αρνούνται να αποδεχθούν τις προτάσεις του. Ποτέ δεν θεώρησα ότι η επιλογή μου σε κάποια θέση, ως Διευθυντής, Σχολικός Σύμβουλος ή Διευθυντής Διεύθυνσης θα με διαφοροποιήσει από τους συναδέλφους μου.

Φτάνει πια συνάδελφοι Διευθυντές, εμείς έχουμε τώρα τον λόγο, δεν μπορούμε να γίνουμε οι τιμητές του «εαυτού» μας, οι κριτές των συναδέλφων μας, οι εμπρηστές των συλλόγων. Γιατί όσο κι αν το πιστεύουμε, δεν θα γλυτώσουμε, θα μας πετάξουν και εμάς, αφού πρώτα μας χρησιμοποιήσουν και μας αποξενώσουν από τους δίπλα μας. Τώρα είναι η δική μας ευθύνη. Ας γίνουμε ένα με τους συναδέλφους μας. Ας σκεφτούμε ότι είμαστε σπλάγχνα από τα σπλάγχνα τους. Είμαστε και εμείς εκπαιδευτικοί.

Πως μπορούμε να γίνουμε τιμητές και αίτιοι της μισθολογικής καθήλωσης και της πιθανής αποπομπής των συναδέλφων μας; Πως μπορούμε να κρίνουμε τον συνάδελφο που αγωνίζεται, σε εποχές δύσκολες, με πάθος αλλά και πόνο, για τους μαθητές του και τα παιδιά μας; Η παιδεία θέλει όραμα, θέλει πάθος, θέλει αγάπη, θέλει θυσία, θέλει δημιουργικότητα. Η παιδεία είναι πάντα δημοκρατική. Δεν μπορεί να αποδώσει σε καθεστώς φόβου, έντονης υποκριτικότητας, προσωπικής κατάθλιψης, καθημερινού καταναγκασμού.

Άλλωστε ποιος είναι ο ρόλος μας; Διευθύνω εκπαιδευτικούς, διευθύνω σχολείο, σημαίνει οραματίζομαι, δημιουργώ συνθήκες, διευκολύνω, συν-εργάζομαι, διευρύνω τους ορίζοντες, διαλέγομαι. Διευθύνω σχολείο δεν σημαίνει διατάζω, διαιρώ, υποτάσσω, αναγκάζω, απειλώ, φοβίζω.

Σήμερα μου στερούν τη δυνατότητα να συνδιοικώ με το σύλλογο, μου στερούν τη δυνατότητα να δημιουργώ, μου στερούν τη δυνατότητα να έχω οράματα, μου στερούν τη δυνατότητα να αποφασίζω, μου στερούν τη δυνατότητα να αισθάνομαι συνάδελφος. Δεν διαφέρω από τους καθημερινούς μου συντρόφους. Αυτούς που καθημερινά δίπλα μου αγωνίζονται και προσφέρουν. Δεν μπορώ να ανεχτώ ένα σχολείο κομμάτι της γραφειοκρατίας, όπου ελέγχουν την παραμικρή μας κίνηση, όπου πρωτοβουλία σημαίνει παράπτωμα, όπου κάθε τι πρέπει να καταγράφεται.

Διοικώ (τι λέξη κι αυτή) ένα σχολείο όπου οι καθηγητές έρχονται για μάθημα και μέρες που έχουν άδεια. Διοικώ ένα σχολείο όπου οι συνάδελφοι προετοιμάζουν εκδηλώσεις απογεύματα και Σαββατοκύριακα. Διοικώ ένα σχολείο όπου οι καθηγητές κάθονται παραπάνω χωρίς να τους το επιβάλλει κανείς. Διοικώ ένα σχολείο όπου οι συνάδελφοι διδάσκουν επιπλέον ώρες από αυτές που φαίνονται στα προγράμματα. Διοικώ ένα σχολείο όπου αισθάνομαι ότι αναπνέω, ότι χαίρομαι, ότι μπορώ να ζω.

Σ’ αυτό λοιπόν το σχολείο δεν μπορώ να ανεχθώ να επιβληθούν τυπικότητες, γραφειοκρατικές αστειότητες, καταπιεστικές διαταγές, ανελεύθερες επιβολές. Δεν μπορώ να γίνω μέρος της διάλυσης. Γιατί η διάλυση θα αρχίσει μέσα στο σύλλογο, από τη διχόνοια, την αντιπαλότητα, τον ανθρωποφάγο ανταγωνισμό.

Πέρα από όλα αυτά υπάρχει ένα επιπλέον προσωπικό μου δίλημμα, τώρα που αρχίζει η αξιολόγηση. Μπορώ να είμαι ταυτόχρονα συνήγορος και εισαγγελέας; Συνήγορος των συναδέλφων ως αιρετός στο ΠΥΣΔΕ και δικαστής τους στο σχολείο ως Διευθυντής- αξιολογητής; Η έναρξη λοιπόν της αξιολόγησης το 2014 (μια αξιολόγηση που σκοπό δεν έχει τη βελτίωση αλλά την κατάταξη και τον εξοστρακισμό) δεν μου επιτρέπει να συνεχίσω την παρουσία μου στη Διεύθυνση του Γυμνασίου Αμμοχωρίου. Είναι η ώρα της επιλογής. Μέλημα και αγώνας μου είναι οι συνάδελφοι. Από αυτούς εκλέχτηκα, αυτούς υπερασπίζομαι και σε αυτούς απολογούμαι.

Για όλα τα προαναφερθέντα, με λύπη, έντονη στενοχώρια, μεγάλη συναισθηματική φόρτιση αλλά και αίσθημα ευθύνης σας ενημερώνω ότι υπέβαλα αίτηση- παραίτησης από τη θέση του Διευθυντή του Γυμνασίου Αμμοχωρίου, παραμένοντας ως αιρετός στο ΠΥΣΔΕ Φλώρινας για να υπερασπιστώ τα δικαιώματα των συναδέλφων μου.

Το σχολείο των αγέλαστων «προσώπων», των μαυροντυμένων «εισαγγελέων», των απόμακρων «δικαστών», των ποταπών κολάκων, που επιχειρείται σήμερα να επιβληθεί, δεν μου ταιριάζει. Γι αυτό και δεν μπορώ να το διευθύνω. Δεν αισθάνομαι «ικανός» να διευθύνω ένα τέτοιο σχολείο. Δεν μπορώ να διευθύνω παραβλέποντας τα οράματά μου, τη συνείδησή μου, τον λόγο μου, μόνο και μόνο για να διατηρήσω τη θέση μου.

Ξέρω ότι στενοχωρώ τους καθημερινούς μου, στο Γυμνάσιο Αμμοχωρίου, συντρόφους. Ξέρω ότι είναι δύσκολο να ξαναζήσω ότι έζησα μαζί τους. Ας με συγχωρέσουν, δεν έχω άλλη επιλογή. Δεν μπορώ να αισθάνομαι ότι δεν είμαι τίποτε άλλο παρά ένα γρανάζι της κρατικής μηχανής. Μιας μηχανής αν-αίσθητης, αυστηρά αριθμολάγνας, αδιάφορης για το άλλο «πρόσωπο», το ανθρώπινο «πρόσωπο», που υποφέρει και αγωνιά. Άλλα ήταν τα οράματά μου, άλλες οι ελπίδες μου, άλλη η «αγάπη» μου, για ένα σχολείο δημιουργίας, συναδελφικότητας, ελπίδας. Αυτό το σχολείο έζησα μαζί τους, στη ζεστασιά τους, στο καθημερινό αγώνα τους, στην ακούραστη αγάπη τους, στις αμέτρητες ώρες προσφοράς τους, στη κατανόηση των λαθών μου και γι αυτό από τα βάθη της καρδιάς μου τους ευχαριστώ.

Καπαρός Βαγγέλης
Αιρετός ΠΥΣΔΕ Φλώρινας,
Διευθυντής Γυμνασίου Αμμοχωρίου

"Σαμαρά πρόεδρε μασκαρά" !!!!

κωστας παρχαριδης

Πριν από 11 ώρες

"Σαμαρά πρόεδρε μασκαρά" !!!! ευτυχώς που υπάρχουν και κάποιοι που φτύνουν..δίχως να αναλύουν και να μιλάνε για ευγενειες και άλλα τέτοια..ο ελληνικός λαός ματώνει καθημερινά και οι Σαμαροξεφτιλες έχουν καιρό και χρήμα για φιέστες!!! μπράβο στα παιδιά που τους χάλασαν το πάρτι!!!

                     

όχι ο Μαρκόπουλος δεν είναι φασίστας ...είναι Νεοδημοκράτης!

Υψηλοί τόνοι αντιπαράθεσης στην εκπομπή του Παπαδάκη στον Αντ1 με αφορμή την ερώτηση που κατέθεσε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ για το σκάνδαλο και τα θαλασσοδάνεια του Τ.Τ. και την απαίτηση του ΣΥΡΙΖΑ να παραστεί (επιτέλους) ο πρωθυπουργός στη Βουλή και να δώσει απαντήσεις.
                          

Στηρίζω την ενέργεια αφού ήταν εναντίον τράπεζας ......

Λήστεψε τράπεζα με πατερίτσα - καραμπίνα

Nicoletta Kitsou 

Στηρίζω την ενέργεια αφού ήταν εναντίον τράπεζας και για την πρωτοτυπία του όπλου!
Την καταδικάζω γιατί βούτηξε μόνο 12.600 ευρώ ο μαλάκας!

Μια διαφορετική ληστεία με "δολοφονικές" πατερίτσες (Pics)

Ένας 56χρονος μπήκε σε υποκατάστημα τράπεζας στην Θεσσαλονίκη με κοντόκανη καραμπίνα προσαρμοσμένη σε... πατερίτσα.

Ο επίδοξος ληστής συνελήφθη και κρατείται στην Ασφάλεια Θεσσαλονίκης.

Ο συλληφθείς κατηγορείται από την Αστυνομία για ένοπλη ληστεία και για απόπειρα ληστείας, σε αντίστοιχα υποκαταστήματα τραπεζών, της Alpha Bank και της Attica Bank, στα Διαβατά και τη Σίνδο Θεσσαλονίκης αντίστοιχα.

Σύμφωνα με την αστυνομία, παριστάνοντας τον ανάπηρο και με την απειλή καραμπίνας που είχε δέσει πάνω στην πατερίτσα, φέρεται ότι απέσπασε από το τραπεζικό υποκατάστημα των Διαβατών το ποσό των 12.600 ευρώ.

Στη δεύτερη περίπτωση αποχώρησε άπρακτος, καθώς το χρηματοκιβώτιο του υποκαταστήματος λειτουργούσε με χρονοκαθυστέρηση.

Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο σπίτι του, αλλά και στο χώρο εργασίας του, μετά την ταυτοποίηση της ληστείας, βρέθηκε η πατερίτσα με την καραμπίνα και ένα ακόμα όπλο.

Πολιτισμός ανοησίας

Γιάννης Μακριδάκης

 Σήμερα σε μία δημόσια υπηρεσία είδα αυτόν τον κάδο

Ανακυκλώστε και σώστε το περιβάλλον αναγράφει κι έχει τα γνωστά πράσινα βελάκια της ανακύκλωσης
Και στη βάση του γράφει: βοηθήστε να ζήσουν τα παιδιά μας καλύτερα
Δυο μηνύματα τελείως άσχετα με την πραγματικότητα, τελείως ρηχά, όπως θέλει τον καταναλωτή ο καπιταλισμός, τελείως συστημικά, στην υπηρεσία του καταναλωτισμού και του δήθεν πολιτισμού που επαίρονται πως κατέκτησαν οι δυτικές κοινωνίες αλλά την ίδια στιγμή πνίγονται στα σκουπίδια τους, στα χημικά και στις επώδυνες ασθένειες που δημιούργησαν....

Την ίδια στιγμή που απομυζούν τον πλανήτη, που κατασπαράζουν προϊόντα, πρώτες ύλες και άλλους πόρους φυσικούς δίχως όχι μόνο να αναπληρώνουν στο ελάχιστο αυτά που καταναλώνουν αλλά ούτε καν να τους καίγεται καρφάκι, ούτε καν να το σκέφτονται, την ίδια στιγμή που καλλιεργούν την μη ευθύνη σε κάθε καταναλωτή από παιδί ακόμα, την ίδια αυτή στιγμή διασπείρουν παντού ως σύμβολα και μνημεία όχι μόνον υποκρισίας αλλά, δυστυχώς, ανοησίας της ανθρωπότητας, τέτοιους και άλλους παρόμοιους κάδους έχοντας αναγορεύσει σε απόλυτη ενέργεια προστασίας του περιβάλλοντος και των μελλοντικών ανθρώπων την ανακύκλωση!!!!

Ανακύκλωση: Κατασπατάληση φυσικών πόρων με στόχο την αλλαγή μορφής κάποιων αντικειμένων, τα περισσότερα εξ αυτών ήταν εξαρχής τελείως άχρηστα και περιττά, των οποίων η αρχική κατασκευή κατασπατάλησε επίσης φυσικούς πόρους και τα οποία μετά την διαδικασία ανακύκλωσής τους θα ξαναλάβουν μορφή κάποιων άλλων εξίσου άχρηστων και περιττών αντικειμένων κ.ο.κ.
Κοινωνία που παράγει απορρίμματα άχρηστα για το οικοσύστημα δεν είναι πολιτισμένη. Τελεία και παύλα. Διότι πολιτισμός σημαίνει να επιστρέφεις στη φύση πόρους με τα “σκουπίδια” σου.

http://ostria-gr.blogspot.gr/