Κυριακή 5 Ιανουαρίου 2014

Αλληλεγγύη στον αγωνιστή Σπ. Στρατούλη, απεργό πείνας από 11/11



Πανελλαδικό κάλεσμα αλληλεγγύης Πέμπτη 9 Γενάρη

Κυριακή 5/1: 56η ημέρα απεργία πείνας του Σπ. Στρατούλη

Στις 31/12 σταματούν την απεργία πείνας οι 3 αλληλέγγυοι

  


Ο κρατούμενος αγωνιστής Σπύρος Στρατούλης ξεκίνησε απεργία πείνας από τις 11/11 διεκδικώντας με τον έσχατο αυτό τρόπο την απαλλαγή του από τις αστήριχτες και κατασκευασμένες κατηγορίες που του αποδίδονται και την άμεση επαναχορήγηση των αδειών εξόδου από τη φυλακή της Λάρισας όπου κρατείται και τις οποίες λάμβανε κανονικά τα τελευταία δύο χρόνια.


Ο Σπύρος Στρατούλης βρίσκεται επί 22 χρόνια έγκλειστος στα μπουντρούμια της δημοκρατίας. Όπως φαίνεται δεν ήταν αρκετά και έτσι τώρα του προσάπτουν νέες κατηγορίες για συμμετοχή του, σε μία δήθεν εγκληματική οργάνωση και σωματική βλάβη τρίτων, στη Θεσσαλονίκη, το έτος 2012. Μετά από τηλεφωνικές υποκλοπές, στοχοποιήθηκαν συλλογικότητες του αναρχικού χώρου και μεταξύ άλλων αξιοποιήθηκε « ποινικά » προς δημιουργία εντυπώσεων, η επικοινωνία του με συντρόφους και πρόσωπα που έχουν εκφράσει την αλληλεγγύη τους στους αγώνες των φυλακισμένων. Το κράτος χρησιμοποιεί τη συγκεκριμένη δίωξη ως αφορμή για να παγώσει τις άδειες εξόδου από τη φυλακή που έπαιρνε κανονικά τα τελευταία δύο χρόνια, παρόλο που ο εισαγγελέας δε ζήτησε καν την προφυλάκισή του. Επίσης, η συνθήκη αυτή επηρεάζει την επικείμενη κατά τα άλλα αποφυλάκισή του, παρατείνοντας την ομηρία του για 3,5 επιπλέον χρόνια.

   


Το κράτος με αυτόν τον τρόπο ζητά εξηγήσεις και τιμωρεί τον Σπ.Στρατούλη για την πολιτική του στάση και τις σχέσεις του, προσωπικές, φιλικές ή συντροφικές, εξαιτίας της μακροχρόνιας αγωνιστικής συμπεριφοράς του μέσα στις φυλακές. Η αδιαφορία και η ασυδοσία της εξουσίας απέναντι στο Σπύρο Στρατούλη, όπως και σε πολλούς άλλους εξεγερμένους ανθρώπους, αποδεικνύει περίτρανα για άλλη μια φορά την εκδικητικότητά της απέναντι σε όποιον αγωνίζεται και προσπαθεί να διατηρήσει την αξιοπρέπεια του ζωντανή μέσα και έξω από τις φυλακές.

Η χώρα πηγαίνει σε πρόωρες εκλογές!!!!


Του Νίκου Μορφέα 


Είσαι στον ύπνο σου το βράδυ και γυρίζεις πλευρό.
Τρίζει ο σουμιές.
Ξυπνά η γυναίκα σου.
Πάει να πιει νερό.
Σπάει όμως το ποτήρι.
Ξυπνάν τα παιδιά και κλαίνε.
Ξυπνάει όμως ο σκύλος και γαβγίζει.
Μαζί και κάνα δυο σκυλιά στην γειτονιά.




Ξυπνά όμως κι ο γείτονας που σε μισεί για τον σκύλο.
Φωνάζει και βρίζει να μαζέψετε τον σκύλο.
Η γυναικά σου βγαίνει και άπαντα.
Την βρίζει σεξιστικά.
Βγαίνεις και του "στέλνεις" μια μπίρα γεμάτη, δώρο στην τζαμαρία του.




Καλεί αστυνομία.
Υπάρχει διαπληκτισμός.
Πρωινές ώρες σε συλλαμβάνουν.
Πηγαίνοντας προς το τμήμα ο μπάτσος που συνοδεύει νιώθει αδιαθεσία.




Έμφραγμα, και χρειάζεται άμεση βοήθεια.
Έρχεται ασθενοφόρο.
Το ασθενοφόρο τρέχει σφαίρα για το νοσοκομείο.
Παραβιάζει όμως φανάρι στην βιασύνη.
Εκείνη την ώρα περνά μια Μερτσέντες.




Η σύγκρουση είναι σφοδρή.
Μέσα στην Μερτσέντες είναι ο πρόεδρος της δημοκρατίας Κ. Παπούλιας....
Πήγαινε το πρωί σε μια εκδήλωση.
Στην ηλικία που είναι δεν αντέχει τα τραύματα.
Ξεψυχά στην άσφαλτο.




"Πένθος βαρύ" κυριεύει την χώρα.
Η κυβέρνηση δεν μπορεί να συμφωνήσει με την αντιπολίτευση για εκλογή νέου.
Πέφτει.
Η χώρα πηγαίνει σε πρόωρες εκλογές.

Συμπέρασμα:

Γύρνα εσύ "πλευρό", "Ξύπνα", "ξυπνά και τους διπλανούς σου" και όλα είναι πιθανά.


ΣΦΗΚΑ


Σάββατο 28 Δεκεμβρίου 2013

Ο "εκτσογλανισμός" είναι η μόνη λύση



Του Θανάση Καρτερού


                                     
Μπορεί η λέξη τσόγλανος-τσογλάνι, στα τούρκικα από τα οποία προέρχεται να σημαίνει τον νέο, αλλά στα ελληνικά δεν έχει καθόλου ουδέτερη σημασία. Σημαίνει το παλιόπαιδο, το αλητόπαιδο, τον αλήτη, ή σε λιγότερο κόσμια μετάφραση, το κωλόπαιδο. Βρισιά με τα όλα της δηλαδή, που εκφράζει μάλιστα βαθύτατη περιφρόνηση για όποιον -συνήθως νεαρής ηλικίας- τη λούζεται. Παράδειγμα: Φύγε από δω ρε τσογλάνι. Ή, έλα δω ρε τσόγλανε.

Την κακιά αυτή λέξη την έφερε στο πολιτικό προσκήνιο ο Βενιζέλος. Ο οποίος κατασκεύασε από αυτή μια νέα λέξη, ειδικά για τον ΣΥΡΙΖΑ: Εκτσογλανισμός! Ο ΣΥΡΙΖΑ καλλιεργεί το αίσθημα του εκτσογλανισμού της κοινωνίας, είπε. Χαρακτηριστικό: Πριν το πει ζήτησε συγνώμη από τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ, ενός κόμματος του οποίου τα στελέχη δεν είναι μαθημένα ούτε σε κακές πράξεις, ούτε σε κακές λέξεις. Η αβρότητα σε όλο της το μεγαλείο!

Λέξεις αυτού του είδους θέλουν βέβαια να χαρακτηρίσουν άσχημα, να στιγματίσουν, να προσβάλουν, αυτόν στον οποίο απευθύνονται. Όταν όμως λες σε κάποιον ότι είναι τσόγλανος, ή άλλα παρόμοια, δεν χαρακτηρίζεις τα αισθήματά του και τη στάση του. Χαρακτηρίζεις τα δικά σου αισθήματα για τα αισθήματά του και τη δική σου στάση για τη στάση του. Έτσι δεν είναι; Ανεξάρτητα λοιπόν από τα πολιτικά συμπεράσματα του τύπου "οξύνει την πολεμική του κατά του ΣΥΡΙΖΑ ο Βενιζέλος", από τον εκτσογλανισμό μπορούν να βγουν με ασφάλεια κάποια συμπεράσματα για τον ίδιο.

Πρώτον, ο Βενιζέλος είναι πολύ θυμωμένος με τον ΣΥΡΙΖΑ. Τόσο θυμωμένος ώστε να γίνει γλωσσοπλάστης -να σκαρφιστεί και να λανσάρει μια καινούργια βρισιά, με την ελπίδα να κάνει ζημιά στο αντικείμενο της οργής του. Και τόσο στα κεραμίδια, ώστε να ξεχάσει τι ζημιά παθαίνει ο ίδιος όταν αποκαλεί τον αντίπαλό του τσόγλανο.

Δεύτερον, ο Βενιζέλος περιφρονεί βαθιά τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν τον θεωρεί άξια λόγου πολιτική δύναμη, με την οποία είναι υποχρεωμένος να αναμετρηθεί όσο σκληρά θέλει. Τον θεωρεί μια τσογλανοπαρέα που ήρθε να του χαλάσει την ησυχία, ή το γλέντι. Κλεφτρόνια που του αρπάζουν το έμψυχο εμπόρευμα -τους ψηφοφόρους. Και εκτσογλανίζουν την κοινωνία -δηλαδή τα πάντα.

Τρίτον, ο Βενιζέλος έχει πρόβλημα με την ηλικία κάποιων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ -του Τσίπρα οπωσδήποτε. Ποτέ δεν θα χρησιμοποιούσε το δικής του κατασκευής παράγωγο της λέξης τσογλάνι, αν δεν είχε τέτοιο κόλλημα. Μπορεί να μην χωνεύεις τον Παπούλια, αλλά δεν τον λες και τσογλάνι. Ενώ τον Τσίπρα τον λες και τον παραλές.

Και τέταρτον, για τον Βενιζέλο τα τσογλάνια του ΣΥΡΙΖΑ είναι τσογλάνια επειδή συμπεριφέρονται σαν τσογλάνια. Δεν εννοεί φυσικά μόνο ότι δεν φέρονται κόσμια. Εννοεί ότι δεν τηρούν την αναγκαία κατά τον ίδιο γραμμή σύνεσης και σωφροσύνης και δεν αποδέχονται τη νομιμότητα την οποία ο ίδιος κατασκευάζει και υπολήπτεται. Η κατηγορία μάλιστα ότι καλλιεργούν στην κοινωνία αίσθημα εκτσογλανισμού έχει προφανώς να κάνει με την προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να στηρίξει αγώνες και να υποστηρίξει την κοινωνική ανυπακοή. Με λίγη κακή θέληση λοιπόν μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι εκτσογλανισμό της κοινωνίας ο Βενιζέλος θεωρεί την αντίσταση της κοινωνίας στην πολιτική του και στην πολιτική της κυβέρνησης στην οποία ασμένως συμμετέχει.

Αν έχει κάποια αξία να ασχοληθεί κανείς με το πολιτικό μέρος του εκτσογλανισμού, τότε το ερώτημα είναι: Υπάρχει όντως αρκετός εκτσογλανισμός στην κοινωνία, ώστε να ανατρέψει την πολιτική του Βενιζέλου, τον ίδιο τον Βενιζέλο και τους συμμάχους του; Κρίνοντας από τα ηττοπαθή νεύρα του μπορούμε να πούμε ότι κάτι γίνεται. Κρίνοντας όμως από το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος πολιτικός και η κυβέρνησή του καθορίζουν ακόμα τις τύχες μας, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι: Χρειάζεται πολύς εκτσογλανισμός ακόμα και στην πολιτική και στην κοινωνία για να δούμε φως στην άκρη του τούνελ. Διότι ο εκτσογλανισμός -η αντίσταση, ο αγώνας, τα κινήματα, η ανυπακοή- είναι η μόνη λύση.

Εκτός πια κι αν θεωρεί κανείς λύση όσα λένε και κυρίως όσα πράττουν ο Βενιζέλος και η αντιτσογλανική -ας κατασκευάσουμε κι εμείς μια λέξη- συγκυβέρνηση....

Από το Κουτί της Πανδώρας

Κυριακή 22 Δεκεμβρίου 2013

ΟΙ ΠΛΑΣΤΕΣ ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΟΙ ΠΛΑΣΤΕΣ ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ-TOY KAΡΤΕΣΙΟΥ





Πριν λίγες ημέρες η ΝΔ διέγραψε τον Μιχάλη Λιάπη επειδή συνελήφθη να οδηγεί το αυτοκίνητό του με πλαστές πινακίδες.
 Στον πρώην υπουργό και πρώην μέλος της ΝΔ είχε ασκηθεί δίωξη που αφορούσε στις κατηγορίες της ψευδούς βεβαίωσης και της πλαστογραφίας.
Σήμερα η ΝΔ διέγραψε τον βουλευτή Βύρωνα Πολύδωρα επειδή δε συνεμορφώθη με την κομματική γραμμή σε ψηφοφορία που πραγματοποιήθηκε στη Βουλή. Διεγράφη, λοιπόν, ο Βύρων Πολύδωρας επειδή άσκησε το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά του, καθώς όπως αναφέρει το άρθρο 60 του Συντάγματος, «Οι βουλευτές έχουν απεριόριστο το δικαίωμα της γνώμης και ψήφου κατά συνείδηση».
Δεν υπάρχουν σήμερα πράγματα στην πολιτική σκηνή της χώρας μας που μπορούν να χαρακτηριστούν τραγικά. Ο συνηθέστερος χαρακτηρισμός που τους αξίζει είναι «γελοιότητα». Μια γελοιότητα ήταν και αυτή που κατάφερε σήμερα ο Αντώνης Σαμαράς, μετατρέποντας τη συνταγματική υποχρέωση ενός βουλευτή σε λόγο διαγραφής. 
Μια γελοιότητα που ταυτίζει στην κομματική πρακτική, την ψήφο συνείδησης με το ποινικό αδίκημα.
Προσέξτε, τον Βύρωνα Πολύδωρα δεν τον διέγραψαν από τη ΝΔ όταν ως πρόεδρος της Βουλής για μία μόνο ημέρα πρόλαβε να διορίσει την κόρη του σε οργανική θέση μετακλητού υπαλλήλου στο γραφείο του. 
Τον Βύρωνα Πολύδωρα δεν τον διέγραψαν από τη ΝΔ ούτε όταν είχε αποσπάσει τις δύο κόρες του στο υπουργικό του γραφείο, ως υπουργός Δημόσιας Τάξης στην κυβέρνηση Καραμανλή. 
Τον Βύρωνα Πολύδωρα δεν τον διέγραψαν από τη ΝΔ όταν παραλογιζόταν με «ασύμμετρες απειλές» και έριχνε ευθύνες στον «στρατηγό άνεμο» για την Ελλάδα που καιγόταν.
 Τον Βύρωνα Πολύδωρα δεν τον διέγραψαν από τη ΝΔ ούτε όταν δήλωνε περιχαρής «Είδα επαγγελματισμό, μεθοδικότητα, σχέδιο και εφαρμογή του, ψυχραιμία και αυτοματισμό στη δράση που είχαν ως επακόλουθο την επιτυχία» καλύπτοντας πλήρως τους αστυνομικούς που υποστήριζαν πως ο Κύπριος φοιτητής Αυγουστίνος Δημητρίου που σάπισαν στο ξύλο είχε απλώς σκοντάψει σε μία ζαρντινιέρα.
Όλα τα παραπάνω εντάσσονται στη λογική και ηθική της Νέας Δημοκρατίας. 
Ο Βύρωνας Πολύδωρας ήταν άξιος συγχαρητηρίων όποτε διόριζε το σόι του, όποτε αποτύγχανε ως υπουργός, όποτε κάλυπτε τη βία. 
Ο Βύρωνας Πολύδωρας κρίθηκε αποτυχημένος και ανεπιθύμητος από τη ΝΔ όταν αποφάσισε να ψηφίσει κατά συνείδηση και κατά πως έκρινε ότι υπερασπιζόταν καλύτερα τα συμφέροντα των πολιτών.
Δυστυχώς δεν κυκλοφορεί με πλαστές πινακίδες μόνο ο Λιάπης. Με πλαστές πινακίδες κυκλοφορεί και αυτή η κοινοβουλευτική δημοκρατία συμφερόντων τραπεζιτών, εφοπλιστών, μεγαλοεργολάβων και καναλαρχών. Δυστυχώς όμως, αν για την παρανομία του Λιάπη ευθύνες είχε μόνο ο ίδιος, για την ατιμωρησία της πλαστής δημοκρατίας ευθύνες έχουν όχι μόνο οι οδηγοί αλλά και οι επιβάτες της.

Σάββατο 21 Δεκεμβρίου 2013

Ή μπαίνεις φυλακή ή πηδάς από το μπαλκόνι.



Σταυρούγεννα

 
Ο Πάκης, ο Λαλάκης, ο Michelάκης, ο Αντωνάκης, ο Βαγγελάκης, ο Χαρούλης και άλλα εργαστηριακά υβρίδια συμμετέχουν στο γιορτινό πνεύμα κάνοντας τους ψηφοφόρους τους να ετοιμάσουν το πιο εντυπωσιακό χριστουγεννιάτικο τραπέζι όλων των ....
εποχών. Φέτος θα "φάνε" Έλληνες.

Το πόσο σίγουροι είναι ότι όλα θα γίνουν όπως τα έχουν μελετήσει και χωρίς καμία απώλεια για την πάρτη τους φαίνεται από την φράση που είπε ο βουλευτής της ΝΔ Παυλόπουλος αντιδρώντας για τις ποινές που θα επιβληθούν αν δεν είσαι τυπικός αδυνατώντας να πληρώσεις τον φόρο ακινήτων. “Με τη φυλακή, ποιον θα σωφρονίσετε; Το πολύ-πολύ να τον αναγκάσετε να πηδήξει από κανένα μπαλκόνι”. Δεν τους περνά καν η ιδέα ότι ο κανένας μπορεί να πάρει έναν από δαύτους αγκαλιά έχοντας ζωστεί με δυναμίτες. Δύο είναι οι επιλογές που έχεις αν δεν κάνεις ότι σου πει ο πολύς Θεοχάρης: Ή μπαίνεις φυλακή ή πηδάς από το μπαλκόνι. Όσο βέβαια έχεις μπαλκόνι γιατί με τις νέες συνοπτικές διαδικασίες ακόμα και το μπαλκόνι - Ζάλογγο του σπιτιού σου θα κατάσχεται.

Βέβαια για την πλειοψηφία των Ελλήνων έχοντας μπει στις χαρές και τα πανηγύρια της εορταστικής περιόδου λουσμένη από το πνεύμα των Χριστουγέννων, κανονίζοντας τις αποδράσεις στα χιονοδρομικά κέντρα και στα σαλέ, έχοντας εξασφαλισμένες τις δόσεις δανείου, φόρους ακινήτων και πληρωμές λογαριασμών, όλα αυτά που περνάνε στη Βουλή είναι λεπτομέρειες. Φαίνεται άλλωστε από το ότι ενώ η μειοψηφία παίρνει φόρα να πηδήξει από το μπαλκόνι, του χορτάτου το μπαλκόνι είναι φωταγωγημένο επί 24ωρου και για 20 ημέρες τηρώντας τις παραδόσεις της δυτικής υποκουλτούρας Βαυαρών και Αμερικάνων. Άλλος φλέγεται για να ζεσταθεί και άλλος το καίει το πελεκούδι στα ρεβεγιόν του. Το ότι η μειοψηφία του 35% θα ξυπνήσει από την 1η Ιανουαρίου του 2014 σε μία Ελλάδα χειρότερη, σκληρότερη, πιο απάνθρωπη, για το 65% είναι σαν να έχει μπει χαλικάκι στο πέδιλο του σκι καθώς ο χορτάτος κατεβαίνει την χιονοδρομική πίστα της Αράχωβας.

Η ειρωνεία τις τελευταίες ημέρες είναι ότι ενοχλήθηκε το πανελλήνιο με το γράψιμο στα Armani υποδήματά του πού μάς έκανε ο Μιχάλης Λιάπης αλλά και το τίναγμα από το κασμίρ σακάκι του που έκανε την κλήση της Δικαιοσύνης να παραστεί ως υπόδικος. Δηλαδή αν δεν πήγαινε στην Μαλαισία διακοπές Χριστουγέννων ο Λιάπης, ποιος θα έπρεπε να πάει; Διότι το πρόβλημα για το 35% δεν είναι ότι ο ανιψιός του εθνάρχη πήγε διακοπές αλλά το ότι γιος του διορισμένου κλητήρα Μητσάρα παρήγγειλε πούρα και σαμπάνια για το ρεβεγιόν. Ο Μιχάλης ξαφνικά έγινε Michel και τον χλευάζει το 65% των Ελλήνων. Τι μάς λέτε μωρέ! Όταν τον κάνατε με τις ψήφους σας 20 χρόνια υπουργό ήταν ο κύριος Λιάπης; Πρώτος σε ψήφους στην περιοχή του και τώρα θέλετε να τον κάνετε ίσα κι όμοια με σας; Δικαίωμα χλευασμού έχουν αυτοί που ήξεραν ότι ήταν πάντα Michel την ώρα που κάποιοι άλλοι τον έγλυφαν στο βουλευτικό του γραφείο. Μια φορά Michel ο Λιάπης, χίλιες φορές Λαλάκηδες εκείνοι.

20,000 ανάπηροι από σήμερα και 60,000 συνταξιούχοι κάτω των 65 χρόνων χάνουν το ΕΚΑΣ διότι τα 400 έως 600 ευρώ είναι πολυτέλεια. Αυτή η αλήθεια δεν χωράει να μπει στολιδάκι στο χριστουγεννιάτικο δέντρο της πλειοψηφίας. Γι αυτή την απόφαση δεν χλευάζει κανένας τον πρωθυπουργό και την συμμορία του.
Για το 15% επιπλέον φόρο για όποιον μπει στην ανάγκη να “σκοτώσει” το σπίτι του για να πληρώσει φόρους και να επιβιώσει δεν θα χλευάσει κανένας τα υβρίδια του πολιτικού συστήματος.
Για το ότι μέχρι τις 31 Ιανουαρίου πρέπει να καταθέσεις όλα τα στοιχεία σου για να σε περάσει από κόσκινο η τράπεζα αποφασίζοντας αν θα σε πετάξει έξω από το σπίτι σου ή όχι, δεν χλευάζει κανένας τους σωτήρες που ψήφισε.

Για το ότι ο γερμανοτσολιαδίσκος Θεοχάρης και ο στρατός των νεοταγματασφαλίτων του δεν θα σου δίνουν καμία διορία αλλά θα σου ανακοινώνουν ένα μήνα πριν ότι σου κάνουν έξωση από το ίδιο σου το σπίτι, δεν είναι για χλευασμό.
Υπάρχει μια εξαίρεση, χλεύαζες τον Μπουμπούκο αλλά τον έκανες κύριο Γεωργιάδη ο οποίος δεν θα σου επιτρέπει την είσοδο σε δημόσιο νοσοκομείο αν δεν του στάξεις 25 ευρώ. Αλλά αυτό εσένα δεν σε ενδιαφέρει, διότι με την προπληρωμένη ασφάλειά σου έχεις δωμάτιο ρετιρέ σε ιδιωτική κλινική.
Σιγά- σιγά και σταδιακά παίρνει μορφή αυτό το άυλο τέρας που έχει καταρρακώσει την ζωή μας και το μέλλον μας. Ειδικά τις περιόδους γιορτών και πανηγυριών το πρόσωπό του φαίνεται ξεκάθαρα μπροστά σε αυτούς που και ευκολία να είχαν για γιορτές η συνείδησή τους δεν τους το επίτρεπε. Το πρόσωπο του τέρατος δεν είναι όλα τα υποκοριστικά δίποδα που χλευάζεις χορτάτος και ζεστός στην πολυθρόνα σου.
Είσαι εσύ που φτιάχνεις φάτνη να ζεστάνεις συμβολικά τον Χριστό όταν ανελέητα καρφώνεις στον σταυρό τον Χριστό της γειτονιάς σου.-



http://lazarouyiannis.blogspot.gr/

Το ήθος της αριστεράς και η προέλευση του πλούτου

Το ήθος της αριστεράς και η προέλευση του πλούτου-Της Βασιλικής Σιούτη









«Να αμφιβάλλεις για όλα», έλεγε ο Μαρξ και νομίζω ότι αυτή είναι μια καλή συμβουλή
Της Βασιλικής Σιούτη


Βέβαια κάποιοι υποτιθέμενοι μαρξιστές θα προτιμούσαν να αμφιβάλλουμε για όλα, εκτός
 από το κόμμα, 
τη γραμμή του κόμματος ,
 τα στελέχη του κόμματος κτλ.
 Και αναφέρομαι σε όλα τα κόμματα της αριστεράς. Αλλά ο Μαρξ δεν έκανε τέτοιες εξαιρέσεις. Το «όλα» τα συμπεριλαμβάνει όλα, όσο ενοχλητικό ή άβολο κι αν είναι για κάποιους.
Μπορούμε να αμφιβάλουμε για όλους λοιπόν. Και για τα στελέχη της αριστεράς. 
Φυσικά, θεωρώ ανόητο να κατηγορείται ως ένοχος όποιος αριστερός κατέχει πλούτο, 
αλλά εξίσου ανόητο θεωρώ το να αδιαφορούμε για την προέλευσή του. 


Και βέβαια δεν υπάρχει πρόβλημα εάν ένας αριστερός έχει λεφτά, αρκεί η προέλευση τους να μην έρχεται σε αντίθεση με όσα πρεσβεύει. Οι τοποθετήσεις σε στυλ Σημίτη: «όποιος έχει στοιχεία, να τα πάει στη δικαιοσύνη» ή Βουλγαράκη: «το νόμιμο, είναι και ηθικό», πέρα από το ότι δεν πείθουν κανέναν, δεν αρμόζουν στην αριστερά. 
Το αναφέρω γιατί τα ακούσαμε κι αυτά.
Κάτι άλλο που ακούσαμε επίσης, ήταν: Μα καλά δεν βλέπετε τι γίνεται με τα πόθεν έσχες των υπουργών και ασχολείστε με τα λεφτά 3-4 στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ; 
Ναι, έχει μεγαλύτερη σημασία η προέλευση των χρημάτων των στελεχών της αριστεράς, γιατί η αριστερά πρεσβεύει ένα άλλο ήθος. 
Γιατί η αριστερά και τα στελέχη της δεν υπάρχουν για να εκπροσωπούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου, αλλά των εργαζομένων. 
Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί τη μοναδική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης στη συγκεκριμένη συγκυρία και οι πολίτες θέλουν να ξέρουν ότι δεν θα είναι μία από τα ίδια.
Η κυβερνητική προπαγάνδα φυσικά εκμεταλλεύεται κάθε τι που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει εναντίον των πολιτικών της αντιπάλων και για να σκεπάσει τα δικά της, που είναι ασυγκρίτως πολύ χειρότερα. Αυτό όμως, μπορεί να το αντιληφθεί ο καθένας. Οι πολίτες έχουν τα δικά τους ερωτήματα, τις δικές τους αμφιβολίες και ζητούν πειστικές απαντήσεις.


Για τη διαφθορά και τον βρώμικο πλουτισμό στελεχών του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ κανείς δεν έχει αμφιβολίες, γιατί όλοι είναι βέβαιοι. Εδώ υπάρχουν ομολογημένα εγκλήματα (από τη Siemens μέχρι το Χρηματιστήριο, τις προμήθειες, τα πάρτι, τα εξοπλιστικά κτλ). Όλοι τα ξέρουν. Για αυτό και το πολιτικό προσωπικό που κυβέρνησε μέχρι σήμερα είναι βαθύτατα απαξιωμένο.
Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως, δεν έχει κυβερνήσει ακόμα και οι πολίτες θέλουν να ξέρουν αν θα βαδίσει την πεπατημένη ή αν θα ακολουθήσει άλλο δρόμο. Ο καθένας μπορεί να υποψιαστεί ότι κάποια στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ προσεγγίστηκαν ή θα επιχειρηθεί να προσεγγιστούν προκειμένου να ενσωματωθούν στο υπάρχον σύστημα, που μάχεται λυσσαλέα για τη διατήρηση του.


Οι πολίτες είναι καχύποπτοι, ειδικά με τους πολιτικούς που κατέχουν πλούτο και έχουν κάθε λόγο για αυτό, όπως έχουν κάθε δικαίωμα να γνωρίζουν πως αυτός προήλθε. Ο βέλγος αναρχικός Louis Scutenaire, έλεγε ότι οι δύο πηγές του πλούτου είναι η κλοπή και η κληρονομιά και πολλοί συμφωνούν μαζί του. 

Αν η πηγή δεν είναι από κληρονομιά λοιπόν, σίγουρα απαιτούνται οι αναγκαίες διευκρινίσεις. 
Με τόλμη και χωρίς υποκρισία. Γιατί το είδαμε και αυτό, όταν κάποιοι π.χ υποκρίνονταν ότι δεν ξέρουν τι είναι ο κυβερνητικός συνδικαλισμός, ούτε πώς επιβραβεύεται.


Μια προσεκτική ματιά στα πόθεν έσχες των πολιτικών θα διέκρινε γκρίζες ζώνες και σε άλλες δηλώσεις που δημιουργούν -τουλάχιστον- ερωτηματικά. Αλλά το θέμα δεν είναι η ονοματολογία. Το θέμα είναι η συμπεριφορά των στελεχών της αριστεράς και αν αυτή συμβαδίζει με όσα πρεσβεύει .

Δευτέρα 16 Δεκεμβρίου 2013

Πανεπιστήμια (μέρος 2ο): Το «άνοιγμα»


Πανεπιστήμια (μέρος 2ο): Το «άνοιγμα»
Δημοσιεύτηκε από: Μάσσιμο Μεσσάρης 




Καλησπέρα,
σήμερα είχα πολλές σκέψεις και προβληματισμούς που ήθελα να μοιραστώ μέσω του άρθρου μου, αλλά, και πάλι, η επικαιρότητα δεν με άφησε να μείνω μακριά από το γνωστό φοιτητικό θέμα των ημερών. Άνοιξαν λοιπόν τα πανεπιστήμια. Άνοιξαν; Θεωρείται η σχολή μου ανοικτή στην κατάσταση που είναι; Θα αφήσω τον καθένα να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα και θα αναφέρω μονάχα γεγονότα προς ενημέρωση.

Αρχικά, να τονίσω ότι δεν είναι όλα τα πανεπιστήμια ανοικτά ακόμη. Οι διοικητικοί υπάλληλοι έληξαν την απεργία τους, όμως αυτό δεν σημαίνει παράλληλα και ανοικτές σχολές. Για να ενημερώσω τον κόσμο, που ίσως και να μην γνωρίζει την πραγματικότητα, οι σχολές ήταν κλειστές, το τελευταίο διάστημα, λόγω καταλήψεων από τους φοιτητές. Οι φοιτητές, δηλαδή, ήταν αυτοί που ήθελαν τα ιδρύματα κλειστά, για λόγους ευνόητους και σωστούς στο μεγαλύτερο μέρος, κατά την προσωπική μου άποψη! Για να ανοίξουν, επομένως, θα πρέπει να λήξουν οι καταλήψεις, με απόφαση της γενικής συνέλευσης της κάθε σχολής. Και πάλι όμως, θα είναι και στην πράξη «ανοικτές» μετά;

Λοιπόν η δικιά μου σχολή άνοιξε. Υπερψηφίστηκε το πλαίσιο που ήθελε το τέλος της κατάληψης και έτσι κι έγινε. Χρειάστηκε, βέβαια, μια μέρα μετά να γίνουν οι απαραίτητες συζητήσεις για να βγει ένα πρόγραμμα λειτουργίας, αλλά αυτό δεν ήταν τίποτα, αφού είχε πια λήξει η κατάληψη «πανηγυρικά» και τα «κακόμοιρα» τα παιδιά θα μπορούσαν επιτέλους να κάνουν μάθημα.

Και έτσι φτάσαμε στην πρώτη μέρα λειτουργίας. Ως συνήθως, το πάπλωμα, και λόγω κρύου, ήταν λίγο βαρύ και πήγα κομματάκι καθυστερημένος. Η εικόνα όμως που αντίκρισα ήταν άθλια. Ένα μεγάλο μπ...άχαλο! Ενδεικτικά θα αναφέρω δύο περιστατικά.

Την πρώτη μέρα δεν δούλευε ούτε ένα καλοριφέρ, δεν άνοιγαν οι πόρτες γιατί ήταν κλειδωμένες, αφού κανείς δεν είχε τα κλειδιά και ήταν κλειστή μέχρι και η κεντρική πύλη από την οποία εισέρχεται το λεωφορείο. «Ευτυχώς» τώρα είναι όλα τέλεια και λειτουργούν όλα άψογα! Τα παραπάνω προβλήματα λύθηκαν όλα! Ναι, αλήθεια! Η λύση, βέβαια, ήταν να τα αναλάβει εξολοκλήρου ένας βοηθός στη σχολή, ο οποίος δουλεύει χρόνια εκεί και έχει και διδακτορικό! Ο τύπος προοριζόταν για διδακτικό προσωπικό και προσωπικά μου έχει κάνει ακόμη και ολόκληρα μαθήματα στο παρελθόν. Τώρα, όμως, πού καιρός για τέτοια ασήμαντα πράγματα! Τώρα πήρε προαγωγή και κρατάει τα κλειδιά της σχολής!

Το δεύτερο αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, στο οποίο ήθελα να αναφερθώ, δεν θα μπορούσε να ήταν άλλο από την κατάσταση που επικρατούσε στη γραμματεία. Ω ναι, αυτό ήταν το κάτι άλλο! Η λέξη χαμός είναι πολύ φτηνή για να περιγράψει την κατάσταση, πιστεύω. Απολύθηκαν -ουπς συγγνώμη, τέθηκαν σε διαθεσιμότητα ήθελα να πω- ένα κάρο άνθρωποι και ένα από τα αποτελέσματα αυτού ήταν και να μείνει η γραμματεία της σχολής μου με –άκουσον άκουσον- δύο μόλις υπαλλήλους! Την ίδια στιγμή που στη συγκεκριμένη σχολή οι πρωτοετείς που μπήκαν ήταν 120, ενώ τα παλαιότερα χρόνια ήταν 80! Δηλαδή για να εξηγηθώ… Σε μια σχολή που, ήδη έτσι όπως είναι, με δυσκολία καλύπτει τις ανάγκες της, η κυβέρνηση αποφάσισε να αυξήσει κατά 50% τους νεοεισαχθέντες και να μειώσει κατά κόρον το προσωπικό της, αντί να κάνει το ακριβώς ανάποδο! Αλλά αυτά μόνο εδώ συμβαίνουν.

Αυτά είναι, με λίγα λόγια, όλα όσα συμβαίνουν σε ένα ελληνικό πανεπιστήμιο (το οποίο μάλιστα είναι και από τα μεγαλύτερα). Το εξοργιστικό της υπόθεσης είναι ότι στις ειδήσεις και στα κανάλια περνούν το μήνυμα της αισιοδοξίας και του «επιτέλους τα παιδιά θα κάνουν μάθημα»! Και το ακόμη πιο ανησυχητικό, ότι τα πιστεύετε όλοι εσείς που δεν τα βλέπετε εκ των έσω όπως εγώ! Με πήρε η γιαγιά μου προχθές τηλέφωνο, πετώντας από τη χαρά της, που επιτέλους αυτοί οι αναρχικοί φύγανε από μέσα και πέτυχε η κυβέρνηση να ανοίξουν οι σχολές και να κάνουμε μάθημα! Και τώρα, τι της λες;

Κύριοι, όντως δεν έκανα μάθημα όλον αυτόν τον καιρό, αλλά ο υπεύθυνος δεν είναι ο φοιτητής που ψηφίζει ναι στην κατάληψη (όσο κι αν δεν συμφωνώ με το συγκεκριμένο μέτρο), ο υπεύθυνος είναι αυτός που με την υπογραφή του, φέρνει το πανεπιστήμιό μου σε αυτή την κατάσταση που σας περιέγραψα! Τον φοιτητή και συνάδελφο, τον αγρότη, τον φαρμακοποιό, τον έμπορο και όλους τους υπόλοιπους μπορώ πολύ εύκολα, αν μελετήσω τις περιπτώσεις τους όπως την δικιά μου, να τους καταλάβω. Τα μέτρα είναι που δεν καταλαβαίνω και δεν έχουν λογική. Αυτά είναι που πρέπει να πολεμήσουμε να μην περάσουν!

Δίνουμε όλοι μάχη για ένα καλύτερο αύριο και την ανέλιξη της ανθρώπινης κοινωνίας!
Ο κάθε ένας μας, όπως αυτός νομίζει και κρίνει καλύτερα.
Καλή επιτυχία!  





Σάββατο 7 Δεκεμβρίου 2013

MAT καταστολή και φτώχεια!

MAT καταστολή και φτώχεια!

(δεν γνωρίζουμε τον άνθρωπο που έβγαλε τη φώτο, όποιος/α ξέρει ας μας ειδοποιήσει για να τον αναφέρουμε)


   

ΠΛΗΡΩΜΕΝΟΙ ‘’ΕΚΤΕΛΕΣΤΕΣ ΨΥΧΟΦΟΝΙΑΔΕΣ’’

ΠΛΗΡΩΜΕΝΟΙ ‘’ΕΚΤΕΛΕΣΤΕΣ ΨΥΧΟΦΟΝΙΑΔΕΣ’’ 

Μαύρη προπαγάνδα, άθλια προβοκάτσια.

Βαρύγδουποι τίτλοι, μαύρες σκιές πυκνής απάνθρωπης προπαγάνδας από τους πληρωμένους μπράβους της προβοκάτσιας.

Σπέρνουν το φόβο. Τρομοκρατούν πληγωμένες και πεινασμένες υπάρξεις, μόνο και μόνο για να ‘’σαρώσουν’’ στο πέρασμά τους , κάθε αντίσταση, κάθε ελπίδα. Θέλουν το λαό να γονατίσει, να πληγωθεί να κουρνιάσει από πείνα και φόβο, για να εισπράξουν αυτοί την αμοιβή του Ιούδα. 

Πληρώνονται οι μπράβοι, για να πληγώνουν, να τρομοκρατούν, να εκβιάζουν, να προκαλούν πόνο , απελπισία ώστε να γονατίζουν οι ψυχές από φόβο, αγανάκτηση ,τρόμο για την επιβίωση των αδύναμων και των παιδιών.
Και η εξουσία ΔΕΝ λυπάται το χρήμα
.
Πληρώνονται οι Ιούδες του παρακράτους, ή και χαίρονται να προξενούν τρόμο.
Είναι οι ανώνυμοι τρομοκράτες των ψυχών μας.
Είναι διάβολοι της τεχνητής κόλασης που καλλιεργούν.
Ντροπή σας δολοφόνοι της ευτυχίας μας, του χαμόγελού μας.

ΥΓ   Κι ύστερα κάποιοι περιμένουν κάποιους να εξεγερθούν.






Η φωτογραφία που ράγισε καρδιές - Τα σχόλια δικά σας!


Γράφει το ΞΩΤΙΚΟ

Δεν είναι το κοριτσάκι με τα σπίρτα, δεν πρόκειται για εικόνα από Χριστουγεννιάτικο παραμύθι... αλλά είναι η Ελλάδα του 2013...


Η Ελλάδα της "ανάκαμψης", του "Success Story", του "πρωτογενούς πλεονάσματος" και της "ελπίδας"!

Αυτό το δυστυχισμένο πλάσμα, έτρωγε από τα αποφάγια των συμμαθητών της, σε συνοικία της Πάτρας...

Ο φακός απαθανάτισε τη στιγμή... και η σοκαριστική φωτογραφία από το πρωινό της Παρασκευής κάνει το γύρo του διαδικτύου, ραγίζοντας καρδιές...

Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2013

Είναι φασίστες


Γιώργος Αλεξάτος's status.



Είναι φασίστες γιατί μισούν τους αδύναμους.
Είναι φασίστες γιατί δεν θα τους ακούσεις ποτέ να τα βάζουν με τους δυνατούς.

Είναι φασίστες γιατί τους ενοχλούν οι φτωχοί που κάθονται στα παγκάκια.
Γιατί φρίττουν με την άγνοια των κινδύνων του μαγκαλιού.
Γιατί αγανακτούν με τους πιτσιρικάδες που δεν έχουν να πληρώσουν εισιτήριο.
Γιατί σιχαίνονται τις γυναίκες που θηλάζουν δημοσίως τα μωρά τους.
Γιατί αγριεύονται με την απαίτηση ενός υδραυλικού να πληρωθεί για τη δουλειά του.
Γιατί δεν το έχουν σε τίποτα να δηλώσουν "απόψε είμαστε όλοι χρυσαυγίτες".
Γιατί έχουν πρόβλημα με τη γυναίκα που πορνεύεται.

Είναι φασίστες γιατί σ' αυτούς τους κρίσιμους καιρούς που ο λαός μας υποφέρει, αυτοί παίρνουν σταθερά το μέρος αυτών που τον καταδικάζουν στη δυστυχία.

Κι αυτοί οι φασίστες έχουν ονοματεπώνυμα:
Πέτρος Τατσόπουλος, Λένα Διβάνη, Χρήστος Χωμενίδης, Σώτη Τριανταφύλλου, Θανάσης Χειμωνάς και άλλοι και άλλοι.
Να τους ξέρουμε, για να μην κοροϊδεύμαστε μεταξύ μας και να μη δουλεύουμε και τους γύρω μας, δηλαδή.
Πρόκειται για τη σαπίλα της παραλογοτεχνίας που τόσο θαύμασε και απόλαυσε επί χρόνια ένα αναγνωστικό κοινό που ντρεπόταν να ζητήσει Άρλεκιν...