Πέμπτη 10 Οκτωβρίου 2013

όλα τα γουρούνια έχουν την ίδια μούρη...


Ο ναζί Αρβανίτης κάποτε ήταν στη ΝΔ (έγγραφο ντοκουμέντο)



.



κάποτε παλιά ο Αρβανίτης, ο ναζί βουλευτής που κοιμάτε με τα όπλα του και τα χαϊδεύει ολομερής και ολονυχτής, όπως λέει ο ίδιος, ήταν ενταγμένος στις γραμμές της ΝΔ.

Το κάλεσμα της ΟΝΝΕΔ Πάτρας είναι αποκαλυπτικό. Κύριος ομιλητής σε εκδήλωση υπεράσπισης του δολοφόνου του Τεμπονέρα, ο ναζί δικηγόρος, μέλος τότε της ΝΔ


                
Ο Μιχάλης Αρβανίτης ήταν δικηγόρος υπεράσπισης τον τοπικό πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Πάτρας όταν τραμπούκοι της παράταξης εισέβαλαν σε σχολικό κτίριο και δολοφόνησαν τον καθηγητή Νίκο Τεμπονέρα.

Η δολοφονία αποτελούσε έκτοτε «τίτλο τιμής» για αρκετά μέλη της ΟΝΝΕΔ, όπως μας θύμιζε παλαιότερα και ο Ιός της Κυριακής στο παρακάτω απόσπασμα:

«Θεσσαλονίκη, 1 Απριλίου 1998: Βράδυ των φοιτητικών εκλογών και τα αίματα στο αμφιθέατρο του Ανατομείου έχουν ανάψει. Ολοκληρώνεται η καταμέτρηση των ψήφων για το νέο ΔΣ της Ιατρικής και οι πανηγυρισμοί της ΔΑΠ και των περί αυτήν φουντώνουν: “Ο Καλαμπόκας γαμάει τις μάνες σας”, “γαμιέται ο Τεμπονέρας κι η μάνα του”, είναι τα ευφάνταστα συνθήματα που κυριαρχούν. Η ευθυμία των νικητών μετατρέπεται σε ντελίριο, όπως καταγγέλλει η Ριζοσπαστική Παρέμβαση Ιατρικής, όταν στην αίθουσα κάνει τη θριαμβευτική της εμφάνιση η σημαία με το δικέφαλο, την οποία οι πιο θερμόαιμοι είχαν -κατά δήλωσή τους- προμηθευτεί από τον ναζιστικό “Στόχο”. Στο τσακίρ κέφι οι μέλλοντες γιατροί της ΔΑΠ, προσπαθούν να πείσουν ότι είναι σε θέση να αναβιώσουν τις παραδόσεις της ΕΚΟΦ…»

Προφανώς δεν υπάρχει τίποτα μεμπτό στο γεγονός ότι ο Αρβανίτης υπήρξε συνήγορος του δολοφόνου Καλαμπόκα, καθώς ακόμη και οι πλέον αιμοσταγείς εγκληματίες, έχουν δικαίωμα σε νομική εκπροσώπηση.

Τα προβλήματα ξεκίνησαν όταν ο δικηγόρος θέλησε να εκδώσει και ένα βιβλίο υπεράσπισης του εκτελεστή της ΟΝΝΕΔ στο οποίο μεταξύ άλλων ανέφερε και τα εξής:

“ΠΟΙΟΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ;”

“Η περίπτωσις τού Ιωάννου Καλαμπόκα εΐνε μία κλασσική περίπτωσις σκηνοθετημένου «ένοχου». Είνε ό αγωνιστής τής πρώτης γραμμής, που ενοχλεί αφάνταστα τό «προοδευτικό» και «σοσιαλκομμουνιστικό» κατεστημένο. Πρώτον, διότι δεν τους φοβάται και λέγει ελεύθερα τάς ιδέας του και δεύτερον, διότι ε’ινε ‘ένα λαϊκό παιδί. Παλληκάρι απλό και “άνθρωπος του λαού. Αυτό δεν τοΰ τό συγχωρούν, διότι ‘έχουν τήν ψευδαίσθηση , ότι μόνο αύτοι εινε οι «νόμιμοι εκπρόσωποι» τοΰ λαού. Αϋτοί μάλιστα πού, όπου έκυριάρχησαν. έπότισαν τήν γήν με τό αίμα τοϋ λαοϋ και πριν και μετά την επικρατησιν. …”
σελ 236

Σύμφωνα με την εφημερίδα “στόχος”: “Ο Δικηγόρος του Γιάννη Καλαμπόκα, Μιχάλης Αρβανίτης που έδωσε και εξωδικαστικό αγώνα για να αποδείξει την αθωότητα του ΟΝΝΕΔίτη που κατηγορήθηκε και καταδικάστηκε για την δολοφονία Τεμπονέρα, είναι ο νέος εκλεγμένος με την Χρυσή Αυγή βουλευτής Αχαΐας… Ο Μιχάλης Αρβανίτης, από τα παλιά και δραστήρια στελέχη του Εθνικιστικού Κινήματος στην Ελλάδα, έχει μάλιστα γράψει και βιβλίο για την υπόθεση αυτή με τίτλο “ΠΟΙΟΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟΝ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ” κι αναδεικνύει εκτός από τον πραγματικό δολοφόνο, πως εκμεταλλεύτηκε το μαρξιστικό παρακράτος την ιδιότητα του Καλαμπόκα, που ήταν τότε πρόεδρος της Νομαρχιακής της ΟΝΝΕΔ για να προσδώσει μεγαλύτερη πολιτική διάσταση στο μοιραίο γεγονός… Και για αυτή την ιστορία έχουμε πολλά να σας πούμε… Ο Μιχάλης Αρβανίτης είναι επίσης από τους δικηγόρους που στήριξαν χωρίς αμοιβή κάποιους από τους δικαστικούς αγώνες του “Στόχου” κι αυτό οφείλουμε να το καταθέσουμε
δημόσια…”

      
Αντί υστερόγραφου αντιγράφουμε από το σχετικό κείμενο του Indymedia:

ΥΓ1: Η φωτογραφία είναι από ομιλία του στα γραφεία που εργαζόταν ο Ρουπακιάς στη Νίκαια.
   
                    

ΥΓ2: Προσέξτε τη μπλούζα που φοράει ο φασίστας που στέκεται δίπλα στον Αρβανίτη. Δεν είναι της ΧΑ αλλά γυμναστηρίου όπου εκπαιδεύονται τα μέλη της χα Νίκαιας… το γυμναστήριο είναι τοΠαναγιώτη Σαραντίτη ο οποίος ήταν πρόεδρος της Δ.Α.Π. Ν.Δ.Φ.Κ. Α.Ε.Ν./Ασπροπύργου, πρόεδρος Ε΄διαμερίσματος ΤΟ.ΣΥ.Ν. Πειραιά και αργότερα υποψήφιος πρόεδρος ΟΝΝΕΔ Α΄ Πειραιά και Νήσων… άραγε τι να είναι σήμερα;;;

από πότε οι φασίστες μιλάνε για δημοκρατία;

Η τυφλή εμπρηστική επίθεση στο πολιτικό μου γραφείο δεν πρόκειται να με φοβίσει. Η Δημοκρατία δεν τρομοκρατείται
οι επιθέσεις σε αυτή τη χρονική στιγμή  ευνοούν μόνο τη κυβέρνηση....

ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΔΙΧΩΣ ΤΕΛΟΣ

Titsa Tsimara

                       

Μια φορά κι ένα καιρό, ένας άνεμος της αλλαγής έσπειρε υποσχέσεις στα κεφάλια όλων των μεθυσμένων κατοίκων αυτής της χώρας. Ένας άνεμος που θα σάρωνε τα πάντα και που τελικά θα αποδεικνυόταν πως δεν ήταν αλλαγής αλλά η κάθοδος της λαίλαπας. Μια λαίλαπα που είτε σαν άνεμο την μεταφράσουμε, είτε σαν μυθολογικό τέρας, η ουσία είναι η ίδια. Πείναγε. Πείναγε πολύ. Η λαίλαπα πέρασε και απλά τα σάρωσε όλα. Σε μια νύχτα. Με τους κατοίκους να κοιμούνται ύπνο βαθύ, με ένα εθισμό να είναι κολλημένοι στην εξαπάτηση, απλά ξυπνήσαμε στον εφιάλτη. Με το μισθό να λείπει, το σπίτι να κατάσχεται, τους μπράβους να απειλούν, τα χαράτσια να κόβουν σάρκες, τη χώρα να ξεπουλιέται χωρίς καμία τσίπα, τους αρρώστους μας να χάνονται, τα παιδιά να πεινάνε, και την οποιαδήποτε μορφή ελευθερίας σκέψης, πράξης ή αντίδρασης να θεωρείται έγκλημα. Ξεκίνησε με μια εγκληματική οργάνωση, συνέχισε με άλλες κατηγορίες να θεωρούνται εγκληματικές, κατέληξε στο να είναι εγκληματικό να διαβάζεις ένα βιβλίο, ν' ακούς μουσική ή να πίνεις καφέ... Σιγά σιγά οι άνθρωποι έμαθαν να ζουν μόνο για να δουλεύουν για να πληρώνουν φόρους, έμαθαν να κατοικούν σε ερείπια, έμαθαν να έχουν ανοιχτή τη τηλεόραση όλη μέρα, έμαθαν να προσέχουν να μη γεννάνε παιδιά, να μη δημιουργούν καταστάσεις που είναι ασύμφορες για το σύστημα, έμαθαν να τρώνε με το δελτίο, να δίνουν καθημερινή αναφορά για το τι έκαναν την ημέρα τους. Συνήθισαν να καταδίδουν τους ανυπάκουους και να παίρνουν έξτρα δελτίο στο φαί, να μη μιλάνε, να μην ανασαίνουν, παρά μόνο όταν δοθεί το σύνθημα στο δεκάλεπτο που τους αναλογεί, σε προκαθορισμένη ώρα και φυσικά υπό παρακολούθηση. Έτσι απλά ένα πρωί ξύπνησαν κι ανακάλυψαν πως η ζωή τους είχε τοποθετηθεί σ 'ενα ταμείο συλλογής χρημάτων για κάποιου είδους διεθνές τζογάρισμα που κάπου παιζόταν. Ανακάλυψαν πως η ζωή τους τιμή δεν έχει, παρά μόνο σε συνάρτηση με όποιον τα έχει . Και σώπασαν για πάντα. Κι όσοι αντέδρασαν? Χάθηκαν. Σ' ένα στρατόπεδο φτιαγμένο για όλα τα κατάλοιπα της κοινωνίας. Όπου η έννοια κατάλοιπο έχει πάρει άλλες διαστάσεις. Δεν είναι ο φονιάς, ο κλέφτης, ο βιαστής, ο παιδεραστής, ή ο κατά συρροή απατεώνας, είναι και κάποιος που αρνήθηκε να πληρώσει ένα φόρο, κάποιος άλλος που κατέβηκε σε μια πορεία, κάποιος τρίτος που διάβασε ένα περίεργο βιβλίο κάποιος που ……….έγραφε και που έσπερνε υπονοούμενα για την ορθότητα του συστήματος.

Υπάρχουν πλέον μέρη που φιλοξενούν μια συγκεκριμένη μερίδα πολιτών οι οποίοι δικάζονται και καταδικάζονται μέσα σε μια - δυο ώρες διαδικασία με τη κατηγορία της ΑΠΟΚΛΙΝΟΥΣΑΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ. Τα χρόνια περνούν μουγκά… Περιμένουμε κάτι. Αυτό το κάτι είναι τόσο συγκεκριμένο μέσα στο μυαλό μας όσο μπορεί να είναι ένα θαύμα... Ένα κάτι που δεν ξέρουμε από που θα έρθει, πότε, πως, απλά μπορεί και να συμβεί. Όπως ένας τερματικός ασθενής που ο γιατρός του είπε λυπάμαι δεν υπάρχει τίποτα να κάνω πλέον, και τελευταία ελπίδα του είναι το θαύμα. Σε κώμα βαθύ. Η χώρα σε κώμα. Πολιτικό, οικονομικό, πνευματικό. Το μηχάνημα λειτουργεί αυτόματα. Οι πρώτες σοβαρές πληγές από τη κατάκλιση μόλις έγιναν εμφανείς. Η πρώτη βρώμα μόλις άρχισε να διαχέεται στο θάλαμο .Μας κλείνουν όλες τις πόρτες για να μην κυκλοφορούν μικρόβια. Λες κι αυτή η μπόχα μπορεί να συγκρατηθεί από το κλείσιμο μιας πόρτας. Η μπόχα είμαστε εμείς. Τη κουβαλάμε πλέον παντού μαζί μας. Στη μιζέρια της καθημερινότητας. Βρωμάει το σπίτι μας γιατί έχουμε πάρει ένα πατσαβούρι ο καθένας και προσπαθούμε σε ένα σπίτι που έχει γίνει ερείπιο να βάλουμε μπαλώματα. Λίγα στο παράθυρο, λίγα σ' εκείνο το σοβά που έπιασε υγρασία, λίγο πιο εκεί που τρέχουν οι σωλήνες. Τη λάμπα που κάηκε. Το πόμολο που έσπασε. Το πατζούρι που δεν κλείνει.. Κάποιος μας έχει φυτέψει στο μυαλό πως αυτό το ερείπιο είναι που μας αξίζει. Αυτό το ερείπιο είναι αυτό που μας αναλογεί. Συνηθίσαμε να ζούμε μέσα σ' αυτό το σάπιο κελί, λες και εκτίουμε μια ποινή για κάποιο έγκλημα που διαπράξαμε. Μεταξύ του τι να κάνω ο φουκαριάρης και του τι θα απογίνω, κυλάνε περήφανα οι μέρες μας. Βρισκόμαστε σε μια χώρα δίχως όνομα που βρίσκεται σε ζώνη γενικευμένης καραντίνας στα μυαλά και το σώμα των ανθρώπων ...

Τετάρτη 9 Οκτωβρίου 2013

Ο Βασίλης Τσιαλιαμάνης (Ν.Δ) Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α και η μ@λακια που τον δέρνει...

    1. Η αμηχανία που διακρίνει τον ΣΥΡΙΖΑ τις τελευταίες μέρες, οφείλεται και στις αναμενόμενες θετικές ειδήσεις, που δεν τον βολεύουν...
      Απάντηση σε  
      H εικόνα θα εμφανιστεί ως σύνδεσμος
    2. χαχα καημμενουληδες. εσεις και ο μπολσεβικος Στουρναρας εχετε λιγες πολιτικες μερες.
    3. να τα λέτε σιγά σιγά τα θετικά παιδιά, μη πάθουμε κάτι απο τη πολύ χαρά
    4. ντύνομαι και βγαίνω να πάω μπουζούκια να γιορτάσω τις θετικές ειδήσεις.
    5. Κόψτε τη πρωινή εσείς οι παρατρεχάμενοι του some-are-ass.Τυφλώνει

πάλι καλά που ο Σαμαράς τσάκισε τούς ναζί....

Νεοναζί απειλούν την Αριστερή Ενότητα Παντείου

Φασιστική επίθεση με απειλητικά σημειώματα δέχτηκε η Αριστερή Ενότητα Παντείου. Τα σημειώματα υπογράφονταν με φασιστικό σύμβολο και με το όνομα της νεοναζιστικής οργάνωσης Α.Μ.Ε. (Ανένταχτοι Μαιάνδριοι Εθνικιστές).

          

Φιλανθρωπική καμπάνια τραπεζιτών- καναλαρχών

                        Φιλανθρωπική καμπάνια τραπεζιτών- καναλαρχών





Aποχαλίνωση του φασισμού και ενορχήστρωση της αντιαριστερής αντικομμουνιστικής επίθεσης από την κυβέρνηση Σαμαρά

Tην «ανθρωπιά» τους διαφήμισαν τραπεζίτες και καναλάρχες μέσα από μία εθελοντική καμπάνια που διοργάνωσαν EΘNIKH Tράπεζα και ΣKAΪ «όλοι μαζί για το παιδί» προκειμένου να συγκεντρωθούν σχολικά είδη για παιδιά φτωχών πολύτεκνων οικογενειών. Xωρίς να ξοδέψουν ούτε μία δεκάρα από τα αμύθητα κέρδη που βγάζει πρώτα και κύρια η EΘNIKH Tράπεζα εις βάρος του Eλληνικού λαού και στη συνέχεια κανάλια όπως ο ΣKAΪ συγκέντρωσαν σχολικά είδη και παιχνίδια από οικογένειες μεσαίων και φτωχών στρωμάτων προκειμένου να τα παραδώσουν σε φτωχότερες οικογένειες πολυτέκνων.

Tραπεζίτες που καταλήστεψαν τα ελληνικά νοικοκυριά, που στέκονται όρθιοι από τα πακέτα ενίσχυσης και την ανακεφαλαιοποίηση που πλήρωσε ο ελληνικός λαός, που δεν είναι διατεθειμένοι να κάνουν σκόντο ούτε ένα ευρώ στα υπερδιογκωμένα από τα πανωτόκια χρέη φτωχών οικογενειών, που δεν έχουν κανένα δισταγμό να τους πάρουν ακόμα και τα σπίτια, πουλάνε με περισσή υποκρισία μπροστά στις κάμερες το ανθρώπινο πρόσωπο της τράπεζας.

Mεγαλοκαναλάρχες διοργανώνουν καμπάνιες «συμπόνιας» του άνεργου, του φτωχού, της εξαθλιωμένης οικονομικά πολύτεκνης οικογένειας, αφού προηγουμένως φροντίζουν να στήσουν ανθρωποφαγικά πάνελ για τα «λαμόγια» και τους «τεμπέληδες» εργαζόμενους-«προνομιούχους» που πρέπει να καταλάβουν πλέον ότι πρέπει να πληρώσουν, και αν χρειαστεί ακόμα και να απολυθούν. Oι φιλεύσπλαχνοι τραπεζίτες, μεγαλοαστοί, βιομήχανοι που πλουτίζουν στις πλάτες εκατομμυρίων εργαζομένων οδηγώντας χιλιάδες ανθρώπους σε τέτοια οικονομική εξαθλίωση ώστε να μην μπορούν να αγοράσουν στο παιδί τους τετράδια τσάντες και μολύβια, ώστε να μη μπορούν να καλύψουν βασικές ανάγκες τροφής και στέγης, στη συνέχεια πετάνε λίγα ψίχουλα κερδίζοντας από τη μία φοροαπαλλαγές και διαφήμιση ενώ από την άλλη απαιτούν ευγνωμοσύνη για το φιλάνθρωπο έργο τους.

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα ΛΑΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ

ΠΑΡΑΚΑΛΏ...... ΞΕΡΆΣΤΕ...


το προφίλ έπεσε πριν από λίγο..... προλάβαμε  κάποια μαργαριτάρια  στο τοίχο της........ δεν υπάρχει ελπίδα !!!!ΥΓ: τη φωτογραφία της δε την ανεβάζουμε.......βρωμαει!!!

Katerina Yfanti

4 hours ago
Για πρώτη φορά στη ζωή μου αναγκάστηκα να χρησιμοποιήσω Μετρό..Ειλικρινά γνώριζα ότι τα κατώτερα κοινωνικά, πολιτισμικά και πνευματικά στρώματα χρησιμοποιούν αυτά τα μέσα, αλλά οι φάτσες που έβλεπα, οι κουβέντες που άκουσα, τα ρούχα που φορούσαν ειλικρινά με ξεπέρασαν. Είδα μέχρι και μετανάστες που μύριζαν από τα 10 μέτρα! Όσο και να με έχει αγγίξει η κρίση, ορκίστηκα, πως δε θα ξαναπροδώσω το αγαπημένο μου ταξάκι, εκτός αν το εισιτήριο στο μετρό φτάσει στα 10-15 ευρώ και μπαίνουν κανονικοί άνθρωποι μέσα.


Katerina Yfanti
58 minutes ago
Η τεράστια επιτυχία του κυρίου Άδωνι Γεωργιάδη στο υπουργείο Υγείας πρέπει να μας διδάξει ότι τα πρώην μέλη κομμάτων της "άκρας δεξιάς" -όπως συχνά τα αποκαλούν αριστερά μορφώματα- έχουν έναν δεξιόστροφο ακτιβισμό και μια δύναμη στη θέληση που μπορεί να εκσυγχρονίσει τη χώρα και να τη φέρει πιο κοντά στα δυτικά πρότυπα. Τα πιο διαλεκτικά και φιλειρηνικά μέλη της Χρυσής Αυγής -ναι, υπάρχουν- σίγουρα θα μπορούσαν να απαλλάξουν τη χώρα από τον κομμουνιστικό κίνδυνο και την αριστερίστικη αναρχία σε πολλούς τομείς. Σκέψου το λίγο, πριν με πατάξεις.

www.facebook.com/katerina.yfanti.3?fref=ts

Katerina Yfanti

αφού δεν καταλαβαίνουν με την επιστράτευση πρέπει αν ξεκινήσουν απολύσεις, διώξεις και εξάντληση πολιτικής βίας

Χωρίς Μετρό & Ηλεκτρικό την Πέμπτη
novel918.gr
Joomla! - the dynamic portal engine and content management system

εξαιρετικό.. Ένα γράμμα που δεν γράφτηκε ακόμα…



Ένα γράμμα που δεν γράφτηκε ακόμα…
Ονειρεύομαι μια Ελλάδα που θα έχει και θα δίνει ελπίδα, μια Ελλάδα που δεν θα φωτίζεται μόνο από το φως των αρχαίων προγόνων. Μια Ελλάδα που θα δώσει και πάλι σ’ αυτό τον σκοροφαγωμένο διεθνή ορίζοντα φως από τον σύγχρονο πολιτισμό της, τη σύγχρονη φιλοσοφία της, τη σύγχρονη έρευνα και τις επιστήμες, τη σύγχρονη ανθρωπιά και το φιλότιμό της, θα φωτίσει με τον κόσμο της εργασίας, θα ξαναδιδάξει τη Δημοκρατία.

Προς ένα Έλληνα του μέλλοντος,
Ηράκλειο, Κρήτη, Ελλάδα, στην εποχή των μνημονίων και των κυβερνήσεων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ.

Άγνωστε μου Έλληνα, σου γράφω από μια εποχή που για σένα είναι πολύ μακρινή και από μια χώρα που ελπίζω να υπάρχει όταν θα διαβάζεις τούτες τις γραμμές. Ίσως από την Ιστορία γνωρίζεις το τί πέρασε τούτος ο τόπος πριν πολλά χρόνια, όταν του κήρυξε τον οικονομικό πόλεμο μια αυτοκρατορία της Ευρώπης, η Γερμανία, σε συνεργασία με τους διεθνείς τραπεζίτες και τις λεγόμενες αγορές, στις οποίες υποτάχθηκε η ελληνική πολιτική και προσπάθησε να κυριαρχήσει και στην κοινωνία.

Σου γράφω για να σου πω ότι φταίξαμε κι εμείς οι απλοί για τον πόλεμο. Φταίξαμε ποικιλοτρόπως. Γιατί συναλλαχθήκαμε με κυνικούς, ιδιοτελείς κι ανίκανους πολιτικούς που μας κυβέρνησαν επί 40 χρόνια. Ξεπουλούσαμε την ψήφο μας έναντι διορισμών και δανείων και υπογράφαμε λευκές και διαρκείς εξουσιοδοτήσεις σε όσους δεν άξιζαν. Μα επειδή ήταν οι εκπρόσωποί μας, μοιάζαμε κι οι δυο πλευρές, σα να βλέπαμε τον καθρέπτη. Φταίξαμε γιατί μικρύναμε τον Άνθρωπο σε άτομο και καταναλωτή, πελάτη ενός εγχώριου και διεθνούς συστήματος των αγοραίων πολιτικών και της αγοράς. Ανταλλάξαμε τη γνώση και τη δημιουργία με βολέματα. Ανταλλάξαμε ένα καλό βιβλίο με μια καλή μηχανή.
Ανταλλάξαμε το μέλλον των παιδιών μας με ένα δανεικό αύριο, που έπεσε σαν χάρτινος πύργος.

Πολλοί καταλάβαμε ότι μας παγίδευσαν για να συμπεριφερθούμε αναλόγως και να οδηγηθούμε σ’ αυτό τον πόλεμο. Αλλά οι πολύ περισσότεροι συνέχιζαν να βλέπουν στον καθρέπτη της ιδιοτέλειας και να αναδεικνύουν αυτούς που τους έμοιαζαν και τους βόλευαν.

Άγνωστο αλλά αγαπημένο παιδί μου,
Στην εποχή μου μας πληγώνει αυτή η χώρα! Σα να μας εκδικείται που ξεσκίσαμε τις σάρκες της και τις πουλήσαμε για μερικές χρυσές λίρες, από τον 19ο ακόμη αιώνα… Ακόμη και μερικοί από εκείνους τους παππούληδες που έδωσαν τη ζωή τους για να μας έχουν σήμερα λεύτερους, δεν άντεξαν στον πειρασμό. Απ’ τη μια τουφεκίζανε για να διώξουν τους Τούρκους, κι από την άλλη τρώγανε τα πρώτα δάνεια για τον επαναστατικό αγώνα.

Φανταστείτε οι επίγονοι πόσο πιο εύκολα βάλανε το χέρι στο βάζο με το μέλι. Έγινε πλέον εθνικό σπορ να τρώμε τις σάρκες της μικρής πατρίδας. Κι εκείνη αποφάσισε να τιμωρήσει τα παιδιά της, να τα κάνει να πονέσουν πολύ γιατί την κακομεταχειρίστηκαν… Και τα εκδικήθηκε γιατί τα πάτησε εκεί που πονούν, στον ευαίσθητο οικονομικό «κάλο» τους. Πολύ φυσικός ο πόνος, αλλά εντελώς αφύσικα τα παιδιά της δεν πόνεσαν νωρίτερα όταν έσβησαν τα φώτα της μόρφωσης, του πολιτισμού, όταν η ζωή στη χώρα έγινε μια απέραντη αγορά, όπου όλα πωλούνταν κι όλα αγοράζονταν, επειδή ακυρώθηκαν οι αληθινές αξίες του βίου που μας παρέδωσαν χιλιάδες χρόνια πριν οι πρωτοπόροι και σοφοί αρχαιοέλληνες.

Αλλόκοτη τούτη η χώρα που έδωσε τα φώτα της δημοκρατίας, του πολιτισμού, της φιλοσοφίας, των τεχνών και των επιστημών σ’ όλο τον κόσμο. Πολλοί καταγγέλλουν, συνήθως εκείνο που δεν τους αρέσει επειδή δεν τους συμφέρει προσωπικά , ακόμη κι αν αυτό είναι καλό για το ευρύ κοινωνικό σύνολο. Κι ως είναι φυσικό, μέσα σ’ αυτό τον ατομισμό που μάθαμε, ουδείς βγαίνει μπροστά για να πει, «θα πάρω την ευθύνη μου, για την Ελλάδα και τους επόμενους, ρε γαμώτο». Πόσα χρόνια πέρασαν από τότε που τελευταία φορά ακούσαμε αυτή τη φράση, που μάλιστα μας έκανε τόσο μεγάλη εντύπωση, ώστε την αναδείξαμε σε εθνικό σύνθημα, μόνο και μόνο επειδή ήταν παράξενη και εύηχη κι όχι επειδή είχαμε καμιά διάθεση να την κάνουμε σημαία μας;

Την στραπατσάραμε την Ελλάδα οι σύγχρονοι. Της κλείσαμε τα φώτα του πολιτισμού και της μόρφωσης, ακυρώσαμε την κοινωνική αλληλεγγύη. Και τη γεμίσαμε χρέη να πληρώνουν μέχρι και τα δισέγγονά μας.

Όμως δεν την γεμίσαμε μόνο χρέη, αλλά και με κυβερνώντες πολιτικούς που νόμιζαν ότι η κρατική καρέκλα έγινε ιδιοκτησία τους από τότε που στρογγυλοκάθισαν κι άρα το να λένε ψέματα ήταν προϋπόθεση για να ξανακάθονται στη θέση εξουσίας, κι όχι ευθύνης τους, όπως πρέπει να την αντιλαμβάνονται. Τη γεμίσαμε επίσης με ανθρώπους βολεψάκηδες, χωρίς αλληλεγγύη προς το διπλανό, χωρίς ενδιαφέρον για το συλλογικό καλό, που το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν η πάρτη και η βολή τους, πώς να τη βγάλουν ακόμη και σε βάρος του κοινωνικού συνόλου ή του γείτονα.

Έτσι χάσαμε την αληθινή έννοια του πολιτικού και του πολίτη.

Αγαπημένο παιδί από το μέλλον,
Δεν συνειδητοποιήσαμε ότι αυτός ο κόσμος δεν μας ανήκει, δεν ανήκει μόνο στον καθένα μας, αλλά σ’ όλους μας, όλοι μαζί πρέπει να τον χαρούμε κι όλοι μαζί να δημιουργήσουμε σ’ αυτόν. Και, κυρίως, επειδή είμαστε προσωρινοί χρήστες, δεν συνειδητοποιήσαμε ότι ανήκει περισσότερο σ’ εσάς, τους επόμενους στους οποίους θα έπρεπε να τον παραδώσουμε, αν όχι καλύτερο, τουλάχιστο όχι χειρότερο απ’ ό,τι τον παραλάβαμε απ’ τους προηγούμενους. Για να μπορέσετε κι εσείς να τον χαρείτε, να χαρείτε τη ζωή και τη δημιουργία, μαζί με την αυτονόητη αγωνία της επιβίωσης.

Σ’ αυτό τον έρημο τόπο λένε πολλοί ότι σταματήσαμε να ονειρευόμαστε. Ότι χάσαμε τον ύπνο και το χαμόγελό μας, υπό το βάρος των προβλημάτων. Σκέφτομαι όμως ότι κάποτε άλλοι Έλληνες, όταν ακόμη και να δηλώνεις Γραικός ήταν απαγορευμένο κι επικίνδυνο, όχι μόνο ονειρεύονταν αλλά αποφάσισαν και τη ζωή τους να δώσουν ώστε να κάνουν πράξη τους στόχους, που δεν ήταν παρά: να ονειρεύονται, έστω, οι επόμενες γενιές. Και σκέφτομαι ότι επειδή πλέον δεν μπορούμε να ζούμε μόνο με την προγονολατρεία, καιρός είναι βάλουμε τους δικούς μας στόχους, πάντα με τη σκέψη στη ρήση του Καζαντζάκη – ελπίζω να τον ξέρεις- για την ευθύνη και το χρέος του ανθρώπου, αλλά και στη βεβαιότητα του Πλάτωνα ότι είναι αδύνατο να βελτιωθεί ο κόσμος, αν δεν βελτιωθούν οι άνθρωποι που κατοικούν σ” αυτόν.

Εδώ και χρόνια ζούμε μέσα σε μιζέρια, σ’ ένα περιβάλλον μαζικής κατάθλιψης. Κι αυτό μας κάνει να μην μπορούμε ούτε το χέρι να σηκώσουμε για να δείξουμε τον ένοχο, έναν ένοχο που εξουσιοδοτήσαμε εμείς να εγκληματήσει. Είναι ώρα όμως να αρχίσουμε να ονειρευόμαστε. Γιατί χωρίς όνειρα είμαστε νεκροί. Και ο νεκρός είναι αντίπαλος μόνο στη μνήμη.

Άγνωστό παιδί του 2100 μΧ.,
Σου γράφω το δικό μου όνειρο για τον τόπο μου. Ονειρεύομαι την Ελλάδα και τους Έλληνες, πολύ διαφορετικούς από σήμερα και χθες:

-Στη χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία, δεν μπορεί να μη λειτουργούν η Δημοκρατία και οι θεσμοί της. Δεν μπορεί για άλλα να ψηφίζονται οι πολιτικοί και άλλα να κάνουν, γιατί αυτή είναι απάτη, δεν είναι Δημοκρατία. Δεν μπορεί να ψηφίζω τον πολιτικό με κριτήριο την προσδοκία ότι θα με εξυπηρετήσει, ακόμη και στην παράλογη ή παράνομη αξίωσή μου, κι όχι επειδή θα κάνει καλό στον τόπο.

Δεν είναι δυνατό οι πολιτικοί όσο πιο δημαγωγοί και παγαπόντες είναι τόσο πιο λαοφιλείς να καταγράφονται. Θέλω λοιπόν να δω σοβαρούς κι ειλικρινείς –ακόμη και μη ευχάριστους- πολιτικούς, με απόφαση συμμετοχής σε ένα βωμό θυσίας και προσφοράς, όπως είναι η συμμετοχή στη δημόσια ζωή, κι όχι σε ένα φαγοπότι με χρυσά και ασημένια κουταλοπίρουνα. Και παράλληλα, υπεύθυνους κι όχι βολεψάκηδες και συμφεροντολόγους πολίτες.

-Θέλω οι θεσμοί της πολιτείας, η αυτοδιοίκηση, η δημόσια διοίκηση, η δικαιοσύνη, η ίδια η νομοθετική εξουσία να λειτουργούν. Ο πολίτης να εξυπηρετείται κατά καθήκον της διοίκησης και των ανθρώπων της και όχι με βάση γνωριμίες και κουμπαριές. Η δικαιοσύνη να αποτελεί πρότυπο και όχι να τιμωρεί τον κλέφτη του ψωμιού και να είναι τυφλή στον παράγοντα που έκλεψε απ’ το δημόσιο ταμείο ή τον χρυσαυγίτη που σκότωσε επειδή δεν του άρεσε το χρώμα του περαστικού.

-Να διακινηθεί και πάλι απ’ αυτή τη χώρα το πραγματικό νόημα της έννοιας της Δημοκρατίας: αρχή και ευθύνη εκ μέρους των πολιτών και στο όνομα των πολιτών.

-Οι εκπρόσωποι των πολιτών, με την έννοια των υπηρετών του κοινού συμφέροντος, να δίνουν δημόσια λόγο για όσα έκαναν και για όσα δεν έκαναν. Και με βάση αυτά να κρίνονται.

-Τα κόμματα να πάψουν να είναι σφηκοφωλιές παραγωγής υποψήφιων θεσιθήρων, και να γίνουν φορείς δημοκρατικής εξάσκησης των μελών τους και της κοινωνίας.

Το κάθε κόμμα να έχει πρώτο στόχο το καλό της χώρας και το συμφέρον των πολιτών κι όχι την εξουσία επί της χώρας και την ψήφο των πολιτών. Ξέρεις, εδώ στην Ελλάδα ξεχάσαμε το δημόσιο συμφέρον, ξεχάσαμε τη δημοκρατία, πολύ πριν την καταργήσουν τα μνημόνια, και τη μετατρέψαμε σε μια κομματική ολιγαρχία.

Ονειρεύομαι μια Ελλάδα:
-Που επενδύει στην παιδεία και την εκπαίδευση, στη μόρφωση. Γιατί αυτή είναι επένδυση σ’ ένα καλύτερο αύριο. Τα σχολειά μας, σ’ όλες τις βαθμίδες, όπως λειτουργούν σήμερα, δεν εξοπλίζουν τη νέα γενιά με τα απαιτούμενα εφόδια, με τις δεξιότητες και τον τρόπο σκέψης που αντιστοιχούν στη σύγχρονη εποχή, δεν διαμορφώνουν ανθρώπους που θα αναζητήσουν τις ευκαιρίες απασχόλησης αλλά και κοινωνικής συμβολής. Ονειρεύομαι ένα σχολειό ναό της μετάδοσης της γνώσης, όχι μουσειακής, αλλά ζωντανής και κοινωνικά χρήσιμης. Ένα σχολειό που από το νηπιαγωγείο ακόμη θα εντοπίζει και θα ενισχύει τις δεξιότητες του παιδιού. Γιατί δεν είναι απαραίτητο το σχολειό να βγάλει μόνο επιστήμονες. Πολλοί άλλοι θα γίνουν έμποροι, εργάτες, αγρότες, αλλά το σχολειό θα πρέπει να «βγάζει» ανθρώπους που θα νιώθουν ότι είναι μέλη ενός κοινωνικού συνόλου. Πολίτες, μ’ άλλα λόγια.

-Που θα επιδιώκει να δημιουργεί, να αναπτύσσει και να στηρίζει όλο και περισσότερες βιβλιοθήκες, γιατί εκεί μέσα είναι το φως της γνώσης και της αλήθειας. Γιατί χωρίς γνώση και αλήθεια ο νους και η ψυχή του ανθρώπου είναι νεκρά φέροντα στοιχεία.

-Που θα επενδύει στον πολιτισμό, δεν θα κατεδαφίζει τα θέατρα για να κάνει πολυκατοικίες και μπαρ, δεν θα «καίει» τα βιβλία, ούτε θα κλείνει τα μουσεία. Αντιθέτως θα είναι γεμάτη με χώρους ψυχαγωγίας κι όχι απλής διασκέδασης για να ξεχνιούνται οι πολίτες με το φραπέ ή το ουίσκι στο χέρι.

-Στην οποία να έχουν όλοι οι Έλληνες πρόσβαση στη δημόσια υγεία. Να μην υπάρχουν γιατροί και φάρμακα για πλούσιους και φτωχούς. Να μην πεθαίνουν οι φτωχοί, επειδή ακριβώς είναι φτωχοί, και να επιβιώνουν οι πλούσιοι, μόνο επειδή είναι πλούσιοι.

-Που δεν θα κάνει οικονομία στην επένδυση στην παιδεία, τον πολιτισμό, τη γνώση και την υγεία. Που θα αναμετράται με το μέλλον με όσο περισσότερα σχολεία, βιβλιοθήκες και δημόσια νοσοκομεία θα έχει και όχι με τις φυλακές για τους απατεώνες.

-Που δεν θα κλείνει σχολεία, βιβλιοθήκες και νοσοκομεία, στο όνομα των αγορών.

Ονειρεύομαι μια Ελλάδα:
-Που δεν θα δολοφονεί τους ανθρώπους, στο όνομα των αγορών.

-Στην οποία το δικαίωμα στην εργασία θα το έχουν όλοι οι πολίτες, ως αυτονόητο και αδιαπραγμάτευτο. Που δεν θα χρειάζεται ο πατέρας να βάζει μέσο τον πολιτικό για να βρει μια δουλειά των 500 ευρώ στο παιδί του…

-Χωρίς φτωχούς και πεινασμένους, χωρίς ανθρώπους που κοιμούνται στα παγκάκια ή αναζητούν ένα χτυπημένο φρούτο στα σκουπίδια της λαϊκής αγοράς και των σούπερ μάρκετ, για να φάνε, ή ένα παλιό σακάκι στον κάδο των σκουπιδιών, για να μην κρυώνουν.

-Που δεν θα αναγκάζει τα παιδιά της να φεύγουν στα ξένα για να εκτιμηθεί η αξία τους, ή απλώς για να επιβιώσουν.

-Στην οποία ο καθένας θα αμείβεται ανάλογα με όσα προσφέρει ως εργασία και θα επιστρέφει στο κράτος ανάλογα με το πραγματικό του εισόδημα.

-Που θα αποφασίσει αμετάκλητα να έχει παραγωγή κι όχι μόνο υπηρεσίες, που θα στηρίζει τους τομείς της οικονομίας της, αξιοποιώντας τη σημαντική έρευνα που γίνεται στα ιδρύματά της. Έρευνα την οποία δεν θα πρέπει να βάζει στο ζύγι των μνημονιακών λογικών.

-Που δεν θα κυνηγά –και με τη γραφειοκρατία- την επιχειρηματικότητα σαν έγκλημα, αλλά θα τη στηρίζει ως ευκαιρία ανάπτυξης και δημιουργίας. Και δεν θα επιτρέπει να κάνουν κουμάντο μόνο οι τραπεζίτες.

-Που θα σέβεται και δεν θα απαξιώνει τον απόμαχο της δουλειάς, δεν θα του παίρνει απ’ αυτά που εργάστηκε μια ζωή για να απολαύσει ως συνταξιούχος.

-Που δεν θα καταδικάζει τη μάνα επειδή έκανε δυο ή τρία παιδιά, αλλά θα την τιμά και θα τη στηρίζει με το κράτος πρόνοιας, το οποίο δεν αρκεί να το θαυμάζουμε ως μοντέλο που μόνο αλλού, π.χ. στις σκανδιναβικές χώρες, μπορεί να εφαρμοστεί.

-Που θα σέβεται το περιβάλλον, γνωρίζοντας ότι το έχει δανειστεί από τις επόμενες γενιές. Με ανθρώπινες συνθήκες ζωής, χωρίς τσιμεντοποίηση των πάντων. Με ανάπτυξη που δεν θα ακυρώνει το περιβάλλον και την ιστορία, αλλά θα τα αξιοποιεί.

-Με μια κοινωνία ανοικτή, που ουδείς θα κρίνεται και θα καταδικάζεται με βάση το χρώμα του δέρματός του, την προέλευση ή τις απόψεις του.

Ονειρεύομαι μια Ελλάδα:
-Με μέσα ενημέρωσης που θα συμβάλλουν στην πραγματική ενημέρωση και επιμόρφωση του κόσμου και δεν θα επενδύουν στο σκοταδισμό, την τρομολαγνεία, το αίμα και το σπέρμα, δεν θα διαμορφώνουν έναν ψεύτικο κόσμο τον οποίο θα ονειρεύονται και θα παραζαλίζονται οι Έλληνες, ξεχνώντας την πραγματικότητα του αληθινού κόσμου.

Ονειρεύομαι, μ’ άλλα λόγια, μια Ελλάδα που θα έχει και θα δίνει ελπίδα, μια Ελλάδα που δεν θα φωτίζεται μόνο από το φως των αρχαίων προγόνων. Μια Ελλάδα που θα δώσει και πάλι σ’ αυτό τον σκοροφαγωμένο διεθνή ορίζοντα φως από τον σύγχρονο πολιτισμό της, τη σύγχρονη φιλοσοφία της, τη σύγχρονη έρευνα και τις επιστήμες, τη σύγχρονη ανθρωπιά και το φιλότιμό της, θα φωτίσει με τον κόσμο της εργασίας, θα ξαναδιδάξει τη Δημοκρατία.
Άγνωστε Έλληνα του μέλλοντος,
Σου γράφω αυτό το γράμμα για να καταλάβεις ότι εμείς οι μακρινοί σου πρόγονοι δεν πεθάναμε χωρίς να προσπαθήσουμε να μείνουμε ζωντανοί. Δεν μείναμε τρομαγμένοι μπροστά στις τηλεοράσεις. Δεν σκύψαμε φοβισμένοι το κεφάλι όταν μας έδειχναν απειλητικά το δάχτυλο Σαμαράς και Βενιζέλος. Ούτε όταν ο νταβατζής που έβαλαν στην κοινωνία, η συμμορία των χρυσαυγιτών, μας κολλούσε το όπλο στα μηλίγγια.
Αν τελικά το όνειρο κατάφερε να μας συνεπάρει και να σηκωθούμε όρθιοι, δεν το ξέρω ακόμα. Αλλά εσύ το ξέρεις.

Έχεις το σεβασμό και την αγάπη ενός μακρινού προγόνου σου, μαζί με τη συγγνώμη του για τα δικά του λάθη.

αυτή την "Ελλάδα" σας τη χαρίζουμε...



Παίρνουν το σπίτι πολύτεκνου για χρέος 2.268 ευρώ    http://simantro.gr
/
Στην κατάσχεση σπιτιού, όπου μένει μια εξαμελή οικογένεια, προχωρά το κράτος, για χρέη στην Εφορία ύψους 2.268 ευρώ.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του «Ριζοσπάστη», πρόκειται για την οικογένεια 45χρονου συμβασιούχου στην ΙΔ” Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων στο νομό Λέσβου, του οποίου, μάλιστα, η σύμβαση λήγει στο τέλος του χρόνου.

Η γυναίκα του είναι άνεργη εδώ και τρία χρόνια. Οι δυο τους και τα τέσσερα παιδιά τους -ηλικίας 11, 9, 7 και 4 χρονών- ζουν σε ένα σπίτι 60 τετραγωνικών μέτρων στο ορεινό χωριό Ασώματος στην περιφέρεια της Αγιάσου. «Ζούμε με 800 ευρώ και, απ” το τέλος του χρόνου, ούτε αυτά δε θα έχουμε», λέει ο ίδιος στην εφημερίδα.

Όπως αναφέρει, την προηγούμενη Πέμπτη ήρθε ένα χαρτί στο σπίτι με το οποίο τους ειδοποιούσαν ότι δεσμεύτηκε ο λογαριασμός της γυναίκας του στην τράπεζα -ο οποίος είχε μέσα το ποσό των 0,03 ευρώ- μέχρι του ποσού των 2.268 ευρώ! Την επόμενη μέρα, Παρασκευή, ο δικαστικός κλητήρας έφερε το ειδοποιητήριο κατάσχεσης του σπιτιού τους.

Σύμφωνα με αυτό, το σπίτι δεσμεύεται για χρέη προς την Εφορία ύψους 2.268 ευρώ. Από αυτά, τα 210 ευρώ αφορούν το «χαράτσι» του 2011 (ΕΕΤΗΔΕ) και τα 1.300 ευρώ οφειλές της γυναίκας του από το 2006. Τα υπόλοιπα, μέχρι το τελικό ποσό, αφορούν τους τόκους επί των οφειλών. Οι οφειλές των 1.300 ευρώ, προκύπτουν από το φόρο εισοδήματος του 2006, όταν το διάστημα 2004 – 2006 είχαν περίπτερο στη Μυτιλήνη, στο όνομα της συζύγου.

«Ολα αυτά τα χρόνια», συνεχίζει ο 45χρονος, «τα ειδοποιητήρια από την Εφορία στέλνονταν σε λάθος διεύθυνση όπου μέναμε το 2005, ενώ από τότε εμείς μένουμε στον Ασώματο». Το αποτέλεσμα ήταν ο συμβασιούχος και η οικογένειά του να μην ειδοποιηθούν για τα χρέη προς την Εφορία και ως εκ τούτου να μη μπορέσουν να κάνουν έγκαιρα τον απαραίτητο διακανονισμό. Να σημειωθεί ότι η διαδικασία πλειστηριασμού έχει ήδη ξεκινήσει με πρώτη προσφορά τα 35.139 ευρώ.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, άμεσα αντέδρασε το Παλλεσβιακό Εργατικό Κέντρο που με έκτακτη συνεδρίαση του Διοικητικού του Συμβουλίου αποφάσισε να προχωρήσει την Πέμπτη στις 11 π.μ. σε παράσταση διαμαρτυρίας στην Εφορία Μυτιλήνης.

ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ




ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Nα μην ξεχάσουμε να εκθειάσουμε τη δημοκρατία για άλλη μια φορά.Και 4000 αυτοκτονίες, και 10.000.000 στην κατάθλιψη, και εκατοντάδες χιλιάδες στη μετανάστευση, και 2 εκατομμύρια μαυρο-ανέργους. Σήμερα η Δημοκρατία έκρινε πως πρέπει να διαβαστεί σε 10 εκατομμύρια η "ηρωική" επιστολή του Αρχι-γερμανοτσολιά Φίρερ που μιλά για "ιδέες", για "φωτιά", για "πολιτική δίωξη", για το ότι "η χρυσή αυγή είναι παντού". Έτσι είναι η Δημοκρατία, άλλωστε. Όταν το ΚΚΕ ή οι τροτσκιστές ήταν στην παρανομία, πάντα το ραδιόφωνο έπαιζε τους πύρινους λόγους των φυλακισμένων και τις επιστολές τους, για να υπάρχει ισότητα και δικαιοσύνη. Η σκατίλα της δημοκρατίας του Σαμαρά δεν έχει όρια και πρέπει να τη γκρεμίσουμε-κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με τη μαζική συμμετοχή και τον ξεσηκωμό του φτωχού κόσμου. Το ίδιο σκατίλα βρωμάει και το δημοκρατικό τόξο, και η από όλα τα χείλη "σωτηρία της οικονομίας και της χώρας". Η λέξη σοσιαλισμός πρέπει να επανέλθει πάραυτα και να μη χρησιμοποιείται μόνο στα κείμενα.Δε γίνεται να επικαλείται μόνο ο "κυνηγημένος" γερμανοτσολιάς οράματα και ιδέες. Αν κάποιοι ονειρεύονται "Αντρέα Παπανδρέου", ακόμα κι αυτός (όπως σημείωνε ένας σύντροφος) έκλεινε το "σοσιαλισμό" σε όλους τους χρόνους.και πτώσεις. Εμείς που αρνούμεθα μετα βδελυγμίας ότι είμαστε το νέο ΠΑΣΟΚ,και το σοσιαλισμό τον εννοούμε, γιατί δεν το λέμε? Εκτός κι αν κάποιοι ανάμεσά μας δεν ονειρεύονται ούτε καν Αντρέα αλλά Σημιτογιωργάκη ή ΑΚΕΛ. Επίσης, το CNN, λέει, (το "πρότυπο κανάλι" για κάποιους...) αναρωτιέται αν η ΧΑ είναι κόμμα ή συμμορία.Ας απαντήσει πρώτα για την ΚΚΚ, που ζει και βασιλεύει με τις ευλογίες του αμερικάνικου success story. Το επιχείρημα της αμφιβολίας για ΧΑ συγκλονιστικό, θυμίζει Δένδια: "μα να υπάρχει νεοναζιστικός κίνδυνος στην Ελλάδα, το λίκνο της Δημοκρατίας?". Ξεράστε.