Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου 2013

Τα σώματα ασφάλειας και τα "σωματα" σκετα. ετοιμάζουν τη δεύτερη φάση της “στρατηγικής της έντασης”



To κράτος & παρακράτος της μνημονιακής ακροδεξιάς κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, με εργαλείο το κατασκεύασμά τους (χρυσή αυγή), ετοιμάζουν τη δεύτερη φάση της “στρατηγικής της έντασης” με στόχο τα αντιμνημονιακά κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, Ανεξάρτητοι Έλληνες) και κινήματα! Ο εχθρός είναι εντός των πυλών κι έχει όνομα: Μερκελιστές, δωσίλογοι του Δ’ Ράιχ…

Τρία Κόκκινα Γράμματα

ΙΔΟΥ ΤΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ ΣΑΣ, ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ ΜΟΥ.
Τα δικα σας παιδια.
Οι πραιτωριανοι σας.
Τα σωματα ασφαλειας και τα "σωματα" σκετα.
Τα ταγματα εφοδου.
Οι εφεδρειες του συστηματος.
Η απειλη για τη Δημοκρατια.
Τα ακρα διχως θεωριες.
Ο εσμος της παρακμης.
Η ασχημια προσωποποιημενη.

Παρασκευή 20 Σεπτεμβρίου 2013

Ήταν αργά. Κοιμόσουν…



Όταν έγινε το φονικό ήταν αργά. Κοιμόσουν.

Είχαν γίνει κι άλλα. Πάλι κοιμόσουν. Έγιναν βέβαια σε άλλη γειτονιά, κι εξάλλου το θύμα τότε ήταν βρωμομετανάστης. Από εκείνους που σου έκλεψαν τη δουλειά. Εκείνους που ο βρωμοσύριζα ήθελε να τους βάλουμε σε ξενοδοχείο πέντε αστέρων. Ναι, να τους φέρνουμε και το πρωινό στο κρεββάτι!..

Τώρα όμως το θύμα ήταν Έλληνας. Έλληνας; Σιγά τον Έλληνα! Έλληνας είναι αυτός, μωρέ; Ένας βρωμιάρης ήταν και τίποτα παραπάνω. Ένα βρωμόπαιδο. Κουκουλοφόρος που τραγούδαγε για τον Αλέξη. Άλλο βρωμόπαιδο αυτό. Αμ οι γονείς του; Μωρέ, γονείς να σου τύχουν! Αριστεράτζες. Κουμμούνια. «Καμμιά φορά σκέπτομαι ότι ίσως και μισούν αυτόν τον τόπο».¹ Ναι, ναι, σίγουρα τον μισούν. Διώξανε όλες τις επενδύσεις. Όλα τα καράβια από το Πέραμα. Φτάσαμε να μας εκβιάζει ο Πουλικόγιαννης, να γραφτούμε στο κόμμα για να πιάσουμε μεροκάματο.

Πάνε όμως αυτά που ξέρατε. Τελείωσαν!

«Είπα καθαρά ότι θα βγάλω τις κουκούλες από τους κουκουλοφόρους.Τέρμα κι αυτή η ντροπή! Καμία δημοκρατική πολιτεία δεν ανέχεται να καίνε τις πόλεις της «γνωστοί – άγνωστοί» κουκουλοφόροι. Και ποτέ να μην πιάνονται! Ή όταν πιάνονται να μην καταδικάζονται. Και να κυκλοφορούν πάλι ελεύθεροι, να κάνουν τα ίδια.
Αυτό θα τελειώσει! Οι Έλληνες έχουμε πρόσωπο. Όσοι διαδήλωναν στην κατοχή το έκαναν με ακάλυπτο πρόσωπο. Αυτοί ήταν αγωνιστές. Και κινδύνευαν να χάσουν τη ζωή τους…
Όσοι διαδήλωναν κατά της δικτατορίας το έκαναν με ακάλυπτο πρόσωπο. Κι αυτοί ήταν αγωνιστές. Κι αυτοί διέτρεχαν κινδύνους…
Σήμερα, σε συνθήκες πλήρους ασυδοσίας, κάποιοι διαδηλώνουν με κουκούλες! Αυτοί δεν κινδυνεύουν το παραμικρό. Εκ τους ασφαλούς καίνε τις πόλεις μας, καίνε τις περιουσίες απλών μικρομεσαίων, ρημάζουν τις ζωές τους, κλείνουν μαγαζιά και στέλνουν κόσμο στην ανεργία. Αυτά τελείωσαν!

Μέσα σε δύο χρόνια, αλλάξαμε την ημερήσια διάταξη της Κοινωνίας και της Πολιτικής. Αλλάξαμε και τις ιδέες και τις αξίες και τα επιχειρήματα και τις διαθέσεις. Αλλάξαμε τα πάντα στον πολιτικό διάλογο. Τέρμα πια η ιδεολογική κυριαρχία της Αριστεράς! Τέρμα η παράδοση της χώρας στις εμμονές μιας Αριστεράς, που αντίθετα απ’ ό,τι συμβαίνει σε πολλές άλλες δημοκρατίες, ούτε προτείνει τίποτε, ούτε μαθαίνει. Μόνο καταγγέλλει τους πάντες, ελπίζει στην κρίση και τρέφεται από την κρίση. Τέρμα και στην σιωπή της δικής μας παράταξης. Που τώρα δίνει τη μάχη των ιδεών. Δεν διστάζει. Και την ατζέντα την αλλάζει. Και τις προτεραιότητες της Πολιτικής τις ανατρέπει. Και στην κοινωνία δίνει διέξοδο και εκπροσώπηση.
Διότι όσο δεν μιλάγαμε για όλα αυτά, όσο αποφεύγαμε να πούμε τις αλήθειες που έβλεπαν όλοι,

–Όσο δεν μιλάγαμε γι’ αυτούς που έδιωξαν επενδύσεις και επιχειρήσεις από την Ελλάδα και μετά έκλαιγαν με κροκοδείλια δάκρυα για την ανεργία,
–Όσο δεν μιλάγαμε γι’ αυτούς που παραλύουν την πόλη κάθε μέρα με ελάχιστους διαδηλωτές που κάνουν κόλαση τη ζωή εκατομμυρίων πολιτών,
–Όσο αποφεύγαμε να μιλήσουμε για αυτούς που χαϊδεύουν τους κουκουλοφόρους, αφοπλίζουν την αστυνομία, προστατεύουν το παραεμπόριο και καλύπτουν τους λαθρομετανάστες,
η κοινωνία ένιωθε ότι δεν εκπροσωπείται. Τώρα ξέρει ότι τουλάχιστον εκπροσωπείται!»²

Γι αυτό και ο δράστης του φονικού ομολόγησε. Διότι εκπροσωπείται.

Εσείς όμως, τα χρυσά αυγά, γιατί τον αφήνετε από την πλευρά σας τον άνθρωπο ακάλυπτο; Δεν ντρέπεστε λίγο; Είσαστε άντρες εσείς; Τάχα μούσκουλα και τατουάζ, μόνο μαγκιά και καμποηλίκια; Τον βάζετε να κάνει τη βρωμοδουλειά, και μετά τον αδειάζετε; Δεν είσαστε αυγά εσείς. Είσαστε κότες.

Πέσε πάλι για ύπνο! Έτσι κι αλλιώς δεν έχει δουλειά, για να ξυπνήσεις το πρωί. Κοιμήσου! Με τις κότες.

1. Απόσπασμα από συνεδριακή ομιλία του Αντώνη Σαμαρά.
2. Απόσπασμα από προεκλογική ομιλία του Αντώνη Σαμαρά. Οι υπογραμμίσεις δικές του.

Πηγή: Ήταν αργά. Κοιμόσουν… - RAMNOUSIA

Το ιστορικό των «μεμονωμένων» περιστατικών.

                              

Τάνια Τσανακλίδου ...ΝΑ ΚΑΘΑΡΊΣΟΥΜΕ ΤΟ ΤΌΠΟ....

"Τα κανάλια και οι περισσότεροι δημοσιογράφοι έγιναν το πλυντήριο της Χρυσής Αυγής"

        

                       

http://stokokkino.gr

Ας λέμε το όνομά του.




Ας λέμε το όνομά του.
Παύλος Φύσσας.

Αμήχανες τηλεοπτικές κεφαλές πετροβολούν τώρα με ασυνάρτητες λέξεις αποχαυνωμένους αστούς και τους υπαγορεύουν ότι πρέπει να ξυπνήσουν από τον Όμορφο Μεγάλο Ζαχαρωτό Ύπνο στον οποίο τους είχαν εκπαιδεύσει. Το μασκαρεμένο Τέρας που συνόδευε γριούλες στην τράπεζα, το Λυσσασμένο Σκυλί που τα βράδια, έστηνε φονικό καρτέρι σε σκουρόχρωμους, αυτό το τόσο Βολικό Τέρας που χάριν διασκέδασης έριχνε κανένα χαστουκάκι, να που έσπασε την αλυσίδα του φανερώνοντας, πίσω απ’ τον μπερντέ της «δημοκρατίας» τα αφεντικά του και αφαιρώντας το άλλοθι από τους μικροαστούς.
Ας λέμε το όνομά του.
Παύλος Φύσσας.Εργάτης, μουσικός και ποιητής του δρόμου.

Ιδιότητες τις οποίες οι δίαυλοι της αντικειμενικής ενημέρωσης προσπάθησαν, δεκαετίες τώρα να μας πείσουν ότι είναι ασύμβατες η μία με την άλλη.
Ως εργάτης θα έπρεπε να είναι απαίδευτο ανδρείκελο, αποκτηνωμένος από κούραση και κατανάλωση μαζικής χυδαιότητας. Θα έπρεπε να μισεί τους πάντες και δηλητηριάζεται από τα αδιέξοδά του.
Ως καλλιτέχνης θα έπρεπε: να έχει αλλάξει γειτονιά, να βγάζει τους δίσκους του, να κάνει όπως κάθε «καλό παιδί» τις δημόσιες σχέσεις του, να κονομάει όπως μπορεί για να αυγαταίνει τους λογαριασμούς του, να αλλάζει γυναίκα κάθε εξάμηνο, να δίνει συνεντεύξεις στις οποίες δεν έχει τίποτα να πει, να χασκογελάει σαν ηλίθιος και να είναι συγκρατημένα προπετής καθότι το «υφάκι» διδάσκεται ως τρόπος ζωής. Να μιμείται την τάση της πιάτσας- με το αποκρουστικό τσιφτετέλι της ξανθιάς πάνω στα τραπέζια- παρά να φτύνει την αηδία του στην υποκρισία με έμμετρη επανάσταση και μελωδικό έρωτα.
Και πάνω απ’ όλα θα έπρεπε να έχει ξεχάσει την καταγωγή του και να δίνει συμβουλές για το πώς μπορεί κανείς να γίνει υποταγμένος και ποταπός, δηλαδή «επιτυχημένος».

Ας λέμε το όνομά του.
Παύλος Φύσσας.Εργάτης και καλλιτέχνης.

Ιδιότητες οι οποίες όταν συνυπάρχουν δημιουργούν αρρυθμίες στην Θεριζοαλωνιστική Μηχανή του υφέρποντος φασισμού.

Παύλος Φύσσας.
Τον δολοφόνησαν ναζιστές.
του Απόστολου Λυκεσά για τον Ακτιβιστή
Πηγή: Ας λέμε το όνομά του. - RAMNOUSIA

ΒΓΗΚΑΝΕ ΤΑ ΤΣΟΓΛΑΝΙΑ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΝ ΓΙΑ ΗΘΙΚΗ!



Όποιος σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες

 
Του Θάνου Τζήμερου

Μια δολοφονία είναι αποτρόπαια πράξη, όποιο κι αν είναι το κίνητρο. Μια δολοφονία για πολιτικούς λόγους είναι, εκτός από αποτρόπαια, εντελώς αδιανόητη.
Δυστυχώς, η απώλεια ενός ανθρώπου δεν έρχεται ως κεραυνός εν αιθρία. Εδώ και δεκαετίες τα ίδια τα κοινοβουλευτικά κόμματα...

έχουν καταλύσει κάθε έννοια δικαιοσύνης και νομιμότητας, εξευτελίζοντας το Σύνταγμα, παραβαίνοντας τους νόμους που τα ίδια ψηφίζουν και δίνοντας «συγχωροχάρτι» σε οποιαδήποτε παράνομη ενέργεια διαθέτει «πολιτική κάλυψη».


Η τακτική αυτή δεν άλλαξε ούτε με την εμφάνιση της Χρυσής Αυγής, την οποία εδώ και καιρό η Ελληνική κοινωνία παρακολουθεί να βιαιοπραγεί on camera χωρίς να ακολουθούν καν συλλήψεις των τηλεοπτικών τραμπούκων.

Όμως, η ανοχή στη βία προκαλεί περισσότερη βία. Η ανοχή στην ανομία, περισσότερη ανομία. Ήταν απλώς θέμα χρόνου να φτάσουμε και σε δολοφονικές ενέργειες. Πέρα από την απερίφραστη καταδίκη μας για την πράξη και τα συλλυπητήρια στην οικογένεια του θύματος, θέτουμε το θεμελιώδες ερώτημα:

«Μπορεί να συμμετέχει στο κοινοβουλευτικό σύστημα ένα κόμμα που δεν σέβεται τους κανόνες του;»

Η απάντηση μας είναι απερίφραστα, ΟΧΙ! Όμως προκύπτει το επόμενο πρόβλημα: ποια ανεξάρτητη αρχή θα αποφασίσει για την απαγόρευση της λειτουργίας αντιδημοκρατικών κομμάτων όταν η Δικαιοσύνη διορίζεται από την εκάστοτε κυβέρνηση, αποτελώντας ουσιαστικά πολιτική προέκτασή της; Κι επίσης: αντιδημοκρατική είναι μόνο η παραβίαση του κοινού ποινικού κώδικα (στην οποία επιδίδονται τα άκρα), αλλά δεν είναι η παραβίαση του Συντάγματος και η μη εφαρμογή των νόμων, στην οποία έχουν κάνει διατριβή τα κόμματα εξουσίας;

Όποιος σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες. Είναι προφανές ότι η Δημοκρατία μας βρίσκεται σε αδιέξοδο. Ο μόνος τρόπος για να απεγκλωβιστούμε είναι να επιστρέψουμε στη θεμελιώδη αξία κάθε οργανωμένης κοινωνίας: τον σεβασμό στους θεσμούς και τους νόμους.
Αν δεν μας αρέσουν, να τους αλλάξουμε, αλλά με τους μηχανισμούς που ο κοινοβουλευτισμός προβλέπει. Αλλιώς, η ζούγκλα είναι επί θύραις. Όταν συνηθίσαμε στο ότι νόμος είναι το δίκιο του εργάτη, η διαπλοκή του εργοδότη, η μίζα του κουμπάρου, τα συμφέροντα της συντεχνίας, η στρατηγική του κόμματος, θα έρχονταν νομοτελειακά και η στιγμή που νόμος θα γίνονταν ο τσαμπουκάς του μαχαιροβγάλτη.

Αυτό θα συνεχίζεται όσο εμείς οι πολίτες παραμένουμε «πελάτες» τους και μετακινούμαστε από το ένα «μαγαζί» στο άλλο ψωνίζοντας στην πραγματικότητα το ίδιο σάπιο προϊόν. Τα «μαγαζιά» της βίας και της ανομίας παραμένουν εκεί, επειδή εμείς τους το επιτρέπουμε. Όμως εμείς κρατάμε και τα κλειδιά που μπορούν να τα κλείσουν. Με την ψήφο μας μπορούμε να στείλουμε τους άνομους εκεί που τους αξίζει. Ας μην θρηνήσουμε κι άλλους νεκρούς μέχρι να το αντιληφθούμε.

Ο Θάνος Τζήμερος είναι πρόεδρος του κόμματος "Δημιουργίας Ξανά"


logia-starata.blogspot.gr

Βία στη βία, της καταδίκης της βίας.




Αντί σχολίου για την δολοφονία του 34χρονου Παύλου Φύσσα από το οργανωμένο παρακράτος, επαναδημοσιεύω το παρακάτω κείμενο. Ιστορικά ο ναζισμός και ο φασιμός ηττήθηκαν με τη βια της αντίστασης, ουδέποτε ηττήθηκαν με οσιομαρτυρική στάση και πάντα στηρίχθηκαν απο αυτούς που “καταδίκαζαν τη βία, απ όπου και αν προέρχεται”.

Όχι ρε δεν καταδικάζω τη βία, «απ όπου κι αν προέρχεται».

Ούτε εσείς οι, τάχα σοκαρισμένοι, που ετοιμάζεστε να μου κουνήσετε το “πολιτικά ορθό” σας δάχτυλο στα μούτρα και να με κατατροπώσετε με “επιχειρήματα” περί του “πολιτισμού της μη βίας” και της “δημοκρατίας”. Το ίδιο δάχτυλο που πάτησε το κουμπί για να εξοντωθούν χιλιάδες άνθρωποι και να εξαθλιωθούν εκατομμύρια, με αντάλλαγμα την δική σας ευημερία, είναι αυτό που κηρύττει “καταδίκη της βίας”. Το ότι μεσολάβησε το κουμπί ανάμεσα στο δάχτυλο και την φυσική βία και το δάχτυλο ανάμεσα στην εντολή από τον γεμάτο σκατά εγκέφαλό σας και την μαζική εξόντωση, δεν κάνει τη βία της πράξης να προέρχεται από το πνευματικό υπερπέραν. Δική σας βία είναι, ολοδική σας, από εσάς προέρχεται. Ακόμη και το δικαίωμά σας να κουνάτε το δάχτυλό σας και να επιχειρηματολογείτε, “ελεύθερα”, είναι αποτέλεσμα ποταμιών αίματος και βίας, όχι πως δεν το γνωρίζετε, απλά το θυμάστε όταν σας βολεύει. Όμως η ιστορία και οι ίδιοι οι νόμοι της φύσης δεν βολεύονται από κανένα, ούτε από σας. Ακόμα και αυτή η ίδια η απομίμηση της «δημοκρατίας» και της «ελευθερίας», που καπηλεύεστε και επικαλείστε για να υποκριθείτε, φορώντας την κουκούλα του πασιφισμού και τις αστικοδημοκρατίας, τους κεντρώους, τους σοσιαλδημοκράτες και τους φιλελεύθερους, ενώ είστε απλά ένα σινάφι άρπαγες του κοινού ποινικού δικαίου, είναι αποτέλεσμα συγκρούσεων, κινημάτων, επαναστάσεων και βίαιων αλλαγών και ανατροπών. Ακόμα και η αναρρίχησή σας στα αξιώματα και την κοινωνική διαστρωμάτωση που σας δίνει το βήμα να μας μιλάτε “από πάνω”, είναι αποτέλεσμα βίας. Εν προκειμένω, πολύ βολικής βίας.

Όχι δεν την καταδικάζετε αληθινά τη βία, “απ όπου κι αν προέρχεται”, παλιοϋποκριτές. Την αγαπάτε και την λατρεύετε τη βία. Οι σωματοφύλακες σας, δεν σας προστατεύουν από την “αγάπη και τη ζεστή αγκαλιά του κόσμου”, χωρίς βία. Οι υπεξαιρέσεις του δημόσιου πλούτου, που σας έκαναν πλούσιους, δεν έγιναν χωρίς βία. Η εκμετάλλευση των εργαζομένων, που σας έκανε “κύριους”, δεν έγινε χωρίς βία. Ο φασισμός και ο ναζισμός που κλωσάτε κάτω από τους χοντρούς κώλους σας, για να σας προστατέψει μελλοντικά, αν «ξεφύγει η κατάσταση», δεν υπάρχουν χωρίς βία. Η ομερτά της πολιτικής μαφίας, στην οποία ανήκετε και ορκίζεστε, δεν λειτουργεί χωρίς βία.

Όχι εσείς δεν την καταδικάζετε τη βία, «απ όπου κι αν προέρχεται». Υπάρχετε γιατί εφαρμόζετε βία και μάλιστα απροκατάληπτα. Οι αυτοκτονίες εξ αιτίας σας είναι βία, η πλύση εγκεφάλου απ τα κανάλια σας είναι βία, η καταστολή των συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας και των απεργιών είναι βία, η ανεργία είναι βία, η πείνα είναι βία, οι περικοπές είναι βία, η εξαθλίωση είναι βία, η καταπάτηση του συντάγματος είναι βία. Και είναι φυσική και άμεση βία. Ο θάνατος, το ξεσπίτωμα, η εξορία των νέων, η ένδυα, τα χημικά και οι πλαστικές σφαίρες είναι απολύτως φυσική και σωματική βία, δεν είναι λέξεις και θεωρία.

Όχι δεν την καταδικάζετε τη βία, «απ όπου κι αν προέρχεται», παλιοϋποκριτές. Γιατί ο τρόπος με τον οποίο ζείτε και υπάρχετε είναι αποτέλεσμα βίας. Τα μεταξωτά σας σώβρακα υφάνθηκαν με βία. Δεν μπορείτε να καταδικάσετε την βία που ασκείτε εσείς για να επιβάλλεστε, γιατί δεν μπορείτε να ακυρώσετε τον εαυτό σας, είσαστε ελεεινοί ψεύτες και ακόμα και τα ψέματά σας με τη βία τα ταΐζετε στον κόσμο. Δεν μπορείτε να καταδικάσετε, εσείς, τη βία που ασκείτε από τη θέση των βιαστών επάνω στο θύμα. Την βία της αντίστασης θέλετε, διακαώς, να καταδικάσετε, την άμυνα του θύματος απέναντι στον βιαστή θέλετε να αποδοκιμάσετε. Ασκείτε καθημερινά επικοινωνιακή βία για να αναγκάσετε το ίδιο το θύμα του βιασμού να καταδικάσει συνολικά τη βία και συνεπώς και την ίδια του την αντίσταση σε σάς τους βιαστές του, διαχέοντας μια παρανοϊκή συνευθύνη του δόγματος «μαζί τα φάγαμε» – το θύμα που αντιστάθηκε στον βιασμό και ο βιαστής είναι το ίδιο. Ασκείτε επικοινωνιακή βία για να ακυρώσετε κάθε κοινωνικό ανακλαστικό. Τη λατρεύετε τη βία και για αυτό την έχετε οικειοποιηθεί απόλυτα, είναι ο θεός – δημιουργός σας, δεν θέλετε να την καταδικάσετε, να την ορίζετε απόλυτα και μονομερώς θέλετε. Είστε οι πλέον ειδικοί στη βία. Είστε και υπάρχετε με τον τρόπο που υπάρχετε γιατί ασκείτε βία. Χωρίς τη βία δεν θα ήσασταν αυτό που είστε. Και σαν ειδικοί στη βία κατασκευάσατε και τα κατάλληλα εργαλεία για βιάζετε ελεύθερα και χωρίς συνέπειες.

“Πολιτική ορθότητα” το ονομάσατε λοιπόν το “εργαλείο”, ώστε να μείνει η λέξη βία καραμέλα στα χέρια σας για να τη χρησιμοποιείτε τρομοκρατικά, για κάθε νόσο και κάθε μαλακία. Αυτό το βίαια επιβαλλόμενο επικοινωνιακό τρικάκι των σοφιστικών επιχειρημάτων που καταλήγει στη λογική του δικαιώματος σας να ορίζετε εσείς (εσείς “η δημοκρατία”, εσείς τα ΜΜΕ, εσείς “ο επενδυτής”, εσείς “η οικονομία”, εσείς οι αυτόκλητα διορισμένοι “αντιπρόσωποι” του εγώ και της βούλησής μας και κυρίως, εσείς “ο θεσμός”, ο δήθεν αδέκαστος και απρόσωπος και αξιωματικά απρόσβλητος θεσμός, η μοντέρνα εκδοχή του άκριτου θεού και της εκπορευόμενης εξ αυτού νομοτέλειας) τι είναι βία και τι όχι (εναλλακτικά τι είναι “πολιτισμένο” και τι όχι). ”Πολιτική ορθότητα”, η θεωρία που λέει πως το θύμα του βιασμού δε πρέπει να ασκήσει βία για να αμυνθεί, αφού η βία της άμυνας απαγορεύεται βιαίως από τους νόμους που ο βιαστής έχει κληρονομικό δικαίωμα να νομοθετεί, στο όνομα της προστασίας του θύματος, από τη βία. Έξυπνο ε ; Η θεωρία που λέει πως “πολιτισμένο” είναι εκείνο το θύμα (νομιμόφρον πολίτης) που θα υποστεί αδιαμαρτύρητα το βιασμό και κατόπιν θα ζητήσει ευγενικά από τον βιαστή του να κατηγορήσει, να δικάσει και να τιμωρήσει τον εαυτό του για το βιασμό. Η πολιτική ορθότητα είναι καθαρή και ωμή βία ! Η πολιτική ορθότητα είναι η βία της εξουσίας, είναι βία ίδια και χειρότερη με την ιεροεξεταστική βία του ιερατείου έναντι της κοινωνίας τον μεσαίωνα. Είναι το εργαλείο βασανισμού της κοινωνίας εις το όνομα ενός “κώδικα καλής συμπεριφοράς” προς το ιερατείο που τον συνέταξε, εις το όνομα του και προς το συμφέρον του. Όποιος διαφωνεί και αντιστέκεται στην εξαθλίωση, “ασκεί βία” και βιαίως καταστέλλεται στο όνομα της καταδίκης της βίας «απ όπου κι αν προέρχεται». Οι «κακές μάγισσες» που καίγονται σε δημόσια λαϊκά πανηγύρια, εις το όνομα της αγάπης και της φιλευσπλαχνίας του «καλού θεού», είναι σήμερα οι πολίτες που αντιστέκονται. Πολύ βολικό, όταν ανήκεις στο ιερατείο, να πιστεύουν όλοι με αφέλεια σε αυτήν την αγάπη, πολύ βολικό να πιστεύουν όλοι στην “πολιτική ορθότητα”, όταν εσύ την ορίζεις και εσύ την κατασκευάζεις, πολύ βολικό να υπάρχει ένας “άϋλος” και απόλυτος κανόνας ηθικής και δεοντολογίας, όταν εσύ είσαι ο θεός, δημιουργός του και κοινωνός του.

Φοβάστε μονάχα εκείνη τη βία που μπορεί να ανατρέψει την “πολιτική ορθότητα” που ορίζετε για να υπάρχετε, ως επιβάλλοντες και εξουσιαστές. Αυτήν την βία αποκαλείτε : “απ όπου κι αν προέρχεται”. Φοβάστε την βία του αντίλογου, γιατί γνωρίζετε πολύ καλά πως η σκέψη μπορεί να μετουσιωθεί πολύ εύκολα σε φυσική βία, το κάνετε καθημερινά και ξέρετε πολύ καλά πως γίνεται.

Τη λατρεύετε τη βία, είναι το “είναι” σας και για αυτό ακριβώς θέλετε να καταδικάζεται, από όλους, η βία “απ όπου κι αν προέρχεται”. Γιατί γνωρίζετε πολύ καλά και από πρώτο χέρι, πως μια ποιότητα βίας είναι και η αντίσταση. Γιατί και σεις αντιστέκεστε σθεναρά για να υπάρχετε. Αντιστέκεστε στη βία που μπορεί να σας αφαιρέσει τα κλεμμένα, στη βία που μπορεί να σας δικάσει, στη βία που μπορεί να σας πάρει τα “κεκτημένα” της εξουσίας, στη βία που μπορεί να σας τιμωρήσει για τα εγκλήματα σας, στη βία που μπορεί να σας κάνει ξαφνικά … κοινούς θνητούς, απλούς πολίτες με υποχρέωση λογοδοσίας και σεβασμό στους άλλους. Αντιστέκεστε βίαια στη βία που μπορεί να δημεύσει τις βίλες που χτίσατε απομυζώντας τον κόπο των εκατομμυρίων εργαζόμενων “νοικοκυραίων” που σφαγιάζετε τώρα εσείς οι κήρυκες της καταδίκης της βίας. Αντιστέκεστε, βίαια, χρησιμοποιώντας την “νομιμοποιημένη” βία, που νομιμοποιείτε, εσείς οι ίδιοι, δια της βίας. Η μόνη βία που καταδικάζετε, κωλοϋποκριτές, είναι η βία της άμυνας των πολιτών ενάντια στη βία σας και η βία που θα μπορούσε να αφαιρέσει την εξουσία σας. Γνωρίζετε λοιπόν καλύτερα απ όλους πως δεν είναι ποιοτικά ίδια η βία “απ όπου κι αν προέρχεται”. Γνωρίζετε πολύ καλά πώς να τη χρησιμοποιείτε, για να κατασκευάσετε φόβο και ανασφάλεια και να γεμίσετε το άδειο στομάχι του πολίτη που ληστέψατε με ξενοφοβία, εθνικισμό και ψευτοπατριωτισμό και πώς να δημιουργήσετε ένα παρακρατικό κόμμα που θα εκτροχιάσει πολύ βολικά την οργή, την απελπισία και τη βία της αντίστασης στην εξέδρα. Τη δική σας εξέδρα, το παρακράτος.

Όχι λοιπόν. Δεν καταδικάζω τη βία, «απ όπου κι αν προέρχεται». Όχι δεν είναι ίδια η ποιότητα της βίας, «απ όπου κι αν προέρχεται». Όχι δεν είναι ίδια η αιτιότητα της βίας και δεν θα καταδικάσω την βία της άμυνας μου, έναντι στην βία της επιβολής σας επάνω μας. Είμαι από τη μεριά εκείνων των οποίων βιάζετε καθημερινά η ζωή τους και των παιδιών τους και θα αμυνθώ με όση βία χρειαστεί ενάντια σε όποιον επιτίθεται στη ζωή μου. Δηλώσεις πολιτικής ορθότητας δεν υπογράφονται εδώ. Δεν καταδικάζω την βία, “απ όπου κι αν προέρχεται”, δεν καταδικάζω τον εαυτό μου και τα παιδιά μου σε κολίγες, τραβάτε και γαμηθείτε λοιπόν, “πολιτικά ορθοί”, “δημοκράτες”.

Όχι δεν καταδικάζω τη βία, απ όπου κι αν προέρχεται, γιατί ονειρεύομαι μια κοινωνία αταξική, ισόνομη, δίκαια, ελεύθερη και ειρηνική. Γιατί έχω ταξική συνείδηση και γιατί η πάλη των τάξεων εμπεριέχει βία. Πως μπορείς να ορίσεις την έννοια της πάλης χωρίς την έννοια της βίας ;

Όχι ρε φιλαράκια φλύαροι παρλαπίπες της “αριστεράς”, “της οικολογίας”, ή “της ριζοσπαστικής συνειστωσοσυναρμολόγησης”, δεν καταδικάζω τη βία, «απ όπου κι αν προέρχεται», έτσι αγόγγυστα και αφελώς. Όχι. Γιατί οι αριθμοί της οικονομίας είναι βία και όταν εφαρμόζονται ως πολιτική επάνω σε ανθρώπους, έχει τεράστια σημασία το “από πού προέρχονται” και το γιατί. Όχι. Γιατί η οικολογία σχετίζεται με τη φύση και η φύση εμπεριέχει απίστευτη βία και έχει σημασία το πως παρεμβαίνεις ως είδος στη βία της φύσης. Όχι. Γιατί δεν είμαι σχιζοφρενής να πατάω με το ένα πόδι στη μαρξιστική ταξική θεωρία και ταυτόχρονα να είμαι με το άλλο πόδι στην ρομαντική σουρεαλιστική γόνδολα της αντίληψης, πως το κεφάλαιο θα καταναλώσει τις σάρκες του και μετά θα κάνει αυτοκριτική, θα καταλάβει τα λάθη του και θα παραδοθεί αμαχητί την εργατική τάξη, εντελώς “δημοκρατικά” και αναίμακτα μετά από ένα παγκόσμιο συλλαλητήριο πάρτι αγάπης, προσευχής και ειρήνης, με χορούς, τραγούδια, πίπες της ειρήνης, ζογκλέρ και ομαδική αυτοσυγκέντρωση και επίκληση στον Πάολο Κοέλιο. Όχι δήθεν κομουνιστές, υπερορθόδοξοι, δεν πιστεύω ούτε στη δική σας δήθεν καταδίκη της βίας, “απ όπου κι αν προέρχεται”. Γιατί η οκτωβριανή επανάσταση – όπως κάθε επανάσταση – δεν έγινε χωρίς βία και το γνωρίζετε πολύ καλά αυτό εσείς, καλύτερα από οποιονδήποτε. Τη βία που δεν ελέγχει το κόμμα καταδικάζετε, την βία που μπορεί να έχει ένα αυθόρμητο λαϊκό κίνημα χωρίς τη δική σας ποδηγέτηση απονομιμοποιείτε, τη βία κάθε πιθανής επανάστασης διαφορετικής από αυτήν που θέλετε να ελέγχετε καταδικάζετε, την βία της ελευθερίας της διαφοράς αποτάσσετε φωναχτά ως νεοδηλωσίες. «Απεταξάμην, Απεταξάμην, Απεταξάμην», υπογράψατε μαλακοπίτουρες την νομιμοποίηση σας από τους ταξικούς εχθρούς σας, για να μην χάσετε την αποκλειστικότητα στην επανάσταση. Συγχαρητήρια. Επέσατε θύματα αδέρφια εσείς, στη φάκα της πολιτικής ορθότητας, και μάλιστα χωρίς καμία βία. Διαγωνισμοί πασιφισμού δεν γίνονται εδώ. Δεν καταδικάζω την βία, “απ όπου κι αν προέρχεται”. Αγαπάω την ειρήνη τόσο, όσο βίαια θα την υπερασπιστώ στον πόλεμο που τις έχει κηρυχθεί. Πιστεύω στην ανθρωπιά της αλληλεγγύης τόσο, όσο βίαια θα σταθώ απέναντι στους ολιγάρχες τύραννους. Αγαπάω τα παιδιά μας τόσο, όσο βίαια θα παλέψω για το δικαίωμά τους στο μέλλον. Έχω τόση αξιοπρέπεια και αυτοεκτίμηση, όσο βίαια θα αμυνθώ στην προσπάθεια οποιουδήποτε να μου στερήσει την ελευθερία της έκφρασης και της αυτοδιάθεσης. Όταν πάψει η δράση, θα πάψει και η αντίδραση, απλή και παγκόσμια φυσική. Δεν καταδικάζω τον εαυτό μου και την τάξη μου σε σκλάβους που θα περιμένουν τη λύτρωση σε μια άλλη ζωή, τραβάτε λοιπόν και γαμηθείτε “αριστεροί” του οσιομαρτυρίου και της μεταφυσικής αναμονής της δευτέρας παρουσίας.

Όχι δεν καταδικάζω τη βία, “απ όπου κι αν προέρχεται”. Έχει ποιότητες και αιτιότητες η βία και έχει πλευρές. Δεν είναι ίδια η πλευρά αυτού που αμύνεται με αυτού που επιτίθεται, δεν είναι απλά και τα δυο “βία”, δεν είναι ισοδύναμα “άκρα”. Δεν υπάρχει αντίδραση χωρίς δράση. Είναι απλή φυσική. Η αντίδραση που έπεται της δράσης, είναι άμυνα, δεν είναι “το άλλο άκρο”. Η άμυνα στη βία είναι βία, απενοχοποιήστε την άμυνα σας, αλλιώς καθίστε φρόνημα να υπομείνετε “πολιτικά ορθά” τον εξευτελισμό σας.

Όχι ρε δεν θα τους κάνω δήλωση, για το τι μέρους του λόγου είμαι. Δε θα τους κάτσω να μου βάλουν το φτηνιάρικο αυτοκόλλητο, μπάρκόουντ-ταττουάζ, του «προσδιορισμού» στο δέρμα, σαλιωμένο από τα επικοινωνιακά μισθωμένα τσιράκια τους. Είμαι ότι γουστάρω ρε, ας με βαφτίσουν όπως θέλουν στην κολυμπήθρα του τρομοκρατικού σιλοάμ των τηλεπαραθύρων τους. Ας με αποκαλέσουν με όποια ιδιότητα θέλουν, δε θα πέσω στην παγίδα να τους κάνω δήλωση. Εκατομμύρια συνάνθρωποι μου, έχουν εκατομμύρια προσωπικότητες, εκατομμύρια απόψεις και πολλούς προσδιορισμούς, αλλά σχεδόν όλοι έχουμε ένα κοινό, είμαστε σε νόμιμη άμυνα απέναντί τους, συνειδητά ή ασυνείδητα. Η αυτοσυντήρηση μας, εμάς των πολλών, είναι η περιβόητη «βία, απ όπου κι αν προέρχεται» και εναντιώνεται στην βία της πλεονεξίας των λίγων που έχουν και κατέχουν. Δεν είναι “το άλλο άκρο” η αυτοσυντήρηση μας.

Ας απενοχοποιήσουμε επιτέλους τους εαυτούς μας απέναντι στο σύμπλεγμα της καταδίκης της βίας, ας φωνάξουμε δυνατά, τραβάτε και γαμηθείτε στους “έχοντες και κατέχοντες” που προσπαθούν να γίνουν το επικοινωνιακό “υπερεγώ” μας. Ας απενοχοποιήσουμε τους εαυτούς μας απέναντι στη δήθεν ανώδυνη “έμμεση” και μη φυσική βία των αριθμών, των αγορών, των τραπεζών και της «πολιτικής ορθότητας» και ας αντιδράσουμε. Πίσω από κάθε βίαιη συμπίεση των δικαιωμάτων μας υπάρχουν τα ονόματα και διευθύνσεις αυτών που θέλουν να καταδικάζουμε τη βία, ”απ όπου κι αν προέρχεται”. Η καταδίκη της βίας, “απ όπου κι αν προέρχεται”, είναι το όπλο τους, ας τους αφοπλίσουμε. Η χειρότερη βία είναι αυτή που μας αναγκάζει να καταδικάζουμε τους εαυτούς μας στην άρνηση της αντίδρασης. Αυτή είναι η βία της καταδίκης της βίας, “απ όπου κι αν προέρχεται”. Ας τελειώνουμε με αυτή τη βία.

Βία στη βία, της καταδίκης της βίας, ξέρουμε όλοι πολύ καλά από πού προέρχεται.

Mind the Gap

Ανθέλληνες, του Παναγιώτη Τζαννετάτου



Ποτάμι η οργή του λαού που δεν γυρίζει πίσω.
Τα πρόσωπα του φασισμού θέλω απόψε να χτυπήσω.

Έλληνες, ανθέλληνες φόρεσαν τις κορώνες.
Μέσα στους αιώνες καμένοι Παρθενώνες.

Όλα τα σάρωσαν μες στη δική μας γή.
Μέσα στο δίχτυ τους όλη μας η ζωή .

Πέρασε η νύχτα ήρθε το πρωί.
Όλα Αλλάζουν σαν είμαστε μαζί.

Γράψε μου συνθήματα Τραγούδια και ποιήματα
Φώναξε και συ Όχι πια Ζωή μισή.

Παναγιώτης Τζαννετάτος
ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ,


Πέμπτη 19 Σεπτεμβρίου 2013

ΑΥΤΗ Η «ΚΑΚΙΑ ΣΤΙΓΜΗ» ΚΡΑΤΑ ΜΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΖΩΗ

 kartesios




Το πρωί κλωτσάνε 5χρονα, το μεσημέρια δολοφονούν ανθρώπους πετώντας τους από το λεωφορείο επειδή δεν είχαν εισιτήριο, τα βράδια κάνουν πρόβες σε μαχαιρώματα πάνω σε κομμουνιστές, σφάζουν αντιφασίστες, σκοτώνουν τις φίλες τους, σαπίζουν στο ξύλο μετανάστες.

Όλα μια «κακιά στιγμή». Ας το δούμε ψύχραιμα και πολιτισμένα. Λοιπόν, όταν σε κλωτσάνε τι θα κάνεις; Θα ρωτήσεις αυτόν που σε κλώτσησε «τώρα γιατί γίνεσαι τέτοιος;». Όταν σε μαχαιρώνουν, τι θα κάνεις; Θα πεις «κάτσε να το συζητήσουμε ρε φιλαράκι»; Όταν σφάζουν όποιον δεν γουστάρουν, τι θα κάνεις; Εδώ είναι το δύσκολο. Έχεις δύο επιλογές. Η πρώτη λέει ότι ήρθε η ώρα να αντιδράσεις… δρώντας. Να πολεμήσεις στον πόλεμο που σ’ έχωσαν. Η δεύτερη είναι να πεις «άσε μη μπλέξουμε».

Θα μου πεις «υπάρχει η Δικαιοσύνη». Μα το ανώτατο όργανο της Δικαιοσύνης έδωσε το πράσινο φώς για όλα αυτά νομιμοποιώντας τη συμμορία της «Χρυσής Αυγής» και δίνοντας άφεση στο βομβιστή Μιχαλολιάκο. Θα μου πεις «Υπάρχει η Αστυνομία». Μα η Αστυνομία συνεργάζεται με τη «Χρυσή Αυγή» και στην περίπτωση του Παύλου Φύσσα οι αστυνομικοί δεν απέτρεψαν τη δολοφονία, ενώ μπορούσαν.

Θα μου πεις «Μα υπάρχει κυβέρνηση». Ναι, το γνωστό «δημοκρατικό τόξο» που λειτουργεί ως το πολιτικό σκέλος αυτής της συμμορίας. Που βολεύεται να λέει «να μη γραφτούν στα πρακτικά» οι απειλές που εκτοξεύουν καθημερινά οι βουλευτές της «Χρυσής Αυγής» και νιώθουν ότι εφόσον δεν γράφτηκαν στα πρακτικά, δεν ειπώθηκαν. Είναι το ίδιο «δημοκρατικό τόξο» που όταν η «Χρυσή Αυγή» πραγματοποιεί τις απειλές της σπεύδει να δώσει εντολή στα ΜΜΕ της να βαφτίσουν «επεισόδιο μεταξύ οπαδών – θαμώνων μιας καφετέριας» τη σφαγή.

Είναι οι πολιτικοί και οι λαντζιέρες τους – δημοσιογράφοι που κλαίγονται ολημερίς ότι στοχοποιούνται και δέχονται απειλές για τη ζωή τους, ενώ όλως περιέργως αυτοί που χάνουν τις ζωές τους είναι πολίτες που δεν προσκύνησαν τον ναζισμό.

Θα μου πεις «Μα είναι και η κοινωνία που θα αντισταθεί». Αυτή η κοινωνία που απελευθέρωσε τα απάνθρωπα ένστικτά της κλωτσώντας μικρά παιδιά και πετώντας επιβάτες από λεωφορεία. Δε χρειάζεται να είσαι μέλος της «Χρυσής Αυγής» για να είσαι νεοναζί και να σκέφτεσαι ως φασίστας.

Το μισάνθρωπο κτήνος κρυβόταν καλά επί χρόνια μέσα μας ή μέσα στον διπλανό μας. Ταϊζόταν από το μίσος για τον μετανάστη, τον αριστερό, τον αναρχικό, τον διαφορετικό κι έψαχνε τις κατάλληλες συνθήκες για να εκφραστεί. Σαν το καρκινογόνο κύτταρο που φορώντας μανδύα κανονικότητας περιμένει υπομονετικά τη στιγμή που θα αποκαλυφθεί και θα καταπιεί όλα τα διπλανά του κύτταρα.

Οι συνθήκες υπήρξαν. Οι «εχθροί» εφευρέθηκαν στα πρόσωπα των μεταναστών, των αριστερών, των αντεξουσιαστών, των Ρομά, των ομοφυλόφιλων. Η κρίση ήταν ευκαιρία. Το καθεστώς απαιτούσε «εχθρούς». Τους δημιούργησε και κατόπιν κήρυξε την ατιμωρησία των «μαχητών» που θα καθάριζαν το πολιτικό περιβάλλον από κάθε είδους ενοχλητικούς.

Μ’ αυτά και μ’ εκείνα, ο τρόμος ανδρώθηκε. Ο νεοναζί της πολυκατοικίας έχει κερδίσει το «ανενόχλητο» επειδή «άσε μη μπλέξουμε μαζί του, αυτοί σκοτώνουν». Ο νεοναζί της γειτονιάς είναι ο «ετσιγουστάρω» γιατί «άσε μη φωνάξει τους χρυσαυγίτες και μας παλουκώσουν». Ο φασίστας στο εργοστάσιο έγινε ο «κουμανταδόρος» γιατί «άσε μην τυχόν και μας βρουν σε κάνα λάκκο».

Εδώ και μέρες οι νεοναζί σπέρνουν τον τρόμο. Σήμερα τα ξημερώματα θέρισαν μια ζωή και τελείωσαν με τη σπορά. Μακάρι η θεωρία των δύο άκρων να ήταν πραγματικότητα. Στο ένα άκρο οι μισάνθρωποι φασίστες και στο άλλο άκρο, απέναντί τους, όσοι δε γουστάρουμε το φασισμό και τους νεοναζί. Δυστυχώς δεν υπάρχουν δύο άκρα. Υπάρχει η τρομοκρατία μιας συμμορίας που δρα υπό την προστασία της πολιτικής τάξης και μια φοβισμένη κοινωνία που έχει σαν προσευχή το «άσε μη μπλέξουμε».

Οι λίγοι που συγκρούονται με τους φασίστες βαφτίστηκαν «αντίστοιχο άλλο άκρο της Χ.Α.». Δηλαδή, το φυσιολογικό βαφτίστηκε «ακρότητα». Η προστασία του ανθρώπου από το τέρας βαφτίστηκε «άλλο άκρο». Και η κοινωνία συναινεί. Άλλοτε κλωτσώντας μικρά παιδιά, άλλοτε πετώντας ανθρώπους από τα λεωφορεία, άλλοτε με τη σιωπή της κι άλλοτε με την ψήφο της.

Η «κακιά στιγμή» είναι ακριβώς αυτή η κοινωνία που βολεύεται με τον τρόμο και γίνεται το λίπασμά του. Η «κακιά στιγμή» είναι αυτοί που καταγγέλλουν «τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται» αλλά ταυτόχρονα αρέσκονται να μιλάνε για το διαφωτισμό και τη Γαλλική Επανάσταση. Λες και η Γαλλική Επανάσταση ήταν συνέδριο γιόγκα ή μια βραδιά ποίησης.

Φαντάζομαι πως αν ζούσαν τότε θα κατήγγειλαν ταυτόχρονα τη βία των φεουδαρχών και των επαναστατών κοιτάζοντας πίσω από τα κλειστά παραθυρόφυλλα μέχρι να δουν ποιος θα κερδίσει ώστε να βγουν να πανηγυρίσουν αγκαλιά με τους όποιους νικητές. Αυτή είναι η «κακιά ώρα». Ο μεγάλος σύμμαχος του τέρατος. Αυτοί που σήμερα λένε υποκριτικά «ε μα πια, αυτό το κακό με τους χρυσαυγίτες πρέπει κάποτε να τελειώσει», ας μην ελπίζουν ότι αυτή η αναμονή του «κάποτε» θα σώσει το βόλεμά τους. Σήμερα κάτι ξεκίνησε…

Φύσσας-Λαμπράκης. Δύο υποθέσεις με απίστευτες ομοιότητες

Δημοσιεύουμε κείμενο που λάβαμε στο mail του ιστολογίου
Φύσσας-Λαμπράκης. Δύο υποθέσεις με απίστευτες ομοιότητες

 


Ποιός οργάνωσε τη δολοφονία που έκανε η Χρυσή Αυγή;

Και τότε και τώρα υπάρχουν φασιστικές-παρακρατικές ομάδες που αντιπαρατίθενται στο "πεζοδρόμιο¨ με τις αριστερές πολιτικές δυνάμεις και το κίνημα.
Και τότε και τώρα, οι ομάδες αυτές έχουν "αρχηγούς" που βγάζουν το παντεσπάνι τους με σκοτεινούς τρόπους. Αλλά και οπαδούς που συνιστούν μια αγέλη, η οποία συντηρείται με χαρτζιλίκια από θελήματα και συγκροτούνται στη βάση της ψυχολογικής αναφοράς τους σε μια στενή συλλογικότητα.
Παρακράτος: Το κράτος σε παράνομη δράση 

Ανάμεσα σε αυτούς κυκλοφορούν και κρατικοί υπάλληλοι με δυσδιάκριτα -φυσικά- εισοδήματα που έχουν στρατολογηθεί από το κοινό έγκλημα κι εκτελούν τις "ειδικές αποστολές". Οι τύποι αυτοί έχουν περιφερειακή σύνδεση με τις φασιστικές ομάδες και μια μόνιμη παρουσία στις εκδηλώσεις τους. Αυτό είναι αναγκαίο για να αποτελούν προσφιλή πρόσωπα ανάμεσα στα μέλη των οργανώσεων αυτών, να θεωρούνται από αυτούς "δικοί" τους για να μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα μέσα στις γραμμές τους κατά τη διάρκεια των "επεισοδίων".

Και τότε και τώρα, η επιλογή των χειρουργικών χτυπημάτων δεν ήταν υπόθεση των παρακρατικών αλλά του κράτους και της "καθωσπρέπει" πολιτικής ηγεσίας.

Και τότε και τώρα, παρόλο που το σκηνικό "στήθηκε" για να θυμίζει "δυστύχημα" στα πλαίσια μιας συμπλοκής "οπαδών", η επιλογή του θύματος μόνο τυχαία δεν ήταν.

Και τότε και τώρα, η δολοφονία αυτή, εκτός από χαρακτήρα εκφοβισμού των κοινωνικά ενεργών ανθρώπων, είχε και σημαντικές παράπλευρες πολιτικές παρενέργειες που βολεύουν τους "επίσημους" πολιτικούς εκπροσώπους του αστικού πολιτικού συστήματος.

Και τότε και τώρα το κανονικό κράτος είχε οργανώσει, προετοιμάσει, στρατολογήσει και "συντονίσει" όλους αυτούς για να επιτευχθούν οι παραπάνω στόχοι.
Ένας φόνος με παρουσία της αστυνομίας, άψογα οργανωμένος 

Κάποιοι χρυσαυγίτες εντοπίζουν κάποιους αριστερούς και λογομαχούν, μάλλον χαλαρά.

Οι χρυσαυγίτες ειδοποιούν τους αρχηγούς κι αυτοί κινητοποιούν τον τραμπούκικο όχλο για να κάνουν επίδειξη δύναμης. Το ίδιο πράγμα είχαν κάνει και λίγες μέρες νωρίτερα με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ.

Αυτήν όμως τη φορά, ο τραμπουκισμός δεν είναι τυφλός. Ο Φύσσας είναι γνωστός αριστερός και αντιφασίστας, με φανερή, δημόσια, μαχητική δράση. Ένας παράλληλος μηχανισμός ενεργοποιείται.

Ο δολοφόνος ενημερώνεται να πάει να κάνει τη δουλειά του. Δεν αποτελεί μέρος της "παρέας" των τραμπούκων, που δρα επιτόπου, εκείνη τη στιγμή. ’’Έρχεται’’ από αλλού, υποτίθεται ανεξάρτητα. Δεν έρχεται για να τραμπουκίσει. Έρχεται για να σκοτώσει. Δεν ενημερώθηκε τυχαία από τα SMS. Ο τύπος είναι εκπαιδευμένος δολοφόνος. Έχει σκοτώσει πολλές ακόμα φορές. Η τεχνική του τον προδίδει.

Όπως ανάμεσα στον όχλο που έβριζε τον Λαμπράκη εμφανίστηκε ο Γκοτζαμάνης με το τρίκυκλο για να χτυπήσει και να σκοτώσει, έτσι και τώρα. Ο τύπος έρχεται με το αυτοκίνητό του. Για να αποφύγει να χάσει χρόνο οδηγεί το αυτοκίνητό του ανάποδα στο δρόμο. Κατεβαίνει οπλισμένος, ρωτάει εάν βρίσκεται στη σωστή συμπλοκή, μαχαιρώνει ΜΟΝΟ αυτόν που είχε εντολή και πάει να φύγει.

Δεν ήταν σε βρασμό ψυχής και δε φοβόταν τη σύλληψη. Είναι φανερό ότι αυτός ο άνθρωπος είχε λάβει ισχυρές εγγυήσεις για την προσωπική του ασφάλεια κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. Τέτοιες δε μπορεί να του δώσει η Χρυσή Αυγή. Αυτές τις δίνει αποκλειστικά το κράτος.

Όπως και τότε έτσι και τώρα η αστυνομία είχε προετοιμαστεί να "διευκολύνει" το δολοφονικό χτύπημα. Η διάταξή της ήταν γνωστή στους δολοφόνους κι υπήρχε αρκετή ιδεολογική προετοιμασία, έτσι ώστε η αστυνομία να θεωρεί περισσότερο εχθρούς το Λαμπράκη και το Φύσσα παρά τον αλαλάζοντα φασιστικό όχλο. Φυσικά δε μπορεί κανείς να δώσει εντολές στους αστυνομικούς να συνεργαστούν σε ένα έγκλημα και πάντα υπάρχει ο κίνδυνος κάποιος χαζός κρατικός λειτουργός να επιδείξει βλακώδη ευσυνειδησία και να εκθέσει τους σκοτεινούς κρατικούς μηχανισμούς.

Πολλές φορές πάει η στάμνα για νερό. Μια φορά σπάει…
"Ε, όχι και μαχαίρια!"
Τότε ήταν ο δικαστής Σαρτζετάκης. Αυτή τη φορά το ρόλο αυτό τον είχε η αστυνομικός που συνέλαβε (κατά παράβαση καθήκοντος) το δολοφόνο. Η προετοιμασία της ήταν "ελλιπής". Προδόθηκε όταν αφού παρακολούθησε απαθής όλη τη διαδικασία του τραμπούκικου εκφοβισμού ως δικαιολογημένη και κοινωνικά αναγκαία πράξη, θεώρησε ότι το μαχαίρωμα ήταν απλά μια μάλλον υπερβολική έκφραση της. Του είπε λοιπόν "ε, όχι και μαχαίρια". Και τον συνέλαβε. Σωστά. Το να σπάνε στο ξύλο 50 τραμπούκοι δύο ανθρώπους δεν είναι παράνομη πράξη. Το μαχαίρωμα όμως είναι.

Το αστείο όμως είναι ότι ακριβώς η σύλληψη του δράστη δείχνει ότι η αστυνομία δεν ήταν ανίκανη να επέμβει -όπως λένε- γιατί οι τραμπούκοι ήταν δήθεν "πολλοί". Η αστυνομία δεν επενέβαινε γιατί δεν θεωρούσε ότι αυτό ήταν "παρανομία", ούτε την ενοχλούσε.. Μόλις έγινε κάτι που ξεπέρασε τα όριά της "δικής της νομιμότητας", ίσως επειδή φοβήθηκε πλέον το ‘’μπλέξιμο’’, ίσως τυχαία, ίσως επειδή βρέθηκε μια γυναίκα που κάποια παραπάνω σχέση έχει με την ανθρώπινη ζωή, έγινε πανεύκολα η σύλληψη.

Μη μας κάνει εντύπωση. Το τυχαίο, κάθε φορά επιβεβαιώνει τη γενικότητα και δεν την αναιρεί. Αποτελεί μέρος της κανονικότητάς της.
Στόχος η περιστολή των κοινωνικών αγώνων
Τα οφέλη του "καθώς πρέπει" αστικού σκηνικού είναι πολύπλευρα.

Η δολοφονία συνιστά ένα αποφασιστικό αντιπερισπασμό απέναντι σε ένα ογκούμενο απεργιακό κίνημα. Οι απεργίες, οι μεγαλειώδεις πρωινές απεργιακές κινητοποιήσεις θάφτηκαν κάτω από το βάρος της στυγερής δολοφονίας. Μόνο παραγγελία θα γινόταν με τέτοιο θαυμαστό συγχρονισμό. Ο στόχος είναι να ανατραπεί και να ηττηθεί η τάση για κοινωνική και πολιτική αντίσταση. Και όχι μόνο στους καθηγητές. Δεν είναι καθόλου τυχαίος ο χρόνος.

Όσοι από την οικονομική ολιγαρχία και τα ευρωπαϊκά αφεντικά αναρωτιούνται αν υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις θαρραλέες να συγκρουστούν και να πατάξουν κοινωνικές αντιδράσεις που ξεπερνούν τα όρια του συμβολικού, σίγουρα πήραν μια θετική απάντηση.

Η Χ.Α. ακολουθώντας έναν ανεξάρτητο δρόμο διεκδικεί από τον αστικό κόσμο μέρος της εξουσίας. Ούτε ο ένας ούτε ο άλλος αμφισβητεί την αστική και ευρωπαϊκή επικυριαρχία, αλλά όμως αυτό δε σημαίνει ότι ο μεταξύ τους πόλεμος για τη νομή της εξουσίας είναι λιγότερο κτηνώδης ή ότι δεν είναι πραγματικός.

Μας κάνει εντύπωση;

Στο οικονομικό πεδίο η αστική τάξη συγκροτεί ενιαία δύναμη απέναντι στην εργατική τάξη, αλλά ο ανταγωνισμός των μερίδων της είναι κάτι παραπάνω από ανελέητος. Και στο πολιτικό πεδίο, δεν λείπουν οι αντιθέσεις.
Χρυσή Αυγή: Με ‘’Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών’’

Το βαθύ ελληνικό κράτος χρησιμοποίησε τη νεο-ναζιστική συμμορία.

Ταυτόχρονα έχτισε τις προϋποθέσεις της παγίδευσής της. Ακολουθώντας τα ίχνη των τηλεφωνικών συνομιλιών, τα οποία η ΕΥΠ σίγουρα διαθέτει, μπορεί να αποδείξει οποιαδήποτε στιγμή ότι ο δολοφόνος, παρόλο που αποτέλεσε τον τελευταίο αποδέκτη μιας (παρα) κρατικής εντολής, ειδοποιήθηκε μέσα από το δίκτυο της Χρυσής Αυγής. Οι εισβολές στα γραφεία της ΧΑ είναι στην ίδια γραμμή.

Επισήμως, δε θα βρεθεί τίποτα σημαντικό. Αλλά, πολλά θα κρατηθούν σε συρτάρι και θα επιδειχθούν αναλόγως. Προφανώς αυτά τα στοιχεία δεν θα έρθουν στο φως. Απλά θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να εκβιάσουν με ποινικές ευθύνες την ηγετική ομάδα τη συμμορίας, να την σύρουν σε βολικούς, για το κυρίαρχο πολιτικό σκηνικό, δρόμους και -φυσικά- να την χαλιναγωγήσουν για να την χρησιμοποιήσουν σα μηχανισμό κρούσης κάτω από τις δικές τους -πλέον- οδηγίες.

Ας μην παραξενευτούμε εάν η Χ.Α. εμφανιστεί ξαφνικά π.χ. στα σχολεία για να στηρίξει "έμπρακτα" τους απεργοσπάστες ή για να "σπάσει" κάποια μαθητική κατάληψη.
Ποιός ο εκτελεστής και ποιός ο δολοφόνος;
Ας μην ξεχνάμε. Τον Λαμπράκη τον ''καθάρισε'' ένας Γκοτζαμάνης. Από ιστορική και πολιτική άποψη, είμαστε πλέον όλοι πεισμένοι ότι τον θάνατο τον αποφάσισε και τον παρήγγειλε ο Καραμανλής. Ακριβέστερα το βαθύ αστικό κράτος, μέσα από τους παράνομους μηχανισμούς του. 

Ας μη γελιόμαστε. Το Φύσσα τον εκτέλεσε η συμμορία του Μιχαλολιάκου. Τον σκότωσε όμως στην ουσία αυτό που αντιπροσωπεύει και οδηγεί ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος. Είδατε πόσο έτοιμος ήταν ο Λαζαρίδης; Η διαφορά με την υπόθεση Λαμπράκη, είναι ότι ο εκτελεστής δεν είναι απλός πληρωμένος, έχει και κομματική πολιτική ταυτότητα της νεο-ναζιστικής οργάνωσης (άσχετα αν αυτή ‘’δε θα βρεθεί’’ ποτέ), που δρα με ''Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών''.
http://aristeroblog.gr/node/1944