Μιλήσανε όλοι, μιλήσανε κι'οι ...κώλοι

             Κατά των οριζόντιων απολύσεων στα πανεπιστήμια η ΔΗΜΑΡ

«Η αναγκαία αναβάθμιση των διοικητικών υπηρεσιών των πανεπιστημίων της χώρας δεν μπορεί να...

γίνει με οριζόντιες απολύσεις», αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο Τομέας Παιδείας και Έρευνας της ΔΗΜΑΡ, για τους διοικητικούς υπαλλήλους των Πανεπιστημίων.

Η ΔΗΜΑΡ καλεί την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας να ενημερώσει «αν έχουν ολοκληρωθεί οι «οδικοί χάρτες» (roadmaps) που ετοιμάζονται ήδη από το 2011 για κάθε πανεπιστήμιο ξεχωριστά, όταν μάλιστα έχουν δοθεί για το σκοπό αυτό 37 εκατομμύρια ευρώ σε ιδιωτικές εταιρείες μελετών», όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση.

«Η διοικητική αναδιάρθρωση των πανεπιστημίων πρέπει να συνδεθεί με την αξιολόγηση των δομών και τα σχέδια στελέχωσης των υπηρεσιών των πανεπιστημίων. Είναι θεσμικά απαράδεκτο και μάλιστα στις συνθήκες που είναι η χώρα να ξοδεύονται αυτής της τάξης ποσά και μάλιστα χωρίς αποτέλεσμα», καταλήγει η Δημοκρατική Αριστερά.

Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, περίπου 1.500 διοικητικοί υπάλληλοι ΑΕΙ και ΤΕΙ αναμένεται να τεθούν σε καθεστώς διαθεσιμότητας έπειτα από αξιολόγησή τους.

γύρισε την πλάτη σου στην ύλη και το Σύμπαν θα σε φροντίσει

  

Μας έμαθαν πως αν χάσουμε το σπίτι μας από την τράπεζα ή την εφορία θα είναι κάτι ανεπανόρθωτο, οπότε, δούλευε άνθρωπε να πληρώνεις φόρους που δεν σου αναλογούν, μην πάνε και χαμένοι οι κόποι μιας ζωής…
Λες και η μητέρα Γη δε θα ανοίξει την αγκαλιά της να σε φιλοξενήσει και το Σύμπαν να σκύψει από πάνω σου και να ντύσει κάθε ανθρώπινη ανάγκη.

Και μέσα από αυτή την πρόκληση, θα ξεπηδήσει η οργανωμένη κοινότητα των ανθρώπων που θα βασίζεται στην ανταλλαγή αγαθών και υπηρεσιών, θα κάνει πέρα όλες τις προσωπικότητες που κρατούν την ψευδαίσθηση του κόσμου, γυρνώντας την πλάτη σε όλους όσους παίρνουν τα σπίτια για να τα μετατρέψουν σε άδεια, αραχνιασμένα κουτιά.



Και η ανθρώπινη ζωή ανακατεμένη με την ενέργεια του Σύμπαντος, θα απλώνεται έξω από τα κουτιά. Και όσοι θα εξακολουθούν να ζουν μέσα σε αυτά, θα δουν πως δεν τους χωράνε πια και θα βγουν έξω να ανταμώσουν τους άλλους.

Κάνε την αρχή και μη φοβάσαι.

Μας έμαθαν πως αν δεν προστατέψουμε την περιουσία μας, θα την χάσουμε, οπότε, αγόραζε άνθρωπε μπάρες ασφαλείας για τις πόρτες σου, κάνε ασφάλεια ζωής και κατοικίας, ασφάλισε τον τάδε διάσημο πίνακα ή τα διάσημα πόδια που φέρνουν λεφτά.

Για να ανοίξουν οι καρδιές των ανθρώπων, βάζε έναν άγγελο σε κάθε πόρτα και δίπλα στο παιδί που στέλνεις στο σχολείο αντί να αγοράζεις κλειδαριές και να αγοράζεις ασφάλεια… συνεργάσου με τα μέσα που σου δίνει το Σύμπαν και εμπιστεύσου το.




Όσοι περισσότεροι άνθρωποι εμπιστευθούν την ουσία του Εαυτού μέσα τους και ενώσουν τις καρδιές τους, τότε ο ίδιος ο κλέφτης θα ανοίξει και τη δική του καρδιά και θα πάρει μέρος στον κύκλο κρατώντας τα χέρια που άλλοτε λήστευε.

Και όλοι οι άνθρωποι θα γίνουν πολλές φωτεινές ακτίνες μαζί, που θα χαϊδεύουν γελώντας τα σφαλιστά παραθύρια, μέχρι να ανοίξουν κι αυτά και να γίνουν όλα φως.

Κάνε την αρχή και μη φοβάσαι.



Μας έμαθαν να μη μιλάμε σε ξένους, πως όλοι όσοι μας πλησιάζουν θέλουν να μας εκμεταλλευτούν θέλοντας κάτι να πάρουν από εμάς, πως δεν υπάρχει αγνή πρόθεση, οπότε άνθρωπε, άρχισε να παρεξηγείς τα χαμόγελα και την ευγένεια και κρύψου πίσω από την ανωνυμία που προσφέρει το internet, προκειμένου να ξεδιπλώσεις πάθη και επιθυμίες.

Όποιος έχει το Σύμπαν μέσα του, γίνεται διάφανος, αλλάζοντας καρδιές ή αφήνει να περάσουν από μέσα του – χωρίς να τον βλάψουν – όσοι δεν έχουν μάθει να αγαπούν.

Όταν ζεις την ανθρώπινη ζωή σου δίχως την προσωπικότητα να κρατάει την ψευδαίσθηση του κόσμου ενεργή, το Σύμπαν κι εσύ είσαστε ένα, δημιουργώντας κάθε Ύπαρξη μόνο από αγάπη.



Και όταν η αγάπη είναι το μόνο πράγμα που βιώνεις, εμποτίζει όλες τις καρδιές γιατί η ίδια η ανθρώπινη φύση έχει την τάση να ταξιδεύει προς τα εκεί που υπάρχει αγάπη και μόνο.

Βάλε στην άκρη το εγώ, ζήσε χωρίς τον χειρισμό της προσωπικότητας και θα γίνεις μια εστία αγάπης, αλλάζοντας τις καρδιές του κόσμου. Και θα εμπνεύσεις κι άλλους να κάνουν την ίδια αλλαγή μέσα τους.

Κάνε την αρχή και μη φοβάσαι.

Μας έμαθαν πως το να μην έχεις ερωτικό σύντροφο ή να έχεις σχέση με άτομα του ιδίου φύλου ή να αλλάζεις πολλούς συντρόφους δηλώνει ένα προβληματικό εαυτό, οπότε, άρχισε άνθρωπε να νιώθεις μέσα μας την πείνα του να βρεις ή να κρατήσεις με το ζόρι έναν σύντροφο, να κρύβεις τις ομοφυλοφιλικές σου τάσεις και να ντρέπεσαι να λες τον αριθμό των σχέσεων που έχεις κάνει.



Λες και το να αγαπάς μέσα από πολλούς ανθρώπινους τρόπους, συνήθειες και τάσεις, καθορίζουν ή λερώνουν το Σύμπαν που είσαι, προσπαθώντας να σε εντάξουν σε ένα σύστημα “κοινωνικής και σωστής συμπεριφοράς”, με φυτεμένα συστήματα πεποίθησης.

Και αν παρεκκλίνεις από αυτή τη συμπεριφορά, γίνεσαι το θήραμα των ίδιων των ανθρώπων που ζουν στην ψευδαίσθηση, θύματα του ίδιου σου του είδους.

Βάλε μεγάφωνο στην καρδιά σου και θα ακουστεί πάνω από όλες τις φωνές. Πού σου λέει να πας;



Μείνε μόνος αν είναι επιλογή σου ή μέχρι να βρεις αυτό το συγκεκριμένο που ψάχνεις, αγάπησε το ανθρώπινο φύλο με το οποίο νιώθεις άνετα, κάνε όσες σχέσεις θέλεις δίχως να υπόσχεσαι περισσότερα από όσα μπορείς να δώσεις – να παίζεις τίμια πάντα και μην πληγώνεις τις καρδιές των ανθρώπων.

Να τιμάς την αγάπη σε κάθε μορφή της και όλα τα φυτεμένα συστήματα πεποίθησης θα σπάσουν, δίνοντας ανάσα στους ανθρώπους.




Όπου υπάρχει αγάπη χωρίς έλεγχο και εκμετάλλευση, είναι ελευθερία από την ψευδαίσθηση. Πριν μάθεις να αγαπάς με ανιδιοτέλεια και να γίνεις ο ίδιος αγάπη, βίωσε την αγάπη που μπορεί να σου δώσει η ανθρώπινη φύση σου σε όλες τις μορφές της.

Κάνε την αρχή και μη φοβάσαι.

Κι αν φοβάσαι να κάνεις κάτι από όλα αυτά, πάρε τον φόβο σου αγκαλιά και κάνε το πρώτο βήμα με θάρρος… είναι καλύτερα από το να μένεις ακίνητος βλέποντας με θλίψη την ύλη γύρω σου να αλλάζει ή να προσπαθούν άλλοι να σε στριμώξουν σε αυτήν, ενώ εσύ προσπαθείς να γαντζωθείς πάνω της.



Να πηγαίνεις με τη ροή. Η ύλη αλλάζει συνεχώς ενώ η ουσία του Εαυτού μέσα σου παραμένει αναλλοίωτη και σταθερή, ακριβώς όπως ήταν πριν κι από την αυγή του Σύμπαντος και των κόσμων.

Και όλα είναι μια χαρά στον κόσμο σου.

Copyright © Έλενα Έρα

580 άνθρωποι-ΝΤΡΟΠΗ κατετάγησαν στην Ελληνική Αστυνομία

580 άνθρωποι-ΝΤΡΟΠΗ κατετάγησαν στην Ελληνική Αστυνομία
Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΜΑΓΚΙΑ ΟΤΑΝ ΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΣΑΙ ΜΠΡΑΒΟΣ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

Άλλοι 580 νέοι άνθρωποι επέλεξαν να γίνουν ΠΡΑΙΤΩΡΙΑΝΟΙ του συστήματος εξουσίας, ένστολοι μπράβοι των πλουσίων-τώρα μάλιστα θα τους νοικιάζουν κιόλας-, σωματοφύλακες των επωνύμων, φρουροί της ταξικής πολιτικής, των Μνημονίων Ε.Ε.-ΔΝΤ και των τοκογλύφων.

Έχοντας πλήρη συνείδηση του ρόλου τους, με την λογική "να σώσω εγώ το τομάρι μου και να πάνε να πνιγούν οι υπόλοιποι" ή ακόμη χειρότερα, να εξασφαλίσω την επιβίωση μου με μερικές εκατοντάδες ευρώ εις βάρος των άλλων, αναλαμβάνουν:

1. να φυλάνε τους πολιτικούς και τους δημοσιογράφους που μας οδηγούν στον κοινωνικό όλεθρο.
2. να συμβάλλουν στην κατάσχεση του σπιτιού μας από το κράτος και την τράπεζα-τοκογλύφο
3. να μας στερούν το ρεύμα και το νερό, ακόμη και από ανέργους-πάμφτωχους.
4. να τραμπουκίζουν εις βάρος απεργών εργαζομένων και να ανακαταλαμβάνουν τα εργοστάσια των επιχειρηματιών που μας βάζουν να εργαζόμαστε με όρους δουλίας.
5. να υπερασπίζουν το κλείσιμο σχολείων, παιδικών σταθμών και πανεπιστημίων και την ταυτόχρονη ιδιωτικοποίηση της παιδείας.
6. να τσακίζουν στο ξύλο φοιτητές και να ορμούν πάνοπλοι κατά του Ασύλου λες και κάνουν καμιά μεγάλη μαγκιά, ανοίγοντας το δρόμο στους επιχειρηματίες
7. να προτάσσουν τα γκλομπ και να ρίχνουν καρκινογόνα δακρυγόνα για να γίνει το κλείσιμο των νοσοκομείων και να απολυθούν οι εργαζόμενοι.
8. να κάνουν τα στραβά μάτια στις δολοφονίες των Χρυσαυγιτών και να ψηφίζουν ΝΑΖΙ για να τιμωρήσουν το σάπιο σύστημα...
9. να πιάνουν τον κλέφτη της απελπισίας και τον τσακισμένο ναρκομανή αλλά να κολώνουν ή ακόμη και να συνεργάζονται με το μαφιόζο αστό πολιτικό και επιχειρηματία.
10. να καταλαμβάνουν κοινωνικούς χώρους και να φυλάνε τα γραφεία των κομμάτων της SIEMENS-Μίζας-Βατοπεδίου-ΟΛΥΜΠΙΑΔΑΣ-Εργολάβων και των φασιστών.
11. να προχωρούν σε ΚΑΤΟΧΗ της Χαλκιδικής και της Κερατέας υπερασπίζοντας τα συμφέροντα των εργολάβων και των χρυσοθήρων.
12. για να δέρνουν απόμαχους της ζωής που τους στέρησαν την σύνταξη και τα φάρμακα.
13,. για να πυροβολούν και να σκοτώνεουν 15χρονους μαθητές.
14.για να καλύπτουν τους δολοφόνους ανέργων που δεν έχουν εισιτήριο ούτε για το τρόλει
15. για να βασανίζουν μετανάστες και πρόσφυγες, δείχνοντας "την ανωτερότητα του ελληνικού πολιτισμού"
16. για να συλλαμβάνουν αντιρρησίες συνείδησης και αρνητές στράτευσης αυτοί που είναι οι πραγματικά ΦΥΓΟΣΤΡΑΤΟΙ, ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕ ΘΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΝ ΠΟΤΕ ΑΛΛΑ ΘΑ ΚΥΝΗΓΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΘΥΣΙΑΣΤΟΥΝ ΓΙΑ ΞΕΝΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ
Ο Κατάλογος είναι μακρύς και καθένας μπορεί να προσθέσει ένα περιστατικό αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας.
Σύμφωνα λοιπόν με το ρεπορτάζ:

Συνολικά 580 θέσεις προσφέρουν οι αστυνομικές σχολές στους επιτυχόντες των φετινών πανελλαδικών εξετάσεων, οι οποίοι όμως θα αποκτήσουν πρόσβαση σε αυτές και θα ξεκινήσουν τη φοίτησή τους το ακαδημαϊκό έτος 2015-2016.
Με απόφαση του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, οι πόρτες των αστυνομικών σχολών έχουν "κλειδώσει" για δύο χρόνια, καθώς σύμφωνα με το υπουργείο, δεν υπήρχε δυνατότητα απορρόφησης των αποφοίτων τους. Με κοινή υπουργική απόφαση που υπέγραψαν τα συναρμόδια υπουργεία Προστασίας του Πολίτη και Παιδείας, ο αριθμός των εισακτέων στη Σχολή Αστυφυλάκων καθορίστηκε στους 500 και στη Σχολή Αξιωματικών Ελληνικής Αστυνομίας στους 80.
Ειδικότερα, οι 500 προσφερόμενες θέσεις στη Σχολή Αστυφυλάκων, τις οποίες θα διεκδικήσουν οι φετινοί επιτυχόντες, θα κατανεμηθούν ως εξής:
-Οι 422 θα καλυφθούν από υποψήφιους Γενικών Λυκείων και οι 48 από απόφοιτους προηγούμενων ετών (βάσει της βαθμολογίας που συγκέντρωσαν στις πανελλαδικές εξετάσεις κατά το έτος που αποφοίτησαν).
-Επιπλέον 15 θέσεις θα δοθούν σε υποψήφιους που συμμετείχαν στις πανελλαδικές εξετάσεις και οι οποίοι υπάγονται στις ειδικές κατηγορίες (γονείς και τέκνα τρίτεκνων και πολύτεκνων οικογενειών), ενώ στις αστυνομικές σχολές θα εισαχθούν άλλα 15 άτομα με απολυτήριο Ημερησίου Επαγγελματικού Λυκείου ή πτυχίο Β΄ Κύκλου Τεχνικών Επαγγελματικών Εκπαιδευτηρίων.
Αντίστοιχα, η κατανομή των συνολικά 80 θέσεων στη Σχολή Αξιωματικών Ελληνικής Αστυνομίας καθορίζεται ως εξής:
-70 θέσεις θα διεκδικήσουν οι υποψήφιοι των πανελλαδικών εξετάσεων που διεξήχθησαν τον Μάιο.
-Οκτώ οι απόφοιτοι παλαιότερων ετών.
-Δύο οι επιτυχόντες που εντάσσονται στις ειδικές κατηγορίες.ΝΤΡΟΠΗ - Όμως καθείς εφ' ω ετάχθη...

ΟΙ ΑΝΕΠΡΟΚΟΠΟΙ.

Η αγαπημένη λέξη της γιαγιάς μου ήταν "προκομμένος". Η προκοπή χάραζε τα όρια του κόσμου. Ηταν ο διαχωρισμός του νοικοκύρη από τον αχαϊρευτο. Η διαφορά ανάμεσα σ΄εκείνο που βάδιζει με ψηλά το κεφάλι στη γειτονιά κι εκείνον που.....
"δε στέκει καλά" Οπου προκοπή πάνω από όλα ήταν το σπιτάκι.

Το σπιτάκι ήταν η ταυτότητα της ελληνικής οικογένειας. Το πρώτο σπιτάκι, ήταν το αυτονόητο για να μπει κανείς στο Πάνθεον των νοικοκύρηδων. Γιατί νοικοκύρης είναι κανείς μόνο στο σπίτι του. Το δεύτερο και τρίτο σπιτάκι ήταν η υποχρέωση για τα παιδιά. Για να είναι προκομένοι οι γονείς που τους έδωσαν ένα όπλο να βαδίζουν άφοβα. Το εξοχικό ήταν για τον ακόμα πιο σπουδαίο νοικοκύρη. Τις περισσότερες φορές ήταν μια γερή ανακαίνηση στο πατρικό, εκείνο που εγκαταλείφθηκε για μια καλύτερη ζωή, για περισσότερες ευκαιρίες, στη μεγαλούπολη που θα γκρεμιζόταν κάτω από τις βόμβες των αντιπαροχών, για ένα τριάρι και δυο γκαρσονιέρες.

Ο νοικοκύρης ήταν πάντα προκομμένος, ακόμα κι όταν για την ικανοποίηση της νοικοκυροσύνης του, έχτισε παράνομα, αγόρασε μισοτιμής μέσα στα αποκαϊδια από τα καμμένα δάση, έκανε το σκατό του παξιμάδι στερούμενος όλες τις μικρές χαρές της ζωής για να φτιάξει τα δικα του..τούβλα. Γιατί εκείνες οι πρώτες γενιές έφτιαξαν τη φωλίτσα με στερήσεις, κάνοντας δυο και τρία μεροκάματα, εκπτώσεις στο φαϊ, εκπτώσεις στη μόρφωση των παιδιών, εκπτώσεις στη ζωή γενικότερα. Είναι γι΄αυτό, φυσικό επακόλουθο αυτό που ζήτησαν αργότερα.

Αφού έφτιαξαν τη προίκα του παιδιού, απαίτησαν από το παιδί να νοικοκυρευτεί με μια γυναίκα που να έχει προίκα, να μπουν κατ΄ευθείαν στη φωλίτσα τους και ν΄αυγατίσουν τα ετοιματζίδικα , για να αποδείξουν κι αυτοί πως είναι προκομμένοι και φυσικά απαίτησαν από τους πνευματικούς τους γονείς, τους βλαχοδήμαρχους και μαυρογιαλούρους της ζωής τους, και μια θέση κάπου σίγουρη για τα βλαστάρια , στο δημόσιο , που ήταν το όνειρο του κάθε νοικοκύρη γονιού, για να αράξει το παιδί στην καρέκλα που θα του εξασφάλιζε χαμηλότοκα δάνεια για να φτιάξει κι άλλα σπιτάκια, (να τα νοικιάζει στους ανεπρόκοπους και να φτιάχνει μια καβάτζα στη τράπεζα από τα νοίκια ) να έχει, βρέξει χιονίσει ένα μισθο ακόμα κι αν δεν έκανε τίποτα για να τον κερδίσει, να έχει κι ένα εφάπαξ να αγοράσει ένα ακόμα σπίτι για τα γεράματα, και μια παχυλή σύνταξη, που ίσως, τότε μετά τα 60 , του επιτρέψει να ρίξει κι ένα βλέμμα έξω από τα τούβλα...

Η ελληνική κοινωνία, παιδί μιας πατρίδας που είχε ζήσει μεγάλες συμφορές, προσφυγιά, μετανάστευση, πολέμους, έτρεμε μια λέξη. Ξεσπιτωμός. Το να ξεσπιτώνεσαι ήταν ισοδύναμο με το να τριγυρίζεις γδυτός στο κόσμο και να διαπομπεύεσαι. Η "παστρικιά" κόρη πεταγόταν έξω από το σπίτι. Για να δουν όλοι τις "πομπές" της. Ο ανεπρόκοπος γιός πέθαινε το πατέρα από τη στεναχώρια του. Η ανεπρόκοπη οικογένεια, η ξεσπιτωμένη, δεν ήταν καλή για συντροφιά. Ηταν μυστήριοι άνθρωποι που έβλεπαν λάθος.

Ακόμα κι ένα δυάρι, τρύπα, με τα στρώμματα στιβαγμένα στο πάτωμα ήταν νοικοκύρεμα γιατί ήταν ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ. Δεν λειτουργούν τώρα οι κυβερνώντες και οι κατακτητές με νούμερα σε μια κοινωνία που είχε άλλες αξίες και εκπλήσσεται από τη μπακαλίστικη λογική των τοκογλύφων. Εδώ και πολλά χρόνια στο ζύγι έμπαιναν όλα. Στο κουμπαρά στριγμωνόντουσαν τα όνειρα. Κάτω από το στρώμα έμπαιναν τα κομποδέματα για να βλέπουν όμορφα όνειρα οι νοικοκύρηδες. Το βιβλιάριο με τις καταθέσεις ήταν πιο ιερό ακόμα κι από τα ευαγγέλια. Το ευαγγέλιο της κοινωνίας ήταν ακριβώς αυτό το βιβλιάριο. Το καθαρό κούτελο ήταν ισοδύναμο με την αγοραστική δύναμη, και τα καλά παιδιά ήταν εκείνα που έπιαναν το νόημα και παραλάμβαναν τη σκυτάλη της νοικοκυροσύνης.

Αναλογιστείτε τώρα τι παπαριές έχω ακούσει στη ζωή μου, εγώ παιδί ανεπρόκοπων. Που δεν έκαναν το σπιτάκι τους. Μεγαλωμένη από ένα πατέρα που δεν ήθελε δικό του σπίτι, γιατί δεν ήθελε να γνωρίίζει που θα πεθάνει. Μεγαλωμένη σε μια οικογένεια που έμπαινε στο ζύγι το κομπόδεμα με τη καλή ζωή κι η καλή ζωή νίκαγε πάντα. Με τους γονείς μου να με παίρνουν από το χέρι και να ταξιδεύουμε, να μου αγοράζουν βιβλία, να με πηγαίνουν στο θέατρο, να θελουν να τρώω το καλύτερο φαγητό, να έχω τη καλύτερη μόρφωση, να ζω σαν πριγκιπόπουλο, ενώ ήταν φτωχοί!! Δεν έβγαινε το ζύγι και καλά να ζούμε, και να μαζεύουμε για τούβλα, κι αποφάσισαν πως αν από μέσα μου ξερίζωναν το φόβο του τι θα απογίνω αν δεν έχω τα τάδε πράγματα, δεν θα έμπαινα στη διαδικασία να ονειρεύομαι τούβλα και συμβόλαια και θα δημιουργούσα άλλες αντιστάσεις σε κάθε εκβιασμό, σε κάθε απειλή..

Πολλές φορές συνειδητοποιώ πως η πρώτη μου αναγκαστική επανάσταση στο κόσμο που βρέθηκα, έγινε όταν κατάλαβα ότι μέσα σ΄εκείνο το 90% των ελλήνων έχουν δική τους κατοικία, εγώ ήμουν στο 10. Και σ΄αυτό το 10 δεν ανήκα καν, γιατί το μεγαλύτερο ποσοστό από το 10, δεν είχαν ακόμα δικό τους σπίτι γιατί μόλις ξεκίναγαν, αλλά οι γονείς τους είχαν ένα και θα το κληρονομούσαν μόλις εφευγαν από το μάταιο τούτο κόσμο. Η είχε η γιαγιά, η άκληρη θεία, ο αδελφός τους, η τα πεθερικά τους.

Μεταξύ άλλων ήμουν μοναχοπαίδι, γιατί αποφάσισαν πως ένα μόνο παιδί μπορούν να αναθρέψουν σωστά, χωρίς να στερηθεί τίποτα στο οικονομικό επίπεδο που βρισκόντουσαν. Ελεγαν πάντα πως άλλο ένα παιδί δεν θα συμπλήρωνε την ευτυχία τους, απλά θα στερούσε ευτυχία από μένα....

Επρεπε να ζήσω και να αναβαθμίσω της λέξη νοικοκύρης σε άλλα επίπεδα. Να καταλάβω γιατί ο πατέρας μου δεν έβαζε στη άκρη, στο κουμπαρά, από το ψωρομισθό του, για να μαζέψει σαν καλό μυρμήγκι ψιχουλάκι - ψιχουλάκι για να φτιάξει τη φωλιά για το χειμώνα. Δεν υπήρχε γιατί. Με είχε γεννήσει απλά ένα τζίτζικας που χαιρόταν να κάνει καντάδες πάνω στα δέντρα το καλοκαίρι... Αλλωστε αυτός είναι ο πρώτος μύθος που μάθαιναν τα πιτσιρίκια. Ο ευσυνείδητος μέρμγηκας κι ο ανεπρόκοπος τζίτζικας.

Ηταν ζόρικο να μην ανήκεις στη κοινωνία των μυρμηγκιών. Μέχρι που αναγκάστηκα να κοιτάξω κάτω, καθώς περιφερόμουν πάνω στα δέντρα, τραγουδώντας και γλεντώντας τη ζωή. Εβλεπα καλοστρωμένα τραπέζια με διάφορα είδη αρπακτικών γύρω, με τα χρυσά πηρούνια στα χέρια που έτρωγαν με δέκα μασέλες, και κάτω στα πόδια τους, αμέτρητες στρατιές από μυρμηγκάκια, περίμεναν να βουτήξουν τα ψίχουλα. Να χωθούν στις φωλιές τους και να χτίσουν, να φτιάξουν τα δικά τους παλατάκια - απομιμήσεις. Πολλά από αυτά δεν έκαναν τίποτα άλλο στη μικρή ζωή τους, από το να κουβαλάνε ψίχουλα. Για το χειμώνα.

Η πεποίθηση πως η ιδιοκτησία είναι η βάση για να είσαι στη ζωή ασφαλής, ήταν το εισιτήριο και για ένα σωρό άλλες πεποιθήσεις, που θα άφηναν απέξω, ότι μπορούσε να φέρει ανατροπή στη κοινωνία των μυρμηγκιών. Το μεροκάματο έφτανε για συγκεκριμένα πράγματα από τη στιγμή που το βασικό πλάνο ήταν τα τούβλα. Δεν περίσσευε για "περιττές" δαπάνες. Και περιττές δαπάνες ήταν πολλές. Τα βιβλία, το θέατρο, οι τέχνες, τα μουσεία, τα ταξίδια, η ανακάλυψη της ζωής σε άλλα επίπεδα, η ενασχόληση με οτιδήποτε δεν αφορούσε το μάζεμα από ψίχουλα, αυτά ήταν για εκείνους που έχουν πολλά, ή για τους τεμπέληδες που δεν κοίταζαν να στρώσουν το κώλο τους κάτω να φτιάξουν ένα σπιτάκι.

Αμόρφωτος αλλά νοικοκύρης. Δεν άνοιξε ποτέ ένα βιβλίο να ξεστραβωθεί, αλλά νοικοκύρης. Δεν απαίτησε ποτέ να ζήσει τη ζωή έξω από τους τέσσερις τοίχους, αλλά νοικοκύρης. Σιγά σιγά η κοινωνία των μυρμηγκιών δημιούργησε μια σειρά από προτεραιότητες που ήταν απαράβατες. Πρώτα σπίτι, μετά οικογένεια. Στην οικογένεια, πρωτα διάβασμα και μάχη για να μπει σε μια σχολή. Στην αποφοίτηση από τη σχολή πρώτα μια καλή δουλειά, κυρίως στο δημόσιο και μετά η νέα οικογένεια. Στη νέα οικογένεια πρώτα ένα νέο σπιτάκι, μετά ένα "χαρτί" για τα παιδιά, και μετά η σειρά τους...

Σ΄αυτή τη τάξη πραγμάτων όλα ήταν σωστά και νοικοκυρεμένα όταν είχαν ένα ιερό σκοπό. Να αυγατίσει το κομπόδεμα. Ολόκληρες στρατιές από "άχρηστες" ενασχολήσεις έγιναν καπνός. Μουσικοί, ζωγράφοι, ποιητές, καλλιτέχνες, έπρεπε να αφήσουν το "βίτσιο" τους για αργότερα. Πρώτα να διοριστείς κάπου και μετά πάρε μια κιθάρα να σου περάσει το βίτσιο. Πρώτα να νοικοκυρευτείς και μετά άμα θέλεις γίνε φιλόσοφος να περνάς την ώρα σου. Πρώτα θα πάρεις σπίτι, έπιπλα, μιξεράκια, τηλεοράσεις, δοφυφορικές, κινητά, κεραμικές κουζίνες, επωνυμα ρούχα, στοίβες από καταναλωτικά σκουπίδια για να μοιάσεις στις οικογένειες των διαφημίσεων που ξυπνάνε όλες στην κατάλευκη κουζίνα με το υπεροχο πρωινό κι ατενίζουν από τη τζαμαρία το καλοκουρεμένο τους γκαζόν...

κι αν περισσέψει κάτι.... αγοράζεις κι ένα παλιοβιβλίο. Πράγμα βέβαια που λίγοι έκαναν γιατί μετά από τόση ενασχόληση με σκουπίδια, ποιο ένστικτο καλλιέργειας θα είχε επιβιώσει? Δύσκολο. Η πνευματική καλλιέργεια, η διανόηση, η ενασχόληση με τις φυσικές ροπές κάποιου και τις επιθυμίες του, ήταν πάντα προνόμιο των μεγαλοαστών. Ο λαουτζίκος αυτό που κατόρθωσε ήταν να στείλει τα παιδιά του σε μια μονομερή μόρφωση για ένα χαρτί στη καλύτερη των περιπτώσεων, ή να τα μάθει μια τέχνη για να βγάζουν το μεροκάματο, κι αν τα μεροκάματα ήταν γερά, να πάρουν ένα σπτι κι ένα αυτοκίνητο. Ακόμα κι οι επιστήμες ήταν συγκεκριμμένες για το μέγα πλήθος. Το παιδί , με μεγάλες θυσίες, θα γινόταν γιατρός, δικηγόρος, καθηγητής, μηχανικός. Θα ήταν γελοίο να απαιτήσει να γίνει αστροφυσικός, γενετιστής, ή εμπειρογνώμων στις αρχαίες γλώσσες. Η δημόσια παιδεία, αυτό το σκουπιδαριό που ονομάζουμε παιδεία, είχε ακριβώς αυτό το σκοπό. Το μέγα πλήθος της υποχρεωτικής εκπαίδευσης να μάθει παπαγαλία, συγκεκριμένα μαθήματα , όσα χρειαζόντουσαν για τις εξετάσεις στη συγκεριμένη σχολή και να μάθει να βαριέται όλα τα υπόλοιπα...

Το σημαντικότερο που θα μπορούσε να γίνει ένας πτυχιούχος από τις λαικές και μικροαστικές μερίδες του πληθυσμού, ήταν να έχει καλό μπλα μπλα και φιλοδοξίες και γερο στομάχι να βλέπει τα σημεία και τέρατα χωρίς να βγάζει άχνα, για να ενταχτεί στο πολιτικό κι επιχειρηματικό σκηνικό , πλευρίζοντας και γλύφοντας τους κατέχοντες το πλούτο και τη δόξα από κληρονομικό δικαίωμα , ως υπέρτατος βαθμός νοικοκυρέματος κι ευτυχίας των γονιών του. Οι ενδιάμεσοι κρίκοι μικροαστοί, οι καλοί νοικοκυραίοι που πρόκοψαν, είναι τα αγαπημένα παιδιά όλου αυτού του κουστουμιού που σήμερα στενεύει επικίνδυνα κι αρχίζουν να σκάνε ένα ένα τα μυρμήγκια που τρύπωσαν εκεί μέσα για να εξυπηρετήσουν απλά την επιβίωσή του. Τώρα που τα χρειάζεται πλέον μόνο σαν μυργμήγκια. Τώρα που δεν χρειάζεται να τα παραμυθιάζει πως ήταν κάτι περισσότερο...

Δίπλα σε όλο αυτό το συρφετό, δημιουργήθηκε μια άλλη κοινωνική τάξη στην οποία μπορούσαν να ενταχθούν όλοι όσοι για κάποιο λόγο, ήταν λασκαρισμένη η ταύτισή τους με το κόσμο των νοικοκύρηδων, και ονομάστηκε περιθώριο. Το περιθώριο της σελίδας, ξεκίνησε με τους αλήτες που το σπίτι δεν τους χωρούσε και σιγά σιγά απορρόφησε διάφορες μάζες του ανεπρόκοπου πληθυσμού οι οποίες δεν τα έφαγαν μαζί, δεν ψήφισαν μαζί, δεν εντάχθηκαν μαζί. Ηταν το περιθώριο της σελίδας εκεί που σημείωνε κανείς με το μολύβι, δίπλα στο καλά δακτυλογραφημένο και ευδιάκριτο κείμενο. Οι μουτζούρες που δημιούργησαν έναν παράλληλο κόσμο που στεκόταν δίπλα στο φόβο της καθημερινότητας. Οι άλλοι άνθρωποι που ζούσαν με τους δικούς τους κανόνες και προτεραιότητες.

Σήμερα το σουρελιστικό τοπίο αρχίζει και ανατρέπει όλες τις "σιγουριές" και μπροστά μας θα εξελιχθούν τραγικά γεγονότα που διάφοροι "περιθωριακοί" φώναζαν αλλά κανείς δεν τους άκουγε γιατί μάζευαν όλοι ψίχουλα για το χειμώνα...

Ο Γ. ήταν ένα παιδί που έφυγε από το σπίτι του στα 16 και κανείς δεν έμαθε που είναι πλέον γιατί δεν άντεχε να τους βλέπει. Εσκαγε. Νόμιζε πως το μυαλό του θα εκραγεί μέσα σε τόση τάξη... Κι αυτό ήταν αναμενόμενο. Ενα παιδί που δεν συμορφώθηκε με τις υποδείξεις και χάθηκε.. (ή έτσι πιστεύουν οι πολλοί)

Η Α. ήταν άριστη. Εμεινε και πάλεψε να αποδείξει πόσο προκομμένη είναι. Στα 16 της είναι κι αυτή, και τη πετάνε έξω από το σπίτι γιατί το όνειρο τέλειωσε και τα τούβλα κατάσχονται.... Κοιτάζει με απορία σοκαρισμένη, γιατί κανείς δεν της εξήγησε πως το παλάτι της ήταν χτισμένο σε κινούμενη άμμο...

Ο Γ. επέζησε γιατί το επέλεξε να ζήσει έξω από τι σιγουριά. Αραγε θα το αντέξει κι η Α. ή θα μπει στο μακρύ κατάλογο των αυτόχειρων, που δεν άντεξαν το αστροπελέκι που τους χτύπησε....

Γιατί πάνω από το δέντρο, έβλεπα πόσο εύκολο είναι να πατήσει κάποιος γίγαντας πάνω στις φωλιές και να τις κάνει σκόνη σε δευτερόλεπτα, αδιαφορώντας πόσα εκατομμύρια μυργμήκια θα γίνουν λυώμα, αλλά εκείνα δεν μπορούσαν να το δουν, γιατί την άκρη του παπουτσιού του τη νόμιζαν για τοίχο προστασίας, μέχρι που τα πάτησε.

Ισως κάποιος θα πει, καλά με όλα αυτά τι θέλεις να μας πεις, πως κάποιος πρέπει να είναι ανεπρόκοπος και να τριγυρνάει ανεύθυνα δεξιά κι αριστερά? Οχι, δεν θέλω να πω αυτό. Αυτό που πιστεύω είναι πως η βάση στη ζωή δεν είναι ούτε τα τούβλα, ούτε τα χρήσιμα και άχρηστα αντικείμενα, ούτε το πόσο πιστά μπορεί κανείς να εξυπηρετήσει τις προτεραιότητες που του επιβάλλει το σύστημα από την ώρα που θα ανοίξει τα μάτια του.

Η ουσία της ζωής είναι να έχει κάποιος τη δυνατότητα να δημιουργήσει τις δικές του προτεραιότητες, με όποιο κόστος, ακόμα και τη μοναξιά του να ανήκει στο 0,1% του κοπαδιού. Με ότι αυτό συνεπάγεται. Γιατί αντίθετα με το μύθο, στη πραγματικότητα, ο τζίτζικας ήταν ετυχισμένος. Ισως να πάγωσε το χειμώνα αλλά τραγούδησε στην ώρα του. Εκείνη που εκείνος επέλεξε. Αν περίμενε πότε η τάξη των πραγμάτων θα το επέτρεπε, αν περίμενε να τραγουδήσει όταν θα είχε τακτοποιήσει όλα τα άλλα, αν περίμενε το τραγούδι του να ειπωθεί, όταν περισσέψει χρόνος , ίσως να μην είχαμε ποτέ καταλάβει καλοκαίρια... γιατί τα δέντρα θα έδειχναν αφύσικα σιωπηλά , σχεδόν νεκρά, στο μεσημεριανό μας ονείρεμα.

Ισως κάποτε μέσα από δυσειδαιμονίες, και φανατισμούς, τιμωρούς εκκλησιαστές και πυρές που άναβαν για να καίνε σε κάθε πλατεία τους δαιμονισμένους του περιθωρίου, η γνώση να ήταν προνόμιο ελάχιστων. Ηρθαν εποχές όμως που οι φωτιές έσβησαν, και τα μαστίγια μπήκαν στα ντουλάπια. Σ΄αυτές τις εποχές κάποιοι κατόρθωσαν να δημιουργήσουν νέους κανόνες, νέες αντιλήψεις για τις ιεραρχείες και τη γνώση. Οι πολλοί όμως, όπως γίνεται πάντα, με νέους μηχανισμούς χειραγώγησης, "συμμαζεύτηκαν" ξανά και ξέχασαν όλα όσα προηγήθηκαν για να έχει αναβαθμιστεί η ζωή τους από το μεσαίωνα της ανθρωπότητας σε μια νέα ελπίδα. Αλλοι όμως δεν συμμαζεύονται. Και θα συνεχίσουν το τραγούδι τους, παντός καιρού.

Γι΄αυτό και οι πυρές της Νέας Ιεράς Εξέτασης , ήδη ετοιμάζονται. Αυτή τη φορά δεν χρειάζονται ξύλα κι αγριότητες. Υπάρχουν σύγχρονα εργαλεία αποχαύνωσης, που είναι αψογα και νοικοκυρεμένα.



http://synithisypoptos.gr/

ΑΣΦΑΛΩΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΑΠΟΔΕΙΞΗ!!!

       Iacovatos Typaldos Gerassimos
      ΑΣΦΑΛΩΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΑΠΟΔΕΙΞΗ!!!
...ΣΕ ΚΑΜΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΕΝ ΕΠΙΘΥΜΩ ΝΑ ΓΙΝΩ Ο -ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΣ- ΚΟΛΑΟΥΖΟΣ ΤΟΥ ΕΓΓΕΝΩΣ ΛΗΣΤΡΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ''ΚΡΑΤΟΣ'',ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΜΑΦΙΟΖΟΥ ΠΟΥ ''ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΖΕΙ'' ΓΙΑ ΙΔΙΟΝ ΩΦΕΛΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΦΑΙΝΑΚΗ ΤΟΥ ''ΚΟΙΝΟΥ ΚΑΛΟΥ'',ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΑΠΑΤΕΩΝΑ Ο'ΠΟΥ ΧΕΙ ΚΑΒΑΛΛΗΣΕΙ ΘΕΣΜΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΣ ΑΠΟΔΕΚΤΟΥΣ ΚΑΙ ''ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΣ ΕΥΑΓΕΙΣ ΣΚΟΠΟΥΣ ΕΠΙΤΕΛΛΟΥΝΤΕΣ'',ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΤΥΠΟΛΑΓΝΟΥ ''ΚΑΘΩΣ ΠΡΕΠΕΙ'' ΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ(!) ''ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ '' ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΟΥ ΚΗΠΟΥ,ΤΩΝ ΚΑΘΕ ΛΟΓΗΣ ''ΘΕΣΜΙΚΩΝ'' -ΑΠΟ ΛΟΓΙΣΤΗ ΕΩΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗ- ΟΙΤΙΝΕΣ ΑΣΚΟΥΣΙ ΤΙΣ ΜΙΚΡΕΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΕΣ -ΕΝ ΤΗ ΠΡΟΦΑΣΕΙ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΜΟΥ- ΓΙΑ ΜΕΝΑ,ΧΩΡΙΣ ΕΜΕΝΑ,ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΒΛΑΚΑ -ΠΟΛΙΤΗ Η ΕΦΟΡΙΑΚΟΥ ΣΕ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ- ΠΟΥ ΘΑΡΡΕΙ ΟΤΙ Η ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ ΑΥΤΟΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΣΙΟΥΡΓΗΜΑ,ΠΟΙΝΙΚΑ ΚΟΛΑΣΙΜΟ ΕΓΚΛΗΜΑ,ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ ΣΑΜΠΟΤΑΖ,ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΑ ΠΡΑΞΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ!....ΟΧΙ ΑΓΑΠΗΤΕ ΜΟΥ...ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΑΠΟΔΕΙΞΗ...ΔΙΟΤΙ ΓΝΩΡΙΖΩ ΠΡΑΚΤΙΚΩΣ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΣ,ΟΤΙ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΔΙΝΩ ΘΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΝ ΣΕ ΜΕΝΑ,ΑΝΑΚΥΚΛΛΩΜΕΝΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ,ΚΑΙ ΕΧΟΝΤΑΣ ΕΠΙΤΕΛΕΣΕΙ ΤΟΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΣΚΟΠΟ ΤΟΥΣ ΟΝΤΕΣ ΣΕ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΔΙΑΤΕΛΟΥΝΤΕΣ....
ΤΣΙ ΓΝΩΣΤΕΣ ΠΟΜΦΟΛΥΓΕΣ '''ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗΣ''' Η ''ΦΙΛΕΛΕ''ΑΝΤΙΡΡΗΣΗΣ ,ΤΣΙ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ....!.....ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΕΙΠΟΥΝΕ ΠΟΥ ΕΓΚΕΙΤΑΙ Η ΑΝΤΑΠΟΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΘΡΩΠΩΝ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΤΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ ΠΟΥ ΑΠΟΜΥΖΟΥΝ ΝΟΜΙΜΩ ΚΑΙ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΩ ΤΩ ΤΡΟΠΩ!(ΚΑΙ ΤΗ ΠΡΟΦΑΣΗ) ...
ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΑΝΣΟΦΟΥΣ ΤΕΧΝΟΚΡΑΤΕΣ:ΜΑ ΤΩ ΘΕΩ,ΕΙΣΑΣΤΕ ΤΟΣΟ ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΑ ΤΣΟΓΛΑΝΟΙ,ΦΑΤΑΟΥΛΕΣ,ΑΠΛΗΣΤΟΙ,ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΟΙ,ΓΥΦΤΟΙ ΚΑΙ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ, ΠΟΥ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΥΝΕΙΣΦΕΡΩ ΝΑ ΛΕΙΨΕΤΕ ΑΠΟ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΓΗΣ...ΕΙΣΤΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΣΑΣ!ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΕΤΕ,ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟ ΜΙΖΕΡΙΑ,ΑΠΟΓΝΩΣΗ,ΔΥΣΤΥΧΙΑ,ΚΑΙ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ ΜΕ ΤΣΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥΣ ΑΝΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΑΣ!!!ΤΡΟΜΑΡΑ ΣΑΣ!!!!!ΔΕΝ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΣΑΣ ΓΙΝΕΤΑΙ!!!!!ΚΝΩΔΑΛΑ!!!ΚΑΙ ΑΙΣΧΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΣΑΣ!!!
ΜΕΛΕΤΗΣΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ''ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ'' ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ,ΚΑΙ ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΔΙΑΦΩΝΩ,ΟΥΤΕ ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΗΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΙΚΑΝΗ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΑΙΣΧΗ ΠΟΥ ΠΡΑΤΕΤΕ ΑΣΥΣΤΟΛΩΣ!
ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΠΟΛΙΤΚΑΝΤΗΔΕΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΣΑΡΙΟΙ!!!ΕΧΕΤΕ ΧΑΣΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΕΤΕ!!!!

                            

     

Πλειστηριασμούς πρώτου παιδιού σχεδιάζει η κυβέρνηση

          

Μεγάλα προβλήματα αντιμετωπίζει η κυβέρνηση, αφού πολλοί βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ έχουν δηλώσει πως δεν πρόκειται να ψηφίσουν την άρση της απαγόρευσης των πλειστηριασμών πρώτη κατοικίας, όταν θα έρθει για ψήφιση στη Βουλή.

Σε μια προσπάθεια να διατηρηθεί η συνοχή της κυβέρνησης και να μην οδηγηθεί η χώρα σε πρόωρες εκλογές, ο Αντώνης Σαμαράς και ο Γιάννης Στουρνάρας ετοιμάζονται να ζητήσουν από την Τρόικα να μην επιμείνει στους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας και να αντικατασταθεί το μέτρο με πλειστηριασμούς πρώτου παιδιού.

Σύμφωνα με πηγές από το Μέγαρο Μαξίμου, οι πλειστηριασμοί πρώτου παιδιού θα αποφέρουν περισσότερα έσοδα από τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας γιατί η αγορά ακινήτων είναι νεκρή, ενώ, αντιθέτως, υπάρχει μεγάλη ζήτηση, παγκοσμίως, για ανθρώπινο κρέας.

Το νομοσχέδιο θα προβλέπει πως το πρώτο παιδί των δανειοληπτών που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους θα βγαίνει σε πλειστηριασμό.

Οι πλειστηριασμοί για τα νήπια θα ξεκινούν από τα 10 χιλιάδες ευρώ, ενώ για τα παιδιά του Δημοτικού θα ξεκινούν από τα 5 χιλιάδες ευρώ.

Οι δανειολήπτες θα μπορούν να κρατούν το δεύτερο παιδί, με την προϋπόθεση να το βάλουν ενέχυρο, ενώ για το τρίτο παιδί θα γίνεται διακανονισμός.

Όσοι δανειολήπτες δεν έχουν παιδιά για να τα βγάλουν σε πλειστηριασμό θα ευνουχίζονται για παραδειγματισμό.

Σύμφωνα με τον Γιάννη Στουρνάρα, οι τράπεζες θα καταρρεύσουν αν δεν απελευθερωθούν οι πλειστηριασμοί πρώτου παιδιού.

ΔΕΝ Χρωστάμε

ΔΕΝ Χρωστάμε

         

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ «ΟΦΕΙΛΕΤΕΣ» ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΙΔΩΝ
ΠΡΟΣ ΟΣΟΥΣ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ ΩΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
(Δεν μας ενδιαφέρει τι ψηφίζετε ή τι πιστεύετε. Αφορά όσους νιώθουν ότι δεν πάει άλλο)
Η Ύπατη Αρμοστεία της Αυτοκρατορίας των Τραπεζιτών, ρίχνοντας κάτω κάθε τι που νομίζαμε ανθρώπινο δικαίωμα και δυνατότητα, προανήγγειλε και την έναρξη κατασχέσεων ιδιωτικής περιουσίας, μια και η κρατική περιουσία δεν επαρκεί για την αποπληρωμή του ψεύτικου χρέους. (Και θα ακολουθήσουν κι άλλα).
Αυτό που ζούμε με δικά τους λόγια:
«Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δημιουργεί μόνο το 3%... το 97% του χρήματος δημιουργείται από ιδιώτες, που έχουν ως σκοπό το κέρδος: τους τραπεζίτες… δανείζουν στον ιδιωτικό τομέα, δημιουργώντας χρήμα εκ του μηδενός». (Ρίτσαρντ Βέρνερ, πρόεδρος του τμήματος Διεθνούς Τραπεζικής του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον, 2013)
«Οι τράπεζες επιτελούν κοινωνικό έργο… Κάνουν τη δουλειά του Θεού»* (Λόιντ Μπλάνκφειν, διευθύνων σύμβουλος της Goldman Sachs, 2009)
*Προφανώς, είναι θεοί, επειδή δημιουργούν κάτι από το τίποτα.
«Οι τράπεζες δεν πρέπει να πτωχεύσουν» (Γιάννης Στουρνάρας, υπουργός)
«Καλύτερα να κλείσουν επιχειρήσεις που οφείλουν και δημιουργούν ελλείμματα»* (Χάρης Θεοχάρης, Γεν. Γραμματέας Εσόδων)
*Προφανώς, οι τράπεζες δεν είναι επιχειρήσεις. Είναι κάτι «Άλλο», όπως είπε ο προλαλήσας.
---------------------------
Πήραμε μια απόφαση:
ΩΣ ΕΔΩ. Μας έχουν πάρει τη δουλειά, το μισθό, τη σύνταξη, την περίθαλψη και τόσα άλλα.
Δεν θα μας πάρουν και το σπίτι. Δεν θα μας πάρουν τη γη και την περιουσία μας. Δεν θα μας πάρουν τη ζωή. Δεν θα αφήσουμε να πάρουν και του διπλανού μας. Δεν θα αποφασίζουν για το πώς θα ζήσουμε, παραβιάζοντας όλα τα βασικά δικαιώματα του πολίτη, όπως ορίζονται, από διεθνείς διατάξεις, το Σύνταγμα, την Ηθική, τις Αξίες και τις Αρχές μας.
Όλο και συχνότερα ακούς συμπολίτες να λένε: "θα τους περιμένω με το δίκανο".
«Δεν έχω τίποτα να χάσω παρά μόνο μια ζωή που ως τώρα έζησα, όπως εγώ ήθελα και δεν σκοπεύω να τη ζήσω όπως εσείς θέλετε», είναι τα λόγια ενός απλού ανθρώπου.
Τα λόγια τέλειωσαν. Είναι η ώρα της πράξης και της αντίστασης.
Επικαλούμενοι το μόνο χρέος που έχουμε προς την ιστορία μας, τους γονείς μας, τον διπλανό μας και τα παιδιά μας, το μόνο που μας μένει είναι να οργανωθούμε και να ενεργοποιήσουμε το δικαίωμα στην αντίσταση, όπως το ορίζει το άρθρο 120 παρ.4 του Συντάγματος:
«η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον Πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με την βία.»

ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ. ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΑΤΕ.
Ως τα μέσα Αυγούστου 2013 (στοιχεία από τον τύπο):
- 2 από τα 6 εκατομμύρια φορολογούμενους, αδυνατούν να πληρώσουν την εφορία και το κράτος εξακολουθεί να φορολογεί τον άνεργο. Πάνω από το 50% των ασφαλισμένων του ΟΑΕΕ αδυνατεί να πληρώσει εισφορές. Το 58% των ιδιοκτητών ακινήτων αδυνατούν να πληρώσουν τα χαράτσια. Τα 2/3 των επιχειρήσεων έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές 3 φορές πάνω από τα φορολογητέα κέρδη. Το 42% των επιχειρήσεων πιθανά να κλείσει, σύμφωνα με έκθεση της Εθνικής Συνομοσπονδίας Εμπορίου. 122 δις απώλειες καταγράφουν επιχειρήσεις και νοικοκυριά κατά την τελευταία 4ετία, από τη μείωση μισθών και κοινωνικών δαπανών, την αύξηση της φορολογίας και την απώλεια ρευστότητας που πλήττει την αγορά. Οι απώλειες αυτές αντιστοιχούν περίπου στο 50% του ΑΕΠ της Ελλάδας. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τις τράπεζες αγγίζουν τα 70 δις και προς την εφορία τα 60, εκ των οποίων τα 38 προέρχονται από επιχειρήσεις.
- Tην ώρα που όλα αυτά συμβαίνουν και εμείς χρωστάμε 70 δις στις τράπεζες, αυτές λαμβάνουν, ως βοήθεια διάσωσης, 233, τα οποία φορτώνονται στα 310 δις του κρατικού χρέους και τα οποία όλοι γνωρίζουμε με ποιο τρόπο καλούμαστε να πληρώσουμε.

Ακόμα κι αν συγκεντρώσουμε όλο το χρήμα που έχουμε στην τσέπη ή στην άκρη, το χρέος -δημόσιο και ιδιωτικό- δεν μπορεί να εξοφληθεί.

Και όλα αυτά δεν συμβαίνουν επειδή, μετά το 2009, οι Έλληνες έγιναν, ξαφνικά, απατεώνες, ανίκανοι, τεμπέληδες και μπαταχτσήδες.
Όλα αυτά συμβαίνουν γιατί το πιο ακριβό εμπόρευμα του κόσμου είναι ένα χαρτονόμισμα, του οποίου η έκδοση, διανομή και διαχείριση έχει εκχωρηθεί από τους πολιτικούς μονοπωλιακά σε λίγους ιδιώτες.

Επειδή όλα όσα ζούμε είναι προϊόν αυτής της μεγάλης απάτης,

Επειδή, με χρήση βίας και έξωθεν εντολές διεθνών δανειστών- ιδιοκτητών του χρήματος, παραβιάζονται σωρεία άρθρων του Συντάγματος:
Άρθρο 1 παρ.3 : «Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα».
Άρθρο 2 παρ.1: «Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας».
Άρθρο 4 παρ. 1: «Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου».
Άρθρο 4 παρ.2:«Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις».
Άρθρο 4 παρ. 5: «Οι Έλληνες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους».
Άρθρο 17 παρ. 1: «Η ιδιοκτησία τελεί υπό την προστασία του κράτους»
Άρθρο 17 παρ. 2: «Κανείς δεν στερείται της ιδιοκτησίας του παρά μόνο για δημόσια ωφέλεια»
Άρθρο 22 παρ. 1: «Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το κράτος».
(Την ώρα που όλα αυτά ισχύουν, κάποιοι λίγοι διασώζονται και κάποιοι πολλοί οδηγούνται στην καταστροφή).
Επειδή δεν χρωστάμε, αλλά μας χρωστάτε,
ενεργοποιούμε το άρθρο 120 του Συντάγματος, οργανωνόμαστε, θέλουμε και θα το πάρουμε:
o ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ, διότι είναι προϊόν συμπαιγνίας πολιτικών και τραπεζιτών
o ΠΑΓΩΜΑ ΧΡΕΩΝ ΓΙΑ ΙΔΙΩΤΕΣ, ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ, ως ότου έρθει η Δημοκρατία στην Ελλάδα και επανεξετάσει κάθε υπόθεση χωριστά, αποδίδοντας πραγματική δικαιοσύνη.

Ο πόλεμος ενάντια στους τραπεζίτες, τους πολιτικούς τους υπάλληλους και τα χρέη που μας φορτώνουν, αρχίζει με τη συμμαχία με τον διπλανό μας. Οικογένεια, φίλος ή άγνωστος, δεν έχει σημασία. Ενωμένοι έχουμε μια ευκαιρία. Ο καθένας από μόνος του, καμία.
Ας γίνουμε πολλοί, για να σταματήσουμε το στρατό των δανειστών χρήματος, πριν φτάσει μπροστά στις πόρτες των σπιτιών μας ή του γείτονα, με δραματικά επακόλουθα. Ο καθένας προσκαλεί τον διπλανό του. Ο αγώνας «υπέρ βωμών και εστιών» είναι ο υπέρ πάντων και υπέρ όλων αγών. Φτιάχνουμε μια μεγάλη «φιλική εταιρεία», με έμφαση στο πρώτο συνθετικό: στη λέξη Φιλία. Για να πούμε: «Μολών Λαβέ», και να μη πάρουν τίποτα. Η Δύναμη των πολλών και αποφασισμένων μπορεί να σταματήσει τη βία των λίγων.

Αμφισβητούμε ευθέως την μονοπωλιακή ιδιοκτησία και διαχείριση του χρήματος από κάποιους λίγους, αμφισβητούμε την κατάσταση που δημιουργεί ένα κόσμο βυθισμένο στο χρέος.
ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ. ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΑΝΕ.

«σαν ένα είδος ανταλλάξιμου αντιπροσώπου της ανάγκης δημιουργήθηκε με κοινή συμφωνία το νόμισμα» ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ
…και όχι σαν εμπόρευμα στα χέρια κάποιων λίγων και χωρίς κοινή συμφωνία, λέμε εμείς.

ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Δηλώσεις συμμετοχής στο ithacanet.gr@gmail.com

Δε σε κατηγορώ....

Το παραμύθι του σοκ έλαβε επίσημα τέλος. Για σοκ θα μιλούσαμε αν κάποιο πρωί σε πετούσαν ξαφνικά από το σπίτι σου δίχως να το περιμένεις. Τώρα πλέον το περιμένεις. 
Σε προειδοποίησαν με τον πλέον επίσημο τρόπο. Το άφηναν να διαρρεύσει επί μήνες. Δεν αντέδρασες. Το αντίθετο, πήγες διακοπές.
Δε σε κατηγορώ. Αυτό είχες ανάγκη. Άλλωστε ίσως και να μην πίστεψες ότι θα σου πάρουν το σπίτι. Όμως τώρα σε προειδοποίησε ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών. «Αν δε σου πάρουμε το σπίτι, θα καταρρεύσουν οι τράπεζες», σου είπε.
Αν μάθαινες ότι ξέσπασε φωτιά κοντά στο σπίτι σου θα επέστρεφες κι από την άλλη άκρη του κόσμου για να παλέψεις να το σώσεις. Τώρα, δεν επέστρεψες. Έμεινες εκεί. Καλά έκανες. Δε σε κατηγορώ.
Δε θα έμαθες ότι για την κατάσχεση του σπιτιού σου θα..συνυπολογιστούν οι έννοιες των «αποδεκτών συνθηκών διαβίωσης» και του «συνεργάσιμου δανειολήπτη». Πήγες διακοπές. Ή ακόμη κι αν δεν πήγες. Έφαγες όμως τρία γεύματα την ημέρα και δε στήθηκες σε συσσίτιο. Κάπνισες κι ένα πακέτο τσιγάρα. Ίσως αγόρασες κι ένα παγωτό στα παιδιά. Άρα, ζεις σε «αποδεκτές συνθήκες διαβίωσης», οπότε θα μπορούσες να πληρώνεις το δάνειό σου τρώγοντας λιγότερο, μην καπνίζοντας και μην αγοράζοντας παγωτό στα παιδιά σου.

Αν έκανες αυτές τις θυσίες «για να μην καταρρεύσουν οι τράπεζες», τότε παίρνεις το παράσημο του «συνεργάσιμου δανειολήπτη», οπότε ίσως δε θα χάσεις φέτος το σπίτι σου, αλλά του χρόνου. Αναλόγως πόσο κώλο έστησες στις τράπεζες, θα κερδίσεις κάποιους μήνες κάτω από κεραμίδι.
Παρ’ όλα αυτά, δεν επέστρεψες από τις διακοπές σου, δε συσπειρώθηκες, δεν ούρλιαξες, δε βγήκες στο δρόμο. Δεν πειράζει. Θα σε πετάξουν τώρα στο δρόμο οι τράπεζες. Ο δρόμος, πάντως, ήταν ο μονόδρομός σου. Σημασία είχε ο τρόπος που θα έβγαινες στο δρόμο. Αν θα έβγαινες μόνος σου ή αν θα σε πετούσαν. Σου το είχαν ξεκαθαρίσει πριν τους ψηφίσεις. Όμως πήγες και τους ψήφισες. Έτσι είναι αυτά τα πράγματα.
Κι εσύ, ο κάποιος άλλος, μπορεί να απολυθείς. Βέβαια πρώτα θα αξιολογηθείς.
Πόσο νεοδημοκράτης είσαι;
Πόσο πιστός πασοκτσής είσαι;
Ποιος βαθμός συγγένειας σε συνδέει με κάποιον υπουργό;
Κι αν είσαι συγγενής κάποιου βουλευτή, πόσο παλιός και χρήσιμος είναι αυτός ο βουλευτής;
Είναι ακόμη εν ενεργεία ή όχι;
Η αξιολόγηση θα είναι αντικειμενική. Έχουν εκδοθεί τόσες εκατοντάδες οδηγίες προσμέτρησης και αφαίρεσης μορίων αξιολόγησης που δε μπορείς να βγάλεις άκρη αν αξιολογήθηκες σωστά ή όχι. Άρα είναι αντικειμενική η αξιολόγηση. Έφτασες στο έσχατο σημείο αναξιοπρέπειας. Κατέκτησες την κορυφή της προσωπικής εξαθλίωσης.
Σε αξιολογούν ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο Γιάννης Μιχελάκης.
Παρ’ όλη την ξευτίλα δεν επέστρεψες από τις διακοπές σου, δε συσπειρώθηκες, δεν πέταξες πέτρα. Δε σε κατηγορώ. Καλά έκανες.
Το πήρες απόφαση μάλλον ότι αυτή η μοίρα είναι που σου αξίζει. Ίσως σκέφτεσαι «σ’ εμένα θα τύχει;». Είναι όπως τα τροχαία. «Εγώ θα σκοτωθώ;». Μέχρι που σκοτώνεσαι και παύεις ν’ αναρωτιέσαι.
Όταν όμως τύχει να σου πάρουν το σπίτι και να μείνεις άνεργος, δεν έρχεται η λύτρωση. Θα συνεχίσεις ν’ αναρωτιέσαι. Θα έχεις όλο το χρόνο δικό σου για ν’ αναρωτιέσαι πώς συνέβη αυτό. Και θα δηλώνεις σοκαρισμένος.
Αυτός ήταν ο Αύγουστος του φόβου μου. Όχι, δε φοβήθηκα αυτούς. Προειδοποίησαν εγκαίρως. Κυρίως, όμως, απέδειξαν ότι δε μπλοφάρουν. Αυτόν τον Αύγουστο φοβήθηκα εσένα που δεν επέστρεψες, δε συσπειρώθηκες, δεν υπερασπίστηκες τίποτα. Είσαι χειρότερος κι από τα δέντρα.
Τα δέντρα στην πυρκαγιά, αν είχαν πόδια θα έτρεχαν να γλιτώσουν. Εσύ έμεινες ακίνητος. Θα καείς. Έκανες την επιλογή σου. Αυτή φοβήθηκα φέτος τον Αύγουστο.

http://kartesios.com/?p=135123

κάτι λείπει....

Μητροπούλου Διονυσία

το όραμα να πω,το φιλότιμο να πω ,τα κότσια να πω,η ψυχή,....πείτε και σεις

                   

η απάντηση μας στο φασίστα Στουρνάρα

Θα καταρρεύσουν οι τράπεζες αν δεν αρχίσουν οι πλειστηριασμοί δηλώνει ο Γιάννης Στουρνάραη

η απάντηση μας στο φασίστα Στουρνάρα