τρέμω αυτούς που είναι υπερβολικά φιλόδοξοι

Νανσυ Πανταζη

                      

Το να βλέπεις την κόρη του Γεννηματά να υπογράφει ως υπουργός σε μια τέτοια κυβέρνηση είναι στην καλύτερη των περιπτώσεων ένα αποτρόπαιο θέαμα... Στην χειρότερη των περιπτώσεων ο ορισμός της πολιτικής ξεφτίλας...
Από συνέντευξη του Γιώργου Γεννηματά... αφιερωμένο...
"-Κύριε Υπουργέ τι φοβόσαστε ποιο πολύ στον δικό σας κομματικό χώρο; Στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Την αλαζονεία, την αδιαφάνεια ή την ανικανότητα κάποιων στελεχών σας; Και η απάντηση του σοφού και έντιμου “ηγέτη” του ΠΑΣΟΚ.
- Φίλε μου περισσότερο και από τα τρία κακά που ανέφερες και όχι μόνο στο ΠΑΣΟΚ αλλά σε όλους τους πολιτικούς χώρους εγώ τρέμω αυτούς που είναι υπερβολικά φιλόδοξοι χωρίς να διαθέτουν όμως σοβαρή πολιτική σκέψη και κοινωνικές ευαισθησίες.

ΝΑ ΤΟ ΘΥΜΑΣΤΕ (ΑΝ ΕΠΙΖΗΣΕΤΕ) ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΟΝΕΣΕΙ ΟΠΩΣ ΚΙ ΑΝ ΤΟ ΔΕΙΣ ...

ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ.... παρουσίαση των θέσεων για την αυτοδιοίκηση...

 Μπίρμπας Δημήτρης μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ

01:15:00 - 2:13:50

Watch live streaming video from rhesusgr at livestream.com

10 άστεγοι της Αθήνας και οι ιστορίες τους

Ο φωτογράφος του Reuters με έδρα την Αθήνα, Γιάννης Μπεχράκης, πέρασε αρκετές εβδομάδες καταγράφοντας του άστεγους ανθρώπους της πρωτεύουσας και των περιοχών γύρω από αυτή. Από το 2009 που ξέσπασε η οικονομική κρίση παρατηρήθηκε αύξηση 25% στο ποσοστό των ανθρώπων που κοιμούνται στο δρόμο.

1. Στέφανος, 40.



Άλλη μια μέρα αναζήτησης για δουλειά στην Αθήνα. Το 2012 έκλεισε το κατάστημα ρούχων που είχε για πάνω από μια δεκαετία. Βρίσκει καταφύγιο δίπλα σε μια εκκλησία.

2. Αλέξανδρος, 42



Σπίτι του ένα παρατημένο αυτοκίνητο στο λιμάνι του Πειραιά. Έμεινε άστεγος το 2010 όταν έκλεισε το κατάστημα με φυτά που είχε στην Αθήνα.

3. Tareq, Σύρος πρόσφυγας, 46, άνεργος ζωγράφος.



Ζει σε ένα παλιό εργοστάσιο. Ζούσε στην Ελλάδα την δεκαετία του ενενήντα. Αργότερα επέστρεψε στη Συρία. Γύρισε πίσω στην Ελλάδα το 2012 εξαιτίας του εμφυλίου πολέμου.

4. Γιώργος, 40.



Άστεγος από το 2010 όταν έκλεισε το μπακάλικο που ήταν ιδιοκτήτης.

5. Μαριαλένα, 42, χρήστης ναρκωτικών και φορέας του HIV.



Σπρώχνει μακριά τον 51χρονο φίλο της Δημήτρη που προσπαθεί να καθαρίσει τα τραύματα στα χέρια της που προήλθαν από αυτοτραυματισμό. Ο Δημήτρης ήταν χορευτής ενός Ελληνικού συγκροτήματος παραδοσιακής μουσικής. Έχασε την δουλειά του πριν 3 χρόνια και από τότε είναι άστεγος. Ζει κάτω από μια γέφυρα στην Αθήνα.

6. Adrian, 51, Ρουμανία.



Άστεγος από το 2011 όταν έκλεισε η εταιρεία φορτηγών όπου δούλευε. Ζει σε μια εγκαταλειμμένη αποθήκη της Αθήνας. Βγάζει χρήματα συγκεντρώνοντας μεταλλικά αντικείμενα από τους κάδους τα οποία πουλάει σε μάντρες.

7. Σάββας, 34, άστεγος στην Αθήνα από το 2009 όταν έχασε την δουλειά του.



Κοιμάται κάτω από μια έκθεση φωτογραφίας που οργάνωσε για τους άστεγους η οργάνωση «Κλίμακα».

8. Αλέξης, 43. Πρώην πρωταθλητής ποδηλασίας.



Στην εικόνα τα λιγοστά του υπάρχοντα πάνω στα οποία κάθεται και ζητιανεύει. Άστεγος στην Αθήνα από το 2004. Περιστασιακός χρήστης ναρκωτικών ουσιών.

9. Μάξιμος, 43, μετανάστης από την Αιθιοπία που έχασε την δουλειά του το 2010.



Ζει κάτω από μια αυτοσχέδια τέντα σε πάρκο στο κέντρο της Αθήνας.

10. Μιχάλης, 36.



Ποζάρει σε ένα εγκαταλειμμένο θερινό σινεμά στο κέντρο της Αθήνας. Δούλευε ως υπάλληλος ξενοδοχείου για 15 χρόνια. Όταν το 2011 το ξενοδοχείο έκλεισε δεν μπόρεσε να ξαναβρεί δουλειά. Δυο μήνες αργότερα διαγνώστηκε με καρκίνο του θυρεοειδούς και των λεμφαδένων. Ζει έξω από μια εκκλησία.

ΕΡΤ: Δεν Θέλουμε Απεργούς Πείνας Στη Γιορτή Μας;

Ένα κομμάτι πανί…ένα πανό αλληλεγγύης που ζητούσε την άμεση απελευθέρωση τουαπεργού πείνας Κώστα Σακκά, έγινε αιτία σοβαρής αντιπαράθεσης μεταξύ των συνδικαλιστών της ΕΡΤ και ατόμων από τον αναρχικό χώρο. Το πανό που ζητούσε την απελευθέρωση ενός ανθρώπου που είναι προφυλακισμένος δυόμιση χρόνια και η υγεία του οποίου βρίσκεται σε οριακό σημείο ήταν κρεμασμένο πάνω στην εξέδρα. Αρκετοί εργαζόμενοι της ΕΡΤ φοβήθηκαν ότι το πανό «στέλνει λάθος μήνυμα» και πως η κυβέρνηση θα επιχειρήσει να αξιοποιήσει το γεγονός ότι κεντρικό πανό στις συναυλίες της ΕΡΤ προέρχεται από τον αναρχικό χώρο για να προχωρήσει σε συσχετισμούς όπως: «Εστίες ανομίας. Τι ΕΡΤ, τι βίλα Αμαλίας». Ομάδα της περιφρούρησης της ΕΡΤ, με την καθοδήγηση του προέδρου της ΠΟΣΠΕΡΤ Παναγιώτη Καλφαγιάννη αντί να προχωρήσει σε κάποια συνεννόηση με την κίνηση αλληλεγγύης στον Κώστα Σακκά, αποφάσισε το Σάββατο να κατεβάσει αιφνιδιαστικά το πανό την ίδια ώρα που πάνω στη σκηνή βρισκόταν η Νένα Βενετσάνου. Οι περισσότεροι αιφνιδιάστηκαν, ομάδα του αναρχικού χώρου αντέδρασε και προκλήθηκε ένταση και τζαρτζαρίσματα τα οποία ευτυχώς δεν πήραν μεγάλες διαστάσεις. Το πανό μεταφέρθηκε στο προαύλιο πάνω από τους τεχνικούς.

Η υπόθεση του Κώστα Σακκά δεν είναι –δεν θα έπρεπε να είναι- υπόθεση μόνο του αναρχικού χώρου αλλά της μεγάλης δημοκρατικής πλειοψηφίας. Το αν θα έπρεπε το πανό να βρίσκεται στο προαύλιο και όχι πάνω στην εξέδρα είναι ένα ζήτημα που θα έπρεπε να συζητηθεί μεταξύ των ομάδων αλληλεγγύης στην ΕΡΤ και της συνέλευσης εργαζομένων. Στην τελική αν δεν τους άρεσε η γραμματοσειρά στο πανό μπορούσε να γίνει συνεννόηση ώστε να βρεθεί μια λύση που και να αναδεικνύει και προβάλλει το δημοκρατικό ζήτημα αλλά και να διασκεδάσει τις ανησυχίες ότι «γίναμε Εξάρχεια». Η ενέργεια όπως έγινε δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι εκφράζει το σύνολο των εργαζομένων της ΕΡΤ και η αλληλεγγύη δεν είναι a la carte να την αποσύρεις όταν δεν περνάει το δικό σου, όπως απείλησαν ορισμένοι. Αξίζει να σημειωθεί ότι εργαζόμενοι της ΕΡΤ με σχόλια στα social media διαχωρίστηκαν με τον τρόπο που κατέβηκε το πανό, ενώ από τους διαδικτυακούς τόπους #ertsocial και #ert3social προβάλλεται το τελευταίο 24ωρο ιδιαίτερα η υπόθεση του Κώστα Σακκά.

Η αυταρχική πρακτική κόβουμε την γόρδιο δεσμό με το ξίφος ταιριάζει σε άλλες νοοτροπίες και αποδυναμώνει την αλληλεγγύη. Οι ισχυρισμοί «οι αναρχικοί θέλουν να καπελώσουν το κίνημα» και «πως το περιεχόμενο του πανό δεν εκφράζει τις αποφάσεις των εργαζομένων» βαραίνουν άραγε περισσότερο από το γεγονός ότι ψυχορραγεί ένας άνθρωπος που κρατείται παράνομα και αρνείται τις κατηγορίες;

Αν βγήκε κάτι καλό από αυτή την πολύ άκομψη ενέργεια των συνδικαλιστών της ΠΟΣΠΕΡΤ είναι ότι έστω και έτσι αρκετός κόσμος που δεν ήξερε έψαξε και έμαθε ότι στην Ελλάδα του 2013, ένας άνθρωπος βρίσκεται παράνομα 2 χρόνια και 6 μήνες προφυλακισμένος, με κατηγορίες (συμμετοχή στη Συνομωσία Πυρήνων της Φωτιάς) τις οποίες αρνείται, όταν ο νόμος ορίζει το ανώτατο όριο προφυλάκισης τους 12 μήνες (και σε εξαιρετικές περιπτώσεις στους 18).

Ο Κώστας Σακκάς που βρίσκεται σε απεργία πείνας από τις αρχές Ιουνίου νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση στο Γενικό Κρατικό της Νίκαιας, εμφανίζει απώλεια βάρους, προβλήματα στην καρδιά, μεγάλη καταβολή και σωματική αδυναμία, πόνους σε θώρακα και κοιλιακή χώρα ενώ υπάρχει μεγάλος κίνδυνος για επιπλέον επιπλοκές όπως καρδιακή αρρυθμία, νεφρική βλάβη κ.α

Να σημειωθεί ότι στο πλευρό του απεργού πείνας βρίσκονται 290 κρατούμενοι που έστειλαν μήνυμα αλληλεγγύης, στηρίζοντας το αίτημα του για αποφυλάκιση.

Διαβάστε περισσότερα:

Κώστας Σακκάς: Τρία χρόνια προφυλακισμένος για παραδειγματισμό

σε ενδεχόμενη εισβολή και εκκένωση της ΕΡΤ.... όλοι στη κεντρική πλατεία του Αργοστολίου

σε ενδεχόμενη εισβολή και εκκένωση της ΕΡΤ.... όλοι στη κεντρική πλατεία του Αργοστολίου

 http://www.rhesusgr.com/  RHESUS GR Révolution

                               

Οι εργαζόμενοι καλούν πολίτες και συνδικάτα να προστατέψουν τη δημόσια περιουσία από επίθεση των δυνάμεων καταστολής.

Οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ καλούν όλους τους πολίτες να προστατεύσουν το ραδιομέγαρο αλλά και εγκαταστάσεις της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης σε όλη την Ελλάδα καθώς πληθαίνουν οι φήμες για ενδεχόμενη εισβολή δυνάμεων καταστολής.
Το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος θεωρείται ιδιαίτερα κρίσιμο καθώς το καθεστώς Σαμαρά – Βενιζέλου ενδέχεται, σύμφωνα με τους εργαζομένους, να χρησιμοποιήσει την απουσία των πολιτών για να μετριάσει το επικοινωνιακό κόστος βίαιης εκκένωσης.




Ήδη φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν προτάσεις για τον επόμενο διευθυντή ή «υφυπουργό ΕΡΤ» προκειμένου να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι η αντιπαράθεση οδηγείται προς εκτόνωση.
Το υπουργείο οικονομικών εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:
«Σε συνέχεια της συμφωνίας των πολιτικών αρχηγών για την προσωρινή λειτουργία του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα, η κυβέρνηση προχωρά στον προσδιορισμό των 2.000 αναγκαίων θέσεων για την λειτουργία του μεταβατικού φορέα. Παράλληλα, ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας, έχει ήδη δώσει εντολή στην Τράπεζα της Ελλάδος να καταβληθούν 2 μηνιαίοι μισθοί στους εργαζόμενους αορίστου χρόνου της πρώην ΕΡΤ, ως πρώτη δόση έναντι της συνολικής αποζημίωσης.
Στους συμβασιούχους ορισμένου χρόνου θα καταβληθεί ένας μισθός μέχρι να υπάρξει πρόσβαση στις εγκαταστάσεις της Αγίας Παρασκευής και υπολογισμός τυχόν υπολοίπων, ενώ οι εργαζόμενοι κατηγοριών ΠΕΘ, Ειδικών Συμβούλων και Μετακλητών Υπαλλήλων δεν θα λάβουν αποζημίωση. Τα ποσά θα πιστωθούν στους λογαριασμούς μισθοδοσίας των εργαζομένων της πρώην ΕΡΤ. Η κυβέρνηση καλεί τους εργαζομένους να εκκενώσουν τις εγκαταστάσεις της πρώην ΕΡΤ, ώστε να υλοποιηθεί απρόσκοπτα και άμεσα η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας».

Βίντεο-αναγγελία του 17ου αντιρατσιστικού φεστιβάλ

                       

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ ΚΑΙ Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ.

ΘΕΣ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΤΗ ΛΥΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ? ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ ΚΑΙ Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ.

Πολλοί από όσους γράφουμε εδώ μέσα κι εδώ και πολλά χρόνια και Π.Μ. (προ μνημονίου) στιγματίζουμε τις αιτίες που μας έφεραν σ΄αυτό το χάλι, κάθε τόσο λαβαίνουμε μειλ ή σχόλια "αγανακτισμένων" που λένε "εσύ τι κάνεις?" Λοιπόν λέω να ξεκαθαρίσω τη θέση μου, και μαζί με μένα να "καθαρίσω" το όνομα όλων όσων ζήσαμε σε ένα άλλο πλανήτη όταν τα μεθυσμένα πλήθη παίζανε με τα σημαιάκια τους και οτιδήποτε άλλο.. παίζεται.

Υπάρχει λοιπόν ένα μικρό ποσοστό αγαπητοί μου σ΄αυτή εδώ τη ταλαίπωρη πατρίδα που δεν ακολούθησε δυο βασικούς κανόνες σε όλη τη διάρκεια που παιζόταν το μεγάλο μας τσίρκο της μεταπολίτευσης.

"Δεν τα φάγαμε μαζί " είναι ο πρώτος και σαν επισφράγιση αυτού έρχεται ο δεύτερος "δεν τους ψηφίσαμε ποτέ" Ξέρεις λοιπόν εσύ που μιλάς και δείχνεις με το δάχτυλο, απαιτώντας τώρα κάποιος να σου δώσει άλλη μια φορά τη λύση στο πιάτο έτοιμη για να βγεις από το χάλι σου, τι είναι να ζεις σαν κομπάρσος, αναγκαστικά, σ΄ενα κράτος που το 80% του πληθυσμού έχει τη μορφή φανατικού οπαδού μιας ποδοσφαιρικής ομάδας κι όχι πολίτη?

Να περνάνε μέρες, μήνες, χρόνια και να ζεις στο περιθώριο, με επιλογή , λόγω προσωπικής αξιοπρέπειας, και με στερήσεις, με όλα να είναι δύσκολα για να μην υποκύψεις στην ευκολία του να είσαι το πρόβατο του ενός μαντριού ή του άλλου, να ανέχεσαι τα αίσχη, τις απατεωνιές, τα ψέματα, να τα βλέπεις ξεκάθαρα και να εισπράττεις το χλευασμό, το μένος πολλές φορές, τη κακία όλων των λοβοτομημένων που έχουν πέσει σε ένα διαρκές μεθύσι από υποσχέσεις, ταξίματα, "άκρες", λαδώματα, ευκολίες, μίζες, φακελάκια, παρανομίες, και ότι άλλο έκρυβε το πελατειακό πανηγύρι των μπλε και πράσινων κόκκων του πλυντηρίου της μεταπολίτευσης και να σου λέει κάποιος εσύ τι κάνεις?

Εγώ δεν κάνω τίποτα μ@λάκα. Γράφω και περιγράφω τη κατάντια σου, αλλά δεν κάνω τίποτα γιατί εγώ δεν έχω καμιά κατάντια. Εδώ και αρκετά χρόνια πριν κράτησα τη ζωή μου όχι κρεμασμένη από κατουρημένες ποδιές αλλά με αγώνα προσωπικό μέσα από απίστευτες δυσκολίες. Παλεύοντας να κρατήσω συνέχεια μια δουλειά με την αξία μου στην αρένα του ιδιωτικού τομέα, και μάλιστα όχι με το τρόπο του καρπαζοεισπράκτορα αλλά ρισκάροντας με τα προσωπικά μου όχι, απαιτώντας και μισθό, και ωράριο και ασφάλεια (μέχρι και σήμερα αυτό κάνω) και διατεθειμένη αν δεν μου δίνουν αυτά που θέλω να μείνω καλύτερα στο δρόμο ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ. Έχω ενημερώσει και τα παιδιά μου να ξέρουν πως αν χρειαστεί λυπάμαι αλλά θα αντιμετωπίσουν μια μάνα άστεγη ή στη φυλακή (γιατί ποτέ δεν ξέρεις)

Δεν έχω ούτε σπίτι δικό μου, ούτε αυτοκίνητο ούτε καν μοτοποδήλατο. Γιατί με το μικρό μισθό μου και ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΔΑΝΕΙΣΤΩ ΑΠΟ ΤΡΑΠΕΖΑ, γιατί για να πάρω σπίτι ακόμα και μια τρύπα, θα έπρεπε να κάνω το σκατό παξιμάδι, να στερήσω από τα παιδιά μου τις καθημερινές τους ευκολίες ακόμα και τη μόρφωση τους, και από τη δική μου ζωή πράγματα που θεωρούσα σημαντικά, για να μαζεύω λεφτά να πάρω ένα κωλόσπιττο. Ε λοιπόν δεν με ενδιέφερε και τώρα ένα σωρό "φίλοι" που με κοίταζαν σαν ανεπρόκοπη μου λένε τι να κάνουμε γιατί οι τράπεζες θα μας πάρουν τα σπίτια. Να κόψεις κατ΄αρχήν το χέρι που τους ψήφιζε σαν να ήταν άγιες εικόνες τους λέω με αρκετά σκληρό τρόπο γιατί όταν δεν είσαι ο καλός νοικοκύρης έχεις μάθει πως η ζωή δεν κερδίζεται με κλάψα αλλά με αγώνα.

Το σπίτι μου σε μια δυτική συνοικία της τερατούπολης περιέχει τα απολύτως απαραίτητα αξεσουάρ για να κοιμάται κάποιος σ΄ενα κρεβάτι, να πλένεται και να μαγειρεύει, το χαζοκούτι (αυτό δεν ξεφεύγει κανένας) τον υπολογιστή που σου γράφω και 5 βιβλιοθήκες τίγκα στα βιβλία. Υπάρχουν κι άλλα ακουμπισμένα δεξιά κι αριστερά γιατί δεν έχω χώρο να βάλω κι άλλες βιβλιοθήκες. Ξέρεις πως αγόρασα τα βιβλία? Όταν έβγαινα ραντεβού με φίλες για καφέ και ψώνια και τις άφηνα να τριγυρίζουν στα μοδάτα μαγαζιά και να χαλάνε χρήμα και ώρες για ένα σωρό αηδίες που είχαν πάθει εθισμό κι εγώ ήμουν σε παλαιοπωλεία, σε βιβλιοπωλεία, σε μικρά μαγαζάκια να παριστάνω το μικρό εξερευνητή και τις συναντούσα μετά μέχρι που τις έκοψα γιατί μου έκαναν κακό στο μυαλό ν΄ακούω τόσες πολλές μπούρδες μαζεμένες.

Με τον ίδιο τρόπο, όταν επέλεγα να ακούσω μουσική άκουγα μουσική κι όχι φασαρία, όταν επέλεγα να δω μια ταινία (ξέχασα να πω πως ο άλλος θησαυρός στο σπίτι είναι πολύ μεγάλη μια συλλογή από ταινίες και μουσικές) ήταν γιατί είχε κάτι να μου πει, κι όχι για να βρω ένα χώρο να τρώω ποπκόρν και να επιδεικνύω το τελευταίο παπουτσάκι που αγόρασα σε καλή τιμή.

Σε μια μακριά πορεία, άλλαξα πολλές δουλειές και δύο πατρίδες, σε διαφορετικές φάσεις βρέθηκα να ασχολούμαι με φωτογραφία, με θέατρο, την άλλη με κηπουρική, κάποια χρόνια μελετούσα αρχαίους πολιτισμούς, άλλη φάση έγινα ειδήμων στην λογοτεχνία του φανταστικού, όπως έμαθα να παίζω και πολύ καλό τάβλι ακόμα και πρέφα. Ασχολήθηκα με τη μαγειρική και με τη ζωγραφική. Ξεψάχνισα διάφορα μυστήρια που αφορούν τον άνθρωπο, το περιβάλλον, τα μεγάλα ερωτήματα, το σύμπαν, όλα αυτά που άλλοι τα διαβάζουν σήμερα σε περίληψη, από όποιον τους πλασάρει το οτιδήποτε. Προσπάθησαν να ισορροπήσω ανάμεσα στη σκληρή πραγματικότητα και την ομορφιά ενός κόσμου που ήταν εκτός αυτής. Κρατώντας και το μυαλό μου και τη ζωή μου σε μια αρμονία που φαινόταν πολύ "φτωχή" στους απανταχού εθισμένους σε σκουπίδια καταναλωτές. Εμαθα να χρησιμοποιώ και τη πένα, και το κατσαβίδι, και τη κουτάλα, και το ξινιάρι.

Ξέρεις με τι τίμημα όλα αυτά? Φτωχική ζωή, αποκλεισμένη από καθως πρέπει νοικοκυραίους που με έβλεπαν σαν ουφο, στοχοποιημένη από κομματόσκυλα σαν "ύποπτη" περίπτωση, σε τεντωμένο σχοινί συνέχεια στον εργασιακό χώρο με την υπόδειξη "ανυπάκουος εργαζόμενος" στοχοποιημένη από καλές νοικοκυρές σαν μια όχι τόσο συνετή και σοβαρή μάνα, και από το σύνολο των ανθρώπων που γνώριζα σαν "ψιλομ@λάκας" και άχρηστη γιατί δεν είχα ούτε ένα σπίτι της προκοπής ούτε μια κοινωνική ζωή αξιοπρεπή.

Πάλη με τα μνημόνια των απανταχού συμμοριών, φατριών, μαντριών 53 ολόκληρα χρόνια. Κι όταν τώρα με ρωτάς τι κάνεις εσύ που λες τόσα και λύση δεν δίνεις. Σου απαντώ στα ίσια. Ότι έκανα και πάντα με μια επί πλέον δικαίωση. Σε βλέπω τώρα να κοιτάς αγκαλιασμένους τους δυο μονομάχους για τους οποίους θυσίασες όλη σου τη ζωή και το μυαλό σου, να σχεδιάζουν να σου πιουν κι το τελευταίο μεδούλι που σου έχει απομείνει, και σου φωνάζω

Κατάλαβες τώρα ποιος ήταν ο μ@λάκας?

Εντάξεις σε ικανοποιεί η απάντηση?

Και φυσικά αυτό το κείμενο είναι αφιερωμένο όχι στη αφεντομουτσουνάρα μου, αλλά σε όλους τους ανθρώπους που έτσι έζησαν. Μεγαλύτερους και νεώτερους και που έτσι ζουν ακόμα. Χωρίς εκβιασμούς, χωρίς ρουσφέτια, χωρίς φόβο να παλέψουν, χωρίς "άκρες" για να επιβιώσουν. Δεν είναι πολλοί αλλά είναι καλοί. Με αλλιώτικες επιθυμίες και όνειρα από αυτές που τους επέβαλαν οι βοσκοί. Ανθρωποι που με τον ένα ή άλλο τρόπο κατάφεραν να διατηρήσουν την ατομικότητά τους, να ανακαλύψουν το δικό τους κόσμο, χωρίς να είναι αποκλεισμένοι από τους συνανθρώπους , από το κοινωνικό σύνολο, με το οποίο προσπάθησαν να συμβίωσουν με όσο περισσότερο σεβασμό. Κι είναι κακό σπυρί στο σύστημα γιατί είναι πεπειραμένοι στα μνημόνια της ζωής. Γνώρισα πάρα πολλούς ανθρώπους τέτοιας πάστας. Στα πιο ανώνυμα μέρη. Κι ακόμα και μέσα στους ψηφοφόρους των δυο μονομάχων ήταν πολλοί άνθρωποι αξιοπρεπείς, μαχητές, έντιμοι και παραπλανημένοι. Αλλά καλοί άνθρωποι.

Εκείνοι φυσικά που κατάφεραν να μείνουν εκτός αλλά εκτός από το να μην είναι συμμέτοχοι ανέπτυξαν και μια άλλη αντίληψη για όλα, που κατάφεραν να περάσουν σε άλλα επίπεδα γνώσης , μόνοι τους, με τη βαρκούλα τους μέσα στον ωκεανό της απάτης, είναι ακομα λιγότεροι. Γιατί αν χρειάζεται αγώνας για να τη βγάλεις αξιοπρεπής χωρίς φόβο, μέσα στην απατηλή πραγματικότητα (από τα θεμέλιά της) φαντάσου τι πρέπει να κάνεις για να περάσεις ΕΚΤΟΣ και μάλιστα όταν δεν ανήκεις και δεν θέλεις να ανήκεις ούτε στα καθιερωμένα μαγαζάκια της πνευματικής αναζήτησης που λειτουργούν στην ίδια βάση με τα υπόλοιπα φαστφουντάδικα.

Ο Οδυσσέας δεν γύρισε στην Ιθάκη πάνω σε κότερο με υπηρέτες να του σερβίρουν κοκτέιλ και ένα μάτσο γλάστρες να του ενισχύουν την αυτοπεποίθηση, σκυμένος πάνω σ΄ενα λαπ τοπ να βλέπει το χρηματηστηριακό τζόγο... Κάπως αλλιώς είναι το ταξίδι για την Ιθάκη. Λίγο πιο άγριο αλλά αξίζει το κόπο. Πιστέψτε με.

Κι αν μετά από όλα τα παραπάνω με ρωτήσεις, εύλογα, ποια πολιτική παράταξη υποστηρίζω τελικά που έχει τις προδιαγραφές για να αναπτύσσουν τα μέλη της μια τέτοια αντίληψη και δύναμη, λυπάμαι που θα σε απογοητεύσω και μαζί και όλους όσους ακόμα είναι κλεισμένοι στα κουτάκια τους, αλλά ειλικρινά σκέψου μόνος, υπάρχει μια πολιτική παράταξη τώρα έτσι όπως τους βλέπεις όλους γύρω που να δίνει το δικαίωμα στον άνθρωπο να είναι ελεύθερος να αναπτύξει τη δική του αντίληψη για το κόσμο, να συμμετέχει ο ίδιος στην οργάνωση της κοινωνίας, να ψηφίζει όχι νόμους και διατάγματα αλλά ΚΑΝΟΝΕΣ που θα διαμορφώσουν τη λειτουργεία της Πολιτείας σε άλλο επίπεδο δικαιοσύνης, αξιοκρατείας, πολιτισμού και γνώσης. Δηλαδή βλέπεις κάποια παράταξη που γνώμονας του ΜΟΝΤΕΛΟΥ που θα προτείνει είναι ο ελεύθερος και δημιουργικός πολίτης, η δημοκρατία στην ουσία της κι όχι στους τύπους, η αναδιάρθρωση της αντίληψης των ανθρώπων κι όχι η ανακατανομή από τα φραγκοδίφραγκα και η αναδιοργάνωση της ήδη υπάρχουσας τάξης των πραγμάτων? Αν υπάρχει ένας τέτοιος φορέας μ΄αυτόν είμαι λοιπόν.

http://vasiliskos2.blogspot.gr/

Η Τρόικα είναι εδώ και αλωνίζει! Γδέρνει, προγράφει, βασανίζει, εκτελεί, παγιδεύει - όμως...

Η Τρόικα είναι εδώ και αλωνίζει!
Γδέρνει, προγράφει, βασανίζει, εκτελεί, παγιδεύει - όμως όλα αυτά δεν μεταδίδονται, διότι η ΕΡΤ, που ήταν πρώτη στη μετάδοση τέτοιων αιματηρών γεγονότων, τώρα δεν εκπέμπει, ή όταν εκπέμπει, δεν
αναφέρεται σε τέτοια θέματα για να μη φανεί προκατειλημμένη.

Κι ενώ ανά την επικράτεια μαίνεται ο πόλεμος των συνταγματολόγων (και των οινολόγων στην περίπτωση που οι συνταγματολόγοι τα ’χουν τσούξει) για την ερμηνεία του ομοιούσιου στο ομοούσιό του ΣτΕ, η κουφάλα η Τρόικα θερίζει.
Σαν να έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους ο Αλάριχος, ο Αττίλας κι οΠροκρούστης, κόβουν ράβουν, λύνουν δένουν, σπάνε σφάζουν. Τόσο οιπερικοπές απ’ την Υγεία, πάρε κάτω πέντ’ έξι νοσοκομεία, γράψε καμμιάσαρανταριά χιλιάδες νεκρούς στα επόμενα χρόνια λόγω έλλειψης πόρων,προσωπικού κι ελπίδας.
Κόψε απ’ την Αμυνα ακόμα 80 εκατομμύρια και σταύρωσε τα δάκτυλά σου να μη μας βάλουν κωλοδάχτυλο. Φέρε πάλι
τα εφάπαξ, κόψε από ’δώ, απόκοψε από ’κεί, κόψε ακόμα τριάνταΕυρώ από τη σύνταξη του κωλόγερου, κόψε του και τα φάρμακα, να δούμε ύστερα πώς θα ζήσει για να παίρνει αυτήν την κωλοσύνταξη. Μακελειό.
Ευτυχώς που στην κυβέρνηση συχνάζει και ο κυρ Φώτης! Ευτυχώς που τις τελευταίες τρεις μέρες οι πολιτικοί αρχηγοί της τρικομματικής
και τριτοκοσμικής αυτής κυβέρνησης έχουν συναντηθεί τέσσερις φορές. «Αν αρχίσετε τις κατασχέσεις στην πρώτη κατοικία, θα χορέψω τονχορό του Ζαλόγγου», απειλεί ο κυρ Φώτης. «Αν βάλετε χέρι στις καταθέσεις, θα το κάνω Κούγκι», απειλεί ο Μπενύτο. («Χρύσανθε, πάρε τηλέφωνο τηΡεπούση και ρώτα τη αν έγινε το Κούγκι», προσπαθεί να κατευνάσει τα πνεύματα ο κ. Σαμαράς) – εις μάτην! Γορίλες και Γκοντζίλες
οι Τροϊκανοί, ζητούν χαράτσι και για το 2014! «Αδύνατον!», αντιτείνει ο κ. Βενιζέλος «Αυτό το χαράτσι θα το επιβάλουμε εμείς, όχι η Τρόικα! Και να πάψει να μας πιέζει το τρίο Τόμσεν! Δεν θα το ανεχθούμε άλλο».
Οπως καταλαβαίνετε, αγαπητές αναγνώστριες κι αγαπητοί αναγνώστες, η κατάσταση είναι κρίσιμη. Και οι γραμμές αυτές γράφονται πριν από τη χθεσινή συνάντηση των τριών ανδρεικέλων
της Τρόικας, συνεπώς δεν μπορούμε να προβλέψουμε τι μωρίες θαπουν πάλι, αλλά γνωρίζουμε τι εγκλήματα θα κάνουν. Αυτά που έκαναν, αυτά που κάνουν, τα ίδια.
Νέα μέτρα με αντίκρυσμα 3 δισ. (της μαύρης τρύπας στα Ταμεία) απαιτεί η Τρόικα. Τις 12.000 απολύσεις. Νέους φόρους μέσα στο καλοκαίρι. Δύσκολο, λοιπόν, να πάει η χώρα σε εκλογές για τη νέα σύμβαση της Ανθής Σαλαγκούδη. Εκτός απ’ τη φτώχεια,
εκτός απ’ τον υποσιτισμό των παιδιών τους, οι Ελληνες σ’ αυτήν την περίπτωση θα αρχίσουν να αυτοκτονούν και από νευρικά γέλια - πάνω στη φάση, ο Χρύσανθος με σβησμένη τη φωνή πληροφορεί τον Αντώνη: «ούτε το Κούγκι έγινε ποτέ, αρχηγέ, λέει η Ρεπούση». «Τότε να κλειστούμε στο Χάνι της Γραβιάς, ρε παιδιά», ορθώνει ανάστημα ο κυρ Φώτης – «και μην ξανατηλεφωνήσεις στη Ρεπούση».
«Λοιπόν, κύριοι, ας βάλουμε τις σκέψεις μας σε μια τάξη. Φάγαμε 2.600απ’ την ΕΡΤ, όπως έχουμε φάει έως τώρα 2.000.000 από παντού! Πού είναι το πρόβλημά μας να φάμε ακόμα 80.000 απ’ το δημόσιο;»
Οντως! το πρόβλημα είναι απλό και η μήνις του Αχιλλέα που του φάγανε τη Χρυσηίδα περιττή. Ούτε οι σμπίροι χάνονται, ούτε τα «δικά τους παιδιά»στην ΕΡΤ ή όπου αλλού. Αυτοί που έκαναν καλά τη δουλειά τους (και στην ΕΡΤ) αυτοί είναι που θα χαθούν. Αυτοί είναι οι αναλώσιμοι, όσοι «πάνε με το σπαθί τους» ή με «τον σταυρό στο χέρι». Αυτών οι προσπάθειες είναι «συφοριασμένες σαν των Τρώων». Διότι
αυτό είναι το μέγα έγκλημα (και τρόπαιο) αυτού του συστήματος, αυτού του καθεστώτος. Ο απελπισμός των πολιτών, η βύθισή τους στη βεβαιότητα ότι όλοι ίδιοι είναι, ότι τίποτα δεν διορθώνεται. Οτι δεν έχουν αξία τα προσόντα, αλλά τα βύσματα. Οτι η εργασία είναι έρμαιο τηςπειρατείας.
Κάτσε λοιπόν στον καναπέ σου, φίλε μου, σ’ αυτόν τον κόσμο κατισχύει ο κυνικός, ενώ ο φιλόπονος είναι κορόιδο, υπερισχύει ο ιδιώτης ενώ το κοινό αγαθό είναι παράς για τις τσέπες του αεριτζή και του κρατικοδίαιτου.
Κάτσε καλά! Δεν μπορεί να γίνει αλλοιώς! Και μη μιλάς, δεν έχεις πρόταση. Πρόταση έχει ο Μαζούχ. Δεν γίνεται αλλοιώς. Πώς αλλοιώς θέλεις να σε εκβιάσω; Παίρνεις 700 Ευρώ, δώσε τα 100, διότι θα μπορούσες να παίρνεις 500! Δώσε κι άλλα 100, ο διπλανός σου παίρνει 300! Κι ο παραδιπλανός σου τίποτα. Σκάσε λοιπόν και βούλωσ’ το. Μη με αναγκάζεις να σε κυβερνώ μεΠροεδρικά Διατάγματα. Ή μήπως θέλεις να σε επιστρατεύσω;
Ξηγηθήκαμε, κορόιδο, ή θέλεις κι άλλες διευκρινίσεις;…

Η μιζέρια πέθανε. Ζήτω η μιζέρια;

Michael Theodosiadis | 20/06/2013

Γιατί το μαύρο αυτό ήταν ο βαθύτερος και ουσιαστικότερος συμβολισμός μιας ολόκληρης εποχής, αυτής που διανύουμε, στην οποία βουλιάζουμε σταδιακά, χωρίς αποτελεσματικές αντιστάσεις και χωρίς δεδομένη προσδοκία εξόδου και ανατροπής … όπου οι εξεγέρσεις φαντάζουν οι μόνες λύσεις αλλά ανέφικτες, μεταφερμένες σε ένα αόριστο μέλλον που δεν πιστεύουν πολλοί, όπου η ανατροπή θεωρείται η αυταπάτη και η ουτοπία των οραματιστών και η μικρή οθόνη η μόνη απτή πραγματικότητα.

οπισθόφυλλο της εφημερίδας των απεργών στα ΜΜΕ

Ζούμε μέρες παράξενες, νύχτες δύσκολες. Ας τις κάνουμε εμείς δημιουργικές. Ζούμε πλέον σε μια χώρα όπου, παράλληλα με τον οικονομικό πόλεμο που πραγματοποιείται, αναστέλλονται και τα τελευταία θεμέλια δημοκρατικότητας και ελευθεριών που είχαν κατακτηθεί στο παρελθόν. Έχουμε την ευκαιρία για να μιλήσουμε ανοιχτά, να αναδείξουμε το γενικότερο πολιτικό πρόβλημα, να καθορίσουμε εμείς την ατζέντα της δημόσιας συζήτησης.

Το ξαφνικό μαύρο στις οθόνες της τηλεόρασης παγώνει το αίμα. Η επιβαλλόμενη σιωπή φωνάζει υπέρ μιας νέας κανονικότητας. Όποιος δεν καταλαβαίνει το σημερινό πολιτικό διακύβευμα είναι άξιος της μοίρας του. Σήμερα επαναπαύεται σιωπηλός και αδρανής, αύριο θα θέλει αλλά δε θα μπορεί πλέον να μιλήσει. Ποιος ή ποια από εμάς θα κάνει πως δε βλέπει το σκοτάδι που έρχεται; Ποιος ή ποια από εμάς θα μείνει ήσυχος με την ακροδεξιά κυβέρνηση που μας κυβερνά; Ποιος ή ποια από εμάς θα συμβιβαστεί με τον αυταρχικό και ολιγαρχικό τρόπο άσκησης της εξουσίας; Ποιος ή ποια από εμάς θα παραδοθεί στην απάθεια, την ανευθυνότητα, την απελπισία ή τον μηδενισμό;

Βγήκαμε στο δρόμο, γεμίσαμε το ραδιομέγαρο και τα υπόλοιπα κτήρια της ΕΡΤ, προσφέροντας την αλληλεγγύη μας. Αλληλεγγύη όχι απλά στους εργαζομένους της ΕΡΤ, αλλά και στους κάθε λογής απολυμένους, στους απλήρωτους, στους επιστρατευμένους απεργούς και στους διωκόμενους. Έχουμε πια όλους τους λόγους του κόσμου να είμαστε μαζί στο δρόμο. Ο αγώνας των εργαζομένων της ΕΡΤ είναι αγώνας όλων μας. Είναι, όμως, αγώνας όχι για να επιστρέψουμε απλά στην πρότερη κατάσταση αλλά για να σταματήσουμε την γενικότερη επίθεση που δεχόμαστε από τους κάθε λογής κυρίαρχους, για να ξεκινήσουμε κάτι νέο, κάτι δημιουργικό, κάτι επαναστατικό. Χωρίς σωτήρες-προστάτες, αλλά και χωρίς αυταπάτες. Είναι μια μάχη για να πετύχουμε επιτέλους μια νίκη, για να σταθούμε στα πόδια μας, να ξαναβρούμε τη χαμένη μας αξιοπρέπεια.

Η υπεράσπιση της κατάληψης της ΕΡΤ είναι το πρώτο ζητούμενο ως διαφύλαξη ενός κέντρου αγώνα. Ωστόσο, αυτό δεν αρκεί. Ό,τι φτιάξαμε μέχρι τώρα αποτελεί ήττα σοβαρή και ρήγμα για το καθεστώς των σαμαροειδών και επομένως θα έρθει η απάντηση και θα είναι σκληρή. Θα πρέπει να δούμε πώς θα αντιμετωπίσουμε αύριο-μεθαύριο την καταστολή. Θα πρέπει να φτιάξουμε και νέα κέντρα αγώνα, θα πρέπει να προχωρήσουμε σε νέες καταλήψεις, να διαδώσουμε τον αγώνα μας παντού. Να μιλήσουμε στους γείτονές μας, στους συμπολίτες μας, να συγκρουστούμε με τους αντιδραστικούς και τους βολεμένους. Να τους προλάβουμε, να τους μπλοκάρουμε εμείς πρώτα.

Στη συγκυρία αυτή, μετράει το εδώ και τώρα. Όχι το βλέποντας και κάνοντας, αλλά το κάνοντας και βλέποντας. Ερχόμαστε από καναπέδες, απεργίες, φόβους, κινήματα, παθητικότητα, εξεγέρσεις, αμηχανία. Δε σκεφτόμαστε με τον ίδιο τρόπο, αλλά νιώθουμε το ίδιο πράγμα: ότι μόνο με τη δική μας δράση θα μπορέσουμε να ανοίξουμε νέους δρόμους, να ανακτήσουμε τον έλεγχο των πραγμάτων. Ας μπολιάσουμε τον κοινό θυμό και την αγανάκτηση με τη φαντασία μας και την ισότιμη δράση. Ας συμφωνήσουμε κι ας διαφωνήσουμε, αλλά να παλέψουμε μαζί. Σήμερα δεν έχουμε την πολυτέλεια ούτε να κουραστούμε, ούτε να απογοητευτούμε, ούτε να υποχωρήσουμε. Να μη διαχειριστούμε τη μιζέρια μας, να πάμε παρακάτω.

Αλληλέγγοι/ες από το Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ

Κείμενο που μοιράστηκε αυτές τις μέρες στο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ.