ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ ΚΑΙ Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ.

ΘΕΣ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΤΗ ΛΥΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ? ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ ΚΑΙ Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ.

Πολλοί από όσους γράφουμε εδώ μέσα κι εδώ και πολλά χρόνια και Π.Μ. (προ μνημονίου) στιγματίζουμε τις αιτίες που μας έφεραν σ΄αυτό το χάλι, κάθε τόσο λαβαίνουμε μειλ ή σχόλια "αγανακτισμένων" που λένε "εσύ τι κάνεις?" Λοιπόν λέω να ξεκαθαρίσω τη θέση μου, και μαζί με μένα να "καθαρίσω" το όνομα όλων όσων ζήσαμε σε ένα άλλο πλανήτη όταν τα μεθυσμένα πλήθη παίζανε με τα σημαιάκια τους και οτιδήποτε άλλο.. παίζεται.

Υπάρχει λοιπόν ένα μικρό ποσοστό αγαπητοί μου σ΄αυτή εδώ τη ταλαίπωρη πατρίδα που δεν ακολούθησε δυο βασικούς κανόνες σε όλη τη διάρκεια που παιζόταν το μεγάλο μας τσίρκο της μεταπολίτευσης.

"Δεν τα φάγαμε μαζί " είναι ο πρώτος και σαν επισφράγιση αυτού έρχεται ο δεύτερος "δεν τους ψηφίσαμε ποτέ" Ξέρεις λοιπόν εσύ που μιλάς και δείχνεις με το δάχτυλο, απαιτώντας τώρα κάποιος να σου δώσει άλλη μια φορά τη λύση στο πιάτο έτοιμη για να βγεις από το χάλι σου, τι είναι να ζεις σαν κομπάρσος, αναγκαστικά, σ΄ενα κράτος που το 80% του πληθυσμού έχει τη μορφή φανατικού οπαδού μιας ποδοσφαιρικής ομάδας κι όχι πολίτη?

Να περνάνε μέρες, μήνες, χρόνια και να ζεις στο περιθώριο, με επιλογή , λόγω προσωπικής αξιοπρέπειας, και με στερήσεις, με όλα να είναι δύσκολα για να μην υποκύψεις στην ευκολία του να είσαι το πρόβατο του ενός μαντριού ή του άλλου, να ανέχεσαι τα αίσχη, τις απατεωνιές, τα ψέματα, να τα βλέπεις ξεκάθαρα και να εισπράττεις το χλευασμό, το μένος πολλές φορές, τη κακία όλων των λοβοτομημένων που έχουν πέσει σε ένα διαρκές μεθύσι από υποσχέσεις, ταξίματα, "άκρες", λαδώματα, ευκολίες, μίζες, φακελάκια, παρανομίες, και ότι άλλο έκρυβε το πελατειακό πανηγύρι των μπλε και πράσινων κόκκων του πλυντηρίου της μεταπολίτευσης και να σου λέει κάποιος εσύ τι κάνεις?

Εγώ δεν κάνω τίποτα μ@λάκα. Γράφω και περιγράφω τη κατάντια σου, αλλά δεν κάνω τίποτα γιατί εγώ δεν έχω καμιά κατάντια. Εδώ και αρκετά χρόνια πριν κράτησα τη ζωή μου όχι κρεμασμένη από κατουρημένες ποδιές αλλά με αγώνα προσωπικό μέσα από απίστευτες δυσκολίες. Παλεύοντας να κρατήσω συνέχεια μια δουλειά με την αξία μου στην αρένα του ιδιωτικού τομέα, και μάλιστα όχι με το τρόπο του καρπαζοεισπράκτορα αλλά ρισκάροντας με τα προσωπικά μου όχι, απαιτώντας και μισθό, και ωράριο και ασφάλεια (μέχρι και σήμερα αυτό κάνω) και διατεθειμένη αν δεν μου δίνουν αυτά που θέλω να μείνω καλύτερα στο δρόμο ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ. Έχω ενημερώσει και τα παιδιά μου να ξέρουν πως αν χρειαστεί λυπάμαι αλλά θα αντιμετωπίσουν μια μάνα άστεγη ή στη φυλακή (γιατί ποτέ δεν ξέρεις)

Δεν έχω ούτε σπίτι δικό μου, ούτε αυτοκίνητο ούτε καν μοτοποδήλατο. Γιατί με το μικρό μισθό μου και ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΔΑΝΕΙΣΤΩ ΑΠΟ ΤΡΑΠΕΖΑ, γιατί για να πάρω σπίτι ακόμα και μια τρύπα, θα έπρεπε να κάνω το σκατό παξιμάδι, να στερήσω από τα παιδιά μου τις καθημερινές τους ευκολίες ακόμα και τη μόρφωση τους, και από τη δική μου ζωή πράγματα που θεωρούσα σημαντικά, για να μαζεύω λεφτά να πάρω ένα κωλόσπιττο. Ε λοιπόν δεν με ενδιέφερε και τώρα ένα σωρό "φίλοι" που με κοίταζαν σαν ανεπρόκοπη μου λένε τι να κάνουμε γιατί οι τράπεζες θα μας πάρουν τα σπίτια. Να κόψεις κατ΄αρχήν το χέρι που τους ψήφιζε σαν να ήταν άγιες εικόνες τους λέω με αρκετά σκληρό τρόπο γιατί όταν δεν είσαι ο καλός νοικοκύρης έχεις μάθει πως η ζωή δεν κερδίζεται με κλάψα αλλά με αγώνα.

Το σπίτι μου σε μια δυτική συνοικία της τερατούπολης περιέχει τα απολύτως απαραίτητα αξεσουάρ για να κοιμάται κάποιος σ΄ενα κρεβάτι, να πλένεται και να μαγειρεύει, το χαζοκούτι (αυτό δεν ξεφεύγει κανένας) τον υπολογιστή που σου γράφω και 5 βιβλιοθήκες τίγκα στα βιβλία. Υπάρχουν κι άλλα ακουμπισμένα δεξιά κι αριστερά γιατί δεν έχω χώρο να βάλω κι άλλες βιβλιοθήκες. Ξέρεις πως αγόρασα τα βιβλία? Όταν έβγαινα ραντεβού με φίλες για καφέ και ψώνια και τις άφηνα να τριγυρίζουν στα μοδάτα μαγαζιά και να χαλάνε χρήμα και ώρες για ένα σωρό αηδίες που είχαν πάθει εθισμό κι εγώ ήμουν σε παλαιοπωλεία, σε βιβλιοπωλεία, σε μικρά μαγαζάκια να παριστάνω το μικρό εξερευνητή και τις συναντούσα μετά μέχρι που τις έκοψα γιατί μου έκαναν κακό στο μυαλό ν΄ακούω τόσες πολλές μπούρδες μαζεμένες.

Με τον ίδιο τρόπο, όταν επέλεγα να ακούσω μουσική άκουγα μουσική κι όχι φασαρία, όταν επέλεγα να δω μια ταινία (ξέχασα να πω πως ο άλλος θησαυρός στο σπίτι είναι πολύ μεγάλη μια συλλογή από ταινίες και μουσικές) ήταν γιατί είχε κάτι να μου πει, κι όχι για να βρω ένα χώρο να τρώω ποπκόρν και να επιδεικνύω το τελευταίο παπουτσάκι που αγόρασα σε καλή τιμή.

Σε μια μακριά πορεία, άλλαξα πολλές δουλειές και δύο πατρίδες, σε διαφορετικές φάσεις βρέθηκα να ασχολούμαι με φωτογραφία, με θέατρο, την άλλη με κηπουρική, κάποια χρόνια μελετούσα αρχαίους πολιτισμούς, άλλη φάση έγινα ειδήμων στην λογοτεχνία του φανταστικού, όπως έμαθα να παίζω και πολύ καλό τάβλι ακόμα και πρέφα. Ασχολήθηκα με τη μαγειρική και με τη ζωγραφική. Ξεψάχνισα διάφορα μυστήρια που αφορούν τον άνθρωπο, το περιβάλλον, τα μεγάλα ερωτήματα, το σύμπαν, όλα αυτά που άλλοι τα διαβάζουν σήμερα σε περίληψη, από όποιον τους πλασάρει το οτιδήποτε. Προσπάθησαν να ισορροπήσω ανάμεσα στη σκληρή πραγματικότητα και την ομορφιά ενός κόσμου που ήταν εκτός αυτής. Κρατώντας και το μυαλό μου και τη ζωή μου σε μια αρμονία που φαινόταν πολύ "φτωχή" στους απανταχού εθισμένους σε σκουπίδια καταναλωτές. Εμαθα να χρησιμοποιώ και τη πένα, και το κατσαβίδι, και τη κουτάλα, και το ξινιάρι.

Ξέρεις με τι τίμημα όλα αυτά? Φτωχική ζωή, αποκλεισμένη από καθως πρέπει νοικοκυραίους που με έβλεπαν σαν ουφο, στοχοποιημένη από κομματόσκυλα σαν "ύποπτη" περίπτωση, σε τεντωμένο σχοινί συνέχεια στον εργασιακό χώρο με την υπόδειξη "ανυπάκουος εργαζόμενος" στοχοποιημένη από καλές νοικοκυρές σαν μια όχι τόσο συνετή και σοβαρή μάνα, και από το σύνολο των ανθρώπων που γνώριζα σαν "ψιλομ@λάκας" και άχρηστη γιατί δεν είχα ούτε ένα σπίτι της προκοπής ούτε μια κοινωνική ζωή αξιοπρεπή.

Πάλη με τα μνημόνια των απανταχού συμμοριών, φατριών, μαντριών 53 ολόκληρα χρόνια. Κι όταν τώρα με ρωτάς τι κάνεις εσύ που λες τόσα και λύση δεν δίνεις. Σου απαντώ στα ίσια. Ότι έκανα και πάντα με μια επί πλέον δικαίωση. Σε βλέπω τώρα να κοιτάς αγκαλιασμένους τους δυο μονομάχους για τους οποίους θυσίασες όλη σου τη ζωή και το μυαλό σου, να σχεδιάζουν να σου πιουν κι το τελευταίο μεδούλι που σου έχει απομείνει, και σου φωνάζω

Κατάλαβες τώρα ποιος ήταν ο μ@λάκας?

Εντάξεις σε ικανοποιεί η απάντηση?

Και φυσικά αυτό το κείμενο είναι αφιερωμένο όχι στη αφεντομουτσουνάρα μου, αλλά σε όλους τους ανθρώπους που έτσι έζησαν. Μεγαλύτερους και νεώτερους και που έτσι ζουν ακόμα. Χωρίς εκβιασμούς, χωρίς ρουσφέτια, χωρίς φόβο να παλέψουν, χωρίς "άκρες" για να επιβιώσουν. Δεν είναι πολλοί αλλά είναι καλοί. Με αλλιώτικες επιθυμίες και όνειρα από αυτές που τους επέβαλαν οι βοσκοί. Ανθρωποι που με τον ένα ή άλλο τρόπο κατάφεραν να διατηρήσουν την ατομικότητά τους, να ανακαλύψουν το δικό τους κόσμο, χωρίς να είναι αποκλεισμένοι από τους συνανθρώπους , από το κοινωνικό σύνολο, με το οποίο προσπάθησαν να συμβίωσουν με όσο περισσότερο σεβασμό. Κι είναι κακό σπυρί στο σύστημα γιατί είναι πεπειραμένοι στα μνημόνια της ζωής. Γνώρισα πάρα πολλούς ανθρώπους τέτοιας πάστας. Στα πιο ανώνυμα μέρη. Κι ακόμα και μέσα στους ψηφοφόρους των δυο μονομάχων ήταν πολλοί άνθρωποι αξιοπρεπείς, μαχητές, έντιμοι και παραπλανημένοι. Αλλά καλοί άνθρωποι.

Εκείνοι φυσικά που κατάφεραν να μείνουν εκτός αλλά εκτός από το να μην είναι συμμέτοχοι ανέπτυξαν και μια άλλη αντίληψη για όλα, που κατάφεραν να περάσουν σε άλλα επίπεδα γνώσης , μόνοι τους, με τη βαρκούλα τους μέσα στον ωκεανό της απάτης, είναι ακομα λιγότεροι. Γιατί αν χρειάζεται αγώνας για να τη βγάλεις αξιοπρεπής χωρίς φόβο, μέσα στην απατηλή πραγματικότητα (από τα θεμέλιά της) φαντάσου τι πρέπει να κάνεις για να περάσεις ΕΚΤΟΣ και μάλιστα όταν δεν ανήκεις και δεν θέλεις να ανήκεις ούτε στα καθιερωμένα μαγαζάκια της πνευματικής αναζήτησης που λειτουργούν στην ίδια βάση με τα υπόλοιπα φαστφουντάδικα.

Ο Οδυσσέας δεν γύρισε στην Ιθάκη πάνω σε κότερο με υπηρέτες να του σερβίρουν κοκτέιλ και ένα μάτσο γλάστρες να του ενισχύουν την αυτοπεποίθηση, σκυμένος πάνω σ΄ενα λαπ τοπ να βλέπει το χρηματηστηριακό τζόγο... Κάπως αλλιώς είναι το ταξίδι για την Ιθάκη. Λίγο πιο άγριο αλλά αξίζει το κόπο. Πιστέψτε με.

Κι αν μετά από όλα τα παραπάνω με ρωτήσεις, εύλογα, ποια πολιτική παράταξη υποστηρίζω τελικά που έχει τις προδιαγραφές για να αναπτύσσουν τα μέλη της μια τέτοια αντίληψη και δύναμη, λυπάμαι που θα σε απογοητεύσω και μαζί και όλους όσους ακόμα είναι κλεισμένοι στα κουτάκια τους, αλλά ειλικρινά σκέψου μόνος, υπάρχει μια πολιτική παράταξη τώρα έτσι όπως τους βλέπεις όλους γύρω που να δίνει το δικαίωμα στον άνθρωπο να είναι ελεύθερος να αναπτύξει τη δική του αντίληψη για το κόσμο, να συμμετέχει ο ίδιος στην οργάνωση της κοινωνίας, να ψηφίζει όχι νόμους και διατάγματα αλλά ΚΑΝΟΝΕΣ που θα διαμορφώσουν τη λειτουργεία της Πολιτείας σε άλλο επίπεδο δικαιοσύνης, αξιοκρατείας, πολιτισμού και γνώσης. Δηλαδή βλέπεις κάποια παράταξη που γνώμονας του ΜΟΝΤΕΛΟΥ που θα προτείνει είναι ο ελεύθερος και δημιουργικός πολίτης, η δημοκρατία στην ουσία της κι όχι στους τύπους, η αναδιάρθρωση της αντίληψης των ανθρώπων κι όχι η ανακατανομή από τα φραγκοδίφραγκα και η αναδιοργάνωση της ήδη υπάρχουσας τάξης των πραγμάτων? Αν υπάρχει ένας τέτοιος φορέας μ΄αυτόν είμαι λοιπόν.

http://vasiliskos2.blogspot.gr/

Η Τρόικα είναι εδώ και αλωνίζει! Γδέρνει, προγράφει, βασανίζει, εκτελεί, παγιδεύει - όμως...

Η Τρόικα είναι εδώ και αλωνίζει!
Γδέρνει, προγράφει, βασανίζει, εκτελεί, παγιδεύει - όμως όλα αυτά δεν μεταδίδονται, διότι η ΕΡΤ, που ήταν πρώτη στη μετάδοση τέτοιων αιματηρών γεγονότων, τώρα δεν εκπέμπει, ή όταν εκπέμπει, δεν
αναφέρεται σε τέτοια θέματα για να μη φανεί προκατειλημμένη.

Κι ενώ ανά την επικράτεια μαίνεται ο πόλεμος των συνταγματολόγων (και των οινολόγων στην περίπτωση που οι συνταγματολόγοι τα ’χουν τσούξει) για την ερμηνεία του ομοιούσιου στο ομοούσιό του ΣτΕ, η κουφάλα η Τρόικα θερίζει.
Σαν να έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους ο Αλάριχος, ο Αττίλας κι οΠροκρούστης, κόβουν ράβουν, λύνουν δένουν, σπάνε σφάζουν. Τόσο οιπερικοπές απ’ την Υγεία, πάρε κάτω πέντ’ έξι νοσοκομεία, γράψε καμμιάσαρανταριά χιλιάδες νεκρούς στα επόμενα χρόνια λόγω έλλειψης πόρων,προσωπικού κι ελπίδας.
Κόψε απ’ την Αμυνα ακόμα 80 εκατομμύρια και σταύρωσε τα δάκτυλά σου να μη μας βάλουν κωλοδάχτυλο. Φέρε πάλι
τα εφάπαξ, κόψε από ’δώ, απόκοψε από ’κεί, κόψε ακόμα τριάνταΕυρώ από τη σύνταξη του κωλόγερου, κόψε του και τα φάρμακα, να δούμε ύστερα πώς θα ζήσει για να παίρνει αυτήν την κωλοσύνταξη. Μακελειό.
Ευτυχώς που στην κυβέρνηση συχνάζει και ο κυρ Φώτης! Ευτυχώς που τις τελευταίες τρεις μέρες οι πολιτικοί αρχηγοί της τρικομματικής
και τριτοκοσμικής αυτής κυβέρνησης έχουν συναντηθεί τέσσερις φορές. «Αν αρχίσετε τις κατασχέσεις στην πρώτη κατοικία, θα χορέψω τονχορό του Ζαλόγγου», απειλεί ο κυρ Φώτης. «Αν βάλετε χέρι στις καταθέσεις, θα το κάνω Κούγκι», απειλεί ο Μπενύτο. («Χρύσανθε, πάρε τηλέφωνο τηΡεπούση και ρώτα τη αν έγινε το Κούγκι», προσπαθεί να κατευνάσει τα πνεύματα ο κ. Σαμαράς) – εις μάτην! Γορίλες και Γκοντζίλες
οι Τροϊκανοί, ζητούν χαράτσι και για το 2014! «Αδύνατον!», αντιτείνει ο κ. Βενιζέλος «Αυτό το χαράτσι θα το επιβάλουμε εμείς, όχι η Τρόικα! Και να πάψει να μας πιέζει το τρίο Τόμσεν! Δεν θα το ανεχθούμε άλλο».
Οπως καταλαβαίνετε, αγαπητές αναγνώστριες κι αγαπητοί αναγνώστες, η κατάσταση είναι κρίσιμη. Και οι γραμμές αυτές γράφονται πριν από τη χθεσινή συνάντηση των τριών ανδρεικέλων
της Τρόικας, συνεπώς δεν μπορούμε να προβλέψουμε τι μωρίες θαπουν πάλι, αλλά γνωρίζουμε τι εγκλήματα θα κάνουν. Αυτά που έκαναν, αυτά που κάνουν, τα ίδια.
Νέα μέτρα με αντίκρυσμα 3 δισ. (της μαύρης τρύπας στα Ταμεία) απαιτεί η Τρόικα. Τις 12.000 απολύσεις. Νέους φόρους μέσα στο καλοκαίρι. Δύσκολο, λοιπόν, να πάει η χώρα σε εκλογές για τη νέα σύμβαση της Ανθής Σαλαγκούδη. Εκτός απ’ τη φτώχεια,
εκτός απ’ τον υποσιτισμό των παιδιών τους, οι Ελληνες σ’ αυτήν την περίπτωση θα αρχίσουν να αυτοκτονούν και από νευρικά γέλια - πάνω στη φάση, ο Χρύσανθος με σβησμένη τη φωνή πληροφορεί τον Αντώνη: «ούτε το Κούγκι έγινε ποτέ, αρχηγέ, λέει η Ρεπούση». «Τότε να κλειστούμε στο Χάνι της Γραβιάς, ρε παιδιά», ορθώνει ανάστημα ο κυρ Φώτης – «και μην ξανατηλεφωνήσεις στη Ρεπούση».
«Λοιπόν, κύριοι, ας βάλουμε τις σκέψεις μας σε μια τάξη. Φάγαμε 2.600απ’ την ΕΡΤ, όπως έχουμε φάει έως τώρα 2.000.000 από παντού! Πού είναι το πρόβλημά μας να φάμε ακόμα 80.000 απ’ το δημόσιο;»
Οντως! το πρόβλημα είναι απλό και η μήνις του Αχιλλέα που του φάγανε τη Χρυσηίδα περιττή. Ούτε οι σμπίροι χάνονται, ούτε τα «δικά τους παιδιά»στην ΕΡΤ ή όπου αλλού. Αυτοί που έκαναν καλά τη δουλειά τους (και στην ΕΡΤ) αυτοί είναι που θα χαθούν. Αυτοί είναι οι αναλώσιμοι, όσοι «πάνε με το σπαθί τους» ή με «τον σταυρό στο χέρι». Αυτών οι προσπάθειες είναι «συφοριασμένες σαν των Τρώων». Διότι
αυτό είναι το μέγα έγκλημα (και τρόπαιο) αυτού του συστήματος, αυτού του καθεστώτος. Ο απελπισμός των πολιτών, η βύθισή τους στη βεβαιότητα ότι όλοι ίδιοι είναι, ότι τίποτα δεν διορθώνεται. Οτι δεν έχουν αξία τα προσόντα, αλλά τα βύσματα. Οτι η εργασία είναι έρμαιο τηςπειρατείας.
Κάτσε λοιπόν στον καναπέ σου, φίλε μου, σ’ αυτόν τον κόσμο κατισχύει ο κυνικός, ενώ ο φιλόπονος είναι κορόιδο, υπερισχύει ο ιδιώτης ενώ το κοινό αγαθό είναι παράς για τις τσέπες του αεριτζή και του κρατικοδίαιτου.
Κάτσε καλά! Δεν μπορεί να γίνει αλλοιώς! Και μη μιλάς, δεν έχεις πρόταση. Πρόταση έχει ο Μαζούχ. Δεν γίνεται αλλοιώς. Πώς αλλοιώς θέλεις να σε εκβιάσω; Παίρνεις 700 Ευρώ, δώσε τα 100, διότι θα μπορούσες να παίρνεις 500! Δώσε κι άλλα 100, ο διπλανός σου παίρνει 300! Κι ο παραδιπλανός σου τίποτα. Σκάσε λοιπόν και βούλωσ’ το. Μη με αναγκάζεις να σε κυβερνώ μεΠροεδρικά Διατάγματα. Ή μήπως θέλεις να σε επιστρατεύσω;
Ξηγηθήκαμε, κορόιδο, ή θέλεις κι άλλες διευκρινίσεις;…

Η μιζέρια πέθανε. Ζήτω η μιζέρια;

Michael Theodosiadis | 20/06/2013

Γιατί το μαύρο αυτό ήταν ο βαθύτερος και ουσιαστικότερος συμβολισμός μιας ολόκληρης εποχής, αυτής που διανύουμε, στην οποία βουλιάζουμε σταδιακά, χωρίς αποτελεσματικές αντιστάσεις και χωρίς δεδομένη προσδοκία εξόδου και ανατροπής … όπου οι εξεγέρσεις φαντάζουν οι μόνες λύσεις αλλά ανέφικτες, μεταφερμένες σε ένα αόριστο μέλλον που δεν πιστεύουν πολλοί, όπου η ανατροπή θεωρείται η αυταπάτη και η ουτοπία των οραματιστών και η μικρή οθόνη η μόνη απτή πραγματικότητα.

οπισθόφυλλο της εφημερίδας των απεργών στα ΜΜΕ

Ζούμε μέρες παράξενες, νύχτες δύσκολες. Ας τις κάνουμε εμείς δημιουργικές. Ζούμε πλέον σε μια χώρα όπου, παράλληλα με τον οικονομικό πόλεμο που πραγματοποιείται, αναστέλλονται και τα τελευταία θεμέλια δημοκρατικότητας και ελευθεριών που είχαν κατακτηθεί στο παρελθόν. Έχουμε την ευκαιρία για να μιλήσουμε ανοιχτά, να αναδείξουμε το γενικότερο πολιτικό πρόβλημα, να καθορίσουμε εμείς την ατζέντα της δημόσιας συζήτησης.

Το ξαφνικό μαύρο στις οθόνες της τηλεόρασης παγώνει το αίμα. Η επιβαλλόμενη σιωπή φωνάζει υπέρ μιας νέας κανονικότητας. Όποιος δεν καταλαβαίνει το σημερινό πολιτικό διακύβευμα είναι άξιος της μοίρας του. Σήμερα επαναπαύεται σιωπηλός και αδρανής, αύριο θα θέλει αλλά δε θα μπορεί πλέον να μιλήσει. Ποιος ή ποια από εμάς θα κάνει πως δε βλέπει το σκοτάδι που έρχεται; Ποιος ή ποια από εμάς θα μείνει ήσυχος με την ακροδεξιά κυβέρνηση που μας κυβερνά; Ποιος ή ποια από εμάς θα συμβιβαστεί με τον αυταρχικό και ολιγαρχικό τρόπο άσκησης της εξουσίας; Ποιος ή ποια από εμάς θα παραδοθεί στην απάθεια, την ανευθυνότητα, την απελπισία ή τον μηδενισμό;

Βγήκαμε στο δρόμο, γεμίσαμε το ραδιομέγαρο και τα υπόλοιπα κτήρια της ΕΡΤ, προσφέροντας την αλληλεγγύη μας. Αλληλεγγύη όχι απλά στους εργαζομένους της ΕΡΤ, αλλά και στους κάθε λογής απολυμένους, στους απλήρωτους, στους επιστρατευμένους απεργούς και στους διωκόμενους. Έχουμε πια όλους τους λόγους του κόσμου να είμαστε μαζί στο δρόμο. Ο αγώνας των εργαζομένων της ΕΡΤ είναι αγώνας όλων μας. Είναι, όμως, αγώνας όχι για να επιστρέψουμε απλά στην πρότερη κατάσταση αλλά για να σταματήσουμε την γενικότερη επίθεση που δεχόμαστε από τους κάθε λογής κυρίαρχους, για να ξεκινήσουμε κάτι νέο, κάτι δημιουργικό, κάτι επαναστατικό. Χωρίς σωτήρες-προστάτες, αλλά και χωρίς αυταπάτες. Είναι μια μάχη για να πετύχουμε επιτέλους μια νίκη, για να σταθούμε στα πόδια μας, να ξαναβρούμε τη χαμένη μας αξιοπρέπεια.

Η υπεράσπιση της κατάληψης της ΕΡΤ είναι το πρώτο ζητούμενο ως διαφύλαξη ενός κέντρου αγώνα. Ωστόσο, αυτό δεν αρκεί. Ό,τι φτιάξαμε μέχρι τώρα αποτελεί ήττα σοβαρή και ρήγμα για το καθεστώς των σαμαροειδών και επομένως θα έρθει η απάντηση και θα είναι σκληρή. Θα πρέπει να δούμε πώς θα αντιμετωπίσουμε αύριο-μεθαύριο την καταστολή. Θα πρέπει να φτιάξουμε και νέα κέντρα αγώνα, θα πρέπει να προχωρήσουμε σε νέες καταλήψεις, να διαδώσουμε τον αγώνα μας παντού. Να μιλήσουμε στους γείτονές μας, στους συμπολίτες μας, να συγκρουστούμε με τους αντιδραστικούς και τους βολεμένους. Να τους προλάβουμε, να τους μπλοκάρουμε εμείς πρώτα.

Στη συγκυρία αυτή, μετράει το εδώ και τώρα. Όχι το βλέποντας και κάνοντας, αλλά το κάνοντας και βλέποντας. Ερχόμαστε από καναπέδες, απεργίες, φόβους, κινήματα, παθητικότητα, εξεγέρσεις, αμηχανία. Δε σκεφτόμαστε με τον ίδιο τρόπο, αλλά νιώθουμε το ίδιο πράγμα: ότι μόνο με τη δική μας δράση θα μπορέσουμε να ανοίξουμε νέους δρόμους, να ανακτήσουμε τον έλεγχο των πραγμάτων. Ας μπολιάσουμε τον κοινό θυμό και την αγανάκτηση με τη φαντασία μας και την ισότιμη δράση. Ας συμφωνήσουμε κι ας διαφωνήσουμε, αλλά να παλέψουμε μαζί. Σήμερα δεν έχουμε την πολυτέλεια ούτε να κουραστούμε, ούτε να απογοητευτούμε, ούτε να υποχωρήσουμε. Να μη διαχειριστούμε τη μιζέρια μας, να πάμε παρακάτω.

Αλληλέγγοι/ες από το Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ

Κείμενο που μοιράστηκε αυτές τις μέρες στο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ.

Έπεσαν οι φερετζέδες: Η Χρυσή Αυγή αυτοπροτείνεται για ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΕ ΣΑΜΑΡΑ

Διαβάστε τι αναφέρεται μεταξύ άλλων σε άρθρο της Χ.Α, στην ιστοσελίδα της...
Σε πανικό βρίσκεται το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα. Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης τρέμουν ακόμα και να μιλήσουν για εκλογές. Τα ίδια και ο dear Alexis που στην ομιλία του στο Σύνταγμα δεν τόλμησε να προφέρει ούτε μία φορά τη λέξη "Εκλογές". Τι συμβαίνει όμως και τα ανδρείκελα του κατεστημένου φοβούνται ακόμα και να αναφέρουν τη λέξη αυτή, ενώ μέχρι χθες ήταν η μόνιμη καραμέλα τους; Μήπως θα έρθει κάποιος και θα τους βάλει...
πιπέρι στο στόμα;
Προφανώς όχι, απλά έχουν πάρει στα χέρια τους τα αποτελέσματα των τελευταίων δημοσκοπήσεων. Έτσι, μετά τις τελευταίες εξελίξεις στην ΕΡΤ οι πάντες πατώνουν δημοσκοπικά και μόνο η Χρυσή Αυγή ανεβαίνει. Πιο συγκεκριμένα, έχουμε ξεπεράσει τον Σύριζα, που έχει πάρει την κατιούσα και είναι το μόνο κόμμα που μπορεί πλέον να συγκυβερνήσει με τη ΝΔ, μετά την ολική κατάρρευση ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ.
Υ.Γ
Λέτε για αυτό να είδαμε και την στήριξη Σαμαρά από Χ.Α για το κλείσιμο της ΕΡΤ...;;;


(ΠΗΓΗ: http://exomatiakaivlepo.blogspot.com/)


ΣΧΟΛΙΟ Α.Α.: Τα ιδεολογικά αδερφάκια πέταξαν τις κουκούλες τους και πλέον παρεούλα αυτοϊκανοποιούνται αυτοπροτεινόμενοι. Ένα χρόνο μετά τις εκλογές, η χαρά δεν αφήνει την π***να να κρύβεται άλλο!

Είναι η ζωή μας, ηλίθιε!..............................

Μισθοί και συντάξεις πείνας εν… όψει!

               

Γιατί μας κρύβουν ότι οι μισθοί θα πέσουν στα 420 ευρώ και οι συντάξεις στα 360!!! - Διαβάστε τι μας περιμένει από Σεπτέμβριο, μετά τα μπάνια του λαού.
Αν νομίζετε ότι στην Ελλάδα των Μνημονίων τα έχουμε δει και τα έχουμε ζήσει όλα, πλανάστε πλάνην οικτρά. Η νύχτα του «Αγίου Βαρθολομαίου» δεν έχει έρθει ακόμα.
Η μεγάλη σφαγή του ελληνικού λαού είναι μπροστά και -ως συνήθως- θα γίνει μετά τα «μπάνια του λαού». Τα δύσκολα είναι προ των πυλών και ο πάτος του βαρελιού δυστυχώς δεν έχει φανεί ακόμα.
Επειδή, όμως, το ψέμα και η συγκάλυψη έχουν κοντά ποδάρια, κάποιος πρέπει να πει στον ελληνικό λαό την αλήθεια για όλα όσα έχουν υπογραφεί στο Μνημόνιο ΙΙΙ και στις επικαιροποιήσεις των προηγούμενων Μνημονίων.

Αδρομερώς η κυβέρνηση έχει υπογράψει πολύ οδυνηρές δεσμεύσεις που ακόμα δεν έχουν εφαρμοστεί και μπροστά στις οποίες το κλείσιμο της ΕΡΤ θα φαντάζει πταίσμα.
Διαβάστε, λοιπόν, ποια θα είναι τα επόμενα μέτρα στα οποία θα προχωρήσει οποιαδήποτε κυβέρνηση κι αν βρίσκεται στην εξουσία από Σεπτέμβριο, με βάση τα συμφωνηθέντα των Μεσοπρόθεσμων και των Μνημονίων.
Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να σημειώσουμε ότι οι τέσσερις βασικές εντολές της τρόικας που προβλέπονται από τις μνημονιακές δεσμεύσεις και για τις οποίες δεν έχει γίνει οποιαδήποτε επιπρόσθετη ενέργεια είναι οι ακόλουθες:
*Περαιτέρω μειώσεις μισθών και συντάξεων
*Απολύσεις στο δημόσιο τομέα
*Αποκρατικοποιήσεις και αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας
*Επενδύσεις
Παράλληλα, τα μαξιλάρια ζωής της παρούσας κυβέρνησης είναι δύο:
1ον. Ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, προκειμένου να προχωρήσουν τα μεγάλα έργα και να πέσει ζεστό χρήμα μέσω του ΕΣΠΑ στην πραγματική οικονομία, καθώς μέχρι στιγμής δεν υπάρχει «σταγόνα» από τα χρήματα του προγράμματος.
2ον. Οι γερμανικές εκλογές από τις οποίες η ελληνική κυβέρνηση ευελπιστεί να γίνει το πολυπόθητο γενναίο κούρεμα του ελληνικού χρέους, προκειμένου να μη ληφθούν επιπλέον μέτρα για τη διετία 2014-2016 ύψους 4 δις ευρώ.
Οι δυο αυτές προϋποθέσεις είναι αναγκαίες και ικανές συνθήκες, για να προχωρήσει η παρούσα κυβέρνηση. Αν κάποιο από τα παραπάνω δεν γίνει, είναι προφανές ότι η χώρα θα οδηγηθεί σε πολιτική αστάθεια εντός… αχαρτογράφητων περιοχών.
Δείτε λοιπόν τι μας περιμένει το επόμενο διάστημα, παρά το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού διαβιοί ήδη και πανθομολογούμενα υπό άθλιες συνθήκες στα όρια της απόλυτης φτώχειας:
Ξανά στη μέγγενη μισθοί και συντάξεις
Παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση διαψεύδει ή καλύτερα αποφεύγει, όπως ο διάβολος το λιβάνι, την όποια συζήτηση γύρω από την εξοντωτική περικοπή του επανειλημμένως υποβαθμισμένου κατώτατου μισθού εν Ελλάδι, είναι τοις πάσι γνωστό και προβλέπεται από το Μνημόνιο ότι ο κατώτερος μισθός θα πέσει, από τα 586 ευρώ που βρίσκεται σήμερα, στα 420 ευρώ!
Όπως αναφέρεται ρητά και κατηγορηματικά στο τελευταίο Μνημόνιο, η συζήτηση για τον επανακαθορισμό του κατώτατου μισθού αναμένεται να ξεκινήσει το πρώτο τρίμηνο του 2014. Στην πράξη, ο μισθός των 586 ευρώ θα είναι μεταβλητός και θα μπορεί να πέφτει, όταν η ανεργία παραμένει υψηλή, αλλά και όσο δεν ανακάμπτει η οικονομία, ενώ, αντίστοιχα, αν οι δύο αυτοί βασικοί δείκτες βελτιωθούν, τότε τα 586 ευρώ θα αυξηθούν. Συνεπώς γίνεται σαφές ότι λόγω του υψηλού ποσοστού ανεργίας (πάνω από 27%) ο μισθός αναπόδραστα θα κατρακυλήσει περίπου στα 420 ευρώ και στις αρχές κάθε έτους θα επανακαθορίζεται με βάση τις δημοσιονομικές σταθερές.
Την ίδια ώρα οι πιέσεις από την τρόικα προς την ελληνική κυβέρνηση για το ύψος των συντάξεων τόσο στον ιδιωτικό όσο και στο δημόσιο τομέα, είναι αφόρητες. Η βασική επιχειρηματολογία των δανειστών είναι πως «είναι αδύνατον οι μισθοί να πέσουν στα 420 ευρώ και οι συντάξεις να βρίσκονται πάνω από τον κατώτερο μισθό!» Όπερ μεταφραζόμενο σημαίνει ότι πάμε με μαθηματική ακρίβεια σε ενιαία βασική σύνταξη πείνας των 360 ευρώ, κάτι που είδε το φώς της δημοσιότητας μέσω σχετικής πρότασης που απέστειλε στο Υπουργείο η διοίκηση του ΙΚΑ, αλλά και δυνάμει πρόσφατης έκθεσης της Τράπεζας της Ελλάδος.
Βεβαίως, επίσημα, το σενάριο διαψεύδεται, όμως, είναι πέρα για πέρα αληθινό ότι η βασική σύνταξη θα διαμορφωθεί από το 2020 στα 360 ευρώ και όλο το υπόλοιπο ποσό θα χτίζεται με συντελεστές, οι οποίοι θα οδηγούν σε αναλογική σύνταξη υπολογιζόμενη επί του συνόλου των αποδοχών και των εργασιακών ετών που έχουν διανυθεί από την πρώτη ημέρα πρόσληψης. Έτσι, για τους συνταξιούχους του κοντινού μέλλοντος κρίνεται απαραίτητη η άμεση σύναψη ιδιωτικής ασφάλισης, προκειμένου να εξασφαλίζουν ένα μίνιμουμ αξιοπρεπούς διαβίωσης.
Για παράδειγμα τις τελευταίες ημέρες διεξάγεται στο παρασκήνιο ένας σφοδρός πόλεμος μεταξύ Υπουργείου οικονομικών και τρόικας για το ταμείο του ΟΑΕΕ, αφού από την αρχή του έτους οι δανειστές είχαν ζητήσει να επιβληθεί ειδικός φόρος αλληλεγγύης στους ελεύθερους επαγγελματίες, προς αποφυγή επαναλήψεων: με απότοκο να ενισχυθεί η βιωσιμότητα του ταμείου τους. Η κυβέρνηση δεν προχώρησε – όπως συνηθίζει - στην εφαρμογή του μέτρου με αποτέλεσμα να λείπουν περί τα 600 εκατ. ευρώ και τώρα η τρόικα λέγεται ότι ζητεί να περικοπούν οι συντάξεις των δικαιούχων του ΟΑΕΕ!
Κατά τον ίδιο τρόπο από το φθινόπωρο αναμένεται να περικοπούν ακόμα περισσότερο οι επικουρικές συντάξεις, ενώ φέτος, μάλλον, θα είναι η τελευταία χρονιά που οι δημόσιοι υπάλληλοι θα λάβουν ένα πολύ μικρό εφάπαξ το οποίο θα καταργηθεί εντελώς.
Απολύσεις στο δημόσιο τομέα
Η κυβέρνηση Παπανδρέου έχει δεσμευθεί από το 1ο Μνημόνιο για 150.000 μαζικές απολύσεις (και όχι για κινητικότητα και εφεδρεία) στο δημόσιο τομέα μέχρι το 2015 και κλείσιμο χιλιάδων οργανισμών του Δημοσίου, κάτι το οποίο στη συνέχεια αρνήθηκαν να κάνουν τόσο η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, όσο και οι κυβερνήσεις Παπαδήμου και Σαμαρά.
Επειδή, όμως, τα πράγματα έφτασαν στο απροχώρητο με την αναβλητικότητα των ελληνικών κυβερνήσεων και επειδή στις κατ’ ιδίαν συναντήσεις με τους δανειστές οι κυβερνήσεις ούτε μια φορά αρνήθηκαν τις μαζικές απολύσεις στο δημόσιο, αυτές θα γίνουν και μάλιστα με τον πιο βίαιο τρόπο, όπως έγινε στην ΕΡΤ, όταν απολύθηκαν σε ένα βράδυ 2.650 άτομα.
Η αλήθεια είναι ότι η τρόικα δεν ζήτησε ποτέ να φύγουν όλοι αυτοί οι υπάλληλοι από τον ίδιο φορέα. Η συμφωνία ήταν να φύγουν από τις αρχές του χρόνου μέχρι τον Ιούνιο 2.000 άτομα. Η κυβέρνηση καθυστέρησε πολύ να προβεί στις απολύσεις, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει η δόση των 3,2 δις. ευρώ.
Έτσι η λύση βρέθηκε σε μια νύκτα με το κλείσιμο της ΕΡΤ. Ακόμα και μέσα στο καλοκαίρι οι απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων φημολογείται ότι θα είναι σαρωτικές σε όλο το φάσμα του κρατικού μηχανισμού.
Αποκρατικοποιήσεις και αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας
Εδώ είναι που δεν έχει γίνει κάτι ουσιαστικό. Από τις αλήστου μνήμης ημέρες υπουργίας του Γιώργου Παπακωνσταντίνου, ο οποίος εκτιμούσε την αξιοποίηση από τις αποκρατικοποιήσεις και τη δημόσια περιουσία στα 50 δις. ευρώ, πέσαμε σήμερα στα 2,6 δισεκατομμύρια στόχος που σύμφωνα με το ίδιο το ΤΑΙΠΕΔ είναι αδύνατον να επιτευχθεί. Κοινώς μια τρύπα στο νερό. Τρείς κυβερνήσεις από το 2009 δεν έχουν κάνει μία σοβαρή αποκρατικοποίηση, ενώ τα προς πώληση «τεμάχια» πλέον δεν πιάνουν… δεκάρα τσακιστή: ΔΕΠΑ, ΔΕΣΦΑ, ΟΤΕ ΟΛΠ, ΕΥΔΑΠ όλα έχουν βουλιάξε, όπως και η αγοραία αξία τους.
Αξίζει να τονισθεί ιδιαίτερα ότι τα κέρδη από τις αποκρατικοποιήσεις είχαν συνυπολογιστεί στα κέρδη του προϋπολογισμού, (πράγμα που) γεγονός που συνεπάγεται τη δημιουργία νέας τρύπας στα έσοδα που ξεπερνά τα 2,6 δισεκατομμύρια. Είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι η τρόικα θα ζητήσει τα χρήματα αυτά από τη φορολογία, διότι άλλη διέξοδος δεν υπάρχει παρά να καταδικάζονται οι συνήθεις ύποπτοι μισθωτοί και συνταξιούχοι.
Επενδύσεις
Και εδώ βρισκόμαστε στο απόλυτο μηδέν, αφού κανένας φορέας και κανένα πολιτικό πρόσωπο δεν έχει καταφέρει να προσελκύσει μία επένδυση πλην της Cosco που κατά μια ευτυχή συγκυρία, διευκολύνεται στο να περνά μέσω Πειραιά τα προϊόντα της HewlettPackard στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Είναι κάτι παραπάνω από προφανές ότι λόγω μη επίτευξης των παραπάνω στόχων, η τρόικα θα επιμείνει στα ακόλουθα:
-Να μη μειωθεί ο ΦΠΑ τουλάχιστον για τα επόμενα χρόνια
-Να σκληρύνει ακόμα περισσότερο η φορολογία ακινήτων, αφού μόνο για το 2014 η τρόικα περιμένει 3,3 δις από τα ακίνητα.
-Υψηλή φορολογία και σε όλα τα αγροτεμάχια. Ανάλογα με τα πόσα εκατομμύρια στρέμματα αγροτεμαχίων θα δηλωθούν, θα «κλείσει» και το ποσό του φόρου ανά στρέμμα.
-Πλειστηριασμοί ακόμα και πρώτης κατοικίας από το 2014 λόγω χρεών.
-Καμία επιπλέον ρύθμιση χρεών εκτός από αυτές που ήδη ισχύουν τόσο για τα χρέη προς τις τράπεζες όσο και για τα χρέη προς το δημόσιο.

ΠΗΓΗ

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟ ΕΝΑΤΟ ΚΥΜΑ

ο λαζόπουλος των νοικοκυραίων

ANARCHY ACTION 

Ο λαζόπουλος ξεσπαθώνει κατά της τρόικας / το πλήθος αλαλάζει / ο λαζόπουλος μιλά για τους ανέργους και δακρύζει on-air / το πλήθος βουρκώνει, ένας κόμπος μέσα σε όλους / ο λαζόπουλος τραγουδά Χατζιδάκι / το πλήθος πιάνεται χέρι-χέρι και ονειρεύεται μια θάλασσα πλατιά / ο λαζόπουλος λέει ένα αστείο με την λέξη «κλάνω» / το πλήθος γελά σαν να μην είχε γελάσει ποτέ ξανά / ο λαζόπουλος είναι ο άνθρωπος μας, είναι ο επαναστάτης που δεν μπορέσαμε να γίνουμε εμείς, ο δούρειος ίππος στην καρδιά του συστήματος.

τα φώτα κλείνουν. Ο κόσμος φεύγει. Ο λαζόπουλος βγάζει τα ρούχα της δουλειάς, ξεκολλά τα δάκρυα με τρόπο και τα βάζει στην θήκη που γράφει απ’ έξω «εργαλεία για νοικοκυραίους» / μπαίνει στο ελικόπτερο του κοντομηνά και πάει στο σπίτι του στην πάρο εξουθενωμένος από την επαφή του με τους απλούς ανθρώπους.

ο λαζόπουλος απολύει από την εκπομπή του 5 ΑΝΑΣΦΆΛΙΣΤΟΥΣ ταξιθέτες γιατί την Τρίτη 11-6 κάνανε στάση εργασίας ως συμπαράσταση στους εργαζόμενους της ΕΡΤ / καμία αποζημίωση / καμία επίσημη ενημέρωση / το πλήθος δεν ξέρει, στα αρχίδια του, θα υπάρχουν 5 άλλοι ταξιθέτες που θα τους τακτοποιήσουν στις καρέκλες της αφέλειας, στους καναπέδες του βούρκου για να νοιώσουν άλλη μια τρίτη πως ακουμπάνε την επανάσταση.




ο λαζόπουλος είναι ότι πιο ταιριαστό υπάρχει σε αυτόν τον λαό.

υ.γ. υπάρχουν χιλιάδες μικρές ιστορίες σαν την παραπάνω. γράφονται καθημερινά. μην ανησυχείτε νοικοκυραίοι. κάποτε θα πάρουμε εκδίκηση και για εσάς. Οι κεραίες στον Υμηττό είναι αρκετές για να σουβλιστεί η ελίτ των υπνωτιστών.

Ο ρεπορτερίξ και η μάχη των εκλογών

Της Ντίνας Δασκαλοπούλου





Όταν πριν λίγους μήνες ο «πολύς» κύριος Δένδιας δήλωνε πως «δεν θα επιτρέψει σε κανένα γαλατικό χωριό να μην εφαρμόζει το νόμο», όλοι οι Ιερισσιώτες άλλαξαν τα ονόματά τους: ο φούρναρης έγινε «φουρναρίξ», η βουλευτίνα «βουλευτίξ», ο Γιάννης «Γιαννίξ» και πάει λέγοντας. Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να γίνουμε κι εμείς «Ρεπορτερίξ»: αυτό σημαίνει πρωτίστως να είμαστε παρόντες, να μην αναθέτουμε, να συνδιαμορφώνουμε και να αναλαμβάνουμε το μερίδιο της ευθύνης (και της δουλειάς) που μας αναλογεί.

Υπάρχει μια διάχυτη γκρίνια εδώ και λίγες ώρες στον δημοσιογραφικό κόσμο. Και πολλά υψωμένα δάχτυλα προς την ΕΣΗΕΑ: γιατί δεν περιφρούρησε αποτελεσματικά την απεργία μας. Γιατί δεν μπλόκαρε τα τυπογραφεία. Γιατί δεν διέγραψε αυτομάτως τους απεργοσπάστες. Όλα αυτά τα υψωμένα δάχτυλα δείχνουν πάντα τους άλλους και ποτέ τον εαυτό μας. Υπάρχει και μια ευκολία να κατακρίνουμε από απόσταση και χωρίς να μπούμε στον κόπο να ψάξουμε ποιος έκανε τι και γιατί.

Υπάρχει επίσης και μια αμηχανία να παραδεχτούμε πως η απόφαση του ΣτΕ είναι μια πρώτη νίκη. Όχι γιατί διασώζει τις θέσεις εργασίας στην ΕΡΤ (τίποτα δεν διασώζει), αλλά γιατί δίνει τον απαραίτητο χρόνο στους εργαζόμενούς της, με τον αέρα ανοιχτό, να φτιάξουν κοινωνικές συμμαχίες μέχρι την τελική νίκη. Αν οι συνάδελφοι αρθούν στο ύψος των περιστάσεων κι αν έχουν κατανοήσει τι τεράστιο ρόλο έπαιξε η αλληλεγγύη χιλιάδων πολιτών στον αγώνα τους κι αν κάνουν τη δημοσιογραφία που έχουμε ανάγκη ως κοινωνία, αυτή προσωρινή ανάσα που τους δόθηκε από την απόφαση του ΣτΕ θα γίνει αέρας που θα πάρει την Τρόικα εσωτερικού και εξωτερικού και θα την σηκώσει. Η τηλεόραση είναι υπερόπλο. Τώρα ήρθε η ώρα οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ να το χρησιμοποιήσουν στο όνομα όλων μας.

Συνδικαλίστρια δεν είμαι, αλλά έχω κάνει συνδικαλισμό σε κρίσιμες στιγμές: στο συντονιστικό των μαθητικών καταλήψεων το 91. Και στον αγώνα της Ελευθεροτυπίας μέσα στην εργασιακή επιτροπή. Και μετά από 20 ολόκληρα χρόνια στην δημοσιογραφία για πρώτη φορά κατεβαίνω τώρα στις εκλογές της ΕΣΗΕΑ. Παρόλο που προέρχομαι από τα κινήματα – ή ίσως ακριβώς επειδή προέρχομαι από τα κινήματα- είμαι απόλυτα πεπεισμένη για την αναγκαιότητα ενός σωματείου. Κι επειδή έχω μνήμη, θεωρώ απολύτως κρίσιμο η ΕΣΗΕΑ να μην πέσει στα χέρια της τρόικα των δημοσιογράφων. Πέρα από αυτό όμως, ονειρεύομαι ένα άλλο Σωματείο, έναν καινούργιο τρόπο να κάνουμε συνδικαλισμό: με την βάση ισχυρή, με τη γενική συνέλευση κυρίαρχη, με συνεχή λογοδοσία. Αν πιστεύετε ότι μπορούν οι συνδικαλιστικές ηγεσίες από τα πάνω να οργανώσουν τα πάντα, κάνετε λάθος. Οι μάχες δεν μπορούν να δοθούν με στρατηγούς χωρίς στρατό. Οι μεγάλες συγκρούσεις χρειάζονται έναν κλάδο αποφασισμένο και παρόντα.

Δυο χρόνια τώρα τα αφεντικά του Τύπου μας απολύουν, μας αφήνουν απλήρωτους, μας εκβιάζουν. Δυο χρόνια τώρα – εμείς οι κάποτε περιζήτητοι- βρισκόμαστε στα αζήτητα σ’ έναν κλάδο που καταρρέει. Είμαστε οργισμένοι, είμαστε φοβισμένοι, είμαστε απογοητευμένοι και νομίζουμε ότι είμαστε άοπλοι. Η εικόνα της αίθουσας όπου έγινε πριν λίγες μέρες η γενική μας συνέλευση είναι χαρακτηριστική: συνδικαλιστές μιλούσαν μπροστά σε δεκάδες άδειες καρέκλες. Οι ελάχιστοι που παρακολούθησαν τη διαδικασία ήταν κυρίως μεγάλοι σε ηλικία συνάδελφοι.

Εντωμεταξύ, οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ είναι απολύτως συντεταγμένοι στην επίθεση που εξαπολύουν προς τους εργαζόμενούς τους και σε ολόκληρη την κοινωνία. Από τον Μπόμπολα και τον Ψυχάρη μέχρι τον τελευταίο εκδοτίσκο, τα αφεντικά πρέπει να μας ευγνωμονούν για την κατάθλιψη, την παραίτηση, την απομόνωσή μας. Όσο πιο ηττημένοι μέσα μας, τόσο καλύτερα παιδιά θα είμαστε όταν κι αν θα μας κάνουν τη χάρη να μας προσλαμβάνουν στα σφαγεία τους. Όσο πιο τρομοκρατημένοι, τόσο πιο υπάκουοι: θα αναμεταδίδουμε πιστά όσα μας υπαγορεύουν.

Μπορούμε να μιλάμε ατελείωτες ώρες για τα λάθη στρατηγικής και τακτικής που έκανε το Σωματείο μας, σε όλα τα πεδία αυτά τα δυο χρόνια. Μπορούμε να αυτομαστιγωνόμαστε ή να αναπολούμε περασμένα μεγαλεία. Όσο μιλάμε μόνο, είμαστε ακίνδυνοι. Τα αφεντικά – στο μαγαζί που δουλεύει ο καθένας μας και στο μεγάλο μαγαζί που λέγεται Ελλάδα- ποντάρουν στην κούρασή μας, ποντάρουν στην φτώχια μας, ποντάρουν στην απογοήτευσή μας, ποντάρουν στην απόσυρσή μας από τις μαζικές διαδικασίες.

Η επανέκδοση της «Αδέσμευτης Γνώμης» και η διανομή των 100.000 φύλλων της μέσα από ένα δικό μας ανεξάρτητο δίκτυο σε συνεργασία με εκατοντάδες πολίτες σε όλη τη χώρα απέδειξε τι μπορούμε να πετύχουμε όταν δουλεύουμε συλλογικά. Το απεργιακό μας φύλλο είναι ενδεικτικό για το τι μπορούμε να κάνουμε όταν είμαστε αποφασισμένοι: εκδώσαμε μια εφημερίδα που έγινε ανάρπαστη μέσα σε μόλις 24 ώρες. Αυτοοργανωμένοι, χωρίς ιεραρχία, συνάδελφοι από κάθε κλάδο του Τύπου δούλευαν ξέφρενα και… σε κόντρα ρόλο: οι ρεπόρτερ έγιναν υπεύθυνοι διανομής, οι διεθνατζήδες φωτογράφοι, οι φωτορεπόρτερ εφημεριδοπώλες, οι ηχολήπτες συντόνιζαν τη μεταφορά στην ΕΡΤ.

Για πρώτη φορά στις 6 μέρες που κράτησε η μάχη της ΕΡΤ οι δημοσιογράφοι λειτουργήσαμε κινηματικά και συνδεθήκαμε τόσο πολύ με την κοινωνία. Έχουν πολλά ακόμα να μας διδάξουν τα κινήματα: πώς οργανώνονται οι αγώνες, πως ενεργοποιούν όλο το ανθρώπινο δυναμικό, πως θέτουν στόχους συλλογικά, πως συγκρούονται και, κυρίως, πως κερδίζουν.

Για να γίνουν όλα αυτά όμως, χρειαζόμαστε πάνω από όλα ο ένας τον άλλον. Η Συσπείρωση δεν έλειψε ποτέ από καμία μάχη, ούτε στα ΜΜΕ, ούτε στην κοινωνία. Αντιστάθηκε με όλες της τις δυνάμεις σε μια πρωτοφανή λαίλαπα. Στήριξε την απεργία μας και συνέβαλε αποφασιστικά στην έκδοση της Αδέσμευτης Γνώμης. Και, πάνω από όλα, έχει το έμψυχο δυναμικό – και την ψυχή- να αλλάξει το Σωματείο μας ριζικά. Αρκεί εσύ, εγώ, εμείς να σηκώσουμε τα μανίκια. Και για αρχή, να ψηφίσουμε μαζικά και αγωνιστικά.
Πηγή: dimosiografoiert.blogspot.gr

άμα δείτε και σκληραίνει πολύ η στάση σας, να την παίξετε να μαλακώσει..

Vasso Zachs

    

Προς ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, άμα δείτε και σκληραίνει πολύ η στάση σας, να την παίξετε να μαλακώσει...

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΤΗΣ ΤΡΙΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ!

Από www.iskra.gr
Α.ΤΣΙΠΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ: Ο ΧΡΟΝΟΣ ΤΗΣ ΤΡΙΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ!
Σε μια τεράστια, γεμάτη πλαμό και ελπίδα συγκέντρωση στο Σύνταγμα μίλησε απόψε Δευτέρα (17/6/13) ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας.
Ολόκληρη η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα έχει ως εξής:
«Συντρόφισσες του αγώνα,
Σύντροφοι της πάλης,
Νέες και νέοι της ελπίδας,
Πολίτες της Αθήνας που αντιστέκεται,
Λαέ της Ελλάδας που επιμένει,
Απόψε τελειώνουμε με την κυβέρνηση της καταστροφής. Ένας χρόνος ψέματα, εκβιασμοί και βαρβαρότητα. Φτάνει πια! Ο λαός μίλησε. Η πλατεία Συντάγματος στέλνει μήνυμα ανατροπής.
Ως εδώ η καταστροφή! Ως εδώ η συρρίκνωση της δημοκρατίας!
Σε τούτο εδώ τον τόπο τίποτα δεν μας χαρίστηκε. Όλα τα κατέκτησε ο λαός μας με αγώνες και αίμα. Σε τούτη εδώ την πλατεία,170 χρόνια πριν ο λαός μας ξεσηκώθηκε και διεκδίκησε το πρώτο Σύνταγμα. Σε τούτη εδώ την πλατεία, τον Δεκέμβρη του ΄44, ο λαός μας αντιστάθηκε στον κατακτητή και διεκδίκησε τη λευτεριά. Σε τούτη εδώ την πλατεία, τον Ιούλη του ΄65, ο λαός μας αντιστάθηκε στο παλάτι και διεκδίκησε τη δημοκρατία.
Τον Ιούλη του ΄74 διεκδίκησε τη Μεταπολίτευση. Τον Οκτώβριο του ΄81 πανηγύρισε την αλλαγή. Το καλοκαίρι του 2011 διαδήλωσε την αντίθεσή του στη βαρβαρότητα των μνημονίων και διεκδίκησε την αξιοπρέπεια.
Και σήμερα σε τούτη εδώ την πλατεία ο λαός μας στέλνει το μήνυμα στους έντρομους εντολοδόχους της τρόικας. Ο πολιτικός σας χρόνος τελείωσε. Τη Δημοκρατία σε αυτόν τον τόπο την κατακτήσαμε με θυσίες. Δεν θα σας αφήσουμε να την πάρετε πίσω.

Πολίτες της Αθήνας,
Αυτήν την ώρα στο Μέγαρο Μαξίμου ο κ. Σαμαράς έχει καλέσει τους άλλους δύο πολιτικούς αρχηγούς. Για να αποφασίσουν την τύχη της κυβέρνησής τους και την προσωπική τους τύχη.
Και βρίσκω την ευκαιρία να απευθυνθώ από αυτό το βήμα στον πρωθυπουργό. Και να τον ενημερώσω γι' αυτό που δεν εννοεί να καταλάβει: κ. Σαμαρά, τελειώσατε. Να το επαναλάβω άλλη μια φορά για να το εμπεδώσετε:
Τε-λει-ώ-σα-τε! Είτε τα βρείτε, είτε δεν τα βρείτε απόψε, καληνύχτα σας. Μόνο αφήστε παρακαλώ στη θέση τους τα ασημικά που απέμειναν, γιατί δεν σας ανήκουν. Ανήκουν στον ελληνικό λαό.
Ναι, φίλες και φίλοι, λαέ της Αθήνας,
Αυτό είναι η κοινή πεποίθηση, το τελεσίδικο μήνυμα από τον αγώνα της ΕΡΤ και το τεράστιο κύμα αλληλεγγύης που σαρώνει όλη την Ελλάδα. Τελειώσατε κ. Σαμαρά, γιατί έχετε εκθέσει τη χώρα διεθνώς.Σε αυτή τη βίαιη ενέργεια, στο κλείσιμο της ΕΡΤ, στην προσπάθεια για επιβολή του σκότους στις ζωές των ανθρώπων είστε απελπιστικά μόνος, αλλά όχι εντελώς μόνος.
Απομονώσατε και διαπομπεύσατε τη χώρα διεθνώς. Ο πρόεδρος του ευρωκοινοβουλίου θέτει επιτακτικά θέμα ανοίγματος της ΕΡΤ και παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ακόμα και η αγαπημένη σας κ. Μέρκελ αρνήθηκε να ταυτιστεί μαζί σας. Ο πρόεδρος του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού και οι ελληνικές κοινότητες της Γερμανίας καταδικάζουν το κλείσιμο της ΕΡΤ γιατί βυθίζει την ομογένεια στο σκοτάδι. Θρησκευτικοί ηγέτες όπως ο αρχιεπίσκοπος και ο πατριάρχης Αλεξανδρείας, ζητούν να ανοίξει η δημόσια τηλεόραση. 50 γενικοί διευθυντές δημοσίων τηλεοπτικών σταθμών από όλη την Ευρώπη ζητούν το ίδιο. Οι ναυτικοί μας σε όλο τον κόσμο, οι ακρίτες στα νησιά που έμειναν να ακούν στο ραδιόφωνο μόνο αμανέδες. Δημοσιογραφικές ενώσεις, συνδικάτα εργαζομένων.
Όλοι ενώνουν τη φωνή τους ενάντια στο σκοτάδι. Ένας μόνο σύμμαχος σας έμεινε κ. Σαμαρά. Η Χρυσή Αυγή. Ναι! Μόνο οι νεοναζί συμφωνούν με τα αίσχη σας.
Απ' ό,τι φαίνεται, όμως, δεν σας ενοχλεί πλέον το σκοτάδι κ. Σαμαρά. Επιλέξατε να το σφιχταγκαλιάσετε. Αφήνετε τους κολλητούς σας να δηλώνουν πως ενδεχομένως να κυβερνήσετε και με τους νεοναζί. Διαλέγετε επικίνδυνο δρόμο για το λαό και την πατρίδα. Θα μείνετε, όμως, σε αυτό το περιθώριο.
Γιατί ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει το σκοτάδι. Το έζησε το σκοτάδι, τον έζησε το γύψο και δεν θα σας αφήσει να παίξετε με τη Δημοκρατία. Με τη Δημοκρατία δε παίζουν σε αυτό το τόπο!
Θα ήθελα, όμως, με την ευκαιρία της συγκέντρωσης να ενημερώσουμε και την κ. Μέρκελ, που ανησυχεί. Κυρία Μέρκελ, δυστυχώς, ο εκλεκτός σας τελείωσε.
Δεν είναι σε θέση πια ούτε να κυβερνήσει, ούτε να φοβίσει, ούτε να μεταρρυθμίσει, ούτε καν να ρυθμίσει την κυκλοφορία στη Μεσογείων - έξω από την ΕΡΤ. Όσο κι αν σας λείψει, πρέπει να το πάρετε απόφαση:
Τα σπρεντ της αναξιοπιστίας των εκλεχτών σας στην Ελλάδα είναι μεγαλύτερα από αυτά της οικονομίας. Η απόσταση μεταξύ της κυβέρνησης και του λαού έχει πια γίνει αγεφύρωτη. Δεν μαζεύεται πια ο πόθος του λαού για δημοκρατία και αξιοπρέπεια, όσο κι αν τον τρομοκρατήσετε.
Γι' αυτό σταματήστε τους εκβιασμούς, σταματήστε τη τρομοκρατία, σταματήστε τις παρεμβάσεις στα εσωτερικά μιας κυρίαρχης χώρας. Η Ελλάδα δεν θα γίνει αποικία σας. Και τα χαμόγελα της ελπίδας, της αντίστασης και της αξιοπρέπειας, δεν θα σβήσουν από τα χείλη του λαού μας.
Πολίτες της Αθήνας,
Η κυβέρνηση Σαμαρά ένα χρόνο τώρα κατέστρεψε κι ό,τι είχε απομείνει όρθιο. Παρόλα αυτά, μίλησε για ιστορία επιτυχίας, προκειμένου να κρύψει την αποτυχία της σε όλους τους τομείς.
Και μετά τα απανωτά χαστούκια από το ίδιο το ΔΝΤ, από το φιάσκο της ΔΕΠΑ, από τους δείκτες της οικονομίας που διαρκώς επιδεινώνονται, προέβη σε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού. Επιχείρησε να βάλει λουκέτο στη δημόσια Ραδιοτηλεόραση και να ρίξει μαύρο στις οθόνες.
Το πραξικόπημα του κ. Σαμαρά στην ΕΡΤ, ο αποκεφαλισμός χιλιάδων εργαζομένων αλλά και του δικαιώματος του Έλληνα πολίτη στην ενημέρωση, ανέδειξε τα όρια της πολιτικής των μνημονίων και της κυβέρνησης Σαμαρά.
Και από την άλλη, όμως, ανέδειξε τις τεράστιες δυνατότητες του λαϊκού κινήματος, να αλλάξει την πορεία της καταστροφής.
Ο κ. Σαμαράς έπεσε στην παγίδα του ψεύτικου success story του.
Είδε τον εαυτό του, στον ακροδεξιό του καθρέφτη, ως μεγάλο Ναπολέοντα των μνημονίων. Και δεν είδε, ούτε πρόβλεψε, το Βατερλό που του προετοίμαζαν οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ και η μεγάλη πλειοψηφία το λαού μας.
Πίστεψε στο παραμύθι που πουλούσε πριν λίγες μέρες, ότι δήθεν στην Ελλάδα βασιλεύει κοινωνική γαλήνη και πολιτική σταθερότητα. Ότι ο λαός έχει πια αναισθητοποιηθεί από τα βάρβαρα μέτρα της κυβέρνησης, τα χημικά της αστυνομίας, τη μπότα των νεοναζί, την πλύση εγκεφάλου και τον γενικευμένο εμφύλιο του κοινωνικού αυτοματισμού.
Και προχώρησε σε ένα πραξικόπημα όχι μόνο περιφρονώντας τους εργαζόμενους, όχι μόνο αγνοώντας τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού, αλλά αντιμετωπίζοντας σαν στυμμένες λεμονόκουπες και τους ίδιους τους εταίρους του.
Ήθελε να δείξει στην τρόικα, με το κύμα των απολύσεων, καλή διαγωγή. Ήθελε να δώσει ένα συμβολικό πλήγμα στη δημοκρατία και στην ενημέρωση. Ήθελε να διαμοιράσει στους βαρόνους της διαπλοκής και της προπαγάνδας που διαφημίζεται ως ενημέρωση, τα ιμάτια της ΕΡΤ. Να βγάλει τη δημόσια ραδιοτηλεόραση έξω από τη διεκδίκηση της ψηφιακής πλατφόρμας. Και να εξουδετερώσει, ενόψει και των εκλογών, κάθε φωνή αντίστασης, αξιοπρέπειας και δεοντολογίας.
Αυτές ήταν και είναι οι επιδιώξεις του, όσα παραμύθια και αν λέει περί μεταρρυθμίσεων και εξυγίανσης. Γιατί αν ήθελε μεταρρυθμίσεις και εξυγίανση, αν ήξερε τι σημαίνει μεταρρυθμίσεις και εξυγίανση, αν δεν θεωρούσε μεταρρύθμιση τη βαρβαρότητα και εξυγίανση τον αυταρχισμό, τότε δεν θα είχε συνδέσει την πρωθυπουργία του με την πιο μαύρη περίοδο της ΕΡΤ. Δεν θα είχε σπαταλήσει τόσο χρήμα για προσλήψεις, συμβάσεις και εξωτερικές παραγωγές ημετέρων, δεν θα είχε νεκραναστήσει το πνεύμα της ΥΕΝΕΔ, δεν θα είχε επιδοθεί σε κυνήγι μαγισσών.
Το μαύρο, όμως, στην οθόνη, η φίμωση του δημόσιου σήματος γεννά ανατριχίλα σε κάθε δημοκρατικό πολίτη. Το δημόσιο σήμα σε μια κυρίαρχη χώρα παύει να εκπέμπει μονάχα όταν έρχονται ξένα στρατεύματα κατοχής να τη καταλάβουν ή όταν η δημοκρατία μπαίνει σε γύψο.
Το μαύρο στις οθόνες μας είναι το τελευταίο σκαλοπάτι της κυβερνητικής πολιτικής.
Αυτοί που υποτίθεται νοιάζονται για τη πατρίδα, άφησαν του Έλληνες της διασποράς και τους ναυτικούς μας δίχως τη φωνή της πατρίδας. Αυτοί που δήθεν κόπτονται για τα εθνικά μας συμφέροντα άφησαν τις ακριτικές περιοχές χωρίς εκπομπή δημόσιου σήματος της Ελληνικής ραδιοτηλεόρασης. Έπνιξαν τη φωνή του πολιτισμού. Έβαλαν λουκέτο στην ΕΡΤ του Μάνου Χατζηδάκη και του Οδυσσέα Ελύτη. Στην ΕΡΤ του πολιτισμού και της δημιουργίας.
Και την ίδια ώρα οι αρχιερείς της κομματοκρατίας και του ρουσφετιού θέλουν να μας πείσουν ότι όλα αυτά τα κάνουν γιατί τους ενοχλεί η κομματοκρατία. Η ΕΡΤ, όμως, θα αποδειχτεί το κύκνειο άσμα του κου Σαμαρά και της κυβέρνησής του. Το κίνημα της ΕΡΤ είναι η αρχή του τέλους της τρικομματικής κυβέρνησης του μνημονίου. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών δεν πρόκειται να καθίσει με σταυρωμένα τα χέρια, να παρακολουθεί το βιασμό της δημοκρατίας.
Ίσως ο κ. Σαμαράς νόμιζε ότι η κοινωνία θα δει στο πρόσωπο των απολυμένων της ΕΡΤ, τους χρυσοκάνθαρους που ο ίδιος και το πολιτικό σύστημα του χθες που εκπροσωπεί, διόριζαν στην ΕΡΤ. Είδε, όμως, τους πολλούς και όχι τους εκλεκτούς. Είδε τους χιλιάδες κακοπληρωμένους και πια απολυμένους εργαζόμενους και στο πρόσωπό τους αναγνώρισε το δικό του μέλλον. Το μέλλον της αβεβαιότητας και της ανασφάλειας.
Γιατί αν σήμερα απολύουν τον διπλανό μας. Αύριο θα είμαστε όλοι εμείς.
Και αν σήμερα κόβουν τους μισθούς και τις συντάξεις. Αύριο θα πάρουν και τα σπίτια μας για να τα δώσουν στις τράπεζες.
Ο λαός μας έχει καταλάβει πια για ποιόν χτυπά η καμπάνα. Η καμπάνα δε χτυπά για το διπλανό μας. Χτυπά για όλους μας. Και όλοι μαζί πρέπει τώρα να αντισταθούμε, να παλέψουμε για να σταματήσουμε τη καταστροφή.
Πολίτες της Αθήνας,
Ένα χρόνο πριν χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία. Όχι για τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για τον τόπο. Ένα χρόνο πριν είπαν ψέματα και κατατρομοκράτησαν το λαό. Του είπαν ότι αυτοί θα επαναδιαπραγματευθούν το μνημόνιο, ενώ είχαν ήδη συμφωνήσει να το εφαρμόσουν ακόμα πιο σκληρά. Του είπαν ότι αν έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση θα χαθούν οι θέσεις εργασίας. Ενώ αυτοί είχαν σχέδιο για χιλιάδες απολύσεις και για ανεργία σοκ. Του είπαν ότι αν έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ θα χαθούν οι καταθέσεις στις τράπεζες. Ενώ αυτοί ήταν έτοιμοι να δεχτούν τα πάντα, ακόμα και κούρεμα των καταθέσεων, όπως έγινε στην Κύπρο. Του είπαν ότι αν έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ η οικονομία θα καταρρεύσει. Ενώ ήξεραν ότι με τις υπογραφές τους στη συνέχεια του μνημονίου η οικονομία θα κατέρρεε.
Υποσχέθηκαν σταδιακή απαγκίστρωση και μας έκλειναν το αγκίστρι ακόμα πιο βαθιά. Υποσχέθηκαν δημοκρατική ομαλότητα και πέρασαν χειροπέδες στη δημοκρατία. Υποσχέθηκαν κοινωνική γαλήνη και εννοούσαν τα ΜΑΤ, τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, τις επιστρατεύσεις, την καταστολή. Υποσχέθηκαν ότι δεν θα επιβάλουν νέα μέτρα, θα σεβαστούν τους συνταξιούχους, θα αντιστρέψουν την πορεία της ανεργίας, θα προσελκύσουν επενδυτές.
Και πηγαίνουν από φιάσκο σε φιάσκο. Δεν έχει νόημα να συγκρίνει κανείς ένα χρόνο μετά τις εκλογές τα λόγια με τα έργα τους. Τώρα πια όλοι ξέρουμε! Το ψέμα και ο εκβιασμός έχει κοντά ποδάρια. Τώρα πια ο λαός μας δεν έχει τίποτα να φοβηθεί. Τώρα πια ο λαός μας καταλαβαίνει πως αν τους αφήσουμε να συνεχίσουν, η κατηφόρα δεν θα έχει τέλος.
Από την αρχή αυτής της κρίσης, την οποία προκάλεσε το παλιό κατεστημένο, πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό, η χώρα είχε δύο δυνατότητες:
Η μία επιλογή ήταν αυτή που εφαρμόστηκε, χωρίς ποτέ να ζητηθεί η γνώμη του λαού. Μια ψευδεπίγραφη πολιτική μεταρρυθμίσεων. Μια πολιτική αφαίμαξης πόρων από την οικονομία και την κοινωνία. Μια πολιτική ανεργίας. Μια πολιτική που ο πρώην Πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου δηλώνει σήμερα κυνικά, ότι την αποφάσισε μέσα σε 10 λεπτά και ο νυν Πρωθυπουργός κ. Σαμαράς που σήμερα την υπηρετεί, τότε με πάθος είχε καταγγείλει ως καταστροφική.
Αυτή ήταν η μία επιλογή, η μια δυνατότητα για την Ελλάδα και τους έλληνες.
Αυτή τη δυνατότητα τη δοκιμάσαμε και είμαστε σήμερα εδώ, μπροστά σε τεράστια αδιέξοδα. Είμαστε σήμερα εδώ να βλέπουμε τη χώρα να ερημώνει, να φεύγουν οι νέες και οι νέοι για άλλες πατρίδες, να μένουν οικογενειάρχες με υποχρεώσεις στο δρόμο, να πληγώνεται όλο και περισσότερο η Δημοκρατία και οι αξίες της.
Η δεύτερη, όμως επιλογή, η δεύτερη δυνατότητα είναι αυτή που δεν δοκιμάστηκε. Είναι η δυνατότητα που τώρα έχουμε μπροστά μας για να βγούμε από το φαύλο κύκλο του παλιού κατεστημένου. Για μας, η μεγαλύτερη εθνική προτεραιότητα τώρα, η μεγαλύτερη μεταρρυθμιστική στρατηγική, είναι αυτή που μειώνει και δεν αυξάνει την ανεργία. Είναι αυτή που δημιουργεί απασχόληση και δεν βαθαίνει την ύφεση.
Η στρατηγική αυτή είναι υπαρκτή και εφαρμόσιμη. Περνάει μέσα από τη στοχευμένη αξιοποίηση των πόρων και του ανθρώπινου δυναμικού. Την ενίσχυση των νέων επιχειρηματιών, την ενίσχυση της έρευνας και της τεχνολογίας,
την ορθολογικοποίηση των δαπανών και τον περιορισμό της σπατάλης, με κριτήριο τις ανάγκες της κοινωνίας.
Και αυτή τη στρατηγική αυτόν τον νέο εθνικό στόχο, ήρθε η ώρα να τον κάνουμε πράξη. Ήρθε η ώρα να υπερασπιστούμε αποφασιστικά το δικαίωμα όλων μας για αληθινή δημοκρατία, για δουλειά, για αξιοπρέπεια. Ήρθε η ώρα να χτίσουμε μια κοινωνία αλληλεγγύης για να ξεπεράσουμε τη κρίση.
Πολίτες της Αθήνας,
Οι λαοί δεν μπορούν να συμβιβαστούν με την καταστροφή. Είναι μοιραίο. Οι λαοί αντιδρούν και καθορίζουν την ιστορία. Η νίκη του λαού όσο πιο μεγάλη, όσο πιο συντριπτική τόσο μεγαλύτερα τα όπλα του. Ο ΣΥΡΙΖΑ και θέλει και μπορεί να τα καταφέρει. Και θα τα καταφέρει!
Δηλώνουμε έτοιμοι να δώσουμε μαζί με το λαό τη μάχη για την αποτροπή της καταστροφής. Δουλεύουμε από τώρα για να απαλύνουμε τις πληγές του λαού μέσα στις δομές αλληλεγγύης σε συνεργασία με τους θεσμούς της αυτοδιοίκησης και της εκκλησίας. Έχουμε πρόγραμμα κι ας λένε ότι θέλουν οι προγραμματιστές του ολέθρου. Έχουμε στελέχη που και ξέρουν και μπορούν να μάχονται, να οργανώνουν, να οικοδομούν κοινωνικές συμμαχίες και να αναβαπτίζονται στη μεγάλη δημοκρατική κολυμπήθρα.
Έχουμε αγωνιστές, από τον Μανόλη Γλέζο μέχρι τους νέους της καθημερινής πάλης, για να μας θυμίζουν όλους το απλούστατο: Ότι ο μόνος αγώνας που χάνεται σίγουρα είναι εκείνος που δεν δίνεται.
Έχουμε τη θέληση, τη σοβαρότητα, το ηθικό φορτίο, το δημοκρατικό πολιτισμό, το DNA του διαλόγου. Έχουμε τους εργαζόμενους του χεριού και του πνεύματος. Έχουμε την Ελλάδα, σε κάθε γωνιά της σκέψης μας και σε κάθε αράδα των θέσεών μας. Έχουμε την αποφασιστικότητα να αλλάξουμε και να ξανακτίσουμε την Ελλάδα.
Πολίτες της Αθήνας,
Ο ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε εδώ και καιρό την πορεία προς τον λαό, παρουσιάζοντας το εναλλακτικό και ριζοσπαστικό του πρόγραμμα. Στην Δραπετσώνα, παρουσιάσαμε τον «χάρτη αξιοπρεπούς διαβίωσης». Κάναμε καθαρό ότι το δικό μας χρέος δεν είναι στους τραπεζίτες και στα μεγάλα funds. Το δικό μας χρέος είναι απέναντι στους άνεργους, στους ανασφάλιστους, στους νεόπτωχους. Σε αυτούς πρώτα χρωστάμε και μετά στους δανειστές.
Με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, πρώτα θα πληρώνονται οι συντάξεις και οι μισθοί. Πρώτα θα εξασφαλίζεται φαγητό, νερό, ρεύμα και φαρμακευτική περίθαλψη σε όλους τους ανθρώπους και μετά θα ξεπληρώνουμε τους τόκους, τα πανωτόκια και τους τοκογλύφους.
Δεσμευόμαστε για τη νέα «σεισάχθεια». Τη διαγραφή χρεών και απαγόρευση πράξεων αναγκαστικής είσπραξης για όσους διαβιούν κάτω από το όριο φτώχιας, τη μερική διαγραφή χρεών σε ποσοστό αντίστοιχο με τη μείωση του εισοδήματος κατά τα χρόνια του Μνημονίου.
Δεσμευόμαστε για την ανακούφιση από φορολογία και χρέη προς το κράτος.
Καμιά φορολογική υποχρέωση και κανένα χαράτσι για οικογένειες χωρίς εισόδημα. Δεσμευόμαστε για απαγόρευση πλειστηριασμών και κατασχέσεων πρώτης κατοικίας.
Για εγγυημένη πρόσβαση στα κοινωνικά αγαθά πρώτης ανάγκης. Για τη κάλυψη των αναγκών σε διατροφή των πιο φτωχών στρωμάτων. Για τη διασφάλιση ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για όλους. Για τη πλήρη δωρεάν εμβολιαστική κάλυψη και το συστηματικό ιατρικό έλεγχο όλων των παιδιών.
Στο Ναύπλιο παρουσιάσαμε τις θέσεις μας για την δημόσια διοίκηση και αυτοδιοίκηση. Το πελατειακό κράτος, το μνημονιακό κράτος και το κράτος λάφυρο, με τον ΣΥΡΙΖΑ θα τελειώσει. Και μαζί του θα τελειώσει και η πρωτοφανής κατασυκοφάντηση του ρόλου και των ανθρώπων της δημόσιας διοίκησης. Εμείς θέλουμε ένα άλλο κράτος. Δημοκρατικό, διαφανές, ανοιχτό, στην υπηρεσία των εργαζομένων, του λαού και της χώρας.
Στο Βόλο παρουσιάσαμε τις θέσεις μας για την παραγωγική ανασυγκρότηση.
Παρουσιάσαμε μία ριζοσπαστική πολιτική που γνώμονα θα έχει τον άνθρωπο και προτεραιότητα την εργασία και την κοινωνία. Γιατί πέρα από το δίπολο δημόσιου – ιδιωτικού, υπάρχουν τα εγχειρήματα κοινωνικής οικονομίας που προτάσσουν τη συμμετοχή των εργαζομένων σε όλα τα στάδια της παραγωγής. Παρουσιάσαμε μια διαφορετική εναλλακτική και ριζοσπαστική πολιτική που έχει γνώμονα τον άνθρωπο και προτεραιότητα την εργασία και τη κοινωνία. Γι' αυτό, άλλωστε, επιμένουμε ότι η επαναφορά του κατώτατου μισθού, μόνο οφέλη θα φέρει στην ελληνική οικονομία. Θα της δώσει ώθηση, θα αυξήσει την κατανάλωση, θα ανακουφίσει τα ασφαλιστικά ταμεία.
Την ερχόμενη Πέμπτη στην Καβάλα, τη πόλη των εργατικών αγώνων, θα παρουσιάσουμε το σχέδιό μας για τη μεγαλύτερη και πιο αναγκαία μεταρρύθμιση. Για τη καταπολέμηση της ανεργίας.
Αλλά επειδή γίνεται πολύς λόγος πάλι αυτές τις μέρες για μεταρρυθμίσεις, όπως εκείνη της ΕΡΤ, ή της εκποίησης δημόσιας περιουσίας αντί πινακίου φακής, επιτρέψτε μου να το πω: Το θέμα δεν είναι η φιλολογία των μεταρρυθμίσεων. Το θέμα είναι Τι μεταρρυθμίσεις χρειάζεται ο τόπος.
Για μας μεταρρύθμιση δεν είναι οι απολύσεις, τα λουκέτα, το εργασιακό καθεστώς ζούγκλας, η περιφρόνηση των ανθρώπων εν ονόματι των αριθμών. Για μας κάθε μεταρρύθμιση -στην εργασία, στην υγεία, στην παιδεία, στο περιβάλλον, στην καθημερινότητα, έχει στο επίκεντρό της τον άνθρωπο της δουλειάς.
Κάθε μεταρρύθμιση στην οικονομία, δεν έχει στο επίκεντρο τους τραπεζίτες και τους αεριτζήδες, αλλά τους ανθρώπους της παραγωγής και της καινοτομίας.
Κάθε μεταρρύθμιση στο κράτος, δεν έχει στο επίκεντρό της την ανασφάλεια και τις απολύσεις, αλλά την ενίσχυση του κοινωνικού του χαρακτήρα και της προσφοράς του στον πολίτη. Κάθε μεταρρύθμιση στο πολιτικό σύστημα έχει στο επίκεντρό της όχι περιορισμούς της δημοκρατίας και των ελευθεριών, αλλά περισσότερη δημοκρατία, περισσότερες ελευθερίες, μεγαλύτερες δυνατότητες συμμετοχής του πολίτη στις αποφάσεις που αφορούν στη ζωή του.
Αλλά σήμερα η πρώτη και καλύτερη μεταρρύθμιση που έχει ανάγκη ο τόπος είναι να φύγει η σημερινή κυβέρνηση της καταστροφής. Η κυβέρνηση που υπονομεύει τη δημοκρατία. Να απαλλαγεί ο τόπος από την ακροδεξιά βαρβαρότητα.
Η καλύτερη μεταρρύθμιση είναι η να δοθεί ο λόγος στο λαό.
Γιατί δεν υπάρχει αμφιβολία: Ο κ. Σαμαράς, με το λόγο, τις απόψεις και τις πρακτικές του, όπως αυτή στην ΕΡΤ, απειλεί σοβαρά τη δημοκρατία. Και είναι καθήκον όχι μόνο της αριστεράς, αλλά κάθε δημοκράτη, να αντισταθεί και να αντιταχθεί σε αυτή την επέλαση των φαντασμάτων του εμφυλίου.
Ας το κάνουμε για άλλη μια φορά σαφές φίλες και φίλοι: Στη συμμαχία του μαύρου εμείς αντιτάσσουμε την συμμαχία της δημοκρατικής αντίστασης, της πατριωτικής αλλαγής, της κοινωνικής και πολιτικής ανατροπής. Η δουλειά και η δημοκρατία είναι το πρώτο μας μέλημα.
Οι δυνάμεις της δημοκρατίας, της εργασίας, της δημιουργίας, είναι οι δικές μας δυνάμεις. Σ' αυτές απευθυνόμαστε και από αυτές εξαρτάται το μέλλον του τόπου -όχι από τους τραπεζίτες, τους βαρόνους της διαπλοκής και τους πολιτικούς τους εκπροσώπους.
Πολίτες της Αθήνας,
Σήμερα το βράδυ, ένα χρόνο μετά τη μεγάλη χαμένη ευκαιρία για το λαό, τη δημοκρατία και τη πατρίδα, εδώ στην Πλατεία Συντάγματος, στην Αθήνα.
Στην Αθήνα του Πολιτισμού και της Αντίστασης, υπογράφουμε ένα νέο συμβόλαιο εμπιστοσύνης.
Καλούμε κάθε δημοκράτη και προοδευτικό πολίτη που βλέπει και αντιλαμβάνεται τα αδιέξοδα του παλιού κατεστημένου, σε μια νέα, ελπιδοφόρα και δημιουργική πορεία.
Καλούμε όχι μόνο τους αριστερούς και τις αριστερές αλλά κάθε δημοκράτη και δημοκράτισσα. Σε έναν σκληρό και νικηφόρο αγώνα που ήδη έχει αρχίσει για να ξαναχτίσουμε την Ελλάδα.
Καλούμε όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες. Δεν ερχόμαστε για να διχάσουμε, αλλά για να ενώσουμε τους πολίτες, κάτω από κοινούς στόχους και οράματα. Δεν υπάρχουν για μας λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις, υπάρχουν συμμαχητές, σύμμαχοι, συνοδοιπόροι στο δρόμο της προόδου, από όποιο πολιτικό χώρο κι αν προέρχονται.
Η καθημερινότητα της αντίστασης, τα κινήματα ανυπακοής, ο αγώνας της ΕΡΤ, δείχνουν το δρόμο.
Ο ΣΥΡΙΖΑ εργάζεται, συνεργάζεται, μάχεται, συμμαχεί, με μόνο κριτήριο το συμφέρον του λαού και της χώρας. Θα είναι ο πυρήνας της μεγάλης συμπαράταξης δυνάμεων που θα ξαναχτίσει την Ελλάδα. Λαέ της Αθήνας, κοντοζυγώνει η πιο μεγάλη ώρα.Για την κυβέρνηση της αριστεράς, της εθνικής ανάτασης, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της αντίστασης στην ξένη επιβουλή και της μάχης για μια Ελλάδας της προόδου. Για τη δημοκρατία. Για η δουλειά. Για την αξιοπρέπεια.
Πολίτες της Αθήνας, ελληνικέ λαέ,
Ο λαός μας θα νικήσει το φόβο. Η δημοκρατία θα νικήσει τη βαρβαρότητα. Και ένας δυνατός άνεμος προοδευτικών εξελίξεων θα κατακλύσει όλες τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου αρχικά, όλη την Ευρώπη αργότερα.
Η φωνή μας σήμερα συναντιέται με τη φωνή των εξεγερμένων στη πλατεία Ταξίμ, με τη φωνή των αγανακτισμένων στην Ισπανία, με τους διαδηλωτές στη Πορτογαλία. Δίνουμε έναν αγώνα και για δικό τους λογαριασμό.
Ας τους υποσχεθούμε ότι θα τα καταφέρουμε. Κυρίως, όμως, ας τους υποσχεθούμε ότι θα αντέξουμε, ότι δε θα τους προδώσουμε. Εγγυητές αυτής της υπόσχεσης είναι οι αγώνες του λαού μας εδώ και δεκαετίες. Είναι οι θυσίες των αριστερών, των προοδευτικών πολιτών στη χώρα μας. Θυσίες για τη δημοκρατία και για την Ελλάδα. Με αφοσίωση στα συμφέροντα των εργαζομένων παρά τους διωγμούς και τον κατατρεγμό. Εμείς είμαστε από καλή γενιά, όπως λέει ο ποιητής -ξέρουμε τι σημαίνει πίστη στο λαό, αφοσίωση στην πατρίδα, αρμονία ανάμεσα στα λόγια και στα έργα.
Πολίτες της Αθήνας,
Οι μέρες που θα ακολουθήσουν δεν θα είναι εύκολες μέρες. Οι σειρήνες του αποπροσανατολισμού θα οργιάσουν στους δέκτες της ιδιωτικής τηλεόρασης.
Οι εκβιασμοί και οι απειλές αυτή τη φορά θα είναι δυο φορές πιο ξεδιάντροποι απ' ότι πέρυσι. Όμως θα τα καταφέρουμε.
Ο λαός μας δε θα τους φοβηθεί. Θα εμπιστευτεί τη δική του δύναμη και θα δικαιωθεί. Διότι ο πόθος για αξιοπρέπεια, για δημοκρατία, για ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία, αυτή τη φορά θα αποδειχτεί πιο δυνατός από το φόβο και από το μαύρο στις οθόνες και στις ψυχές που σπέρνουν οι πανικόβλητοι εντολοδόχοι των συμφερόντων.
Θα νικήσουμε!»

...αρκετά αυγά σπάσαμε. Καιρός να "σπάσουμε" τα κεφάλια τους.

Watch live streaming video from rhesusgr at livestream.com